Gescheiden Ouders - Wie nog meer? Praat gerust mee.

quote:

Op maandag 13 juli 2026 08:15 schreef MissButterflyy het volgende:

[..]
Bij jonge kinderen of volwassen kinderen?

1 van 9 en 1 van 13. Het gaat om die van 13 jaar, dochter die extreem aan het puberen is en thuis niet meer komt opdagen. De afgelopen maanden steeds minder en nu helemaal niet meer.

quote:

Op maandag 13 juli 2026 08:10 schreef Troel het volgende:
Check. Maar hier liep het anders dan je zou verwachten.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Elke rechtszaak??? Dat klinkt niet heel relaxed .......

quote:

Op maandag 13 juli 2026 12:09 schreef matspontius het volgende:

[..]
1 van 9 en 1 van 13. Het gaat om die van 13 jaar, dochter die extreem aan het puberen is en thuis niet meer komt opdagen. De afgelopen maanden steeds minder en nu helemaal niet meer.

Dat klinkt als een ongelooflijk moeilijke en pijnlijke situatie. Ik hoop oprecht dat er op een dag weer ruimte ontstaat voor contact. Veel sterkte.

quote:

Op maandag 13 juli 2026 12:09 schreef matspontius het volgende:

[..]
1 van 9 en 1 van 13. Het gaat om die van 13 jaar, dochter die extreem aan het puberen is en thuis niet meer komt opdagen. De afgelopen maanden steeds minder en nu helemaal niet meer.

Ik snap hem niet helemaal. Wat bedoel je met 'thuis niet meer komt opdagen'? Is het dan niet gewoon een rebelerende puber die wegloopt? Ouderverstoting is toch iets anders?

quote:

Op maandag 13 juli 2026 12:55 schreef miss_sly het volgende:

[..]
Ik snap hem niet helemaal. Wat bedoel je met 'thuis niet meer komt opdagen'? Is het dan niet gewoon een rebelerende puber die wegloopt? Ouderverstoting is toch iets anders?

Eens, maar dit kan uiteindelijk wel leiden tot helemaal geen contact meer. Dit is een glijdende schaal van maandenlang steeds minder bij mij thuis zijn tot nu sinds een maand helemaal niet meer. Zonder enig aanwiisbare reden of oorzaak. Ja, hevig puberen - dat zal. Maar de omgangsregeling uit het oudersschapsplan wordt nu niet meer nagekomen en de ex doet echt geen enkele moeite om dit wel na te leven.

Mijn ex-vrouw heeft persoonlijksheidstoornissen (lees: extreme stemmingswisselingen, eetstoornis, laag zelfbeeld, duidelijk narcistische kenmerken, extreme achterdocht, etc.). Daarvoor is ze in het verleden behandeld bij de GGZ. Ik krijg steeds meer de indruk dat manipulatie en druk vanuit de kant van de ex zeker van invloed is op dit proces. Verder merk ik in mijn omgeving dat gezamenlijke kennissen anders tegen mij doen en in sommige gevallen mij zelfs negeren - dat is opvallend want ik kan mij geen reden bedenken waarom dit plaatsvindt.

Afijn, niet een hele prettige situatie en ik ga duidelijk maken dat ik dit langer accepteer en dat de omgangsregeling nagekomen moet worden.

quote:

Op maandag 13 juli 2026 13:16 schreef matspontius het volgende:

[..]
Eens, maar dit kan uiteindelijk wel leiden tot helemaal geen contact meer. Dit is een glijdende schaal van maandenlang steeds minder bij mij thuis zijn tot nu sinds een maand helemaal niet meer. Zonder enig aanwiisbare reden of oorzaak. Ja, hevig puberen - dat zal. Maar de omgangsregeling uit het oudersschapsplan wordt nu niet meer nagekomen en de ex doet echt geen enkele moeite om dit wel na te leven.

Mijn ex-vrouw heeft persoonlijksheidstoornissen (lees: extreme stemmingswisselingen, eetstoornis, laag zelfbeeld, duidelijk narcistische kenmerken, extreme achterdocht, etc.). Daarvoor is ze in het verleden behandeld bij de GGZ. Ik krijg steeds meer de indruk dat manipulatie en druk vanuit de kant van de ex zeker van invloed is op dit proces. Verder merk ik in mijn omgeving dat gezamenlijke kennissen anders tegen mij doen en in sommige gevallen mij zelfs negeren - dat is opvallend want ik kan mij geen reden bedenken waarom dit plaatsvindt.

