Van kleuter tot puber deel 183

De waanzinnige boomhut kan best bij B staan omdat er 1 verdieping is met een wat lastiger thema bijvoorbeeld, en dan gaat de gehele reeks naar B. Die hebben ze hier overigens ook al in groep 3 gelezen idd.

Tot nu toe klopt het in de meeste gevallen wel. B boeken hebben dood, vechten, angst of zielige dingen er in staan meestal. Vaak is dat maar een mini stukje van het boek en het ligt echt aan het kind of ze dat al kunnen handelen, en dat heeft met de emotionele ontwikkeling te maken, niet met de leesvaardigheid. Dagboek van een muts is qua leesniveau prima voor een goede 6-jarige, maar qua thema’s niet zo. Maar er is qua A boeken ook echt heel veel leuk aanbod. Dat aanbod is enorm divers geworden de afgelopen tig jaar en is er ook voor zeer goed lezende kinderen. Je moet alleen zelf even wat boeken doorbladeren om te kijken wat qua leesniveau niet te makkelijk is. En voorlezen kun je wel prima met B of zelfs C boeken doen.

En als je een goede lezer hebt vooral ver bij de grafische boeken vandaan blijven (echte duiven, dagboek van een loser, dog-man, dat soort dingen) in eerste instantie. Ze daar weer vanaf krijgen is best lastig. Voor slechte lezers zijn dat juist wel fijne startseries.

Mijn zoon is nu bezig met het laatste deel van de Gozert trilogie. Dat is ook een aanrader voor 9+! Zeker boek 1 is heel mooi, maar ook de andere twee boeken zijn de moeite waard. Ook voor ouders nog leuk om te lezen maar voor 7-jarigen echt nog ongeschikt qua belevingswereld.

quote:

Op donderdag 22 januari 2026 11:11 schreef FlyingFish het volgende:
De waanzinnige boomhut kan best bij B staan omdat er 1 verdieping is met een wat lastiger thema bijvoorbeeld, en dan gaat de gehele reeks naar B. Die hebben ze hier overigens ook al in groep 3 gelezen idd.

Tot nu toe klopt het in de meeste gevallen wel. B boeken hebben dood, vechten, angst of zielige dingen er in staan meestal. Vaak is dat maar een mini stukje van het boek en het ligt echt aan het kind of ze dat al kunnen handelen, en dat heeft met de emotionele ontwikkeling te maken, niet met de leesvaardigheid. Dagboek van een muts is qua leesniveau prima voor een goede 6-jarige, maar qua thema’s niet zo. Maar er is qua A boeken ook echt heel veel leuk aanbod. Dat aanbod is enorm divers geworden de afgelopen tig jaar en is er ook voor zeer goed lezende kinderen. Je moet alleen zelf even wat boeken doorbladeren om te kijken wat qua leesniveau niet te makkelijk is. En voorlezen kun je wel prima met B of zelfs C boeken doen.

En als je een goede lezer hebt vooral ver bij de grafische boeken vandaan blijven (echte duiven, dagboek van een loser, dog-man, dat soort dingen) in eerste instantie. Ze daar weer vanaf krijgen is best lastig. Voor slechte lezers zijn dat juist wel fijne startseries.

Mijn zoon is nu bezig met het laatste deel van de Gozert trilogie. Dat is ook een aanrader voor 9+! Zeker boek 1 is heel mooi, maar ook de andere twee boeken zijn de moeite waard. Ook voor ouders nog leuk om te lezen maar voor 7-jarigen echt nog ongeschikt qua belevingswereld.

Hier ook een zeer goede lezer. Net avi-getest op school en hij mag E6 lezen, maar hier is beleid op school dat niet meer dan een jaar vooruit getest wordt (dus bij M5 wordt er getest tot M6, dat heeft ie gehaald).

Boeken als Dogman, Echte Duiven, Kapitein Ondrbroek zijn wel erg populair, Simon leest ze ook graag. Ook de Waanzinnige Boomhut is al uit en Julius Zebra.
In de bieb mag hij zelf kiezen, maar hij mag niet alleen maar dat soort boeken meenemen.

