OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Fijn dat er een rustmoment is ingelast Nijna, hopelijk voelt ze die rust ook een beetje. Spannende beslissingen ook om daarna te nemen!
Confronterend zo'n rapportage Kyara, kunnen jullie er wel iets mee? Of kan de hulpverlening helpen met het zoeken naar oplossingen die ook daadwerkelijk haalbaar zijn in jullie situatie?
Vrouwlief heeft vandaag gebeld met school over de opbouw. De juffen zien dat het goed gaat
We gaan na de vakantie opbouwen met een hele dag, de dinsdag. Dat is mijn thuiswerkdag, wat zou het fijn zijn om die dag eindelijk weer alleen thuis te kunnen werken zonder steeds Jewel om mij heen die aandacht vraagt. Dan voel ik mij ook wat minder bezwaard richting mijn werkgever. Eind maart bouwen we de donderdagmiddag dan uit en vanaf april de maandagmiddag erbij. Opeens zit er schot in De vrijdagmiddag blijft voor de rest van het jaar een halve dag, de woensdag pakken we er pas bij als de andere dagen stabiel zijn want een rustdag midden in de week lijkt ons beter (en ik werk de woensdag alleen de ochtenden thuis dus dat is beter te doen met kind dan een hele dag).
Confronterend zo'n rapportage Kyara, kunnen jullie er wel iets mee? Of kan de hulpverlening helpen met het zoeken naar oplossingen die ook daadwerkelijk haalbaar zijn in jullie situatie?
Vrouwlief heeft vandaag gebeld met school over de opbouw. De juffen zien dat het goed gaat
We gaan na de vakantie opbouwen met een hele dag, de dinsdag. Dat is mijn thuiswerkdag, wat zou het fijn zijn om die dag eindelijk weer alleen thuis te kunnen werken zonder steeds Jewel om mij heen die aandacht vraagt. Dan voel ik mij ook wat minder bezwaard richting mijn werkgever. Eind maart bouwen we de donderdagmiddag dan uit en vanaf april de maandagmiddag erbij. Opeens zit er schot in De vrijdagmiddag blijft voor de rest van het jaar een halve dag, de woensdag pakken we er pas bij als de andere dagen stabiel zijn want een rustdag midden in de week lijkt ons beter (en ik werk de woensdag alleen de ochtenden thuis dus dat is beter te doen met kind dan een hele dag).
Fijn dat de leerkrachten ook zien dat het goed gaat en dat ze kan opbouwen
Volgens mij gaat het rapport aan de basis staan van verdere behandeling en gaat de gezinscoach en/of de systeemtherapeut dat verder met ons oppakken. Ondertussen ook weer terug naar de oude medicatie want deze is drama.
Volgens mij gaat het rapport aan de basis staan van verdere behandeling en gaat de gezinscoach en/of de systeemtherapeut dat verder met ons oppakken. Ondertussen ook weer terug naar de oude medicatie want deze is drama.
Wat is nu de schoolsituatie eigenlijk? Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet helemaal begrijp wat een schakelklas isquote:Op donderdag 19 februari 2026 20:14 schreef Kyara het volgende:
Fijn dat de leerkrachten ook zien dat het goed gaat en dat ze kan opbouwen
Volgens mij gaat het rapport aan de basis staan van verdere behandeling en gaat de gezinscoach en/of de systeemtherapeut dat verder met ons oppakken. Ondertussen ook weer terug naar de oude medicatie want deze is drama.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Even in een spoiler.quote:
[..]
Wat is nu de schoolsituatie eigenlijk? Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet helemaal begrijp wat een schakelklas is
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
[ Bericht 14% gewijzigd door Kyara op 20-02-2026 15:23:03 ]
Ah, dat klinkt best goed en doordacht, Kyara. Hopelijk gaat het in de praktijk ook zo werken!
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Wij hebben na een kort gesprek met de psychiater vanmorgen besloten toch weer medicatie te proberen. Deze psychiater gaf aan dat de resperidal geen gebruikelijke medicatie was om mee te beginnen en verbaasde zich erover dat de vorige praktijk dit zonder enige onderbouwing en diagnose heeft kunnen voorschrijven. De aripripazol begreep hij beter, maar hij snapte het ook dat Jewel daar bijwerkingen van kreeg omdat haar brein heel gevoelig is. Voor nu hebben we dus gekozen om te kijken wat methylfenidaat gaat doen, we beginnen met de langwerkende 8 uur en kijken wat dat doet. Hij gaf aan dat de kans aanwezig is dat het alsnog een combinatie wordt van aripripazol en methylfenidaat, omdat dat vaak het beste effect heeft, maar eerst maar eens kijken wat alleen dit laatste gaat doen.
Over 2 weken hebben we de 1e meet/weeg/bloeddruk afspraak zodat de dosering kan worden vastgesteld en gaan we beginnen. Dan is het alleen hopen dat Jewel ondertussen wat positiever tegenover het slikken van medicatie staat (ze weigerde op een gegeven moment om de aripripazol verder te slikken, want 'vies' en ze wilde 'normaal' zijn). De psychiater verwoorde het heel mooi: deze medicatie werkt als een soort onzichtbare koptelefoon tegen prikkels. En Jewel kan echt niet zonder haar koptelefoon, vindt zelfs de sterkste van de bouwmarkt niet sterk genoeg, dus dit kan haar nog wel eens over de streep trekken.
Over 2 weken hebben we de 1e meet/weeg/bloeddruk afspraak zodat de dosering kan worden vastgesteld en gaan we beginnen. Dan is het alleen hopen dat Jewel ondertussen wat positiever tegenover het slikken van medicatie staat (ze weigerde op een gegeven moment om de aripripazol verder te slikken, want 'vies' en ze wilde 'normaal' zijn). De psychiater verwoorde het heel mooi: deze medicatie werkt als een soort onzichtbare koptelefoon tegen prikkels. En Jewel kan echt niet zonder haar koptelefoon, vindt zelfs de sterkste van de bouwmarkt niet sterk genoeg, dus dit kan haar nog wel eens over de streep trekken.
@Schanu Wat fijn, iemand met begrip.
Misschien helpt het ook dat er in de klas (vast) meer kinderen met medicatie zijn. Misschien influisteren bij de leerkrachten, ik zou als juf als ik dit weet dan alvast de komende weken medicatie nonchalant benoemen zodat het 'erbij hoort'.
Misschien helpt het ook dat er in de klas (vast) meer kinderen met medicatie zijn. Misschien influisteren bij de leerkrachten, ik zou als juf als ik dit weet dan alvast de komende weken medicatie nonchalant benoemen zodat het 'erbij hoort'.
Hier werkt de combinatie van aripiprazol en methylfenidaat héél goed, voor beide kinderen. En als de oudste een keer écht heel bang is mag ik er ook nog een oxazepammetje bij doen, maar dat komt nog maar heel incidenteel voor.
Door de methylfenidaat vinden ze het trouwens wel lastig in slaap vallen. Dus we mikken er 's avonds ook altijd nog een tabletje melatonine in.
Het voelt soms net alsof we een apotheek runnen hier thuis, zoveel medicatie gaat er dagelijks doorheen en zo groot is de voorraad. Maar het maakt zó veel verschil. Hoop dat het jullie ook gaat helpen @Schanu .
Door de methylfenidaat vinden ze het trouwens wel lastig in slaap vallen. Dus we mikken er 's avonds ook altijd nog een tabletje melatonine in.
Het voelt soms net alsof we een apotheek runnen hier thuis, zoveel medicatie gaat er dagelijks doorheen en zo groot is de voorraad. Maar het maakt zó veel verschil. Hoop dat het jullie ook gaat helpen @Schanu .
Hier gaf de nieuwe psychiater en de nieuwe verpleegkundig specialist (van een andere instantie) juist aan dat het gebruikelijker is om met Risperdal te starten dan met Aripiprazol. We hebben dus een uitstapje gemaakt naar risperdal maar zijn weer terug naar de Aripiprazol. Ook niet ideaal ivm de bijwerkingen maar wel minder boosheid en uitbarstingen dan bij de Risperdal.
D2 gaat wellicht ook starten met Risperdal. Methylfenidaat was voor haar geen succes dus dat is geen optie meer.
D2 gaat wellicht ook starten met Risperdal. Methylfenidaat was voor haar geen succes dus dat is geen optie meer.
