R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik ben zelf ook op soortgelijke wijze mijn vader verloren aan kanker. Ik hoop voor je vader en voor jullie dat het geen "slopend" proces wordt en dat hij bij wijze van spreken nu al "gegaan is". Iemand zien sterven is iets wat je nooit uit je gegeugen gewist krijgt. Aan de ene kant heel mooi, aan de ander kant heel naar.
De periode na het overlijden was voor mij, tot de begravenis zelf, heel "close". We waren in klein kringetje met m'n moeder, zus, en twee tantes bezig met inlichten van familie, uitzoeken van kist, etc etc, De begravenis zelf vond ik een hel, allemaal van die familieleden en (vage) vrienden en kennissen die je vertellen hoe vreselijk het allemaal is (m'n vader was vrij jong toen hij stierf).
In de periode daarna komt ineens het besef dattie er echt niet meer is. Ik heb nog regelmatig dat ik vragen aan hem zou willen stellen etc. Ik kon zelf pas na een jaar echt rouwen om het verlies van m'n vader.
Na ja, dat is mijn story, ik wens je in ieder geval heel veel sterkte de komende tijd. Hoop dat je de diverse processen die je mee zal maken op je eigen manier door kan gaan en kan verwerken.
De periode na het overlijden was voor mij, tot de begravenis zelf, heel "close". We waren in klein kringetje met m'n moeder, zus, en twee tantes bezig met inlichten van familie, uitzoeken van kist, etc etc, De begravenis zelf vond ik een hel, allemaal van die familieleden en (vage) vrienden en kennissen die je vertellen hoe vreselijk het allemaal is (m'n vader was vrij jong toen hij stierf).
In de periode daarna komt ineens het besef dattie er echt niet meer is. Ik heb nog regelmatig dat ik vragen aan hem zou willen stellen etc. Ik kon zelf pas na een jaar echt rouwen om het verlies van m'n vader.
Na ja, dat is mijn story, ik wens je in ieder geval heel veel sterkte de komende tijd. Hoop dat je de diverse processen die je mee zal maken op je eigen manier door kan gaan en kan verwerken.
You saw her bathing on the roof, her beauty and the moonlight overthrew you
Bedankt, nu hoef ik mijn hele verhaal niet meer neer te typen. Jezusnogantoe, het is gewoon een copie hoe het bij ons thuis gegaan is...quote:Op zaterdag 19 februari 2005 16:37 schreef Sprookjesbos het volgende:
Ik ben zelf ook op soortgelijke wijze mijn vader verloren aan kanker. Ik hoop voor je vader en voor jullie dat het geen "slopend" proces wordt en dat hij bij wijze van spreken nu al "gegaan is". Iemand zien sterven is iets wat je nooit uit je gegeugen gewist krijgt. Aan de ene kant heel mooi, aan de ander kant heel naar.
De periode na het overlijden was voor mij, tot de begravenis zelf, heel "close". We waren in klein kringetje met m'n moeder, zus, en twee tantes bezig met inlichten van familie, uitzoeken van kist, etc etc, De begravenis zelf vond ik een hel, allemaal van die familieleden en (vage) vrienden en kennissen die je vertellen hoe vreselijk het allemaal is (m'n vader was vrij jong toen hij stierf).
In de periode daarna komt ineens het besef dattie er echt niet meer is. Ik heb nog regelmatig dat ik vragen aan hem zou willen stellen etc. Ik kon zelf pas na een jaar echt rouwen om het verlies van m'n vader.
Na ja, dat is mijn story, ik wens je in ieder geval heel veel sterkte de komende tijd. Hoop dat je de diverse processen die je mee zal maken op je eigen manier door kan gaan en kan verwerken.
Ik heb hier dan ook niks meer aan toe te voegen en wil TS verder veel sterkte wensen.
Inderdaad, je word ook zo moe van daar de hele tijd zijn. Ben vannacht de hele nacht daar geweest. Hij wordt nu s'nachts ook opstandig. Hij wou vannacht allemaal uit bed en zat te schreeuwen tegen mijn moeder: "je bent een kwaad wijf, ik mag niks van je!" riep hij, maar dat is mijn vader niet, dat is die nare ziekte.....quote:Op vrijdag 18 februari 2005 21:41 schreef Zwansen het volgende:
[..]
Wat moet ze dan? Dagenlang constant naast zijn bed zitten met de hele familie? Kan me voorstellen dat TS hier wel steun uit haalt en dat lijkt me in deze fase niet onbelangrijk...
