R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Tijd voor hulp dus. En niet zeggen er is niks mis met me. Je emmer is blijkbaar erg vol. En nog vind ik gezien de huidige stand van zaken dat weggaan geen optie is, voor nu althans. Zorg eerst maar eens voor rustiger vaarwater. Echt scheiden gaat een energie vreten. Eerst rust creëren voor jezelf en je kinderen en vanuit daar pas verder
Be happy with the little things in life
Ik weet dat het hard klinkt, maar je moet wel.quote:Op dinsdag 24 september 2019 04:26 schreef Cryptocoryne het volgende:
[..]
Dat die problemen er nu al langer dan een jaar zijn speelt voor mij ook mee. Ik kan gewoon niet meer.
The love you take is equal to the love you make.
Het ligt eraan wat voor relatie het is en hoe lang die al bestaat.
Ben je twee weken aan het daten, ben je de ander echt geen uitleg verschuldigd als je merkt dat er niks is tussen jullie.
Als je er na een half jaar samenwonen achterkomt dat je teveel van elkaar verschilt om er gelukkig mee te worden, en je je steeds ergert aan de ander, is het gauw gedaan. Na vier jaar en twee kinderen ben je daar wat laat mee, als je het zo lang hebt uitgehouden zonder morren kun je het ook uitzingen tot de kinderen wat ouder zijn.
Ben je getrouwd, dan heb je elkaar toch ernstig en contractueel "in voor- en tegenspoed" beloofd en dan vind ik niet dat je het bij wat tegenspoed zomaar mag opgeven. Klassiekers om een huwelijk te verbreken zijn geweld en overspel.
Ik proef bij TS iets als "mijn echtgenote is ziek", en dat dat als een soort verborgen gebrek wordt opgevoerd om het contract te verbreken. Maar dat vind ik dus echt niet kunnen, je partner in de steek laten als die ziek is en jou juist keihard nodig heeft.
Ben je twee weken aan het daten, ben je de ander echt geen uitleg verschuldigd als je merkt dat er niks is tussen jullie.
Als je er na een half jaar samenwonen achterkomt dat je teveel van elkaar verschilt om er gelukkig mee te worden, en je je steeds ergert aan de ander, is het gauw gedaan. Na vier jaar en twee kinderen ben je daar wat laat mee, als je het zo lang hebt uitgehouden zonder morren kun je het ook uitzingen tot de kinderen wat ouder zijn.
Ben je getrouwd, dan heb je elkaar toch ernstig en contractueel "in voor- en tegenspoed" beloofd en dan vind ik niet dat je het bij wat tegenspoed zomaar mag opgeven. Klassiekers om een huwelijk te verbreken zijn geweld en overspel.
Ik proef bij TS iets als "mijn echtgenote is ziek", en dat dat als een soort verborgen gebrek wordt opgevoerd om het contract te verbreken. Maar dat vind ik dus echt niet kunnen, je partner in de steek laten als die ziek is en jou juist keihard nodig heeft.
Die rust kan ik niet creëren in deze situatie, zij heeft gewoon zoveel issues, die kan ik niet meer beter maken.quote:Op dinsdag 24 september 2019 04:40 schreef droomvrouwtje het volgende:
Tijd voor hulp dus. En niet zeggen er is niks mis met me. Je emmer is blijkbaar erg vol. En nog vind ik gezien de huidige stand van zaken dat weggaan geen optie is, voor nu althans. Zorg eerst maar eens voor rustiger vaarwater. Echt scheiden gaat een energie vreten. Eerst rust creëren voor jezelf en je kinderen en vanuit daar pas verder
Ik kan me nog herinneren dat heel FOK! je afraadde de relatie met je huidige vrouw te beginnen (vooral met het oog op je dochter), maar jij wist wel beter. Wie z'n kont verbrandt moet op blaren zitten. Iedereen zag dit aankomen, en je was gewaarschuwd door hen. Waar zijn je argumenten van toen om er toch aan te beginnen, zijn die niet meer geldig om ermee door te gaan?quote:
[..]
