Depressie & Angst #172

Hebben jullie, als je medicijnen gebruikt tenminste, ook zo ontzettend last van overmatig zweten? Bij mij is het niet simpel onder de oksels, maar over mijn hele lichaam. Ik hoef maar een klein stukje te lopen, of iets in huis te doen en ik begin nat te worden op mijn buik, rug en dan druipt het ook van mijn gezicht af. Ik kan daar moeilijk mee leven.

Ter info: wegens bipolaire stoornis en 2 pogingen suïcide slik ik nu al een jaar Nortryptiline, Olanzapine en Lithium. Ik vermoed dat het door de Nortyptiline komt.
Ben inmiddels stabiel en wil graag stoppen als dat mijn probleem met het zweten ten goede komt.

Het gaat nu bijna 2 jaar goed en heb ik wel slechte dagen maar dat is meestal maar een dag tot een week.. Alleen droom ik best vaak dat ik weer depri ben.. echt dat gevoel weer enzo.. Heel naar maar zal vast verwerking zijn.

quote:

Op vrijdag 29 oktober 2021 16:23 schreef wingdings het volgende:
Hebben jullie, als je medicijnen gebruikt tenminste, ook zo ontzettend last van overmatig zweten? Bij mij is het niet simpel onder de oksels, maar over mijn hele lichaam. Ik hoef maar een klein stukje te lopen, of iets in huis te doen en ik begin nat te worden op mijn buik, rug en dan druipt het ook van mijn gezicht af. Ik kan daar moeilijk mee leven.

Ter info: wegens bipolaire stoornis en 2 pogingen suïcide slik ik nu al een jaar Nortryptiline, Olanzapine en Lithium. Ik vermoed dat het door de Nortyptiline komt.
Ben inmiddels stabiel en wil graag stoppen als dat mijn probleem met het zweten ten goede komt.

Heel herkenbaar, schaam me soms kapot. Van de week bij de bouwmarkt, iedereen jassen aan en ik look in mijn t-shirt en zweet als een gek.

Maar het is wel minder aan het worden sinds ik bij een vriend in de sauna ga en ik ook niet constant meer de airco in de auto op standje vriezen heb staan maar gewoon op 19 a 21 graden.

quote:

Heel herkenbaar, schaam me soms kapot. Van de week bij de bouwmarkt, iedereen jassen aan en ik look in mijn t-shirt en zweet als een gek.

Maar het is wel minder aan het worden sinds ik bij een vriend in de sauna ga en ik ook niet constant meer de airco in de auto op standje vriezen heb staan maar gewoon op 19 a 21 graden.

De sauna zou ik ook eens kunnen proberen. Inderdaad ook bij koude temperaturen is het niet te harden dat zweten.

Ik slik nu 1,5 week lithium. De laatste 2-3 dagen gaat het iets beter met mijn stemming. Ik weet niet of dat door de lithium komt, het is te vroeg om daar iets over te zeggen denk ik, maar het stemt me wel hoopvol. Ik heb helemaal geen bijwerkingen gehad gelukkig.
Maar ik maak me alweer druk om hoe het zal gaan als ik weer thuis ben, als alle externe stressoren weer terugkomen.


Edit: ik heb trouwens wel 1 bijwerking: soms 's nachts als ik in bed lig een extreem gevoel van ongemak in mijn armen en de drang om ze te bewegen. Volgens mij zoals 'restless legs syndrome' maar dan dus in mijn armen

[ Bericht 11% gewijzigd door kuolema op 07-11-2021 18:28:03 ]

Even een vraagje aan eventuele ervaringsdeskundigen.

Een jaar of 4 geleden raakte ik overspannen en bleef ik terugvallen door angst voor nieuwe overspannenheid. Pogingen tot terugkomen in werk mislukten en ik had allerlei symptomen als angst, somberheid, niet meer met prikkels kunnen omgaan etc.

Zo'n 2,5 jaar geleden was ik hiervoor in behandeling en zijn we op mijn initiatief met Escitalopram (tot 15 mg) gegaan. Daarna ging het langzaamaan beter en ik functioneer nu al 1,5 - 2 jaar goed, zowel qua werk als privé. Ik heb in de tussentijd een huis gekocht met mijn vriendin en ben voor mezelf begonnen, iets wat ik nooit had gekund als ik me nog zo slecht voelde.