Proberen kan altijd, mooi verwoord van die psychiater!quote:
Wij hebben na een kort gesprek met de psychiater vanmorgen besloten toch weer medicatie te proberen. Deze psychiater gaf aan dat de resperidal geen gebruikelijke medicatie was om mee te beginnen en verbaasde zich erover dat de vorige praktijk dit zonder enige onderbouwing en diagnose heeft kunnen voorschrijven. De aripripazol begreep hij beter, maar hij snapte het ook dat Jewel daar bijwerkingen van kreeg omdat haar brein heel gevoelig is. Voor nu hebben we dus gekozen om te kijken wat methylfenidaat gaat doen, we beginnen met de langwerkende 8 uur en kijken wat dat doet. Hij gaf aan dat de kans aanwezig is dat het alsnog een combinatie wordt van aripripazol en methylfenidaat, omdat dat vaak het beste effect heeft, maar eerst maar eens kijken wat alleen dit laatste gaat doen.
Over 2 weken hebben we de 1e meet/weeg/bloeddruk afspraak zodat de dosering kan worden vastgesteld en gaan we beginnen. Dan is het alleen hopen dat Jewel ondertussen wat positiever tegenover het slikken van medicatie staat (ze weigerde op een gegeven moment om de aripripazol verder te slikken, want 'vies' en ze wilde 'normaal' zijn). De psychiater verwoorde het heel mooi: deze medicatie werkt als een soort onzichtbare koptelefoon tegen prikkels. En Jewel kan echt niet zonder haar koptelefoon, vindt zelfs de sterkste van de bouwmarkt niet sterk genoeg, dus dit kan haar nog wel eens over de streep trekken.
Fake it till you make it...
Onze psychiater gaf ook juist aan dat resperidal hét middel is en dat het van vroeger uit altijd standaard werd gegeven, juist omdat het zo goed staat aangeschreven. Maar ook dat ondertussen bekend is dat het veel bijwerkingen geeft, waaronder behoorlijke gewichtstoename (wat bij mijn dochter idd ook het geval was), en dat in sommige gevallen het middel dan erger wordt dan de kwaal. Dat er nu daardoor vaak eerst naar minder verstrekkende alternatieven wordt gekeken. Maar hij is maar 1 psychiater he, dat zal voor iedereen weer anders zijnquote:Op vrijdag 20 februari 2026 15:22 schreef Kyara het volgende:
Hier gaf de nieuwe psychiater en de nieuwe verpleegkundig specialist (van een andere instantie) juist aan dat het gebruikelijker is om met Risperdal te starten dan met Aripiprazol. We hebben dus een uitstapje gemaakt naar risperdal maar zijn weer terug naar de Aripiprazol. Ook niet ideaal ivm de bijwerkingen maar wel minder boosheid en uitbarstingen dan bij de Risperdal.
D2 gaat wellicht ook starten met Risperdal. Methylfenidaat was voor haar geen succes dus dat is geen optie meer.
Zijn verbazing richting mijn dochter zal ook een combinatie zijn geweest met het feit dat ze net 6 was toen ze het kreeg voorgeschreven, en dus zonder dat er een diagnose was erkend door die praktijk. Even later stelde diezelfde praktijk zelfs dat er geen psychische problematiek was, maar ze bleven wel risperidal voorschrijven, ze gingen er gewoon echt vreemd laconiek mee om (en we kregen nooit wat zwart op wit, wat de psychiater ook bijzonder vond toen hij vroeg naar opbouwschema's enzo).
Bij D1 zorgde juist de Aripiprazol voor gewichtstoenamequote:
Onze psychiater gaf ook juist aan dat resperidal hét middel is en dat het van vroeger uit altijd standaard werd gegeven, juist omdat het zo goed staat aangeschreven. Maar ook dat ondertussen bekend is dat het veel bijwerkingen geeft, waaronder behoorlijke gewichtstoename (wat bij mijn dochter idd ook het geval was), en dat in sommige gevallen het middel dan erger wordt dan de kwaal. Dat er nu daardoor vaak eerst naar minder verstrekkende alternatieven wordt gekeken. Maar hij is maar 1 psychiater he, dat zal voor iedereen weer anders zijn
[ Bericht 0% gewijzigd door Kyara op 23-02-2026 10:24:15 ]
Naar is dat hequote:
[..]
Bij D2 zorgde juist de Aripiprazol voor gewichtstoename
Bij Jewel de aripiprazol ook wel een beetje, maar aanzienlijk minder dan de resperidal. Het vervelende is dat het er nooit meer helemaal af is gegaan, ze zit qua BMI nog wel op een (weliswaar bovengemiddeld) groen lijntje, maar ze heeft een duidelijke buik waar ze heel onzeker van wordt.
Ja hier dus ook. Nu speelt hier de puberteit ook wel een rol natuurlijk. D1 heeft heeft natuurlijk ook een beetje de pech dat ze een eeneiige tweelingzus heeft. Waar het verschil jarenlang 0,5 - 1 kilo was, is dat in een half jaar tijd 25 kilo geworden. Ze vind het vooral heel vervelend dat veel kleding gewoon niet past. Dat we broeken online bestellen en dan vrijwel alles weer terug gestuurd moet worden omdat het niet past.quote:
[..]
Naar is dat he
Ach wat sneu, het hebben van een eeneiige tweelingzus maakt het dan des te meer confronterend omdat het verschil dan zo pijnlijk zichtbaar is. En in de puberteit is dit nog moeilijker, dan zijn meisjes van zichzelf vaak al zo onzeker. Wat moeilijk voor haar, maar ook voor jullie om te zien wat dat met haar doetquote:
[..]
Ja hier dus ook. Nu speelt hier de puberteit ook wel een rol natuurlijk. D1 heeft heeft natuurlijk ook een beetje de pech dat ze een eeneiige tweelingzus heeft. Waar het verschil jarenlang 0,5 - 1 kilo was, is dat in een half jaar tijd 25 kilo geworden. Ze vind het vooral heel vervelend dat veel kleding gewoon niet past. Dat we broeken online bestellen en dan vrijwel alles weer terug gestuurd moet worden omdat het niet past.
Ik hoop vooral dat de medicatie weer gaat doen wat het in het begin deed. Ik mis ook nog een beetje de visie van de psychiater hierin eerlijk gezegd.
Een hele andere vraag: doen jullie kinderen aan sport? De 9-jarige wil héél graag voetballen, maar hij wil eigenlijk alleen trainen om beter te worden met de bal, zonder het competitie-element. Wedstrijden trekt hij echt niet.
Ik had op aanraden van ouders van zijn klasgenoten contact opgenomen met de Esther Vergeer Foundation. Ik kreeg een mailtje met een paar links naar voetbalclubs in de omgeving met een G-team, en het aanbod om te bellen om de mogelijkheden door te spreken. Dus ik ga ze binnenkort even terugbellen.
De eerste club op de lijst is toevallig een club waar hij het een paar jaar geleden geprobeerd heeft en waar ze totaal geen idee hadden wat ze met hem aanmoesten, dus ik snap niet wat die op de lijst doet. En verder dus clubs met een G-team. Ik kende dat eigenlijk alleen als teams voor mensen met Down of een verstandelijke beperking, maar blijkbaar is het tegenwoordig breder. Maar toch vraag ik me af of dat wel passend zou zijn - al is dat misschien ook een vooroordeel omdat ik er gewoon niet genoeg van af weet. Dus daarom vroeg ik me af of iemand hier er ervaring mee heeft?
Ik had op aanraden van ouders van zijn klasgenoten contact opgenomen met de Esther Vergeer Foundation. Ik kreeg een mailtje met een paar links naar voetbalclubs in de omgeving met een G-team, en het aanbod om te bellen om de mogelijkheden door te spreken. Dus ik ga ze binnenkort even terugbellen.
De eerste club op de lijst is toevallig een club waar hij het een paar jaar geleden geprobeerd heeft en waar ze totaal geen idee hadden wat ze met hem aanmoesten, dus ik snap niet wat die op de lijst doet. En verder dus clubs met een G-team. Ik kende dat eigenlijk alleen als teams voor mensen met Down of een verstandelijke beperking, maar blijkbaar is het tegenwoordig breder. Maar toch vraag ik me af of dat wel passend zou zijn - al is dat misschien ook een vooroordeel omdat ik er gewoon niet genoeg van af weet. Dus daarom vroeg ik me af of iemand hier er ervaring mee heeft?
De voetbalclub hier in het dorp biedt de mogelijkheid om trainend lid te worden. Dan train je wel met een vast team mee, maar speel je geen wedstrijden. Geen G team, is in principe voor alle mini's/ jonge jeugd. Je zou eens kunnen informeren of zoiets er ook bij jullie in de buurt is?
