[Hardlopen] #1214 Rentober

Tijd voor mijn marathon verslag!

Zaterdagavond met de trein naar Utrecht, spullen gedropt in m'n hotel en door naar Amsterdam Zuid voor de pasta party. Het was er rustig, prima gegeten en vervolgens weer terug naar Utrecht. Daar nog wat kleins gegeten, zodat ik niet meer een te volle maag zou starten. Melatonine tabletje ingenomen om m'n slaap een beetje te bevorderen en wonder boven wonder een heerlijke nachtrust gehad.

S ochtends om half 7 ging de wekker en de adrelanine was gelijk daar. Kom yoghurt met muesli naar binnen gewerkt, nog een paar slokken bietensap en weer onderweg naar Amsterdam Zuid.

Daar aangekomen nog ff gemeet met een collega die 'm ook zou lopen. Banaantje gegeten, spullen gedropt en naar de ingang. Shit! Bril vergeten in m'n tas te stoppen.. Terug naar de garderobe, bril afgegeven en inmiddels stond er een enorme opstopping tot buiten het stadion. Stapje voor stapje uiteindelijk binnengekomen en nog net het startschot mee kunnen krijgen. Vlug naar m'n startvak en uiteindelijk vertrokken!

Na nog geen 2km was er al een opstopping door een wegversmalling waardoor alles even stilstond. Erg irritant, want je wil je meters maken.
Door het vondelpark, onder het rijksmuseum, ik kon alleen maar glimlachen omdat ik zo blij was dat het vandaag ging gebeuren! 10k, 15k nergens last van, ik was ik bloedvorm en liep al een tijd steady 5:25. Bij 20k voelde ik ineens m'n kuit.. Kramp? Nee toch? Dus toen net iets anders gaan lopen. De kramp bleef uit, maar het anders lopen kostte wel kracht. Vanaf 25km begon het zwaar te worden en tempo omlaag naar 5:40.
Bij 30km was die glimlach al een tijdje verdwenen en begon het echte afzien, ben ik toch te snel van start gegaan en heb ik mezelf overschat? Daar leek het wel op.

Bij 32km stonden de schermen waar vrienden/familie van renners een videoboodschap lieten zien. Ondanks dat ze niet aan mij werden gericht, werd ik er emotioneel van en ik kreeg ineens last van ademhalingproblemen, alsof ik geen zuurstof kon opnemen. Ik schrok me rot, hartproblemen? Ik ging heel gecontroleerd ademhalen en toen ging het weer. Mogelijk door de emoties die even door me heen gingen, dat m'n ademhaling moeizaam verliep, want daarna bleef het weg.

Km voor km kropen voorbij en de lol was er toch echt vanaf. Af en toe een high five en aanmoedigende mensen die me op de been hielden.
Bij 38km wilde ik zo graag gaan wandelen, maar ik vertikte het. Ik zag mensen overal wandelen, met kramp op de grond of erger.
Uiteindelijk het stadion in zicht! Ik kon echt niet meer versnellen, met alle kracht die ik in me had over de sintelbaan en het finishbord is op m'n netvlies gebrand, ik heb het gehaald!!

Tranen van ontlading, trots en het feit dat m'n ouders daar stonden kon ik niet onderdrukken. Dat wordt versterkt door het feit dat ik altijd te zwaar was, rookte en blowde. Iets dat ik alle 3 in de laatste 2 jaar heb weten te overwinnen, en deze marathon bezegelde dat.

M'n hele lichaam was er klaar mee. Ik had echt even nodig om m'n ouders goed te woord te kunnen staan. Vervolgens door naar de medaille graveerstand: 4:05:18

Sinds gisteren ben ik een marathonloper! wat ben ik trots op mezelf!

[ Bericht 2% gewijzigd door Neo-Mullen op 21-10-2019 20:08:26 ]

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 09:05 schreef Neo-Mullen het volgende:
Tijd voor mijn marathon verslag!

Zaterdagavond met de trein naar Utrecht, spullen gedropt in m'n hotel en door naar Amsterdam Zuid voor de pasta party. Het was er rustig, prima gegeten en vervolgens weer terug naar Utrecht. Daar nog wat kleine gegeten, zodat ik niet meer een te volle maag zou starten. Melatonine tabletje ingenomen om m'n slaap een beetje te bevorderen en wonder boven wonder een heerlijke nachtrust gehad.

S ochtends om half 7 ging de wekker en de adrelanine was gelijk daar. Kom yoghurt met muesli naar binnen gewerkt, nog een paar slokken bietensap en weer onderweg naar Amsterdam Zuid.

Daar aangekomen nog ff gemeet met een collega die 'm ook zou lopen. Banaantje gegeten, spullen gedropt en naar de ingang. Shit! Bril vergeten in m'n tas te stoppen.. Terug naar de garderobe, bril afgegeven en inmiddels stond er een enorme opstopping tot buiten het stadion. Stapje voor stapje uiteindelijk binnengekomen en nog net het startschot mee kunnen krijgen. Vlug naar m'n startvak en uiteindelijk vertrokken!

Na nog geen 2km was er al een opstopping door een wegversmalling waardoor alles even stilstond. Erg irritant, want je wil je meters maken.
Door het vondelpark, onder het rijksmuseum, ik kon alleen maar glimlachen omdat ik zo blij was dat het vandaag ging gebeuren! 10k, 15k nergens last van, ik was ik bloedvorm en liep al een tijd steady 5:25. Bij 20k voelde ik ineens m'n kuit.. Kramp? Nee toch? Dus toen net iets anders gaan lopen. De kramp bleef uit, maar het anders lopen kostte wel kracht. Vanaf 25km begon het zwaar te worden en tempo omlaag naar 5:40.
Bij 30km was die glimlach al een tijdje verdwenen en begon het echte afzien, ben ik toch te snel van start gegaan en heb ik mezelf overschat? Daar leek het wel op.

Bij 32km stonden de schermen waar vrienden/familie van renners een videoboodschap lieten zien. Ondanks dat ze niet aan mij werden gericht, werd ik er emotioneel van en ik kreeg ineens last van ademhalingproblemen, alsof ik geen zuurstof kon opnemen. Ik schrok me rot, hartproblemen? Ik ging heel gecontroleerd ademhalen en toen ging het weer. Mogelijk door de emoties die even door me heen gingen, dat m'n ademhaling moeizaam verliep, want daarna bleef het weg.

