R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Balen van de wachttijd, maar wel fijn dat je een nieuwe hebt. Veel succes:*quote:Op dinsdag 19 oktober 2021 11:47 schreef DancingPhoebe het volgende:
Nieuwe psycholoog gezocht en gevonden
Wachttijd 12 weken en dan nog blij moeten zijn
12 weken, is lang... dat is balen.
Maar fijn dat je een andere hebt gevonden!
Maar fijn dat je een andere hebt gevonden!
Fake it till you make it...
Even van me af schrijven. Op het moment voel ik me zo intens rot. Ik haat mezelf. Niet een beetje ook. Het is echt een van de meest intense haat die ik ken. Hoe hard ik er ook over nadenk er is niks positief aan me. Ik moet stuk ik moet stuk ik moet stuk en ik word helemaal gek. De crisisdienst kan me niet helpen. Die komen met "ga wat leuks doen" wtf
Ik kan het gewoon niet meer verdragen en zit met mijn handen in het haar. Ik kan gewoon niet meer
Ik kan het gewoon niet meer verdragen en zit met mijn handen in het haar. Ik kan gewoon niet meer
quote:
Even van me af schrijven. Op het moment voel ik me zo intens rot. Ik haat mezelf. Niet een beetje ook. Het is echt een van de meest intense haat die ik ken. Hoe hard ik er ook over nadenk er is niks positief aan me. Ik moet stuk ik moet stuk ik moet stuk en ik word helemaal gek. De crisisdienst kan me niet helpen. Die komen met "ga wat leuks doen" wtf
Ik kan het gewoon niet meer verdragen en zit met mijn handen in het haar. Ik kan gewoon niet meer
Ik ben er niet zo in thuis, maar zou je niet kunnen bellen naar spoedeisende hulp en dat zij wat regelen?
Wat is er gebeurd cots? Kleine 4 uur geleden las ik een post van je die heel upbeat klonk en nu zit je zo diep? Heb je een idee wat die omslag voor je getriggerd heeft?
Ik denk dat ze je tools hebben gegeven om gevoelens als deze wat te managen? Kun je iets bedenken?
Ik denk dat ze je tools hebben gegeven om gevoelens als deze wat te managen? Kun je iets bedenken?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Geen flauw idee... rapid cycling
Pillen wel gehad.
Het is gewoon dat ik een beter mens moet zijn. Als ik een beter mens was geweest had ik nu geen ptss gehad
Kwam aan de praat met een vriendin over getallen. Ze vroeg hoe de diëtist omging met het feit dat ik een eetstoornis heb gehad. Of heb. Het is maar hoe je het bekijkt.
En toen kwamen we op getallen. En dat maakte dat er enige druk ontstond dar ik mijn begeleider moest appen erover. Ik moet altijd een klok kunnen zien. Slaap moet deelbaar door drie zijn. Drinken deelbaar door vijf. Aantal keer wegen op een dag deelbaar door tien en ga zo maar door. Ze vond het volgens mij compleet gestoord. Ik had mijn mond moeten houden
Ik heb gewoon mijn lijstjes en getallen nodig. Het is de enige manier om zelfhaat te managen
En ik kan het gewoon niet. En het is allemaal mijn eigen schuld maar ik kan er maar niet uit komen. Letterlijk en figuurlijk. Ik zit klem. Ik weet het allemaal niet meer en mijn broer wil naar mijn huis komen en dat vind ik eng. En ik heb continu herbelevingen van gerepareerd en gefixeerd en plat gespoten worden. En ik weet niet waarom. En over mannen. Het is gewoon chaos
Pillen wel gehad.
Het is gewoon dat ik een beter mens moet zijn. Als ik een beter mens was geweest had ik nu geen ptss gehad
Kwam aan de praat met een vriendin over getallen. Ze vroeg hoe de diëtist omging met het feit dat ik een eetstoornis heb gehad. Of heb. Het is maar hoe je het bekijkt.
En toen kwamen we op getallen. En dat maakte dat er enige druk ontstond dar ik mijn begeleider moest appen erover. Ik moet altijd een klok kunnen zien. Slaap moet deelbaar door drie zijn. Drinken deelbaar door vijf. Aantal keer wegen op een dag deelbaar door tien en ga zo maar door. Ze vond het volgens mij compleet gestoord. Ik had mijn mond moeten houden
Ik heb gewoon mijn lijstjes en getallen nodig. Het is de enige manier om zelfhaat te managen
En ik kan het gewoon niet. En het is allemaal mijn eigen schuld maar ik kan er maar niet uit komen. Letterlijk en figuurlijk. Ik zit klem. Ik weet het allemaal niet meer en mijn broer wil naar mijn huis komen en dat vind ik eng. En ik heb continu herbelevingen van gerepareerd en gefixeerd en plat gespoten worden. En ik weet niet waarom. En over mannen. Het is gewoon chaos
Voordeel van rapid cycling. Ik schiet nu weer volledig de andere kant op... deze kant is fijn
Misschien moet de lamotrigine omhoog
Misschien moet de lamotrigine omhoog
Ik ga de crisisdienst weer bellen of ze me een pam of promethazine kunnen geven. Schiet weer de verkeerde kant op.
Kunnen ze iets voor je betekenen?quote:
Ik ga de crisisdienst weer bellen of ze me een pam of promethazine kunnen geven. Schiet weer de verkeerde kant op.
Helaas niet, maar na een flinke dissociatie/depersonalisatie ben ik nu rustig. Gelukkig is het zondag. Ik moet echt even bijkomen. Zware avond gehad en ik denk dat het nog even duurt voor ik slaap, als ik al slaap.quote:
[..]
Kunnen ze iets voor je betekenen?
Maar ik kleur weer binnen de lijntjes. Ik voel me nu niet gelukkig, maar ook niet down. Ik voel me passend na zo'n avond. Flink rot dus
Vind je jezelf nu ook zo verschrikkelijk en kun je er beter mee dealen of vind je jezelf ook aanzienlijk minder verschrikkelijk als je stemming is zoals nu?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ik kan er beter mee dealen. En beter negeren als mijn stemming rustig is. En vandaag kan het me niet zoveel schelen, ik voel me lam geslagen. Normaal overdag amper schermen, maar zit al een kwartier achter mijn laptop. Hiervoor staarde ik naar een witte muur, nu staar ik naar youtube en lees een beetje op Fok.quote:
Vind je jezelf nu ook zo verschrikkelijk en kun je er beter mee dealen of vind je jezelf ook aanzienlijk minder verschrikkelijk als je stemming is zoals nu?
Als het leven enkel uit geluk zou bestaan zou ik deze diagnose niet hebben gehad.
Dikke knuffel voor jou CotS. Klinkt zo op scherm al heel heftig laat staan hoe t voor jou moet zijn.
Ik ben deze week weer over al mn grenzen geschoten, puur op wilskracht alle signalen genegeerd... mijn lijf is moe, mijn hoofd is moe, maar mijn jonkie werd 5 en vierde feest dus ik moest door... resultaat is vandaag kotsmisselijk opgestaan met enorme hoofdpijn en klemmende kaken,kan janken om alles... zou het liefst even helemaal alleen zijn mja dat gaat niet.
