R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Soms ben ik de alfa in groepen, maar ook vaak de sigma. De sigma valt ook niet altijd op en is over het algemeen wat meer gereserveerd, eigenzinnig, gaat vaker zijn eigen gang (i.t.t. tot de beta, die volgt), maar wordt niet zoals de omega afgestoten of gepest. Zijn kenmerken maken hem of haar mysterieuzer. Het nadeel is dat je wel minder hecht bent met de groep en je minder binding ontwikkelt ondanks dat je nog wel aanzien en vrouwelijk aandacht trekt.
Als je zoals je zegt autisme (spectrum stoornis) hebt, kan je dit toch niet. Je zal geen subtiele verandering van stem geluid horen of gezichts uitdrukkingen goed interpreteren, laat staan bepaalde grapjes goed begrijpen (al helemaal in een vreemde taal).quote:Op zondag 1 september 2019 10:56 schreef osodevo het volgende:
Nou, je krijgt dan wel even de aandacht maar dat wordt later een backfire. Al getest maar dan is de kans groot dat je alleen maar gepest wordt. Begrijp dat er dan wel een ik/zij kamp ontstaat en ik als pispaa gebruikt wordt om de onderlinge sfeer te verbeteren.
Ik heb de hele topicchain van Sturmic gelezen, veel waardevolle info... maar dat zegt wel dat ik zeker niet de enige ben die met dit soort gevolsens zit. De behoefte aan aandacht maar niet weten dit op een sucessvolle manier te vervullen.
Zoveel overdreven moeite valt op. Doe gewoon rustig aan, ga daar op reis wat doen (alleen), bezienswaardigheid bekijken of een activiteit ontdekken. Of doe een taalcursus.
Terug in het hostel vooral goed luisteren en haak in als mensen bezienswaardigheden bespreken of vragen erover hebben en jij het antwoord weet.
Hou je tevreden zoals eerder gezegd met de rustige, ook introverte mensen.
Wissel aan het end van je verblijf telefoon nummers of Facebook uit en ga verder. Als mensen aanbieden mee te reizen en ze zijn leuk zou ik dat zeker niet af slaan.
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Ik heb alleen de OP gelezen, misschien is er onderhand meer duidelijk, maar naar mijn idee is het vooral een gebrek aan zelfvertrouwen. Ik heb ook periodes gehad waar ik enorm onzeker was over alles wat ik deed, waardoor je automatisch meer teruggetrokken bent.
Je hoeft echt niet te schreeuwen om binnen een groep te vallen. En dat er iemand opmerkingen over je maakt betekent dat hij dus ook onzeker in en jou probeert neer te halen om zelf beter te lijken. Klinkt misschien lullig, maar uitstraling doet een hoop. Misschien doe je er al het 1 en ander aan, maar een beetje advies kan nooit kwaad.
Sowieso is rechtop staan belangrijk, niet naar de grond staren. En oogcontact houden met mensen. Als je in een gesprek wegkijkt ( al is soms niet erg) geeft dat vaak aan dat je bang bent om oogcontact te houden, wat dus als zwak gezien wordt. Je kan ook al die extra dingen doen, naar de sportschool gaan, goede parfum dragen, nette baard (mits je die hebt) en regelmatig je gezicht schoonmaken met van dat spul. Dat geeft je zelfvertrouwen ook een boost omdat je beter in je vel zit.
Maar weet je wat het is, jij papt aan met random groepen. Ik val ook niet goed in elke groep. Je moet het soort mensen zoeken waar jij je comfortabel bij voelt, je kan de jackpot hebben met die groepen maar het is geen garantie. Maar goed, als jij zorgt dat je echt een uitstraling hebt van een man met zelfwaarde zullen mensen veel minder met je fucken. Maar omdat jij al denkt van 'Ik kan dit niet' geef je gewoon een verkeerde vibe. Ga niet met de insteek 'Ik wil geaccepteerd worden' maar ga voor het plezier. Je zal altijd mensen hebben die je niet mogen. Maar geef ze geen opening om jou als pispaal te gebruiken. Als je rare trekjes hebt, hou ze in, verberg ze, er is altijd een manier.
En nog een tip: kijk eens in de spiegel. Kijk goed naar jezelf. Accepteer jezelf. Jij bent wie je bent, en je kan je eigen aanpassen, maar je hoeft niemand te pleasen. En iets wat ik vaak merk bij mensen zoals jou: als je praat, hou je handen naar beneden. Ga niet over je gezicht wrijven of door je haar heen. Dat straalt onzekerheid uit, en bepaalde figuren vinden dat geweldig.
Je hoeft echt niet te schreeuwen om binnen een groep te vallen. En dat er iemand opmerkingen over je maakt betekent dat hij dus ook onzeker in en jou probeert neer te halen om zelf beter te lijken. Klinkt misschien lullig, maar uitstraling doet een hoop. Misschien doe je er al het 1 en ander aan, maar een beetje advies kan nooit kwaad.
Sowieso is rechtop staan belangrijk, niet naar de grond staren. En oogcontact houden met mensen. Als je in een gesprek wegkijkt ( al is soms niet erg) geeft dat vaak aan dat je bang bent om oogcontact te houden, wat dus als zwak gezien wordt. Je kan ook al die extra dingen doen, naar de sportschool gaan, goede parfum dragen, nette baard (mits je die hebt) en regelmatig je gezicht schoonmaken met van dat spul. Dat geeft je zelfvertrouwen ook een boost omdat je beter in je vel zit.
Maar weet je wat het is, jij papt aan met random groepen. Ik val ook niet goed in elke groep. Je moet het soort mensen zoeken waar jij je comfortabel bij voelt, je kan de jackpot hebben met die groepen maar het is geen garantie. Maar goed, als jij zorgt dat je echt een uitstraling hebt van een man met zelfwaarde zullen mensen veel minder met je fucken. Maar omdat jij al denkt van 'Ik kan dit niet' geef je gewoon een verkeerde vibe. Ga niet met de insteek 'Ik wil geaccepteerd worden' maar ga voor het plezier. Je zal altijd mensen hebben die je niet mogen. Maar geef ze geen opening om jou als pispaal te gebruiken. Als je rare trekjes hebt, hou ze in, verberg ze, er is altijd een manier.
En nog een tip: kijk eens in de spiegel. Kijk goed naar jezelf. Accepteer jezelf. Jij bent wie je bent, en je kan je eigen aanpassen, maar je hoeft niemand te pleasen. En iets wat ik vaak merk bij mensen zoals jou: als je praat, hou je handen naar beneden. Ga niet over je gezicht wrijven of door je haar heen. Dat straalt onzekerheid uit, en bepaalde figuren vinden dat geweldig.
@Cause_Mayhem had ooit een mooie post over de waarde van de wat rustigere persoon binnen de dynamiek van een kudde, maar ik kan het niet meer terug vinden. Iets in de trant dat er niet altijd naar het stoere leiderspaard wordt gekeken en de kudde ook weleens terugvalt op de wat rustigere dieren in bepaalde situaties.quote:
[..]
Ik hoop dat jij je kunt indenken dat dit voor mij en anderen met sociale angst of een vorm van lichte autisme serieuze problemen zijn. Alles beter dan passief thuis in de slachtofferrol gaan zitten, toch?
Reeds GGZ en psychologen geprobeerd maar kan daarbij die dergelijke situaties simuleren waar ik in real life mijn pikorde in de groepsdynamiek kan meten. Nika negatief daarover, heb veel geleerd van hen maar groepsdynamiek laat zich niet leiden door kennis die je door een psycholoog is gegeven. Daar komen zoveel andere factoren bij kijken.
Misschien interessant om eens naar equine assisted therapy te kijken? Paarden zijn kuddedieren en ze reageren heel primair op wat je doet itt hulpverleners die je verbaal inhoudelijk nog weleens kan overtuigen terwijl je handelen er eigenlijk minder op aansluit.