Klopt, ik heb een hekel aan alleen zijn en ben ook bang dat ik iets goeds weggooi. Ik hou van haar, ik wil bij haar zijn maar ik kan haar kennelijk niet helpen om beter te worden, ze doet niets anders dan zich verzetten tegen hulp op het moment. En het kost me zoveel energie, en nu ben ik op het punt dat ik me afvraag of het dit allemaal wel waard is. Ik heb de kinderen om rekening mee te houden, m'n dochter begint al steeds meer van me weg te blijven, ze vraagt zich af waarom ik niet een advocaat zoek en de scheiding aanvraag.
Is zij veranderd? Dat denk ik niet. Jij hebt alleen nooit willen zien wie zij werkelijk is. Omdat het jou makkelijk uitkwam (niet alleen zijn, moeder voor je dochter, huishoudster, kok, seks) heb je niet de moeite genomen haar te leren kennen, hup bam trouwen en zwanger. Jij ging ervanuit dat het goed met haar ging want je gaf haar alles wat jij nodig vond (geld, liefde, kind), maar omdat je haar niet kende heb je haar niet gegeven wat zij werkelijk nodig had (vertrouwen, begrip, rust, ontplooiing, zelfstandigheid).
Echt, jij bent een lafaard om steeds weg te rennen als het niet gaat zoals je wilt. Lees je eigen topics er maar op na.
Zo klinkt het meer als een daad van liefde. Elkaar loslaten om weer vrij te zijn en het geluk te zoeken.quote:
Bijna een jaar geleden dat ik officieel gescheiden ben. Hier was de reden dat we elkaar niet meer gelukkig konden maken, elkaar niet meer konden bieden wat we nodig hadden en een veranderd toekomst beeld. We leefde letterlijk langs elkaar heen, ieder een eigen leven en geen leven meer samen. We deelde nog weinig dingen samen, geestelijk en fysiek. Dan kom je op een punt dat je elkaar aankijkt en denkt: dit gaat niet werken.
En ik vind mezelf te jong om te blijven hangen in iets waar ik en hij ongelukkig van werden omdat we nu eenmaal getrouwd waren. En liefde is soms ook loslaten, want er was nog wel een soort van houden van, alleen geen houden van meer zoals het gevoel voor mijn idee moet zijn in een relatie
Maar ook iets dat je allebei wilde, en dat de een niet ontredderd achterblijft - je had immers al je eigen leven. Het klinkt ook niet als weglopen uit een conflictsituatie.
In theorie is "houden van" dat wat je ertoe zet om liever zelf dood te gaan dan de ander ongelukkig te zien. Letterlijk alles voor de ander overhebben, tijd, geduld, moeite, pijn.quote:
[..]
Maar ik hou wel heel veel van haar, ze is de moeder van mijn zoon, mijn vrouw en mijn beste maat. Maar is houden van wel genoeg om een huwelijk/relatie te redden?
Klinkt meer is "ik heb haar nodig en het mag me geen moeite kosten" bij jou.
En wat is háár kant van het verhaal? Houdt zij van jou of was ze je dankbaar dat je haar op het juiste moment tegenkwam om haar te "redden"? Is dat naar houden van overgegaan of is het zo wel makkekijk om iemand te hebben die financiële zekerheid en een dak boven je hoofd biedt?
Je beschrijft precies hoe het hier toen gegaan is. En idd een gezamenlijke beslissing waar we beide achter stondenquote:
[..]
Zo klinkt het meer als een daad van liefde. Elkaar loslaten om weer vrij te zijn en het geluk te zoeken.
Maar ook iets dat je allebei wilde, en dat de een niet ontredderd achterblijft - je had immers al je eigen leven. Het klinkt ook niet als weglopen uit een conflictsituatie.
