Moeder zoontje kijkt er amper nog naar om

Mijn zoontje van 4 heeft autisme (ik ook). Hij praat eigenlijk nog amper. Hij kent wel veel woorden, maar die gebruikt hij random. Als hij niet kan slapen, dan dreunt bij bijvoorbeeld het alfabet op en dan bij elke letter een woordje of alle dieren die hij kent. Enige woorden die hij functioneel gebruikt zijn papa, drinken, eten, slapen en nee. Verder erg gefixeerd op bepaalde dingen en z'n eigen willetje waar je hem lastig vanaf krijgt.

Allemaal niet zo simpel, maar door heel veel structuur in een dag aan te brengen, gaat het nu redelijk.

Met zijn moeder heeft hij heel beperkte omgang. Er is geen ouderschapsplan, omdat ze dat altijd tegen heeft gehouden. De afspraak is eigenlijk in overleg, maar wel de weekenden om de beurt.

Inmiddels is in overleg vooral bij mij. Soms kondigt ze aan dat ze niet kan, maar vaak moet ik maar raden dat ze hem niet op gaat halen van school. Soms kondigt ze dat ook pas op het laatste moment aan. Ook in haar weekenden ziet ze hem steeds minder.

Dat is allemaal een beetje langzaam zo gegaan. Eerst doordeweeks amper tot niet meer. Daarna ook in haar weekenden steeds minder. Deze maand heeft ze hem tot nu toe 3 uur gezien. In de maand december in totaal drie dagen. In november ook zoiets. Als hij bij haar is, dan belt ze meestal redelijk snel om hem hierheen te brengen. Vaak gaat dat met een hoop verbale tamtam "Ik sla hem straks, want niks anders helpt", "hij sloopt me mentaal", "ik kan het niet meer aan", "hij kan nooit als een normaal kind doen", "kutkind", "Houd jij hem maar, veel plezier ermee", "hij zeikt de hele dag papa papa papa". Ze liegt vaak ook dat ze ziek is en hem niet op kan halen, maar dan is ze dus niet ziek.

Soms ga ik met hem naar haar familie, zodat die hem kunnen zien. Daar is weleens over de situatie gesproken, Die mensen wisten eigenlijk van niks dat ze hem amper nog ziet. Toen is ook gevallen dat ze hem amper belt en soms dagen niet naar hem vraagt. Sindsdien stuurt ze elke dag precies dezelfde berichten. Eerst "Hallo jongens, wat zijn jullie aan het doen? Is alles ok?". Toen ik daarop alleen reageerde met iets over onze zoon, is dat "Wat zijn jullie aan het doen? Is alles ok?" en inmiddels "Is alles ok met hem?" Bellen doet ze onregelmatig en op wisselende tijdstippen. Soms 's ochtends, soms midden op de dag en soms 's avonds. Ze is dan meestal boos dat hij amper op haar reageert. Verder zijn die belletjes vooral veel theater dat ze oh zo veel van hem houdt.

Ik ben er wel klaar mee. Ik wil een omgangsregeling op papier hebben, ook al is dat een regeling dat hij vooral bij mij is. Maar daar komt het probleem. Dat wil ze niet. Ze wil niks op papier. Dan kan ik een rechtszaak aanspannen, maar uit ervaring weet ik dan dat ze enorm dwars gaat doen en ook ons zoontje gebruikt om mij dwars te zitten.

Wat zouden jullie doen?

quote:

Op dinsdag 13 januari 2026 07:35 schreef MissButterflyy het volgende:
Hebben jullie beide gezag? Wat zielig hoe ze over hem praat, en dan zou je willen dat je zoontje meer bij haar is?
Misschien naar de huisarts gaan en je verhaal voorleggen, dan kan die je verder verwijzen. Misschien heeft ze hulp nodig bij de zorg over jullie zoontje.
Gaat hij wel naar school?

Ja, allebei gezag.

Nee. Ze lijkt dat zelf ook niet te willen, maar ik wil wat op papier, zodat ik ook enige zekerheid heb. En mijn zoontje ook. Nu moet ik eigenlijk altijd standby staan. Ik weet liever waar ik aan toe ben. En ik denk dat dat voor hem ook het beste is.

Ja, hij gaat naar school. Daar hebben ze ook weleens gevraagd of de moeder nog wel in beeld is, want die zien ze nooit. Alleen met evaluatiegesprekken. Met dat soort dingen is ze er wel altijd.

quote:

Op dinsdag 13 januari 2026 11:33 schreef maily het volgende:
Arm kind ....