Er zijn redelijk wat aanbieders op dat gebied, ook die zichzelf niet als equine assisted therapy omschrijven dus het kan lonen om niet alleen die term vast te houden.
Man man man. En in hun hoofd zijn ze allemaal al een eigen 'revenge of the nerds' scenario aan het pennen.quote:
Ik ga naar huis.
Het is niet alleen zelfvertrouwen, je kunt nog zoveel zelfvertrouwen hebben maar als je de sociale skills niet hebt ga je alsnog op je plaat.
Waarom ik zovaak die alphaman aanhaal is omdat ik mij blijf verbazen hoe het kan dat deze mensen de ene hookup na de andere hookup kunnen krijgen... iets waarvan ik alleen maar kan dromen.
Waarom ik zovaak die alphaman aanhaal is omdat ik mij blijf verbazen hoe het kan dat deze mensen de ene hookup na de andere hookup kunnen krijgen... iets waarvan ik alleen maar kan dromen.
Je klinkt als een incel.quote:
de ene hookup na de andere hookup kunnen krijgen... iets waarvan ik alleen maar kan dromen.
Ik snap niet waarom als man je tijd zou verspillen met dromen over "Chad".
Eeuwig zonde, je zou zo veel leuke dingen kunnen doen waarmee je mensen (vrouwen) aantrekt.
En waarom wil je een 'hookup' eigenlijk ? Of wat is het uberhaupt, het klinkt als een wegwerp contact waarmee je je mannelijkheid bewijst oid.
Springfield's looking pretty dusty today
Je bent niet knap genoeg?quote:
Het is niet alleen zelfvertrouwen, je kunt nog zoveel zelfvertrouwen hebben maar als je de sociale skills niet hebt ga je alsnog op je plaat.
Waarom ik zovaak die alphaman aanhaal is omdat ik mij blijf verbazen hoe het kan dat deze mensen de ene hookup na de andere hookup kunnen krijgen... iets waarvan ik alleen maar kan dromen.
Nee dat je direct zodra je een ruimte binnenkomt iedere keer weer een eerste indruk maakt waarbij direct iedereen in je geïnteresseerd is en uit zichzelf contact met je gaat zoeken heeft niks met 'gewoon populair' zijn te maken, dat is vrij prinsesachtig populair. Terwijl TS wel gepikeerd is dat onbekenden niet uit zichzelf in hem geïnteresseerd zijn en/of een praatje aanknopen.quote:Op zondag 1 september 2019 21:07 schreef Special-Tee het volgende:
[..]
Dat zegt hij/zij toch. Ts wilt gewoon normaal populair kunnen zijn. Techies zijn meestal niet bepaald normaal. En waarom doe je weer direkt aan victim-blaming en noem je hem prinsessensyndroom. Ik lees deze shit hier heel veel hier zelfs van de mods. En het is ook altijd dezelfde kliek gas—lighters aargh.
Zijn idee van gewoon populair is gewoon vrij onrealistisch is en voor weinig mensen weggelegd. En het is ook niet per se iets waar je naar toe kan werken, dus dat nastreven is gewoon nutteloos.
Ik heb het idee dat ie gewoon zijn persoon/gedrag wilt verbeteren. Maar dat heeft dus geen nut volgens jou?quote:
[..]
Nee dat je direct zodra je een ruimte binnenkomt iedere keer weer een eerste indruk maakt waarbij direct iedereen in je geïnteresseerd is en uit zichzelf contact met je gaat zoeken heeft niks met 'gewoon populair' zijn te maken, dat is vrij prinsesachtig populair. Terwijl TS wel gepikeerd is dat onbekenden niet uit zichzelf in hem geïnteresseerd zijn en/of een praatje aanknopen.
Zijn idee van gewoon populair is gewoon vrij onrealistisch is en voor weinig mensen weggelegd. En het is ook niet per se iets waar je naar toe kan werken, dus dat nastreven is gewoon nutteloos.
Zelfvertrouwen (dus schijt hebben aan de mening van anderen) straalt aantrekkingskracht uit.
Lui die met termen "victim blaming" smijten, ontkennen dat psychische problemen alleen door degene die ze ondervindt zelf opgelost kunnen worden..... naar, vies smerig volk is dat, die de Zwakte in mensen liever vergroten dan de weerbaarheid.
Lui die met termen "victim blaming" smijten, ontkennen dat psychische problemen alleen door degene die ze ondervindt zelf opgelost kunnen worden..... naar, vies smerig volk is dat, die de Zwakte in mensen liever vergroten dan de weerbaarheid.
Nee nu verdraai je weer mijn woorden.quote:
[..]
Ik heb het idee dat ie gewoon zijn persoon/gedrag wilt verbeteren. Maar dat heeft dus geen nut volgens jou?
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 02-09-2019 12:51:09 ]
Heb dit ook. Iedereen maakt van alles mee en ik maak niks mee ivm weinig inkomen om iets te doen of eenzijdig werk. Is best wel shit soms 
Ik begrijp niet goed waarom je hiervoor de groepsdynamiek van youth hostels aan de andere kant van de wereld opzoekt. Kun je je skills niet dichter bij huis oefenen, in contexten die dichter bij je normale leven staan?
The love you take is equal to the love you make.
Dat krijg je als iemand alleen maar rationeel is en niet vanuit zijn gevoel leeft denk ik.
Niets gaat echt soepel, alles wordt stuk geanalyseerd en gerationaliseerd, de wereld is in hokjes ingedeeld met alfamannen en betamannen enz.
Ik denk zelf dat sociale skills door ieder mens eenvoudig zijn te leren, maar soms is dit leren geblokkeerd door ervaringen uit het verleden. Gedragstherapie (wat dit feitelijk is) gaat dan niet helpen.
Ik ken ook zo'n gozer die sociale skills duidelijk uit een boekje heeft geleerd. Het werkt allemaal wel, maar het is dodelijk vermoeiend en ongemakkelijk om met hem om te gaan. Daardoor blijft hij (vermoed ik) denken dat de wereld echt een nare plek is waarin iedereen succes heeft behalve hij, ondanks dat hij alles precies goed doet.
Niets gaat echt soepel, alles wordt stuk geanalyseerd en gerationaliseerd, de wereld is in hokjes ingedeeld met alfamannen en betamannen enz.
Ik denk zelf dat sociale skills door ieder mens eenvoudig zijn te leren, maar soms is dit leren geblokkeerd door ervaringen uit het verleden. Gedragstherapie (wat dit feitelijk is) gaat dan niet helpen.
Ik ken ook zo'n gozer die sociale skills duidelijk uit een boekje heeft geleerd. Het werkt allemaal wel, maar het is dodelijk vermoeiend en ongemakkelijk om met hem om te gaan. Daardoor blijft hij (vermoed ik) denken dat de wereld echt een nare plek is waarin iedereen succes heeft behalve hij, ondanks dat hij alles precies goed doet.
Springfield's looking pretty dusty today
Als het is geleerd is het niet oprecht.quote:
Dat krijg je als iemand alleen maar rationeel is en niet vanuit zijn gevoel leeft denk ik.
Niets gaat echt soepel, alles wordt stuk geanalyseerd en gerationaliseerd, de wereld is in hokjes ingedeeld met alfamannen en betamannen enz.
Ik denk zelf dat sociale skills door ieder mens eenvoudig zijn te leren, maar soms is dit leren geblokkeerd door ervaringen uit het verleden. Gedragstherapie (wat dit feitelijk is) gaat dan niet helpen.