Deze week start ook mn trauma behandeling en ik zie er echt enorm tegenop... het moeten herbeleven hoe mn zoontje voor mijn ogen gereanimeerd werd, rennende verpleging, en wie weet wat ze nog meer vinden in mijn hoofd... blegh even klaar mee!
Ik ben deze week weer over al mn grenzen geschoten, puur op wilskracht alle signalen genegeerd... mijn lijf is moe, mijn hoofd is moe, maar mijn jonkie werd 5 en vierde feest dus ik moest door... resultaat is vandaag kotsmisselijk opgestaan met enorme hoofdpijn en klemmende kaken,kan janken om alles... zou het liefst even helemaal alleen zijn mja dat gaat niet.
Deze week start ook mn trauma behandeling en ik zie er echt enorm tegenop... het moeten herbeleven hoe mn zoontje voor mijn ogen gereanimeerd werd, rennende verpleging, en wie weet wat ze nog meer vinden in mijn hoofd... blegh even klaar mee!
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Ik ben nu al een flinke tijd bezig met het ontdekken van mijn diepste gevoelens van angst en schaamte. Gevoelens die zijn ontstaan in mijn jeugd. Ik heb altijd het beeld gehad dat mijn jeugd hartstikke leuk was, vol met buitenspelen en schoolreisjes.
Steeds meer ontdek ik dat het nare gedeelte weggedrukt is. Ik werd op de basisschool gepest, op de middelbare school gepest, buiten op straat gepest. Ik was altijd het buitenbeentje, werd soms omsingeld door jongens en dan gingen ze me duwen of lieten ze me niet gaan. In de klas en in de buurt werd ik continu belachelijk gemaakt of pakten ze mijn spullen af.
Eigenlijk vond ik mijn jeugd helemaal niet zo leuk. Grote delen van mijn jeugd voelde ik me helemaal niemand en was ik altijd bang. Bang dat ik iemand tegen zou komen die me wilde slaan of bang dat mensen me weer voor schut gingen zetten. Ik begin nu te zien hoe deze fase me gevormd heeft, hoe publieke schaamte en de mening van anderen tot op heden mijn leven behoorlijk hebben bepaald.
Ik weet nog niet echt hoe ik hier uit moet komen, maar ik ben blij dat ik dit in ieder geval weet. Mijn psycholoog zegt dat het puur ervaren is dat dingen niet meer zo erg zijn als vroeger, maar soms voelt het alsof ik me nooit meer echt veilig zal voelen. Mensen vind ik eng, groepen vind ik eng, intieme relaties vind ik eng, seks vind ik eng. Allemaal momenten waarop iemand of een groep mensen mij voor schut kunnen zetten.
Ik stop in ieder geval met de zelfhaat en probeer heel lief voor mezelf te zijn. Misschien als ik mezelf maar genoeg liefde geef, kan dat bange jochie diep in mij ooit genezen.
Steeds meer ontdek ik dat het nare gedeelte weggedrukt is. Ik werd op de basisschool gepest, op de middelbare school gepest, buiten op straat gepest. Ik was altijd het buitenbeentje, werd soms omsingeld door jongens en dan gingen ze me duwen of lieten ze me niet gaan. In de klas en in de buurt werd ik continu belachelijk gemaakt of pakten ze mijn spullen af.
Eigenlijk vond ik mijn jeugd helemaal niet zo leuk. Grote delen van mijn jeugd voelde ik me helemaal niemand en was ik altijd bang. Bang dat ik iemand tegen zou komen die me wilde slaan of bang dat mensen me weer voor schut gingen zetten. Ik begin nu te zien hoe deze fase me gevormd heeft, hoe publieke schaamte en de mening van anderen tot op heden mijn leven behoorlijk hebben bepaald.
Ik weet nog niet echt hoe ik hier uit moet komen, maar ik ben blij dat ik dit in ieder geval weet. Mijn psycholoog zegt dat het puur ervaren is dat dingen niet meer zo erg zijn als vroeger, maar soms voelt het alsof ik me nooit meer echt veilig zal voelen. Mensen vind ik eng, groepen vind ik eng, intieme relaties vind ik eng, seks vind ik eng. Allemaal momenten waarop iemand of een groep mensen mij voor schut kunnen zetten.
Ik stop in ieder geval met de zelfhaat en probeer heel lief voor mezelf te zijn. Misschien als ik mezelf maar genoeg liefde geef, kan dat bange jochie diep in mij ooit genezen.
Ignorance is bliss
Fijn om te lezen dat het iets rustiger is nu... sterktequote:
[..]
Ik kan er beter mee dealen. En beter negeren als mijn stemming rustig is. En vandaag kan het me niet zoveel schelen, ik voel me lam geslagen. Normaal overdag amper schermen, maar zit al een kwartier achter mijn laptop. Hiervoor staarde ik naar een witte muur, nu staar ik naar youtube en lees een beetje op Fok.
Als het leven enkel uit geluk zou bestaan zou ik deze diagnose niet hebben gehad.
Dat doorrennen ken ik wel... pas goed op jezelf!quote:Op zondag 24 oktober 2021 11:07 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Dikke knuffel voor jou CotS. Klinkt zo op scherm al heel heftig laat staan hoe t voor jou moet zijn.
Ik ben deze week weer over al mn grenzen geschoten, puur op wilskracht alle signalen genegeerd... mijn lijf is moe, mijn hoofd is moe, maar mijn jonkie werd 5 en vierde feest dus ik moest door... resultaat is vandaag kotsmisselijk opgestaan met enorme hoofdpijn en klemmende kaken,kan janken om alles... zou het liefst even helemaal alleen zijn mja dat gaat niet.
Deze week start ook mn trauma behandeling en ik zie er echt enorm tegenop... het moeten herbeleven hoe mn zoontje voor mijn ogen gereanimeerd werd, rennende verpleging, en wie weet wat ze nog meer vinden in mijn hoofd... blegh even klaar mee!
Sterkte met je trauma behandeling! Ik hoop dat het je gaat helpen, dat gun ik je
Ik was een tijdje terug gestopt met de pil (intussen ook al 40+, oude huisarts raadde aan om rond deze leeftijd te stoppen met de pil), vond het eng want ik was bang dat mn stemming op de hobbel zou gaan. Nou leek dat redelijk mee te vallen, maar de laatste maand 2x te vroeg ongesteld en weer een ontzettende donderwolk in mn hoofd.
Maar goed, wat dan... maar weer eens naar de huisarts denk ik
.[ Bericht 10% gewijzigd door Nijna op 24-10-2021 16:54:08 ]
Fake it till you make it...
Ooh wat n gekloot ook met die hormonen! Ik word er ook gek van... en soms denk ik dat ik al richting overgang ga...quote:
[..]
Fijn om te lezen dat het iets rustiger is nu... sterkte
[..]
Dat doorrennen ken ik wel... pas goed op jezelf!
Sterkte met je trauma behandeling! Ik hoop dat het je gaat helpen, dat gun ik je
Ik was een tijdje terug gestopt met de pil (intussen ook al 40+, oude huisarts raadde aan om rond deze leeftijd te stoppen met de pil), vond het eng want ik was bang dat mn stemming op de hobbel zou gaan. Nou leek dat redelijk mee te vallen, maar de laatste maand 2x te vroeg ongesteld en weer een ontzettende donderwolk in mn hoofd.
