[Dagboek] Veel aan hoofd - Deel 13

oeps deze dacht ik aan te passen

quote:

Op woensdag 18 februari 2026 22:05 schreef ChildoftheStars het volgende:
Moeder heeft de huisarts gebeld. Vrijdag gaan ze en euthanasie traject starten

Ben in haar huis in mijn bed nu aan het janken

Ach lieverd ik lees dit nu pas. Dikke knuffel voor je en heel veel kracht en sterkte.

[quote] Op vrijdag 20 februari 2026 14:03 schreef Kissingbird het volgende:

[..]
Allereerst iets uhm 'stommigs' : ik weet niet hoe je stukjes uit 1 tekst quote Zie dat jij dat nu weer doet met mijn post.

Ik kopieer en plak het even vanuit je reactie

<Ja dit enorm... Ergens vind ik het eng dat er (misschien) een datum komt, bewust gekozen, waarop ze dood gaat. Ik vind dat heel dubbel en moeilijk.

Dat is ook eng om te weten wanneer ze gaat overlijden en dat is ook moeilijk om daar naar toe te leven. En ja je kunt dan afscheid nemen van elkaar, bewust maar ook dat maakt het niet minder verdrietig
Het is ook moeilijk dit..

<Ik dacht oprecht dat ze naar huis ging omdat het beter zou gaan, naïef van me. Ze ging naar huis omdat ze er verder weinig tot niks voor haar kunnen betekenen.

Nee niet naïef gedacht. Hoe kun je dit ook allemaal weten als het je niet gezegd wordt.

<Het proberen inhouden mag niet van haar, alleen dat doe ik automatisch,
Herkenbaar en ben toch 'blij' om te lezen dat het ondanks het automatisch tegenhouden het er nu toch uitkomt..
Lukt dus niet eens het tegenhouden wat vaak onbewust gaat.. automatisme.

Wat ik bij jou knap vind is dat je toch altijd nog structuur weet te houden. Je dingen blijft doen en ja de ene keer lukt dat beter dan de andere keer maaar je doet het!!

<ben niet super creatief hoor... af en toe ontwerp ik zelf, maar het "nadeel" is dat ik als ik een leuke foto zie dat ik het zelf wil maken dus koop ik het patroon
En als ik mezelf wil verwennen gun ik mezelf ook een boekje. Haken is echt gedachten uit en gaan

Is wel!!! ik doe het je niet na wat jij allemaal maakt. En dan ook nog zo secuur.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 13:53 schreef ChildoftheStars het volgende:
Mama heeft net gebeld
Huisarts gaat alles in werking zetten. Die was ook geschrokken met hoe hard mijn moeder achteruit is gegaan

Maandag heeft ze weer een gesprek en dan ben ik erbij
Dus dit weekend even nadenken, uithuilen en me kut voelen

Al denk ik maandag ook wel een traantje te laten
Wil er niet over nadenken of praten of wat dan ook. Stom gedoe

Had het er met de psych over; van de duizend redenen dat het slecht te trekken is het idee dat mijn beide ouders ervoor kiezen niet te leven wel erg pittig
En ik voel me schuldig dat ik niet meer voor haar kan doen.
Ben ook bang dat ik moet huilen maandag, dat is stom voor mama.

En ik moet mijn broer een soort van inlichten

Zie net je nieuwe bericht.

'Fijn' dat je er maandag bij kunt zijn en zelf kunt horen hoe het verder gaat en / of vragen kunt stellen. Pittig ook.

Lijkt me ook moeilijk dat beide ouders deze keus maken/ hebben gemaakt. Anderzijds wil je ook niet dat je ma weer zoiets als laatst overkomt. Vermoed zijzelf ook niet en daarom nu deze keus gaat maken.

Je doet volgens mij al best veel voor je moeder lieve Cots. Je bent er voor haar.. je steunt haar.
Meer kun je denk ik ook niet doen.

En uhm.. waarom moet jij je broer inlichten? Misschien een stomme vraag..
wil je dat zelf doen ook?

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 13:53 schreef ChildoftheStars het volgende:
Mama heeft net gebeld
Huisarts gaat alles in werking zetten. Die was ook geschrokken met hoe hard mijn moeder achteruit is gegaan

Maandag heeft ze weer een gesprek en dan ben ik erbij
Dus dit weekend even nadenken, uithuilen en me kut voelen

Al denk ik maandag ook wel een traantje te laten
Wil er niet over nadenken of praten of wat dan ook. Stom gedoe

Had het er met de psych over; van de duizend redenen dat het slecht te trekken is het idee dat mijn beide ouders ervoor kiezen niet te leven wel erg pittig
En ik voel me schuldig dat ik niet meer voor haar kan doen.
Ben ook bang dat ik moet huilen maandag, dat is stom voor mama.