Km voor km kropen voorbij en de lol was er toch echt vanaf. Af en toe een high five en aanmoedigende mensen die me op de been hielden.
Bij 38km wilde ik zo graag gaan wandelen, maar ik vertikte het. Ik zag mensen overal wandelen, met kramp op de grond of erger.
Uiteindelijk het stadion in zicht! Ik kon echt niet meer versnellen, met alle kracht die ik in me had over de sintelbaan en het finishbord is op m'n netvlies gebrand, ik heb het gehaald!!

Tranen van ontlading, trots en het feit dat m'n ouders daar stonden kon ik niet onderdrukken. Dat wordt versterkt door het feit dat ik altijd te zwaar was, rookte en blowde. Iets dat ik alle 2 in de laatste 2 jaar heb weten te overwinnen, en deze marathon bezegelde dat.

M'n hele lichaam was er klaar mee. Ik had echt even nodig om m'n ouders goed te woord te kunnen staan. Vervolgens door naar de medaille graveerstand: 4:05:18

Sinds gisteren ben ik een marathonloper! wat ben ik trots op mezelf!

Gefeliciteerd met deze mooie overwinning

quote:

Op zondag 20 oktober 2019 22:24 schreef Guard het volgende:

[..]

Zal eens tijd worden, lamme tak.....

Ja

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 09:05 schreef Neo-Mullen het volgende:
Tijd voor mijn marathon verslag!

Zaterdagavond met de trein naar Utrecht, spullen gedropt in m'n hotel en door naar Amsterdam Zuid voor de pasta party. Het was er rustig, prima gegeten en vervolgens weer terug naar Utrecht. Daar nog wat kleins gegeten, zodat ik niet meer een te volle maag zou starten. Melatonine tabletje ingenomen om m'n slaap een beetje te bevorderen en wonder boven wonder een heerlijke nachtrust gehad.

S ochtends om half 7 ging de wekker en de adrelanine was gelijk daar. Kom yoghurt met muesli naar binnen gewerkt, nog een paar slokken bietensap en weer onderweg naar Amsterdam Zuid.

Daar aangekomen nog ff gemeet met een collega die 'm ook zou lopen. Banaantje gegeten, spullen gedropt en naar de ingang. Shit! Bril vergeten in m'n tas te stoppen.. Terug naar de garderobe, bril afgegeven en inmiddels stond er een enorme opstopping tot buiten het stadion. Stapje voor stapje uiteindelijk binnengekomen en nog net het startschot mee kunnen krijgen. Vlug naar m'n startvak en uiteindelijk vertrokken!

Na nog geen 2km was er al een opstopping door een wegversmalling waardoor alles even stilstond. Erg irritant, want je wil je meters maken.
Door het vondelpark, onder het rijksmuseum, ik kon alleen maar glimlachen omdat ik zo blij was dat het vandaag ging gebeuren! 10k, 15k nergens last van, ik was ik bloedvorm en liep al een tijd steady 5:25. Bij 20k voelde ik ineens m'n kuit.. Kramp? Nee toch? Dus toen net iets anders gaan lopen. De kramp bleef uit, maar het anders lopen kostte wel kracht. Vanaf 25km begon het zwaar te worden en tempo omlaag naar 5:40.
Bij 30km was die glimlach al een tijdje verdwenen en begon het echte afzien, ben ik toch te snel van start gegaan en heb ik mezelf overschat? Daar leek het wel op.

Bij 32km stonden de schermen waar vrienden/familie van renners een videoboodschap lieten zien. Ondanks dat ze niet aan mij werden gericht, werd ik er emotioneel van en ik kreeg ineens last van ademhalingproblemen, alsof ik geen zuurstof kon opnemen. Ik schrok me rot, hartproblemen? Ik ging heel gecontroleerd ademhalen en toen ging het weer. Mogelijk door de emoties die even door me heen gingen, dat m'n ademhaling moeizaam verliep, want daarna bleef het weg.

Km voor km kropen voorbij en de lol was er toch echt vanaf. Af en toe een high five en aanmoedigende mensen die me op de been hielden.
Bij 38km wilde ik zo graag gaan wandelen, maar ik vertikte het. Ik zag mensen overal wandelen, met kramp op de grond of erger.
Uiteindelijk het stadion in zicht! Ik kon echt niet meer versnellen, met alle kracht die ik in me had over de sintelbaan en het finishbord is op m'n netvlies gebrand, ik heb het gehaald!!

Tranen van ontlading, trots en het feit dat m'n ouders daar stonden kon ik niet onderdrukken. Dat wordt versterkt door het feit dat ik altijd te zwaar was, rookte en blowde. Iets dat ik alle 2 in de laatste 2 jaar heb weten te overwinnen, en deze marathon bezegelde dat.

M'n hele lichaam was er klaar mee. Ik had echt even nodig om m'n ouders goed te woord te kunnen staan. Vervolgens door naar de medaille graveerstand: 4:05:18

Sinds gisteren ben ik een marathonloper! wat ben ik trots op mezelf!

Wow. Mooie strijd geleverd en als winnaar gefinisht!
Gefeliciteerd

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 09:05 schreef Neo-Mullen het volgende:
Tijd voor mijn marathon verslag!

Zaterdagavond met de trein naar Utrecht, spullen gedropt in m'n hotel en door naar Amsterdam Zuid voor de pasta party. Het was er rustig, prima gegeten en vervolgens weer terug naar Utrecht. Daar nog wat kleins gegeten, zodat ik niet meer een te volle maag zou starten. Melatonine tabletje ingenomen om m'n slaap een beetje te bevorderen en wonder boven wonder een heerlijke nachtrust gehad.

S ochtends om half 7 ging de wekker en de adrelanine was gelijk daar. Kom yoghurt met muesli naar binnen gewerkt, nog een paar slokken bietensap en weer onderweg naar Amsterdam Zuid.