Werk jij niet of weinig dat je zoveel tijd hebt voor je kind?
En zovaak last minute je kind van school halen.

Sterkte hoor.

Ik heb een eigen bedrijf. Mensen in dienst, directeur aangesteld en zo. Dus daar heb ik op zich weinig omkijken naar.

quote:

Op dinsdag 13 januari 2026 07:40 schreef MissButterflyy het volgende:

[..]
Dan zou ik het verhaal voorleggen aan de huisarts.
Er is vast hulpverlening die wil meehelpen om de moeder meer te betrekken.
Als dat allemaal niet helpt, kun je andere stappen ondernemen.
Sterkte ermee, en wat zielig voor je zoontje.

De moeder wil niks. Naar de huisarts, psycholoog e.d. wil ze niet, want geen probleem. Ambulante hulp wil ze niet, want ze wil niet dat iemand op haar vingers kijkt...

quote:

Op dinsdag 13 januari 2026 16:05 schreef Troel het volgende:

[..]
Echt, om volledig gezag te krijgen moet er wel wat meer mis zijn dan dit.

Ja, dat heb ik ook begrepen. Ze ligt ook niet dwars bij dingen als schoolkeuze, medische dingen en zo. Ze vindt eigenlijk alles best wat dat betreft.

quote:

Op dinsdag 13 januari 2026 16:07 schreef Troel het volgende:

[..]
Maar jij kan wel degelijk aangeven dat er hulp nodig is. Bij de gemeente hier heeft de jeugdregisseur uiteindelijk een akkoord weten te regelen bij de andere ouder. Geloof me, die weten echt wel wat en hoe.

En als het kind nooit bij haar is zal het ook wel loslopen over op haar vingers meekijken

En respect dat jij er gewoon bent. Ik weet dat het geen keuze is, maar weet ook hoe frustrerend deze situatie kan zijn. Dus respect voor jou dat jij er wel steeds bent voor jullie zoon.

Veilig Thuis heeft eens contact met haar opgenomen, maar nooit meer wat van vernomen eigenlijk. Aan de telefoon kan ze het allemaal wel goed uitleggen. Alles ligt altijd aan iedereen, behalve aan haar. Als ze daar, bij wijze van, een vlieg aan de muur zouden zijn, dan zouden ze snel genoeg weten.

Dank je wel. Hij heeft er natuurlijk ook niet om gevraagd. Gelukkig is hij over het algemeen vrolijk en gaat hij wel (langzaam) vooruit.

quote:

Op dinsdag 13 januari 2026 17:52 schreef Nagelslak het volgende:
Je beschrijft vooral jouw kant van het verhaal. Zonder zicht op de andere kant blijft het lastig om hier conclusies aan te verbinden.

Haar kant is natuurlijk haar kant. Dat blijft een beetje gissen allemaal, behalve van wat ik er van mee krijg natuurlijk. Dat hij haar mentaal sloopt zegt ze wel voortdurend. Dat is niet een keer een boze bui. Schelden tegen hem heb ik ook meerdere keren gehoord. Ook van andere mensen die dat hebben gezien in het openbaar.

quote:

Op dinsdag 13 januari 2026 17:52 schreef matspontius het volgende:

[..]
Psychische mishandeling, stelselmatig, is wel degelijk een reden om te kijken naar het gezag van de betreffende ouder! Ze toont geen enkele empathie naar haar kind en vooral dat is erg zorgwekkend.

Ja, hoe ze voortdurend tekeer gaat tegen hem, kan natuurlijk niet. Heb er een paar keer iets van gezegd. Sindsdien is het minder als ik hem bel als hij bij haar is, maar dat is natuurlijk maar zeer beperkt. En als hij daar een paar uur is, dan bel ik uiteraard niet.

quote:

Op dinsdag 13 januari 2026 16:23 schreef matspontius het volgende:

[..]
Oh ja? Lees de topic start dan nog maar eens goed door - genoeg aanknopingspunten om hier naar toe te werken - zeker gezien de psychische terreur!!!

Mijn advocate zegt dat dat niet zo heel eenvoudig is. Ook vooral omdat ze niks blokkeert. Behalve een ouderschapsplan, maar als dat er wel is, is ze natuurlijk ook lastig te dwingen om haar kind (meer) te zien.

quote:

Op dinsdag 13 januari 2026 21:19 schreef Troel het volgende:

[..]
Vind je ja? Want ook mensen zonder gezag hebben vaak omgangsrecht...