We hebben hier in het dorp de VASH - vereniging aangepast sporten Haaksbergen. Maar ik heb daar wel eens gekeken en dan was vrij snel duidelijk dat de jongens niet slecht genoeg waren voor het sporten daar, maar ook niet goed genoeg voor de gewone groepssporten. Inmiddels zou dat beter gaan, maar tja. De G-teams bij de voetbalclubs waren hier niet echt ASS-logisch als je begrijpt wat ik bedoel.quote:
Een hele andere vraag: doen jullie kinderen aan sport? De 9-jarige wil héél graag voetballen, maar hij wil eigenlijk alleen trainen om beter te worden met de bal, zonder het competitie-element. Wedstrijden trekt hij echt niet.
Ik had op aanraden van ouders van zijn klasgenoten contact opgenomen met de Esther Vergeer Foundation. Ik kreeg een mailtje met een paar links naar voetbalclubs in de omgeving met een G-team, en het aanbod om te bellen om de mogelijkheden door te spreken. Dus ik ga ze binnenkort even terugbellen.
De eerste club op de lijst is toevallig een club waar hij het een paar jaar geleden geprobeerd heeft en waar ze totaal geen idee hadden wat ze met hem aanmoesten, dus ik snap niet wat die op de lijst doet. En verder dus clubs met een G-team. Ik kende dat eigenlijk alleen als teams voor mensen met Down of een verstandelijke beperking, maar blijkbaar is het tegenwoordig breder. Maar toch vraag ik me af of dat wel passend zou zijn - al is dat misschien ook een vooroordeel omdat ik er gewoon niet genoeg van af weet. Dus daarom vroeg ik me af of iemand hier er ervaring mee heeft?
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
D1 doet niks want alles wat "moet" geeft gedoe.
D2 zit op turnen maar die gaat ook vaak niet als ze overprikkeld is. Maar dat is met turnen wat makkelijker dan met een teamsport.
D2 zit op turnen maar die gaat ook vaak niet als ze overprikkeld is. Maar dat is met turnen wat makkelijker dan met een teamsport.
@Amsel, mijn zoon was/is heel sportief, maar elke sport waar we hem op deden ging het fout. Zwemmen, judo, turnen, atletiek, vanalles geprobeerd zonder succes. Uiteindelijk zijn we terecht gekomen bij een initiatief van de gemeente:"jij hoort erbij!". En daar is hij gaan sporten met een groepje jongeren met allerhande issues. Elke week gewoon in een zaal gym of voetbal, trefbal enz. Dat heeft hij wel wat jaren volgehouden. Met 1 jongen die hij daar heeft leren kennen gaat hij nj elke zondag mountainbiken en soms boulderen.Ik vermoed dat dat zoiets als G-sporten was en voor hem werkte het. Er zaten ook wel kinderen met Down bij, maar vooral jongens met autisme.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Ik wist niet dat dat bestond! Dat zou misschien ook nog een optie kunnen zijn.quote:Op maandag 23 februari 2026 21:58 schreef mousemicky het volgende:
De voetbalclub hier in het dorp biedt de mogelijkheid om trainend lid te worden. Dan train je wel met een vast team mee, maar speel je geen wedstrijden.
Precies dat ja, hij valt er tussenin.quote:
[..]
We hebben hier in het dorp de VASH - vereniging aangepast sporten Haaksbergen. Maar ik heb daar wel eens gekeken en dan was vrij snel duidelijk dat de jongens niet slecht genoeg waren voor het sporten daar, maar ook niet goed genoeg voor de gewone groepssporten.
Dit is ook wel heel herkenbaar. De 11-jarige zit op paardrijden, maar ik denk dat ik 1/3 van de tijd vlak vantevoren afzeg omdat ze het die dag niet trekt.quote:
D1 doet niks want alles wat "moet" geeft gedoe.
D2 zit op turnen maar die gaat ook vaak niet als ze overprikkeld is. Maar dat is met turnen wat makkelijker dan met een teamsport.
Boulderen hebben we toevallig dit weekend geprobeerd! Want dat leek me een ideale sport. Ik was helemaal verbaasd dat hij ervoor open stond om te proberen. En het ging nog best goed ook, totdat hij bovenaan was gekomen en niet meer wist hoe hij beneden moest komen en niet durfde te springen. Dus dat was paniek en toen wilde hij naar huis. Maar hij zei later dat hij binnenkort misschien nog wel eens wilde, dus ik beschouw het toch als een succesje.quote:
Met 1 jongen die hij daar heeft leren kennen gaat hij nj elke zondag mountainbiken en soms boulderen.
Bedankt voor jullie antwoorden allemaal
Niet van mijn eigen kinderen, maar ik had vroeger met hockeyen een kind die alleen meetrainde en geen wedstrijden meedeed. Om een andere reden, maar misschien is er wel zo'n constructie te regelen ergens. (oh ik lees dat mousemickey dat ook zegt).quote:
Een hele andere vraag: doen jullie kinderen aan sport? De 9-jarige wil héél graag voetballen, maar hij wil eigenlijk alleen trainen om beter te worden met de bal, zonder het competitie-element. Wedstrijden trekt hij echt niet.
Ik had op aanraden van ouders van zijn klasgenoten contact opgenomen met de Esther Vergeer Foundation. Ik kreeg een mailtje met een paar links naar voetbalclubs in de omgeving met een G-team, en het aanbod om te bellen om de mogelijkheden door te spreken. Dus ik ga ze binnenkort even terugbellen.
De eerste club op de lijst is toevallig een club waar hij het een paar jaar geleden geprobeerd heeft en waar ze totaal geen idee hadden wat ze met hem aanmoesten, dus ik snap niet wat die op de lijst doet. En verder dus clubs met een G-team. Ik kende dat eigenlijk alleen als teams voor mensen met Down of een verstandelijke beperking, maar blijkbaar is het tegenwoordig breder. Maar toch vraag ik me af of dat wel passend zou zijn - al is dat misschien ook een vooroordeel omdat ik er gewoon niet genoeg van af weet. Dus daarom vroeg ik me af of iemand hier er ervaring mee heeft?
Ik denk dat je het erg moet treffen met een club die mee kan en wil bewegen. G-team ligt misschien erg aan de samenstelling van zo'n team. Als het allemaal mensen met een verstandelijke beperking zijn en jouw kind heeft geen verstandelijke beperking, dan past het misschien niet. Maar dat lijkt me een kwestie van informeren en gaan kijken en voelen of het past.
Mijn oudste heeft op een zorgboerderij gezeten, ze vond de paarden leuk, ze vond 1 jongen die er ook altijd was prima om mee op te trekken, maar de mensen met een verstandelijke beperking daar had ze totaal geen aansluiting mee en toen die jongen weg ging, wilde zij ook niet meer.
Oudste heeft een tijdje ballet gedaan en een tijdje karate. Ze vond de warming up vreselijk en is ermee gestopt.
Jongste zat ook op karate en deed dat best goed, maar ze bleven maar pushen om mee te doen met wedstrijden en dat wilde ze niet, ze is gestopt om van het gepush af te zijn.
Ik had ze gevraagd te stoppen met pushen, maar dat hielp helaas niet.
Ze heeft nog een paar maanden meegetraind met de jeugdtraining op de golf, maar dat was toch niet actief genoeg voor haar
Fake it till you make it...
Geen idee of dit wat is voor iemand maar ik gooi m er ook maar in.
De onze heeft een tijd gesport via Only Friends. Die zitten op een aantal plekken in het land, voor kinderen met lichamelijke of verstandelijke beperking of chronische ziekte.
Ik denk dat ze niet precies gelijk zijn, zie op de Amsterdam site dat ouders moeten begeleiden, waar wij sportten mocht dat juist niet. Maar die site is uit de lucht dus ik weet niet of die nog bestaat.
Daar boden ze elke week een aantal sporten aan, mocht je kiezen wat je wilde doen (o.a. trampolines, ringen, klimmuur, loopfiets race gezien).
[ Bericht 1% gewijzigd door Vanyel op 24-02-2026 08:21:30 ]
De onze heeft een tijd gesport via Only Friends. Die zitten op een aantal plekken in het land, voor kinderen met lichamelijke of verstandelijke beperking of chronische ziekte.
Ik denk dat ze niet precies gelijk zijn, zie op de Amsterdam site dat ouders moeten begeleiden, waar wij sportten mocht dat juist niet. Maar die site is uit de lucht dus ik weet niet of die nog bestaat.
