GC General Chat
Hier kun je praten over van alles en nog wat. Eigenlijk alles wat niet in een van de andere rubrieken thuishoort.
Ups en downs. Ik ben blij dat ik niet meer in de opvang zit, maar ik ben helemaal klaar met begeleiding e.d. Die lopen mijn huis in en uit. Ik heb een heel klein huisje met 1 slaapkamer. Ik betaal 750 euro elke maand aan eigen bijdrage. Ik deel de keuken met een andere vrouw die sinds vorige week is bevallen.quote:Op woensdag 20 maart 2019 12:05 schreef AToontje87 het volgende:
Volgens mij mis ik een belangrijke vraag... hoe gaat het nu met je?
Daarnaast heb ik inmiddels flink wat mentale hulp nodig, want er zijn momenten dat ik het niet meer zie zitten. Maar al met al ben ik trots op het feit dat ik er nog ben en dat het zo goed met mijn dochter gaat. Nu moet ik leren ook voor mijzelf te kiezen en om te gaan met alle frustraties. Dat ik overwerkt ben is volgens de dokter niet gek, maar het helpt mij niet in deze situatie, waar elke misstap breed wordt uitgemeten.
Dat ik het soms niet meer zie zitten wil niet zeggen dat ik uit het leven zou stappen. Het klinkt gek, maar ik zou geen E3 willen missen of een EK of WK. Daarnaast wil ik mijn dochter groot zien worden.
Bedankt voor deze vraag!
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Hoe creatief ben je met het oplossen van de problemen waar je tegenop loopt? En geven die oplossingen je voldoening?
Mag ik je vandaag weer eens irriteren?
Nog steeds. Elke week komen er verschillende begeleiders langs. Ook mijn dochter heeft een begeleider. Elke keer voelt het als een examen. Daarnaast ben je afhankelijk van alles. Ik ben wat vrienden verloren, maar er zijn er twee die mij heel erg geholpen hebben. Zo af en toe kwamen ze mij halen om wat leuks te gaan doen, zoals een avondje Xboxen bij hen thuis, of gaven ze een pakkie peuken. Zij waren al vrij snel met elkaar eens dat verwijten geen zin had na alles wat er gebeurd is. Ik rookte eigenlijk alleen op vakanties, maar in de opvang was roken een blessing.quote:
[..]
Hulp is inderdaad beter dan een aalmoes of medelijden. Mijn vriendin heeft eens een kennis laten bivakkeren in haar tuinhuisje. Ze had wel een extra slaapkamer maar dat huisje gaf die kennis een soort van onafhankelijkheid die ze dan ook bitter nodig had. Ze hoefde er ook niet voor te betalen, maar zo nu en dan een paar boodschapjes mee nemen. Hunkerde jij ook naar je onafhankelijkheid? of was dat geen issue?
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Ik heb al eerder contact met je gehad toen heb je ook al een paar zaken verteld. (ook dat je voorlichting op een school had gegeven). Maar begrijp ik nu goed dat je nu nog steeds niet samen met vrouw en kind in 1 huis zit?
En hoe zit het nu met de verblijfsvergunning van jouw vrouw?
[ Bericht 9% gewijzigd door Bosbeetle op 20-03-2019 12:45:33 (herleidbare dingen weggehaald) ]
En hoe zit het nu met de verblijfsvergunning van jouw vrouw?
[ Bericht 9% gewijzigd door Bosbeetle op 20-03-2019 12:45:33 (herleidbare dingen weggehaald) ]
There is no greater joy than be taken for an imbecile by an idiot. (Oscar Wilde)
Poef.....gone! ©golfer
Poef.....gone! ©golfer
Ik heb ook een buitenlandse partner die geen Bijstand kan aanvragen. Het is werkelijk bi-zar hoevaak instanties de Bijstand als optie noemen, ook al leg ik keer op keer uit dat dat niet kan ivm verblijsstatus partner.
Vraag: als jij iets zou kunnen veranderen aan de manier waarop daklozen nu worden 'geholpen', wat zou dat zijn?
Vraag: heb je The Amsterdam/Rotterdam Project van Beau van Erven Dorens gezien en zo ja, wat vond je daarvan?
Vraag: als jij iets zou kunnen veranderen aan de manier waarop daklozen nu worden 'geholpen', wat zou dat zijn?
Vraag: heb je The Amsterdam/Rotterdam Project van Beau van Erven Dorens gezien en zo ja, wat vond je daarvan?
Mon 'en!
Het lijkt mij een beter idee om al die begeleiders de zak te geven en jouw een woning en een job, dan zijn ze goedkoper af. maar dat is mijn idee.quote:
[..]