De hele dag daar geweest en vannacht weer omdat hij niet alleen kan blijven en ja, mijn moeder moet ook wat rusten.
Nu dus even thuis opladen.... moet ook aan mezelf denken en aan mijn hondje...
Niet mieten! Door gieten!
Kan ook een bijwerking zijn van een van de medicijnen die hij heeft.quote:Op zaterdag 19 februari 2005 20:25 schreef seilram het volgende:
Hij wordt nu s'nachts ook opstandig. Hij wou vannacht allemaal uit bed en zat te schreeuwen tegen mijn moeder: "je bent een kwaad wijf, ik mag niks van je!" riep hij, maar dat is mijn vader niet, dat is die nare ziekte.....
Ik kan me heel goed voorstellen dat je even 'afleiding' zoekt op het forum.
Sterker nog: nadat wij 3,5 week alleen maar aan dat bed hadden gezeten en hand vasthouden en moeten aanzien hoe iemand alleen maar kan liggen en lijden ben ik de dag na de begrafenis ontzettend gaan stappen. Dat begrijpt ook lang niet iedereen.
Dus veel sterkte, en blijf inderdaad tijd voor jezelf nemen en goed voor jezelf zorgen, het is immers ook bepaald niet in je vaders belang als jij instort. Ben er voor hem zoveel je kunt, maar zorg wel dat je zelf ook 'op de been blijft'.
ik heb topic niet doorgelezen, omdat ik het zelf niet aankan vanwege soort gelijke problemen
sterven door morfine is heel erg zacht, je voelt er niks van, het is iig beter dan op de gewone manier. Het is een soort van passieve euthanasie.
heel veel sterkte
sterven door morfine is heel erg zacht, je voelt er niks van, het is iig beter dan op de gewone manier. Het is een soort van passieve euthanasie.
heel veel sterkte
Ik ben mijn moeder februari vorig jaar aan kanker verloren. Door omstandigheden - dachten alles goed geregeld te hebben - mocht de euthanasie in het ziekenhuis niet 'keihard' worden toegepast dus heeft het toch nog 2 dagen geduurd voordat ze 'weg' was ...
Ze had de 1e dag slaapmiddel/morfine gekregen en leek al een uur van de kaart. Toen ik zei 'Ik weet dat je me hoort mams' ... deed ze nog 1 keer - heel kort - d'r linkeroog open, dat was een erg mooi moment.
Ze had de 1e dag slaapmiddel/morfine gekregen en leek al een uur van de kaart. Toen ik zei 'Ik weet dat je me hoort mams' ... deed ze nog 1 keer - heel kort - d'r linkeroog open, dat was een erg mooi moment.
Hoi allemaal,quote:Op zondag 20 februari 2005 13:37 schreef Zwansen het volgende:
Hoe gaat het nu?
De arts die gistermiddag is geweest zei dat hij nog hooguit 2 dagen heeft, maar hij heeft wel steeds weer "oplevingen", vanmorgen om 05.00 kwam mijn broer en toen wou hij uit bed, dus mijn broer en mijn vriend hebben hem uit bed geholpen en vast gehouden. Twee stappen gezet, toen weer in bed. Verder stokt zijn adem steeds vaker en krijgt hij nog maar heel erg weinig vocht binnen. Hij wil ook niks meer eten of drinken.
Ik ben nu weer thuis, vanmorgen om 06.00 in bed gekropen en om 12.00 er weer uit. Aangezien ik vannacht mijn broer om 04.00 ga aflossen (vanaf morgen, als dat nog nodig is, komt er een nachtzuster, omdat het anders te slopend voor ons wordt) blijf ik nu even thuis. Kan ik ook even uitzoeken hoe dat zit met verlof bij ziekte van je ouders, als je die moet verzorgen.
Niet mieten! Door gieten!
Seilram, kijk eens hier: http://home.szw.nl/navigatie/rubriek/dsp_rubriek.cfm?link_id=25472&doctype_id=15 (kijk bij zorgverlof). Je hebt minimaal 'recht' op hetgeen bij szw staat. Daarnaast kunnen in je CAO andere (betere) voorwaarden zijn opgenomen. Ook is het goed om even met je baas te overleggen; soms is er meer mogelijk, ook al staat dat niet in je CAO.
Heel veel sterkte.
[ Bericht 4% gewijzigd door femmeChantal op 20-02-2005 16:23:39 (toevoeging) ]
Heel veel sterkte.