Hij is wel een beetje een "luie" lezer, als er te veel tekst en te weinig plaatjes in een boek staan, dan wil hij het niet lezen. Ook als de voorkant hem niet aanstaat, wil hij niet verder kijken.
Dus ik kies ook 1of 2 boeken, die hij normaal zou laten staan, op mijn pas en die lees ik dan samen met hem. En dan blijkt dat hij die boeken met die stomme voorkant en teveel tekst toch wel leuk zijn. Hopelijk kan ik hem op die manier langzaam overtuigen zelf ook eens voor dat soort boeken te kiezen.

Daarom ook fijn dat er hier tips worden gedeeld. Ik sla ze op (ook als ze voor wat oudere kinderen zijn) voor de inspiratie.

Op die leeftijd las dochter veel van Tosca Menten (Dummie de mummie enzo). Daarna de boeken van Louis Stowell en Tom Vaughan. We lazen samen ook alles van Tonke Dragt en een deel van de boeken van Thea Beckman (de Thule-serie vond ze erg mooi)
Vervolgens begon ze met 8 aan Percy Jackson, daar kan je wel even mee vooruit En Skandar en de boeken van Katherine Rundell. Nu is 10 en bezig met Eragon.

quote:

Op donderdag 22 januari 2026 11:54 schreef TolstoiFan het volgende:

[..]
Hier ook een zeer goede lezer. Net avi-getest op school en hij mag E6 lezen, maar hier is beleid op school dat niet meer dan een jaar vooruit getest wordt

Dat vind ik dus echt zó'n flauwekul, he Jij mag niet op jouw niveau lezen omdat je het te goed doet, zegt school dan eigenlijk.

Dat staat er toch niet? Ze testen max een jaar vooruit. Wat het kind vervolgens leest kan dan toch best moeilijker zijn? Zeker wat je thuis leest, gewoon lekker naar de bieb en boeken kiezen die aanspreken.

quote:

Op donderdag 22 januari 2026 19:05 schreef mousemicky het volgende:
Dat staat er toch niet? Ze testen max een jaar vooruit. Wat het kind vervolgens leest kan dan toch best moeilijker zijn? Zeker wat je thuis leest, gewoon lekker naar de bieb en boeken kiezen die aanspreken.

Ja, ok, de meeste scholen waar ik dit van hoor verplichten kinderen dan ook boeken op dat niveau te lezen. Ik weet natuurlijk niet of dat hier ook het geval is. En als ouder kun je natuurlijk prima andere keuzes maken, maar niet iedereen doet dat.

quote:

Op donderdag 22 januari 2026 11:54 schreef TolstoiFan het volgende:

[..]
Hier ook een zeer goede lezer. Net avi-getest op school en hij mag E6 lezen, maar hier is beleid op school dat niet meer dan een jaar vooruit getest wordt (dus bij M5 wordt er getest tot M6, dat heeft ie gehaald).

Ow, dat lijkt me echt onhandig in sommige gevallen. Hier eentje die met avi start groep 3 in ging en met avi uit was voor het einde van het jaar. Tot E5 moesten ze bij juf uit de kast op niveau lezen tijdens leestijd. Maar in vrije werktijd mochten ze tm groep 5 boeken in de schoolbieb halen op a en b niveau.

Nu is de mijne niet zo doorsnee, maar ik denk dat hij was gestopt met lezen als hij niet wat meer dan een jaar vooruit had mogen lezen.

In de schoolbieb wordt wel zoveel mogelijk aangesloten bij het avi-niveau van de kinderen.
Zelf lezen we al een tijd boeken op niveau E6 en hoger. En ook samen B-boeken met meer tekst.

Belangrijkste vind ik plezier in het lezen, dus als Simon eens een boek onder zijn niveau wil lezen is dat ook prima.

quote:

Op vrijdag 23 januari 2026 07:50 schreef TolstoiFan het volgende:
In de schoolbieb wordt wel zoveel mogelijk aangesloten bij het avi-niveau van de kinderen.
Zelf lezen we al een tijd boeken op niveau E6 en hoger. En ook samen B-boeken met meer tekst.

Belangrijkste vind ik plezier in het lezen, dus als Simon eens een boek onder zijn niveau wil lezen is dat ook prima.

Dat laatste ben ik het helemaal mee eens. De mijne las in groep 7-8 boeken die hij in groep 4 ook al las (oa warrior cats).

