De feminisering van de samenleving

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 10:43 schreef VEM2012 het volgende:


Sowieso zijn de wortels van ‘woke’ denken deels al meer dan 100 jaar oud.

quote:

Op maandag 24 augustus 2026 19:59 schreef Lenny77 het volgende:

[..]
Daar draait alles om geld, cijfers, dossiers.. ten koste van de zorg die warm moet zijn. En nu dus koud, te weinig tijd, afstandelijk. Masculien bijna?

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 11:36 schreef VEM2012 het volgende:

[..]
Ik ken uit mijn omgeving twee van dat soort idioten en ik woon niet eens in de stad. Dan weet ik daarnaast ook nog dat een van de vriendinnen van mijn oudste ouders heeft met door het politburo goedgekeurde meningen die netjes bij die vriendin erin worden gestampt.

Maar kom eens even: ik liet een bron zien hoe met name vrouwen meer richting extremen zijn gedreven. Dat zijn gemiddelden. Dus waarom zouden we denken dat het dan om een enkeling gaat?

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 11:35 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]
ab-so-luut niet!

Masculiniteit staat o.a. voor doortastendheid en oplossingsgericht.

Dat is allang uit de zorg verdwenen. Zachte heelmeesters die stinkende wonden maken

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 11:49 schreef Lenny77 het volgende:
[modbreak]We gaan hier NIET beginnen met die seksistische vuiligheid. [/modbreak]

quote:

Zij reageert op eerdere uitspraken van mij (NRC 1 mei ’17) waarin ik de achteruitgang van onder meer de prestaties van jongens in het primaire onderwijs o.a. in verband breng met de feminisering van de onderwijscultuur. Zij interpreteert dit als zou ik ‘vrouwen de schuld geven’ en verder verzet zij zich (natuurlijk terecht) tegen stereotypering.

Omdat ik hiermee in een hoek geplaatst wordt waar in niet thuishoor stuurde ik de volgende tekst naar de NRC, maar die werd helaas niet geplaatst. Daarom dus hier alsnog:

In mijn interview in de NRC, en in de tekst met Louis Tavecchio, Jelle Jolles en Dolf Hautvast in dezelfde NRC, en ook elders (zie deze site pagina Achtergronden/Overzicht items) geef ik vele mogelijke oorzaken aan voor de achterstand van jongens, en wijs ik o.a. naar de feminisering van de onderwijscultuur. Dat is heel iets anders dan ‘de juffen de schuld geven’. Het verwijst naar onderwijsformats, opleidingen, leerstof, didactiek, fasering, ruimte voor beweging en grote motoriek, personeelsbeleid, en ja, ook de balans mannen/vrouwen en hun opleiding. De denigrerende termen ‘verjuffing’ en ‘juffen’ in de NRC-discussie en diverse krantenkoppen komen overigens niet van mij en gebruik ik zelf nooit. Die verontreinigen immers de discussie.

Uit bezorgdheid voor stereotypering – en die begrijp ik – reduceren Mesman (en anderen die reageerden in de NRC) mijn inbreng tot ‘de juffen hebben het weer gedaan’ en gaat men vervolgens deze constructie te lijf. Helaas, een eenvoudige retorische truc. Mesman sluit af met ‘Er krijgt nota bene een hele beroepsgroep van een bepaald geslacht de schuld van een ontwikkeling die we nog maar nauwelijks begrijpen’. Helaas, zodra je in Nederland maar even naar vrouwen en hun vaardigheden, stijl of cultuur wijst, lijken sommige vrouwen als door een wesp gestoken en wordt alles uit de kast gehaald om hen uit de wind te houden. Alles kan kennelijk overal aan liggen maar niet aan vrouwen. Vrouwen die het aangaat hoeven in een serieuze discussie niet uit de wind te worden gehouden. Ik zou zeggen ‘come on and grow up’, kijk wat er gaande is. Mannen en vrouwen zijn samen verantwoordelijk voor de opvoeding en ontwikkeling van ook jongens en kijk dan wat je samen met mannen kunt doen.

Ik beschuldig niet en anderen volgens mij ook niet, en anders zou ik mij daar fel tegen keren. Ik kom in al mijn scholingen en lezingen veel vrouwen tegen die hier veel van snappen, geweldig veel met jongens doen en bereiken en ook graag meer mannelijke collega’s willen. Maar waarom gaat Mesman niet in op de oorzaken van, en de mogelijke remedies voor de genoemde achteruitgang van jongens?

