OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
In dit geval kwam de buikpijn echt gewoon door de spanning. As we speak is ze weer fit en fruitig na een paar uur ingehaalde slaap vanmorgen. De huisarts heb ik vannacht niet gebeld omdat ik vertrouwde op mijn instinct, met alle drukte (verjaardag, kinderfeestjes, sinterklaas, kerst, oud en nieuw, wisselende thema's op school) in deze tijd van het jaar is het ook niet vreemd dat ze op en top gespannen is. De keren dat ik de huisarts heb gebeld zonder dat er iets aan de hand bleek, omdat ik gewoonweg niet in kon schatten hoe ernstig het was zo heftig als ze op de pijn reageerde, zijn niet meer op 2 handen te tellenquote:Op woensdag 26 oktober 2022 10:35 schreef Nijna het volgende:
[..]
Naar de huisarts om uit te laten sluiten dat het iets lichamelijks is?
Bij ASS heb je wel vaker dat ze pijn niet goed aan kunnen geven, soms gevoeliger voor pijn en soms juist vrij ongevoelig.
En buikpijn kan natuurlijk ook van spanning komen...
Mijn oudste had nog wel eens buikpijn door verstopping.
Ik zou op je gevoel afgaan, jij kent je kind.
En soms zal je haar misschien wat voorbarig thuishouden en soms zal je misschien kiezen om toch naar school te sturen en haar op moeten halen.
Ik heb wel eens met kind op school gestaan, dat we de klas in liepen en juf zei: neem maar weer mee naar huis, want dit wordt hem niet vandaag (nadat ik ook al enorm twijfelde, maar toch maar naar school ging met kind).
Wat ik lastig vind is dat Jewel het tot een kunst heeft verheven om zich aan te passen. Als ik haar vandaag naar school zou hebben gestuurd dan was het tot de drempel slecht gegaan, op school goed, en bij thuiskomst zou ze instorten. Dat maakt het nog lastiger inschatten wat goed voor haar is, want als ze zich goed houdt betekent dat vaak niet dat het ook goed gaat. Dat komt er dan echter pas achteraf uit, en dan ben je feitelijk al te laat.
Ik zou het vooral fijn vinden als we haar konden leren omgaan met die pijnprikkel zodat ze niet steeds zo vreselijk overstuur zou zijn bij het hebben van bijvoorbeeld buikpijn. En dat we haar konden leren om met spanningen om te gaan zodat het niet altijd zou uitmonden in hoofd- of buikpijn. Maar als het bij de huidige psychiater nog lang gaat duren, ga ik mij eens oriënteren bij de gemeente, vind ik helemaal geen gek idee.
Dat deed deze juf dan wel weer goed, ze heeft ook wel eens wat minder handige dingen gedaanquote:
.Er is echt nog veel te weinig kennis van ASS. Ze kennen 1 iemand met autisme en denken dat ze weten wat autisme is... en we blijven maar uitleggen.quote:Op woensdag 26 oktober 2022 10:41 schreef Troel het volgende:
[..]
Nouja, het is zelfs de redenatie vanuit de schoolarts. Maar laten we eerlijk zijn: er is gewoon te weinig kennis over ASS, dus ergens is het ze niet eens kwalijk te nemen. School volgt keurig het protocol en verder helpen ze hem echt waar nodig hoor!
En voor wat betreft hulp: ik ben zo blij met de begeleiding via de gemeente. Zelfs deze oude verstokte ASS-er is gewoon nog leerbaar als je het goed aanpakt
Fijn dat school wel helpt, hier doen we wel wat, maar we zijn al jaren in gesprek over passender onderwijs en ze hebben steeds korte termijn"oplossingen" (termen als "voor nu akkoord" enzo) waarbij ik steeds het idee heb dat ze een soort pappen en nathouden techniek gebruiken. Lang doen over beslissingen, wachten waar we weer mee komen, weer rustig de tijd nemen om een nee terug te geven. En dan is het schooljaar bijna voorbij en kunnen we weer opnieuw
.Nu dan wel een persoonlijk mentor, dus hopelijk scheelt dat de komende jaren, want het is de bedoeling dat deze tot het eind van de schoolcarriere de PM blijft. Maar nu graag nog afspraken die staan voor de komende jaren.
School roept te makkelijk "nee kan niet" terwijl er wel meer kan dan zij zeggen. En of dat dat te ingewikkeld is ofzo geen idee.
