Nederlandse Politiek #729 - nihil habemus?

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 07:04 schreef nostra het volgende:
En tja, lekken. Wie heeft er voordeel bij? Is er überhaupt iets te lekken? Van Weel leek het minst amused.

Lekken vooral uit een soort compulsie, of simpelweg om een handig lijntje even zoet en gunstiggestemd te houden.

quote:

Op maandag 31 augustus 2026 23:21 schreef TheVulture het volgende:
Jort Kelder had vorige week wel wat zinnigs toen ie meldde dat de gemiddelde Nederlander echt veel te weinig uren per week maakt.

Da's natuurlijk ook wel een probleem, een steeds grotere groep die de arbeidsmarkt op komt wil wel de lusten in een hoog salaris en goede arbeidsvoorwaarden, maar dan niet de lasten als in 36/40 uur werken. Sowieso die groeiende groep die wel hun geld denkt te kunnen verdienen als influencer of een ander fun beroep

Ik zie nog niet zo in waarom dat een probleem is. Onze arbeidsparticipatie is op recordhoogte. Natuurlijk kan je nog best een paar extra gewerkte uurtjes uit de arbeidsmarkt trekken. Maar wat heb je dan nog voor effect?
Dit is typisch de wat dommige VVD-oplossing wat mij betreft. Wellicht moeten we mensen ook nog wat eerder aan het werk krijgen. HBO of WO kan ook prima in drie jaar…

Waar de winst zit is in de arbeidsproductiviteit. De ontwikkeling daarvan is al jaren niet heel rooskleurig. De vergrijzing opvangen met meer uren per persoon gaat gewoon niet lukken.

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 07:26 schreef KareldeStoute het volgende:

[..]
Ik zie nog niet zo in waarom dat een probleem is. Onze arbeidsparticipatie is op recordhoogte. Natuurlijk kan je nog best een paar extra gewerkte uurtjes uit de arbeidsmarkt trekken. Maar wat heb je dan nog voor effect?
Dit is typisch de wat dommige VVD-oplossing wat mij betreft. Wellicht moeten we mensen ook nog wat eerder aan het werk krijgen. HBO of WO kan ook prima in drie jaar…

Waar de winst zit is in de arbeidsproductiviteit. De ontwikkeling daarvan is al jaren niet heel rooskleurig. De vergrijzing opvangen met meer uren per persoon gaat gewoon niet lukken.

Die arbeidsproductiviteit gaat ongekend omhoog schieten. Door AI. Wat gaan we met al die huidige en toekomstige werknemers doen?

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 07:50 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Die arbeidsproductiviteit gaat ongekend omhoog schieten. Door AI. Wat gaan we met al die huidige en toekomstige werknemers doen?

Er blijft werk zat over.

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 08:00 schreef KareldeStoute het volgende:

[..]
Er blijft werk zat over.

Mwah, je mag hopen dat dat passend is. Meestal komt het niet echt goed wanneer er grote sectoren wegvallen.

Wanneer denkt het minderheidskabinet de begroting voor te leggen aan de Tweede Kamer trouwens?

Gaan ze een begroting indienen waarvan het nog helemaal niet zeker is dat die gaat worden uitgevoerd?

Zodra ze het gaan voorleggen aan de oppositie kunnen we de eerste lekken verwachten, denk ik.

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 08:18 schreef nostra het volgende:
Even geen zin om de doorkliklinks te schonen. Er moet gewerkt worden!
[..]

De veerkracht van woorden

Er is iets bijna aandoenlijks aan een politieke speech over veerkracht, uitgesproken op een moment waarop de werkelijkheid dagelijks laat zien hoe weinig veerkrachtig onze systemen zijn.

Henri Bontenbal heeft gelijk over de wereld om ons heen. De geopolitieke illusies zijn verdampt. Rusland heeft de Europese veiligheidsorde aan flarden geschoten, China gebruikt economische afhankelijkheid als machtsmiddel en Amerika is onder Trump een steeds onvoorspelbaardere bondgenoot geworden. Europa ontdekt intussen dat diplomatie zonder militaire macht uiteindelijk weinig meer is dan vriendelijk verzoekwerk.

Maar juist daarom schuurt zijn oplossing.

Veerkracht is geen houding. Het is daadwerkelijke capaciteit.

Een land is veerkrachtig als het genoeg geld, energie, productiviteit, infrastructuur, munitie en bestuurlijke slagkracht heeft om een schok op te vangen. Niet omdat politici elkaar na verkiezingen de hand schudden en beloven constructief samen te werken.

De werkelijkheid is hard en concreet. Een elektriciteitsnet moet stroom leveren. Een defensie-industrie moet granaten en drones produceren. Een economie moet groeien. Een overheid moet woningen kunnen bouwen. Een staatsschuld moet gefinancierd worden.

En precies daar liggen de problemen van het politieke midden.

We willen tegelijk meer defensie, meer zorg, meer woningen, meer infrastructuur, meer energietransitie en meer strategische autonomie, terwijl onze bevolking vergrijst, de productiviteit achterblijft en de financiële ruimte krimpt.

Ook zijn analyse van populisme is te makkelijk. Bontenbal waarschuwt voor het 'dier' in de mens: angst, woede en ressentiment. Dat dier bestaat. Maar populisme groeit niet alleen omdat politici onze donkerste instincten bespelen. Het groeit in de ruimte die ontstaat wanneer bestuur de werkelijkheid niet meer kan bijhouden. Wanneer er geen keuzes meer gemaakt worden. Wanneer er een voor iedereen merkbaar verkeerd beeld van de werkelijkheid wordt geschetst.