Ik ken ook zo'n gozer die sociale skills duidelijk uit een boekje heeft geleerd. Het werkt allemaal wel, maar het is dodelijk vermoeiend en ongemakkelijk om met hem om te gaan. Daardoor blijft hij (vermoed ik) denken dat de wereld echt een nare plek is waarin iedereen succes heeft behalve hij, ondanks dat hij alles precies goed doet.
Helemaal mee eens maar hoe leer je het dan aan zo iemand?quote:
Dat krijg je als iemand alleen maar rationeel is en niet vanuit zijn gevoel leeft denk ik.
Niets gaat echt soepel, alles wordt stuk geanalyseerd en gerationaliseerd, de wereld is in hokjes ingedeeld met alfamannen en betamannen enz.
Ik denk zelf dat sociale skills door ieder mens eenvoudig zijn te leren, maar soms is dit leren geblokkeerd door ervaringen uit het verleden. Gedragstherapie (wat dit feitelijk is) gaat dan niet helpen.
Ik ken ook zo'n gozer die sociale skills duidelijk uit een boekje heeft geleerd. Het werkt allemaal wel, maar het is dodelijk vermoeiend en ongemakkelijk om met hem om te gaan. Daardoor blijft hij (vermoed ik) denken dat de wereld echt een nare plek is waarin iedereen succes heeft behalve hij, ondanks dat hij alles precies goed doet.
Niet, ik geloof daar dus niet in.quote:
[..]
Helemaal mee eens maar hoe leer je het dan aan zo iemand?
Het zit al in mensen zelf. Een aap kun je ook niet leren hoe hij zijn soortgenoten moet begroeten zonder aangevallen te worden.
Als het er niet/slecht uit komt komt dat altijd door een blokkade.
Mensen sluiten zich soms af voor hun innerlijke gevoelens (want: die kunnen ze niet handelen) als ze gepest of mishandeld of genegeerd zijn als kind. Verstand neemt deze dingen dan compleet over, maar dit werkt veel minder goed. Hierdoor reageren ze niet meer primair op sociale cues en dat voelen anderen aan. Hierdoor krijg je dat je altijd overal net buiten de boot valt.
Ik heb hier zelf ook last van gehad. Mensen dachten dat ik Asperger had omdat ik altijd zo raar was. Maar nu, na wat psychotherapie en mijn gevoelens leren begrijpen ben ik wel heel sociaal en zou men hartelijk lachen als ik zou zeggen dat ik ooit autistisch was.
Ik heb nu gewoon een basale connectie met iedereen om me heen en die ik tegenkom. Ik kan ook 'intunen' op iemands golflengte zeg maar en dan is het altijd gewoon goed/gezellig/gesmeerd, zonder dat ik iets volgens het boekje doe, ik zeg juist best leipe dingen soms vind ik zelf, maar niemand stoort zich eraan.
Het stomme is dat je dit van jezelf dus nooit weet als je in de 'auti modus' bent. Je ervaart jezelf dan als compleet. Maar pas als je in contact bent met datgene in jezelf (de gevoelens die je wegdrukte) verandert alles en dan blijkt dat je toch nog completer kan zijn. Zo was het dan voor mij persoonlijk, maar zo wordt het ook wel geleerd in de psychotherapie boeken.
Springfield's looking pretty dusty today
Verdraaid rationeel verhaal voor een gevoelskwestie als dit.quote:
[..]
Niet, ik geloof daar dus niet in.
Het zit al in mensen zelf. Een aap kun je ook niet leren hoe hij zijn soortgenoten moet begroeten zonder aangevallen te worden.
Als het er niet/slecht uit komt komt dat altijd door een blokkade.
Mensen sluiten zich soms af voor hun innerlijke gevoelens (want: die kunnen ze niet handelen) als ze gepest of mishandeld of genegeerd zijn als kind. Verstand neemt deze dingen dan compleet over, maar dit werkt veel minder goed. Hierdoor reageren ze niet meer primair op sociale cues en dat voelen anderen aan. Hierdoor krijg je dat je altijd overal net buiten de boot valt.
Ik heb hier zelf ook last van gehad. Mensen dachten dat ik Asperger had omdat ik altijd zo raar was. Maar nu, na wat psychotherapie en mijn gevoelens leren begrijpen ben ik wel heel sociaal en zou men hartelijk lachen als ik zou zeggen dat ik ooit autistisch was.
Ik heb nu gewoon een basale connectie met iedereen om me heen en die ik tegenkom. Ik kan ook 'intunen' op iemands golflengte zeg maar en dan is het altijd gewoon goed/gezellig/gesmeerd, zonder dat ik iets volgens het boekje doe, ik zeg juist best leipe dingen soms vind ik zelf, maar niemand stoort zich eraan.
Het stomme is dat je dit van jezelf dus nooit weet als je in de 'auti modus' bent. Je ervaart jezelf dan als compleet. Maar pas als je in contact bent met datgene in jezelf (de gevoelens die je wegdrukte) verandert alles en dan blijkt dat je toch nog completer kan zijn. Zo was het dan voor mij persoonlijk, maar zo wordt het ook wel geleerd in de psychotherapie boeken.
Maar goed, het verhaal over je gevoelens wegdrukken door over te analyseren ken ik wel ja. (Zie het datingtopic. 
)[ Bericht 2% gewijzigd door #ANONIEM op 02-09-2019 13:35:34 ]
Echt waar. Waar komt dit door?quote:
[..]
Niet, ik geloof daar dus niet in.
Het zit al in mensen zelf. Een aap kun je ook niet leren hoe hij zijn soortgenoten moet begroeten zonder aangevallen te worden.
Soortgenoten hebben een connectie met elkaar op onbewust niveau, die een robot nooit kan maken.
En een mens zonder connectie met zijn gevoel communiceert als een robot.
En een mens zonder connectie met zijn gevoel communiceert als een robot.
Springfield's looking pretty dusty today
Wat vaag. Het eerste waar ik aan denk zijn eerder heel subtiele gedragingen of uiterlijke kenmerken die dan onbewust worden gecommuniceerd naar alfas binnen een groep. Maar dat laatste wat je schrijft dat kan ik niet plaatsenquote:
Soortgenoten hebben een connectie met elkaar op onbewust niveau, die een robot nooit kan maken.
En een mens zonder connectie met zijn gevoel communiceert als een robot.
Of je bedoelt natuurlijk dat een aap instinctief al weet hoe het zich moet gedragen.
[ Bericht 7% gewijzigd door Special-Tee op 02-09-2019 13:54:35 ]
Ja precies, zo bedoelde ik het.quote:
[..]
Wat vaag. Het eerste waar ik aan denk zijn eerder heel subtiele gedragingen of uiterlijke kenmerken die dan onbewust worden gecommuniceerd naar alfas binnen een groep. Maar dat laatste wat je schrijft dat kan ik niet plaatsen
Of je bedoelt natuurlijk dat een aap instinctief al weet hoe het zich moet gedragen.
Sociale cues zijn er ontzettend veel van, die komen bij bosjes op je af als je met een vreemde praat. Laat staan als je in een groep bent.
Kijk alleen al naar hoe veel verschillende gezichtsuitdrukkingen we kunnen produceren. Dan komt er nog lichaamshouding, lichaamsgeur en alle mogelijke variaties in de verbale communicatie bij, stemgeluid, volume en intonatie etc.
Als je al die cues enkel op bewust niveau verwerkt loop je altijd achter de feiten aan.
Ik heb ook altijd groepen lopen bestuderen enzo maar ik werd er alleen maar ziek van. Achteraf gezien waren dit helemaal geen gezond functionerende groepen ook, dus als ik er goed in was geworden om er tussen te passen had ik mezelf alleen maar tekort gedaan.
De mens is van nature goed in samenwerken, maar wij hebben in onze samenleving ook iets rationeels bedacht qua structuren en formele organisatievormen, wat volgens mij samenwerken niet altijd bevordert en soms zelfs mensen ziek maakt. Als individu moet je daar ook naar kijken voordat je een ster wordt in conformeren.