Nog steeds. Elke week komen er verschillende begeleiders langs. Ook mijn dochter heeft een begeleider. Elke keer voelt het als een examen. Daarnaast ben je afhankelijk van alles. Ik ben wat vrienden verloren, maar er zijn er twee die mij heel erg geholpen hebben. Zo af en toe kwamen ze mij halen om wat leuks te gaan doen, zoals een avondje Xboxen bij hen thuis, of gaven ze een pakkie peuken. Zij waren al vrij snel met elkaar eens dat verwijten geen zin had na alles wat er gebeurd is. Ik rookte eigenlijk alleen op vakanties, maar in de opvang was roken een blessing.
Mag ik je vandaag weer eens irriteren?
Wat zou je mensen adviseren die onverhoopt in dezelfde situatie belanden als jij?
Mag ik je vandaag weer eens irriteren?
De eerste paar weken als dakloos zijn cruciaal. Dan wordt er bepaald wat voor hulp je krijgt. Dat is een goed idee, maar ik was helemaal kapot van alles. De huisuitzetting, het zoeken naar een slaapplek, mijn vrouw in de gaten houden enz. "Als je vrouw gaat douchen raden wij je aan om voor de deur te blijven staan zodat niemand naar binnen kan gaan". Het doet heel veel met je die eerste dagen en weken. Dan komen er allerlei mensen dezelfde vragen stellen en die maken een plan. Je weet op dat moment echt niet waar je aan toe bent en je leeft tussen dingen accepteren en jezelf staande houden. Dat er dan zo ontzettend veel geschoven wordt met begeleiders maakt het zo dat je alle controle verliest. Als die dingen niet nakomen word je wantrouwig.quote:
[..]
De fout is het participatiesysteem, maar dit mag je natuurlijk niet zeggen. Wat zou je de politiek adviseren om al dit soort problemen op te lossen?
Ik pleit voor zo weinig mogelijk begeleiders en instanties. Daarnaast moeten mensen die werken beloond worden. Als ji jbij de opvang komt na je werk en ze wisten dat je ging werken, is het best kut om te horen dat je die nacht buiten moet slapen. Of dat je dan geen hulp buiten kantooruren kan krijgen, terwijl buiten kantooruren werken niet is toegestaan.
Je kan een paar minuten op gezette tijden bellen naar instanties en bedrijven. Je kan ook via de computer, maar die werkte meestal niet. Mijn vrouw en ik hadden heel veel administratie al verzameld voordat we bij de opvang kwamen. Toen heeft het alsnog een jaar geduurd voordat het programma van de kredietbank ging starten. En nu nog is het eigenlijk wel gestart, maar wordt er nog niets afbetaald, terwijl ik inmiddels drie beslagen op het loon heb gehad. Dat vinden bedrijven waar je werkt niet leuk. Afspraken worden soms een dag van tevoren gemeld en word er dus geacht dat jij vrij neemt. Ga je niet naar de afspraak heb je een probleem. Neem je elke keer een dag van tevoren vrij op je werk heb je een probleem.
Dat iemand gaat werken moet niet worden tegengehouden, het is juist extra knap. Die maat van mij werkte sinds de eerste weken en heeft tot op de dag van vandaag niet verteld dat hij dakloos is. Dat doet best wel met iemand. Ik heb het wel vanaf dag 1 verteld, omdat ik door een screening heen moet.
Dus mensen per probleem scheiden. Bij verslaving duurt het programma langer zou je zeggen, maar zij kunnen eerder op een kamertje zitten. Op de gang zit een gebruikersruimte. Dit allemaal omdat er de eerste paar weken een plan is opgesteld waar je de rest van de tijd aan vast zit. Die van mij klopte niet en ik kon het pas veranderen toen iemand van de gemeente ons verhaal aan hoorde en op persoonlijke titel het plan heeft aan laten passen.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Hoe is je seksleven als dakloze, heb je seks met andere daklozen (op straat) of op een opvang met 0 privacy?
Lijkt me heel lastig.
Lijkt me heel lastig.
blablablabla
Denk je dat dak en thuislozen gebaat zijn in een meer efficiënte en gespecialiseerde aanpak? Het lijk mij er op dat je eigenlijk van hot naar her wordt gestuurd. en vaak hebben de mensen die dakloos niet de middelen om zich voort te bewegen.quote:
[..]
