Als je via het legale traject gaat, kom je bij de UKG, MCD of EDZ Arnhem uit. Daar lopen inderdaad studies (om het traject te verkorten van 12 weken naar 6) maar dat gaat wel met de geregistreerde medicatie (GS- 451544). Andere praktijken mogen geen FIP trajecten aanbieden. (Het werd/wordt wel gedaan via FIP warriors, maar dat dus niet meer de legale weg)quote:Op woensdag 4 februari 2026 18:51 schreef ChipsZak. het volgende:
[..]
Zover mij bekend is dat enkel nog te verkrijgen als onderdeel van studie. Het kán wel, maar dan maakt het deel uit van een studie. Zover ik weet, is het dus niet automatisch zo dat je dat maar voorgeschreven krijgt als reguliere, standaardmedicatie.
Jij hebt het beste gedaan wat je kon doen, hem laten gaan. Dat is zo ontzettend moeilijk maar de juiste beslissing, veel sterktequote:Op woensdag 4 februari 2026 13:02 schreef LPFAN het volgende:
Pfff had het ook op een katten Facebook gezet en ik krijg allemaal gezeur over behandeling.
Alsof ik me nog niet schuldig genoeg voel... Ten eerste kost dat duizenden euros wat ik gewoon echt niet heb en hij was gister al zo dood en dood ziek. Hij reageerde al niet eens meer op de prik om hem te laten slapen.
Mijn arme manneke. Het is zo vreselijk stil in huis
De mensen in die Facebook groepen kunnen nogal dwingend zijn. Een van mijn katertjes kreeg begin 2024 FIP en ik wilde informatie van de mensen uit die groepen (die de illegale weg volgen en via internet ongeveer dezelfde middelen bestellen). Ze praatten me een enorm schuldgevoel aan over bijna elke keuze die ik maakte. Ook zitten er nogal eens types in die anti wetenschap zijn.quote:Op woensdag 4 februari 2026 13:02 schreef LPFAN het volgende:
Pfff had het ook op een katten Facebook gezet en ik krijg allemaal gezeur over behandeling.
Alsof ik me nog niet schuldig genoeg voel... Ten eerste kost dat duizenden euros wat ik gewoon echt niet heb en hij was gister al zo dood en dood ziek. Hij reageerde al niet eens meer op de prik om hem te laten slapen.
Mijn arme manneke. Het is zo vreselijk stil in huis
Nee geen idee waarom, bij mij doet ie het gewoon, aleen op fok nietquote:Op dinsdag 17 maart 2026 21:33 schreef Solotovski het volgende:
Heel veel sterkte man. 20 jaar is een prachtige leeftijd
Je foto doet het niet trouwens
| 1 | [img]https://i.imgur.com/hhEOG76_d.webp?maxwidth=1520&fidelity=grand[/img] |
Kan je me nou vertellen wat ik precies fout deed?quote:Op dinsdag 17 maart 2026 21:55 schreef Domnivoor het volgende:
Sterkte, Donderkonijn![]()
Kopieer dit om de foto zichtbaar te maken:
[ code verwijderd ]
Je plaatste een link naar de pagina waar de foto staat. Dat is niet de link naar de foto zelf.quote:Op zaterdag 21 maart 2026 15:49 schreef Donderkonijn het volgende:
[..]
Kan je me nou vertellen wat ik precies fout deed?
Och, arm beestje.quote:Op dinsdag 17 maart 2026 21:30 schreef Donderkonijn het volgende:
[ afbeelding ]
Dit was mijn Cleo. Niet de beste foto, deze heb ik gemaakt vlak voordat ze insliep. 20 jaar en1 maand was ze.
Ze kwam bij me toen ze 4 was, omdat mijn broer een kind kreeg en ging verhuizen, dus toen kwam ze bij mij.
Cleo was een hele lieve knuffelkat, kwam altijd bij je liggen en wilde altijd in dezelfde kamer als ik zijn.Ze begroette me ook standaard als ik thuis kwam en maakte me elke dag wakker (voor eten ).
2 jaar geleden werd er chronisch nierfalen bij haar geconstateerd, en dat ging een tijdje goed met speciaal dieetvoer, maar sinds een tijdje at ze heel weinig en dronk ook bijna niet meer, heel onkarakteristiek van haar, want normaal ging haar etens bakje in 1 keer leeg.
Bij de DA bleek dat het goed fout zat, ik kon haar nog wel laten behandelen maar dan zou ze misschien nog 3-4 maandjes leven en pijn hebben. Daarom de keuze gemaakt haar in te laten slapen, moeilijkste beslissing die ik ooit genomen heb.
