(ouders van) kinderen met een ASS deel 52

Vraagje voor de ouders van de al wat oudere kinderen: hoe overleefde jullie puber kamp op de middelbare school?

Onze oudste heeft net groep 8-kamp achter de rug, maar heeft halverwege moeten afhaken omdat het echt niet meer ging. Ze was op, en kon eenmaal thuis alleen nog maar huilen en schreeuwen. Komt wel weer goed, maar weg van huis met zoveel prikkels is gewoon zwaar. En dat kan ze dan ook niet inhouden of verstoppen.

In september moet ze op brugklaskamp twee nachten naar Terschelling. En ik wil niet de overbezorgde ouder uithangen, wil niet meteen denken "dat kan ze niet", maar we moeten toch realistisch zijn en een plan B hebben voor als het mis gaat. Zou het bizar zijn om zelf een B&B op het eiland te boeken zodat ze indien nodig bij ons kan slapen, of zich kan terugtrekken als het te veel wordt? Wat zou school daarvan vinden? Ik wil haar niet meteen als uitzondering buiten de groep plaatsen, maar als ze tijdens kamp doordraait is dat ook niet bepaald lekker voor het vinden van een plekje in de groep.

Wat zouden jullie doen? We gaan sowieso in overleg met de school natuurlijk, maar ben benieuwd naar jullie ervaringen.

Ik zou inderdaad zorgen dat ik in de buurt was. Uit het zicht maar wel beschikbaar. Want als ze het niet trekt dan kan ze vanaf Terschelling ook niet zomaar naar huis en dat kan ook vooraf voor veel spanning zorgen. Soms is weten dat een veilige haven vlakbij is en er altijd een escape mogelijk ook al genoeg. En zo niet, dan kan ze evt ook bij jou ontprikkelen/slapen en even bijkomen en daarna weer aansluiten.

Goed idee om in de buurt te gaan zitten!

Ik ga vanavond maar eens naar de nieuwe school mailen of ze dit inderdaad een acceptabel idee vinden.

quote:

Op zondag 31 mei 2026 17:27 schreef Amsel het volgende:
Ik ga vanavond maar eens naar de nieuwe school mailen of ze dit inderdaad een acceptabel idee vinden.

Waarom zou je het überhaupt vragen? Grote kans dat ze gaan zeggen dat zij het onnodig vinden etc. En laat je je dan daardoor tegenhouden en laat je haar dan gaan ondanks angst? Of misschien krijg je haar wel helemaal niet eens zo ver.

Je kunt het ook gewoon doen en evt melden en aan je dochter vertellen dat je in de buurt bent. Het gaat ze verder geen fluit aan. En als het niet gaat en ze gaan je bellen dan zijn ze alleen maar blij dat je in de buurt bent.

Wij hebben dit ook gedaan toen onze oudste door een moeilijke periode ging. Hij had er ontzettend veel last van te moeten gaan en dat maakt het voor ons ook lastig. Mijn lieftallige heeft toen twee nachten daar in een hotel gezeten en gewerkt en uiteindelijk was het helemaal niet nodig, maar dat gaf onze oudste ontzettend veel rust te weten dat hij in de buurt was.

(En ja, ‘men’ vond er iets van, maar alleen jij als ouder kan hierover beslissen en als jij je geld en tijd zo wil besteden gaat ze dat niks aan.)

quote:

Op zondag 31 mei 2026 19:06 schreef BE het volgende:

Waarom zou je het überhaupt vragen?

Nouja het punt is ook dat ik nog niet weet waar ze gaan verblijven, dus ik heb ook geen idee waar ik dan zelf iets moet boeken. Ik ben nog nooit op Terschelling geweest

quote:

Op zondag 31 mei 2026 20:53 schreef Amsel het volgende:

[..]
Nouja het punt is ook dat ik nog niet weet waar ze gaan verblijven, dus ik heb ook geen idee waar ik dan zelf iets moet boeken. Ik ben nog nooit op Terschelling geweest

Ah ja, op zich is alles daar natuurlijk een soort van dichtbij, maar goed punt!

Ik heb met de camper in de buurt gekampeerd toen mijn zoon een nachtje met school weg was. School vond dat onnodig, maar ik niet. Uiteindelijk belde zoon dat hij bij mij wilde komen slapen, compleet overprikkeld.

Jij kent je kind het beste, school niet.

Ik vind het wel geruststellend dat wij dus niet de enigen zijn die zo'n back-up plan bedenken voor kamp en andere nachtjes weg.

Soms weet ik niet of ik nou overbezorgd ben of realistisch bezorgd.

Zoals MevrouwCactus al zegt; Je kent je eigen kind het beste.

Ik zou niet aan school vragen of ze het een acceptabel idee vinden maar vragen of ze willen meedenken hoe jullie oudste mee kan op kamp en aangeven dat jullie als plan-B zelf iets op Terschelling huren.
Ookal vind school het vooraf overdreven, jullie komen pas in beeld als plan-A van school niet werkt. Op dat moment zitten ze waarschijnlijk met de handen in het haar en is er niets overdreven meer aan.
Terschelling is groot genoeg om elkaar te ontlopen, met een beetje geluk kan je zelf ook genieten van een korte vakantie.