[ Bericht 4% gewijzigd door femmeChantal op 20-02-2005 16:23:39 (toevoeging) ]
Ik kan niet zeggen dat ik weet hoe je je nu voelt, mijn vader kreeg 3 jaar geleden ook de diagnose kanker en had nog 1 jaar te leven, anderhalf met medicijnen, als door een wonder heeft hij het overleefd maar mentaal is het loodzwaar geweest voor me. Ik heb me meerdere malen voorbereid op zijn afscheid en hoevaker ik dit moest doen (elke keer ndat het zover leek hield hij toch vol) hoe vaker het me opviel dat ik hem dingen heb vergeven die me dwars zaten. Dat is een advies wat ik je zeker wil meegeven, vergeef hem zijn fouten die hij heeft gemaakt naar jou toe in zijn leven. Het heeft mij persoonlijk veel goed gedaan, zeker als hij er niet meer is en je het niet kunt doen is het een goed moment om het alsnog te doen denk ik.
In ieder geval wens ik je superveel sterkte toe.
In ieder geval wens ik je superveel sterkte toe.
Bij mijn vader was het best apart, het ging een lange tijd goed en hij probeerde zichzelf op te knappen voor de chemokuur. Totdat ik 's ochtends om 6 uur een keer gewekt werd met de melding van onze nachtverpleegster dat het hard achteruit ging met hem.quote:Op vrijdag 18 februari 2005 21:02 schreef seilram het volgende:
Persoonlijk voel ik me gebroken, kost veel energie om sterk te zijn voor hem en mijn moeder en rest van de familie.
Heeft iemand ervaring met het stervingsproces? En hoe waren de laatste uren/dagen?
Een deel van de familie is gekomen en m'n vader wilde nog bediend worden (ook al was hij zeker niet de meest gelovige), de pater was de straat nog niet uit en hij is iets na tienen gestorven.
Ik kan zelf moeilijk omgaan met zo'n proces (wat zo'n 4 maanden duurde), maar voor ons thuis had het ook niet veel langer moeten duren.
Sterkte
Heel veel sterkte, blijf praten tegen je vader, zelfs al krijg je geen respons.
Als hij je kan horen is het fijn voor hem, kan hij het niet horen dan kan het toch geen kwaad en doet het jou in ieder geval goed. Al is iemand helemaal van de wereld, sommige signalen worden toch opgepikt. Mijn vader is zeer ernstig ziek geweest en lag weken in kunstmatige coma op de IC, kreeg ook morfine. Wij hebben altijd met hem gepraat. Hij is gelukkig redelijk opgeknapt en weet niet meer wat we precies vertelden toen, maar weet wel dat we er waren en dat we met hem praatten. Ieder geval is anders maar toch... het kan geen kwaad.
Ik wens je heel veel sterkte en kracht de komende tijd!
Als hij je kan horen is het fijn voor hem, kan hij het niet horen dan kan het toch geen kwaad en doet het jou in ieder geval goed. Al is iemand helemaal van de wereld, sommige signalen worden toch opgepikt. Mijn vader is zeer ernstig ziek geweest en lag weken in kunstmatige coma op de IC, kreeg ook morfine. Wij hebben altijd met hem gepraat. Hij is gelukkig redelijk opgeknapt en weet niet meer wat we precies vertelden toen, maar weet wel dat we er waren en dat we met hem praatten. Ieder geval is anders maar toch... het kan geen kwaad.
Ik wens je heel veel sterkte en kracht de komende tijd!
mijn overgrootmoeder is vorige maand ook overleden na een ziekbed van ruim een half jaar.. ze kon ook niks meer, moest geholpen worden met eten en alles.. ze is 83 geworden, maar het belangrijkste voor haar was dat er iemand was toen ze stierf.. ik hoop voor je vader dat het net zo gaat als bij haar, ze is heel rustig ingeslapen..
sterkte!
sterkte!
Ik denk altijd goed na voordat ik iets stoms zeg!
Gistermiddag om 12.00 is hij overleden.
Om 04.30 was ik daar, om mijn broer af te lossen. Vanaf 06.00 begon hij moeilijk te ademen. Ik zat in de stoel en hij sloeg met zijn arm op bed, toen ben ik er naast gaan zitten. Om 09.30 was mijn broer er weer en om 11.00 mijn zus. We hebben we vast gehouden. We dachten dat er een propje slijm in zijn keel zat, zo klonk het tenminste....