Afijn, niet een hele prettige situatie en ik ga duidelijk maken dat ik dit langer accepteer en dat de omgangsregeling nagekomen moet worden.

Maar wat je nu zegt, is een ander verhaal.
Als je het hebt over 'thuis komen' lijkt het net of je het over één thuis hebt. Dat is weglopen.
Als er twee thuizen zijn, en een kind niet meer naar één van die huizen gaat, heb je een heel andere situatie inderdaad.

Toch zou ik wel een beetje uitkijken hoe je communiceert dat je het niet langer accepteert en de omgangsregeling moet worden nagekomen. Een kind van 13 heeft zelf ook wat inbreng tegenwoordig, toch? En niet geheel onterecht. Met heel hard spelen ga je geen betere relatie met je kind krijgen, vrees ik. Je zou eens bij kennissen kunnen vragen wat de reden is van hun gewijzigde gedrag, dan krijg je misschien ook wat inzicht in het waarom van het gedrag van je kind.

quote:

Op maandag 13 juli 2026 13:16 schreef matspontius het volgende:

[..]
Eens, maar dit kan uiteindelijk wel leiden tot helemaal geen contact meer. Dit is een glijdende schaal van maandenlang steeds minder bij mij thuis zijn tot nu sinds een maand helemaal niet meer. Zonder enig aanwiisbare reden of oorzaak. Ja, hevig puberen - dat zal. Maar de omgangsregeling uit het oudersschapsplan wordt nu niet meer nagekomen en de ex doet echt geen enkele moeite om dit wel na te leven.

Mijn ex-vrouw heeft persoonlijksheidstoornissen (lees: extreme stemmingswisselingen, eetstoornis, laag zelfbeeld, duidelijk narcistische kenmerken, extreme achterdocht, etc.). Daarvoor is ze in het verleden behandeld bij de GGZ. Ik krijg steeds meer de indruk dat manipulatie en druk vanuit de kant van de ex zeker van invloed is op dit proces. Verder merk ik in mijn omgeving dat gezamenlijke kennissen anders tegen mij doen en in sommige gevallen mij zelfs negeren - dat is opvallend want ik kan mij geen reden bedenken waarom dit plaatsvindt.

Afijn, niet een hele prettige situatie en ik ga duidelijk maken dat ik dit langer accepteer en dat de omgangsregeling nagekomen moet worden.

Dit is heel erg vervelend. Herkenbaar trouwens, behalve dan dat het over mij werd gezegd Zeker als de puberteit er is, is een omgangsregeling lastig. Ik heb op een gegeven moment mijn ex laten weten dat ik geen zin meer had om een huilend kind in een auto te proppen en dat dat zijn verantwoordelijkheid zou worden.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ex wilde die moeite niet doen en het lag allemaal aan mij. Ik hoopte altijd maar dat mijn ex kon indenken hoe naar het was om een kind op die manier mee te moeten geven. Nu wil ik absoluut niet zeggen dat jij zo bent als mijn ex, maar wellicht eens vragen of het duidelijk is wat de reden is waarom? Want als het iets is wat jij aan kunt passen, daar sta je daar ongetwijfeld voor open en is het probleem misschien wel opgelost.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

*meld

Al 10jaar officieel gescheiden, maar daarna nog een paar jaar gelat.
Nu 3,5jaar echt uit elkaar en sindsdien enkel ellende.

In een poging om mij af te persen voor meer alimentatie(meer betalen of ik laat het co-ouderschap aanpassen naar een weekendregeling) niks dan ellende en hebben we 1 zitting gehad en visite van de raad.
Gelukkig staat nu vast dat ik niks verkeerd doe en ook het co-ouderschap word niet aangepast.

Bij moeder worden ik en mijn vriendin wel altijd slecht weggezet en niks is goed. Gelukkig is dit ook door de raad op papier gezet.

Moeder woont al vanaf de dag dat we uitelkaar zijn met iemand anders samen. Die vent mag zn eigen kinderen niet zien, maar probeert vooral met mijn zoon de grote papa uit te hangen.
Ex en hij hebben nu samen een zoontje. Alles draait nu om dat kind, ook als mijn kinderen bij mij zijn en ze WhatsApp oid word er nooit gevraagd hoe het gaat ofzo. Enkel en alleen foto's van dat kind en wat hij nou weer heeft gedaan.