Maar goed, wat dan... maar weer eens naar de huisarts denk ik
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Dat laatste zou mij hier ook niet verbazen... maar dat gedoe met die hormonen was er al, was mede de reden dat ik wat huiverig was om met de pil te stoppenquote:
[..]
Ooh wat n gekloot ook met die hormonen! Ik word er ook gek van... en soms denk ik dat ik al richting overgang ga...
Fake it till you make it...
Hier gaat het al een tijd slechter qua somberheid. Het is een groot deel van de tijd ondraaglijk.
Nu ben ik weer opgenomen in de kliniek. Ik wilde dat absoluut niet maar nu ik hier ben merk ik dat het me toch wel wat rust geeft. Maar ja, als ik straks weer thuis ben is alles weer precies hetzelfde als voor de opname. Het lijkt allemaal zo nutteloos.
De opties raken op. Ondanks mijn terughoudendheid w.b.t. medicatiegebruik sta ik nu wel weer open voor iets om mijn stemming te verbeteren. Ik heb soms ergens nog een sprankje hoop dat er nu eindelijk wel iets gaat werken. Maar ik heb al zoveel geprobeerd en het lijkt alleen maar het verlengen van leed te zijn.
En het is nog niet duidelijk of ik met het middel kan starten i.v.m. uitslag van het bloedonderzoek (iets met mijn nieren). Ik denk dat ik daar morgen wel iets over hoor.
Het lukt me niet om op de rest te reageren.
Nu ben ik weer opgenomen in de kliniek. Ik wilde dat absoluut niet maar nu ik hier ben merk ik dat het me toch wel wat rust geeft. Maar ja, als ik straks weer thuis ben is alles weer precies hetzelfde als voor de opname. Het lijkt allemaal zo nutteloos.
De opties raken op. Ondanks mijn terughoudendheid w.b.t. medicatiegebruik sta ik nu wel weer open voor iets om mijn stemming te verbeteren. Ik heb soms ergens nog een sprankje hoop dat er nu eindelijk wel iets gaat werken. Maar ik heb al zoveel geprobeerd en het lijkt alleen maar het verlengen van leed te zijn.
En het is nog niet duidelijk of ik met het middel kan starten i.v.m. uitslag van het bloedonderzoek (iets met mijn nieren). Ik denk dat ik daar morgen wel iets over hoor.
Het lukt me niet om op de rest te reageren.
Why are you wearing that stupid man suit?
Herkenbaar dat je al veel medicatie geprobeerd hebt.quote:
Hier gaat het al een tijd slechter qua somberheid. Het is een groot deel van de tijd ondraaglijk.
Nu ben ik weer opgenomen in de kliniek. Ik wilde dat absoluut niet maar nu ik hier ben merk ik dat het me toch wel wat rust geeft. Maar ja, als ik straks weer thuis ben is alles weer precies hetzelfde als voor de opname. Het lijkt allemaal zo nutteloos.
De opties raken op. Ondanks mijn terughoudendheid w.b.t. medicatiegebruik sta ik nu wel weer open voor iets om mijn stemming te verbeteren. Ik heb soms ergens nog een sprankje hoop dat er nu eindelijk wel iets gaat werken. Maar ik heb al zoveel geprobeerd en het lijkt alleen maar het verlengen van leed te zijn.
En het is nog niet duidelijk of ik met het middel kan starten i.v.m. uitslag van het bloedonderzoek (iets met mijn nieren). Ik denk dat ik daar morgen wel iets over hoor.
Het lukt me niet om op de rest te reageren.
Ik kreeg uiteindelijk medicatie die wel aansloeg, het was echt een verschil. Toen pas realiseerde ik me dat de medicatie die ik eerder gebruikte, echt niets of nauwelijks iets deed.
Mijn psychiater stelde toen voor om dat middel (een mao-remmer) te proberen en als dat niet zou werken dan zou ze me doorsturen voor een second opinion. Dat was gelukkig niet nodig.
Ik wens jou ook zo'n ervaring toe, dat je toch iets vindt wat werkt voor jou, sterkte
Fake it till you make it...
Dank je, Nijnaquote:
[..]
Herkenbaar dat je al veel medicatie geprobeerd hebt.
Ik kreeg uiteindelijk medicatie die wel aansloeg, het was echt een verschil. Toen pas realiseerde ik me dat de medicatie die ik eerder gebruikte, echt niets of nauwelijks iets deed.
Mijn psychiater stelde toen voor om dat middel (een mao-remmer) te proberen en als dat niet zou werken dan zou ze me doorsturen voor een second opinion. Dat was gelukkig niet nodig.
Ik wens jou ook zo'n ervaring toe, dat je toch iets vindt wat werkt voor jou, sterkte
Why are you wearing that stupid man suit?
Ik heb sinds kort dat ik m'n vrienden niet meer wil zien. Heb het gevoel dat ik toch dingen verkeerd doe. En bovendien ben ik ook niet zo'n super gezelschap de laatste tijd. Heb zoiets van "Ja, ik zie jullie over een maand of twee wel weer". Ga ze natuurlijk wel gewoon appen.
Zou dit kunnen of moet ik hier mee oppassen? M'n vrienden waren altijd wel datgene waar ik nog mentaal energie voor had. Ik heb gewoon het gevoel dat ik eerst m'n shit op orde moet hebben.
Zou dit kunnen of moet ik hier mee oppassen? M'n vrienden waren altijd wel datgene waar ik nog mentaal energie voor had. Ik heb gewoon het gevoel dat ik eerst m'n shit op orde moet hebben.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Zou het helpen om naar ze uit te spreken dat je je niet zo'n super gezelschap voelt en het gevoel hebt dat je dingen verkeerd doet en je je daardoor afvraagt of je niet even niet wilt afspreken?quote:
Ik heb sinds kort dat ik m'n vrienden niet meer wil zien. Heb het gevoel dat ik toch dingen verkeerd doe. En bovendien ben ik ook niet zo'n super gezelschap de laatste tijd. Heb zoiets van "Ja, ik zie jullie over een maand of twee wel weer". Ga ze natuurlijk wel gewoon appen.
Zou dit kunnen of moet ik hier mee oppassen? M'n vrienden waren altijd wel datgene waar ik nog mentaal energie voor had. Ik heb gewoon het gevoel dat ik eerst m'n shit op orde moet hebben.
Je vult nu voor hun in, misschien vinden ze het ook prima als je erbij bent ook als je niet zo gezellig bent?
Of heb je er geen energie voor op het moment?
Ik moet zeggen dat ik ook wel de neiging heb om me terug te trekken uit contact als het niet zo lekker gaat, maar eigenlijk ga ik me daar ook niet beter van voelen...
Fake it till you make it...
Ja, dat ga ik ook even doen. Misschien niet zo expliciet, want heb het al een tijdje niet meer met ze erover gehad. Ze weten wel dat ik naar een psycholoog en dat ik er last van heb overigens.quote:
[..]
