Hij heeft last van een zware arm.
quote:
Hij is de ‘nachtmerrie’ van Luke Littler, maar Alex Spellman hoopt vooral dat hij niet positief test of flauwvalt tijdens het WK darts: “Soms lijkt mijn arm 1.000 kilo te wegen”
Vier Amerikanen doen dit jaar mee aan het WK darts. Een van hen is Alex Spellman, een man met een opvallend verhaal.
De 37-jarige Spellman boekte zijn tweede trip naar Ally Pally door het winnen van de CDC Continental Cup, de climax van de belangrijkste Noord-Amerikaanse dartscompetitie. Spellman gooide vier keer tussen 88 en 92 gemiddeld op weg naar winst. Vorig jaar verloor hij in de eerste ronde tegen Ryan Joyce (1-3), dit jaar koestert hij de ambitie om een WK-partij te winnen. En dat ondanks drie stevige nederlagen op de voorbije Grand Slam of Darts, waaronder een 0-5 pandoering tegen Luke Humphries.
Dat Spellman - die overigens niet drinkt - daar überhaupt stond, is best opmerkelijk. Hij begon pas serieus met darter op het einde van de coronaperiode. “Een jaar of drie, vier dus”, aldus de Amerikaan. “Alles is dus nog steeds relatief nieuw voor mij. Ik train nog niet zolang op een serieus niveau. Ik moest gewoon de motivatie vinden om met deze sport iets te doen en nu zit ik hier in een vreemde positie waarbij ik soms heel goed ben en de andere keren niet. Ik kies ook nog steeds een coachingsessie boven een training voor mezelf. Daar ligt mijn prioriteit, omdat ik hier in de VS iets wil opbouwen. En weet je, de PDC zal er altijd zijn... Ik moet me ook niet bewijzen aan iemand. Wetende dat ik mee kan doen met de grote jongens is voldoende voor mij. En wij Amerikanen kunnen echt wel mee hoor. Kijk naar wanneer de beste acht spelers naar hier komen voor de World Series. Het is niet dat ze over ons heen lopen, ze verliezen zelfs wedstrijden!”
Spellman klopte zich in zijn video ook even op de borst, om dat laatste te onderstrepen: als hij wil, kan hij mee met de top. Hij is een van slechts vier spelers die al tegen regerend wereldkampioen Luke Littler uitkwamen zonder te verliezen. Dat was weliswaar voor de grote doobraak van The Nuke, maar het staat toch mooi op zijn palmares.
Autisme
Het feit dat Spellman weinig ambitie heeft om het te maken op de Pro Tour, heeft ook met een andere factor te maken. ‘The Jackal’ onderging onlangs - “na maandenlang wachten op een afspraak” - psychologisch testen.
“Hoewel het vier tot zes weken zal duren voordat ik een volledig rapport heb, denken ze in eerste instantie dat ik geen ADHD of iets dergelijks heb”, schreef Spellman op zijn sociale media. “Maar de symptomen die ik heb zijn wel degelijk autistische kenmerken. Terwijl ik wacht op een specifieke diagnose is het goed om te weten dat ik op weg ben naar een beter begrip van mezelf. Ik wil hier even de tijd nemen om te zeggen wat er gebeurt op momenten dat ik niet iedereen begroet als ik aankom, als ik geen ‘hallo’ zeg, als ik je de oren van jouw hoofd praat over één onderwerp, als ik ongeïnteresseerd lijk te zijn in een gesprek omdat ik geen oogcontact wil, als je denkt dat ik ergens te veel over nadenk maar er eigenlijk gewoon hypergeïnteresseerd in ben, enzovoort. Weet dan dat het niet aan jou ligt, maar aan mij. Iedereen die mij vóór COVID kende, weet dat het jaren heeft gekost om zo sociaal te zijn als ik nu ben. Ik weet ook dat mijn grillen een beetje teleurstellend kunnen zijn voor de mensen die mij volgen, evenals het gebrek aan interesse om te reizen en in Europa te gaan darten... Maar daar zit een reden achter en het komt misschien niet overeen met wat de norm is. Ik wil anderen graag helpen groeien, dus ik maak me niet druk in het idee om de volgende wereldkampioen te worden. Maar dat betekent niet dat ik niet mijn best blijf doen en de dingen niet op hun plek probeer te laten vallen. Het is niet leuk om dit soort dingen alleen te moeten doorstaan, daarom deel ik elk detail dat ik kan. Of mensen het nu leuk vinden of niet.”
Spellman heeft door dit alles nood aan een bepaald soort medicatie, die naar alle waarschijnlijkheid niet goedgekeurd zal worden door de Britse dartsbonzen. Daardoor zal op constante basis darten in Europa - door bijvoorbeeld een tourkaart te bemachtigen - geen realiteit worden, alleszins niet op korte termijn.