In oktober komt de 2e zitting, ik ben benieuwd! Er komt een definitieve alimentatie berekening, ik heb gevraagd om nog 1 kind bij mij in te schrijven en er komt een officiële beslissing over het co-ouderschap.

Dit alles vreet echt energie, ik ben kapot door die onzin. Gelukkig is de band met mn kinderen heel goed, maar mn ex probeert me echt kapot te maken. Ze heeft zelfs 3x geklaagd bij mn werkgever.

quote:

Op maandag 13 juli 2026 13:16 schreef matspontius het volgende:

[..]
Eens, maar dit kan uiteindelijk wel leiden tot helemaal geen contact meer. Dit is een glijdende schaal van maandenlang steeds minder bij mij thuis zijn tot nu sinds een maand helemaal niet meer. Zonder enig aanwiisbare reden of oorzaak. Ja, hevig puberen - dat zal. Maar de omgangsregeling uit het oudersschapsplan wordt nu niet meer nagekomen en de ex doet echt geen enkele moeite om dit wel na te leven.

Mijn ex-vrouw heeft persoonlijksheidstoornissen (lees: extreme stemmingswisselingen, eetstoornis, laag zelfbeeld, duidelijk narcistische kenmerken, extreme achterdocht, etc.). Daarvoor is ze in het verleden behandeld bij de GGZ. Ik krijg steeds meer de indruk dat manipulatie en druk vanuit de kant van de ex zeker van invloed is op dit proces. Verder merk ik in mijn omgeving dat gezamenlijke kennissen anders tegen mij doen en in sommige gevallen mij zelfs negeren - dat is opvallend want ik kan mij geen reden bedenken waarom dit plaatsvindt.

Afijn, niet een hele prettige situatie en ik ga duidelijk maken dat ik dit langer accepteer en dat de omgangsregeling nagekomen moet worden.

Wat is de meerwaarde je ex hier zo af te schilderen? Je dochter kwam eerst blijkbaar wel.

quote:

Op maandag 13 juli 2026 15:29 schreef Bouke-p het volgende:
*meld

Al 10jaar officieel gescheiden, maar daarna nog een paar jaar gelat.
Nu 3,5jaar echt uit elkaar en sindsdien enkel ellende.

In een poging om mij af te persen voor meer alimentatie(meer betalen of ik laat het co-ouderschap aanpassen naar een weekendregeling) niks dan ellende en hebben we 1 zitting gehad en visite van de raad.
Gelukkig staat nu vast dat ik niks verkeerd doe en ook het co-ouderschap word niet aangepast.

Bij moeder worden ik en mijn vriendin wel altijd slecht weggezet en niks is goed. Gelukkig is dit ook door de raad op papier gezet.

Moeder woont al vanaf de dag dat we uitelkaar zijn met iemand anders samen. Die vent mag zn eigen kinderen niet zien, maar probeert vooral met mijn zoon de grote papa uit te hangen.
Ex en hij hebben nu samen een zoontje. Alles draait nu om dat kind, ook als mijn kinderen bij mij zijn en ze WhatsApp oid word er nooit gevraagd hoe het gaat ofzo. Enkel en alleen foto's van dat kind en wat hij nou weer heeft gedaan.

In oktober komt de 2e zitting, ik ben benieuwd! Er komt een definitieve alimentatie berekening, ik heb gevraagd om nog 1 kind bij mij in te schrijven en er komt een officiële beslissing over het co-ouderschap.

Dit alles vreet echt energie, ik ben kapot door die onzin. Gelukkig is de band met mn kinderen heel goed, maar mn ex probeert me echt kapot te maken. Ze heeft zelfs 3x geklaagd bij mn werkgever.

3,5 jaar al gescheiden en nog steeds zittingen? Poeh, dat is een lange lijdensweg. Op een gegeven moment zei mijn advocaat; geef maar toe, vooral financieel want dan ben je eindelijk van dat zeikwijf af. Ja, raad opgevolgd en hij had gelijk. Hij sprak uit jarenlange ervaring.

Die diepgaande rancune bij mensen is ziekelijk inderdaad - zouden ze daar nou happy van worden vraag ik me af?

quote:

Op maandag 13 juli 2026 16:21 schreef matspontius het volgende:

[..]
3,5 jaar al gescheiden en nog steeds zittingen? Poeh, dat is een lange lijdensweg. Op een gegeven moment zei mijn advocaat; geef maar toe, vooral financieel want dan ben je eindelijk van dat zeikwijf af. Ja, raad opgevolgd en hij had gelijk. Hij sprak uit jarenlange ervaring.