De starter die geen huis kan betalen, de ondernemer die jaren op een stroomaansluiting wacht en de burger die al tien jaar hoort dat een probleem wordt aangepakt, hebben geen populist nodig om gefrustreerd te raken.

Soms is woede geen ziekteverschijnsel van de democratie. Soms is het haar alarmsignaal. Daarom is meer vertrouwen niet het antwoord. Het politieke midden moet eerst laten zien dat het vertrouwen waard is.

Dat betekent zeggen wat niet meer kan. Welke uitgaven moeten worden geschrapt, welke beloften moeten worden ingetrokken, welke regels moeten verdwijnen en welke offers nodig zijn. Het betekent erkennen dat strategische autonomie, defensie, vergrijzing en energiezekerheid niet enkel met goede bedoelingen kunnen worden betaald.

En vooral: dat uitstel óók een keuze is. Alleen wordt de rekening dan wederom doorgeschoven naar morgen.

Dat is de ongemakkelijke paradox. Terwijl de wereld harder wordt, is het politieke midden vooral beter geworden in het speechen.

We horen over Europese autonomie terwijl Europa nog steeds moeite heeft militaire capaciteit op te bouwen. Over langetermijnbeleid terwijl regeringen gevangen zitten in calculaties voor de volgende verkiezingen. Over vertrouwen terwijl burgers vooral willen weten of de staat nog uberhaupt iets gedaan krijgt.

Dát is de werkelijke crisis van het midden. Niet dat het geen verstandige mensen kent. Het zit er vol mee.

Het probleem is dat redelijkheid geen handelingsvermogen produceert.

Je kunt met 27 landen heel redelijk over defensie praten en nog steeds geen leger hebben. Je kunt jaren heel redelijk over woningbouw praten en nog steeds geen woningen bouwen. Je kunt eindeloos uitleggen waarom de energietransitie ingewikkeld is en ondertussen zonder netcapaciteit zitten.

De wereld vraagt inmiddels niet alleen om redelijkheid. Zij vraagt om staal, stroom, kapitaal, fabrieken, soldaten, woningen en besluiten.

Dus ja, we hebben veerkracht nodig

Veerkracht in onze begrotingen, infrastructuur, fabrieken en instituties.

En niet alleen in woorden.

Hoop is geen strategie. Vertrouwen is geen capaciteit. En met speeches alleen bouw je geen toekomst.

[ Bericht 3% gewijzigd door Perrin op 01-09-2026 09:34:52 ]

Nou, dit klinkt alsof er dit keer wat beter is over nagedacht..

quote:

Kabinet wil grootschalige woningbouw in vijf gemeenten

Het kabinet wijst vijf nieuwe plekken in Nederland aan waar tot en met 2035 versneld 30.000 woningen moeten komen. Het gaat om grootschalige bouwlocaties in Deventer, Haarlem, Leeuwarden, Maastricht en Weert.

Die locaties krijgen ondersteuning van het Rijk, schrijft minister Boekholt-O'Sullivan in een brief aan de Tweede Kamer. "Door meer en sneller vergunningen af te geven, kan de schop eerder de grond in."

Er komt geen extra geld om de woningen bereikbaar te maken. "Er is expliciet gekeken naar locaties waar geen aanvullende middelen nodig zijn" voor bijvoorbeeld de infrastructuur.

Om deze locaties gaat het:

Deventer
Centrum, Schil en Keizerslanden (circa 5000 tot 6000 woningen)

Haarlem
Schalkwijk (circa 5000 tot 6000 woningen)

Leeuwarden
Middelsee-Spoordok (circa 6000 woningen)

Maastricht
Spoorzone (circa 8000 woningen)

Weert
Spoorzone (circa 5000 woningen)

Onlangs werd duidelijk dat de bouw op vier grootschalige woningbouwlocaties die het vorige kabinet aanwees, niet kan beginnen. Er is namelijk geen geld om wegen en spoorwegen aan te leggen.

Bij de vijf nieuwe plekken is "getoetst op water en bodem, netcongestie, stikstof, drinkwater en bedrijvigheid", verzekert de minister voor Wonen.

De vijf nieuwe locaties komen boven op 21 andere 'grootschalige woningbouwlocaties' die eerder zijn aanwezen. De bedoeling is dat de landelijke overheid daar bijspringt om woningbouw te helpen.

Later nog vijf plekken
Later dit jaar wijst de D66-minister nog eens vijf plekken aan. De inzet van dit kabinet is om versneld en langjarig 100.000 woningen per jaar te realiseren.

Een deel van de ruimte waar straks huizen moeten staan, is nu nog bestemd voor bedrijven. Boekholt-O'Sullivan wil met die gemeenten "nadere afspraken" maken om nieuwe ruimte voor bedrijven te vinden.

_{https://nos.nl/artikel/26(...)uw-in-vijf-gemeenten}

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 08:00 schreef KareldeStoute het volgende:

[..]
Er blijft werk zat over.

Wat is dan jouw probleem?

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 10:19 schreef nostra het volgende:
Schalkwijk kan je sowieso de oude tyfusbende (4 hoog) slopen en de hoogte in. Rijdt zo de A9 op, dus dat zou ook niet echt een issue zijn. En een redding voor het verpauperde winkelcentrum.

Ik ken alleen de situatie in Leeuwarden een beetje: het spoordok is (relatief) midden in de stad en bij het project Middelsee lijkt inderdaad de meeste infrastructuur al te liggen. Voor de hand liggende keuzes.