Daar boden ze elke week een aantal sporten aan, mocht je kiezen wat je wilde doen (o.a. trampolines, ringen, klimmuur, loopfiets race gezien).
[ Bericht 1% gewijzigd door Vanyel op 24-02-2026 08:21:30 ]
Op 28 februari 2012 19:20 schreef lezzer en op 31 augustus 2013 21:27 schreef DancingPhoebe:Jezus, Vanyel, wat een fantastische tips geef jij toch altijd!
Sporten vindt Jewel ook heel lastig. Ze is zo moe dat ze het lichamelijk vaak al niet op kan brengen. Daarnaast zijn alle moetjes een no go en zo wordt zelfs iets wat ze leuk vindt een drama om naartoe te gaan.
Ze heeft hockey geprobeerd, maar een teamsport bleek helaas niet haalbaar en op enig moment weigerde ze ook de kleidng, bescherming en schoenen aan te doen. Toen de coaches haar een groep terug wilden plaatsen omdat het niet ging in het team en ze in het team van haar zusje zou komen, was dat de spreekwoordelijke druppel en is ze ervan af gegaan.
Dansen heeft ze nog geprobeerd, zowel gewoon dansen als hiphop. Maar haar motorische coördinatie en ritmegevoel zijn beiden best slecht dus dat was een flop.
Toen heeft ze nog even op turnen gezeten, geen schoenen dus dat was een enorm pluspunt
Maar op een gegeven moment was het elke dinsdagmiddag ontroostbaar huilen omdat ze er niet heen wilde en hebben we dat ook stop gezet.
Op dit moment doet ze niks en dat is voor nu goed, er gebeurt nu al even teveel in haar leventje. Maar hopelijk wil ze uiteindelijk wel weer iets proberen. Zwemmen is echt haar ding maar dat kan alleen in dr naast gelegen stad en dan zouden we wat in het weekend moeten vinden. Maar iets van tekenles in plaats van een sport zou denk ik meer wat voor haar zijn.
Ze heeft hockey geprobeerd, maar een teamsport bleek helaas niet haalbaar en op enig moment weigerde ze ook de kleidng, bescherming en schoenen aan te doen. Toen de coaches haar een groep terug wilden plaatsen omdat het niet ging in het team en ze in het team van haar zusje zou komen, was dat de spreekwoordelijke druppel en is ze ervan af gegaan.
Dansen heeft ze nog geprobeerd, zowel gewoon dansen als hiphop. Maar haar motorische coördinatie en ritmegevoel zijn beiden best slecht dus dat was een flop.
Toen heeft ze nog even op turnen gezeten, geen schoenen dus dat was een enorm pluspunt
Maar op een gegeven moment was het elke dinsdagmiddag ontroostbaar huilen omdat ze er niet heen wilde en hebben we dat ook stop gezet.Op dit moment doet ze niks en dat is voor nu goed, er gebeurt nu al even teveel in haar leventje. Maar hopelijk wil ze uiteindelijk wel weer iets proberen. Zwemmen is echt haar ding maar dat kan alleen in dr naast gelegen stad en dan zouden we wat in het weekend moeten vinden. Maar iets van tekenles in plaats van een sport zou denk ik meer wat voor haar zijn.
D1 gaat elke avond wandelen of fietsen met mijn man. Zo krijgt ze naast lichaamsbeweging ook de mogelijkheid om nog even een op een te praten en te ventileren.
Ze heeft ook paardrijden en turnen gedaan. Paardrijden teveel moeten (ook omdat de manege last minute afmelden niet tof vond en het daar ook gewoon te duur voor was). Turnen ging ze ook vaker niet dan wel en dat trok D2 weer niet.
Ze heeft ook paardrijden en turnen gedaan. Paardrijden teveel moeten (ook omdat de manege last minute afmelden niet tof vond en het daar ook gewoon te duur voor was). Turnen ging ze ook vaker niet dan wel en dat trok D2 weer niet.
@Schanu, toen mijn zoon op zijn slechtst was en hij eigenlijk zowel op school als buiten school helemaal was vastgelopen hebben wij hem nog een tijdje op creatieve therapie gedaan. Is wel alleen via onze aanvullende verzekering vergoed, maar dat ging verrassend goed. Hij ging er met plezier heen. Zijn therapeute stopte helaas na 2 jaar en hij wilde niet naar een ander, maar dat was echt één van de weinige succesverhalen in die tijd. De therapeute bepaalde wel of ze gingen tekenen of met klei gingen werken of met waskrijt, maar hij mocht zelf wel maken wat hij wilde. In die tijd was hij geobsedeerd door vogels en ijsberen, dus hij heeft ook echt alleen maar vogels en ijsberen gemaakt, maar daar was hij heel blij mee. Het therapie-gedeelte vond ik allemaal wat zweverig, maar dat boeide verder ook niks. Ze wist in ieder geval de juiste snaar bij hem te raken.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Dit is precies wat de VASH bij ons ook doet.quote:
Daar boden ze elke week een aantal sporten aan, mocht je kiezen wat je wilde doen (o.a. trampolines, ringen, klimmuur, loopfiets race gezien).
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Weer even ventileren hoor (delete later weer):
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik geloof dat ik al de hele week boos/gefrustreerd ben. Of ik ben boos/gefrustreerd op/door mijn meiden of op de omgeving die alles weer nog moeilijker moet maken dan het toch al is.
[ Bericht 59% gewijzigd door Kyara op 26-02-2026 00:22:41 ]
@Kyara, dat klinkt heel ingewikkeld... en wat een onpedagogische opmerking van diegene...
Misschien vragen aan school hoe ze dit voor zich zien?
Misschien vragen aan school hoe ze dit voor zich zien?
Fake it till you make it...
Ik snap je boosheid en frustratie heel goed, Kyara. En al dat springen door hoepels wordt een mens heel moe van. Op een gegeven moment ben je alleen nog maar in scenario's en mogelijke oplossingen aan het denken. En ik hoefde dat maar voor 1 kind. Jij voor 2, dus dubbel zo zwaar.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Mooi verwoord. Precies dat. Ik ben doodmoe. En ik heb niet eens een baan meer.quote:
Ik snap je boosheid en frustratie heel goed, Kyara. En al dat springen door hoepels wordt een mens heel moe van. Op een gegeven moment ben je alleen nog maar in scenario's en mogelijke oplossingen aan het denken. En ik hoefde dat maar voor 1 kind. Jij voor 2, dus dubbel zo zwaar.
D1 kan volgend jaar naar de schakelklas! 
Voor D2 gaan we nu ook de TLV aanvraag opstarten. Symbiose klas was het niet wat ons betreft. Dus ook voor D2 VSO (als we de TLV rond gaan krijgen en ze ook op die school wordt toegelaten, anders hebben we echt een probleem).
Voor D2 gaan we nu ook de TLV aanvraag opstarten. Symbiose klas was het niet wat ons betreft. Dus ook voor D2 VSO (als we de TLV rond gaan krijgen en ze ook op die school wordt toegelaten, anders hebben we echt een probleem).
Ik hoop dat het lukt voor D2!quote:
D1 kan volgend jaar naar de schakelklas!
Voor D2 gaan we nu ook de TLV aanvraag opstarten. Symbiose klas was het niet wat ons betreft. Dus ook voor D2 VSO (als we de TLV rond gaan krijgen en ze ook op die school wordt toegelaten, anders hebben we echt een probleem).
Fake it till you make it...
Wat pittig allemaal Kyara, lijkt me ontzettend zwaar. Hopelijk lukt het ook met de tlv voor d2.
Wij hebben vanochtend gesprek gehad bij de kinderpsychiatrie praktijk. Het gaat zo goed met M dat we het dossier daar voorlopig even afsluiten. We zouden nog een nieuw onderzoek kunnen doen om te kijken of de diagnose nog wel passend is maar, dat is vooral voor hem belastend.
Wij hebben vanochtend gesprek gehad bij de kinderpsychiatrie praktijk. Het gaat zo goed met M dat we het dossier daar voorlopig even afsluiten. We zouden nog een nieuw onderzoek kunnen doen om te kijken of de diagnose nog wel passend is maar, dat is vooral voor hem belastend.
Hier is er ondertussen meer zicht op toekomstig onderwijs, hij zit nu op een tussenplek met max 14 kinderen maar wel veel de mogelijkheid tot een time out pakken als hij dat wil. En zodra hij dingen een beetje kan verwerken in de klas is hij klaar voor speciaal onderwijs.
Hij maakt daar 5 volle dagen nu dus hij kan iig schooldagen aan.