Als schoolbieb coordinator hebben we daar wel discussie over gehad met sommige leraren. Waarom mogen ze niet 2 A boeken lenen ipv 1 B boek voor hun vrije werktijd, als ze in de klas toch ook een boek op niveau lezen. En weetjesboeken zijn ook boeken. Daar wordt de woordenschat ook groter van.

Zolang ze maar woorden tegenkomen, we zagen bij andere klassen dat ook die leerlingen uiteindelijk wel B boeken pakten omdat hun vriendjes er coole verhalen over hadden

Natuurlijk hielpen we leerlingen ook. Bijv een kind dat verslingerd was aan een A serie en die al 3 keer uit had. Dan zochten we samen naar een B boek met hetzelfde thema om te proberen.

Hier werd gewoon doorgetoetsts op de avi niveaus. En mochten de kinderen ook boeken lezen op dat niveau.
Boeken van het klassenniveau (en iets er boven en iets er onder) stonden in of bij de klas. Kinderen die hoger (of juist lager) lazen mochten de boeken bij de andere klassen halen.

Ze keken overigens niet super streng, want m’n dochter had op een gegeven moment op 1 woordje na AVI uit, maar dat telde ze gewoon.

Hier ook beide goede lezers. En vooral de oudste heeft veel gelezen en op een gegeven moment ook wat Engelse boeken. Maar het is bij beiden helemaal klaar helaas. Ze lezen niet meer dan dat in de klas noodzakelijk is.

Ik denk dat als de oudste verplicht boeken moet gaan lezen en er verslagen over moet schrijven hij dit met ‘een omweg’ gaat doen. Ik denk dat de jongste er nog wel voor te porren is mits het boek haar aanspreekt.

C heeft op het VO zich door de boekenlijst heen geworsteld. Met veel hulp van samenvatting websites. Tot eind basisschool ging het lezen nog wel, maar daarna nauwelijks nog.

D (14) leest wel veel, onze boekenwurm. Hij leest nu the lord of the rings in het Engels. Hij leest liever ook in het Engels ipv Nederlands, maar af en toe een Nederlandse gaat prima. Op school hebben ze elk 3e uur Nederlands een leesuur. Als de toetsen af zijn in de toetsweek mogen ze ook niet weg, maar kunnen ze de rest van de tijd lezen.
En dan leest hij ook nog voor het slapen gaan en tussendoor als hij even geen schermpjes mag

De mijne ziet ook wel op tegen die boeklijsten van alle talen. Hij leest langzaam en dat maakt dat de lol er steeds meer af is gegaan voor hem, helaas. Al leest hij wel bijna elke dag een half uurtje omdat hij weet dat het belangrijk is voor Nederlands en zijn minder sterke punten er baat bij hebben.

Ik zie wel mogelijkheden met luisterboeken voor hem.

Op mijn school vroeger stopten ze met testen als ze het idee hadden dat je anders bij de leesmiddagen met 5 jaar oudere kinderen een boek totaal buiten je belevingswereld aan het lezen was. En ik kan me daar wel in vinden. Dat je het kan lezen wil niet zeggen dat je persé begrijpt wat je leest.

Mijn oudste las in groep 3 veel boeken van Roald Dahl maar in groep 7 net zo goed de Waanzinnige boomhut. Hij was begin groep 4 avi uit en mocht gewoon alles lezen. Op school hadden ze ook boeken voor snelle lezers die qua verhaal beter aansloten qua leeftijd. Inmiddels leest ie een stuk minder (helaas). Ben wel benieuwd als hij moet gaan lezen voor zijn lijst. Hij is heel talig dus op zich zou het geen probleem moeten zijn.

Ik las vroeger altijd alle boeken in voor mijn lijst achter elkaar uit, maakte de verplichte samenvattingen en verslagen etc en was dan na 2 maanden klaar en kon weer lezen wat ik zelf leuk vond.

De oudste hier vind lezen alleen leuk als het informatieve boeken zijn, anders heeft ze er echt helemaal geen zin.

Werkelijk alles geprobeerd, maar het blijft een 'strijd'.

Ze luistert dan wel weer graag normale boeken.