Omdat het goed gaat, heb ik besloten om af te bouwen. Begin dit jaar van 15 naar 10 mg, dat ging redelijk. Er waren wel bijwerkingen (prikkelbaarder), maar die verdwenen en eigenlijk ging het prima. Door drukte met werk en de verhuizing heb ik gewacht met verder afbouwen, tot een week geleden. Toen heb ik de stap naar 5 mg gemaakt. Dit valt echter vies tegen; ik heb dezelfde klachten als toen ik nog geen medicatie gebruikte en had vandaag een paniekaanval gerelateerd aan werkdruk, die plotseling (tijdelijk) hoger is geworden. Los daarvan voel ik me somber, moe, opgefokt en kan ik me lastig concentreren. Ik overweeg daarom om vandaag terug te gaan naar 10 mg. Huisarts zou me terugbellen hierover, maar heeft dat nog niet gedaan. Ik ben gewoon ontzettend bang om terug te vallen naar een situatie zoals in die rotperiode en het ging allemaal zo lekker de laatste tijd. Als dit betekent dat ik altijd 10 mg slik, dan zij het zo, mijn welzijn gaat voor.

Zijn er mensen die ook bij afbouwen of stoppen dergelijke ervaringen hadden en weer zijn opgeschaald? Leidde dat tot snel resultaat (beter voelen)?

Lijkt op ontrekkingsverschijnselen, ga je terug naar je vorige dosis en is het meteen weer okay dan is dat een bevestiging daarvan als ik het goed begrepen heb.

Ontrekkingsverschijnselen kunnen makkelijk een aantal weken aanhouden en dan zou e.e.a. moeten stabiliseren. Je schrijft dat je min of meer dezelfde ervaring hebt na de eerste afbouwstap.

Ben zelf na een psychotische depressie incl crisisopname op een gesloten afdeling weer volledig aan het werk en langzaam de AD aan het afbouwen, na de 2e stap had ik o.a. last van totaal niet moe worden en dus moeilijk kunnen slapen, enorme drukte en chaos in mijn hoofd(gedachten niet te stoppen en vlogen alle kanten op). Later werd dat weer beter.

Als het te erg wordt terug naar oude dosis en dan later op een goed moment weer proberen?

Zijn er trouwens geen kleinere stappen te maken? Procentueel gezien maak je nogal flinke stappen. Dus pillen met kleinere dosering, of knippen als dat mag met jouw medicatie.

[ Bericht 5% gewijzigd door Machinistje op 11-11-2021 17:14:31 ]

quote:

Op donderdag 11 november 2021 17:06 schreef Machinistje het volgende:
Lijkt op ontrekkingsverschijnselen, ga je terug naar je vorige dosis en is het meteen weer okay dan is dat een bevestiging daarvan als ik het goed begrepen heb.

Ontrekkingsverschijnselen kunnen makkelijk een aantal weken aanhouden en dan zou e.e.a. moeten stabiliseren. Je schrijft dat je min of meer dezelfde ervaring hebt na de eerste afbouwstap.

Ben zelf na een psychotische depressie incl crisisopname op een gesloten afdeling weer volledig aan het werk en langzaam de AD aan het afbouwen, na de 2e stap had ik o.a. last van totaal niet moe worden en dus moeilijk kunnen slapen, enorme drukte en chaos in mijn hoofd(gedachte niet te stoppen en vlogen alle kanten op). Later werd dat weer beter.

Als het te erg wordt terug naar oude dosis en dan later op een goed moment weer proberen?

Zijn er trouwens geen kleinere stappen te maken? Procentueel gezien maak je nigal flinke stappen. Dus pillen met kleinere dosering, of knippen als dat mag met jouw medicatie.

Er zijn druppels beschikbaar, daarmee kan je 1mg stappen nemen

quote:

Op donderdag 11 november 2021 17:06 schreef Machinistje het volgende:
Lijkt op ontrekkingsverschijnselen, ga je terug naar je vorige dosis en is het meteen weer okay dan is dat een bevestiging daarvan als ik het goed begrepen heb.

Ontrekkingsverschijnselen kunnen makkelijk een aantal weken aanhouden en dan zou e.e.a. moeten stabiliseren. Je schrijft dat je min of meer dezelfde ervaring hebt na de eerste afbouwstap.