Springfield's looking pretty dusty today
Jij zegt hier zeer rake dingen imo!quote:
Niet, ik geloof daar dus niet in.
Het zit al in mensen zelf. Een aap kun je ook niet leren hoe hij zijn soortgenoten moet begroeten zonder aangevallen te worden.
Als het er niet/slecht uit komt komt dat altijd door een blokkade.
Mensen sluiten zich soms af voor hun innerlijke gevoelens (want: die kunnen ze niet handelen) als ze gepest of mishandeld of genegeerd zijn als kind. Verstand neemt deze dingen dan compleet over, maar dit werkt veel minder goed. Hierdoor reageren ze niet meer primair op sociale cues en dat voelen anderen aan. Hierdoor krijg je dat je altijd overal net buiten de boot valt.
Ik heb hier zelf ook last van gehad. Mensen dachten dat ik Asperger had omdat ik altijd zo raar was. Maar nu, na wat psychotherapie en mijn gevoelens leren begrijpen ben ik wel heel sociaal en zou men hartelijk lachen als ik zou zeggen dat ik ooit autistisch was.
Ik heb nu gewoon een basale connectie met iedereen om me heen en die ik tegenkom. Ik kan ook 'intunen' op iemands golflengte zeg maar en dan is het altijd gewoon goed/gezellig/gesmeerd, zonder dat ik iets volgens het boekje doe, ik zeg juist best leipe dingen soms vind ik zelf, maar niemand stoort zich eraan.
Het stomme is dat je dit van jezelf dus nooit weet als je in de 'auti modus' bent. Je ervaart jezelf dan als compleet. Maar pas als je in contact bent met datgene in jezelf (de gevoelens die je wegdrukte) verandert alles en dan blijkt dat je toch nog completer kan zijn. Zo was het dan voor mij persoonlijk, maar zo wordt het ook wel geleerd in de psychotherapie boeken.
Dat zie ik heel vaak in dit soort topics trouwens; over-analyseren. Compleet locked up in the mind zijn, het denken. Dan wordt alles heel bedacht, berekend en bestudeerd, en mis je wat eigenlijk ervoor zorgt dat sociale interactie wel of niet gesmeerd loopt. Dat is namelijk gevoel... energie. Het denken laat alles verkrampen. Je krijgt dan dat er allerlei mechanismen in werking treden die remmen, onzeker maken, ongemak veroorzaken, gespannenheid, kortom: verkramping.
Dat is vaak het werkelijke probleem van de niet-sociale 'nerd'.
Kom uit het hoofd, en ga meer voelen... meditatie kan erg helpen meer om uit het denken te komen en meer contact met je gevoel te gaan leren herstellen. Dan wordt het leven zo veel lichter en prettiger dan vanuit een locked up in the mind positie.
Eens kijken
Ja dat locked up in the mind zijn komt voor uit een overlevingsstrategie. Pesten roept zulke erge gevoelens op van o.a. doodsangst. Sociale uitsluiting is één van de ergste dingen die een mens kan overkomen. Een kind kan die gevoelens niet hanteren. Het is heel erg wat er gebeurd is, maar de tijd gaat door en je wordt geacht volwassen te worden.
Dan gaan deze gevoelens bij de meeste mensen in de ijskast. Dat is super mooi hoe dat werkt bij mensen. Gevoelens of trauma's die té heftig zijn, worden buiten het bewustzijn opgeslagen zodat ze niet steeds getriggerd worden. Want een trauma in het bewustzijn wordt continu opnieuw afgespeeld (dat is gewoon hoe normale verwerking werkt), een kind kan dat meestal nog niet dragen.
Het kutte daarvan is, je kunt er later moeilijk weer bij komen en je weet soms niet eens dat het er is. Maar je kan het wel merken aan indirecte signalen, zoals dat je nergens echt kan aarden, dat je een leegte voelt van binnen, dat je nooit rust kan vinden, dat mensen je raar vinden, dat je mensen niet goed begrijpt. De emoties die bij het trauma horen, kan je namelijk ook niet meer voelen.
Bij mij was het zo bijvoorbeeld dat ik van baby af aan structureel ben genegeerd door mijn ouders als ik boos was, waardoor ik doordraaide in driftbuien die ik zelf niet kon reguleren, wat een soort angstige doodsstrijd veroorzaakt bij een baby/jong kind. Uiteindelijk werd bij mij boosheid geassocieerd met doodsangst en daardoor ben ik dat gaan onderdrukken.
Dit resulteerde erin dat ik uiteindelijk 20 jaar lang geen enkele boosheid meer kon voelen. Het kwam gewoon nooit voor dat ik boosheid voelde en ik miste het ook niet. Wel vonden anderen mij soms een boos persoon. Ik bleef dan maar gewoon glashard ontkennen want het zei me echt niets, boos zijn. Waarom zou ik boos zijn? Toch niet nodig? Ik ben juist heel vredig. Maar ik was feitelijk puur rationeel geworden. En als je geen boosheid meer voelt, ervaar je ook geen blijdschap meer. Alles wordt heel vlak op den duur.
Eigenlijk ben je dan dus al sociaal ernstig gehandicapt zonder dat je het zelf weet. Bovendien kon ik niet voor mezelf opkomen omdat er geen energie (=emotie) uit mezelf kwam die daar de kracht voor aanleverde, dus ik werd ook nog eens steeds genaaid en ik snapte de regels van onderhandeling ook niet. Er miste gewoon een hele dimensie, daardoor dachten mensen ook dat ik autistisch was.
Gaandeweg wordt de overlevingsstrategie dus steeds meer een beperking en dan is de tijd gekomen om deze weer een beetje los te laten. Dit is een punt waarop ik heel veel mensen zie afhaken, die zeggen ja dag dat ga ik niet doen, dan ben ik terug bij af en moet ik op baby-niveau de wereld in, ik heb geen skills daarvoor.
Ja dat is zo, en het is nog erger want alle angst en pijn van toen zitten er ook nog, dus die krijg je direct op je bordje zodra je bijvoorbeeld gaat mediteren. Mensen die denken dat meditatie gaat over vredigheid enzo, dat is wel zo, maar je houding is vredig en observerend terwijl je oude trauma's in jezelf de ruimte geeft en dat kan behoorlijk veel pijn doen.
Maarja. Als je links en rechts wordt ingehaald door iedereen, wat zijn er dan nog voor opties? Erbij proberen te horen in je huidige manier van doen: al geprobeerd. Zielig doen (eventueel op internet): al geprobeerd. Analyses gemaakt, plannen gemaakt om het anders te doen: faalt keer op keer want je snapt gewoon niet waarom het niet lukt.
Het is heel moeilijk om los te laten van het idee dat je gewoon geaccepteerd zou moeten worden zoals je bent, het voelt heel oneerlijk om pas op de plaats te moeten maken terwijl de rest van de wereld gelukkig is en nergens last van heeft (zo lijkt het dan).
Maar het feit is, je bent gewoon niet goed genoeg, niet leuk genoeg, niet authentiek genoeg want er ontbreekt iets essentieels aan je waardoor mensen je mijden als de ziekte.
Je moet dan echt terug naar de basis en jezelf opnieuw uitvinden. Ik was ook niet zo geworden uit eigen keus, ik groeide op in die situatie, ik kon niet weg dus ik moest me er maar mee redden. Daar werd ik die auti meid van waar mensen met een boog omheen liepen.
Super kut als je dan ook nog "ga terug naar start u krijgt géén 1.000 euro" moet. Maar mijn hele leven als auti wou ik ook niet. Het is niet eerlijk maar andere opties zijn er, volgens mij, niet echt.