Toen om 11.50 de thuiszorg kwam legde zij uit dat dat geen slijm was, maar dat hij van binnen aan het vollopen was met lichaamsvloeistoffen en dat iemand die sterft heel rustig ademt, ze had haar zin nog niet af, of hij begon rustiger te ademen. Ze snelde naar buiten en zei: "nu nu, dit is het laatste". We stonden bij hem en hielden hem vast. Hij haalde nog 1 x adem, zijn gelaatskleur werd meteen anders, beetje gelig. Als zijn spieren in zijn gezicht vertrokken nog een keer, net of hij even heel veel pijn had. Zijn gezicht trok weer normaal terug en dat was het.... over.
We zijn allemaal blij dat hij zo gegaan is. Verlost uit zijn lijden en met al zijn geliefden om hem heen in een warm bed.
Bedankt allemaal voor jullie reacties!!
Om 04.30 was ik daar, om mijn broer af te lossen. Vanaf 06.00 begon hij moeilijk te ademen. Ik zat in de stoel en hij sloeg met zijn arm op bed, toen ben ik er naast gaan zitten. Om 09.30 was mijn broer er weer en om 11.00 mijn zus. We hebben we vast gehouden. We dachten dat er een propje slijm in zijn keel zat, zo klonk het tenminste....
Toen om 11.50 de thuiszorg kwam legde zij uit dat dat geen slijm was, maar dat hij van binnen aan het vollopen was met lichaamsvloeistoffen en dat iemand die sterft heel rustig ademt, ze had haar zin nog niet af, of hij begon rustiger te ademen. Ze snelde naar buiten en zei: "nu nu, dit is het laatste". We stonden bij hem en hielden hem vast. Hij haalde nog 1 x adem, zijn gelaatskleur werd meteen anders, beetje gelig. Als zijn spieren in zijn gezicht vertrokken nog een keer, net of hij even heel veel pijn had. Zijn gezicht trok weer normaal terug en dat was het.... over.
We zijn allemaal blij dat hij zo gegaan is. Verlost uit zijn lijden en met al zijn geliefden om hem heen in een warm bed.
Bedankt allemaal voor jullie reacties!!
Niet mieten! Door gieten!
Lieve seilram... gecondoleerd met dit grote verlies. En veel sterkte de komende tijd, ook voor je familie.
Het is moeilijk vriendelijkheid weg te geven, het wordt bijna altijd teruggegeven.
Gecondoleerd en heel veel sterkte de komende tijd. Goed te horen dat iedereen erbij was.
You saw her bathing on the roof, her beauty and the moonlight overthrew you
gecondoleerd en heel erg veel sterkte de komende tijd!
Ik denk altijd goed na voordat ik iets stoms zeg!
Seilram, gecondoleerd met dit grote verlies.
Goed te lezen dat jullie er allemaal bij waren en je vader niet nog meer heeft moeten lijden.
Je hebt gedaan wat je kon en bent tot het laatste bij hem geweest, meer kon hij zich niet wensen.
Heel, heel veel sterkte voor jullie allemaal.
Goed te lezen dat jullie er allemaal bij waren en je vader niet nog meer heeft moeten lijden.
Je hebt gedaan wat je kon en bent tot het laatste bij hem geweest, meer kon hij zich niet wensen.
Heel, heel veel sterkte voor jullie allemaal.
Gecondoleerd en heel veel sterkte
Ik bevestig het vooroordeel dat vrouwen geen kaart kunnen lezen.
*spiekt*
*spiekt*
Gecondoleerd en heel veel sterke. Ik weet hoe het voelt, ik heb mijn moeder ook verloren...
"Kijk hem daar nu harken op z'n buitenblad met z'n mijnwerkersgezicht"
Rewimo
Nederduitse/Mevrouw qltel
Gecondoleerd en heel veel sterkte... Fijn dat jullie bij hem waren en dat hij zo rustig gestorven is.
Most people don't listen with the intention to understand, they listen with the intention to reply.
<a href="http://bijenzonderzorgen.nl/" target="_blank" rel="nofollow">http://bijenzonderzorgen.nl/</a> beslist geen BIJ-zaak!
<a href="http://bijenzonderzorgen.nl/" target="_blank" rel="nofollow">http://bijenzonderzorgen.nl/</a> beslist geen BIJ-zaak!
Gecondoleerd, en veel sterkte aan jou en je familie de komende tijd.
Coincidence
Makes sense
Only with you
Makes sense
Only with you
|
|