Zou het helpen om naar ze uit te spreken dat je je niet zo'n super gezelschap voelt en het gevoel hebt dat je dingen verkeerd doet en je je daardoor afvraagt of je niet even niet wilt afspreken?
Je vult nu voor hun in, misschien vinden ze het ook prima als je erbij bent ook als je niet zo gezellig bent?
Of heb je er geen energie voor op het moment?
Ik moet zeggen dat ik ook wel de neiging heb om me terug te trekken uit contact als het niet zo lekker gaat, maar eigenlijk ga ik me daar ook niet beter van voelen...
Heb er wel energie voor, maar ik voel er gewoon niet zo veel voor. Het automatische is er een beetje van af. Heb het idee dat ik stilsta ofzo, achterblijf, geen goed gezelschap meer ben, communiceren is anders geworden, de vibe is gewoon, tja... heel anders ofzo. Kan er niet precies m'n vinger op leggen.
Dat laatste snap ik, weet dat dat ook zo is vaak, maar nu voelt het wel anders ofzo. Ik denk meer zo van moet even aan mezelf werken en dan ben ik straks wel weer terug.
Gedachtes als ik hoef jullie helemaal niet meer te zien, blijf altijd wel alleen, heb ik ook wel een beetje, maar ik heb best wel goed het overzicht van wat wel en niet goed is, of rationeel en irrationeel. Het overmand me niet ofzo.
Het gaat allemaal nog wel even duren voordat het weer een keertje klaar is.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
quote:
[..]
Ja, dat ga ik ook even doen. Misschien niet zo expliciet, want heb het al een tijdje niet meer met ze erover gehad. Ze weten wel dat ik naar een psycholoog en dat ik er last van heb overigens.
Heb er wel energie voor, maar ik voel er gewoon niet zo veel voor. Het automatische is er een beetje van af. Heb het idee dat ik stilsta ofzo, achterblijf, geen goed gezelschap meer ben, communiceren is anders geworden, de vibe is gewoon, tja... heel anders ofzo. Kan er niet precies m'n vinger op leggen.
Dat laatste snap ik, weet dat dat ook zo is vaak, maar nu voelt het wel anders ofzo. Ik denk meer zo van moet even aan mezelf werken en dan ben ik straks wel weer terug.
Gedachtes als ik hoef jullie helemaal niet meer te zien, blijf altijd wel alleen, heb ik ook wel een beetje, maar ik heb best wel goed het overzicht van wat wel en niet goed is, of rationeel en irrationeel. Het overmand me niet ofzo.
Het gaat allemaal nog wel even duren voordat het weer een keertje klaar is.
Fake it till you make it...
Gisteren heb ik een best wel heftig maar goed gesprek gehad met de psycholoog. We bespraken waarom ik zo door schuld kapot blijf gaan over het uitmaken met mijn ex vriendin, en steeds meer krijg ik het idee dat dit door mijn familie komt.
Zowel mijn ouders als zusje hebben heel lang gekampt (of kampen met) angstklachten en depressie. Vrijwel mijn gehele bewuste leven heb ik daardoor in meer of mindere mate op een zijden draadje moeten lopen. Ik voelde dat als ik 1 verkeerd ding zei of deed, een van hun in zou storten of misschien wel zelfmoord zou gaan plegen. Ik heb daardoor zo'n schuldgevoel opgebouwd, of sterker nog, een gevoel van verantwoordelijkheid.
Ik voel me diep van binnen zo verantwoordelijk voor andermans welzijn. Ook al zijn er heel veel mensen die bijgedragen hebben aan de depressie van bijvoorbeeld mijn familie (en ook die van mijn ex, zij was ook depressief), als ik degene ben die het laatste zetje geeft is alles mijn schuld. Ik voel me continu zo gespannen omdat ik voel dat ik andermans grenzen moet bewaken. Zo voel ik mij mijn hele leven al. Ik wil hier graag van af maar ik weet nog niet goed hoe ik dat aan moet pakken.
Hebben mensen hier ervaring mee en/of tips voor mij?
Zowel mijn ouders als zusje hebben heel lang gekampt (of kampen met) angstklachten en depressie. Vrijwel mijn gehele bewuste leven heb ik daardoor in meer of mindere mate op een zijden draadje moeten lopen. Ik voelde dat als ik 1 verkeerd ding zei of deed, een van hun in zou storten of misschien wel zelfmoord zou gaan plegen. Ik heb daardoor zo'n schuldgevoel opgebouwd, of sterker nog, een gevoel van verantwoordelijkheid.
Ik voel me diep van binnen zo verantwoordelijk voor andermans welzijn. Ook al zijn er heel veel mensen die bijgedragen hebben aan de depressie van bijvoorbeeld mijn familie (en ook die van mijn ex, zij was ook depressief), als ik degene ben die het laatste zetje geeft is alles mijn schuld. Ik voel me continu zo gespannen omdat ik voel dat ik andermans grenzen moet bewaken. Zo voel ik mij mijn hele leven al. Ik wil hier graag van af maar ik weet nog niet goed hoe ik dat aan moet pakken.
Hebben mensen hier ervaring mee en/of tips voor mij?
Ignorance is bliss
Hebben jullie, als je medicijnen gebruikt tenminste, ook zo ontzettend last van overmatig zweten? Bij mij is het niet simpel onder de oksels, maar over mijn hele lichaam. Ik hoef maar een klein stukje te lopen, of iets in huis te doen en ik begin nat te worden op mijn buik, rug en dan druipt het ook van mijn gezicht af. Ik kan daar moeilijk mee leven.
Ter info: wegens bipolaire stoornis en 2 pogingen suïcide slik ik nu al een jaar Nortryptiline, Olanzapine en Lithium. Ik vermoed dat het door de Nortyptiline komt.
Ben inmiddels stabiel en wil graag stoppen als dat mijn probleem met het zweten ten goede komt.
Ter info: wegens bipolaire stoornis en 2 pogingen suïcide slik ik nu al een jaar Nortryptiline, Olanzapine en Lithium. Ik vermoed dat het door de Nortyptiline komt.
Ben inmiddels stabiel en wil graag stoppen als dat mijn probleem met het zweten ten goede komt.
@duracellkonijntje ik heb geen tips voor je. Goed dat je het hebt besproken met de psycholoog, had die nog tips oid voor je?
@wingdings, volgens mij heb ik geen medicatie gehad waar ik overmatig van ging zweten.
Het klinkt wel erg onprettig, heb je wel eens bij de apotheek of bij de arts nagevraagd of dit een bijwerking zou kunnen zijn?
Als je de zou willen stoppen met (een gedeelte van) de medicatie dan zou ik dat in overleg doen met een psychiater en rustig afbouwen. Ik zou dat niet op eigen houtje gaan doen...
@wingdings, volgens mij heb ik geen medicatie gehad waar ik overmatig van ging zweten.
Het klinkt wel erg onprettig, heb je wel eens bij de apotheek of bij de arts nagevraagd of dit een bijwerking zou kunnen zijn?
Als je de zou willen stoppen met (een gedeelte van) de medicatie dan zou ik dat in overleg doen met een psychiater en rustig afbouwen. Ik zou dat niet op eigen houtje gaan doen...
Fake it till you make it...
