Een fout herstellen en een personage tot leven wekken is één ding, het neerzetten van een goede verhaallijn voor dat personage is dan weer andere koek... Een zoveelste vete met Ludo of de 837ste terugkeer van Richard is niet direct waar ik op zit te wachten. Een zachtere Billy (wat Lone al wat weggaf in een interview) á la Martine in seizoen 27 die gaat moederen en zich bekommert om dochter en kleindochter klinkt mij ook niet als muziek in de oren. Het is dus nog maar zeer de vraag wat deze comeback nog meer uit de hoge hoed weet te toveren.
Nu, in alle eerlijkheid: ik heb Billy altijd al een Martine Hafkamp 'van den Aldi' gevonden. Het hielp daarbij niet dat ze tijdens haar introductieverhaal boodschappen aan het doen was in de Lidl en daar met allerlei spitsvondige oneliners op de proppen kwam, maar dat terzijde. En het hielp ook niet dat haar eerste verhaallijnen (eerst die hele undercoveractie van Aysen in het 'drugskartel' van Billy en vervolgens dat hele gedoe met Carmen en Rob Bekkers) een sterk staaltje waanzin uit de pen van Blaadje Blanco waren waar zelfs de samenvattingen meer vragen dan antwoorden opleveren. Aan Lone van Roosendaal ligt het absoluut niet, die doet ook maar wat het script van haar verlangt. Maar zoals zo vaak zijn het die scripts die tegenvallen.
In dat aspect: het storylinen van deze serie is echt een ramp geworden.
Net als bij de reveal van Valentijn als 'big bad' (
) in de Sanders-lijn vorig seizoen, is deze onthulling ook weer niet lekker opgebouwd en groots neergezet als een soap hoort te doen. Dat Shanti Billy ziet zitten in het restaurant had de cliffhanger van de woensdagaflevering moeten zijn, met als 'direct vervolg' in de donderdagaflevering dat Billy vervolgens niet meer te zien is in het restaurant alsof ze puur verbeelding was; het moment dat Billy bij Shanti's tafeltje verschijnt de weekcliff op donderdag. ZÓ BOUW JE JE CLIFFHANGERS OP! Nu wordt het allemaal in een maandagaflevering gepropt waarbij de reveal ook al geteased werd in de precap van donderdag.
Wat een cliffhanger tegenwoordig wél is volgens de schrijvertjes-van-niks? Gewoon uitfaden naar zwart terwijl twee personages over een parkweggetje lopen en praten, of als er wordt ingezoomd op het naambordje van een patiënt in het AZM, of als er iemand eenzaam aan de bar van de Rozenboom zit. Nou, poehhhh, dan kun je als kijker echt niet meer wachten hoe het verder zal gaan hoor!

En tuurlijk, regie heeft daar ook een aandeel in met hoe ze het in beeld brengen, maar zij doen ook maar wat er in het script staat, en je kunt geen zinderende cliffhanger maken van een scène die in tekst niet eindigt als een zinderende cliffhanger. Het stoort mij echt mateloos, net als die vele 'scènes' tegenwoordig waarin een personage gewoon voor zich uitstaart, zonder dat er verder iets gebeurt of gezegd wordt. Een stemmig muziekje eronder en we hebben weer 40 seconden gevuld. Hallo, dat is geen soap! Stop met te doen alsof dit een highbrow Netflix-serie moet voorstellen en maak het gewoon weer een soap, verdorie!
Maar ik zie ook positieve dingen gebeuren, zo tussen de rampzalig uitgelijnde scènes door. Zo ben ik echt wel te spreken over Noor tot dusver, Marieke van Leeuwen zet haar leuk neer en het voelt meteen vertrouwd tussen Noor en Julian. Jammer van dat eeuwige geëmmer met die kinderen van d'r, dat verhaaltje kennen we nu ook wel na eerdere pleeg/pluskinderen als Kim, Charlie, Morris, Rover en Sam. En de casting van John Buijsman als de vader van Luuk is ook een pluspunt, in zijn scènes in de Videoland-aflevering van vandaag komt het personage meteen tot leven door hoe John het neerzet. Met wat er in de maandtrailer al naar voren kwam kán dat een interessant verhaal zijn. Maar ja, het is nog altijd Blaadje Blanco die aan het roer staat van het schrijfteam, dus de boot kan zomaar schipbreuk lijden...
Op woensdag 13 november 2013 20:32 schreef luftersel het volgende:Kelder! Wat doe jij nou hier? :D