Daar aangekomen nog ff gemeet met een collega die 'm ook zou lopen. Banaantje gegeten, spullen gedropt en naar de ingang. Shit! Bril vergeten in m'n tas te stoppen.. Terug naar de garderobe, bril afgegeven en inmiddels stond er een enorme opstopping tot buiten het stadion. Stapje voor stapje uiteindelijk binnengekomen en nog net het startschot mee kunnen krijgen. Vlug naar m'n startvak en uiteindelijk vertrokken!

Na nog geen 2km was er al een opstopping door een wegversmalling waardoor alles even stilstond. Erg irritant, want je wil je meters maken.
Door het vondelpark, onder het rijksmuseum, ik kon alleen maar glimlachen omdat ik zo blij was dat het vandaag ging gebeuren! 10k, 15k nergens last van, ik was ik bloedvorm en liep al een tijd steady 5:25. Bij 20k voelde ik ineens m'n kuit.. Kramp? Nee toch? Dus toen net iets anders gaan lopen. De kramp bleef uit, maar het anders lopen kostte wel kracht. Vanaf 25km begon het zwaar te worden en tempo omlaag naar 5:40.
Bij 30km was die glimlach al een tijdje verdwenen en begon het echte afzien, ben ik toch te snel van start gegaan en heb ik mezelf overschat? Daar leek het wel op.

Bij 32km stonden de schermen waar vrienden/familie van renners een videoboodschap lieten zien. Ondanks dat ze niet aan mij werden gericht, werd ik er emotioneel van en ik kreeg ineens last van ademhalingproblemen, alsof ik geen zuurstof kon opnemen. Ik schrok me rot, hartproblemen? Ik ging heel gecontroleerd ademhalen en toen ging het weer. Mogelijk door de emoties die even door me heen gingen, dat m'n ademhaling moeizaam verliep, want daarna bleef het weg.

Km voor km kropen voorbij en de lol was er toch echt vanaf. Af en toe een high five en aanmoedigende mensen die me op de been hielden.
Bij 38km wilde ik zo graag gaan wandelen, maar ik vertikte het. Ik zag mensen overal wandelen, met kramp op de grond of erger.
Uiteindelijk het stadion in zicht! Ik kon echt niet meer versnellen, met alle kracht die ik in me had over de sintelbaan en het finishbord is op m'n netvlies gebrand, ik heb het gehaald!!

Tranen van ontlading, trots en het feit dat m'n ouders daar stonden kon ik niet onderdrukken. Dat wordt versterkt door het feit dat ik altijd te zwaar was, rookte en blowde. Iets dat ik alle 2 in de laatste 2 jaar heb weten te overwinnen, en deze marathon bezegelde dat.

M'n hele lichaam was er klaar mee. Ik had echt even nodig om m'n ouders goed te woord te kunnen staan. Vervolgens door naar de medaille graveerstand: 4:05:18

Sinds gisteren ben ik een marathonloper! wat ben ik trots op mezelf!

Heel mooi verhaal, herkenbare emoties van een marathonloper! Geniet van de spierpijn!

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 09:05 schreef Neo-Mullen het volgende:

Sinds gisteren ben ik een marathonloper! wat ben ik trots op mezelf!

Top, gefeliciteerd!

Het marathonweekend begon al leuk. Vrijdagmiddag naar de Expo. Ja sorry meneer we kunnen uw startnummer niet vinden (had via Isostar 2 startbewijzen gewonnen). Gaat u maar even naar de helpdesk. Moeilijk moeilijk allemaal, maar toch goed gekomen. Wel balen, want we hadden geweldige nummers (535/536). Nu hoge nummers zonder naam. Ik wilde toch een foto bij de muur gemaakt met mijn nummer. Zie ik dat ik opeens in vak roze sta (terwijl officieel we in wit mochten starten). Dus ik weer terug. Nou vooruit dan maar. Maar wat klaag je nou, je heb de nummers gekregen krijg je dan te horen. Ben je wel zo snel? Daar gaat het niet om, het was nu een principekwestie geworden.

Zaterdag kreeg ik te horen via een vriend dat ik niet meer in de app te vinden was. Dus ik weer naar de Expo (had ik toch al met mijn loopvriendin afgesproken om dat tweede nr aan af te geven, zij ging me hazen). Dus weer naar de helpdesk. Gelukkig werd ik geholpen door 'teamleider'. Ze zag meteen wat er mis was gegaan. BIB nummers verwisseld met de chipsnummers of zoiets. Het zou opgelost zijn met de nieuwe update van de app.

Weer naar huis lekker op de bank hangen en pasta eten. Vroeg naar bed, want zondag natuurlijk vroeg op. Heb wonderbaarlijk goed geslapen. Al was ik om 5 uur klaar wakker. Nog maar even netflixen dan maar. Ontbijt erin en laatste spullen pakken.

Bij het stadion aangekomen zag ik mijn vriendin al snel. Lekker gekletst en omgekleed. Richting startvak. Daar kwam zij een aantal bekenden tegen. Het was heel apart om in het eerste startvak te starten. Was lang niet zo druk en achter ons stonden heel mensen als een soort dolle stier te wachten om ons te verpulveren (een soort de Lion king scene met de wildebeastss). we gingen van start... en na nog geen 50 meter voelde ik de eerste beuken in mijn rug. Mensen wilde door ons heen lopen. Terwijl wij netjes recht bleven lopen. Dit duurde zeker tot de 2 km. In het vondelpark werd het iets rustiger. Rijksmuseum onderdoor (blijft geweldig). Zo richting Zuid. Doordat we zo opgejaagd waren zat het tempo er goed in (iets gegoed, gemiddeld van 5.38 of zo). Dit hielden we lang vol. Maar na 21 km begon het me iets op te breken. Maar kon door blijven lopen. Gelukkig gingen we weer richting Amsterdam. Na 26 km kwamen we bekenden tegen. Kregen we water van. Daarna weer door. Stonden er nou bekenden bij 28 km of toch 29 km? Uiteindelijk liepen we van bekenden naar de dj op 29 km naar de drankpost op 31km. Pfff het werd steeds zwaarder. Moest ook echt af en toe lopen. Pakten het weer op en gingen weer door. Helaas geen filmpje op 32 km (vanwege bibs problemen natuurlijk).