“Dat is nu gewoon geen optie. Ik ben bezig met het verkrijgen van een TUI, een uitzondering voor het gebruik van een bepaald medicijn om toch te kunnen spelen, maar dan nog hangt het af van de DRA. Dat is de Darts Regulation Authority, een organisatie die toeziet op de strikte naleving van de regelgeving. Als zij vinden dat mijn medicijn niet het meest geschikte is of er alternatieven bestaan, dan bestaat de kans dat ze dit niet goedkeuren. En hoewel drie psychiaters plus mijn arts gezegd hebben dat dit de beste medicatie is voor mijn aandoening, heeft de DRA al enigszins aangegeven dat dit voor hen niets uitmaakt. Het interesseert hen eigenlijk niet, dus ze gaan het niet goedkeuren. Dus daar eindigt dan het idee om in de PDC te gaan spelen. Ik kan mijn pillen spreiden zodat ik ermee kan stoppen rondom toernooien, maar... Ik lees ook conflicterende dingen over de duur van de werking, dat het ervan afhangt wat de grens is waarop ze testen, enzovoort. Dus het zou veel moeite zijn voor misschien helemaal niks. Als ik vraag naar die grens, gaan ze hem niet zeggen. Als ik mijn pil pak - die een heel kleine dosis - en ik test niet positief, dan kan ik spelen. Maar als ik toch positief test, krijg ik mogelijk een dopingschorsing. Waarom zou ik mij minimaal twee jaar onderwerpen aan die stress, terwijl ik gewoon neem wat mij helpt? Het is al moeilijk genoeg om tegen de beste darters ter wereld te spelen en constant te moeten reizen, om dan ook nog eens bezig te zijn met de ‘timing’ van je medicatie.”
Spellman neemt het in Ally Pally op tegen Gabriel Clemens, die drie jaar geleden nog in de halve finales stond. Hij hoopt de wedstrijd vooral goed door te komen, zonder een of andere paniekaanval.
“Het is niet dat ik altijd mijn medicatie pak als ik zo’n episode heb. Thuis bijvoorbeeld kan ik die best goed reguleren door diep adem te halen en iets te drinken. Maar dat kan ik niet doen als ik daar op het podium sta. Dan gaan ze me niet een kwartiertje van het podium laten gaan om tot rust te komen. Ik heb mijn pillen dus nodig, maar ik wil niet positief testen... Het is niet dat ik nooit met stress heb kunnen omgaan. Er zijn video’s van mij dat ik sta te trillen en toch geen dubbel mis. Daar gaat het niet om. De voorbije 18 tot 24 maanden kan ik dat soort episodes gewoon niet meer zo goed verwerken. Ik heb het eens meegemaakt in Duitsland, tijdens een wedstrijd op de vloer tegen James Hurrell. Het slaapgebrek hielp niet, maar ik zat met dingen in mijn hoofd waardoor mijn arm wel 1.000 kilogram leek te wegen. Ik was duizelig, mijn zicht was troebel, ik dacht dat ik moest overgeven... Geen idee hoe ik toen niet ben flauwgevallen. Dat gevoel was zo vreselijk dat ik het gewoon niet meer wil, ook al zou ik er constant door winnen. Zelfs voor het WK: als ik me zo voel, laat ik liever iemand anders spelen. Het is meer dan angstig zijn, maar dat zullen enkel mensen die hetzelfde hebben als ik begrijpen. Dus Europa... Nee, tenzij de MODUS Super Series. Dat is fun, maar de PDC-dingen? Ik ga mijn gezondheid niet op het spel zetten. Ik ga nog wel eens afkomen, als ik me plaats, maar enkel voor het geld. Ik ben het gewoon beu om constant te vechten tegen mezelf en voor mezelf. Ik heb al de noodzakelijk medische steun en toch mag ik die pillen niet nemen, serieus? Dan stopt het voor mij.”
The DreamMaker
Stevige woorden van The Jackal, die dus zijn cheque van 15.000 pond komt ophalen in Londen. En nog eens 10.000 pond als hij Clemens kan verslaan. Achter de schermen zal hij zonder twijfel een leuk babbeltje slaan met een van onze landgenoten.
“Wie ik de meest sympathieke darter vind? Ik ga misschien een minder voor de hand liggend antwoord geven: Dimitri Van den Bergh. Ik begrijp niet waarom hij zo veel haat over zich krijgt, zeker online. Toen hij naar hier kwam voor de World Series en ik mee mocht doen in New York, kwam hij meteen iets zeggen. Hij was enthousiast, hij wist wie ik was... Dat deed hij met anderen ook. Heel vriendelijk en open. Ik had bovendien de fout gemaakt door al mijn flights weg te gooien na de eerste wedstrijd, waardoor ik zonder zat omdat ik mijn reservemateriaal vergeten was. Hij had dat gehoord en heeft me vervolgens uit de nood geholpen.”