En ik moet mijn broer een soort van inlichten

Waarom is het stom om te huilen, natuurlijk mag je huilen

Het ouder worden kan voor sommige best heel vermoeiend zijn, veel pijn hebben of niets meer kunnen.
Ik snap dan wel dat ze het in een keer zat zijn, als er dan geen verbetering meer in zit en het kan alleen maar erger worden dan snap ik die keus wel

Dat ze ziek is geworden en klachten heeft kan jij niets aan doen child, je bent er ondanks je eigen gesteldheid altijd voor haar, schuldgevoelens van jou kant zijn helemaal niet nodig

quote:

Op donderdag 19 februari 2026 15:34 schreef ChildoftheStars het volgende:
En mezelf even mijn hobbykamer ingestuurd. Even bezig zijn doet mij goed. Niet hangen in de emotie

Net een knuffeltje klaar
Begonnen aan een volgende
Schilderen of tekenen is hem even niet. Al ben ik al tevreden met dit

Edit:
Deze net af, vind hem zelf erg leuk geworden

[ afbeelding ]

Cute

Je hebt echt veel gedaan voor je moeder. Dat je de afgelopen jaren nog zo’n warme band met haar hebt gehad, waarin jullie allebei zorgzaam waren voor elkaar, is heel wat waard.

Vergelijk haar situatie niet met die van je vader. Volgens mij weet jij ook dat zij op een heel andere manier nu komt tot een besluit dat ze niet meer verder wil. En op een heel ander punt in haar leven. Het is heel heftig voor jou, dat geloof ik echt. Maar deze mogelijkheid zat erin en ze had ook in alle openheid al met jou bekeken hoe ze e.e.a. met de notaris moest regelen voor als ze er niet meer zou zijn.

Schaam je niet voor je tranen en je verdriet. Het komt zoals het komt en als je daarbij heftige emoties hebt en laat zien zal iedereen dat begrijpen.

Ik leef met je mee.

Je moeder kiest er niet voor niet meer te leven, je moeder kiest ervoor niet meer op deze manier te leven. Ze wil niet dood, ze wil alleen zo niet meer verder.
En dat is echt een heel wezenlijk verschil.
Ik hoop dat je dat mee kunt nemen in je gedachten hieromheen. Maar kut is en blijft het voor jou.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 13:53 schreef ChildoftheStars het volgende:
Mama heeft net gebeld
Huisarts gaat alles in werking zetten. Die was ook geschrokken met hoe hard mijn moeder achteruit is gegaan

Maandag heeft ze weer een gesprek en dan ben ik erbij
Dus dit weekend even nadenken, uithuilen en me kut voelen

Al denk ik maandag ook wel een traantje te laten
Wil er niet over nadenken of praten of wat dan ook. Stom gedoe

Had het er met de psych over; van de duizend redenen dat het slecht te trekken is het idee dat mijn beide ouders ervoor kiezen niet te leven wel erg pittig
En ik voel me schuldig dat ik niet meer voor haar kan doen.
Ben ook bang dat ik moet huilen maandag, dat is stom voor mama.

En ik moet mijn broer een soort van inlichten

Het is niet raar als je moet huilen, het is toch ook verdrietig, de wetenschap dat je moeder gaat overlijden.
Afscheid nemen is gewoon verdrietig, daar mag je bij huilen, echt!

Waarom moet jij je broer inlichten? Ik weet niet hoe het contact van jouw moeder met je broer is.
Maar misschien kan je moeder dit zelf vertellen aan hem?

@ChildoftheStars ben jij contactpersoon voor je moeder dat je je broer moet inlichten?

Is het niet een optie om je moeder te vragen een briefje te schrijven voor je broer waarin ze aangeeft dat het op haar wens is dat jij het hem niet hebt laten weten?

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 13:53 schreef ChildoftheStars het volgende:
Al denk ik maandag ook wel een traantje te laten
Wil er niet over nadenken of praten of wat dan ook. Stom gedoe

Niet stom, hoor. Ik heb exact een jaar geleden mijn broer verloren en ben daar ook erg emotioneel over geweest. Ik heb meer dan eens de tranen laten stromen.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 11:20 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]
Ja dit enorm... Ergens vind ik het eng dat er (misschien) een datum komt, bewust gekozen, waarop ze dood gaat. Ik vind dat heel dubbel en moeilijk.

Ja, dat is het ook wel. Ik heb het een paar jaar geleden met een oom meegemaakt (dat wisten we al weken van tevoren) en onlangs nog met een wandelvriendin van mijn moeder die ik ook goed kende. En de dag en tijd weten is heel vreemd.

quote:

Ik dacht oprecht dat ze naar huis ging omdat het beter zou gaan, naïef van me. Ze ging naar huis omdat ze er verder weinig tot niks voor haar kunnen betekenen.