Het gaat nu bijna 2 jaar goed en heb ik wel slechte dagen maar dat is meestal maar een dag tot een week.. Alleen droom ik best vaak dat ik weer depri ben.. echt dat gevoel weer enzo.. Heel naar maar zal vast verwerking zijn.
Maar het is wel minder aan het worden sinds ik bij een vriend in de sauna ga en ik ook niet constant meer de airco in de auto op standje vriezen heb staan maar gewoon op 19 a 21 graden.
Heel herkenbaar, schaam me soms kapot. Van de week bij de bouwmarkt, iedereen jassen aan en ik look in mijn t-shirt en zweet als een gek.quote:
Hebben jullie, als je medicijnen gebruikt tenminste, ook zo ontzettend last van overmatig zweten? Bij mij is het niet simpel onder de oksels, maar over mijn hele lichaam. Ik hoef maar een klein stukje te lopen, of iets in huis te doen en ik begin nat te worden op mijn buik, rug en dan druipt het ook van mijn gezicht af. Ik kan daar moeilijk mee leven.
Ter info: wegens bipolaire stoornis en 2 pogingen suïcide slik ik nu al een jaar Nortryptiline, Olanzapine en Lithium. Ik vermoed dat het door de Nortyptiline komt.
Ben inmiddels stabiel en wil graag stoppen als dat mijn probleem met het zweten ten goede komt.
Maar het is wel minder aan het worden sinds ik bij een vriend in de sauna ga en ik ook niet constant meer de airco in de auto op standje vriezen heb staan maar gewoon op 19 a 21 graden.
The name is Putler, Vladimir Putler
De sauna zou ik ook eens kunnen proberen. Inderdaad ook bij koude temperaturen is het niet te harden dat zweten.quote:Heel herkenbaar, schaam me soms kapot. Van de week bij de bouwmarkt, iedereen jassen aan en ik look in mijn t-shirt en zweet als een gek.
Maar het is wel minder aan het worden sinds ik bij een vriend in de sauna ga en ik ook niet constant meer de airco in de auto op standje vriezen heb staan maar gewoon op 19 a 21 graden.
Ik slik nu 1,5 week lithium. De laatste 2-3 dagen gaat het iets beter met mijn stemming. Ik weet niet of dat door de lithium komt, het is te vroeg om daar iets over te zeggen denk ik, maar het stemt me wel hoopvol. Ik heb helemaal geen bijwerkingen gehad gelukkig.
Maar ik maak me alweer druk om hoe het zal gaan als ik weer thuis ben, als alle externe stressoren weer terugkomen.
Edit: ik heb trouwens wel 1 bijwerking: soms 's nachts als ik in bed lig een extreem gevoel van ongemak in mijn armen en de drang om ze te bewegen. Volgens mij zoals 'restless legs syndrome' maar dan dus in mijn armen
[ Bericht 11% gewijzigd door kuolema op 07-11-2021 18:28:03 ]
Maar ik maak me alweer druk om hoe het zal gaan als ik weer thuis ben, als alle externe stressoren weer terugkomen.
Edit: ik heb trouwens wel 1 bijwerking: soms 's nachts als ik in bed lig een extreem gevoel van ongemak in mijn armen en de drang om ze te bewegen. Volgens mij zoals 'restless legs syndrome' maar dan dus in mijn armen
[ Bericht 11% gewijzigd door kuolema op 07-11-2021 18:28:03 ]
Why are you wearing that stupid man suit?
Dat (in mijn benen) heb ik ook eens gehad van medicatie.quote:
Ik slik nu 1,5 week lithium. De laatste 2-3 dagen gaat het iets beter met mijn stemming. Ik weet niet of dat door de lithium komt, het is te vroeg om daar iets over te zeggen denk ik, maar het stemt me wel hoopvol. Ik heb helemaal geen bijwerkingen gehad gelukkig.
Maar ik maak me alweer druk om hoe het zal gaan als ik weer thuis ben, als alle externe stressoren weer terugkomen.
Edit: ik heb trouwens wel 1 bijwerking: soms 's nachts als ik in bed lig een extreem gevoel van ongemak in mijn armen en de drang om ze te bewegen. Volgens mij zoals 'restless legs syndrome' maar dan dus in mijn armen
Heel vervelend, werd volgens mij wel minder na verloop van tijd.
En je kan daar ook medicatie tegen slikken, volgens mij akineton.
Fijn dat het mogelijk iets lijkt te doen
Fake it till you make it...
Even een vraagje aan eventuele ervaringsdeskundigen.
Een jaar of 4 geleden raakte ik overspannen en bleef ik terugvallen door angst voor nieuwe overspannenheid. Pogingen tot terugkomen in werk mislukten en ik had allerlei symptomen als angst, somberheid, niet meer met prikkels kunnen omgaan etc.
Zo'n 2,5 jaar geleden was ik hiervoor in behandeling en zijn we op mijn initiatief met Escitalopram (tot 15 mg) gegaan. Daarna ging het langzaamaan beter en ik functioneer nu al 1,5 - 2 jaar goed, zowel qua werk als privé. Ik heb in de tussentijd een huis gekocht met mijn vriendin en ben voor mezelf begonnen, iets wat ik nooit had gekund als ik me nog zo slecht voelde.
Omdat het goed gaat, heb ik besloten om af te bouwen. Begin dit jaar van 15 naar 10 mg, dat ging redelijk. Er waren wel bijwerkingen (prikkelbaarder), maar die verdwenen en eigenlijk ging het prima. Door drukte met werk en de verhuizing heb ik gewacht met verder afbouwen, tot een week geleden. Toen heb ik de stap naar 5 mg gemaakt. Dit valt echter vies tegen; ik heb dezelfde klachten als toen ik nog geen medicatie gebruikte en had vandaag een paniekaanval gerelateerd aan werkdruk, die plotseling (tijdelijk) hoger is geworden. Los daarvan voel ik me somber, moe, opgefokt en kan ik me lastig concentreren. Ik overweeg daarom om vandaag terug te gaan naar 10 mg. Huisarts zou me terugbellen hierover, maar heeft dat nog niet gedaan. Ik ben gewoon ontzettend bang om terug te vallen naar een situatie zoals in die rotperiode en het ging allemaal zo lekker de laatste tijd. Als dit betekent dat ik altijd 10 mg slik, dan zij het zo, mijn welzijn gaat voor.
Zijn er mensen die ook bij afbouwen of stoppen dergelijke ervaringen hadden en weer zijn opgeschaald? Leidde dat tot snel resultaat (beter voelen)?
Een jaar of 4 geleden raakte ik overspannen en bleef ik terugvallen door angst voor nieuwe overspannenheid. Pogingen tot terugkomen in werk mislukten en ik had allerlei symptomen als angst, somberheid, niet meer met prikkels kunnen omgaan etc.
Zo'n 2,5 jaar geleden was ik hiervoor in behandeling en zijn we op mijn initiatief met Escitalopram (tot 15 mg) gegaan. Daarna ging het langzaamaan beter en ik functioneer nu al 1,5 - 2 jaar goed, zowel qua werk als privé. Ik heb in de tussentijd een huis gekocht met mijn vriendin en ben voor mezelf begonnen, iets wat ik nooit had gekund als ik me nog zo slecht voelde.