Het weghalen van gezag zou hier vooral helpen omdat vader dan alleen kan beslissen om hulp in te schakelen waar moeder nu ook akkoord voor moet geven.

Ja, dat blijft. Denk niet dat ze zich dan heel anders gaat gedragen. Het is dan eigenlijk alleen en wake up call misschien.

Denk voor nu dat het niet haalbaar is en ook geen toegevoegde waarde heeft, omdat ze niks blokkeert (behalve een ouderschapsplan). Haar informeren moet ik zonder gezag ook doen en recht op consultatie blijft ze ook houden.

quote:

Op dinsdag 13 januari 2026 18:13 schreef matspontius het volgende:

[..]
Eenvoudig zijn dat soort zaken nooit want je kan het gezag van een ouder uiteraard niet zo maar intrekken. Maar het stelselmatig uitschelden, negeren, kleineren, etc. van een (jong) kind valt onder psychische verwaarlozing en kan uiteindelijk wel degelijk een reden zijn om het gezag van die betreffende ouder onder de loep te nemen. We horen het inderdaad alleen van jouw kant maar je ex klinkt niet bepaald als een liefhebbende moeder, die erg stabiel is!!

Daarvoor moet denk ik wel meer water door de zee. Van slaan, expres laten branden aan een BBQ, uitschelden en hem bij me weghouden (2 jaar geleden) is VT op de hoogte, is ook onomstotelijk bewijs van, maar daar is eigenlijk niks mee gedaan.

quote:

Op woensdag 14 januari 2026 08:45 schreef matspontius het volgende:

[..]
Tja, Veilig Thuis is natuurlijk een farce. Huisarts, kinderarts e.d. hiervan op de hoogte? Alleen de psychische mishandeling is al reden genoeg om hiernaar te kijken, dan heb ik het nog niet eens over fysieke mishandeling of het weghouden bij de andere ouder. Het gaat vrijwel nooit vanzelf minder worden dus dit is echt een potentieel risico voor de mentale en fysieke gesteldheid van je zoon.

Nee. Het is alleen bij Veilig Thuis gemeld. Die hebben haar gebeld en daarmee is het afgedaan. Daarop heeft zij ook een melding gedaan bij Veilig Thuis tegen mij. Daar hebben ze niks mee gedaan. Was ook een compleet onzinnige en aantoonbaar onjuiste melding.

Ik heb het verder alleen besproken met mijn psychologe. Die is wel van mening dat zij het moet melden.

quote:

Op woensdag 14 januari 2026 19:08 schreef MissButterflyy het volgende:

[..]
En waarom is het een goed idee dat je zoontje nu weer vaker bij haar zal zijn? Waarom wil je dat?

Hij hoeft daar wat mij betreft niet vaker te zijn, maar wel op vaste tijdstippen. Dan is het duidelijk voor iedereen.

quote:

Op woensdag 14 januari 2026 19:10 schreef MissButterflyy het volgende:
Heb je zelf misschien hulp nodig? Het is natuurlijk zwaar als je als alleenstaande ouder alle zorg hebt voor je kind. Heb je wel een nieuwe levenspartner die meezorgt? Of dat je ouders je helpen?

Ik heb geen vriendin. Wel nog twee kinderen. Mijn ouders passen soms op de andere twee kinderen. Zoontje hecht zich heel moeilijk aan mensen, dus dat is lastig. Hij begint dan meestal snel te huilen of hij wordt boos.

Heb wel een schoonmaakster die 4 keer per week komt om te poetsen en het huis bij te houden.

quote:

Op woensdag 14 januari 2026 19:14 schreef Vicky het volgende:
Waarom dient je advocaat geen verzoek in bij de rechtbank tot vaststellen omgangs/zorgregeling?

Omdat ze daar waarschijnlijk heftig op gaat reageren. Dan escaleert de boel volledig. Uiteindelijk zal het wel een keer moeten natuurlijk.

quote:

Op woensdag 14 januari 2026 19:37 schreef Seven. het volgende:
Ben je bereid om de zorg voor je zoontje meer naar jezelf toe te trekken? Er even vanuit gaande dat je dat wil.. je kunt niet op haar beschikbaarheid vertrouwen. Trek je eigen plan. Wat dacht je ervan om de hele zorg naar je toe te trekken? Dan kun je je leven ook inrichten op die zorg en daar regelingen voor treffen.