@Cygne Dat is echt fijn
[ Bericht 20% gewijzigd door Budabuddumbam op 07-03-2026 10:09:29 ]
Hij maakt daar 5 volle dagen nu dus hij kan iig schooldagen aan.
@Cygne Dat is echt fijn
[ Bericht 20% gewijzigd door Budabuddumbam op 07-03-2026 10:09:29 ]
Wat fijn dat je zoon een fijne tussenplek heeft en dat hij daarna door kan naar speciaal onderwijs, Budabuddumbam. En dat hij 5 volle dagen maakt, wat een fantastisch begin, hopelijk wordt het alleen nog maar beter
Jewel zit vandaag voor de 2e week op rij de hele dinsdag op school. Volgende week breiden we uit met de donderdagmiddag en dan zitten we al op 2 hele dagen en 2 ochtenden, het gaat langzaamaan de goede kant op
Ze slikt sinds gisteren ook methylfenidaat, zit nu op 5 mg en gaat opbouwen tot 25. Psychiater wilde eerst opbouwen naar 30mg, maar kennelijk is ze een 'kleintje' zoals hij het noemde dus dat durfde hij toch niet aan. Jewel geeft zelf aan geen verschil te voelen, maar met die lage dosering en de 1e dag denk ik dat dat ook wat voorbarig zou zijn. We zijn heel benieuwd of het haar gaat helpen.
Vandaag a new fear unlocked. Normaliter als ze op school komt, krijgen wij een melding vanaf haar mobiele telefoon. Ook komt in de app van het leerlingenvervoer te staan dat deelnemer is uitgestapt. Vanmorgen vanuit beiden geen melding ontvangen. Toen ik probeerde de locatie van haar telefoon in te zien, gaf deze een locatie in ons dorp aan een half uur nadat ze was opgehaald. Daarna is de telefoon kennelijk uit gegaan (toen ze ons dorp nog niet eens uit was en dus nog minimaal 20 minuten moest rijden) en dat is niets voor haar (want ze gebruikt die telefoon juist voor spotify en spelletjes in de taxi om zich af te kunnen zonderen). Uiteindelijk groeide de paniek in mij zo dat ik heel stom de school heb opgebeld Waar ze natuurlijk gewoon was aangekomen vanmorgen Maar wel even het besef hoe kwetsbaar het is en voelt, je kind 'meegeven' met de taxi en er op vertrouwen dat ze veilig op school komt.
Jewel zit vandaag voor de 2e week op rij de hele dinsdag op school. Volgende week breiden we uit met de donderdagmiddag en dan zitten we al op 2 hele dagen en 2 ochtenden, het gaat langzaamaan de goede kant op
Ze slikt sinds gisteren ook methylfenidaat, zit nu op 5 mg en gaat opbouwen tot 25. Psychiater wilde eerst opbouwen naar 30mg, maar kennelijk is ze een 'kleintje' zoals hij het noemde dus dat durfde hij toch niet aan. Jewel geeft zelf aan geen verschil te voelen, maar met die lage dosering en de 1e dag denk ik dat dat ook wat voorbarig zou zijn. We zijn heel benieuwd of het haar gaat helpen.
Vandaag a new fear unlocked. Normaliter als ze op school komt, krijgen wij een melding vanaf haar mobiele telefoon. Ook komt in de app van het leerlingenvervoer te staan dat deelnemer is uitgestapt. Vanmorgen vanuit beiden geen melding ontvangen. Toen ik probeerde de locatie van haar telefoon in te zien, gaf deze een locatie in ons dorp aan een half uur nadat ze was opgehaald. Daarna is de telefoon kennelijk uit gegaan (toen ze ons dorp nog niet eens uit was en dus nog minimaal 20 minuten moest rijden) en dat is niets voor haar (want ze gebruikt die telefoon juist voor spotify en spelletjes in de taxi om zich af te kunnen zonderen). Uiteindelijk groeide de paniek in mij zo dat ik heel stom de school heb opgebeld
Waar ze natuurlijk gewoon was aangekomen vanmorgen Maar wel even het besef hoe kwetsbaar het is en voelt, je kind 'meegeven' met de taxi en er op vertrouwen dat ze veilig op school komt.
@Schanu Gewoon bellen of in de app met de leerkracht even vragen. Logisch dat je je dan zorgen maakt!
Maar fijn dat er niks was.
Maar fijn dat er niks was.
Jongste heeft werkweek. Gister lange dag amsterdam.
Vandaag een activiteit dichtbij huis, loopt te huilen, omdat het gaat regenen en ze niet wil fietsen, ze niet weet wat ze aan moet, ze volgens mij doodop is. Ze wil niet en ik twijfel wat wijsheid is...
Morgen gaan ze een dag pretpark, gelukkig is het daarna weekend voor haar.
Vandaag een activiteit dichtbij huis, loopt te huilen, omdat het gaat regenen en ze niet wil fietsen, ze niet weet wat ze aan moet, ze volgens mij doodop is. Ze wil niet en ik twijfel wat wijsheid is...
Morgen gaan ze een dag pretpark, gelukkig is het daarna weekend voor haar.
Fake it till you make it...
Volgens mij hoef je niet te twijfelenquote:
Jongste heeft werkweek. Gister lange dag amsterdam.
Vandaag een activiteit dichtbij huis, loopt te huilen, omdat het gaat regenen en ze niet wil fietsen, ze niet weet wat ze aan moet, ze volgens mij doodop is. Ze wil niet en ik twijfel wat wijsheid is...
Morgen gaan ze een dag pretpark, gelukkig is het daarna weekend voor haar.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Ik ben voor een mental-health-day.. Soms is het gewoon even nodig, zeker na een dag met veel prikkels.quote:
Jongste heeft werkweek. Gister lange dag amsterdam.
Vandaag een activiteit dichtbij huis, loopt te huilen, omdat het gaat regenen en ze niet wil fietsen, ze niet weet wat ze aan moet, ze volgens mij doodop is. Ze wil niet en ik twijfel wat wijsheid is...
Morgen gaan ze een dag pretpark, gelukkig is het daarna weekend voor haar.
(Edit: bij oudste deden we dat wel, bij jongste minder snel, omdat hij er, soms onbewust, gebruik van maakte om extra thuis te zijn)
Ook mee eens. Ik ben er voor mijn meiden ook wat makkelijker in geworden. Het is soms ook gewoon allemaal teveel.
Eens met de rest idd, als het op voorhand al zoveel verdriet is dan is de kans dat het uiteindelijk een leuke dag wordt ook kleiner. Met zoveel prikkels bij elkaar en vermoeidheid er bovenop, lijkt een dagje rust mij heel fijn voor haar. Zeker als er morgen een dag pretpark op de planning staat
Ik ben er voor de oudste makkelijker in geworden, voor de jongste nog een beetje zoekende.
Uiteindelijk waren de tranen op tijd weg en heb ik beloofd om te brengen en halen en toen wilde ze dan toch wel.
Heeft het leuk gehad en ze was om half 1 weer thuis.
Wel vol zo'n week, dan had ze maandag al overgeslagen omdat ze vorige week ziek was en niet helemaal fit nog (nog steeds niet).
Ze heeft het plan om zaterdag met vriendje te gaan shoppen, misschien maar even kijken hoe haalbaar dat is...
Uiteindelijk waren de tranen op tijd weg en heb ik beloofd om te brengen en halen en toen wilde ze dan toch wel.
Heeft het leuk gehad en ze was om half 1 weer thuis.
Wel vol zo'n week, dan had ze maandag al overgeslagen omdat ze vorige week ziek was en niet helemaal fit nog (nog steeds niet).
Ze heeft het plan om zaterdag met vriendje te gaan shoppen, misschien maar even kijken hoe haalbaar dat is...
Fake it till you make it...
Wat knap dat ze toch is gegaan Nijna, en wat fijn dat ze het leuk heeft gehad. Voelt ze zich daarna ook trots dat ze heeft doorgezet? En hoe is het gegaan bij het pretpark, had ze daar ook een fijne dag?
Ik wilde een tip delen. De 9 jarige slaapt altijd tussen ons in want haar eigen bed voelt niet veilig. Nu heeft ze op Youtube een 'aardappelbed' gezien wat ze wilde uitproberen. Dit is voor haar zo'n succes dat ze al 3 avonden in haar eigen bed is gaan liggen. Uiteindelijk eindigt ze 's avonds toch in ons bed, maar dat ze het 1e uur in haar eigen bed ligt voelt al als een overwinning (ook al zijn dit soort successen vaak van korte duur) Een aardappelbed is het hoeslaken omgekeerd op bed leggen en daar het deken en het kussen (en in Jewels geval een berg aan knuffels) in leggen. Zo ontstaat een soort van 'nestje' (vergelijkbaar met een babynestje, als dat bij jullie bekend is). Volgens Jewel voelt het heel veilig en klein. Wellicht heeft iemand van jullie hier ook wat aan, daarom dat ik het even wilde delen.