Omdat het goed gaat, heb ik besloten om af te bouwen. Begin dit jaar van 15 naar 10 mg, dat ging redelijk. Er waren wel bijwerkingen (prikkelbaarder), maar die verdwenen en eigenlijk ging het prima. Door drukte met werk en de verhuizing heb ik gewacht met verder afbouwen, tot een week geleden. Toen heb ik de stap naar 5 mg gemaakt. Dit valt echter vies tegen; ik heb dezelfde klachten als toen ik nog geen medicatie gebruikte en had vandaag een paniekaanval gerelateerd aan werkdruk, die plotseling (tijdelijk) hoger is geworden. Los daarvan voel ik me somber, moe, opgefokt en kan ik me lastig concentreren. Ik overweeg daarom om vandaag terug te gaan naar 10 mg. Huisarts zou me terugbellen hierover, maar heeft dat nog niet gedaan. Ik ben gewoon ontzettend bang om terug te vallen naar een situatie zoals in die rotperiode en het ging allemaal zo lekker de laatste tijd. Als dit betekent dat ik altijd 10 mg slik, dan zij het zo, mijn welzijn gaat voor.
Zijn er mensen die ook bij afbouwen of stoppen dergelijke ervaringen hadden en weer zijn opgeschaald? Leidde dat tot snel resultaat (beter voelen)?
Lijkt op ontrekkingsverschijnselen, ga je terug naar je vorige dosis en is het meteen weer okay dan is dat een bevestiging daarvan als ik het goed begrepen heb.
Ontrekkingsverschijnselen kunnen makkelijk een aantal weken aanhouden en dan zou e.e.a. moeten stabiliseren. Je schrijft dat je min of meer dezelfde ervaring hebt na de eerste afbouwstap.
Ben zelf na een psychotische depressie incl crisisopname op een gesloten afdeling weer volledig aan het werk en langzaam de AD aan het afbouwen, na de 2e stap had ik o.a. last van totaal niet moe worden en dus moeilijk kunnen slapen, enorme drukte en chaos in mijn hoofd(gedachten niet te stoppen en vlogen alle kanten op). Later werd dat weer beter.
Als het te erg wordt terug naar oude dosis en dan later op een goed moment weer proberen?
Zijn er trouwens geen kleinere stappen te maken? Procentueel gezien maak je nogal flinke stappen. Dus pillen met kleinere dosering, of knippen als dat mag met jouw medicatie.
[ Bericht 5% gewijzigd door Machinistje op 11-11-2021 17:14:31 ]
Ontrekkingsverschijnselen kunnen makkelijk een aantal weken aanhouden en dan zou e.e.a. moeten stabiliseren. Je schrijft dat je min of meer dezelfde ervaring hebt na de eerste afbouwstap.
Ben zelf na een psychotische depressie incl crisisopname op een gesloten afdeling weer volledig aan het werk en langzaam de AD aan het afbouwen, na de 2e stap had ik o.a. last van totaal niet moe worden en dus moeilijk kunnen slapen, enorme drukte en chaos in mijn hoofd(gedachten niet te stoppen en vlogen alle kanten op). Later werd dat weer beter.
Als het te erg wordt terug naar oude dosis en dan later op een goed moment weer proberen?
Zijn er trouwens geen kleinere stappen te maken? Procentueel gezien maak je nogal flinke stappen. Dus pillen met kleinere dosering, of knippen als dat mag met jouw medicatie.
[ Bericht 5% gewijzigd door Machinistje op 11-11-2021 17:14:31 ]
Er zijn druppels beschikbaar, daarmee kan je 1mg stappen nemenquote:
Lijkt op ontrekkingsverschijnselen, ga je terug naar je vorige dosis en is het meteen weer okay dan is dat een bevestiging daarvan als ik het goed begrepen heb.
Ontrekkingsverschijnselen kunnen makkelijk een aantal weken aanhouden en dan zou e.e.a. moeten stabiliseren. Je schrijft dat je min of meer dezelfde ervaring hebt na de eerste afbouwstap.
Ben zelf na een psychotische depressie incl crisisopname op een gesloten afdeling weer volledig aan het werk en langzaam de AD aan het afbouwen, na de 2e stap had ik o.a. last van totaal niet moe worden en dus moeilijk kunnen slapen, enorme drukte en chaos in mijn hoofd(gedachte niet te stoppen en vlogen alle kanten op). Later werd dat weer beter.
Als het te erg wordt terug naar oude dosis en dan later op een goed moment weer proberen?
Zijn er trouwens geen kleinere stappen te maken? Procentueel gezien maak je nigal flinke stappen. Dus pillen met kleinere dosering, of knippen als dat mag met jouw medicatie.
Thanks voor je reactie. De huisarts heeft teruggebeld en kan zich in mijn idee vinden om weer 10 mg te nemen. Dat heb ik zojuist gedaan.quote:
Lijkt op ontrekkingsverschijnselen, ga je terug naar je vorige dosis en is het meteen weer okay dan is dat een bevestiging daarvan als ik het goed begrepen heb.
Ontrekkingsverschijnselen kunnen makkelijk een aantal weken aanhouden en dan zou e.e.a. moeten stabiliseren. Je schrijft dat je min of meer dezelfde ervaring hebt na de eerste afbouwstap.
Ben zelf na een psychotische depressie incl crisisopname op een gesloten afdeling weer volledig aan het werk en langzaam de AD aan het afbouwen, na de 2e stap had ik o.a. last van totaal niet moe worden en dus moeilijk kunnen slapen, enorme drukte en chaos in mijn hoofd(gedachten niet te stoppen en vlogen alle kanten op). Later werd dat weer beter.
Als het te erg wordt terug naar oude dosis en dan later op een goed moment weer proberen?
Zijn er trouwens geen kleinere stappen te maken? Procentueel gezien maak je nogal flinke stappen. Dus pillen met kleinere dosering, of knippen als dat mag met jouw medicatie.
Ik denk zelf dat het een combinatie is van werkdruk en het afbouwen, en dat de klachten elkaar versterken. Ik hoop dat ik dat door op te schakelen nu tijdig heb ondervangen. Rond de kerst wordt het wat rustiger en neem ik eens een paar weken vrij, misschien een mooi moment om nogmaals proberen af te bouwen.
Het klopt dat de stappen procentueel gezien groot zijn, maar het zijn normale stappen die ook geadviseerd worden in o.a. de bijsluiter. Er zijn ook speciale tussenstappen die per mg gaan, wellicht is dat beter voor mij.
Ik vind het een flinke stap die je maakt, van 10 naar 5. Misschien is er een tussenstap (of meerdere) te maken die kleiner zijn.quote:
Even een vraagje aan eventuele ervaringsdeskundigen.
Een jaar of 4 geleden raakte ik overspannen en bleef ik terugvallen door angst voor nieuwe overspannenheid. Pogingen tot terugkomen in werk mislukten en ik had allerlei symptomen als angst, somberheid, niet meer met prikkels kunnen omgaan etc.