Het werd steeds iets zwaarder. Voelde ik nu kramp? Besloot de Kipchoge techniek toe te passen. Ik ging glimlachen, verrek dat werkte (voor 500 meter). Oh zo komt die leuke tunnel nog, pfff. Maar als we die voorbij zijn, zitten we bijna in het vondelpark. En ja daar waren we dan ook snel. Dat duurde lang. Gingen we mijn gestelde tijd halen? Het leek me goed om 4:44 te lopen (op mijn 44ste de 44e editie te lopen in 4:44. Mijn eerste keer was in 4:52) Al zwoegend kwam ik het vondelpark uit. Die laaste 1,5 km waren heel zwaar, maar zag de lampen van het stadion al. Dus doorploeteren. Heb mezelf richting finish gewerkt. En ja hoor... onze tijd was 4:44.14

Het starten in het eerste vak was een belevenis, maar dat nooit meer. Dan liever gewoon in mijn normale vak, dan kan ik mijn eigen tempo lopen.

Denk er nu al meteen weer aan om Rotterdam te gaan lopen. Een goed teken. Maar eerst de beentjes rust geven.

quote:

Regels? 'Gezeur'

Boonstra is van mening dat de internationale atletiekfederatie IAAF regels moet gaan opstellen voor schoeisel. "Er moet iets veranderen, want nu kunnen schoenenfabrikanten het spel van de marathon gaan veranderen en bepalen hoe het gespeeld gaat worden."

Daar is Nageeye het hartgrondig mee oneens. "Dat vind ik een beetje gezeur", zegt de Nederlands kampioen.

Op de vraag of de schoen niet een beetje te vergelijken is met de klapschaats, de innovatie in de schaatssport aan het einde van de vorige eeuw voor een revolutie zorgde, antwoordt Nageeye: "Nee, absoluut niet. De schoenen waarmee ik de marathon loop, kan iedereen kopen. Er zit gewoon materiaal in, dat toegestaan is. Ik zeg altijd: je moet eerst heel hard lopen voordat je begint te zeuren."

https://nos.nl/artikel/23(...)n-beetje-gezeur.html

Zijn er regels wat betreft 'schoen'? Nageeye snapt de vergelijking ook niet met de klapschaats, die kon ook iedereen kopen. Het probleem was de versnelling die gemaakt kon worden met de klapschaats. Vooral dat 'je moet niet zeuren want je loopt niet hard' argument

Kijk, zo zag ik er een minuut of drie voor het uitstappen uit.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 15:05 schreef linebear het volgende:
Het marathonweekend begon al leuk. Vrijdagmiddag naar de Expo. Ja sorry meneer we kunnen uw startnummer niet vinden (had via Isostar 2 startbewijzen gewonnen). Gaat u maar even naar de helpdesk. Moeilijk moeilijk allemaal, maar toch goed gekomen. Wel balen, want we hadden geweldige nummers (535/536). Nu hoge nummers zonder naam. Ik wilde toch een foto bij de muur gemaakt met mijn nummer. Zie ik dat ik opeens in vak roze sta (terwijl officieel we in wit mochten starten). Dus ik weer terug. Nou vooruit dan maar. Maar wat klaag je nou, je heb de nummers gekregen krijg je dan te horen. Ben je wel zo snel? Daar gaat het niet om, het was nu een principekwestie geworden.

Zaterdag kreeg ik te horen via een vriend dat ik niet meer in de app te vinden was. Dus ik weer naar de Expo (had ik toch al met mijn loopvriendin afgesproken om dat tweede nr aan af te geven, zij ging me hazen). Dus weer naar de helpdesk. Gelukkig werd ik geholpen door 'teamleider'. Ze zag meteen wat er mis was gegaan. BIB nummers verwisseld met de chipsnummers of zoiets. Het zou opgelost zijn met de nieuwe update van de app.

Weer naar huis lekker op de bank hangen en pasta eten. Vroeg naar bed, want zondag natuurlijk vroeg op. Heb wonderbaarlijk goed geslapen. Al was ik om 5 uur klaar wakker. Nog maar even netflixen dan maar. Ontbijt erin en laatste spullen pakken.

Bij het stadion aangekomen zag ik mijn vriendin al snel. Lekker gekletst en omgekleed. Richting startvak. Daar kwam zij een aantal bekenden tegen. Het was heel apart om in het eerste startvak te starten. Was lang niet zo druk en achter ons stonden heel mensen als een soort dolle stier te wachten om ons te verpulveren (een soort de Lion king scene met de wildebeastss). we gingen van start... en na nog geen 50 meter voelde ik de eerste beuken in mijn rug. Mensen wilde door ons heen lopen. Terwijl wij netjes recht bleven lopen. Dit duurde zeker tot de 2 km. In het vondelpark werd het iets rustiger. Rijksmuseum onderdoor (blijft geweldig). Zo richting Zuid. Doordat we zo opgejaagd waren zat het tempo er goed in (iets gegoed, gemiddeld van 5.38 of zo). Dit hielden we lang vol. Maar na 21 km begon het me iets op te breken. Maar kon door blijven lopen. Gelukkig gingen we weer richting Amsterdam. Na 26 km kwamen we bekenden tegen. Kregen we water van. Daarna weer door. Stonden er nou bekenden bij 28 km of toch 29 km? Uiteindelijk liepen we van bekenden naar de dj op 29 km naar de drankpost op 31km. Pfff het werd steeds zwaarder. Moest ook echt af en toe lopen. Pakten het weer op en gingen weer door. Helaas geen filmpje op 32 km (vanwege bibs problemen natuurlijk).

Het werd steeds iets zwaarder. Voelde ik nu kramp? Besloot de Kipchoge techniek toe te passen. Ik ging glimlachen, verrek dat werkte (voor 500 meter). Oh zo komt die leuke tunnel nog, pfff. Maar als we die voorbij zijn, zitten we bijna in het vondelpark. En ja daar waren we dan ook snel. Dat duurde lang. Gingen we mijn gestelde tijd halen? Het leek me goed om 4:44 te lopen (op mijn 44ste de 44e editie te lopen in 4:44. Mijn eerste keer was in 4:52) Al zwoegend kwam ik het vondelpark uit. Die laaste 1,5 km waren heel zwaar, maar zag de lampen van het stadion al. Dus doorploeteren. Heb mezelf richting finish gewerkt. En ja hoor... onze tijd was 4:44.14

Het starten in het eerste vak was een belevenis, maar dat nooit meer. Dan liever gewoon in mijn normale vak, dan kan ik mijn eigen tempo lopen.