Maar ze vinden het niet ok als we zelf stappen ondernemen, want dan worden we op de vingers getikt...
@Schanu, het is ook een drukke tijd zo in aanloop naar december...
En voor wat betreft de huisarts, ik denk altijd maar: beter een keer teveel dan een keer te weinig... maar als ouder kan je het vaak wel redelijk inschatten en bij twijfel gewoon bellen. Niet niet bellen omdat je bang bent dat het weer voor niks is, bedoel ik eigenlijk dus.
De gemeente, het jeugdteam stelt de indicaties voor de hulpverlening. Ik weet niet wie jullie heeft doorgestuurd naar de psycholoog/psychiater, maar vaak gaat dat op kosten van de gemeente.
Je zou kunnen kijken of je begeleiding kan krijgen, dat gaat ook via het jeugdteam.
Wij hebben voor de jongste (geen ass, althans... ik blijf daarover twijfelen, uit het onderzoek kwam toen net niet, ze scoorde iets te laag) al een aantal keer aan de bel getrokken mbt om leren gaan met spanningen. We zijn er nog niet veel wijzer mee geworden. Toen ze kleuter was, wilden ze er eerst een voorlopige diagnose opplakken, want anders konden ze niks (hadden ze het over iets van angst ofzo). Dat wilden we niet, we wilden gewoon hulp.
Later dus weer aan de bel getrokken en dan hebben ze een aantal gesprekken met haar, werken ze uit waarom ze dingen spannend vind, maar echt leren met die spanning om te gaan niet.
We geven nu van die bach bloesem rescue druppeltjes, geen idee of het echt iets doet. En we proberen haar toch maar te laten ervaren dat spanning ook weer zakt. Maar ik zou zo graag willen dat ze er zelf meer invloed op leert hebben.
Intussen kan ze wel redelijk bedenken of ze misselijk is van de spanning of dat ze lichamelijk misselijk is zeg maar. Maar ook van de spanning gaat ze wel eens over haar nek
Ik vind het heel lastig. En nu hadden we dus laatst een melding van school omdat ze in korte tijd 3x ziekgemeld was (2x niet fit/ziek en 1x van de spanning dat ik haar niet naar school kreeg). Geen idee of daar nog een vervolg op komt, ik heb wel de mentor laten weten wat er aan de hand was, maar op die mail heb ik ook nog geen reactie gehad.
Beetje offtopic gegaan geloof ik
Fake it till you make it...
Hier slaat zulke stress ook op mijn maag en darmen. Ondanks alles wat ik geprobeerd heb. Nu weet ik het en houd ik er gewoon rekening mee voor zover mogelijk.
Ach ja, en qua school: het is altijd maar weer afwachten. Het is net het echte leven
Ach ja, en qua school: het is altijd maar weer afwachten. Het is net het echte leven
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Hoi!
Afgelopen week zat ik bij de zwemles en raakte daar aan de praat met een moeder.
Op een gegeven moment floepte deze moeder er opeens uit: oh heeft Js ook Asperger. Nu weet ik dat je geloof ik geen Asperger meer mag zeggen tegenwoordig maar gewoon ass.
Ze heeft mij echt even aan het denken gezet. Ik heb eigenlijk altijd gedacht dat de problemen die Js ervaart liggen aan zijn hb en zijn oorproblemen in de peuter tijd.
Even een lijstje:
-communicatie problemen door zijn oren/spraak
-moeite met sociale contacten (wij dachten dus door hb)
-motorisch zwak
-iq van 129, met uitschieters van 150
-focus vaak op 1 ding (verleden zichzelf volledig leren lezen binnen een dag, op 2 jarige leeftijd puzzels van 100 stukjes en meer maken, als kleuter jezelf uit te dagen te tellen tot 1 miljoen, en nu bijvoorbeeld alleen aan het praten over pokemon)
-angstig
-erg wisselvallig en extreem in emoties.
Ik denk, als je dit leest, wel een lijstje in combinatie met ass om over na te denken. Maar dat is nu ook mijn vraag. Moet ik hier nu wat mee? Js heeft het moeilijk, al jaren, maar het gaat op zich nu redelijk. Maar wachtlijsten zijn momenteel hier in de omgeving belachelijk lang. En dan, stel dat ik toch een ingang kan krijgen? Behandeling? medicijnen? Kort gezegd, behalve de label en begrip, zijn er meer redenen om dit te laten onderzoeken?