Ben zelf na een psychotische depressie incl crisisopname op een gesloten afdeling weer volledig aan het werk en langzaam de AD aan het afbouwen, na de 2e stap had ik o.a. last van totaal niet moe worden en dus moeilijk kunnen slapen, enorme drukte en chaos in mijn hoofd(gedachten niet te stoppen en vlogen alle kanten op). Later werd dat weer beter.

Als het te erg wordt terug naar oude dosis en dan later op een goed moment weer proberen?

Zijn er trouwens geen kleinere stappen te maken? Procentueel gezien maak je nogal flinke stappen. Dus pillen met kleinere dosering, of knippen als dat mag met jouw medicatie.

Thanks voor je reactie. De huisarts heeft teruggebeld en kan zich in mijn idee vinden om weer 10 mg te nemen. Dat heb ik zojuist gedaan.

Ik denk zelf dat het een combinatie is van werkdruk en het afbouwen, en dat de klachten elkaar versterken. Ik hoop dat ik dat door op te schakelen nu tijdig heb ondervangen. Rond de kerst wordt het wat rustiger en neem ik eens een paar weken vrij, misschien een mooi moment om nogmaals proberen af te bouwen.

Het klopt dat de stappen procentueel gezien groot zijn, maar het zijn normale stappen die ook geadviseerd worden in o.a. de bijsluiter. Er zijn ook speciale tussenstappen die per mg gaan, wellicht is dat beter voor mij.

quote:

Op donderdag 11 november 2021 17:30 schreef El_Liberaliste het volgende:

[..]
Thanks voor je reactie. De huisarts heeft teruggebeld en kan zich in mijn idee vinden om weer 10 mg te nemen. Dat heb ik zojuist gedaan.

Ik denk zelf dat het een combinatie is van werkdruk en het afbouwen, en dat de klachten elkaar versterken. Ik hoop dat ik dat door op te schakelen nu tijdig heb ondervangen. Rond de kerst wordt het wat rustiger en neem ik eens een paar weken vrij, misschien een mooi moment om nogmaals proberen af te bouwen.

Het klopt dat de stappen procentueel gezien groot zijn, maar het zijn normale stappen die ook geadviseerd worden in o.a. de bijsluiter. Er zijn ook speciale tussenstappen die per mg gaan, wellicht is dat beter voor mij.

Klinkt als een goed plan! De laatste stappen zijn het moeilijkst. Ik kom van 125mg af, naar 100, 75, 50, een de verdere stappen wil ik per 10mg doen. Weliswaar andere medicatie dan jij. Er is veel te vinden over ontrekkingsverschijnselen op internet, deze worden nog wel eens onderschat, en soms onterecht gedacht dat de depressie of ziektebeeld terugkomt. Als je met de 10mg binnen een paar dagen weer de oude bent zijn het hoogst waarschijnlijk ontrekkingsverschijnselen geweest. Succes!

Bedankt voor jullie reacties, doet me goed om te lezen! Ik heb vannacht vreselijk geslapen maar ga er vandaag weer met goede moed tegenaan

Chaos in mijn hoofd
Stemmen
een enge man die em er niet langs laat waardoor ik niet naar bed durf
stemming vliegt alle kanten op
ben nu doodsbang
en ik durf niet te bellen naar de crisisdienst, want dan kan die man me horen en ik ben bang dat hij dan boos wordt
van euforisch naar down en back

fuck

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 00:35 schreef ChildoftheStars het volgende:
Chaos in mijn hoofd
Stemmen
een enge man die em er niet langs laat waardoor ik niet naar bed durf
stemming vliegt alle kanten op
ben nu doodsbang
en ik durf niet te bellen naar de crisisdienst, want dan kan die man me horen en ik ben bang dat hij dan boos wordt
van euforisch naar down en back

fuck

Gaat het een beetje? Heb je ondertussen al kunnen bellen? Of tenminste een berichtje sturen naar een vriendin?
Ik denk aan je

Sorry... het gaat gelukkig weer goed

Vannacht was er een aardbeving. De vloer golfde, de muren kraakten en de bank bewoog. Daar schrok ik zo van, dacht dat het een psychotische klacht was. Dat ging me te ver... dus toen ben ik boos op mezelf naar bed gegaan en toen ik wakker werd kwam ik erachter dat er daadwerkelijk een aardbeving af.