Denk er nu al meteen weer aan om Rotterdam te gaan lopen. Een goed teken. Maar eerst de beentjes rust geven.

Sorry van de lompe reactie, maar dat van dat startvak had je toch kunnen weten?
Je mag altijd verder terug gaan staan..

Iemand die net wel/net niet onder de 3 uur gaat lopen wil alle kleine beetjes bij elkaar rapen om dat te redden, dus logisch dat die zo snel mogelijk langs mensen willen die veel langzamer lopen. Daar zijn die startvakken voor..

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 16:29 schreef xzaz het volgende:

[..]

https://nos.nl/artikel/23(...)n-beetje-gezeur.html

Zijn er regels wat betreft 'schoen'? Nageeye snapt de vergelijking ook niet met de klapschaats, die kon ook iedereen kopen. Het probleem was de versnelling die gemaakt kon worden met de klapschaats. Vooral dat 'je moet niet zeuren want je loopt niet hard' argument

Mja ik vind dat Boonstra ook niet echt een punt heeft eigenlijk. Innovatie in de sport als het a) de aard van de sport fundamenteel verandert of b) een oneerlijk voordeel geeft aan rijke landen omdat het niet voor iedereen beschikbaar is. Dat is bij deze schoenen niet het geval.. Het is ook nog maar de vraag hoeveel het nou echt scheelt en hoeveel placebo is. De AMS marathon werd iig niet op vaporflys gewonnen!

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:06 schreef La_Tramposa het volgende:

[..]

De AMS marathon werd iig niet op vaporflys gewonnen!

Hierover gesproken: weet jij (of iemand) waar dat gisteren werd uitgezonden? Ik heb het nog niet gezien en heb zelfs nog geen uitslag gezien, dus wellicht kan ik nog spoilervrij terugkijken

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:06 schreef La_Tramposa het volgende:

[..]

Mja ik vind dat Boonstra ook niet echt een punt heeft eigenlijk. Innovatie in de sport als het a) de aard van de sport fundamenteel verandert of b) een oneerlijk voordeel geeft aan rijke landen omdat het niet voor iedereen beschikbaar is. Dat is bij deze schoenen niet het geval.. Het is ook nog maar de vraag hoeveel het nou echt scheelt en hoeveel placebo is. De AMS marathon werd iig niet op vaporflys gewonnen!

Boonstra zegt eigenlijk alleen dat ze het jammer vindt, niet dat ze tegen ontwikkeling is. De nieuwe fiets bij baanwielrennen en nieuwe schoenen bij hardlopen is prima. Het probleem is alleen wanneer die nieuwe fiets een motortje heeft waardoor je sneller gaat. Bij de hardloopschoen is dat precies 't zelfde; als je zo'n vering heb dat het je energie bespaart (ook al is het een klein beetje) moet je je als bond gaan afvragen of dat wel geldig is of als een vorm van (mechanische)doping kan worden gezien.

Tot hoever mag je gaan met je schoen? Het kan niet de bedoeling zijn naar mijn mening dat de ene schoen sneller is dan de andere.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 16:29 schreef xzaz het volgende:

[..]

https://nos.nl/artikel/23(...)n-beetje-gezeur.html

Zijn er regels wat betreft 'schoen'? Nageeye snapt de vergelijking ook niet met de klapschaats, die kon ook iedereen kopen. Het probleem was de versnelling die gemaakt kon worden met de klapschaats. Vooral dat 'je moet niet zeuren want je loopt niet hard' argument

Wanneer houdt het op een schoen te zijn.
Zo iets lijkt me ook helpen om hard te gaan.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:14 schreef xzaz het volgende:

[..]

Boonstra zegt eigenlijk alleen dat ze het jammer vindt, niet dat ze tegen ontwikkeling is. De nieuwe fiets bij baanwielrennen en nieuwe schoenen bij hardlopen is prima. Het probleem is alleen wanneer die nieuwe fiets een motortje heeft waardoor je sneller gaat. Bij de hardloopschoen is dat precies 't zelfde; als je zo'n vering heb dat het je energie bespaart (ook al is het een klein beetje) moet je je als bond gaan afvragen of dat wel geldig is of als een vorm van (mechanische)doping kan worden gezien.

Tot hoever mag je gaan met je schoen? Het kan niet de bedoeling zijn naar mijn mening dat de ene schoen sneller is dan de andere.

Maar dat heb je toch altijd bij verschillende modellen? De goedkoopste schoenen van nu zijn ongetwijfeld beter (en dus sneller) dan topmodellen van 50 jaar geleden.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:15 schreef heywoodu het volgende:

[..]

Maar dat heb je toch altijd bij verschillende modellen? De goedkoopste schoenen van nu zijn ongetwijfeld beter (en dus sneller) dan topmodellen van 50 jaar geleden.

Nee dat denk ik niet; met de carbonschoen zit er onder in de schoen zeg maar een veer systeem waardoor je energie meeneemt.

Is dit nog toegestaan?

Hier nog een quote

quote:

Waarom het zo hard ging? Cees Pronk, directeur van de marathon, stelde zelf al de vraag die komen zou. Hij kreeg de laatste weken veel vragen over de schoenenkwestie. 'Nike heeft nu een voorsprong. De sport ontwikkelt zich. Ik voetbalde vroeger met een veterbal. Schaatsers begonnen op hout, daarna kwamen de noren en toen de klapschaats. Als er geen motortje in zit, is het gewoon legaal.'

https://www.volkskrant.nl(...)4OkKpv3zxv%3Famp%3D1
Wacht? Dus je mag fietsen?

[ Bericht 14% gewijzigd door xzaz op 21-10-2019 17:23:01 ]

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:16 schreef xzaz het volgende:

[..]

Nee dat denk ik niet; met de carbonschoen zit er onder in de schoen zeg maar een veer systeem waardoor je energie meeneemt.