Of denken jullie sowieso niet bij het hierboven aan ass
Afgelopen week zat ik bij de zwemles en raakte daar aan de praat met een moeder.
Op een gegeven moment floepte deze moeder er opeens uit: oh heeft Js ook Asperger. Nu weet ik dat je geloof ik geen Asperger meer mag zeggen tegenwoordig maar gewoon ass.
Ze heeft mij echt even aan het denken gezet. Ik heb eigenlijk altijd gedacht dat de problemen die Js ervaart liggen aan zijn hb en zijn oorproblemen in de peuter tijd.
Even een lijstje:
-communicatie problemen door zijn oren/spraak
-moeite met sociale contacten (wij dachten dus door hb)
-motorisch zwak
-iq van 129, met uitschieters van 150
-focus vaak op 1 ding (verleden zichzelf volledig leren lezen binnen een dag, op 2 jarige leeftijd puzzels van 100 stukjes en meer maken, als kleuter jezelf uit te dagen te tellen tot 1 miljoen, en nu bijvoorbeeld alleen aan het praten over pokemon)
-angstig
-erg wisselvallig en extreem in emoties.
Ik denk, als je dit leest, wel een lijstje in combinatie met ass om over na te denken. Maar dat is nu ook mijn vraag. Moet ik hier nu wat mee? Js heeft het moeilijk, al jaren, maar het gaat op zich nu redelijk. Maar wachtlijsten zijn momenteel hier in de omgeving belachelijk lang. En dan, stel dat ik toch een ingang kan krijgen? Behandeling? medicijnen? Kort gezegd, behalve de label en begrip, zijn er meer redenen om dit te laten onderzoeken?
Of denken jullie sowieso niet bij het hierboven aan ass
Als er een wachtlijst is, dan zou ik zeker aanmelden voor de wachtlijst. Tegen de tijd dat je aan de beurt bent kun je altijd nog nee zeggen zeg maar.
Zelf zou ik zeggen: bij vastlopen kan een onderzoek praktisch zijn. Daarom ook wel de wachtlijst, want als het nu redelijk gaat, dat is nog niet goed zeg maar
Behandeling en/of medicijnen kan je nu niets over zeggen. Op zich klinken sommige dingen herkenbaar die je noemt, maar dat hoeft nog niets te zeggen.
Dus technisch gezien: label is voor mij geen reden voor onderzoek. Begrip zou dat kunnen zijn, maar vooral vastlopen of moeite met dingen hebben lijken me een reden voor onderzoek.
Zelf zou ik zeggen: bij vastlopen kan een onderzoek praktisch zijn. Daarom ook wel de wachtlijst, want als het nu redelijk gaat, dat is nog niet goed zeg maar
Behandeling en/of medicijnen kan je nu niets over zeggen. Op zich klinken sommige dingen herkenbaar die je noemt, maar dat hoeft nog niets te zeggen.
Dus technisch gezien: label is voor mij geen reden voor onderzoek. Begrip zou dat kunnen zijn, maar vooral vastlopen of moeite met dingen hebben lijken me een reden voor onderzoek.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
ASS en HB hebben veel raakvlakken en misdiagnoses komen ook veel voor. Het is denk ik wel belangrijk dat áls je verder onderzoek laat doen, dat dat gedaan wordt door iemand met kennis van HB.
Wellicht heb je hier iets aan?
https://webdog.agnesburger.nl/files/HB_ASS_1_TvO_06_06.pdf
En deel 2: https://webdog.agnesburger.nl/files/HB_ASS_2.pdf
Ik heb ze hier gevonden: https://balansdigitaal.nl(...)-en-hoogbegaafdheid/
Die wachtlijsten zijn inderdaad heel lang, wat dat betreft kan je misschien maar beter alles in gang zetten, je bent zo een jaar verder
.
Wellicht heb je hier iets aan?
https://webdog.agnesburger.nl/files/HB_ASS_1_TvO_06_06.pdf
En deel 2: https://webdog.agnesburger.nl/files/HB_ASS_2.pdf
Ik heb ze hier gevonden: https://balansdigitaal.nl(...)-en-hoogbegaafdheid/
Die wachtlijsten zijn inderdaad heel lang, wat dat betreft kan je misschien maar beter alles in gang zetten, je bent zo een jaar verder
.