Ik vraag mij hier oprecht af wat zij hier van zou vinden. En ik vind het nogal wat om iemand die zo met zichzelf in de knoop zit dat (gedwongen) opname plaatsvind, te laten vallen. Het is nu niet de tijd om weg te gaan. Het is tijd om te zorgen voor je gezin, voor rust en je zult wel moeten, je kinderen zijn afhankelijk van je. En zij krijgt de hulp die ze nodig heeft.
Be happy with the little things in life
Maar je kunt er wel voor zorgen dat ze terecht komt bij mensen die dat wel kunnen. Als je van haar houdt, ga je dat doen.quote:
[..]
Die rust kan ik niet creëren in deze situatie, zij heeft gewoon zoveel issues, die kan ik niet meer beter maken.
Die issues had ze trouwens altijd al dus beetje raar om haar dat nu te verwijten.
Alcohol en drugs problematiek, verwaarlozing door een vent die denkt dat geld belangrijker is dan tijd samen doorbrengen.quote:
Beste fokkers,
Wat zou voor jullie een goede reden zijn om een relatie te verbreken/scheiden?
crap in = crap out
Maar je wist dat ze ziek zou worden als ze weer zwanger werd. En toch wilde je nog een kind er bij. En nu het fout gaat (wat je van te voren zag aan komen) laat je haar alleen?quote:
[..]
Dat die problemen er nu al langer dan een jaar zijn speelt voor mij ook mee. Ik kan gewoon niet meer.
Jaaa... zo rolt TS. Eigen belang eerst en wegrennen als het tegenzit.quote:
[..]
Maar je wist dat ze ziek zou worden als ze weer zwanger werd. En toch wilde je nog een kind er bij. En nu het fout gaat (wat je van te voren zag aan komen) laat je haar alleen?
Jij moet je ook niet bezighouden met haar issues. Dat kun je inderdaad niet. Daar zijn professionals voor.quote:
[..]
Die rust kan ik niet creëren in deze situatie, zij heeft gewoon zoveel issues, die kan ik niet meer beter maken.
Jij moet je bezighouden met jezelf en je kinderen. Hen een echt thuis bieden waar ze in deze moeilijke periode tot rust kunnen komen. Zelf ook tot rust komen. Hulp daarbij zoeken voor jezelf en je kinderen.
Dit gaat nog even duren, tot ze bevallen is en misschien daarna ook nog een tijdje, omdat het hormonaal gedreven is. Blijf hulp aanvaarden en vragen zo lang dat nodig is. En dan als alles achter de rug is, je vrouw niet meer hormonaal depressief is, kijk je samen wat deze periode voor jullie heeft gedaan en of er nog iets is om op verder te gaan. Als dat er dan niet meer is, kun je scheiden.
Nu weglopen is alleen maar symptoombestrijding. Zie het zoeken en aanvaarden van hulp niet alsof er iets mis is met je. Je zit in een heel moeilijke, verdrietige situatie en dat kun je niet alleen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dat zal in de meeste gevallen wel moeten na een scheiding.quote:
[..]
En wat betekent die scheiding voor jullie gezamenlijke kinderen? Durf jij die bij haar te laten voor minstens de helft van de tijd?
Of het moet zijn dat je ex compleet ongeschikt is om kinderen op te voeden, je dat aan kunt tonen en bereid bent dat gevecht aan te gaan...
Je weet wat er speelt bij TS?quote:
[..]
Dat zal in de meeste gevallen wel moeten na een scheiding.
Of het moet zijn dat je ex compleet ongeschikt is om kinderen op te voeden, je dat aan kunt tonen en bereid bent dat gevecht aan te gaan...
The love you take is equal to the love you make.
Weet je, ik denk dat scheiden op termijn onontkoombaar is voor jou, maar dit is gewoon niet het moment.quote:
[..]
Die rust kan ik niet creëren in deze situatie, zij heeft gewoon zoveel issues, die kan ik niet meer beter maken.
