[NPO1] Over Mijn Lijk #25 SE11

quote:

Op zondag 26 april 2026 23:01 schreef Kaatje1 het volgende:

[..]
Ik las ergens dat zij het niet wist en dat deze arts dat niet wist en toen zei “maar je weet toch dat je niet beter kunt worden”. Die was er vanuit gegaan dat ze dat al gehoord had

Oh dat is helemaal kut.

De arts zei: je bent nog jong en fit, we gaan ons best doen. Maar áls het dan terugkomt, kun je niet meer beter worden. Ik dacht: let’s go, ik ga dit rocken.’’ De avond voor die operatie wordt Loraine gebeld door haar gynaecoloog om de operatie door te spreken. ‘’Dat gesprek kreeg een hele andere wending, want ineens nam hij het woord ‘ongeneeslijk’ in de mond. Ik schrok me rot. Maar hij zei doodleuk: ‘huh, je weet toch dat je niet meer beter kunt worden’. Nou niet dus, maar toen ineens wel.”

quote:

Op zondag 26 april 2026 23:07 schreef golfer het volgende:
Tycho met z'n maten die aan tafel over hem praten...toen hield hij ( en ik ook) het niet meer droog.

Zet het vaak even stil.

Las dit net op LinkedIn van Tim

Vorige week begon een nieuwe reeks van Over Mijn Lijk. Allereerst: veel dank voor het massale kijken, en vooral ook voor de warme reacties. Ik kan je verzekeren dat het voor onze gasten die nog leven en de nabestaanden van zij die niet meer leven (dat is de harde waarheid dit komt kijken bij dit programma) erg fijn is om zoveel oprechte vriendelijkheid en support te ontvangen.

Ik vind die (online) saamhorigheid altijd wel bijzonder om te zien. Misschien omdat ze zo zeldzaam is. Waar ik zelf met BOOS vaak op het scherpst van de snede maak -en polarisatie op onderwerpen waar dat nodig blijkt, niet uit de weg ga- maak ik Over Mijn Lijk dan ook vanuit een heel ander motieven. Één daarvan is het idee dat we met ongeveer een miljoen mensen tegelijk voor de televisie zitten om Over Mijn Lijk te kijken, en dat we dan allemaal even terug gaan naar de essentie van bestaan, en daar op reflecteren. We vergeten een klein uurtje in de week onze politieke tegenstellingen, hoe de wereld soms harder lijkt de draaien dan we aankunnen, en onze soms wat verkilde blikken naar elkaar. Want snappen allemaal wat er op het spel staat voor Koen, Tycho, Nicole, Loraine, Madelief en Marit, en we snappen ook allemaal wat hun blik op de dood kan vertellen over ons eigen leven. De breekbaarheid er van. Wat essentieel is, en wat niet. En dat het soms genoeg is om even omhoog te kijken, naar een blauw lucht. Het is een onverwachtse zachtheid die de hardheid van een naderende dood meebrengt, dat verbinden.

quote:

Op zondag 26 april 2026 22:56 schreef Pinnenmutske het volgende:

[..]
Chelsea

Die ja!

quote:

Op zondag 3 mei 2026 23:05 schreef golfer het volgende:
Iemand nog vanavond gekeken?

Ja. Weer zeer onder de indruk Wat een sterke mensen

Tot nu toe vind ik dit wel een van de sterkere seizoenen met Tim. Tot nu toe "mooie" gesprekken tussen Tim, die meer de diepgang zoekt, en de deelnemers die ervoor open staan en er ook op in willen gaan.

Ik merk ook dat ik dit seizoen meer 'binding' (kom even niet op het juiste woord) heb met de deelnemers.
Bij eerdere seizoenen had ik bij een aantal deelnemers sterk het gevoel dat ze dingen deden omdát ze ongeneeslijk ziek waren (maar nooit zouden doen als ze dat niet waren) en de camera erbij was. Nu lijkt het (voor mij) erop dat de deelnemers hun 'gewone leven' zo lang mogelijk willen voortzetten en dingen doen die ze ook zouden doen wanneer ze niet ongeneeslijk ziek zouden zijn en/of zonder camera erbij. (Waarmee ik niet wil zeggen dat ik het een goedkeur en het ander niet. Iedereen mag zelf weten hoe die met zoiets omgaat en wat ie dan nog wil doen.)

quote:

Op zondag 3 mei 2026 23:23 schreef golfer het volgende:

[..]
Zeker. En die doodzieke Madelief die op zo'n positieve manier met Tim zat te praten, terwijl ze te ziek was voor een bestraling.

Ik was ook zo onder de indruk van Nicole en haar man. Dat is niet voor te stellen, afscheid te moeten nemen van je kinderen en dan over een springkussen nadenken op je uitvaart, mooi maar zo onrechtvaardig

Ik ben inderdaad ook echt wel fan van Tim, bij dit programma. Ik vond eerst alleen Patrick het goed doen, maar Tim doet het misschien nog wel beter in mijn ogen.

Verder weer een heftig seizoen nu al.

prematie

quote:

Op woensdag 6 mei 2026 07:31 schreef DancingPhoebe het volgende:
prematie

Een vurige wens van Madelief.

quote:

Op zaterdag 9 mei 2026 15:48 schreef LordofLeaves het volgende:

[..]
Een vurige wens van Madelief.

Hier zag ze er nog goed uit.

Bij de prematie was dat anders

Koen blijft een baas

quote:

Op zaterdag 9 mei 2026 16:55 schreef mitt het volgende:

[..]
Hier zag ze er nog goed uit.

Bij de prematie was dat anders

Word dat nog uitgezonden?

Waarschijnlijk wel. In de eerste aflevering zag je al een deel daarvan.

Sneu die jongetjes die het nu nog niet helemaal snappen wat doodgaan is, maar straks de rest van hun leven hun moeder gaan missen

Jankzakje hier

quote:

Op zondag 10 mei 2026 21:45 schreef golfer het volgende:
Tycho tegen zaalarts:"Huh, heb ik kanker?"

Ik vind het ergens wel een verademing om zijn rauwe verdriet te zien en te horen 'het is zo fucking oneerlijk'.
Ik weet niet of ik het goed verwoord, maar ook dat hoort er toch ook bij, ipv altijd dat dappere 'kop omhoog, schouders eronder en we maken er nog iets moois van'. Het raakte me enorm... 'ik zou iets leuks gaan doen morgen'.

Die 2 blije jongetjes die vol overgave de kist van hun moeder beschilderen. En dan de wens om een levensgrote foto van mama te hebben, daar hield ik het niet bij droog.. ik vind alle mensen heel indrukwekkend en ontroerend, maar die kleine kindjes raakten me hard.

quote:

Op zondag 10 mei 2026 22:18 schreef Lois het volgende:
Die 2 blije jongetjes die vol overgave de kist van hun moeder beschilderen. En dan de wens om een levensgrote foto van mama te hebben, daar hield ik het niet bij droog.. ik vind alle mensen heel indrukwekkend en ontroerend, maar die kleine kindjes raakten me hard.

Idd

quote:

Op zondag 10 mei 2026 22:18 schreef Lois het volgende:
Die 2 blije jongetjes die vol overgave de kist van hun moeder beschilderen. En dan de wens om een levensgrote foto van mama te hebben, daar hield ik het niet bij droog.. ik vind alle mensen heel indrukwekkend en ontroerend, maar die kleine kindjes raakten me hard.

Nou he...