Ik wilde een tip delen. De 9 jarige slaapt altijd tussen ons in want haar eigen bed voelt niet veilig. Nu heeft ze op Youtube een 'aardappelbed' gezien wat ze wilde uitproberen. Dit is voor haar zo'n succes dat ze al 3 avonden in haar eigen bed is gaan liggen. Uiteindelijk eindigt ze 's avonds toch in ons bed, maar dat ze het 1e uur in haar eigen bed ligt voelt al als een overwinning (ook al zijn dit soort successen vaak van korte duur)
Een aardappelbed is het hoeslaken omgekeerd op bed leggen en daar het deken en het kussen (en in Jewels geval een berg aan knuffels) in leggen. Zo ontstaat een soort van 'nestje' (vergelijkbaar met een babynestje, als dat bij jullie bekend is). Volgens Jewel voelt het heel veilig en klein. Wellicht heeft iemand van jullie hier ook wat aan, daarom dat ik het even wilde delen.
Ik probeer steeds te antwoorden maar dan komt er weer wat tussen en is mijn sessie verlopen. Maar op school gaat het goed! Ze hebben echt nog wat werk te doen qua zelfvertrouwen en dan voornamelijk bij rekenen. Hij gaat elke dag met veel plezier naar school.quote:
Cygne, wat ontzettend fijn om te lezen, hopelijk geeft jullie dat ook weer wat vertrouwen en rust
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Schanu, dit ligt niet aan jou. Mijn kinderen hebben geen ASS/ zitten op een reguliere school, en ook bij hen zou ik dit een heel vreemde gang van zaken vinden. Een speelafspraak is hier altijd maximaal een uur of 3 geweest (uitzonderingen daargelaten als ze bijvoorbeeld in de zomer de hele dag buiten zijn met vriendjes die in de buurt wonen).
Je kind 's ochtends droppen bij een ouder die je niet kent voor een eerste speelafspraak is m.i. gewoon zoeken naar een goedkope manier van kinderopvang en misbruik maken van iemand. Ik had hierop denk ik een stuk minder vriendelijk/ begripvol gereageerd (maar ik ben sociaal dan soms ook wat te direct in dit soort zaken...)
Je kind 's ochtends droppen bij een ouder die je niet kent voor een eerste speelafspraak is m.i. gewoon zoeken naar een goedkope manier van kinderopvang en misbruik maken van iemand. Ik had hierop denk ik een stuk minder vriendelijk/ begripvol gereageerd (maar ik ben sociaal dan soms ook wat te direct in dit soort zaken...)
Ik zou hier ook een instant error van krijgen @Schanu en instant stress omdat ik weet dat mijn meiden zoveel onduidelijkheid echt niet zouden trekken. Zelf zou ik -in onze situatie, en als ik jouw verhalen zo lees, ook niet in jouw situatie- ook echt geen playdate willen waarbij de ouders werken en waarbij je een kind dus niet terug naar huis kan sturen wanneer het echt niet gaat.
Stress lijkt me niet nodig, want jij hebt niks fout gedaan. Maar wel een heel duidelijke 'nee dat kan niet'. Je bent geen kinderopvang 
Carpe diem, quam minimum credula postero.
Je bent duidelijk geweest, als dat voor die ouder niet uitkomt is dat haar probleem en niet het jouwe.
Je doet het zorgvuldig voor Jewel en dat lijkt me echt helemaal prima!
Ik zou hier trouwens ook stress en twijfels van krijgen...
Je doet het zorgvuldig voor Jewel en dat lijkt me echt helemaal prima!
Ik zou hier trouwens ook stress en twijfels van krijgen...
Fake it till you make it...
Fijn om te lezen dat ik niet gek ben
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Verstandig die Jewel.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:
Cygne, wat ontzettend fijn om te lezen, hopelijk geeft jullie dat ook weer wat vertrouwen en rustOh, meteen goed afkappen deze fratsen zodra ze over de grens gaan. Ooit ook een tijdje zo'n type aan mijn fiets hebben hangen. Die had ook altijd van dit soort vage dingen met speelafspraakjes van X tot Y uur en als ik dan aan de deur stond om Y zei ze doodleuk: "Nee, ze kijken de film eerst even uit, duurt nog een uurtje." of dan vroeg ze of dochter kon spelen op zaterdag en dan "Okay, ik haal haar om 7:00 op!"SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Gelukkig bloedde die vriendschap vanzelf dood (waarschijnlijk omdat ik zelf vanaf het begin gewoon nee verkocht dus dat doe jij heel goed), want ik werd op het laatst doodmoe als ik weer met haar te maken moest hebben want elke keer moest ik echt alles dichttimmeren voordat er gespeeld kon worden anders zou ik mijn kind bijna niet mee krijgen of zat ik ineens op een achterlijke tijd met een kind van een ander.
Het gaat erom dat het leuk is voor jouw dochter en niet hoe zij het voor zich ziet of hoe het haar uitkomt uitsluitend.
Ik vond speelafspraakjes op een nieuwe school ook wel een ding, vooral omdat je de ouders nog niet kent. Op de oude school kende ik de meeste mensen wel van een praatje op het schoolplein, gewoon omdat je kinderen van kleuter (of sommigen vanaf de crèche al) samen opgroeien. Maar op de nieuwe school leek het me heel gek om mijn kind zomaar mee te geven voor een speelafspraak bij mensen die ik helemaal niet kende. Dus waren de eerste speeldates "ik drink een kop koffie met de mama/papa van klasgenoot terwijl jullie samen spelen", ook zodat we als ouders eerst onderling de handleiding van onze kinderen konden bespreken. Pas daarna liet ik het los. En nog steeds is de afspraak dat ze tot een bepaald tijdstip spelen "tenzij één van de twee al eerder op is want dan stoppen we gewoon". Blij dat het zo gaat.
Ik heb vanmiddag een gesprek gehad met de gemeente voor onze WMO aanvraag (aangepaste buggy). De aanvraag is goedgekeurd en met onze wensen (ligstand en kap) wordt rekening gehouden
Ze gaf aan dat het soms heel snel kan, maar dat ze afhankelijk zijn van de partij waarmee ze samenwerken dus dat een schatting lastig is. Ze werken normaliter met 1 merk, die partij krijgt wel goedkeuring om ook naar andere merken te kijken. Dat scheelt wellicht al in de wachttijd.quote:
Wat fijn Schanu! Heb je al een beeld van de levertijd?
Wij mogen voor de jongste ook begeleiding gaan aanvragen, psycholoog gaf aan dat dat via de huisarts kan... ik ga even bellen, maar ik ben bang dat we weer via het wijkteam mogen...
Fake it till you make it...
Hier gaan dat soort dingen inderdaad via de gemeente Nijna, maar de doorverwijzing naar de praktijk waar wij lopen ging dan weer via de huisarts omdat hij de gemeente wilde omzeilen en dat is hem toen ook gelukt. Scheelde aanzienlijk in de wachttijd.
Hopelijk lukt het de huisarts in jouw geval ook, of vlot het een beetje als het wel via het wijkteam moet.
Hopelijk lukt het de huisarts in jouw geval ook, of vlot het een beetje als het wel via het wijkteam moet.
Ik ga maandag bellen...quote:
Hier gaan dat soort dingen inderdaad via de gemeente Nijna, maar de doorverwijzing naar de praktijk waar wij lopen ging dan weer via de huisarts omdat hij de gemeente wilde omzeilen en dat is hem toen ook gelukt. Scheelde aanzienlijk in de wachttijd.
Hopelijk lukt het de huisarts in jouw geval ook, of vlot het een beetje als het wel via het wijkteam moet.
Fake it till you make it...
Heb je al wat meer duidelijkheid n.a.v. het telefoongesprek afgelopen maandag Nijna?