Ik heb me er nog niet toe kunnen brengen haar spulletjes op te ruimen,de waterfontein staat nog gewoon zijn ding te doen,de krabpaal en de bak staan er nog. Soms verwacht ik ik nog gewoon haar zo de kamer binnen zien lopen. Ik mis haar nu al enorm.....
Dat weet ik dat was expres omdat de directe link ook niet werkte. ik heb geen idee waarom niet.quote:Op zaterdag 21 maart 2026 20:39 schreef Domnivoor het volgende:
[..]
Je plaatste een link naar de pagina waar de foto staat. Dat is niet de link naar de foto zelf.
Dikke knuffelquote:Op zaterdag 25 april 2026 17:11 schreef Deisyy het volgende:
Vanmorgen hebben we mijn lieve vriendje Tom in laten slapen, Tom is 16 jaar geworden.
De afgelopen week viel hij op een nacht ineens van bed, liep daarna naar de woonkamer en zat daar een beetje apathisch te zitten en vanmorgen kwam hij zijn mandje niet uit nadat we uit bed kwamen, normaal komt hij ons even begroeten, er gezellig bij zitten en kopjes geven en meteen op schoot kruipen, maar vanmorgen niet en ook had hij gisteren en vannacht heel weinig gegeten en gedronken. Even aankijken maar.
Maar in de loop van de ochtend verslechterde zijn toestand, zijn ademhaling werd zwaar, ging kwijlen, hij had het duidelijk benauwd, dus ik heb meteen de buurman gebeld die in een dierenziekenhuis werkt, gelukkig was hij vandaag vrij en kwam hij meteen kijken. Hij vond het meteen al zorgelijk, kon ook heel slecht zijn hartslag vinden en zijn ademhaling was boven de 70, terwijl dat normaal onder de 40 moet zijn, dus hij heeft naar het ziekenhuis gebeld en we zijn in de auto gestapt. In het ziekenhuis aangekomen heeft hij hem meteen meegenomen zodat een arts kon kijken, waarna we even later in een kamertje werden geroepen en toen wisten we al dat het niet goed was. Tom bleek heel veel vocht rondom zijn longen te hebben door hartfalen, dat vocht konden ze weghalen, maar dat zou een tijdelijke oplossing zijn. Het risico bestaat dat het terugkomt op een dag dat we aan het werk zijn en dan zou hij stikken terwijl hij alleen is, dat wil niemand voor zijn beestje, dus hebben we besloten hem in te laten slapen.
Tom kwam weer terug bij ons, lekker in een dekentje, want hij had ook ondertemperatuur, en we kregen alle tijd om afscheid van hem te nemen en ik kon hem tot zijn einde op schoot houden.
Tom heeft een heerlijk leven gehad en het is een troost dat we gisteren een fijne dag hebben gehad, hij heeft lekker in de zon op balkon geslapen, kwam af en toe even binnen kijken, want het was mijn thuiswerkdag. Tijdens het avondeten kwam hij er gezellig bij zitten en hebben we hem snoepjes gevoerd.
Maar ik mis hem nu al en zie nu al op tegen vanavond, want in de avond kroop hij altijd op schoot om daar lekker te gaan liggen knorren.
Dag lieve Tom!
[ afbeelding ]
Dat is verdrietig. Sterkte met het een plek geven van het verdriet en gemis.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.En nu is ze weer thuis. Met een prachtig kubussen met haar haartjes, en een pootafdruk. En heeft ze een mooi plekje naast haar grote vriend, mijn eerder overleden katerheer.
https://ibb.co/VWnVgr8p
Dag lieve, lieve Yoko... Je was een poesje uit duizenden!
[ Bericht 2% gewijzigd door Cat-astrophe op 21-08-2026 16:11:02 ]Op donderdag 21 juli 2011 23:08 schreef Loveless85 het volgende:
Dan heb je safe = condoom
Double dutch = condoom en pil
quadruple Cat = pil, MAP, condoom, castratie, prikpil, spiraaltje, zaaddodende pasta en voor het jodelen de bergen uit
quote:Op vrijdag 21 augustus 2026 16:05 schreef Cat-astrophe het volgende:
Memoriam Yoko
29-6-2008 / 10-8-2026
[ afbeelding ]
[ afbeelding ]
Yoko kwam als zwervende aanstaande tienermoeder bij me logeren.