We hoeven de verschillen tussen jongens en meisjes niet te overdrijven om er toch recht aan te doen. Er ís aantoonbaar sprake van (gemiddeld) een toenemende achterstand van jongens, nu ook kenbaar in het PO (Cito, blijven zitten, kleuterverlenging, gedragsproblemen of als problematisch geëtiketteerd gedrag). Het gaat niet alleen om prestaties (Mesman) – daarin zijn de verschillen vooralsnog gering, al nemen ze toe – maar vooral ook om gedrag, de executieve vaardigheden (o.a. zelfregulering) en zelfbegrip, zo men wil identiteit, en de verdere ontwikkeling na het PO (waarna de verschillen en problemen immers nog groter worden). Daar is inmiddels uit wetenschappelijk onderzoek veel over bekend, ook bij jonge kinderen.

In het PO werken vooral vrouwen (in de kinderopvang bijna uitsluitend). Er is niets mis mee om naast vele andere factoren ook eens te kijken naar de relatie tussen de situatie rond jongens en vrouwelijke leerkrachten (of begeleidsters in de kinderdagverblijven en de buitenschoolse opvang). Op de werkvloer speelt het probleem trouwens erg duidelijk. Sommige vrouwen doen het prima, veel vrouwen hebben moeite met jongens en hun gedrag. Ik word al ruim 35 jaar veelvuldig uitgenodigd om iets te vertellen over de ontwikkeling van jongens en hoe daarop in te gaan. En daarbij wordt nooit gesproken over ‘schuld’ en ‘verwijten’, dat leidt slechts tot oeverloos defensief gedrag en ideologisch spektakel.

Meer kennis en inzicht is natuurlijk nodig, maar we weten al heel veel; in de nodige nuanceringen moeten vraagstukken rond de mannelijke ontwikkeling niet worden weggemoffeld. Ik doe – net als anderen – al jaren niet anders dan te proberen die ontwikkeling wel te begrijpen en daar antwoorden op te formuleren, met respect voor mannen én vrouwen, en graag in goede samenwerking. Natuurlijk heb ik de waarheid niet in pacht, inzichten en kennis groeien, ik sta open voor correcties en probeer ook mijn inbreng telkens te vernieuwen.

We brengen jongens niet in balans door het verschil tussen jongens en meisjes simpelweg te ontkennen of weg te relativeren (‘allemaal kinderen’). De rol en betekenis van mannen in dit onderwijs verdwijnt bij Mesman onder de mat. Een hoogleraar diversiteit die de verschillen tussen jongens en meisjes of mannen en vrouwen uitsluit omdat die maar verwarrend en stereotyperend zou werken? Dáár moet ik even aan wennen.

In het bestek van deze reactie kan ik niet ingaan op al het aangehaalde (Amerikaanse) onderzoek. Een studiereis naar de VS (onderwijsconferentie van Michael Gurian, Florida 2017) maakte mij ook duidelijk dat de situatie in het Amerikaanse onderwijs niet zo maar is te vergelijken met Nederland. Mesman verwijst zeker naar zinnige bijdragen maar daarnaast is er zoveel meer, telkens weer met een andere invalshoek.

De socialisatiepatronen van jongens en meisjes verschillen (nog); die ontkennen doet ze niet verdwijnen. De neuropsychologische ontwikkeling van de meeste jongens en meisjes verschilt écht (met name de langzamere rijping en de latere ontwikkeling van de executieve functies bij de meeste jongens) en de interactie tussen die neuropsychologische ontwikkeling en de opvoeding & socialisatie verandert natuurlijk voortdurend. Veel jongens en mannen zijn op zoek naar hun plek en betekenis in een wereld waarin sekserollen gelukkig aan het verschuiven zijn. Zeker jongens die thuis geen stabiele en productieve relatie met hun vader hebben, of waarbij de vader geheel uit beeld is, kunnen veel baat hebben bij een mannelijk rolmodel, zeker nu die rollen aan het schuiven zijn. Mannen in het onderwijs kunnen positieve en constructieve voorbeelden bieden. (Zij brengen jongens op termijn hopelijk weer naar de PABO waar de huidige instroom van jongens gering is, en er nóg minder afstuderen die ook nog eens voor een groot deel niet in het onderwijs gaan werken).

Er zijn natuurlijk paradoxen bij het omgaan met sekseverschillen, zo eenvoudig ligt het allemaal niet.