Zo'n 2,5 jaar geleden was ik hiervoor in behandeling en zijn we op mijn initiatief met Escitalopram (tot 15 mg) gegaan. Daarna ging het langzaamaan beter en ik functioneer nu al 1,5 - 2 jaar goed, zowel qua werk als privé. Ik heb in de tussentijd een huis gekocht met mijn vriendin en ben voor mezelf begonnen, iets wat ik nooit had gekund als ik me nog zo slecht voelde.
Omdat het goed gaat, heb ik besloten om af te bouwen. Begin dit jaar van 15 naar 10 mg, dat ging redelijk. Er waren wel bijwerkingen (prikkelbaarder), maar die verdwenen en eigenlijk ging het prima. Door drukte met werk en de verhuizing heb ik gewacht met verder afbouwen, tot een week geleden. Toen heb ik de stap naar 5 mg gemaakt. Dit valt echter vies tegen; ik heb dezelfde klachten als toen ik nog geen medicatie gebruikte en had vandaag een paniekaanval gerelateerd aan werkdruk, die plotseling (tijdelijk) hoger is geworden. Los daarvan voel ik me somber, moe, opgefokt en kan ik me lastig concentreren. Ik overweeg daarom om vandaag terug te gaan naar 10 mg. Huisarts zou me terugbellen hierover, maar heeft dat nog niet gedaan. Ik ben gewoon ontzettend bang om terug te vallen naar een situatie zoals in die rotperiode en het ging allemaal zo lekker de laatste tijd. Als dit betekent dat ik altijd 10 mg slik, dan zij het zo, mijn welzijn gaat voor.
Zijn er mensen die ook bij afbouwen of stoppen dergelijke ervaringen hadden en weer zijn opgeschaald? Leidde dat tot snel resultaat (beter voelen)?
Maar als het zo heftig voelt zou ik overwegen om eerst weer terug te gaan naar 10 en te wachten tot het stabiel is voor je weer probeert te minderen.
Het zou ook tijdelijk kunnen zijn, maar durf je het aan om dat af te wachten...
Lastig, zeker omdat je toch ook tijdelijk een wat hogere werkdruk hebt zoals je schrijft. Misschien is dit dan niet het goede moment...
Ik hoop dat de huisarts nog contact met je opneemt voor het weekend!
Edit: ik zie dat de huisarts al heeft teruggebeld, fijn!
Ik zou voor een volgende afbouwpoging overwegen om kleinere stapjes te nemen, misschien werkt dat beter voor jou.
Ik heb jaren terug mijn antidepressivum heel langzaam afgebouwd. Veel trager dan die standaard lijstjes, maar dat werkte voor mij goed. Luister naar je lijf, ik vind die lijstjes altijd mooi bedacht, in theorie. Maar als het in de praktijk niet werkt dan moet je denk ik kijken wat wel werkt
Fake it till you make it...
Klinkt als een goed plan! De laatste stappen zijn het moeilijkst. Ik kom van 125mg af, naar 100, 75, 50, een de verdere stappen wil ik per 10mg doen. Weliswaar andere medicatie dan jij. Er is veel te vinden over ontrekkingsverschijnselen op internet, deze worden nog wel eens onderschat, en soms onterecht gedacht dat de depressie of ziektebeeld terugkomt. Als je met de 10mg binnen een paar dagen weer de oude bent zijn het hoogst waarschijnlijk ontrekkingsverschijnselen geweest. Succes!quote:
[..]
Thanks voor je reactie. De huisarts heeft teruggebeld en kan zich in mijn idee vinden om weer 10 mg te nemen. Dat heb ik zojuist gedaan.
Ik denk zelf dat het een combinatie is van werkdruk en het afbouwen, en dat de klachten elkaar versterken. Ik hoop dat ik dat door op te schakelen nu tijdig heb ondervangen. Rond de kerst wordt het wat rustiger en neem ik eens een paar weken vrij, misschien een mooi moment om nogmaals proberen af te bouwen.
Het klopt dat de stappen procentueel gezien groot zijn, maar het zijn normale stappen die ook geadviseerd worden in o.a. de bijsluiter. Er zijn ook speciale tussenstappen die per mg gaan, wellicht is dat beter voor mij.
Bedankt voor jullie reacties, doet me goed om te lezen! Ik heb vannacht vreselijk geslapen maar ga er vandaag weer met goede moed tegenaan
Chaos in mijn hoofd
Stemmen
een enge man die em er niet langs laat waardoor ik niet naar bed durf
stemming vliegt alle kanten op
ben nu doodsbang
en ik durf niet te bellen naar de crisisdienst, want dan kan die man me horen en ik ben bang dat hij dan boos wordt
van euforisch naar down en back
fuck
Stemmen
een enge man die em er niet langs laat waardoor ik niet naar bed durf
stemming vliegt alle kanten op
ben nu doodsbang
en ik durf niet te bellen naar de crisisdienst, want dan kan die man me horen en ik ben bang dat hij dan boos wordt
van euforisch naar down en back
fuck
quote:
Chaos in mijn hoofd
Stemmen
een enge man die em er niet langs laat waardoor ik niet naar bed durf
stemming vliegt alle kanten op
ben nu doodsbang
en ik durf niet te bellen naar de crisisdienst, want dan kan die man me horen en ik ben bang dat hij dan boos wordt
van euforisch naar down en back
fuck
Gaat het een beetje? Heb je ondertussen al kunnen bellen? Of tenminste een berichtje sturen naar een vriendin?Ik denk aan je
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Dat klinkt naar CotS, hoe is het nu?quote:
Chaos in mijn hoofd
Stemmen
een enge man die em er niet langs laat waardoor ik niet naar bed durf
stemming vliegt alle kanten op
ben nu doodsbang
en ik durf niet te bellen naar de crisisdienst, want dan kan die man me horen en ik ben bang dat hij dan boos wordt
van euforisch naar down en back
fuck
Is het je gelukt om ergens aan de bel te trekken?
Fake it till you make it...
Sorry... het gaat gelukkig weer goed
Vannacht was er een aardbeving. De vloer golfde, de muren kraakten en de bank bewoog. Daar schrok ik zo van, dacht dat het een psychotische klacht was. Dat ging me te ver... dus toen ben ik boos op mezelf naar bed gegaan en toen ik wakker werd kwam ik erachter dat er daadwerkelijk een aardbeving af.
De reden van die oncomfortabele nacht was vermoeidheid. Voortaan niet drie grote dingen op een dag doen. Ik denk dat dat de trigger was
Vannacht was er een aardbeving. De vloer golfde, de muren kraakten en de bank bewoog. Daar schrok ik zo van, dacht dat het een psychotische klacht was. Dat ging me te ver... dus toen ben ik boos op mezelf naar bed gegaan en toen ik wakker werd kwam ik erachter dat er daadwerkelijk een aardbeving af.
De reden van die oncomfortabele nacht was vermoeidheid. Voortaan niet drie grote dingen op een dag doen. Ik denk dat dat de trigger was
quote:
Sorry... het gaat gelukkig weer goed
Vannacht was er een aardbeving. De vloer golfde, de muren kraakten en de bank bewoog. Daar schrok ik zo van, dacht dat het een psychotische klacht was. Dat ging me te ver... dus toen ben ik boos op mezelf naar bed gegaan en toen ik wakker werd kwam ik erachter dat er daadwerkelijk een aardbeving af.