De reden van die oncomfortabele nacht was vermoeidheid. Voortaan niet drie grote dingen op een dag doen. Ik denk dat dat de trigger was

Wat is jullie grootste angst?

Voor mij is mijn grootste angst:

Eenzaam worden, op den duur helemaal geen vrienden of relaties meer hebben, hooguit af en toe wat appen met familie met verjaardag en kerstmis, en dan overlijden en langzaam wegrotten in mijn appartement totdat ik twee weken later gevonden word vanwege de stank.

Dat is mijn allergrootste angst.

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 17:47 schreef sirdanilot het volgende:
Wat is jullie grootste angst?

Voor mij is mijn grootste angst:

Eenzaam worden, op den duur helemaal geen vrienden of relaties meer hebben, hooguit af en toe wat appen met familie met verjaardag en kerstmis, en dan overlijden en langzaam wegrotten in mijn appartement totdat ik twee weken later gevonden word vanwege de stank.

Dat is mijn allergrootste angst.

Mijn grootste angst is dat ik gestraft ga worden en daarbij heel lang zowel fysiek als psychisch moet lijden voordat ik eindelijk doodga. Ik heb vaak het gevoel dat iets me gaat straffen en dan word ik heel erg bang.

Waarom vind je het erg als je lijk pas na twee weken gevonden wordt? Daar merk je toch niets meer van (tenminste, daar ga ik van uit, ik kan natuurlijk niet met zekerheid zeggen of dit klopt).

Wat is depressief zijn vermoeiend he? Kolere... en dan te bedenken dat ik het praktisch een leven lang naast een fulltime baan heb gedaan

Nu even zonder werk en heb echt zo'n pensionadoplanning... 1 ding ondernemen per dag en dan nog iets van zelfzorg erbij (meestal uur wandelen) en ik lig om deze tijd in bed

Mijn grootste angst is nog 40 jaar moeten werken. Of dat alles alleen maar nog slechter wordt, maar nooit lang genoeg of slecht genoeg om te zeggen: ik stap er uit. Ik ben vrij progressief in mn ideeen over zelfbeschikking. Iedereen mag wmb zelf kiezen wanneer ie genoeg heeft vh leven, dus ik ook. Maar het is natuurlijk best een ding wat je niet in een vacuum doet. Dus de angst dat het nooit echt leuk wordt, zelfs minder leuk dan nu, maar dan toch niet zo kut dat het voor mij voelt als een uitgemaakte zaak.

Ik heb een eerlijke vraag: Hoe vaak denken jullie van hoe het zou zijn om er niet meer te zijn?

Ik wil absoluut niet de schijn wekken dat ik echt suïcidaal ben. Allesbehalve. Het overmand me niet, absoluut niet, maar het zijn wel gewoon gedachtes die ik heb, dagelijks wel. Doen niks, zijn verder passief en boeien me ook vrij weinig. Het popt gewoon willekeurig op. Het betekend verder ook niks voor me.

Ik vroeg me af hoe normaal is dit eigenlijk? Hebben veel mensen zoiets maar praten ze er nooit over of ben ik gewoon echt zwaar in de minderheid?

quote:

Op dinsdag 16 november 2021 20:01 schreef kuolema het volgende:

[..]
Mijn grootste angst is dat ik gestraft ga worden en daarbij heel lang zowel fysiek als psychisch moet lijden voordat ik eindelijk doodga. Ik heb vaak het gevoel dat iets me gaat straffen en dan word ik heel erg bang.

Waarom vind je het erg als je lijk pas na twee weken gevonden wordt? Daar merk je toch niets meer van (tenminste, daar ga ik van uit, ik kan natuurlijk niet met zekerheid zeggen of dit klopt).

Omdat dat ten koste zou gaan van de eer van mijn familie.

Waar jij bang voor bent, daar moet je voor vrezen als je wat verkeerds hebt gedaan en moet branden in de hel.

Ben jij een kind van God ? Kan jij met zuiver geweten terugkijken dat je het beste wat voor jou mogelijk was hebt gedaan ? Dan zal je opgaan tot gods altaren en koninkrijken erven . Dan zal je gelukzaligheid ervaren tot in de eeuwigheid , verblijvende in des Heeren huis

Ik ben totaal niet gelovig of iets dus niet leven lijkt me hoe dan ook een stuk minder gedoe