Venus in pocketformaat
© loveli
© loveli
Je kan altijd op een wachtlijst, kijk dan wel of je een plek kan vinden met kennis van ass en liefst ook hb!
Dus niet standaard ggz ofzo...
Voor de diagnose alleen zou ik het niet doen, maar als hij vast loopt, of jullie/school vastlopen omdat het niet lekker loopt, kan het zeker handig zijn als je weet of er eventueel ook ass speelt.
HB en ASS hebben overlap, je lijstje kan passen bij ass, kan volgens mij voor een groot deel ook bij hb.
Dus zoek dan iemand of een organisatie met specifiek kennis op die gebieden.
Behandeling, je kan het niet wegbehandelen, maar soms kan uitleg over ass bijvoorbeeld wel helpen om dingen anders te bekijken of aan te vliegen.
En medicatie, ook daar genees je ass niet mee, het kan soms wel symptomen verlichten.
Dus niet standaard ggz ofzo...
Voor de diagnose alleen zou ik het niet doen, maar als hij vast loopt, of jullie/school vastlopen omdat het niet lekker loopt, kan het zeker handig zijn als je weet of er eventueel ook ass speelt.
HB en ASS hebben overlap, je lijstje kan passen bij ass, kan volgens mij voor een groot deel ook bij hb.
Dus zoek dan iemand of een organisatie met specifiek kennis op die gebieden.
Behandeling, je kan het niet wegbehandelen, maar soms kan uitleg over ass bijvoorbeeld wel helpen om dingen anders te bekijken of aan te vliegen.
En medicatie, ook daar genees je ass niet mee, het kan soms wel symptomen verlichten.
Fake it till you make it...
Ik heb altijd zoiets gehad van wat heb je aan dat labeltje, maar ik ben er nu wel anders naar gaan kijken.
Ik merk ook heel erg dat de omgeving nu heel anders omgaat met bepaalde wensen/gedragingen die mijn kind heeft (zoals bijvoorbeeld niet aangeraakt worden, en heel bot uit de hoek komen, maar ook het gebrek aan interesses in andere mensen en situaties)
Voor mijn enorm zelfbewuste kind zie ik ook alleen maar pluspunten, hij weet nu wat er anders is aan zijn brein en heeft psycho educatie gehad en kan ook milder naar hem zelf kijken.
Ik merk ook heel erg dat de omgeving nu heel anders omgaat met bepaalde wensen/gedragingen die mijn kind heeft (zoals bijvoorbeeld niet aangeraakt worden, en heel bot uit de hoek komen, maar ook het gebrek aan interesses in andere mensen en situaties)
Voor mijn enorm zelfbewuste kind zie ik ook alleen maar pluspunten, hij weet nu wat er anders is aan zijn brein en heeft psycho educatie gehad en kan ook milder naar hem zelf kijken.
Dank jullie wel voor de reacties.
Ik ben gewoon even heel brutaal geweest en heb gisteren een (vage) kennis (lees RT’er met specialisme dubbel bijzonder) gemaild met mijn vraag en vage vermoeden. Ze komt volgende week een theetje doen..
Wordt vervolgd!
Ik ben gewoon even heel brutaal geweest en heb gisteren een (vage) kennis (lees RT’er met specialisme dubbel bijzonder) gemaild met mijn vraag en vage vermoeden. Ze komt volgende week een theetje doen..
Wordt vervolgd!
Hoi Ons 6-jarige jochie krijgt binnenkort een ADOS-onderzoek. We zochten hulp omdat we denken dat hij ADHD heeft, en in de loop van de gesprekken ontstond ook het vermoeden van ASS.
Zijn grote zus heeft ADD, mijn man waarschijnlijk ook iets ASS'erigs maar die heeft geen behoefte aan een diagnose/label, en nu is het dus afwachten wat de onderzoeken zeggen over de jongste. En ikzelf ben gewoon heel neurotypsisch
Iemand die iets kan vertellen hoe zo'n ADOS bij een 6-jarige gaat?
Ons 6-jarige jochie krijgt binnenkort een ADOS-onderzoek. We zochten hulp omdat we denken dat hij ADHD heeft, en in de loop van de gesprekken ontstond ook het vermoeden van ASS. Zijn grote zus heeft ADD, mijn man waarschijnlijk ook iets ASS'erigs maar die heeft geen behoefte aan een diagnose/label, en nu is het dus afwachten wat de onderzoeken zeggen over de jongste. En ikzelf ben gewoon heel neurotypsisch
Iemand die iets kan vertellen hoe zo'n ADOS bij een 6-jarige gaat?
Bij ons kregen wij hele vragenlijsten en een gesprek met een psycholoog, terwijl mijn zoon geobserveerd werd in een spelsituatie. Hij was toen ook 6 jaar. Mijn ouders gingen mee, omdat het gesprek met ons langer duurde dan de observatie van mijn zoon en er dus iemand moest zijn om hem op te vangen. Bij de uitnodiging was ons dus verteld dat we iemand moesten meenemen om die reden.quote:
Hoi
Zijn grote zus heeft ADD, mijn man waarschijnlijk ook iets ASS'erigs maar die heeft geen behoefte aan een diagnose/label, en nu is het dus afwachten wat de onderzoeken zeggen over de jongste. En ikzelf ben gewoon heel neurotypsisch
Iemand die iets kan vertellen hoe zo'n ADOS bij een 6-jarige gaat?
Maar ik weet niet of dat een officieel ADOS-onderzoek was.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
We hebben inderdaad al een lange vragenlijst ingevuld en gesprek gehad, en die afspraak voor zoon is dan nog een keer separaat. Ben gewoon heel benieuwd wat ze dan doen en waar ze op letten, maar de psycholoog vertelde er niet veel over. Misschien ook wel logisch, zodat we de boel niet (onbewust) kunnen beïnvloedenquote:
[..]
Bij ons kregen wij hele vragenlijsten en een gesprek met een psycholoog, terwijl mijn zoon geobserveerd werd in een spelsituatie. Hij was toen ook 6 jaar. Mijn ouders gingen mee, omdat het gesprek met ons langer duurde dan de observatie van mijn zoon en er dus iemand moest zijn om hem op te vangen. Bij de uitnodiging was ons dus verteld dat we iemand moesten meenemen om die reden.
Maar ik weet niet of dat een officieel ADOS-onderzoek was.
Tja, wij kregen een summier verslagje en hij was gewoon aan het spelen met een therapeute.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Wij hadden wel zijn knuffel mee, maar die had hij sowieso altijd bij zich en de knuffel speelde een grote rol. Naar wat ik las was Meneer IJsbeer de mediator tussen mijn zoon en de therapeute.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Volgens mij doen ze bij de ADOS allemaal opdrachtjes. Spelenderwijs. Ik lees als ik google over communicatie, sociale interactie en (verbeeldend) spel.quote:
Hoi
Zijn grote zus heeft ADD, mijn man waarschijnlijk ook iets ASS'erigs maar die heeft geen behoefte aan een diagnose/label, en nu is het dus afwachten wat de onderzoeken zeggen over de jongste. En ikzelf ben gewoon heel neurotypsisch
Iemand die iets kan vertellen hoe zo'n ADOS bij een 6-jarige gaat?
Bij de ene instelling deden ze het in zo'n spelkamer met spiegelwand en zat er iemand achter de spiegelwand te observeren, bij de andere zaten beide onderzoekers in de kamer en deed 1 de opdrachten en zat de ander alleen te observeren.
Ging heel speels.
Als je jouw 6 jarige wilt voorbereiden, dan zou ik de organisatie bellen om te vragen wat je kan vertellen. Hoe het ongeveer gaat of wat je tegen hem kan zeggen.
Inhoudelijk kunnen ze dan misschien wel niet zoveel vertellen, maar ze kunnen vast wel een idee geven van hoe het er ongeveer uit zal zien.
Dus ik zou de vraag aan hen stellen denk ik.
Fake it till you make it...
Mijn zoon is ineens depressief. Nog nooit meegemaakt met hem. Agressief, hyperactief allemaal wel, maar dit niet. Ik weet ook niet of het ASS-gerelateerd is of niet. Ik weet wel dat ik voor het eerst echt helemaal geen idee heb wat ik er mee aan moet. Hij doet niks meer; ligt de hele dag in bed, is helemaal gestopt met zijn studie en is ook gestopt met sporten. En eten doet hij ook nauwelijks meer en hij geeft ineens veel geld uit. Terwijl hij normaal nooit iets kocht.
Maar je kunt niks meer met een 19-jarige. Ik kan zijn school niet meer bellen om te overleggen; ik kan hem niet dwingen hulp te zoeken, echt helemaal niks. Het enige wat ik kan doen is proberen met hem te praten om er achter te komen wat er nou precies aan de hand is (zonder succes) en heel hard hopen dat hij er snel zelf weer uit komt.
Ik was juist altijd iemand met tig oplossingen; allemaal alternatieven en olifantenpaadjes om te nemen en om toch weer op het hoofdpad uit te komen. Dit niks kunnen doen vreet wel aan me.
Maar je kunt niks meer met een 19-jarige. Ik kan zijn school niet meer bellen om te overleggen; ik kan hem niet dwingen hulp te zoeken, echt helemaal niks. Het enige wat ik kan doen is proberen met hem te praten om er achter te komen wat er nou precies aan de hand is (zonder succes) en heel hard hopen dat hij er snel zelf weer uit komt.
Ik was juist altijd iemand met tig oplossingen; allemaal alternatieven en olifantenpaadjes om te nemen en om toch weer op het hoofdpad uit te komen. Dit niks kunnen doen vreet wel aan me.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
je kan wel de huisarts of een professional contacten voor tips.
Ach @livelink Wat moeilijk. Ik weet het niet, maar kun je niet toch kijken of je iets met school kunt oppakken?
Livelink 
Ha bellen en een verwijzing vragen? Depressies komen wel vaker voor bij mensen met (meerdere) aandoeningen ik ben het in het so vaker tegen gekomen. Ik hoop snel dat er voor jullie licht aan het einde van de tunnel komt.
Kan het ook door de hormonen in de puberteit komen? Is hij daar laat mee?
Ha bellen en een verwijzing vragen? Depressies komen wel vaker voor bij mensen met (meerdere) aandoeningen ik ben het in het so vaker tegen gekomen. Ik hoop snel dat er voor jullie licht aan het einde van de tunnel komt.
Kan het ook door de hormonen in de puberteit komen? Is hij daar laat mee?
Ja, hij is laat aan het puberen. Is inderdaad nu pas een beetje begonnen.quote:
Livelink
Ha bellen en een verwijzing vragen? Depressies komen wel vaker voor bij mensen met (meerdere) aandoeningen ik ben het in het so vaker tegen gekomen. Ik hoop snel dat er voor jullie licht aan het einde van de tunnel komt.
Kan het ook door de hormonen in de puberteit komen? Is hij daar laat mee?
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Ja, ik moet misschien toch maar de ha eens bellen voor tips. School is geen optie, helaas. Dat heeft hij wel zelf geprobeerd trouwens. Hij heeft gesprekken gehad met een coach, maar hij wil die coach nu ook niet meer bellen.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Och nee, wat naar voor hem dat hij zich zo voelt. Als ouder is dat helemaal niets want je kan zo weinig inderdaad. Huisarts is de beste optie denk ik inderdaad.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
@livelink, wat moeilijk.
Vind hij het goed als jij een afspraak voor hem maakt bij de huisarts? Of wil hij dat ook niet?
Lastig is dat, als je eigenlijk niks kan.
Ik neig zelf naar depressie als ik langere tijd overvraagd word, ik weet niet of dat bij hem ook aan de orde kan zijn...
En praktisch, ik weet niet wat voor opleiding hij doet, maar volgens mij als je voor 1 februari stopt, hoef je de beurs en ov-kaart niet terug te betalen volgens mij...
Sterkte
Vind hij het goed als jij een afspraak voor hem maakt bij de huisarts? Of wil hij dat ook niet?
Lastig is dat, als je eigenlijk niks kan.
Ik neig zelf naar depressie als ik langere tijd overvraagd word, ik weet niet of dat bij hem ook aan de orde kan zijn...
En praktisch, ik weet niet wat voor opleiding hij doet, maar volgens mij als je voor 1 februari stopt, hoef je de beurs en ov-kaart niet terug te betalen volgens mij...
Sterkte
Fake it till you make it...
Nee, hij wil niks. Zegt bij alles dat het niks boeit. Wij hadden geen beurs en ov-kaart aangevraagd voor hem. We zijn dus alleen het collegegeld kwijt. En ik heb nog hoop dat hij zich herpakt na de feestdagen en als het weer wat warmer wordt.quote:
@:Livelink, wat moeilijk.
Vind hij het goed als jij een afspraak voor hem maakt bij de huisarts? Of wil hij dat ook niet?
Lastig is dat, als je eigenlijk niks kan.
Ik neig zelf naar depressie als ik langere tijd overvraagd word, ik weet niet of dat bij hem ook aan de orde kan zijn...