Wij kregen vandaag al het advies van het CiZ m.b.t. dubbele kinderbijslag, die is positief, ik ben echt ongelooflijk blij verrast. Dit advies wordt voorgelegd aan het SVB, dus kennelijk moeten zij er ook eerst nog een klap op geven. Geen idee of zij het nog kunnen afwijzen. Maar dit advies hebben we in ieder geval, en dat voelt echt als een opluchting én een stukje erkenning
Wij kregen vandaag al het advies van het CiZ m.b.t. dubbele kinderbijslag, die is positief, ik ben echt ongelooflijk blij verrast. Dit advies wordt voorgelegd aan het SVB, dus kennelijk moeten zij er ook eerst nog een klap op geven. Geen idee of zij het nog kunnen afwijzen. Maar dit advies hebben we in ieder geval, en dat voelt echt als een opluchting én een stukje erkenning
Wat fijn dat het advies voor de dubbele kinderbijslag positief is! Hopelijk is de SVB alleen maar een formaliteit.quote:
Heb je al wat meer duidelijkheid n.a.v. het telefoongesprek afgelopen maandag Nijna?
Wij kregen vandaag al het advies van het CiZ m.b.t. dubbele kinderbijslag, die is positief, ik ben echt ongelooflijk blij verrast. Dit advies wordt voorgelegd aan het SVB, dus kennelijk moeten zij er ook eerst nog een klap op geven. Geen idee of zij het nog kunnen afwijzen. Maar dit advies hebben we in ieder geval, en dat voelt echt als een opluchting én een stukje erkenning
Ja, de huisarts kan de verwijzing niet maken, dat moet via de gemeente/wijkteam.
Dat heb ik gelijk maar even gedaan via de website, nu ik toch achter de pc zit.
Ergens hoop ik dat het snel kan, maar ik heb op het moment wel veel ballen hoog te houden en daar verzuip ik een beetje in inmiddels. We gaan het zien, desnoods vraag ik mijn eigen begeleidster wel om erbij te zijn als we in gesprek moeten met het wijkteam.
Met de oudste intussen weer op school geweest, vandaag de uitschrijving geregeld, ze gaat echt stoppen.
Nu inschrijven mbo, dat moet voor 1 april en dan gaan we rustig kijken of ze dat ook daadwerkelijk gaat doen volgend jaar of dat we weer uitschrijven en eerst een tussenjaar gaan doen.
Met begeleiding gaat ze ook kijken naar dagbesteding, om in elk geval de komende tijd wat structuur te houden in de week en we gaan kijken of we meer begeleidingstijd kunnen krijgen, dan kan de begeleidster ook wat dingen met haar gaan doen om te oefenen met zelfstandigheid.
Fake it till you make it...
Wat fijn!quote:
Heb je al wat meer duidelijkheid n.a.v. het telefoongesprek afgelopen maandag Nijna?
Wij kregen vandaag al het advies van het CiZ m.b.t. dubbele kinderbijslag, die is positief, ik ben echt ongelooflijk blij verrast. Dit advies wordt voorgelegd aan het SVB, dus kennelijk moeten zij er ook eerst nog een klap op geven. Geen idee of zij het nog kunnen afwijzen. Maar dit advies hebben we in ieder geval, en dat voelt echt als een opluchting én een stukje erkenning
Ik overweeg ook om het aan te vragen maar ik weet eigenlijk niet zo goed waar/hoe te beginnen.
De enige SVB voorwaarden zijn ouder dan 3 jaar, onder de 18 en woont thuis.quote:
Heb je al wat meer duidelijkheid n.a.v. het telefoongesprek afgelopen maandag Nijna?
Wij kregen vandaag al het advies van het CiZ m.b.t. dubbele kinderbijslag, die is positief, ik ben echt ongelooflijk blij verrast. Dit advies wordt voorgelegd aan het SVB, dus kennelijk moeten zij er ook eerst nog een klap op geven. Geen idee of zij het nog kunnen afwijzen. Maar dit advies hebben we in ieder geval, en dat voelt echt als een opluchting én een stukje erkenning
Verder volgen ze het CIZ advies.
Ik heb je lief mijn hele leven
https://www.svb.nl/nl/kin(...)ubbele-kinderbijslagquote:
[..]
Wat fijn!
Ik overweeg ook om het aan te vragen maar ik weet eigenlijk niet zo goed waar/hoe te beginnen.
Met behulp van alle informatie onderzoekt het CIZ de situatie van uw kind. Het CIZ bekijkt 10 onderdelen waar uw kind zorg voor nodig kan hebben. Per onderdeel geeft het CIZ punten. Het aantal punten bepaalt of het advies positief of negatief is.
Ik heb je lief mijn hele leven
Doen.quote:
[..]
Wat fijn!
Ik overweeg ook om het aan te vragen maar ik weet eigenlijk niet zo goed waar/hoe te beginnen.
Ook om de erkenning dat het echt wel een hoop is.
Op 28 februari 2012 19:20 schreef lezzer en op 31 augustus 2013 21:27 schreef DancingPhoebe:Jezus, Vanyel, wat een fantastische tips geef jij toch altijd!
Ja... en wij hebben ook gewoon inkomensverlies door de hele situatie.quote:
[..]
Doen.
Ook om de erkenning dat het echt wel een hoop is.
Gaat dat per gezin? Of per kind?
Geen idee of dat in dit geval ook gaat hoor, maar komt jouw dochter/dochters niet in aanmerking voor een pgb, waarbij dan zorgtaken aan jouw worden toegekend en jij dus deels betaald wordt vanuit het pgb? Zeker ook omdat je qua zorg zo flexibel moet zijn dat een baan er bij er niet in zit.quote:
[..]
Ja... en wij hebben ook gewoon inkomensverlies door de hele situatie.
Gaat dat per gezin? Of per kind?
Een collega van mij had dit met haar dochter (de reden dat de dochter veel zorg nodig had was een compleet andere reden, maar was ook het begeleiden naar school, op willekeurige momenten haar ophalen omdat school die dag niet (meer) ging, haar dochter kon ook niet alleen thuis zijn.
Nogmaals, de reden was compleet anders, dus wellicht dat dat een verschil maakt. Maar er was dus een x aantal uur als zorg berekend voor haar (anders dan de zorg die je gemiddeld genomen hebt voor een kind) waar ze een bepaald uurtarief voor kreeg. Het aantal uur werd (half?) jaarlijks opnieuw bepaald aan de hand van de huidige situatie.
Het was niet een volledig salaris wat ze er uit haalde, maar het hielp wel mee aangezien ze echt heel veel minder is moeten gaan werken.
De ins en outs weet ik er niet van. Maar wellicht het onderzoeken waard?
Ik weet niet of ik dat wel zou willen eerlijk gezegd. Ik vlieg nu al tegen de muren op, om over de eenzaamheid nog maar te zwijgen.
Ik hoop ook weer aan het werk te kunnen als ze beter op haar plek zit. Alleen dat is dan niet op mijn eigen "niveau" en voor minder uren.
Ik hoop ook weer aan het werk te kunnen als ze beter op haar plek zit. Alleen dat is dan niet op mijn eigen "niveau" en voor minder uren.
Het is per kind.quote:
[..]
Ja... en wij hebben ook gewoon inkomensverlies door de hele situatie.
Gaat dat per gezin? Of per kind?
Als één ouder minder dan 6k aan inkomen heeft in een jaar, de ander juist meer dan 6k en je hebt alle kwartalen dubbele kinderbijslag gehad kan je ook nog 1x per jaar een extra bedrag krijgen.
Ik heb je lief mijn hele leven
Het ontvangen van wat "salaris" via een pgb kan gewoon naast een betaalde baan en moet je vooral zien als compensatie voor het feit dat je minder kan werken vanwege de buitengewone zorg voor jouw kinderen en niet als volwaardig salaris.quote:
Ik weet niet of ik dat wel zou willen eerlijk gezegd. Ik vlieg nu al tegen de muren op, om over de eenzaamheid nog maar te zwijgen.
Ik hoop ook weer aan het werk te kunnen als ze beter op haar plek zit. Alleen dat is dan niet op mijn eigen "niveau" en voor minder uren.
Verder als je overweegt om een poging te wagen voor dubbele kinderbijslag en je twijfelt wat je in moet vullen of extra ondersteuning aanvragen bij gemeente zoals een pgb laat je bij staan door een onafhankelijk cliëntondersteuner, hier heb je recht op. Hele goede gespecialiseerde cliëntondersteuners voor mensen met autisme zijn van jouw metgezel (www.jouwmetgezel.nl) ze zijn gratis en worden door de overheid gefinancierd
Ik snap het hoor! Het is ook niet niks om dat op die manier aan te vragen.quote:
Ik weet niet of ik dat wel zou willen eerlijk gezegd. Ik vlieg nu al tegen de muren op, om over de eenzaamheid nog maar te zwijgen.
