[Woensdag 15 juli 21:00] Engeland - Argentinië #5

Tsja. Ja. Ach. Meh. Bah. Ugh. Lap.

Ja, dat zijn wel de woorden die ik hierbij in ga denken. Ja, het is een aardig affiche. Maar hebben we echt zin in een van deze twee zwijnende landen in de finale? Engeland dat steevast niet beter lijkt maar wel wint, dat is een altijd irritante kwaliteit. Of Argentinië, met hun irritante kutspelers, consistent geholpen door de VAR. Kleine overtredingen die maar niet worden bestraft.

Het enige wat deze wedstrijd kan redden is dat het een ordinaire knokpartij wordt. Dat klootzak Pickford na een schwalbe van debieltje Paredes even naar hem toe loopt, hem iets roept dat Falkland van de Engelsen is, vervolgens een kopstoot krijgt en daarna zelf een vuistslag geeft. En dan vervolgens allebei rood en 12 wedstrijden schorsing. En dat hoeft wat mij betreft zich niet te beperken tot dit tweetal. Lekker met zijn allen knokken. Dit feest wordt u aangeboden door Sporza. Of de NOS, als je middelmaat bent. En dan geen speler meer over voor de finale. Een rode kaart voor Messi heeft overigens geen zin, die wordt toch wel teruggedraaid door de VAR. Of anders wel door Donald Trump. Datzelfde geldt voor Harry Kane, die dit toernooi ook vooral aan het janken is, en tussendoor nog even golfen met de grote leider. Die nemen we ook niet meer serieus.

Moeten we het nog over het voetbal hebben? Welk voetbal? Engeland dat doorglibbert tegen tegenstanders die het betere van het spel hebben? Dat is leuk als het de underdog is, maar niet als het het grootste voetballand is, de bakermat. Jude Bellingham is wel eindelijk goed dit toernooi, die gunnen we wel. Al die andere Engelsen, tsja. Die krijg je er dan gratis bij. Hier had Noorwegen kunnen staan. Of Mexico. Of het sympathieke Congo. Dan hadden we allemaal geklaagd dat Argentinië een mokersimpel schema heeft, maar dan hadden we wel iets memorabels gehad dit toernooi.

Het is altijd nog beter dan het verschrikkelijke Argentinië. Dat ze na de tweede wereldoorlog allerlei nazi's in het land onderdak boden of mensen uit vliegtuigen smeten, dat was walgelijk, maar de manier waarop ze dit toernooi tot de halve finale kwamen is natuurlijk erger dan dat. Een verschrikking. Sport is zo ontzettend lelijk soms. Zelfs mormel Pogacar en UAE zijn minder corrupt dan dit zooitje, dat door geholpen MOET worden. Tegen Egypte werden ze nogal geholpen door de arbitrage, die toch net even wat sneller Egypte terugfloot dan Argentinië. Dat was tegen Zwitserland niet anders. En dan dat irritante klotegedrag van die kutspelers steeds. Wat een verschrikking. Maar in voetbalhatende landen als India en de VS vinden ze dit mooi want Messi. Dat er verder 10 totaaldebielen op het veld rondlopen boeit ze niet. Zo'n Tagliafico, dat was hier in Nederland ook altijd al een totaaldebiel. Type Toivonen. De echte voetballiefhebber was tevreden geweest als dit zooitje op zijn nummer was gezet door Egypte of Zwitserland. Maar de historie mocht niet zo zijn.

Nee, uiteindelijk is het een leeg WK dat alleen gered kan worden door een vechtwedstrijd. Opvolging van Santiago, van Nuremberg, van Lusail. Battle of Atlanta. En dan een scheids die het totaal niet in de hand heeft. Heerlijk. Het is echt een verschrikkelijke sport. Door de commercie wordt alles verpest. Clubvoetbal is al dood met ieder jaar dezelfde 10 popptjes in de Champions League. En China en de Arabische wereld zagen dat het goed was, want daar kijken ze massaal. En hier dus ook gewoon de grote landen, want de grote landen moeten en zullen het doen, want dan verdient de FIFA meer aan de kijkers uit India, China, Amerika en de Arabische landen. Fuck Europa, daar is geen geld. Behalve in die paar toplanden met topcompetities. En fuck Zuid-Amerika, behalve het land van Messi, de beloofde spits van Argentinië, de jezus van New York tot Miami. Trump die Messi de beker overhandigt, de natte droom van Infantino, Vance en Rubio. Daar kijken we met zijn allen naar. Eigenlijk zouden we met zijn allen niet meer moeten kijken naar deze commerciële politieke flauwekul.

Oja, historie. In 1966 won Engeland op weg naar de wereldtitel. In 1986 won Argentinië op weg naar de wereldtitel, met de 2 meest bekende goals van Maradona ooit. Eentje beeldschoon, eentje klassiek Argentijns. De VAR had even de andere kant op gekeken als ie toen al bestond, want Maradona is zo'n mooie speler. In 1998 op weg naar een ontmoeting met Nederland: Argentinië won na pingels. Engeland en pingels is ook een leuke rubriek. En in de groepsfase van 1962 en 2002, toen Argentinië 2x uitgeschakeld werd na een nederlaag tegen Engeland. Best een goede track record voor Engeland. Maar ja, nu moeten ze tegen 12 man. De hand van god, met Infantino als god van de FIFA. Willen we hier allemaal écht naar kijken?

Afgevinkt.

@Zipportal