Vandaag weer gaan lezen op school met de kinderen.
Nu een groepje met 3 groep 4 kinderen en die van mij uit groep 3 . Avi m5 boekje.
Wat een verschil met wat ik eerst in het groepje had, leest lekker weg zo

J vindt lezen heel leuk, we gaan (nog steeds) vrijwel elke week naar de bieb. Laatst heeft hij de hele serie van de Grijze jager gelezen en nu is hij bezig aan Broederband, een aanverwante serie. Maar om te beginnen in die dikke boeken heeft hij steeds wel een zetje nodig. Dus meestal lees ik het eerste hoofdstuk voor en leest hij het daarna zelf in een sneltreinvaart uit

Vraagje, hoe gaan jullie om met tieners die niet tevreden zijn over hun sportprestaties (terwijl er prima gescoord is, alleen een ander was beter)?

quote:

Op zondag 25 januari 2026 08:55 schreef Hupje het volgende:
Vraagje, hoe gaan jullie om met tieners die niet tevreden zijn over hun sportprestaties (terwijl er prima gescoord is, alleen een ander was beter)?

Op school of buiten school? Mijn zoon heeft dat eigenlijk niet zo. Van school zie ik de cijfers voorbijkomen, maar niet echt dat hij teleurgesteld is als het cijfer een keertje tegenvalt. Buiten school beoefent hij een teamsport en zit op een positie die eigentlijk meer ondersteunend/ verdedigend is. Hij zal niet zo vaak in het rampenlicht staan, maar zonder deze spelers heb je als team ook geen succes.
Verder kunnen de verschillen in lichaamsbouw op deze leeftijd ook best groot zijn, dat heeft ook effect op prestaties. Als ze "klein" zijn, hebben ze misschien nog niet zo de kracht en lengte, maar zijn meestal best flexibel en als ze al een groeispurt hebben gehad, moeten ze vaak eerst aan hun lange ledematen wennen. Niet iedereen is hetzelfde, maar inzet telt ook.

Zelfs ben ik trouwens ook niet zo competitief ingesteld. Als je kind uit een omgeving komt waar iedereen "afgerekend" wordt op zijn resultaat of waar het normaal is dat je steeds sneller of beter bent, heeft dat misschien impact op het kind en hoe het zichzelf tegenover anderen ziet.

[ Bericht 4% gewijzigd door Zana op 25-01-2026 12:26:05 ]

quote:

Op zondag 25 januari 2026 08:55 schreef Hupje het volgende:
Vraagje, hoe gaan jullie om met tieners die niet tevreden zijn over hun sportprestaties (terwijl er prima gescoord is, alleen een ander was beter)?

Tja je kan niet overal de beste in zijn. Misschien sport diegene al langer, misschien heeft diegene er talent voor.. Even balen en weer door.

quote:

Op zondag 25 januari 2026 10:16 schreef Vicky het volgende:

[..]
Tja je kan niet overal de beste in zijn. Misschien sport diegene al langer, misschien heeft diegene er talent voor.. Even balen en weer door.

Ja, dat vind ik ook. Maar kind trekt het zich behoorlijk aan. Dingen als meedoen is belangrijker dan winnen, je hebt je best gedaan, je hebt een goede score - het komt allemaal niet binnen want hij baalt vooral dat hij niet hoger is geëindigd.
Ik ben blij want dit komt tenminste niet aanwaaien, maar ik vind het sneu dat hij het zich zo aantrekt.

Verliest hij op andere gebieden ook af en toe hupje? Mijn kinderen zijn goede verliezers omdat we regelmatig bordspelletjes spelen, en hoewel ik ze daarbij soms nog even help met tactiek, ga ik zelf niet expres slecht spelen, dus ze zijn gewend om regelmatig te verliezen (en ik tegenwoordig ook hoor ). Wellicht ook daarmee oefenen? En het voordeel van bordspelletjes is ook dat ze zien dat de ene keer persoon A dik wint, maar de volgende keer die dik kan verliezen, elk spelletje is nieuw. Het enige waar ik wel kritisch op ben is dat iedereen moet spelen om te winnen. Mensen die niet proberen te winnen zijn niet leuk om mee te spelen. En dit werkt ook door in sport. Zoon zit in een heel matig voetbalteam in een klasse waar veel verschil in zit, dus soms winnen ze 15-1, de andere keer verliezen ze 14-0, en aan het eind van het seizoen zijn het meer gelijkwaardige wedstrijden (dan is eindelijk de teamindeling redelijk oké). En zoon boeit de uitslag ook niet echt, zelfs niet nu hij in de spits staat en dus veel invloed heeft op het resultaat. Alleen wedstrijden met een nare sfeer vind hij vervelend, maar dat is er gemiddeld maar 1 per seizoen.

