In theorie kun je zo'n gesprek inderdaad prima voeren met een puber. In de praktijk is dat (iig met de mijne) toch echt een behoorlijke uitdaging. Hij staat er vaak niet voor open, reageert meteen boos en stampt weg.
Op school is trouwens tijdens de mentorlessen veel aandacht voor executieve functies. Kind weet ook heel goed hoe het zou moeten, en weet ook waar hij niet goed in is (hij moest dit presenteren tijdens het kennismakingsgesprek met de mentor) . Erop handelen is natuurlijk een heel ander verhaal. En natuurlijk probeer ik hem ermee te helpen (we plannen samen voor toetsen, checken studiewijzers als die aanwezig zijn), maar dat kost me veel energie, die ik niet altijd heb.
En nee, ik verwacht niet van een docent dat die dat elke les van 32 pubers in de klas kan sturen en checken op het opschrijven van huiswerk. Sommigen controleren, anderen niet.
Tja, en schaamte, ik denk t niet. Desinteresse (woordjes leren voor Frans is niet leuk en ook niet zo heel nuttig als je er nooit iets mee denkt te willen) en andere prioriteiten, dat wel. En geen zin in 'gezeur van jullie', dat ook. Heel normaal pubergedrag dus eigenlijk, maar wel erg vermoeiend.