Dan gaan deze gevoelens bij de meeste mensen in de ijskast. Dat is super mooi hoe dat werkt bij mensen. Gevoelens of trauma's die té heftig zijn, worden buiten het bewustzijn opgeslagen zodat ze niet steeds getriggerd worden. Want een trauma in het bewustzijn wordt continu opnieuw afgespeeld (dat is gewoon hoe normale verwerking werkt), een kind kan dat meestal nog niet dragen.
Het kutte daarvan is, je kunt er later moeilijk weer bij komen en je weet soms niet eens dat het er is. Maar je kan het wel merken aan indirecte signalen, zoals dat je nergens echt kan aarden, dat je een leegte voelt van binnen, dat je nooit rust kan vinden, dat mensen je raar vinden, dat je mensen niet goed begrijpt. De emoties die bij het trauma horen, kan je namelijk ook niet meer voelen.
Bij mij was het zo bijvoorbeeld dat ik van baby af aan structureel ben genegeerd door mijn ouders als ik boos was, waardoor ik doordraaide in driftbuien die ik zelf niet kon reguleren, wat een soort angstige doodsstrijd veroorzaakt bij een baby/jong kind. Uiteindelijk werd bij mij boosheid geassocieerd met doodsangst en daardoor ben ik dat gaan onderdrukken.
Dit resulteerde erin dat ik uiteindelijk 20 jaar lang geen enkele boosheid meer kon voelen. Het kwam gewoon nooit voor dat ik boosheid voelde en ik miste het ook niet. Wel vonden anderen mij soms een boos persoon. Ik bleef dan maar gewoon glashard ontkennen want het zei me echt niets, boos zijn. Waarom zou ik boos zijn? Toch niet nodig? Ik ben juist heel vredig. Maar ik was feitelijk puur rationeel geworden. En als je geen boosheid meer voelt, ervaar je ook geen blijdschap meer. Alles wordt heel vlak op den duur.
Eigenlijk ben je dan dus al sociaal ernstig gehandicapt zonder dat je het zelf weet. Bovendien kon ik niet voor mezelf opkomen omdat er geen energie (=emotie) uit mezelf kwam die daar de kracht voor aanleverde, dus ik werd ook nog eens steeds genaaid en ik snapte de regels van onderhandeling ook niet. Er miste gewoon een hele dimensie, daardoor dachten mensen ook dat ik autistisch was.
Gaandeweg wordt de overlevingsstrategie dus steeds meer een beperking en dan is de tijd gekomen om deze weer een beetje los te laten. Dit is een punt waarop ik heel veel mensen zie afhaken, die zeggen ja dag dat ga ik niet doen, dan ben ik terug bij af en moet ik op baby-niveau de wereld in, ik heb geen skills daarvoor.
Ja dat is zo, en het is nog erger want alle angst en pijn van toen zitten er ook nog, dus die krijg je direct op je bordje zodra je bijvoorbeeld gaat mediteren. Mensen die denken dat meditatie gaat over vredigheid enzo, dat is wel zo, maar je houding is vredig en observerend terwijl je oude trauma's in jezelf de ruimte geeft en dat kan behoorlijk veel pijn doen.
Maarja. Als je links en rechts wordt ingehaald door iedereen, wat zijn er dan nog voor opties? Erbij proberen te horen in je huidige manier van doen: al geprobeerd. Zielig doen (eventueel op internet): al geprobeerd. Analyses gemaakt, plannen gemaakt om het anders te doen: faalt keer op keer want je snapt gewoon niet waarom het niet lukt.
Het is heel moeilijk om los te laten van het idee dat je gewoon geaccepteerd zou moeten worden zoals je bent, het voelt heel oneerlijk om pas op de plaats te moeten maken terwijl de rest van de wereld gelukkig is en nergens last van heeft (zo lijkt het dan).
Maar het feit is, je bent gewoon niet goed genoeg, niet leuk genoeg, niet authentiek genoeg want er ontbreekt iets essentieels aan je waardoor mensen je mijden als de ziekte.
Je moet dan echt terug naar de basis en jezelf opnieuw uitvinden. Ik was ook niet zo geworden uit eigen keus, ik groeide op in die situatie, ik kon niet weg dus ik moest me er maar mee redden. Daar werd ik die auti meid van waar mensen met een boog omheen liepen.
Super kut als je dan ook nog "ga terug naar start u krijgt géén 1.000 euro" moet. Maar mijn hele leven als auti wou ik ook niet. Het is niet eerlijk maar andere opties zijn er, volgens mij, niet echt.
Springfield's looking pretty dusty today
-marz-, waarom ga jij ervanuit dat jouw verhaal overeenkomt met dat van de TS? Er kunnen toch ook andere redenen zijn dat iemand sociaal niet lekker meekomt dan onverwerkte jeugdtrauma’s.
The love you take is equal to the love you make.
Want autisten zijn altijd raar en sociaal incapabel? Autisten, en zeker vrouwen, zijn in sommige gevallen perfect in staat om zichzelf sociaal wenselijk gedrag aan te leren waardoor het autisme onterecht niet wordt herkend.quote:
[..]
Maar nu, na wat psychotherapie en mijn gevoelens leren begrijpen ben ik wel heel sociaal en zou men hartelijk lachen als ik zou zeggen dat ik ooit autistisch was.
Pakt alleen vaak nogal destructief uit, omdat het volgen van de aangeleerde sociale scripts eigenlijk teveel energie van iemand vraagt.
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 02-09-2019 15:45:33 ]
Zoals wat bijvoorbeeld?quote:
Er kunnen toch ook andere redenen zijn dat iemand sociaal niet lekker meekomt dan onverwerkte jeugdtrauma’s.
Springfield's looking pretty dusty today
Zeg je nou dat ik autistisch benquote:
[..]
Want autisten zijn altijd raar en sociaal incapabel? Autisten, en zeker vrouwen, zijn in sommige gevallen perfect in staat om zichzelf sociaal wenselijk gedrag aanleren waardoor het autisme onterecht niet wordt herkend.
Pakt alleen vaak nogal destructief uit, omdat het volgen van de aangeleerde sociale scripts eigenlijk teveel energie van iemand vraagt.
Springfield's looking pretty dusty today
Mensen die op de schaal extravert-introvert meer naar de introverte kant neigen. Die zullen zich in groepen of op feestjes ook minder op hun gemak voelen. En dat is dan niet omdat je de sociale interactie niet begrijpt, maar omdat het je gewoon minder goed ligt.quote:
The love you take is equal to the love you make.
TS zegt toch zelf dat hij sociale interactie niet begrijpt?
Als je autisme beschouwt als emotieregulatiestoornis ziet de behandeling er heel anders uit dan als je het beschouwt als aangeboren afwijking.
Ik scoorde aardig punten in "het spectrum" en ik kan je zeggen dat het toepassen van aangeleerde foefjes mij bergen energie kostte.
Maar het kost me nu juist veel minder energie om sociaal te zijn, omdat ik zelf veranderd ben.
Ik geloof niet zo in geboren als duppie wordt nooit een kwartje, wat voor naampje er ook aan gehangen wordt.
Ligt eraan hoe je naar "autisten" kijkt.quote:
[..]
Nee, dat jouw veronderstellingen over autisten niet kloppen.
Als je autisme beschouwt als emotieregulatiestoornis ziet de behandeling er heel anders uit dan als je het beschouwt als aangeboren afwijking.
Ik scoorde aardig punten in "het spectrum" en ik kan je zeggen dat het toepassen van aangeleerde foefjes mij bergen energie kostte.
Maar het kost me nu juist veel minder energie om sociaal te zijn, omdat ik zelf veranderd ben.
Ik geloof niet zo in geboren als duppie wordt nooit een kwartje, wat voor naampje er ook aan gehangen wordt.