Is dit nog toegestaan? [ afbeelding ]

Hier nog een quote
[..]

https://www.volkskrant.nl(...)4OkKpv3zxv%3Famp%3D1
Wacht? Dus je mag fietsen?

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 16:54 schreef mosselmossel het volgende:
Kijk, zo zag ik er een minuut of drie voor het uitstappen uit.

[ afbeelding ]

Oh op de schans, zwaarste stukje.... hoewel het ook zo voorbij was (ruime minuut). Zag Theo van de hardloopuitslagen opkijken van zijn scherm, stak een duim op, dat gaf de burger weer moed.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:04 schreef La_Tramposa het volgende:

[..]

Sorry van de lompe reactie, maar dat van dat startvak had je toch kunnen weten?
Je mag altijd verder terug gaan staan..

Iemand die net wel/net niet onder de 3 uur gaat lopen wil alle kleine beetjes bij elkaar rapen om dat te redden, dus logisch dat die zo snel mogelijk langs mensen willen die veel langzamer lopen. Daar zijn die startvakken voor..

+1
Je moet bij een wedstrijd niet vooraan gaan staan als je daar tijdtechnisch niks te zoeken hebt.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:15 schreef Pharkus het volgende:

[..]

Wanneer houdt het op een schoen te zijn. [ afbeelding ]
Zo iets lijkt me ook helpen om hard te gaan.

Ja, behalve bij de start of als je bochten moet lopen, dan zijn protheses toch niet handig/fijn/sneller.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 09:05 schreef Neo-Mullen het volgende:
M'n hele lichaam was er klaar mee. Ik had echt even nodig om m'n ouders goed te woord te kunnen staan. Vervolgens door naar de medaille graveerstand: 4:05:18

Sinds gisteren ben ik een marathonloper! wat ben ik trots op mezelf!

Goed gedaan!! Mooie tijd ook!

Mooie marathonverhalen! en Neo, welkom bij de club!

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:14 schreef xzaz het volgende:

[..]

Boonstra zegt eigenlijk alleen dat ze het jammer vindt, niet dat ze tegen ontwikkeling is. De nieuwe fiets bij baanwielrennen en nieuwe schoenen bij hardlopen is prima. Het probleem is alleen wanneer die nieuwe fiets een motortje heeft waardoor je sneller gaat. Bij de hardloopschoen is dat precies 't zelfde; als je zo'n vering heb dat het je energie bespaart (ook al is het een klein beetje) moet je je als bond gaan afvragen of dat wel geldig is of als een vorm van (mechanische)doping kan worden gezien.

Tot hoever mag je gaan met je schoen? Het kan niet de bedoeling zijn naar mijn mening dat de ene schoen sneller is dan de andere.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:15 schreef Pharkus het volgende:

[..]

Wanneer houdt het op een schoen te zijn. [ afbeelding ]
Zo iets lijkt me ook helpen om hard te gaan.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:16 schreef xzaz het volgende:

[..]

Nee dat denk ik niet; met de carbonschoen zit er onder in de schoen zeg maar een veer systeem waardoor je energie meeneemt.

Is dit nog toegestaan? [ afbeelding ]

Hier nog een quote
[..]

https://www.volkskrant.nl(...)4OkKpv3zxv%3Famp%3D1
Wacht? Dus je mag fietsen?

Wat een slechte vergelijkingen, Boonstra zegt overigens wel dat ze er tegen is.. dat er regels moeten komen (ik heb haar artikel ook gelezen). Maar die regels zijn er in het algemeen. Er staat ook in het wedstrijdreglement dat je je lopend voort moet bewegen.

En het is ook niet te vergelijken met mechanische doping, alle innovaties in de sport besparen energie. Maar een externe bron van energie toevoegen (een motortje dus) is echt wat anders.

Ik ben het wel met je eens dat als het echt van die springveren zouden worden zoals bij de protheses, dat het het karakter van de sport verandert. Maar als je de 1.59 lopers zag lopen, zag ik gewoon mensen met een mooie hardlooptechniek hard rennen. Niet een soort skippyballen.
In heel veel hardloop schoenen zit iets van een verende plaat, bij Mizuno bijvoorbeeld ook. Nike heeft blijkbaar nu iets gevonden wat de incrementale verbetering een paar procenten maakt, in plaats van een paar hondersten, dat is knap. Maar het is niet fundamenteel anders dan wat er al was.

Mijn sprintspikes zijn ook net een soort kleine springplankjes

_{maar compleet ongeschikt voor alle andere dingen dan sprinten op de baan}

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 17:57 schreef Lariekoek het volgende:

[..]

+1
Je moet bij een wedstrijd niet vooraan gaan staan als je daar tijdtechnisch niks te zoeken hebt.

We zijn hier ingezet door de organisatie. We waren genodigden en niet de enige

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 20:52 schreef linebear het volgende:

[..]

We zijn hier ingezet door de organisatie. We waren genodigden en niet de enige

ja dus?
Dan mag je nog altijd naar achteren, al had Sinterklaas je ingedeeld in het eerste startvak en starten hij en de kerstman ook in dat vak.
Bovendien heb jij er een principe kwestie van gemaakt om in de weg te lopen, nadat je een ander nummer hebt gehad. Heel tof.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 14:47 schreef SEMTEX het volgende:
Ik wil mijn 10e marathon in het buitenland gaan lopen in 2020. Grote kanshebber is de San Diego Rock 'n Roll marathon, eind mei 2020. Zal wel warm worden

Wij hebben marathons voor je eind mei onder heerlijk koele omstandigheden!!

Dank allemaal voor de leuke reacties hier ik zit nog steeds in hogere sferen als ik m'n medaille bekijk

Heb er wel een pijnlijke enkel en knie overgehouden. Dat kwam na de race pas opzetten. Hoop dat het gauw afzwakt, want volgende maand staat de zevenheuvelenloop al weer te wachten!

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 19:22 schreef DeLuna het volgende:

[..]

Ja, behalve bij de start of als je bochten moet lopen, dan zijn protheses toch niet handig/fijn/sneller.

En daarom moeten mensen met protheses tegen andere mensen met protheses lopen.

Ik zag trouwens iemand op blote voeten rennen.. dan ben je toch niet goed wijs?