Je bent niet de enige. Ik heb altijd het idee gehad dat het wel weer goed kwam en ook dat ze naar huis ging omdat het beter ging. Dus ik ben zeker zo naïef geweest als jij. Helaas mocht het niet zo zijn. Geniet nog een beetje van de tijd die je nog met haar hebt. Als er nog dingen uitgesproken of besproken moeten worden, probeer dat dan te doen. En veel sterkte gewenst de komende tijd. Als we kunnen helpen ergens mee, laat het weten.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 17:30 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]
Dat is een goed idee
Ga haar maandag vragen

Ik denk dat dit beter is, contact zoeken met je broer in deze moeilijke tijd lijkt me gewoon te zwaar voor je

Sterkte

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 15:52 schreef BE het volgende:
Je moeder kiest er niet voor niet meer te leven, je moeder kiest ervoor niet meer op deze manier te leven. Ze wil niet dood, ze wil alleen zo niet meer verder.
En dat is echt een heel wezenlijk verschil.
Ik hoop dat je dat mee kunt nemen in je gedachten hieromheen. Maar kut is en blijft het voor jou.

Mooi gezegd

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 17:22 schreef ChildoftheStars het volgende:
Dank jullie wel
Jullie woorden doen me heel erg veel

En ik weet dat een suïcide van mijn vader anders is dan de keus van mijn moeder en wat @:BE heel treffend zegt is dat ze niet op deze manier wil leven. Mijn moeder is een bezige bij en nu ligt ze als een doodvogeltje te liggen.
Op rationeel niveau begrijp ik het wel. Emotioneel is het lastiger.

Dat huilen erbij hoort merk ik wel ja. Wil alleen sterk zijn voor mijn moeder en dat lukt me eventjes niet. Ik voel me gebroken. En ik ben bang en eenzaam. Anyways; het is wat het is en ik heb het maar te accepteren.

Mijn moeder wil niet dat mijn broer het weet. Alleen hoe moet ik het hem verkopen als ze overleden is?

Ik weet het allemaal eventjes niet... Ik begrijp dat ik niet meer voor haar kan doen... alleen het is wel frustrerend. Maandag maak ik ook eventjes schoon bij haar. En verder... tja... Hopelijk ben ik na dit weekend voorlopig eventjes klaar met janken

Ik snap dat het nogal kak is dat jij degene bent die het dan uit zou moeten leggen
Maar brief zoals hierboven is inderdaad een top idee

En verder ben je hem geen uitleg schuldig over keuzes buiten jouw om

Wees gewoon verdrietig als jij je zo voelt
Probeer voor jezelf te zorgen
Meer kun je niet

@CotS, je moeder wil niet dat je broer het weet. Ik denk dat je dat dan moet respecteren.
En het zou fijn zijn als zij een briefje voor hem kan schrijven zodat jij niks hoeft uit te leggen aan hem.

Sterkte

Jemig,
Heel veel sterkte.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 17:22 schreef ChildoftheStars het volgende:
Mijn moeder wil niet dat mijn broer het weet. Alleen hoe moet ik het hem verkopen als ze overleden is?

Niet!
Jij 'moet' he-le-maal niks. Ook dan niet!

Ook van mij heel veel sterkte de komende tijd, meid.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 13:53 schreef ChildoftheStars het volgende:
Mama heeft net gebeld
Huisarts gaat alles in werking zetten. Die was ook geschrokken met hoe hard mijn moeder achteruit is gegaan

Maandag heeft ze weer een gesprek en dan ben ik erbij
Dus dit weekend even nadenken, uithuilen en me kut voelen

Al denk ik maandag ook wel een traantje te laten
Wil er niet over nadenken of praten of wat dan ook. Stom gedoe

Had het er met de psych over; van de duizend redenen dat het slecht te trekken is het idee dat mijn beide ouders ervoor kiezen niet te leven wel erg pittig
En ik voel me schuldig dat ik niet meer voor haar kan doen.
Ben ook bang dat ik moet huilen maandag, dat is stom voor mama.

En ik moet mijn broer een soort van inlichten

Hihi, die laatste opmerking van dat je bang bent moet ik een beetje lachen om mijzelf.

Toen mijn moeder haar dood zich aanmeldde na een telefoontje van haarzelf, rendde ik naar mn best maat toe en die vroeg of ik savonds naar mijn vader toe zou gaan.

Ik zei "nee, want ik wil mn vader niet zien huilen"

Blijkbaar dacht ik toen dat je bij het overlijden van iemand je kon gaan verstoppen voor andermans en je eigen verdriet en pijn.
Nou dat was achteraf natuurlijk een harstikke gekke gedachte, maar die was er wel..

Dus bang zijn om te gaan huilen is helemaal geen gekke gedachte vind ik, maar huilen zal je genoeg gaan doen.
Dat is niet zwak, stom of raar.
Dat is de normaalste zaak van de wereld de komende maanden.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

En je schuldgevoel kan ik of niemand anders niet wegnemen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

_{Ik vind het niet erg helpend om met eigen verhalen Child te belasten in dit topic.}

Dikke

.

[ Bericht 99% gewijzigd door Droopie op 21-02-2026 14:09:20 ]