De eerste paar weken als dakloos zijn cruciaal. Dan wordt er bepaald wat voor hulp je krijgt. Dat is een goed idee, maar ik was helemaal kapot van alles. De huisuitzetting, het zoeken naar een slaapplek, mijn vrouw in de gaten houden enz. "Als je vrouw gaat douchen raden wij je aan om voor de deur te blijven staan zodat niemand naar binnen kan gaan". Het doet heel veel met je die eerste dagen en weken. Dan komen er allerlei mensen dezelfde vragen stellen en die maken een plan. Je weet op dat moment echt niet waar je aan toe bent en je leeft tussen dingen accepteren en jezelf staande houden. Dat er dan zo ontzettend veel geschoven wordt met begeleiders maakt het zo dat je alle controle verliest. Als die dingen niet nakomen word je wantrouwig.
Ik pleit voor zo weinig mogelijk begeleiders en instanties. Daarnaast moeten mensen die werken beloond worden. Als ji jbij de opvang komt na je werk en ze wisten dat je ging werken, is het best kut om te horen dat je die nacht buiten moet slapen. Of dat je dan geen hulp buiten kantooruren kan krijgen, terwijl buiten kantooruren werken niet is toegestaan.
Je kan een paar minuten op gezette tijden bellen naar instanties en bedrijven. Je kan ook via de computer, maar die werkte meestal niet. Mijn vrouw en ik hadden heel veel administratie al verzameld voordat we bij de opvang kwamen. Toen heeft het alsnog een jaar geduurd voordat het programma van de kredietbank ging starten. En nu nog is het eigenlijk wel gestart, maar wordt er nog niets afbetaald, terwijl ik inmiddels drie beslagen op het loon heb gehad. Dat vinden bedrijven waar je werkt niet leuk. Afspraken worden soms een dag van tevoren gemeld en word er dus geacht dat jij vrij neemt. Ga je niet naar de afspraak heb je een probleem. Neem je elke keer een dag van tevoren vrij op je werk heb je een probleem.
Dat iemand gaat werken moet niet worden tegengehouden, het is juist extra knap. Die maat van mij werkte sinds de eerste weken en heeft tot op de dag van vandaag niet verteld dat hij dakloos is. Dat doet best wel met iemand. Ik heb het wel vanaf dag 1 verteld, omdat ik door een screening heen moet.
Dus mensen per probleem scheiden. Bij verslaving duurt het programma langer zou je zeggen, maar zij kunnen eerder op een kamertje zitten. Op de gang zit een gebruikersruimte. Dit allemaal omdat er de eerste paar weken een plan is opgesteld waar je de rest van de tijd aan vast zit. Die van mij klopte niet en ik kon het pas veranderen toen iemand van de gemeente ons verhaal aan hoorde en op persoonlijke titel het plan heeft aan laten passen.
Mag ik je vandaag weer eens irriteren?
Ik ben een denker. Na lang denken kom ik vaak met goede of creatieve oplossingen. Maar dat is bij wat problemen, maar er kwam zoveel op mij af dat ik er niet uit kwam. Ik schaamde mij, voelde mij een untermensch, voel mij een soort van verraden door mijn familie, terwijl ik mijn zus dankbaar ben voor het opvangen van mijn dochter.quote:
Hoe creatief ben je met het oplossen van de problemen waar je tegenop loopt? En geven die oplossingen je voldoening?
Het gekke is dat ik mij bij de opvang aan de noorderkanaalweg beter voelde dan ik mij de afgelopen 4 jaar heb gevoeld. Daar kon ik eindelijk mijn ding doen. Mijn vrouw was in goede handen, ik had een vast bed en kon daar mijn ding doen: sociaal zijn. Door anderen te helpen hielp ik mijzelf. Maar creatief ben ik al even niet meer geweest. Ik heb er geen vertrouwen in dat mijn inbreng altijd gewaardeerd wordt.
Het klinkt nu alsof ik erg ongelukkig ben, maar dat is niet zo. Ik kan nog steeds van het leven genieten, maar ben 24/7 op mijn hoede.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Je bent nog jong, alles is mogelijk. Er is altijd licht aan het eind van de tunnel, maar dan moet je er wel naar toe lopen, hoe ver het ook is. Als dan je problemen achter de rug zijn waardeer je het leven nog meer.quote:
[..]
Ik ben een denker. Na lang denken kom ik vaak met goede of creatieve oplossingen. Maar dat is bij wat problemen, maar er kwam zoveel op mij af dat ik er niet uit kwam. Ik schaamde mij, voelde mij een untermensch, voel mij een soort van verraden door mijn familie, terwijl ik mijn zus dankbaar ben voor het opvangen van mijn dochter.
Het gekke is dat ik mij bij de opvang aan de noorderkanaalweg beter voelde dan ik mij de afgelopen 4 jaar heb gevoeld. Daar kon ik eindelijk mijn ding doen. Mijn vrouw was in goede handen, ik had een vast bed en kon daar mijn ding doen: sociaal zijn. Door anderen te helpen hielp ik mijzelf. Maar creatief ben ik al even niet meer geweest. Ik heb er geen vertrouwen in dat mijn inbreng altijd gewaardeerd wordt.