Gelijke behandeling klinkt heel mooi maar geeft verschillende uitkomsten (dan bevoordeel je óf veel meisjes, óf veel jongens, óf komt niemand echt aan zijn/haar trekken). Jongens en meisjes zijn nog in ontwíkkeling, zij staan in een aantal opzichten – de een meer dan de ander – voor verschillende opgaven en vragen dus ook soms om verschillende behandeling.
Het benadrukken van sekse- en genderverschillen maakt deze groter. Dan komen we inderdaad uit bij beklemmende en beperkende stereotypen, waar slechts weinigen gelukkiger van worden, ik zou eerder zeggen integendeel: een geforceerde, geradicaliseerde, regressieve en vaak destructieve ‘masculiene identiteit’. Ik ben dan ook geen voorstander van gescheiden onderwijs.
Maar ontkennen en veronachtzamen van deze verschillen maakt ze echter – in reactie hierop – óók groter. Bij gebrek aan eigen identiteit, plek en oriëntatie gaan sommige jongens zich dan gemakkelijk tegen meisjes en de vrouwen in hun omgeving afzetten; dit kan giftige consequenties hebben, vgl. de tekst in Groene Amsterdammer van 19 april 2017: In de Manosphere. Feminisering – Giftige masculiniteit over mannen en hun reactie op o.a. de vrouwenemancipatie. Meer recent zagen de beelden van en discussie over Andrew Tate die voor veel geld mannelijkheidstrainingen aanbiedt met een giftige en regressieve boodschap: overmatige benadrukking van spierkracht, geld, auto’s en mooie vrouwen die je onder de duim moet houden. Voor mannen en hun kwaliteiten en energie in de samenleving geldt: ‘Use it or lose it’ ( en dan keren zij zich gemakkelijk tegen de samenleving, tegen vrouwen, seksuele minderheden en andersdenkenden in het bijzonder).
Mannen en vrouwen (ouders en leerkrachten) staan samen voor de opgave jongens te helpen op zoek naar hun plek, betekenis, talenten en mogelijkheden. Ik snap dat Mesman waarschuwde voor stereotypen en liefst de verschillen wil weg relativeren, maar daar zijn noch jongens noch meisjes mee gebaat, en daarmee laat je veel ouders (m.n. ook moeders) en veel vrouwelijke leerkrachten behoorlijk in de kou staan. Voor meisjes is er in de afgelopen decennia veel bereikt en dat is geweldig (en daar heeft o.a. Mesman haar baan aan te danken). Het is niet zo vreemd om nu eens te kijken hoe het er met jongens en de mannen die daaruit groeien voor staat. Kortom: we moeten samen met die paradoxen leren spelen. En wat betreft de media: het is geen wedstrijd: zowel jongens en meisjes (en alle variaties daartussen) hebben recht op onze aandacht en toewijding.

Tot verdere discussie, Lauk Woltring (gedragsdeskundige, ‘Werken met jongens’)

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 12:10 schreef Elan het volgende:

[..]
Mijn teksten komen uit onderzoek van Louis Tavecchio simpele
[..]
Dikgedrukte herkenbaar?

Maar het is hier allang geen kwestie van inzichten uitwisselen, je moet als man je bek houden en al het gal wat de dames spuien over mannen laat je natuurlijk lekker staan. En alle kritiek is vrouwenhaat.

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 12:16 schreef Lenny77 het volgende:

[..]
Dus jij plempt een post neer over vrouwen die jongens bewust kapot maken om ze uit hun kracht te halen, zonder context, zonder deze link en dan noem je mij een simpele?

Hier in dit topic is trouwens nog door niemand met gal bespuwd. Jij bent de eerste die begonnen is.

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 12:18 schreef Elan het volgende:

[..]
Kapot maken nog wel? Uit hun kracht halen zei ik, maar prima, zoek het lekker uit met je politiek walgelijk links gekleurde subforum en leugens. Mij zie je hier niet meer.

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 11:58 schreef Memeowitz het volgende:
-ga dat maar ergens anders roepen. Genoeg plaatsen waar je je seksistische gedoe kwijt kan. Dit topic is daar niet de plaats voor. Ik zal speciaal voor jou 2 mannen erbij roepen om te beoordelen of ik mijn 'macht' als stom vrouwtje misbruik. @:Droopie @:ArmaniXL -

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 12:30 schreef VEM2012 het volgende:

[..]
Voordat ik inga op jouw bijdrage die ik interessant vind: ik herken best dat je vrij snel verdacht wordt gemaakt als je niet meegaat in gewenste narratieven (niet alleen als het hierom gaat), maar als je gewoon rustig blijft en duidelijk maakt hoe je erin staat en je ook normale denkbeelden hanteert, dan komt dat echt wel goed. Probeer het eens.

Over het gebrek aan mannelijke docenten is veel geschreven en het is denk ik ook voor iedereen een zegen als die balans weer wat wordt hersteld.

Ik vermoed dat er bij deze feminisering meer speelt dan alleen het aantal vrouwen in het onderwijs. Het onderwijs is al heel lang iets waar met name de PvdA een grote ideologische rol in heeft gespeeld, gebaseerd op enerzijds gelijkheid (waardoor er een tijd is geweest dat excellente leerlingen gewoon geen aandacht kregen, hetgeen is bijgesteld) en anderzijds is daar ook wel het beeld van gender is a social construct in verweven geraakt, waardoor er weinig ruimte is voor de verschillende manieren van leren.

Daar komt nog bij dat wat voor meisjes gemiddeld gezien beter werkt (stil zitten achter een tafeltje, het klassikaal onderwijs) ook voor docenten makkelijker is.

Ik heb er moeite mee, met name ook omdat mijn oudste dochter wat dat betreft allesbehalve een meisjemeisje is. Gelukkig heeft ze docente gehad die wel aandacht hadden voor haar persoonlijke behoeftes. En dat gun ik iedere leerling.

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 12:47 schreef VEM2012 het volgende:

[..]
Klopt. Maar ik heb vaker deskundigen horen beweren dat voor de ontwikkeling van jongens er relatief weinig aandacht is.

Een voorbeeld wat wordt genoemd is dat je keuzes moet maken op hetzelfde moment, ongeacht. Terwijl meisjes doorgaans wat voorlopen in hun ontwikkeling.

Dit kan bv opgelost worden door het keuzemoment flexibeler te maken. Maar ja, dat kost geld…

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 12:30 schreef VEM2012 het volgende:

[..]
Voordat ik inga op jouw bijdrage die ik interessant vind: ik herken best dat je vrij snel verdacht wordt gemaakt als je niet meegaat in gewenste narratieven (niet alleen als het hierom gaat), maar als je gewoon rustig blijft en duidelijk maakt hoe je erin staat en je ook normale denkbeelden hanteert, dan komt dat echt wel goed. Probeer het eens.

Over het gebrek aan mannelijke docenten is veel geschreven en het is denk ik ook voor iedereen een zegen als die balans weer wat wordt hersteld.

Ik vermoed dat er bij deze feminisering meer speelt dan alleen het aantal vrouwen in het onderwijs. Het onderwijs is al heel lang iets waar met name de PvdA een grote ideologische rol in heeft gespeeld, gebaseerd op enerzijds gelijkheid (waardoor er een tijd is geweest dat excellente leerlingen gewoon geen aandacht kregen, hetgeen is bijgesteld) en anderzijds is daar ook wel het beeld van gender is a social construct in verweven geraakt, waardoor er weinig ruimte is voor de verschillende manieren van leren.

Daar komt nog bij dat wat voor meisjes gemiddeld gezien beter werkt (stil zitten achter een tafeltje, het klassikaal onderwijs) ook voor docenten makkelijker is.

Ik heb er moeite mee, met name ook omdat mijn oudste dochter wat dat betreft allesbehalve een meisjemeisje is. Gelukkig heeft ze docente gehad die wel aandacht hadden voor haar persoonlijke behoeftes. En dat gun ik iedere leerling.

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 12:47 schreef VEM2012 het volgende:

[..]
Klopt. Maar ik heb vaker deskundigen horen beweren dat voor de ontwikkeling van jongens er relatief weinig aandacht is.

Een voorbeeld wat wordt genoemd is dat je keuzes moet maken op hetzelfde moment, ongeacht. Terwijl meisjes doorgaans wat voorlopen in hun ontwikkeling.

Dit kan bv opgelost worden door het keuzemoment flexibeler te maken. Maar ja, dat kost geld…

quote:

Op woensdag 26 augustus 2026 09:30 schreef SemperLibertas het volgende:

[..]
Klopt. Geweld is nooit goed. Alleen de afgelopen duizenden jaren hebben me geleerd dat mannen vechten, dat doen ze nu eenmaal. En dat is niet per definitie slecht. Ik heb de voorbij jaren heeeel veel conflicten zien voorbij komen waarbij de meiden absoluut de kroon spannen met psychologische terreur naar elkaar, dagen, weken en maanden elkaar geestelijk de vernieling in helpen. Doe mij dan maar een goeie knokpartij en daar blijft het dan bij.