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 22:18 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik zag trouwens iemand op blote voeten rennen.. dan ben je toch niet goed wijs?

Had hij toevallig een gouden olympische medaille bij zich?

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 22:18 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik zag trouwens iemand op blote voeten rennen.. dan ben je toch niet goed wijs?

Abebe Bikila belde net, hij wil het je wel even uitleggen....

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 22:26 schreef rechtsedirecte het volgende:

[..]

Abebe Bikila belde net, hij wil het je wel even uitleggen....

Aangezien Abebe Bikila in 1973 is overleden is dit wel een creepy post.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 22:26 schreef rechtsedirecte het volgende:

[..]

Abebe Bikila belde net, hij wil het je wel even uitleggen....

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 22:26 schreef rechtsedirecte het volgende:

[..]

Abebe Bikila belde net, hij wil het je wel even uitleggen....

Oh dat is fijn, doe 'm de groeten
All jokes aside, ik besefte me pas na afloop hoe bizar dat is om te doen. Vandaar dat ik even wilde melden

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 20:52 schreef linebear het volgende:

[..]

We zijn hier ingezet door de organisatie. We waren genodigden en niet de enige

Je bent er zelf nog extra om gaan vragen toch?

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 22:30 schreef Neo-Mullen het volgende:

[..]

Oh dat is fijn, doe 'm de groeten
All jokes aside, ik besefte me pas na afloop hoe bizar dat is om te doen. Vandaar dat ik even wilde melden

Wel voorzichtig doen met die 7 heuvelen hoor.. eigenlijk is het wel snel na de marathon weer een wedstrijd. Hooguit na een week of 3-4 weer met tempotrainingen beginnen.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 22:45 schreef La_Tramposa het volgende:

[..]

Je bent er zelf nog extra om gaan vragen toch?
[..]

Wel voorzichtig doen met die 7 heuvelen hoor.. eigenlijk is het wel snel na de marathon weer een wedstrijd. Hooguit na een week of 3-4 weer met tempotrainingen beginnen.

Ik loop 'm ook... Maar ik hou wel in de gaten hoe het tegen die tijd gaat qua herstel, als dat neit goed gaat zal ik me inhouden. Maar ach, als Erben 5 weken na Berlijn alweer een marathon kan lopen in een PR

Ik heb Amsterdam ook gelopen en liep tot km 30 ongeveer mooi op schema om een PR neer te zetten (ik hoopte rond de 3:10 uit te komen), maar toen kwam de klad er in. De laatste paar kilometer er echt uit geperst, de benen waren volledig verzuurd. Desondanks maar anderhalve minuut boven mijn PR geëindigd op een mooie 3:14:53. En meer zat er gisteren niet in, dus ik ben super tevreden. Misschien later nog wel meer, heb nog geen tijd gehad voor een volledig verslag.

Wel een geweldige belevenis, ook als was het inmiddels alweer mijn 5e marathon.

Zo vooraan starten met die eindtijd is inderdaad niet zo netjes. Ik durfde vorige week al niet eens in mijn eigen startvak te staan. Wel knap getimede eindtijd.

Gefeliciteerd allen met het uitlopen van de marathon of het bedwingen van de kuitenbijters in Molenhoek!

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 14:47 schreef SEMTEX het volgende:
Ik wil mijn 10e marathon in het buitenland gaan lopen in 2020. Grote kanshebber is de San Diego Rock 'n Roll marathon, eind mei 2020. Zal wel warm worden

Mijn tiende en eerste buitenlandse marathon was op Spitsbergen. En het was ook nog eens een verjaardagsmarathon. Het was zeker niet te warm.

Mijn halve marathon in Amsterdam was best een wonder.

Vorige week niet zo hard gelopen en niet erg diep gegaan in Eindhoven, dus al snel hersteld. Ik had nog een harde intervaltraining en een langzame duurloop gedaan afgelopen week. Zondag lekker voor de lol lopen en om mijn broekje voor New York te testen. Lekker ontspannen onder 2 uur lopen en als het lekker zou gaan misschien wel een beetje richting 1:50h.
En toen deed mijn TomTom een DNS. Ach ja, geen ramp. Lopen doe ik nog steeds met mijn benen, en die wilden wel starten.
Ik had een startnummer overgenomen en startte in een startvak lager dan wat ik zelf zou hebben opgegeven. Dus geprobeerd naar voren te lopen, maar ondertussen waren de eerste startvakken al opengegaan en kwam iedereen langzaam in beweging. Ik zag nog wel net de 2:00h pacers voor me. Die hoopte ik gauw voorbij te lopen, geen zin om achter zo'n grote groep te blijven hangen.
Gelukkig had ik mijn telefoon goed opgeladen en kon ik Strava aanzetten, want niet gelogd is nog steeds niet gelopen. Dat ding dus aangezet en in mijn broek gestopt, en vervolgens maar gewoon op gevoel lopen.
En dat gevoel was zo goed! Ik had geen idee wat voor tempo ik liep, maar ik moest sowieso al heel veel mensen inhalen. Sommige stukken waren best krap, ik moest er erg op letten niet op hakken te trappen. Dus veel slalommen, plots remmen etc. Ondanks dat liep ik superfijn, mijn benen voelden goed, mijn longen hadden voldoende lucht. Ik heb er echt heel veel plezier in gehad en heb de hele tijd met een lach rondgelopen en veel high fives uitgedeeld.
Werd even emotioneel toen ik een loper met één been op krukken zag lopen, wat een held!
Ik bleef maar mensen inhalen en verheugde me op het stuk bij het Rijksmuseum, want daar zouden supporters staan. Het duurde langer dan verwacht, maar toen hoorde ik ineens mijn naam. Mijn nichtje en neefje stonden er en probeerden mee te rennen om een foto te maken, helaas niet gelukt. En even later zag ik ineens een hand van een bekende: Vork!
Yeah, dat gaf me weer extra kracht. De laatste kilometers door het Vondelpark dacht ik dat ik langzamer ging, het werd toch ook wel ietsje lastiger en ik haalde niet meer zo hard anderen in. Heel even dacht ik 'had ik toch nog maar een 2e gelletje genomen, komt de man met de hamer nu? Die laat ik nu echt niet meer toeslaan!'. Ik wilde heel graag vol blijven houden en bleef mijn benen optillen. Uiteindelijk bleken dat de snelste kilometers te zijn geweest!
Toen het stadion in zicht kwam kreeg ik een beetje kippenvel, dat was zo'n bijzonder gevoel. De laatste paar honderd meter kreeg ik vleugels en ben die baan buitenom op gesprint.