Praktisch gezien kun je dat doen door haar stap voor stap te ontlasten. Dus in een jaartje tijd maak je allerlei afspraken waarin jij aangeeft dat jij het voortaan zelf wel regelt. Gaandeweg pak jij gewoon alles op, je schrijft jezelf overal in als eerste contactpersoon en je zorgt ervoor dat je het allemaal via mail of app met haar vastlegt. Je hoeft er natuurlijk niet bij te zeggen dat het betekent dat je haar dus ook niet meer informeert, tenzij jij dat nodig vindt. Op de achtergrond leg je de gemaakte afspraken allemaal vast, zowel screenshots als een logboek (met het logboek toon je een patroon aan als dat nodig is).

Het zal ongetwijfeld een tijd duren voor zij beseft dat haar rol als moeder geen enkele betekenis meer heeft. Tegen de tijd dat je zoon niet meer naar haar wil, heb je eigenlijk niks meer op te lossen. Dan hoef je alleen nog maar selectief te reageren op haar contactpogingen als jij dat nodig vindt in het belang van je zoon. Het is dan aan haar om een ouderschapsplan te initiėren, waarop jij aangeeft dat je de historische afspraken in stand wil houden in het belang van je zoon (zie logboek en screenshots).

Op een bepaald moment moet je natuurlijk wel gaan regelen dat er voldoende ruimte is voor contact, maar als jij toch alle verantwoordelijkheid draagt, dan heb je wel de bovenhand.

Met deze aanpak kun je veel meer zelf de grenzen bepalen, denk ik.

Ja. Als zij niet wil, niet kan of niet doet, dan kan hij hier ook gewoon altijd zijn natuurlijk. Als ik het maar weet en op papier heb.

Ik vind wat jij oppert wel een goed idee. Dat levert in elk geval de minste escalatie op. Een brief van de rechtbank werkt als een rooie lap op haar. Ik kan natuurlijk ook beetje bij beetje doen wat je zegt, alles netjes bijhouden (dat doe ik al) en dan een keer een regeling vast laten stellen door de rechtbank.

Ik heb geen idee hoe lang dat duurt. Een paar maanden terug zag je aan de telefoon nog wel dat ze hem miste, maar dat lijkt nu een stuk minder te zijn. Als ze belt, dan komt het een beetje over als theater waarin ze zegt dat ze van hem houdt en verder eigenlijk niks. Ik zeg er verder niks over, maar zou het liefste wel hebben dat er gewoon een vast contactmoment is. Nu snapt hij het allemaal nog niet, maar als hij dat straks wel doet, is het natuurlijk raar dat ze soms even elke dag belt en dan weer dagen niet.

Als ze hem komt halen, dan huilt hij meestal, loopt hij weg van haar en probeert hij zich los te maken als ze hem op probeert te pakken.

quote:

Op woensdag 14 januari 2026 19:08 schreef matspontius het volgende:

[..]
Die mening heb ik ook!! Nogmaals, ik hoor het verhaal alleen van jouw kant maar je ex klinkt niet bepaald stabiel. Ik zou mijn kind niet graag bij zo'n persoon alleen laten.

Nee, ze heeft een kort lontje en is snel over de emmer als hij niet luistert. Een paar uur gaat dan nog wel, maar een paar dagen dan gaat ze gegarandeerd een paar keer over de flos.

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 13:05 schreef Seven. het volgende:

[..]
Ik zou zeggen, maak er rustig werk van. Ik denk wel dat dosering belangrijk is, dus niet te snel gaan. Elke maand een stukje zorg terug claimen, maar niet veel sneller dan dat. Ik zou wel ergens tussendoor afstemmen dat zij voortaan op vaste tijdstippen belt. Ik weet niet hoe dwingend je daarin kunt worden zonder dat je een bom legt onder het hogere doel, maar misschien kun je op een zeker moment gewoon zeggen dat jij in principe alleen opneemt tussen 4 en 5, tenzij er van tevoren afstemming is. Ondertussen En gaat hij gewoon steeds minder vaak naar haar toe, tot het punt bereikt is waarop je het gevoel hebt dat er een mooie balans is bereikt.

En hoe lang dat duurt... Het duurt net zo lang tot zij aangeeft dat ze hem vaker te willen zien. Misschien wel nooit, maar als ze het dan nog om wil draaien, dan mag zij zelf het ouderschapsplan initiėren via de gebruikelijke juridische gang van zaken (en uiteraard werk jij daar gewoon aan mee zonder dat het escaleert).