Ik hoop ook weer aan het werk te kunnen als ze beter op haar plek zit. Alleen dat is dan niet op mijn eigen "niveau" en voor minder uren.
Doordat mijn collega dit destijds kreeg kon ze ook minder gaan werken (en toch rondkomen zonder heel erg in te moeten leveren). Het compenseerde niet alles maar wel een deel. Maar het gaf haar met name rust dat ze dus geregeld had er voor haar dochter te kunnen zijn en niet dagelijks in de stress hoe ze die dag weer rond moest breien.
Maar ik hoop voor jullie (en vooral ook voor jullie dochter(s)) dat ze straks een fijne plek op school hebben waar ze rust krijgen al alles weer wat soepeler loopt
Dubbele kinderbijslag, PGB om je inkomen te compenseren... Dat zijn dingen waar ik nog nooit over na heb durven denken. Het voelt alsof we het te goed hebben om daarvoor in aanmerking te mogen komen, maar tegelijkertijd kost de situatie ons ook heel veel (zowel qua inspanning, tijd als geld), dus misschien toch eens naar kijken..
-edit-
OK, jullie hebben me geïnspireerd, dus meteen doorpakken dan maar. Als ik het beoordelingskader van het CIZ bekijk komen we in aanmerking voor dubbele kinderbijslag, dus heb net de aanvraag gedaan. En contact opgenomen met MEE Cliëntondersteuning om te kijken wat er nog meer aan ondersteuning mogelijk is (want de jeugdconsulent van de gemeente is wat dat betreft nogal nutteloos).
[ Bericht 38% gewijzigd door Amsel op 27-03-2026 21:17:39 ]
-edit-
OK, jullie hebben me geïnspireerd, dus meteen doorpakken dan maar. Als ik het beoordelingskader van het CIZ bekijk komen we in aanmerking voor dubbele kinderbijslag, dus heb net de aanvraag gedaan. En contact opgenomen met MEE Cliëntondersteuning om te kijken wat er nog meer aan ondersteuning mogelijk is (want de jeugdconsulent van de gemeente is wat dat betreft nogal nutteloos).
[ Bericht 38% gewijzigd door Amsel op 27-03-2026 21:17:39 ]
Ik heb alleen zelf geen autisme. Dank voor de tip. Wellicht dat ik me er nog een keer in ga verdiepen.quote:
[..]
Het ontvangen van wat "salaris" via een pgb kan gewoon naast een betaalde baan en moet je vooral zien als compensatie voor het feit dat je minder kan werken vanwege de buitengewone zorg voor jouw kinderen en niet als volwaardig salaris.
Verder als je overweegt om een poging te wagen voor dubbele kinderbijslag en je twijfelt wat je in moet vullen of extra ondersteuning aanvragen bij gemeente zoals een pgb laat je bij staan door een onafhankelijk cliëntondersteuner, hier heb je recht op. Hele goede gespecialiseerde cliëntondersteuners voor mensen met autisme zijn van jouw metgezel (www.jouwmetgezel.nl) ze zijn gratis en worden door de overheid gefinancierd
Wat goed dat jullie het ook gaan proberen! Ja het is een drempel, maar als je er recht op hebt dan is dat niet voor niets. En een schrale compensatie voor alles waar je verder op in moet leveren.
Wij kregen vanmiddag al de digitale brief van SVB, dubbele kinderbijslag is toegekend vanaf kwartaal 3 van 2025. Daar hadden we helemaal niet om gevraagd, met terugwerkende kracht, ik dacht dat je het op z'n vroegst krijgt vanaf het kwartaal waarin je het aanvraagt. Nog een onverwachts extraatje dus
Ik ga duimen voor positief nieuws voor iedereen die de stap nu ook gaat zetten, het is jullie gegund
Wij kregen vanmiddag al de digitale brief van SVB, dubbele kinderbijslag is toegekend vanaf kwartaal 3 van 2025. Daar hadden we helemaal niet om gevraagd, met terugwerkende kracht, ik dacht dat je het op z'n vroegst krijgt vanaf het kwartaal waarin je het aanvraagt. Nog een onverwachts extraatje dus
Ik ga duimen voor positief nieuws voor iedereen die de stap nu ook gaat zetten, het is jullie gegund
We hebben een vragenlijst moeten invullen, contactgegevens van school en de behandelaren zodat ze daar informatie konden opvragen, een OPP maar die hadden wij nog niet en dat bleek geen probleem gelukkig, en de diagnose zwart op wit met handtekening. Dat laatste hebben wij nog extra moeten aanleveren omdat we het behandelplan hadden meegestuurd waar de diagnose ook op stond. Dat was onvoldoende. Wat ons wellicht geholpen heeft is dat de behandelaar van de praktijk toen de diagnose zwart op wit heeft bevestigd, maar daarbij uit zichzelf ook heeft beschreven en bevestigd dat Jewel op meerdere vlakken intensieve(re) zorg nodig heeft, ook buitenshuis.quote:
@:Schanu Ik ben benieuwd wat jullie bij het CIZ moesten aanleveren als "bewijs"?
Heb je een verslag van de vorige? Of een stuk met diagnose? Dan kom je misschien al een heel eind.quote:
Hmm wij zitten op dit moment in between behandelaren, dus dat wordt misschien nog wel een ding.
Afaik wijst het CiZ ook niet direct af als er info mist maar vragen ze dan om meer.
Herhaling is trouwens een stuk makkelijker, als de problematiek blijft. Wij hebben niet zo lang geleden de derde goedkeuring gekregen, met alleen een vragenlijst invullen. Die is geldig tot haar 18e dus van dat circus zijn we af.
Op 28 februari 2012 19:20 schreef lezzer en op 31 augustus 2013 21:27 schreef DancingPhoebe:Jezus, Vanyel, wat een fantastische tips geef jij toch altijd!
Ik vind het wel erg naar/verdrietig om te doen tbh. Stukken opzoeken waaruit blijkt dat je kind zo zorgintensief is dat je hiervoor in aanmerking komt. Tegelijkertijd lees ik ook gewoon letterlijk terug in stukken dat ze zich zorgen maken over onze draaglast met de grote zorgvraag voor 3 kinderen (alleen is de grootste zorg voor 1 van de 3 of hij zijn cijfer voor wiskunde opgekrikt krijgt maar goed 
). Het voelt heel dubbel. Maar dat voelt het ook als ze weer blijven aangeven dat het zo zwaar voor ons is en dat onze kinderen zoveel zorg nodig hebben. Ik bedoel, voor ons is dit ons normaal?
). Het voelt heel dubbel. Maar dat voelt het ook als ze weer blijven aangeven dat het zo zwaar voor ons is en dat onze kinderen zoveel zorg nodig hebben. Ik bedoel, voor ons is dit ons normaal?
Ja dat. Ik moest afgelopen week het diagnoseverslag van de oudste meesturen bij haar aanmelding voor de middelbare school. Daarin staat "Er is al langere tijd een zeer hoge lijdensdruk binnen het gezin waar de verschillende problematiek een groot deel van de dag van het gehele gezin inneemt." En ik dacht: hoge lijdensdruk? Dit is toch gewoon ons normaal?quote:
Maar dat voelt het ook als ze weer blijven aangeven dat het zo zwaar voor ons is en dat onze kinderen zoveel zorg nodig hebben. Ik bedoel, voor ons is dit ons normaal?
quote:
Voor ons is het ook normaal. Maar vergeleken met 'gewone' gezinnen met 'gewone' kinderen waar alles vanzelf gaat ben je bizar veel meer tijd, energie, emotie kwijt aan niet alleen zorgen voor je kind maar ook nadenken over en overleggen met 384274 mensen of instanties over wat het beste is voor je kind, hoe je dat kunt en moet organiseren, wat er niet kan en wat er wel kan, is je kind (mogelijk) veel meer thuis dan 'gewone' kinderen, kunnen speelafspraakjes niet of minder makkelijk, schiet je sociale leven erbij in etc etc.quote:
En ik dacht: hoge lijdensdruk? Dit is toch gewoon ons normaal?
Volgens mij kun je het zien als een compliment aan jullie als ouders dat je dit allemaal 'gewoon' maar doet, met het welzijn van je kind(eren), al is het veel meer dan gebruikelijk en hou je daardoor veel minder dan gebruikelijk over voor jezelf.
Op 28 februari 2012 19:20 schreef lezzer en op 31 augustus 2013 21:27 schreef DancingPhoebe:Jezus, Vanyel, wat een fantastische tips geef jij toch altijd!
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |