quote:
Tja, en de Russischtalige bevolking in het oosten geeft aan dat ze zich de laatste acht jaar onderdrukt voelen door de Oekraïense overheid. O.a. de recente wetgeving m.b.t. het verplichte onderwijs in het Oekraïens i.p.v. Russisch, gewelddadigheden jegens pro-Russische bewegingen. Ik zag een filmpje van een Duitse jongedame in de straten van Donetsk, die aangaf dat ze tot nu toe hun leven gewoon voortzetten en de Russen als bevrijders zien die eindelijk voor hen opkomen. Explosies, beschietingen en kapotgeschoten gebouwen kijken ze niet van op, omdat ze daar al acht jaar in zitten, maar dan voornamelijk van Oekraïense zijde.
Uiteraard zal dit wel anekdotisch bewijs zijn, Russische propaganda, niets van waar. Het probleem is dat wij keer op keer vrij complexe conflicten met een geschiedenis tussen volkeren binnen landen waar we geen enkele diepgaande band mee of kennis van hebben, simplificeren en indelen in 100% goed en 100% kwaad.
Grijpen wij met zware bombardementen in in de Balkan met vele burgerslachtoffers, vanwege separatistische Kosovaren, is dat omdat we 100% de good guys zijn die mensen redden van genocide en ze het recht op hun eigen staat geven. Dat noemen we vredesmissies, terwijl we vrijwel geen enkele gemeenschappelijke geschiedenis hebben en het ver uit onze buurt is. Zonder VN-mandaat, maar voor ons is er geen risico op grootschalige internationale sancties. Ook in Syrië denken we het conflict heel eenvoudig te kunnen duiden in de slechte Assad tegen de arme bevolking. Terwijl er daar allerlei partijen en stammen zijn met soms eeuwenoude onderlinge strijd en eigenbelangen. Zoals in vrijwel elk conflict tussen volkeren.
Grijpt Putin nu in in Oekraïne om naar eigen zeggen op te komen voor het Russische deel van de bevolking onder het mom vredesmissie, is het de agressor die een soeverein land binnenvalt. Wel een gemeenschappelijke geschiedenis, wel een buurland. Maar nu is het weer 100% goed vs. 100% slecht, maar dan aan de kant van de invasie. Zware sancties, het uitsluiten van Rusland en het zwaar bewapenen van Oekraïeners, die binnen een week onze "familie" zijn geworden en "bij de EU horen".
Wat wij ook doen, we zijn altijd de good guys. Als we invasies uitvoeren met tapijtbombardementen zijn we dat, als we tegen andere invasies en bombardementen zijn, zijn we dat ook. Alleen wij kunnen bepalen wat wel en niet 100% rechtvaardig is en alleen wij hebben het recht om dat voor de wereld te bepalen, altijd afgedwongen met economisch en militair overwicht.
Dat roept weerstand op in de rest van de wereld, die niet uitsluitend volgens de regels van ons zelfverklaarde westerse moreel kompas willen spelen. Dat betekent niet dat andere landen dan beter zijn en wij slechter of dat andere invasies of doden dan maar oké zijn. Natuurlijk niet, alle geweld en strijd is triest en elk slachtoffer is er een teveel. Maar iedereen preekt voor eigen parochie en wat vandaag je vriend is, kan morgen je vijand zijn wanneer het eigenbelang daarbij gebaat is.
Het lijkt mij gewoonweg beter om op te houden met historische complexe conflicten van andere culturen/volkeren/landen vanuit het westen zo simpel in te delen in absoluut goed en absoluut kwaad en daar dan volledig naar te handelen. Door de gekozen kant, die geen bondgenoot is, militair te ondersteunen met zwaar geschut of het continu leveren van zwaar wapentuig duren de conflicten alleen maar langer, zijn er meer doden te betreuren, kan het sentiment zich ook zomaar tegen je keren als de bevolking zich verraden voelt en kan het van lokaal totaal ontsporen in mondiaal waardoor uiteindelijk alles naar de klote gaat.
Uiteraard kun je bovenstaande weer ontkrachten door te zeggen dat als de Amerikanen, Engelsen, Canadezen en Sovjets zo hadden gedacht, we nu allemaal Duits hadden gesproken. Echter, de Nazi's waren nog maar net verslagen en onze Sovjet-bondgenoten waren vrijwel direct alweer onze vijand. Zo snel kan het dus gaan. De landen onder Sovjet-invloedssfeer ten tijde van Stalin belandden eigenlijk van de regen in de drup. Maar wij gingen een jaar na onze bevrijding alweer lekker huishouden in 'ons' Nederlands-Indië. Dat wij vijf jaar onder de Duitsers hadden geleden was heel erg, maar het onderdrukken van de Indonesische bevolking was prima.
Het is allemaal nogal opportunistisch en betrekkelijk dus. Dan is het niet zo gek om de vraag te stellen of dit allemaal een verdere escalatie en een wereldoorlog te riskeren waard is waar uiteindelijk de gewone bevolking (waar dan ook) helemaal niets mee wint of aan heeft. Natuurlijk, vinden er ergens absurde mensenrechtenschendingen plaats en kun je daar iets aan doen zonder veel onschuldige burgerslachtoffers te maken of de hele wereld in totale vernietiging te storten, zie ook ik graag dat dat gebeurt.
Maar we zijn nogal selectief daarin. Noord-Korea heeft vandaag de dag gewoon nog concentratiekampen met duizenden politieke gevangenen die ernstig mishandeld worden. Doen we niks aan, want vriendjes met China die zelf ook Oeigoeren in heropvoedingskampen hebben. Het land is te machtig, teveel handelsbelangen, etc. In Libië zijn sinds de val van Ghadaffi ook concentratiekampen ontstaan, waarin teruggestuurde bootvluchtelingen worden opgesloten. Doen we niks aan, want beter dat ze daar opgesloten zitten dan dat ze Europa overspoelen. Kortom: ook ons is eigenbelang en "choose your battles" niet vreemd.
Tot slot: dit is geen 'aanklacht' tegen Nederland/de VS/het westen of pro-Rusland verhaal. Ik ben er trots op Nederlander te zijn, blij met de vrijheid die we hier mogen genieten en zit er totaal niet op te wachten dat Rusland en/of China hier komen om de boel over te nemen. Integendeel, wanneer dat zo is, sta ook ik pal voor mijn land (voor wat het waard is). Ik pas er echter voor dat onze leiders ons vanuit een zeer selectieve verontwaardiging ongevraagd in allerlei conflicten storten en landen waar we niet eens een bondgenootschap mee hebben blindelings steunen, wat uiteindelijk voor vrijwel iedereen zeer waarschijnlijk meer ellende dan goeds oplevert.