Wat dat betreft is het wel apart dat jij mij kort geleden nog bezweerde dat jij een prima relatie hebt ondanks bepaalde tekortkomingen waarvan ik aangaf dat dat gewoon ‘relatierot’ is en je nu, weken later droomt van gescheiden zijn.
Het bijzondere is wel dat jij totaal niet in lijkt te zien dat jij minstens zoveel bijdraagt aan dat jullie relatie niet goed is als jouw vrouw (en bij haar is het eigenlijk vooral haar ziekte waar het probleem vandaan komt).
Jij bent overduidelijk heel transactioneel bezig. Jij brengt het geld binnen en dan runt zij het thuisfront en iedereen gelukkig. En als zij dan aangeeft jou te missen is dat volgens jou gewoon een excuus.
Geen seconde komt het in je op om te beseffen dat je op die manier langs elkaar heen leeft, geen verbinding hebt en liefde bij jou wordt gekwantificeerd door ‘wat heb ik aan haar?’.
Dat is dus geen liefde, dat is vrij liefdeloos.
Het gaat om de moeder van jouw kinderen, zwanger ook nog, met een acute hulpvraag. Nee, leuk is het niet, maar je zal nu voor je gezin moeten zorgen (en geld binnenbrengen is niet wat ik bedoel, gewoon echt zorgen), je gezin moeten leiden naar rustiger vaarwater en dan kun je je huwelijk ontbinden.
Doe je dat nu kan dat totaal verkeerd aflopen en dat weet jij ook. Je hebt haar zelf meermaals suïcidaal genoemd. Zou je dat gevolg willen accepteren? Omdat het nu even lastig is geworden voor je?
You made your bed, now lie in it.
Is het wel je verstand? Het klinkt namelijk vooral als je moe gestreden gevoel.quote:
[..]
Daarom heeft ze ook een voorlopige rechterlijke machtiging gekregen, maar dat werkt ze tegen en ik ben gewoon moe gestreden, ik heb al alles geprobeerd maar niks lijkt te helpen. Geen zin meer in en klaar ermee zegt mijn verstand. Mijn hart zegt wat anders.
Verstandig zou zijn om handige details gewoon te vermelden, zodat mensen fatsoenlijk met jou en jullie mee kunnen kijken wat er geprobeerd is en nog eventueel zou kunnen worden. Ik vind het best tekenend hoe je iedere keer weer met minimale info loopt te hengelen, terwijl je gaandeweg alsnog allerlei relevante details gaat lopen delen.
Om het maar even hard te zeggen, je vrouw lijkt niet de enige zorgmijder met zo een insteek. Je presenteert het hier al als een voldongen feit dat je alles geprobeerd zou hebben en dat niks helpt. Best knap als je dus weinig van haar ziektebeeld af weet en ook niet zo in contact bent met behandelaars.
Maar goed, met zo een insteek lijk je duidelijk te maken dat het toch geen kut meer uit zou kunnen maken en dat je vooral gerust gesteld wil worden. Dat het ok zou zijn dat je je gaat onttrekken zonder daadwerkelijk ook maar na te zijn gegaan of je echt alles geprobeerd hebt. Er ligt zelfs al een voorlopige rm, maar scheiden lijkt je een betere prio. En dat terwijl je eerder met het bijltje van geen hulp (meer) willen hebt gehakt, wat nog steeds aan je zou knagen.
Does not compute..
Het kan iets zeggen over hoe moe en wanhopig je bent, maar de rust waar je snakt ga je niet bereiken zo..
TS ga zelf ook in therapie. En bedenk je verder dat je getrouwd meer grip op haar situatie en de omgang met jullie kinderen hebt dan als je gescheiden bent. Je hebt nu als haar man iets meer te zeggen dan als haar ex man.
Probeer beiden aan jullie gezondheid te werken en kijk dan als jullie in wat rustiger vaarwater zijn of een scheiding een goede optie is.