Ze bleek een aanhankelijk poesje die snel haar rondes maakte door het hele huis. Omdat het zo eenzaam was in haar kraamkamer mocht ze bij mij op bed slapen... Waar ik midden in de nacht gewerkt werd door mini miauwtjes.... Yoko was aan het bevallen en had haar eerste twee kittens al op mijn dekbed afgeleverd. Nummer 3 en 4 arriveerden in de in allerijl aangeleverde geplande kraammand.
De jonge moeder vond de kraamtijd naar saai en was liever bij mij. Er werd me ook regelmatig een kitten gebracht. Maar al in al was ze een lieve fn zorgzame moeder. Helaas bleek een van de kittens te zwak en daar moesten we na een paar weken afscheid van nemen.
Ik was al van plan om een huisgenoot (of 2) erbij te nemen: dat werden Yoko en een van haar zonen. Broer en zus honden een plekje bij andere liefdevolle baasjes.
Yoko kon het goed vinden met de kater die al in huis was... Na een maand of zes werd de liefde voor haar puberzoon duidelijk minder. Men tolereerde elkaar maar elkaar opzoeken was er niet bij.
Na een jaar of zes verloren we onze rode katerheer en bleef zij over met haar zoon. En beetje bij beetje verbeterde de verstandhouding. Beiden bleven het lastig vinden dat er via de katten opvang regelmatig vreemden in huis waren. Toen ik daarmee stopte was er opluchting en nog meer toenadering.
[ afbeelding ]
https://ibb.co/TqvYBv2K
Yoko was een slimme en eigenwijze dame en op zoveel manieren de tegenpool van haar zoon. Samen de perfecte combo die elkaar aanvulden en ook uniek waren.
Ze bereikte de leeftijd van 17 jaar zonder grote mankementen. Wel moest ze toen ook gaan mee-eten met het nierdieet van haar zoon. Maar bij de dierenarts werd ze nog steeds 10 jaar jonger geschat.
De laatste tijd werd ze magerder en strammer. Maar nog steeds een blij, knuffelig, alert en actief poesje. Ik zou op vakantie gaan en wilde haar hierna eens goed laten nakijken. Maar ze was me voor...
Een paar dagen voor ik vertrok besloot mevrouw (na 17 jaar binnen- en tuinkat te zijn geweest) aan de wandel te gaan.
Dagen gezocht en geflyerd, maar met haar leeftijd en onbekendheid met de straat vreesde ik al het ergste.
Na rijp beraad toch op vakantie gegaan, met voorzieningen voor een thuiskomst van Yoko en alerte catsits.
Op mijn eerste vakantiedag kreeg ik het telefoontje waar ik op hoopte en ook weer niet... Yoko was gevonden, zwaargewond.
De dierenarts constateerde een bekkenbreuk en de foto liet slijtage en botontkalking zien. Opereren was geen optie en dat had ik haar ook niet aan willen doen. Dus op 1000 km afstand moest ik afscheid nemen van mijn meisje en is ze zachtjes ingeslapen. Ik wist dat haar jaren geteld waren maar dat we op zo'n manier afscheid moesten nemen had ik nooit kunnen voorzien
Eigenwijze dame... In mijn leven gekomen als zwerver en mijn leven verlaten als zwerver.
Gelukkig was er de mogelijkheid om haar na terugkomst nog een keer te zien en haar kopje met haar kenmerkende rode plekje nog vele, vele kusjes te geven.
(Geen nare foto onder spoiler, wel een foto (op afstand) van hoe ze opgebaard lag in het crematorium)Ach wat een zielig eindeSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.En nu is ze weer thuis. Met een prachtig kubusje met haar haartjes, en een pootafdruk. En heeft ze een mooi plekje naast haar grote vriend, mijn eerder overleden katerheer.
[ afbeelding ]
Dag lieve, lieve Yoko... Je was een poesje uit duizenden!
Kan je nog even kijken of de foto's te maken zijn?[b]Op dinsdag 9 september 2003 13:57 schreef Dr.Daggla het volgende:[/b]
[13:57:43] <@Daggla> ik weet ei'k ook niet wie corleone is.. Uit ER ofzo?
quote:Op vrijdag 21 augustus 2026 16:05 schreef Cat-astrophe het volgende:
Memoriam Yoko
29-6-2008 / 10-8-2026
https://ibb.co/wrKB1DNr
https://ibb.co/XkLyM3M2
Yoko kwam als zwervende aanstaande tienermoeder bij me logeren.