En praktisch, ik weet niet wat voor opleiding hij doet, maar volgens mij als je voor 1 februari stopt, hoef je de beurs en ov-kaart niet terug te betalen volgens mij...
Sterkte
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Sterktequote:
[..]
Nee, hij wil niks. Zegt bij alles dat het niks boeit. Wij hadden geen beurs en ov-kaart aangevraagd voor hem. We zijn dus alleen het collegegeld kwijt. En ik heb nog hoop dat hij zich herpakt na de feestdagen en als het weer wat warmer wordt.
ik zou dan zelf de huisarts benaderen. Dat je je zorgen maakt, dat hij niks wil. Misschien heeft die nog advies.
Fake it till you make it...
Dit ja. Maar zelfs als puber/jong volwassene was mijn verantwoordelijkheidsgevoel al groot genoeg dat ik nooit helemaal niks deed. Dus school en studie deed ik wel. Ik liep dan meer apathisch rond, deed verder geen sociale dingen meer en sloot me op die manier af van mijn omgeving.quote:
@:Livelink, wat moeilijk.
Ik neig zelf naar depressie als ik langere tijd overvraagd word
Lastig hoor. Het lijkt me schrijnend om als ouder te zien hoe moeilijk hij het heeft en niets te kunnen doen. Ik moet ook zeggen dat ik eigenlijk geen idee heb wat mij geholpen zou hebben op die leeftijd. Dingen die mij nu helpen zijn wel vasthouden aan (een mate van) structuur, en echt meer rust inbouwen.
Morgen ben ik vast weer mezelf.
Het is juist de structuur die hij kwijt is nu. Hij heeft zijn dag- en nachtritme al helemaal omgegooid.quote:Op woensdag 14 december 2022 13:02 schreef Nanuke het volgende:
[..]
Dit ja. Maar zelfs als puber/jong volwassene was mijn verantwoordelijkheidsgevoel al groot genoeg dat ik nooit helemaal niks deed. Dus school en studie deed ik wel. Ik liep dan meer apathisch rond, deed verder geen sociale dingen meer en sloot me op die manier af van mijn omgeving.
Lastig hoor. Het lijkt me schrijnend om als ouder te zien hoe moeilijk hij het heeft en niets te kunnen doen. Ik moet ook zeggen dat ik eigenlijk geen idee heb wat mij geholpen zou hebben op die leeftijd. Dingen die mij nu helpen zijn wel vasthouden aan (een mate van) structuur, en echt meer rust inbouwen.
Ik steek nog heel even mijn kop in het zand en wacht de feestdagen even af. Deze periode is altijd wel zijn slechtste periode geweest, ook in betere tijden. En ik kan het 'gevecht' zelf ook nog even niet aan.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Dat klinkt heel herkenbaar, ik deed dat altijd (vooral) in de zomervakantie. Maar in de loop van de jaren heb ik dus geleerd dat het beter is om wel de structuur aan te houden, hoeveel moeite dat dan ook kost...
Hopelijk trekt het vanzelf weer bij. December is ook een zware tijd.
Hopelijk trekt het vanzelf weer bij. December is ook een zware tijd.
Morgen ben ik vast weer mezelf.
Ik vind het zo frustrerend dat veel mensen niet zien wie mijn kind is.
Of dat ze geen begrip hebben zonder te strooien met diagnoses.
En zelfs als ik het uitleg dan zijn er mensen die denken dat het wel mee valt zoals bijvoorbeeld het praten tegen mensen dan vinden ze dat hij toch gewoon moet kunnen praten, want je kan niet zoveel zwijgen.
Jawel Beppie dat kan hij wel als hij dat wil en soms kan hij niet anders, ja vorige week sprak hij nog tegen je en nu weet hij niet hoe. Ja hij is verbaal heel erg sterk, irrelevant
Of dat ze geen begrip hebben zonder te strooien met diagnoses.
En zelfs als ik het uitleg dan zijn er mensen die denken dat het wel mee valt zoals bijvoorbeeld het praten tegen mensen dan vinden ze dat hij toch gewoon moet kunnen praten, want je kan niet zoveel zwijgen.
Jawel Beppie dat kan hij wel als hij dat wil en soms kan hij niet anders, ja vorige week sprak hij nog tegen je en nu weet hij niet hoe. Ja hij is verbaal heel erg sterk, irrelevant