@Amsel Bij ons op de basisschool was het standaard dat de klasseouder mee ging op kamp. Speciaal daarom werd ik klasseouder toen jongste in groep 8 zat. Driemaal raden: toen was het ineens niet meer zo dat de klasseouder mee ging. Ook de ouder van een klasgenoot die echt fysiek hulp nodig had, was niet welkom. Die had een huisje gehuurd in de buurt.

Mijn jongste is helemaal niet gegaan naar dat kamp.

Dus echt: het als backup aanwezig zijn is helemaal niet overdreven. En als het goed gaat, dan zien ze je toch ook niet? Ik zou als school vele malen liever hebben dat een ouder vooraf zo meedenkt dan dat je uiteindelijk met een zwaar overprikkeld kind in een meltdown zit op een eiland en ze geen kant op kunnen

Het is niet dat jij dagelijks daar over het hek gaat hangen toch! Je bent er als het nodig is, maar je komt daar niet als dat niet zo is.

quote:

Op maandag 1 juni 2026 00:00 schreef Amsel het volgende:
Ik vind het wel geruststellend dat wij dus niet de enigen zijn die zo'n back-up plan bedenken voor kamp en andere nachtjes weg.

Soms weet ik niet of ik nou overbezorgd ben of realistisch bezorgd.

Wat al eerder is gezegd, jij kent je kind het beste.
Bovendien, als alles goed gaat dan zien ze je ook niet en loop je ook niemand voor de voeten. Maar als het wel nodig is, dan is het maar al te fijn dat je in de buurt bent. Voor alle partijen. Je kunt tzt dan wel afspraken met de leerkracht maken over hoe laagdrempelig je ingeschakeld wordt (als een nachtje bij jou slapen ervoor zorgt dat ze de rest van het programma gewoon mee kan doen, dat is dan een afweging die je samen kunt maken.

Ik zie alleen maar een win-win-win situatie eigenlijk.

Dubbele kinderbijslag voor de komende vijf jaar

Dank dank dank dat jullie me op die mogelijkheid wezen Ik dacht echt dat we niet in aanmerking zouden komen.

Ergens is het ook wel rot om wel in aanmerking te komen natuurlijk. Want dat betekent gewoon dat de zorg echt zwaar is. Maar ik merk dat het ook wel heel fijn is dat dat erkend wordt.

Wat fijn @Amsel

Hier weer een kind zo vol in de weerstand dat ze nu allebei niet naar school kunnen. Wat zou het fijn zijn als we handvatten zouden hebben hoe we het beste kunnen reageren in dit soort situaties. Want nu 2 kinderen over de zeik en zelf flink gefrustreerd.

Adem in, adem uit.....

quote:

Op woensdag 3 juni 2026 08:57 schreef Kyara het volgende:
Hier weer een kind zo vol in de weerstand dat ze nu allebei niet naar school kunnen. Wat zou het fijn zijn als we handvatten zouden hebben hoe we het beste kunnen reageren in dit soort situaties. Want nu 2 kinderen over de zeik en zelf flink gefrustreerd.

Adem in, adem uit.....

Och, dat ie zo heftig. Ik hoop dat je vooral zelf je rust kunt vinden vandaag. Al is het maar voor eventjes

Als ze zo in de weerstand schiet, zoekzoektt ze jou dan op voor contact in welke vorm dan ook, of sluit ze zich af?

L werd dan vooral fysiek en ging verbaal dmv gillen in weerstand, maar hoe meer ik daar op in ging, hoe meer munitie ik haar gaf. Zo frustrerend.

Ze komt gewoon niet uit bed. Weigert alles. Maar weigert ook dat ik wel met D2 weg ga. En dan gaat ze wel gillen/schreeuwen en achter de auto staan. Wordt dan een compleet ander kind. En ik durf haar dan niet alleen thuis te laten.

D2 is wel heel erg van het gillen en krijsen en dat is idd vooral negeren en vooral niet de discussie aangaan of oplossingen aan willen dragen. Maar die is nu ook supergefrustreerd dat zij nu niet naar school kan omdat ik zus niet alleen thus kan laten.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

De frustratie zit nu dus ook vooral in de tegenstrijdige behoeften.

Jemig Kyara, dat is toch niet te doen zo

We hebben heel goed voor ogen welke hulp we zoeken. Eerder deze week een heel fijn gesprek gehad voor D2. Gewoon sparren. Wij beschreven een situatie, zij stelden de juiste vragen en dachten mee en een uur later hadden we concrete handvatten die we uit kunnen proberen.

Ik snap niet gewoon dat die hulp voor D1 zo lastig is.

[ Bericht 48% gewijzigd door Kyara op 03-06-2026 15:40:26 ]

Dat is ook heel oneerlijk inderdaad.

Jeetje Kyara, wat ontzettend zwaar en oneerlijk en frustrerend... En je spoiler .