quote:
Wat een onvergetelijke herinnering aan het schoolkamp had moeten worden, eindigde in een drama. Donderdag 11 juni 2026 is voor altijd een zwarte dag voor veel inwoners van Axel. Op die dag overleden de kinderen Damian, Olivia en Sarah en hun juf Joyce, de directeur van de school, bij een fataal verkeersongeluk op de N290 bij Terhole. Drie andere kinderen raakten zwaargewond. Evy, de moeder van Sarah, vertelt haar verhaal.
Moeder Evy met Sarah
© Namens de Familie
"Je probeert wel verder te leven, maar er is geen moment van de dag dat je er niet aan denkt." Nog elke dag heeft zij, maar ook haar dierbaren, het moeilijk, sinds die fatale dag op 11 juni.
Evy heeft plaatsgenomen aan een lange tafel. Schuin achter haar staat een collage van foto's van haar dochter Sarah. Er branden verschillende kaarsen. Er hangt een serene rust in huis. De ouders van Olivia zijn ook bij het gesprek. Ze luisteren mee. "We hebben heel nauw contact met de ouders van Damian en Olivia", zegt Evy. "Dat geeft heel veel steun. We kunnen elkaars pijn niet wegnemen, maar we begrijpen elkaar wel."
Zonnetje in huis
Sarah was een echte puber, vertelt Evy met een zachte glimlach. "Klaar voor de middelbare school, een zonnetje in het huis, overal dansen, een vrolijke meid met een hart van goud. Het is stil zonder haar."
Interview met Evy
Vanaf 19.30 uur is het interview met Evy ook in een video te bekijken. Die video wordt in dit artikel toegevoegd.
"We hadden een heel goede band", vervolgt Evy. "Al kon het op haar pubermanier ook wel eens botsen. Maar altijd zei ze dat het wel leek alsof we beste vriendinnen waren."
Schoolkamp
De eerste ochtend dat het schoolkamp zou beginnen rijdt Sarah op haar nieuwe fiets naar haar basisschool, De Warande in Axel. Evy gaat er ook naar toe, maar dan met de auto. Samen met de vader van Sarah, de andere ouders en de rest van de school worden de kinderen uitgezwaaid. In rijen van twee vertrekken ze naar het schoolkamp. Evy gaat naar haar werk in Terneuzen. Net na de lunch leest ze via Omroep Zeeland over een groot ongeluk met meerdere traumahelikopters. Ze heeft er een naar gevoel bij, maar in het artikel staan dan nog geen details. Ze besluit de school te bellen. "Die waren in shock, volgens mij. Ze hadden nog weinig informatie. Maar het laatste wat werd gezegd was 'blijf rustig en blijf bereikbaar'. Toen had ik echt een gevoel dat het niet goed was."
Paniek
Ze belt de vader van Sarah en besluit naar het ongeval toe te rijden. Omdat ze in paniek is, biedt een collega aan te rijden. Onderweg leest Evy de onrust en paniek ook in de berichten via een groepsapp van groep 8 van de school. De ouders van Olivia en Damian zijn dan inmiddels ook onderweg naar het ongeluk.
De ouders komen aan bij het ongeluk en wachten op zo'n 700 meter afstand op duidelijkheid. "We kregen niet echt informatie, maar je kon de naam van je kind doorgeven aan een agent met portofoon ter plaatse. Een ouder deed dat en die kreeg te horen dat dat kind in orde was."
Overleden
Dan is Evy aan de beurt om de naam van Sarah door te geven. "De agente liep een eindje weg en ik werd boos omdat ze niks zei. Toen ze terugkwam, zei ze het in één adem; "Het spijt me, maar uw dochter is overleden."" De grond zakt weg onder de voeten van Evy, de vader van Sarah en de opa en oma van Sarah.
Ook voor de ouders van Olivia is er slecht nieuws. De ouders van Damian zijn dan al onderweg naar het ziekenhuis in Rotterdam waar Damian heen wordt gebracht en later die dag overlijdt. Het vierde slachtoffer is juf Joyce. Drie andere kinderen raken zwaargewond.
"Ik zag politiemensen huilen, wij waren in shock en zaten samen met de ouders van Olivia, die we goed kennen, van ongeloof te huilen in de berm. Dit kon niet waar zijn."