Ja. Dat zou dan neer komen op niet meer vragen naar haar rooster en de boel gewoon de boel laten. Last minute verzoeken af en toe weigeren of vragen of hij kan blijven. En in elk geval concreet maken. Nu is het vaak als ze hem ophaalt bijvoorbeeld " 's middags", zonder dat ze wil zeggen hoe laat precies en dan kondigt ze vijf minuten vantevoren aan dat ze er aan komt. Zo'n dag kun je dan eigenlijk al niet veel meer gaan doen, want ze kan elk moment op komen draven. Of uiteindelijk sturen dat het toch niet lukt.

Vaste tijdstippen zal ze wel oppakken als pesten. Ze heeft een erg wisselend rooster. Op zich belt ze ook niet veel vaak meer. Deze week heeft ze bijvoorbeeld niet gebeld. Alleen berichtjes "hoe gaat het met hem en wat is hij aan het doen", daar reageer ik kort op. Dat leest ze dan en dan verder niks meer. In een ouderschapsplan of beschikking wil ik wel een vast moment, dan hoef ik de rest van de dag niet meer te reageren.

Tot nu toe wekt ze de indruk het zo wel prima te vinden allemaal. Zijn verjaardag heeft ze bijvoorbeeld ook niet gevierd. Als ze extra moet werken, lijkt haar dat ook niet te irriteren.

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 21:52 schreef Seven. het volgende:

[..]
Ik zou daar dan zelf ook meer grenzen in stellen. Als zij zegt 's middags, geef dan gewoon aan dat ze na half 5 kan komen omdat jij plannen maakt als zij niet concreter wordt. Goeie kans dat ze daar makkelijk in meegaat.

Ik zou dus niet last minute verzoeken weigeren als het gaat om zorg naar jou toetrekken, ophalen spreek je ruim van tevoren af, terugbrengen kan altijd.

Die berichtjes zou ikzelf waarschijnlijk schijtziek van worden . Maar ik zou ze blijven beantwoorden zolang je geen argwaan wil wekken.

Heeft jouw zoon zijn autistische trekken van haar?

Nee, die heeft hij van mij waarschijnlijk. Zij heeft ze waarschijnlijk niet alle 24 in de krat, maar wil daar niks mee doen. Ze lijkt me in elk geval niet autistisch te zijn. Hoewel een van de dingen die haar het meest stoort is dat als ze met iets bezig is, hij aan haar handen trekt, omdat hij iets nodig heeft.

Dat is een goeie. Als ze zoiets vraagt, misschien af en toe laten blijken dat het niet hoeft. Hem bijvoorbeeld drie uur zien is ook meer gedoe dan dat iemand er iets aan heeft. In elk geval een concrete tijd. Bijvoorbeeld 17:00. Als ik dan niks hoor, dan om 17:30 "Niks gehoord, we gaan ergens wat eten".

Die berichtjes word ik ook schijtziek van. Enige doel is dat ik niet kan zeggen dat ze niet naar hem vraagt. Als er iets zou zijn dat ik moet melden, dan zou ik dat sowieso wel doen. Omgekeerd niet overigens.

[ Bericht 3% gewijzigd door EaglesFlyAlone op 17-01-2026 09:46:53 ]

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 22:41 schreef Seven. het volgende:

[..]
Absoluut, maar zij denkt daar blijkbaar heel anders over.

Ze kan dat simpelweg niet. Ze kan dat eigenlijk alleen als er druk op staat, bijvoorbeeld op het werk. Als je daar voortdurend te laat komt, dan vlieg je eruit en dan is ze haar inkomen kwijt. Dus dan is ze er wel op tijd. Of als ze het zelf belangrijk vindt. Andere dingen, zoals bijvoorbeeld de tandarts, vergeet ze vaak.

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 22:35 schreef Troel het volgende:
Overigens is het niet meer dan normaal om gewoon een tijd af te spreken en je daar dan aan te houden als ouder. Net zoals je kind ook gewoon om half 9 op school moet zijn en je op tijd bij de tandarts bent enzo.

Dat mag je dus echt wel van haar vragen inderdaad.

Ik ga dat wel doen. Een tijdstip en dan een half uur later een bericht van "ik heb niks gehoord, we gaan iets anders doen". En dan hoor ik het wel.

Dingen lijken bij haar ook alleen te werken als je haar voor een voldongen feit zet of gewoon het stevig meldt. Als je het netjes vraagt of meldt, dan voelt ze ruimte om te blijven kloten.

Dan ben ik ook af van een van mijn grootste ergernissen dat je op zo'n dag eigenlijk de hele middag zit te wachten.

[ Bericht 8% gewijzigd door EaglesFlyAlone op 17-01-2026 09:54:50 ]