Springfield's looking pretty dusty today
Dus als ik zou zeggen dat TS imo wel degelijk autistische trekken vertoont, zou jij zeggen dat hij daar overheen kan komen door zijn jeugdtrauma’s te verwerken?quote:
TS zegt toch zelf dat hij sociale interactie niet begrijpt?
[..]
Ligt eraan hoe je naar "autisten" kijkt.
Als je autisme beschouwt als emotieregulatiestoornis ziet de behandeling er heel anders uit dan als je het beschouwt als aangeboren afwijking.
Ik scoorde aardig punten in "het spectrum" en ik kan je zeggen dat het toepassen van aangeleerde foefjes mij bergen energie kostte.
Maar het kost me nu juist veel minder energie om sociaal te zijn, omdat ik zelf veranderd ben.
Ik geloof niet zo in geboren als duppie wordt nooit een kwartje, wat voor naampje er ook aan gehangen wordt.
The love you take is equal to the love you make.
Maar dat staat toch los van of je het in de sociale interactie met een autist kan merken of niet? Want dat stelde jij. Feit is dat er autisten zijn die gewoon prima sociaal wenselijk gedrag kunnen vertonen en waar je niets aan 'merkt'. En als iemand zichzelf daarmee uitput is het wel degelijk een beperking in iemands functioneren, ondanks dat het niet zichtbaar aan de oppervlakte is.quote:
TS zegt toch zelf dat hij sociale interactie niet begrijpt?
[..]
Ligt eraan hoe je naar "autisten" kijkt.
Als je autisme beschouwt als emotieregulatiestoornis ziet de behandeling er heel anders uit dan als je het beschouwt als aangeboren afwijking.
Heb het nu weer puur even over je statement over autisme, dus niet over jou en of jij al dan niet een autist zou zijn.
Ja dat zeg ik.quote:
[..]
Dus als ik zou zeggen dat TS imo wel degelijk autistische trekken vertoont, zou jij zeggen dat hij daar overheen kan komen door zijn jeugdtrauma’s te verwerken?
Of laat ik het zo stellen, ik denk dat die route sowieso vruchtvoller is om beter te worden in sociaal contact dan het bestuderen en aanleren van gedrag, voor iemand met dit soort klachten.
Autisme is daarbij slechts een naampje, we zien nog altijd geen verschil tussen de binnenkanten van autisten en niet-autisten, het is een classificatie op basis van gedrag.
Ik vind dus ook dat je moet oppassen met statements als "een autist die zich sociaal gedraagt kan nog steeds een autist zijn." Ik weet dat dit denken in zwang is maar het blijft omgekeerde causaliteit en kan een bias zijn.
Springfield's looking pretty dusty today
OK, dan weet ik dat jij en ik het op dit vlak fundamenteel oneens zijn.quote:
[..]
Ja dat zeg ik.
Of laat ik het zo stellen, ik denk dat die route sowieso vruchtvoller is om beter te worden in sociaal contact dan het bestuderen en aanleren van gedrag, voor iemand met dit soort klachten.
Autisme is daarbij slechts een naampje, we zien nog altijd geen verschil tussen de binnenkanten van autisten en niet-autisten, het is een classificatie op basis van gedrag.
Ik vind dus ook dat je moet oppassen met statements als "een autist die zich sociaal gedraagt kan nog steeds een autist zijn." Ik weet dat dit denken in zwang is maar het blijft omgekeerde causaliteit en kan een bias zijn.
The love you take is equal to the love you make.
1 van de eigenschappen van autisme is toch vaak juist zo dat zij onbewuste communicatie juist niet begrijpen?
Gedrag kunnen vertonen en begrijpen zijn dan ook twee verschillende dingen.quote:
1 van de eigenschappen van autisme is toch vaak juist zo dat zij onbewuste communicatie juist niet begrijpen?
Allereerst: helder verwoord verhaal!quote:
Ja dat is zo, en het is nog erger want alle angst en pijn van toen zitten er ook nog, dus die krijg je direct op je bordje zodra je bijvoorbeeld gaat mediteren. Mensen die denken dat meditatie gaat over vredigheid enzo, dat is wel zo, maar je houding is vredig en observerend terwijl je oude trauma's in jezelf de ruimte geeft en dat kan behoorlijk veel pijn doen.
Maarja. Als je links en rechts wordt ingehaald door iedereen, wat zijn er dan nog voor opties? Erbij proberen te horen in je huidige manier van doen: al geprobeerd. Zielig doen (eventueel op internet): al geprobeerd. Analyses gemaakt, plannen gemaakt om het anders te doen: faalt keer op keer want je snapt gewoon niet waarom het niet lukt.
Verder: heel goed uitgelegd met betrekking tot die onbewuste, afgedekte, onverwerkte pijn. Eckhart Tolle schijnt dit 'het pijnlichaam' te noemen.
Klopt dat dit vaak (zo goed als) ontoegankelijk is gemaakt. En ook wat je zei over hoe trauma keer op keer op een of andere manier naar boven komt, als natuurlijke manier om het te verwerken. Echter, wij hebben een ego, en die dwarsboomt dit veelal. Werkt volgens vastgrijpen en wegduwen. Wij duwen (onbewust) steeds die dingen 'terug' het onderbewuste in, en daardoor duurt het vaak zo lang, gaat het vertakken en raken we als het ware 'misvormd'. Het zou zo veel schelen als we weet hadden van dat mechanisme. Dan konden we het toelaten en veel sneller verwerken dan we 'op natuurlijke wijze' (middels het ego) doen.
Die pijn is idd kut, maar zolang we er voor weglopen of vluchten, blijft het de aandrijver van allerlei onbewuste draaiprogramma's, en dat kan je leven behoorlijk bederven. Dus maar beter toch wat mee doen en doorvoelen.
Of dat een feit is, weet ik niet. Maar het kan zeker zo ervaren worden. We worden iig een stuk makkelijker en leuker in de omgang als we van binnenuit beter in balans zijn en dat onderbewuste van ons meer gezuiverd hebben van al die door pijn aangedreven 'shit'.quote:Maar het feit is, je bent gewoon niet goed genoeg, niet leuk genoeg, niet authentiek genoeg want er ontbreekt iets essentieels aan je waardoor mensen je mijden als de ziekte.
Eens kijken
En mensen zullen jou altijd hetzelfde behandelen zoals voorheen, voordat je besloot om te willen veranderen. Ze behandelen je hetzelfde waardoor je oude staat van zijn, pijnlichaam?, wordt getriggerd. Alsof je er niet aan kunt ontsnappen. Mischien daarom dat de OP het aan de andere kant van deze wereld probeerd?quote:
[..]
Allereerst: helder verwoord verhaal!
Verder: heel goed uitgelegd met betrekking tot die onbewuste, afgedekte, onverwerkte pijn. Eckhart Tolle schijnt dit 'het pijnlichaam' te noemen.
Klopt dat dit vaak (zo goed als) ontoegankelijk is gemaakt. En ook wat je zei over hoe trauma keer op keer op een of andere manier naar boven komt, als natuurlijke manier om het te verwerken. Echter, wij hebben een ego, en die dwarsboomt dit veelal. Werkt volgens vastgrijpen en wegduwen. Wij duwen (onbewust) steeds die dingen 'terug' het onderbewuste in, en daardoor duurt het vaak zo lang, gaat het vertakken en raken we als het ware 'misvormd'. Het zou zo veel schelen als we weet hadden van dat mechanisme. Dan konden we het toelaten en veel sneller verwerken dan we 'op natuurlijke wijze' (middels het ego) doen.
Die pijn is idd kut, maar zolang we er voor weglopen of vluchten, blijft het de aandrijver van allerlei onbewuste draaiprogramma's, en dat kan je leven behoorlijk bederven. Dus maar beter toch wat mee doen en doorvoelen.
[..]