Wat voelde ik me goed! En kaboom: een PR!

Bizar om te bedenken dat dit nu de tweede keer is dat ik een PR op de halve loop, een week na een hele. De vorige keer was al wel 2,5 jaar geleden. De laatste twee jaar was ik langzamer geworden, dus ik had echt niet meer verwacht dat ik nu nog een PR zou lopen.
Ik moet dan ook altijd een beetje lachen als mensen vragen of het niet ongezond is om meer dan een marathon per jaar te lopen. Sinds ik marathons loop voel ik me fitter dan ooit.

quote:

Op maandag 21 oktober 2019 20:52 schreef linebear het volgende:

[..]

We zijn hier ingezet door de organisatie. We waren genodigden en niet de enige

Jullie mochten in startvak roze, waar je normaal alleen in mag starten als je onder de 3:30 loopt. Met een beoogde tijd van 4:44 pas je daar eigenlijk al niet, maar Le Champion heeft er sowieso wel een handje van om mensen in onhandige startvakken te plaatsen, dus als “genodigden” zou ik dat nog wel snappen. Vervolgens willen jullie “uit principe” starten in wit, want dat was toegezegd omdat jullie extragratis nummers hadden gewonnen. Dat je daar normaal alleen mag starten als je onder de 2:40 loopt maakt jullie niets uit.

Ik schaam me elk jaar al een beetje als ik me inschrijf voor het NK 10km om niet achter businessrunners te hoeven starten, waar geen tijdslimiet aan zit en ik met een wedstrijdlicentie gewoon recht op heb.

Mooie verhalen marathonloperts!

Jammer dat startvakken nergens meer op slaan, als ze op iets anders worden ingedeeld dan de beoogde eindtijd. Draait dus om geld (en gezelligheid?), niet op het voorkomen van chaos. En natuurlijk, lopers zelf kunnen er ook maar een gooi naar doen. Heb volgens mij wel eens gezien dat je vanuit een vorige wedstrijd moest kunnen aantonen dat je een bepaalde snelheid hebt, maar dat komt niet vaak voor.

Maar goed, zelf doe ik liever mee aan kleinschaliger evenementen (liefst trails). Dan win je ook nog eens wat En áls ik zoiets groots een keer wil meemaken (Zevenheuvelenloop bijvoorbeeld), stel ik me er ook op in dat ik niet lekker door kan lopen. Vind het verschrikkelijk, dat gewurm in een startvak en het haast paniekerig gedoe om al slalommend uit de massa te raken.... gelukkig ben je dat snel vergeten als je eenmaal op gang bent.

Bussinessloper-startvakken zijn echt een ramp. Ik doe bijvoorbeeld regelmatig mee in Zwolle (HM) en zonder wedstrijdlicentie start je achter die lopers, waardoor je een paar kilometer lang alleen maar heen en weer loopt en stoepjes meepakt.

Maar ook eergisteren, door lange wachtrijen bij de WC's kwam ik vrij achteraan in mijn startvak (roze 3:00-3:30) terecht. Als ik met name in de eerste kilometers het grootste deel van het startvak inhaal dan kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat veel mensen zichzelf bewust of onbewust overschatten. En omdat het parcours op veel plekken inderdaad smal is (en er veel bochten zijn) , levert dat behoorlijk wat irritatie op bij de snellere lopers. Ik hoorde ook veel andere snelle lopers zuchten en steunen of zelfs hardop vloeken. Misschien hadden ze de recreantenstartvakken ook wel ietsje meer kunnen afknijpen bij de start voor een betere spreiding.

Zo heel af en toe overweeg ik wel eens een wedstrijdlicentie aan te schaffen, maar aan de andere kant neem ik mezelf ook weer niet zo serieus als loper en zijn er maar weinig evenementen waarbij je er voordeel mee hebt.

Kortom: als je inschrijft, geeft vooral een reële, haalbare tijd op die best wel een beetje ambitieus moet zijn, maar niet onbereikbaar. En als je aan de onderkant van de tijd voor een vak zit, is het misschien ook aardig om niet vooraan te gaan dringen.

Overigens geeft een realistische tijd blijkbaar ook geen garantie voor een passend startvak.

Ik verwonder me nog steeds over m'n DtD-vak namelijk, gezien de tijd die ik heb opgegeven, had ik gewoon achteraan moeten starten. De wondere wegen van Le Champion, zullen we maar zeggen.

Hoi. De 5km onder het half uur is nu al een paar keer (redelijk ruim) gelukt, dus de volgende stap is de 10km onder het uur en ik heb besloten dat Schoorl wel een leuk moment daarvoor moet zijn.

Iemand interesse in mijn startbewijs voor de 17km Duinentrail in Schoorl a.s. zondag?

En die van de 25km Beartrail in Voeren a.s. zaterdag?

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2019 10:48 schreef YUR het volgende:
Iemand interesse in mijn startbewijs voor de 17km Duinentrail in Schoorl a.s. zondag?

En die van de 25km Beartrail in Voeren a.s. zaterdag?

Welk startvak?

Ik sla nog even over, eerst de trap maar weer eens soepel aflopen. Ik ben Wyccie niet!

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2019 10:48 schreef YUR het volgende:
Iemand interesse in mijn startbewijs voor de 17km Duinentrail in Schoorl a.s. zondag?

En die van de 25km Beartrail in Voeren a.s. zaterdag?

Ik kwam even in de verleiding, maar met een trouwerij op zaterdag en alleen OV-mogelijkheden is 10u starten in Schoorl niet echt haalbaar voor mij..

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2019 10:48 schreef YUR het volgende:
Iemand interesse in mijn startbewijs voor de 17km Duinentrail in Schoorl a.s. zondag?

En die van de 25km Beartrail in Voeren a.s. zaterdag?

Beartrail lijkt me gaaf, maar ik kan dat weekend niet (logeerhond).