Ik snap kind wel. Misschien dat je samen met kind kunt kijken of hij het gevoel heeft dat hij meer had kunnen doen? Het is vaak makkelijker om te accepteren dat een ander beter was, als je zelf het gevoel hebt dat je alles gedaan hebt wat je kon doen (waarbij kunnen ook inhoudt, ervoor over hebt). Dus stel hij heeft het gevoel dat hij ook op de trainingen niet helemaal goed zijn best heeft gedaan (of: niet zoveel zijn best heeft gedaan als hij eigenlijk wel wil), dan kan het motivatie geven dat nu meer te doen. Maar komt hij tot de conclusie dat hij altijd zijn best heeft gedaan (of: zoveel zijn best heeft gedaan als hij maximaal zou willen), niks heeft laten liggen en er geen dingen zijn die hij extra zou willen doen/laten voor een mogelijk betere prestatie, dan zal hij het vast nog steeds stom vinden, maar misschien dat het dan wel makkelijker te accepteren is.

En ik kan ook nog steeds een middag flink chagrijnig zijn als ik met hockey een wedstrijd net verloren heb, ook al is de tegenstander ook net beter. Verliezen is ook gewoon niet leuk, hoe terecht het ook kan zijn en hoeveel redenen er ook kunnen zijn waarom het logisch is dat je niet wint. Dus soms moet dat gevoel ook gewoon een beetje slijten en gaat het vanzelf weer weg. Teleurstellingen horen er ook bij natuurlijk, en zeker als je die niet zo vaak tegenkomt weet hij misschien ook gewoon nog niet zo goed hoe hij daarmee om moet gaan. Voor mij helpt het om na de wedstrijd eerst even een kwartiertje te hebben tijdens het douchen om me terug te trekken, dan met een teamgenoot even frustratie spuien en daarna met mn teamgenoten gezellig nog wat te drinken en frituur te eten na de wedstrijd. Ik heb ook teamgenoten die dan het liefst gewoon meteen naar huis gaan. En teamgenoten die direct er niet meer over willen hebben en samen andere wedstrijd willen kijken. Voor iedereen anders. Misschien kunnen jullie kijken wat hij denkt dat hem helpt? Juist even tijd alleen, frustraties uiten, analyseren wat hij denkt dat hij beter had kunnen doen, het er niet meer over hebben, afleiding, ?

Nieuwe fase.... T is begonnen met rijles 🏎

@FlyingFish Hij is in een aantal dingen best goed en heeft verder ook veel geluk. Bordspelletjes hebben we heel lang geoefend om te accepteren als je niet wint, dat gaat beter maar hij kan nog steeds behoorlijk balen als hij een potje schaken verliest. Dus daar heeft het wel mee te maken. Ik zie het als leerzaam, dat je kunt verliezen, maar dat ziet hij (nu) niet zo
@vlindertje89 Hij doet een individuele sport, dus alleen hij is van invloed op het resultaat. Hij had nu zelfs een heel geldige reden voor niet winnen: een botje gebroken in zijn hand. Ik was dus juist supertrots op zijn score, die was gewoon gemiddeld voor zijn doen (de wedstrijd vorige week was de helft van de punten toen deed het ook nog meer pijn). Maar hij kan/wil dat dan niet aan elkaar linken. Of eigenlijk, hij wil die verantwoordelijkheid naar zichzelf toe niet dragen. Is ook best lastig natuurlijk, eerlijk en kritisch zijn naar jezelf. Maar het is zonde dat het zijn dag zo overschaduwt.

Ik snap dat het zonde en jammer is, maar hij went er vast wel aan. En anders - en dit klinkt heftig, maar het kan ook heel laagdrempelig en gezellig - eens een sportpsycholoog inschakelen? Dat hielp bij mijn neefje goed om het zichzelf niet zo kwalijk te nemen als hij het voor zijn gevoel niet goed had gedaan.

Mijn dochter hangt sinds twee weken in de klimwand en tot nu toe gaat alles prima natuurlijk. Ik vrees het moment een beetje dat het moeilijker wordt of iemand anders het beter gaat doen dan zij.