Of dat een feit is, weet ik niet. Maar het kan zeker zo ervaren worden. We worden iig een stuk makkelijker en leuker in de omgang als we van binnenuit beter in balans zijn en dat onderbewuste van ons meer gezuiverd hebben van al die door pijn aangedreven 'shit'.
Iedereen kan wel zeggen dat ik tevreden moet zijn met de vrienden die ik al heb en me richten op 1-1 contacten maar ik denk dat niemand zich prettig zou voelen als hij/zij van een groep buitengesloten zou worden. Vooral bij mannen is dit echt nadelig, wanneer je niet populair/geliefd bent onder andere gasten ben je voor meiden automatisch minder aantrekkelijk.
Als je al een vriendin hebt is het een ander verhaal maar ik durf je wel op een briefje te geven dat verreweg van deze mannen sowieso al weinig ervaring met vrouwen hebben en hoogstwaarschijnlijk geen vriendin hebben (gehad).
Klinkt negatief maar het is (helaas) wel de realiteit. Best treurig dat vrouwen deze mannen geen kans willen geven.
Als je al een vriendin hebt is het een ander verhaal maar ik durf je wel op een briefje te geven dat verreweg van deze mannen sowieso al weinig ervaring met vrouwen hebben en hoogstwaarschijnlijk geen vriendin hebben (gehad).
Klinkt negatief maar het is (helaas) wel de realiteit. Best treurig dat vrouwen deze mannen geen kans willen geven.
Ben je echt helmaal nieuw op FOK!?
Je verhaal komt me n.l. zo bekend voor.
Je verhaal komt me n.l. zo bekend voor.
The love you take is equal to the love you make.
Je hoeft ook niet tevreden te zijn. Realistisch is wel een voorwaarde. En als je wilt leren, doe het dan ook op een goede manier.
Overigens vind ik het wel stoer wat je probeert, ongeacht of het nou helpt of niet.
Overigens vind ik het wel stoer wat je probeert, ongeacht of het nou helpt of niet.
Dat is zeker wel heel erg.quote:
Iedereen kan wel zeggen dat ik tevreden moet zijn met de vrienden die ik al heb en me richten op 1-1 contacten maar ik denk dat niemand zich prettig zou voelen als hij/zij van een groep buitengesloten zou worden. Vooral bij mannen is dit echt nadelig, wanneer je niet populair/geliefd bent onder andere gasten ben je voor meiden automatisch minder aantrekkelijk.
Als je al een vriendin hebt is het een ander verhaal maar ik durf je wel op een briefje te geven dat verreweg van deze mannen sowieso al weinig ervaring met vrouwen hebben en hoogstwaarschijnlijk geen vriendin hebben (gehad).
Klinkt negatief maar het is (helaas) wel de realiteit. Best treurig dat vrouwen deze mannen geen kans willen geven.
Ik denk dan ook dat met je doel niets mis is, maar de manier waarop je het probeert te bereiken lijkt niet erg zinvol te zijn.
Of hoe zou jij je voelen als er een stille, nerveuze gozer die niets te vertellen heeft, probeert zich bij je te aan te sluiten omdat hij bezig is met een persoonlijk experiment. Waarna hij achter zijn laptop kruipt om over het experiment op een forum te posten. En dat alles niet omdat hij jou een leuke interessante persoon vindt die hij beter wil leren kennen maar puur vanwege het simpele feit dat jij aandacht krijgt van mensen en hij niet?
Wat verwacht je zelf te bereiken na je experiment van een jaar?
Springfield's looking pretty dusty today
Ik zal je een voorbeeld vertellen. Het is zo dat wanneer er een groepsgesprek wordt gevoerd meestal 1 a 2 mensen het gesprek domineren, anderen er min of meer omheen hangen maar dat de focus helemaal op deze gespreksleiders gericht is. Zij bepalen ook welke activiteiten er worden ondernomen. Ik heb een paar keer geprobeerd om direct een tafelgenoot aan te spreken maar had liever meer aandacht voor één van de alphas dan voor mij.... zelfs als de alpha in kwestie al met iemand anders in gesprek is. Ik zie echt veel gelijkenissen met het 80/20 principe... dat 80 procent van de vrouwen enkel oog heeft voor 20 procent van de mannen en dat de rest gewoon niet toe doet. Dat is ook zo in simpele groepsgesprekken, aandacht krijgen is een privilege.quote:
[..]
Dat ook inderdaad. Als je eerst zit te loeren naar de groep en nadenkt over je approach en als er contact is je steeds weer gaat nadenken over hoe je het beste verder kan gaan, is de spontaniteit er vanaf, kom je gemaakt over en dat merkt
Maar die groepen zijn toch niet leidend als het gaat om prettige contacten op te bouwen? Het komt over als ontzettend geforceerd, zoals je je in die groepen een plek probeert te verwerven.
The love you take is equal to the love you make.
Dus je wou een onderonsje hebben met je tafelgenoten maar die wezen jou af.
Je hebt dan ook niets te melden zei je al eerder, of was dat nu anders? Ik kan me haast niet voorstellen dat je genegeerd wordt in een normale relaxte situatie aan tafel, hoe ging het dan?
Je hebt dan ook niets te melden zei je al eerder, of was dat nu anders? Ik kan me haast niet voorstellen dat je genegeerd wordt in een normale relaxte situatie aan tafel, hoe ging het dan?
Springfield's looking pretty dusty today
Ik heb niks met sport of verenigingen. Kan het prima vinden met mijn vrienden in Nederland maar ik zit alleen maar tussen de nerds en mis uitdaging. Bovendien knappen vrouwen hier op af want geen van mijn vrienden is succesvol in de liefde en daar wil ik ook zsm verandering in brengen.quote:Op zondag 1 september 2019 10:57 schreef Chia het volgende:
En de tips om bij een (sport)club/vereniging te gaan heb je natuurlijk ook in praktijk gebracht. Hoe gaat het daarmee?
Mis een bepaald avontuurlijke gedachte, kunnen feesten en succes hebben met vrouwen.
Al gedaan, meerdere keren leuk uitgeweest... maar geen succes met vrouwen gehad. Ook daar richten de vrouwen zich op de populaire mannen. Heb wel een keer aanspraak gehad met vrouwen maar zodra ik ook maar even zonder gespreksstof zit word ze afgepakt door een van de alpha guys. Aan het eind van de avond ging ze met hem mee naar huis.quote:
[..]
Je zei dat je een op een contacten wel goed doet toch? Richt je je toch daar op. Je kan bv via de app couchsurfing daar ook mensen ontmoeten die iemand zoeken om mee om te gaan.
Begrijp niet waarom je zo graag aandacht wilt van die mensen daar? Ze komen helemaal niet leuk over.
Natuurlijk weet ik ook drommels goed dat al die mannen om bedpartners concurreren maar hoe kan ik hier het best tegen strijden zonder die mannen fysiek aan te vliegen? Want ook dat levert niks op behalve alleen maar verliezers.
Ik kan het moeilijk omschrijven maar het voelt gewoon kut als je aan de andere kant van de gezamenlijke woonkamer zit en moet aanzien hoe anderen het gezellig met elkaar hebben. Heb ook behoefte aan een gesprek maar als er niet naar mij geluisterd wordt is het alsof ik tegen een muur aanpraat.quote:
[..]
Je bent dus op zoek naar een soort bevestiging van onbekenden die jou vanaf de eerste ontmoeting een toffe peer vinden? De vraag die je jezelf moet stellen is: waarom wil je dat? Het klinkt een beetje als een soort prinsessensyndroom.
En waarom zoek je die bevestiging niet in de vorm van goede vrienden die jou écht kennen en jou echt waarderen om wie je bent?
En ja ik heb het meerdere keren geprobeerd... maar dan word ik 1. genegeerd, 2. er wordt wel heel kort antwoord gegeven en overgegaan 3. persoon zit ongeïnteresseerd op zijn smartphone te kijken en reageert niet.
