[Dinsdag 16 juni 21:00] Frankrijk - Senegal

Frankrijk. Het was de gedoodverfde favoriet voor de meest recente Europese titel. Liep net even wat anders. Moeizame groepsfase, kleine overwinning op België, pas na pingels langs Portugal. En Spanje bleek in de halve eindstrijd te sterk. Eerlijk, ze hadden een pittige loting door het toernooi heen. Mag het eens, Frankrijk heeft het vaker dan eens iets té simpel in mijn boekje. Tegenstander Senegal was bepaald niet de gedoodverfde favoriet voor de meest recente Afrika Cup. Maar won hem uiteindelijk wel.

Of nee, toch niet. Van het veld lopen, de boefjes. Reglementaire nederlaag, zie hier. Het zal niemand boeien, Senegal is de morele winnaar voor velen. Maar goed, het statistiekboekje wordt niet gevuld met morele winnaars. Op naar eerherstel voor Senegal. Glorie op het WK zou een prachtige manier zijn om er mee af te rekenen. Maar direct wacht een zware groep met Frankrijk, op papier de sterkste ploeg met een generatie vol fantastische spelers.

Bondscoach Deschamps (helaas nog altijd) voert een aantal geweldige talenten aan, velen hebben al 1 WK-finale binnen en een flink aantal was er ook al bij toen in 2018 de cup omhoog geheven werd. Mbappé, Dembele, Kanté, Tchouameni, Upamecano, Konaté, Kounde.. en inmiddels ook nog even aangevuld met Doue, Olise en Saliba. Een greep namen die tot de top op hun positie behoren of behoorden. Zo maakt het afzwaaien van een fenomeen als Griezmann ook weer minder uit. Alleen centraal op het middenveld lijkt er een gat te zijn nu Kanté wat minder is en Camavinga afwezig is. Rabiot mag dat gat vullen, tsja.

Senegal begint een vaste waarde te worden op het mondiale toneel. In 2002 de verrassing, daar hebben we het zo nog wat uitgebreider over. De afgelopen 2 edities was het land er ook bij, 4 jaar geleden bij Nederland in de groep als tweede door. In de KO-fase ging het wel meteen mis. Het is ook niet gek dat ze een vaste waarde zijn als je de selectie ziet. Vrijwel iedereen speelt in een prima Europese competitie en er zitten een paar grote namen bij. Koulibaly en Mané kozen helaas voor een lucratief avontuur in de goedbetalende zandbak, waardoor we ze een beetje uit het oog zijn verloren. Maar dat waren allebei wel hele goede spelers op hun positie, natuurlijk. Mané bij Liverpool, genieten. Idrissa Gueye is al sinds jaar en dag aan de andere kant van de Mersey te bewonderen als nummer 6. Aanvallend kennen we naast Mané ook Ismaila Sarr en Nicolas Jackson. Ook die komt uit Senegal, maar zijn doelpunten zijn nog niet bepaald goud waard voor het land, want hij maakte er pas 8 in 33 interlands. Een matig moyenne voor een toch vrij serieuze spits. Ook wel vaak als invaller, dat verzacht de pijn enigszins. De aanvulling komt weer met veel in Frankrijk spelende spelers. En ook heel wat die in Engeland spelen, dus dan mag je wel wat verwachten.

Vroeger zou dit de groep zijn waar ik op voorhand verwacht dat een serieus team uitgeschakeld zou worden, met ook Noorwegen erbij. Allemaal teams die ik wel een kwartfinale toedicht, al kan het ook helemaal misgaan met de loting of met de koppies. Hoe anders was dat in 2002. Senegal was debutant en zou kansloos zijn. Frankrijk miste weliswaar de geblesseerde Zinedine Zidane, maar begon toch als titelhouder en had tussendoor ook het EK gewonnen. En zo begonnen we aan het WK van 2002. Al op 31 mei, Frankrijk - Senegal. Het was vooralsnog het enige treffen tussen die twee landen. Maar wát een treffen was het. De inmiddels al overleden Bouba Diop scoorde de enige goal en Senegal wist de regerend kampioen totaal te verrassen. Die kwam dat niet meer te boven: Na 0-0 tegen Uruguay werd met 2-0 verloren van Denemarken en zonder 1 keer te scoren droop Frankrijk af. Senegal had genoeg aan 2 gelijke spelen, al deed ONZE Wegereef er nog alles aan het land de achtste finale te ontzeggen. Dat mislukte en die werd na een golden goal ook gewonnen. Uiteindelijk deed een golden goal in de kwartfinale tegen Turkije het land de das om.

Gaat zoiets weer gebeuren? Het zou een iets minder grote verrassing zijn, al is Frankrijk ook nu de ruime favoriet. We keren terug naar het stadion waar later de finale gespeeld gaat worden, het MetLife Stadium. Daar staan toch heel wat behoorlijke potjes op het menu. Eerder al Brazilië - Marokko en nu dit weer. Ze weten het in ieder geval wel in te delen daar in Amerika.