De reden van die oncomfortabele nacht was vermoeidheid. Voortaan niet drie grote dingen op een dag doen. Ik denk dat dat de trigger was
Mooi verhaal
Wat een timing, net op zo'n moment een aardbeving. Gelukkig was het geen psychotische klacht!quote:
Sorry... het gaat gelukkig weer goed
Vannacht was er een aardbeving. De vloer golfde, de muren kraakten en de bank bewoog. Daar schrok ik zo van, dacht dat het een psychotische klacht was. Dat ging me te ver... dus toen ben ik boos op mezelf naar bed gegaan en toen ik wakker werd kwam ik erachter dat er daadwerkelijk een aardbeving af.
De reden van die oncomfortabele nacht was vermoeidheid. Voortaan niet drie grote dingen op een dag doen. Ik denk dat dat de trigger was
Pas goed op jezelf!
Ik heb mijn hulpverlener gezegd dat we niet samen verder moeten... Nu afwachten wat het nieuwe voorstel wordt.
Drukke week, alweer... ik zou echt serieus eens beter moeten gaan plannen. Maar het lukt me niet.
Het past in de agenda, dus dan kan het toch...
Praktijk wijst uit dat dat niet helemaal zo werkt... maar hoe dan wel?
Fake it till you make it...
Wat is jullie grootste angst?
Voor mij is mijn grootste angst:
Eenzaam worden, op den duur helemaal geen vrienden of relaties meer hebben, hooguit af en toe wat appen met familie met verjaardag en kerstmis, en dan overlijden en langzaam wegrotten in mijn appartement totdat ik twee weken later gevonden word vanwege de stank.
Dat is mijn allergrootste angst.
Voor mij is mijn grootste angst:
Eenzaam worden, op den duur helemaal geen vrienden of relaties meer hebben, hooguit af en toe wat appen met familie met verjaardag en kerstmis, en dan overlijden en langzaam wegrotten in mijn appartement totdat ik twee weken later gevonden word vanwege de stank.
Dat is mijn allergrootste angst.
Let's all accept each other's differences and different opinions and live together in harmony :)
Mijn grootste angst is dat ik gestraft ga worden en daarbij heel lang zowel fysiek als psychisch moet lijden voordat ik eindelijk doodga. Ik heb vaak het gevoel dat iets me gaat straffen en dan word ik heel erg bang.quote:
Wat is jullie grootste angst?
Voor mij is mijn grootste angst:
Eenzaam worden, op den duur helemaal geen vrienden of relaties meer hebben, hooguit af en toe wat appen met familie met verjaardag en kerstmis, en dan overlijden en langzaam wegrotten in mijn appartement totdat ik twee weken later gevonden word vanwege de stank.
Dat is mijn allergrootste angst.
Waarom vind je het erg als je lijk pas na twee weken gevonden wordt? Daar merk je toch niets meer van (tenminste, daar ga ik van uit, ik kan natuurlijk niet met zekerheid zeggen of dit klopt).
Why are you wearing that stupid man suit?
Wat is depressief zijn vermoeiend he? Kolere... en dan te bedenken dat ik het praktisch een leven lang naast een fulltime baan heb gedaan
Nu even zonder werk en heb echt zo'n pensionadoplanning... 1 ding ondernemen per dag en dan nog iets van zelfzorg erbij (meestal uur wandelen) en ik lig om deze tijd in bed
Mijn grootste angst is nog 40 jaar moeten werken. Of dat alles alleen maar nog slechter wordt, maar nooit lang genoeg of slecht genoeg om te zeggen: ik stap er uit. Ik ben vrij progressief in mn ideeen over zelfbeschikking. Iedereen mag wmb zelf kiezen wanneer ie genoeg heeft vh leven, dus ik ook. Maar het is natuurlijk best een ding wat je niet in een vacuum doet. Dus de angst dat het nooit echt leuk wordt, zelfs minder leuk dan nu, maar dan toch niet zo kut dat het voor mij voelt als een uitgemaakte zaak.
Nu even zonder werk en heb echt zo'n pensionadoplanning... 1 ding ondernemen per dag en dan nog iets van zelfzorg erbij (meestal uur wandelen) en ik lig om deze tijd in bed
Mijn grootste angst is nog 40 jaar moeten werken. Of dat alles alleen maar nog slechter wordt, maar nooit lang genoeg of slecht genoeg om te zeggen: ik stap er uit. Ik ben vrij progressief in mn ideeen over zelfbeschikking. Iedereen mag wmb zelf kiezen wanneer ie genoeg heeft vh leven, dus ik ook. Maar het is natuurlijk best een ding wat je niet in een vacuum doet. Dus de angst dat het nooit echt leuk wordt, zelfs minder leuk dan nu, maar dan toch niet zo kut dat het voor mij voelt als een uitgemaakte zaak.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ik heb een eerlijke vraag: Hoe vaak denken jullie van hoe het zou zijn om er niet meer te zijn?
Ik wil absoluut niet de schijn wekken dat ik echt suïcidaal ben. Allesbehalve. Het overmand me niet, absoluut niet, maar het zijn wel gewoon gedachtes die ik heb, dagelijks wel. Doen niks, zijn verder passief en boeien me ook vrij weinig. Het popt gewoon willekeurig op. Het betekend verder ook niks voor me.
Ik vroeg me af hoe normaal is dit eigenlijk? Hebben veel mensen zoiets maar praten ze er nooit over of ben ik gewoon echt zwaar in de minderheid?
Ik wil absoluut niet de schijn wekken dat ik echt suïcidaal ben. Allesbehalve. Het overmand me niet, absoluut niet, maar het zijn wel gewoon gedachtes die ik heb, dagelijks wel. Doen niks, zijn verder passief en boeien me ook vrij weinig. Het popt gewoon willekeurig op. Het betekend verder ook niks voor me.
Ik vroeg me af hoe normaal is dit eigenlijk? Hebben veel mensen zoiets maar praten ze er nooit over of ben ik gewoon echt zwaar in de minderheid?
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Omdat dat ten koste zou gaan van de eer van mijn familie.quote:
[..]
Mijn grootste angst is dat ik gestraft ga worden en daarbij heel lang zowel fysiek als psychisch moet lijden voordat ik eindelijk doodga. Ik heb vaak het gevoel dat iets me gaat straffen en dan word ik heel erg bang.
Waarom vind je het erg als je lijk pas na twee weken gevonden wordt? Daar merk je toch niets meer van (tenminste, daar ga ik van uit, ik kan natuurlijk niet met zekerheid zeggen of dit klopt).
Waar jij bang voor bent, daar moet je voor vrezen als je wat verkeerds hebt gedaan en moet branden in de hel.
Ben jij een kind van God ? Kan jij met zuiver geweten terugkijken dat je het beste wat voor jou mogelijk was hebt gedaan ? Dan zal je opgaan tot gods altaren en koninkrijken erven . Dan zal je gelukzaligheid ervaren tot in de eeuwigheid , verblijvende in des Heeren huis
Let's all accept each other's differences and different opinions and live together in harmony :)
Ik ben totaal niet gelovig of iets dus niet leven lijkt me hoe dan ook een stuk minder gedoe
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