Best frustrerend.
Ik zie het verschil niet, ook met vrijwilligerswerk heb je te maken met groepsdynamiek en kun je de leider zijn of het buitenbeentje dat genegeerd wordt.quote:
[..]
Dat is geen antwoord op de vraag. Waarom zit je in dat hostel en doe je niet vrijwilligerswerk in Peru of druivenplukken in Spanje of iets waar je wel natuurlijke contacten met mensen hebt.
Met mijn maten kan ik het prima vinden... maar dat zijn wel 1-1 contacten.quote:
[..]
Waarom ben je ongewild en impopulair bij je maten?
Om heel eerlijk te zijn ligt in het verlengde ook we succes met vrouwen willen hebben. Alleen maar met nerds omgaan werkt daarbij niet in mijn voordeel,quote:
[..]
Alle haantjes waren ooit een kuiken.
Ik ben anders en durf anders te zijn, trek mijn eigen plan en ben zelfstandig. Elke dag ga ik zelf de stad in en geniet ik van de indrukken die ik doe. Toch leidt dat er niet toe dat mensen mij aanspreken of aandacht aan mij besteden. En nee ik heb anderen weinig te bieden... maar dat hebben die alpha mannen net zo goed. Wat hebben die alphamannen te bieden wat ik niet te bieden zou hebben?quote:
Sturmic is on tour?
Dat je dit 'experiment' aangaat getuigt van lef, maar het klinkt als de hel op aarde man.
[..]
Why?
Dit zijn ook nog eens twee hele verschillende dingen! Misschien sluiten ze elkaar zelfs wel uit.
Denk jij dat iedereen Lil' Kleine als beste maat wil, of Guus Meeuwis? ik ben ontzettend slecht in populaire mensen opnoemen merk ik, vergeef me.
Mensen die populair zijn, zijn populair omdat ze anders durven te zijn. Als je populair wil zijn, moet je dus bereid zijn om op te vallen met je anders-zijn. En dan is er een groep volgers die vervolgens je beste matties zijn. Je moet er maar zin in hebben, ik zou me dan persoonlijk een soort sekteleider gaan voelen.
Je verhaal leest als een vierkantje dat met geweld in een rond gat probeert te passen. Daar snapt niemand wat van en dan blijf je een vreemde eend in de bijt.
Waarom niet gewoon lekker je eigen plan trekken, je bent zo ver van huis en dan ga je jezelf martelen met dit ?! Je kan zo 1000 leukere mensen ontmoeten, zit altijd wel iemand bij met wie je daarna samen gaat eten of ff telnummers uitwisselt. Je bent er veel te spastisch over, dat gaat toch niet werken.
Ik kan niet gebruik maken van de pm functie. Je kunt mij een mailtje sturen:quote:
Knap van je
osodevoso@tutanota.com
quote:
[..]
Als je zoals je zegt autisme (spectrum stoornis) hebt, kan je dit toch niet. Je zal geen subtiele verandering van stem geluid horen of gezichts uitdrukkingen goed interpreteren, laat staan bepaalde grapjes goed begrijpen (al helemaal in een vreemde taal).
Zoveel overdreven moeite valt op. Doe gewoon rustig aan, ga daar op reis wat doen (alleen), bezienswaardigheid bekijken of een activiteit ontdekken. Of doe een taalcursus.
Terug in het hostel vooral goed luisteren en haak in als mensen bezienswaardigheden bespreken of vragen erover hebben en jij het antwoord weet.
Hou je tevreden zoals eerder gezegd met de rustige, ook introverte mensen.
Wissel aan het end van je verblijf telefoon nummers of Facebook uit en ga verder. Als mensen aanbieden mee te reizen en ze zijn leuk zou ik dat zeker niet af slaan.
quote:
[..]
@:Cause_Mayhem had ooit een mooie post over de waarde van de wat rustigere persoon binnen de dynamiek van een kudde, maar ik kan het niet meer terug vinden. Iets in de trant dat er niet altijd naar het stoere leiderspaard wordt gekeken en de kudde ook weleens terugvalt op de wat rustigere dieren in bepaalde situaties.
Misschien interessant om eens naar equine assisted therapy te kijken? Paarden zijn kuddedieren en ze reageren heel primair op wat je doet itt hulpverleners die je verbaal inhoudelijk nog weleens kan overtuigen terwijl je handelen er eigenlijk minder op aansluit.
Er zijn redelijk wat aanbieders op dat gebied, ook die zichzelf niet als equine assisted therapy omschrijven dus het kan lonen om niet alleen die term vast te houden.
quote:
[..]
Want autisten zijn altijd raar en sociaal incapabel? Autisten, en zeker vrouwen, zijn in sommige gevallen perfect in staat om zichzelf sociaal wenselijk gedrag aan te leren waardoor het autisme onterecht niet wordt herkend.
Pakt alleen vaak nogal destructief uit, omdat het volgen van de aangeleerde sociale scripts eigenlijk teveel energie van iemand vraagt.
quote:
TS zegt toch zelf dat hij sociale interactie niet begrijpt?
[..]
Ligt eraan hoe je naar "autisten" kijkt.
Als je autisme beschouwt als emotieregulatiestoornis ziet de behandeling er heel anders uit dan als je het beschouwt als aangeboren afwijking.
Ik scoorde aardig punten in "het spectrum" en ik kan je zeggen dat het toepassen van aangeleerde foefjes mij bergen energie kostte.
Maar het kost me nu juist veel minder energie om sociaal te zijn, omdat ik zelf veranderd ben.
Ik geloof niet zo in geboren als duppie wordt nooit een kwartje, wat voor naampje er ook aan gehangen wordt.
Ho ho ho. Schrik van van alle verregaande aannames als ik alleen maar opnoem een vorm van ASS te hebben. Let op, de ene autist is de andere autist niet. Ik kan prima een wederkerig gesprek voelen, mensen aankijken e.d. dus het beeld van de stereotiepe autist klopt in dezen echt niet. Heb vaak genoeg al aan een kroegentocht meegedaan, kan daar prima aansluiting krijgen met mannen (lees nerds) die ook op mijn golflengte liggen. Veel leuke gesprekken gevoerd maar succes met vrouwen lukt niet.quote:
[..]
Ja dat zeg ik.
Of laat ik het zo stellen, ik denk dat die route sowieso vruchtvoller is om beter te worden in sociaal contact dan het bestuderen en aanleren van gedrag, voor iemand met dit soort klachten.
Autisme is daarbij slechts een naampje, we zien nog altijd geen verschil tussen de binnenkanten van autisten en niet-autisten, het is een classificatie op basis van gedrag.
Ik vind dus ook dat je moet oppassen met statements als "een autist die zich sociaal gedraagt kan nog steeds een autist zijn." Ik weet dat dit denken in zwang is maar het blijft omgekeerde causaliteit en kan een bias zijn.
Niets denigrerends over nerds, ben er zelf ook één... alhoewel, hou ook wel van feesten maar het is nou eenmaal zo dat vrouwen dit soort mannen niet echt aantrekkelijk vinden.
Er zijn wel vrouwen die nerds leuk vinden, maar ik vraag me af of jij die vrouwen wel leuk vindt.
Overigens is vrijwilligerswerk wel een andere context dan die waarin je nu zit. Bij vrijwilligerswerk zal men waarderen dat je je inzet en is de kans een stuk groter dat je gewoon bij de groep betrokken wordt.
Overigens is vrijwilligerswerk wel een andere context dan die waarin je nu zit. Bij vrijwilligerswerk zal men waarderen dat je je inzet en is de kans een stuk groter dat je gewoon bij de groep betrokken wordt.
The love you take is equal to the love you make.
|
|