Die diepgaande rancune bij mensen is ziekelijk inderdaad - zouden ze daar nou happy van worden vraag ik me af?

Ik hoop dat ze er gelukkig van worden. Want anders werden we er allebei diep ongelukkig van.

quote:

Op maandag 13 juli 2026 16:21 schreef matspontius het volgende:

[..]
3,5 jaar al gescheiden en nog steeds zittingen? Poeh, dat is een lange lijdensweg. Op een gegeven moment zei mijn advocaat; geef maar toe, vooral financieel want dan ben je eindelijk van dat zeikwijf af. Ja, raad opgevolgd en hij had gelijk. Hij sprak uit jarenlange ervaring.

Die diepgaande rancune bij mensen is ziekelijk inderdaad - zouden ze daar nou happy van worden vraag ik me af?

10 jaar gescheiden, maar dat moest toen vooral omdat we dachten dat lat nog wel zou werken.

De laatste jaren samen waren al kut, ze is een paar x vreemd gegaan en dat ze nog op dezelfde dag van de breuk samenwoont zegt ook wel wat.
Ze is vooral jaloers op mij. Ik heb keihard gewerkt, de baan gekregen die ik altijd wou, nieuwe relatie en sinds een jaar wonen we samen in een behoorlijk groot huis.
Zij zit in een sociale huurwoningen en werkt niet(ze heeft de "diagnose" adhd, ja echt "diagnose').

We hebben nu inmiddels 3x een traject gehad bij 3 instanties om een ouderschapsplan te maken. Of ze tekent gewoon niet op moment van tekenen, of ze stormt krijsend weg.

Ik ben er inmiddels echt klaar mee, maar ik gok dat dit gekut nog 13jaar duurt(jongste is 5).

Mijn inzet is nu paralel solo ouderschap.

quote:

Op maandag 13 juli 2026 19:28 schreef Bouke-p het volgende:

[..]
10 jaar gescheiden, maar dat moest toen vooral omdat we dachten dat lat nog wel zou werken.

De laatste jaren samen waren al kut, ze is een paar x vreemd gegaan en dat ze nog op dezelfde dag van de breuk samenwoont zegt ook wel wat.
Ze is vooral jaloers op mij. Ik heb keihard gewerkt, de baan gekregen die ik altijd wou, nieuwe relatie en sinds een jaar wonen we samen in een behoorlijk groot huis.
Zij zit in een sociale huurwoningen en werkt niet(ze heeft de "diagnose" adhd, ja echt "diagnose').

We hebben nu inmiddels 3x een traject gehad bij 3 instanties om een ouderschapsplan te maken. Of ze tekent gewoon niet op moment van tekenen, of ze stormt krijsend weg.

Ik ben er inmiddels echt klaar mee, maar ik gok dat dit gekut nog 13jaar duurt(jongste is 5).

Mijn inzet is nu paralel solo ouderschap.

Jaaaaren geleden werd onze scheiding gewoon uitgesproken zonder ouderschapsplan, ook al was dat wel verplicht. De rechter zag ik heel goed in dat nooit zo komen. Dus het was de rechter die besloot wat de omgangsregeling was, wat de vakanties waren, noem maar op. Dat is waarschijnlijk ook niet waar ze op zit te wachten, zeker niet als zij al diverse keren uit het gesprek is gestapt... Misschien kan iemand van de hulpverlening haar daar op wijzen.

Overigens zal ik maar niet zeggen hoe lang wij zittingen gehad hebben, want voor 3,5 jaar zou ik getekend hebben!!!


_{Overigens snap ik neit zo goed wat je bedoelt met "diagnose". Er zijn zat mensen met die diagnose die wel gewoon werken, dus ik hoop dat je het niet denigrerend bedoelde, (maar alleen haar eigen doen en laten zo noemt) want het hebben van is niet altijd even makkelijk.}

Ik ken haar vrij goed en ze gebruikt het als excuus om zielig te zijn en haar idiote gedrag goed te praten. Ze noemt het ook altijd haar diagnose.

Wij hebben wel een ouderschapsplan van 10 jaar geleden, maar dat wou mevrouw aanpassen. En daar waar ik vroeger een beetje te makkelijk mee ging in haar nukken zeg ik nu gewoon nee als ik het er niet mee eens ben.

Met het risico op meelezen kan ik helaas niet alles hier posten.