Sarah was een van de drie kinderen die omkwam bij het verkeersongeluk op 11 juni bij Terhole
© Namens de Familie (foto bewerkt met AI)
Sarah (tekst van haar ouders)
Sarah was een vrolijke lieve meid, een opgroeiende puber. Klaar voor de middelbare school. Een echte zonnestraal die je altijd liet lachen. Haar passie was dansen. Dit deed ze in een wedstrijdteam.
Ze hield van het leven en keek uit naar de toekomst. Ze wilde later juf worden, ze was dol op kleine kinderen.
Haar missen doet intens veel pijn. Ze is nu voor altijd bij Damian en Olivia en wij moeten allemaal leven met dit verdriet. Drie kinderen voor altijd 12.
's Avonds kunnen de ouders van Sarah en Olivia hun kinderen zien. "De meisjes lagen in de kamers naast elkaar. Het is moeilijk, want je weet wat je gaat zien, maar je wil het niet zien, je wil dat het niet waar is."
"Toen ik haar voor het eerst zag.... dat was verschrikkelijk. Daarna hebben we ook Olivia gezien. En samen met haar ouders zijn we weer bij Sarah geweest. 's Nachts hebben we de meisjes bij elkaar laten zetten, dat ze niet alleen waren."
Olivia was een van de drie kinderen die omkwam bij het verkeersongeluk op 11 juni bij Terhole
© Namens de Familie (foto bewerkt met AI)
Olivia (tekst van haar ouders)
Olivia was een lieve, sociale en stoere meid met een hart van goud. Ze was super sportief en hield van een stoere uitstraling.
Ze had fijne vriendinnen en bracht graag tijd met hen door. Met haar zus had ze een heel bijzondere band; ze
waren ontzettend hecht. Ook genoot Olivia enorm van de gezelligheid en momenten samen met haar ouders, haar drie broers en haar zus.
Olivia bracht zoveel warmte, gezelligheid en liefde in ons gezin. We missen haar enorm en haar afwezigheid is voelbaar in alles.
"Op donderdag hoor je dat je kind overleden is en een dag later zit je een kist uit te zoeken, dat is onwerkelijk. Maar op de een of andere manier vonden we de kracht om een mooi afscheid voor haar te regelen en dat is gelukt. Het was een hele mooie dienst. Ieder kind heeft zijn eigen dienst gehad en verdiende die aandacht. Een week later werd op donderdag Damian begraven, op vrijdag Olivia en op zaterdag Sarah."
De drie liggen naast elkaar op de begraafplaats in de buurt van basisschool De Warande, waar ze op school zaten. "Voor ons voelde dat het fijnste, dat ze bij elkaar bleven. Als je bij hun graven staat, hoor je de kinderen op het schoolplein spelen. Dat geeft een rustgevend gevoel. Het is ook een hele mooie plek, onder oude bomen." Als de begrafenis achter de rug is, komt het gemis pas echt binnen, het besef dat ze Sarah nooit meer terug zal zien en dat dit het leven is zonder Sarah. "We hebben heel veel steun onderling en met de ouders van Damian en Olivia. We zijn voor altijd lotgenoten."
Damian was een van de drie kinderen die omkwam bij het verkeersongeluk bij Terhole
© Namens de Familie
Damian (tekst van zijn ouders)
Damian was een lieve, zachte zorgzame jongen. Grote broer van Roan en stiefbroer van Riley. Altijd vrolijk. Was goed voor anderen, een goede betrouwbare vriend. Als je geen aansluiting had, was hij er voor je.
Wat hij later wou worden, wist hij nog niet. Maar hij vond aardrijkskunde en geschiedenis heel interessant. Hij wist ook van alle landen de bijbehorende vlaggen. Hij wist het je precies te vertellen als je een vlag liet zien of ernaar vroeg.
Na school trok hij zich nog graag terug op zijn kamer met zijn Lego Star Wars of speelde met zijn lightsabers.
Hij was helemaal klaar voor de middelbare school om daar aan zijn havo/vwo te beginnen. We missen hem enorm en het is vreselijk dat hij die toekomst niet meer mee kan maken.
De drie kinderen die op 11 juni omkwamen bij het ongeluk bij Terhole.
Evy benadrukt dat ze het belangrijk vindt om de kinderen een naam en gezicht te geven. "Het zijn niet zomaar de slachtoffers, maar waren onze kinderen, waar we twaalf jaar lang zoveel van hebben gehouden. Zo zorgen we dat ze nooit vergeten worden."
Woensdag is de eerste voorbereidende zitting in de rechtbank in Breda. Dan wordt gekeken naar de stand van zaken rondom het onderzoek naar het ongeluk.