Probeer beiden aan jullie gezondheid te werken en kijk dan als jullie in wat rustiger vaarwater zijn of een scheiding een goede optie is.
Trotste mama van Ambar
Het officiële liefje van @Monitor O+
Het officiële liefje van @Monitor O+
Ja die hulp komt vanmiddag langs. Ze is er toch heen gegaan, dus deze week hebben we even rust van elkaar want ik mag nog niet op bezoek komen.quote:
[..]
Jij moet je ook niet bezighouden met haar issues. Dat kun je inderdaad niet. Daar zijn professionals voor.
Jij moet je bezighouden met jezelf en je kinderen. Hen een echt thuis bieden waar ze in deze moeilijke periode tot rust kunnen komen. Zelf ook tot rust komen. Hulp daarbij zoeken voor jezelf en je kinderen.
Dit gaat nog even duren, tot ze bevallen is en misschien daarna ook nog een tijdje, omdat het hormonaal gedreven is. Blijf hulp aanvaarden en vragen zo lang dat nodig is. En dan als alles achter de rug is, je vrouw niet meer hormonaal depressief is, kijk je samen wat deze periode voor jullie heeft gedaan en of er nog iets is om op verder te gaan. Als dat er dan niet meer is, kun je scheiden.
Nu weglopen is alleen maar symptoombestrijding. Zie het zoeken en aanvaarden van hulp niet alsof er iets mis is met je. Je zit in een heel moeilijke, verdrietige situatie en dat kun je niet alleen.
En ik wil liever niet nu een kleedje geven om dat straks onder haar voeten uit te trekken. Dan moet ze op zijn minst weten hoe ik me voel. Anders heb ik het idee dat ik aan het liegen ben tegen haar.
Wil je haar helpen weer vaste grond onder de voeten te krijgen, of vind je het belangrijker dat jij nu alvast kan voorsorteren op een echtscheiding?quote:
Ja die hulp komt vanmiddag langs. Ze is er toch heen gegaan, dus deze week hebben we even rust van elkaar want ik mag nog niet op bezoek komen.
En ik wil liever niet nu een kleedje geven om dat straks onder haar voeten uit te trekken. Dan moet ze op zijn minst weten hoe ik me voel. Anders heb ik het idee dat ik aan het liegen ben tegen haar.
Ik heb vooral geen zin om haar voor te liegen.quote:
[..]
Wil je haar helpen weer vaste grond onder de voeten te krijgen, of vind je het belangrijker dat jij nu alvast kan voorsorteren op een echtscheiding?
Je kunt je ook afvragen of jouw behoefte om te kunnen scheiden ingegeven wordt door de werkelijke behoefte om te scheiden, of omdat je zelf nu ook hald overspannen bent en niet in je normale doen. Dat is namelijk heel normaal gezien alles wat er nu en de laatste tijd gebeurt. Jij loopt op ook op je tenen en ziet het allemaal niet goed meer. Wil je nog steeds scheiden als alles weer rustig is? Is het eerlijk om dat haar nu te vertellen, terwijl jij nu ook niet in staat bent tot goede, rationele beslissingen gezien de situatie?quote:
[..]
Ja die hulp komt vanmiddag langs. Ze is er toch heen gegaan, dus deze week hebben we even rust van elkaar want ik mag nog niet op bezoek komen.
En ik wil liever niet nu een kleedje geven om dat straks onder haar voeten uit te trekken. Dan moet ze op zijn minst weten hoe ik me voel. Anders heb ik het idee dat ik aan het liegen ben tegen haar.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Omdat men geen zin en tijd hebben om over hun problemen te praten en gelijk voor de makkelijkste weg kiezen.
Corporate translator
Zou je ook willen scheiden als ze niet ziek was?quote:
[..]
Ik heb vooral geen zin om haar voor te liegen.
Nee.quote:
[..]
Zou je ook willen scheiden als ze niet ziek was?
|
|