F&F / Gastgezin Redcat: Cat's 3e nestje - The Japanese connection
Ze bleek een aanhankelijk poesje die snel haar rondes maakte door het hele huis. Omdat het zo eenzaam was in haar kraamkamer mocht ze bij mij op bed slapen... Waar ik midden in de nacht gewerkt werd door mini miauwtjes.... Yoko was aan het bevallen en had haar eerste twee kittens al op mijn dekbed afgeleverd. Nummer 3 en 4 arriveerden in de in allerijl aangeleverde geplande kraammand.
De jonge moeder vond de kraamtijd naar saai en was liever bij mij. Er werd me ook regelmatig een kitten gebracht. Maar al in al was ze een lieve fn zorgzame moeder. Helaas bleek een van de kittens te zwak en daar moesten we na een paar weken afscheid van nemen.
Ik was al van plan om een huisgenoot (of 2) erbij te nemen: dat werden Yoko en een van haar zonen. Broer en zus honden een plekje bij andere liefdevolle baasjes.
Yoko kon het goed vinden met de kater die al in huis was... Na een maand of zes werd de liefde voor haar puberzoon duidelijk minder. Men tolereerde elkaar maar elkaar opzoeken was er niet bij.
Na een jaar of zes verloren we onze rode katerheer en bleef zij over met haar zoon. En beetje bij beetje verbeterde de verstandhouding. Beiden bleven het lastig vinden dat er via de katten opvang regelmatig vreemden in huis waren. Toen ik daarmee stopte was er opluchting en nog meer toenadering.
https://ibb.co/TqvYBv2K
Yoko was een slimme en eigenwijze dame en op zoveel manieren de tegenpool van haar zoon. Samen de perfecte combo die elkaar aanvulden en ook uniek waren.
Ze bereikte de leeftijd van 17 jaar zonder grote mankementen. Wel moest ze toen ook gaan mee-eten met het nierdieet van haar zoon. Maar bij de dierenarts werd ze nog steeds 10 jaar jonger geschat.
De laatste tijd werd ze magerder en strammer. Maar nog steeds een blij, knuffelig, alert en actief poesje. Ik zou op vakantie gaan en wilde haar hierna eens goed laten nakijken. Maar ze was me voor...
Een paar dagen voor ik vertrok besloot mevrouw (na 17 jaar binnen- en tuinkat te zijn geweest) aan de wandel te gaan.
Dagen gezocht en geflyerd, maar met haar leeftijd en onbekendheid met de straat vreesde ik al het ergste.
Na rijp beraad toch op vakantie gegaan, met voorzieningen voor een thuiskomst van Yoko en alerte catsits.
Op mijn eerste vakantiedag kreeg ik het telefoontje waar ik op hoopte en ook weer niet... Yoko was gevonden, zwaargewond.
De dierenarts constateerde een bekkenbreuk en de foto liet slijtage en botontkalking zien. Opereren was geen optie en dat had ik haar ook niet aan willen doen. Dus op 1000 km afstand moest ik afscheid nemen van mijn meisje en is ze zachtjes ingeslapen. Ik wist dat haar jaren geteld waren maar dat we op zo'n manier afscheid moesten nemen had ik nooit kunnen voorzien
Eigenwijze dame... In mijn leven gekomen als zwerver en mijn leven verlaten als zwerver.
Gelukkig was er de mogelijkheid om haar na terugkomst nog een keer te zien en haar kopje met haar kenmerkende rode plekje nog vele, vele kusjes te geven.
(Geen nare foto onder spoiler, wel een foto (op afstand) van hoe ze opgebaard lag in het crematorium)Ach Cat wat ontzettend sneuSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.En nu is ze weer thuis. Met een prachtig kubussen met haar haartjes, en een pootafdruk. En heeft ze een mooi plekje naast haar grote vriend, mijn eerder overleden katerheer.
https://ibb.co/VWnVgr8p
Dag lieve, lieve Yoko... Je was een poesje uit duizenden!![]()
Wat een prachtig verhaal en prachtige foto's ...
Heb bijna al je opvangtopics gelezen, en die waren ook altijd zo liefdevol ...
En wat heeft ook zij het goed gehad bij jou!
Heel veel sterkte
[ Bericht 0% gewijzigd door maily op 21-08-2026 16:26:07 ]
Sterkte @Cat-astrophe en wat lag ze mooi opgebaardquote:Op vrijdag 21 augustus 2026 16:05 schreef Cat-astrophe het volgende:
Memoriam Yoko
29-6-2008 / 10-8-2026
Dag lieve, lieve Yoko... Je was een poesje uit duizenden!
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |