De troostfinale. Op zich niet gek dat ie bestaat. Het WK komt voort uit de traditie van de Olympische Spelen, waar in 1920, 1924 en 1928 een landentoernooi was voor het voetbal. De Spelen begonnen natuurlijk met 2 medailles voor nummer 1 en 2, maar al snel kwam er een derde bij en kon je dus brons behalen als nummer 3. Dat was moeilijk voor teamwedstrijden waarin vaak een knockout format werd aangehouden. Gelukkig was er de ideale oplossing: De twee verliezende halve finalisten konden tegen elkaar spelen en de beste werd 3e en won zo het brons. Dit zien we op de Spelen bij vrijwel alle teamsporten.
Maar ja, dat zijn de Spelen en dit is een WK. Op de Spelen een medaille behalen wordt gezien als iets prestigueus, daarbij is 4e misschien wel de meest pijnlijke positie om te eindigen, de eerste zonder medaille. Waardoor het winnen van de troostfinale of de Bronzen finale misschien wel beter voelt dan het verliezen van de échte finale. Maar op een WK voetbal ligt dat toch wat anders, daar is het belang van de derde plaats een stuk minder groot. Op het EK voetbal is de troostfinale sinds 1984 zelfs geheel afgeschaft. Het WK gaat daar niet in mee, zij willen geen dubbele 3e plaats uitdelen. En dus krijgen we een pot waarin vaak een deel van de basiself langs de kant wordt gezet. Zal dat dit jaar ook zo zijn?
Er is namelijk nog wel íets om voor te strijden: De titel van topscorer. Just Fontaine zal nog een jaar of 4 in de zetel mogen zitten, dat megalomane aantal van 13 goals (op dit moment nog altijd bijna 2 goals per wedstrijd als je alles speelt) bleek toch te zwaar, zelfs al begonnen Messi en Mbappe voortvarend. Maar de 2 laatste winnaars van de topscorertitel op het WK zullen allebei nog wel een duit in het zakje willen doen, zelfs al is het bij Kane misschien niet zó goed als gehoopt. In de laatste paar potjes was het toch vooral Bellingham.
Maar ja, voor de chemie willen de trainers misschien ook andere spelers een keer de ruimte gunnen. Frankrijk zal misschien wat wisselen in de defensie, ook omdat Saliba geblesseerd is. Engeland was nooit echt stabiel. Als we terugkijken naar de afgelopen wedstrijden heeft Engeland toch eigenlijk wel bizar gezwijnd. Tegen Mexico met een rode prent overleefd, tegen Noorwegen 85 minuten lang de mindere, zelfs tegen Congo was het moeizaam. En dan tegen Argentinië. Hoe haal je het in je hoofd om zo te spelen. Dit was geen laag blok, dit was gewoon met zijn allen in de 16 en hopen dat je het balletje weg kan koppen met Dan Burn omdat ie zo lekker lang is. Maar als Dan Burn geen positie kan kiezen heb je niets aan de lengte van Dan Burn. En afgemeten voorzetjes, laat dat maar aan Lionel Messi over. Als hij niet het hele veld over moet rennen is het technisch allemaal nog altijd uitmuntend. Een Tuchel Disasterclass. Tactisch en voetbaltechnisch een van de meest schandalige dingen die ik ooit heb gezien. Overigens was die 2-1 afgekeurd als Egypte hem had gescoord, Messi beging een zelfde soort overtreding op Spence als dat die Egyptenaar deed bij die afgekeurde 0-2. Dikke pech voor Engeland, maar ik kan er door de spelopvatting eigenlijk nul medelijden voor hebben. Niks doen, 1x een counter (Argentinië blijft zo zwak op de restverdediging) en hij lag er in en daarna maar gewoon achteruit lopen etc. Nee, deze spelopvatting gunnen wij NIETS.
Frankrijk, oh Frankrijk, daarentegen, dat heeft zich eindelijk eens populair gemaakt. Deschamps zette zijn spelers eindelijk eens mooi aanvallend in. Alleen zonder middenveld word je overlopen door Spanje. Die laten het balletje rondgaan, krijgen een cadeautje van Digne in de vorm van een penalty, pakken het uit en daarna hebben we Frankrijk eigenlijk nooit meer gezien. Pas in de laatste 10 minuten, toen Spanje al een fenomenale tweede goal had gemaakt, kregen Olise en Mbappe enige flair. Was Spanje nu zo goed, of Frankrijk nu zo slecht. We zullen het nooit precies weten. Feit is dat Frankrijk zijn derde nederlaag tegen Spanje in KO-wedstrijden in 3 jaar te verwerken kreeg. Op de nationale feestdag. Au au au. Daarvoor was het allemaal prima tegen de kleintjes.
Dat zou dus wel goed moeten komen voor de Fransen tegen Engeland. Het is dus wel de vraag wie opgesteld wordt. Komt Frankrijk met de grote 3 + Doue/Barcola? Komt Engeland met Bellingham en Kane, de enige 2 spelers die het Frankrijk écht moeilijk kunnen maken als je het mij vraagt. Het is de 33e Engeland - Frankrijk, waarvan bij de vorige 32 de Engelsen al 17 maal wonnen en de Fransen 10 maal. De overige 5 werden gelijk, niet erg vaak. De meest recente was de kwartfinale op het vorige WK. 2-1 voor Frankrijk. Giroud was toen nog beslissend, de stormram van Frankrijk. Kane miste een pingel voor de 2-2, pijnlijk. In 1966 en 1982 won Engeland op het WK. Voor mij de meest iconische Frankrijk tegen Engeland is toch die van 2004. Engeland 85 minuten beter, 1-0 voor en opnieuw een penalty gemist door Beckham om 2-0 voor te komen. Keepertje Barthez was altijd een circusclown, maar die pakte ie mooi. En ja, daarna kwam de meltdown in de laatste minuten. Vrije trap voor de Fransen. Een type Beckham kon hem zo ineens nemen. Maar ja, die kon er alleen naar kijken hoe Zizou zijn glorie stal met een fenomenaal schot: 1-1. Daarna kreeg Engeland torren in de kop. Stevie G was een geweldige voetballer, maar ik associeer hem vooral met twee horrormomenten. Liverpool - Chelsea, toen HIJ zelf zijn kans op de Premier League titel verspeelde door een foute pass zijwaarts. En Frankrijk - Engeland, net na de 1-1, hier een fatale terugspeelbal. De keeper maakte een fout, penalty. En Zidane is geen Beckham. Zidane bleek die dag de betere te zijn. Boem. Knal. Raak. Koekoek. 2-1 in de laatste minuten. Gebeurt wel vaker dat Engeland het in de laatste minuten zo weggeeft, maar dit was niet door puur teruglopen. Het was slechts een groepsfasepot, maar wel eentje die diep in mijn herinnering zit. Samen met de foute wissel van Dickie wel de wedstrijd van dat EK. Of het nu ook zo'n spektakel of drama aan het eind wordt weet ik niet, maar zo'n troostfinale is wel altijd doelpuntrijk. En na vanavond is er nog maar één kansje om voetbal te kijken en daarbij is de kop van Donald Trump wel erg uitgebreid in beeld, en is er een vermoeiende halftime show. Dus wedstrijd 103, de laatste kans op gewoon, simpel voetbal. Veel plezier.