Het klinkt nu alsof ik erg ongelukkig ben, maar dat is niet zo. Ik kan nog steeds van het leven genieten, maar ben 24/7 op mijn hoede.
Mag ik je vandaag weer eens irriteren?
Ja sommige vrienden die niet wilde zien dat mijn vrouw ziek was. Die ook tegen haar zeiden dat ze moest opschieten met werk. Veel familie (zoals ouders en zussen) wil ik eigenlijk niet meer spreken, maar ik zit op sommige dingen nog aan ze vast. Daarnaast wil ik mijn dochter niet weghouden van familie, want zij houdt van ze. Vooral het moment dat mijn vader zei dat ik geen rechten had als dakloze, ook al stond ik volledig in mijn recht, heeft mij veel pijn gedaan. Dat ze mijn schoonzus hebben gebeld om rare vragen te stellen over mijn vrouw zal ik ze waarschijnlijk nooit vergeven. Het ergste vind ik nog dat ik geweerd ben van alle dingen die wij jaren samen deden, dat ze mij nooit een slaapplek hebben aangeboden of iets te eten. En dan mijn vrouw niet af en toe mocht blijven slapen bij mijn dochter, terwijl dat wel de afspraak was.quote:
Een boel vrienden/familie verloren vanwege dit gebeurtenis?
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Ik woon sinds december in een klein huis met mijn vrouw en kind. De verblijfsvergunning van mijn vrouw liep af in mei. Bij allerlei instanties hulp gevraagd en uiteindelijk voor een zaak Chavez gegaan. Dat komt er in het kort op neer dat je moet kunnen aantonen dat je dochter je nodig heeft. Familie wilde daar niet aan meewerken, maar uiteindelijk alle zaken verzameld. Uiteindelijk na een hoop gedoe een afspraak kunnen regelen bij het IND, bleek dat die zaak Chavez pas mag nadat je eerst een verlenging had aangevraagd. Uiteindelijk op de laatste dag een afspraak kunnen regelen. Kregen we na een paar maanden te horen dat we daar te laat mee waren, terwijl wij juist samen met het IND die dag hadden geregeld. Maar goed dat konden we aantonen. Mijn vrouw moest alleen nog langs voor een stempel op haar huidige vergunning. Mijn vrouw kwam weer in het ziekenhuis terecht.quote:
Ik heb al eerder contact met je gehad toen heb je ook al een paar zaken verteld. (ook dat je voorlichting op een school had gegeven). Maar begrijp ik nu goed dat je nu nog steeds niet samen met vrouw en kind in 1 huis zit?
En hoe zit het nu met de verblijfsvergunning van jouw vrouw?
Een vrouw van de gemeente (die ons met zoveel dingen heeft geholpen) heeft naar het IND gebeld. Die hadden de zaak net gesloten, omdat mijn vrouw niet voor een stempel was langsgeweest. Die vrouw van de gemeente heeft vanuit het ziekenhuis gebeld en legde uit dat mijn vrouw daar lag. Toen hebben ze het alsnog verlengd. Geluk mee gehad, want zonder dak boven je hoofd is het lastig om te verlengen en eigenlijk moest ze dus terug.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
het moet wel ontmoedigen zijn voor je dat je in zo'n catch-22 situatie wordt geduwd.quote:
[..]
Een vrouw van de gemeente (die ons met zoveel dingen heeft geholpen) heeft naar het IND gebeld. Die hadden de zaak net gesloten, omdat mijn vrouw niet voor een stempel was langsgeweest. Die vrouw van de gemeente heeft vanuit het ziekenhuis gebeld en legde uit dat mijn vrouw daar lag. Toen hebben ze het alsnog verlengd. Geluk mee gehad, want zonder dak boven je hoofd is het lastig om te verlengen en eigenlijk moest ze dus terug.
Mag ik je vandaag weer eens irriteren?
Precies. En elke keer zegt men: "Nou daar heb ik nog nooit van gehoord, dat ga ik eens uitzoeken'. Zonder inkomen ook geen schuldenregeling. Op 1 moment werkte mijn vrouw even bij een bedrijf, ondanks haar toestand, en ik zou worden aangenomen als bijzondere ambtenaar, kregen we te horen dat we geen hulp meer zouden krijgen als we allebei inkomen hadden. Dat terwijl de kredietbank inkomen als noodzakelijk ziet natuurlijk. Ook toen heeft een mevrouw van de gemeetne mij geholpen door op tafel te slaan.quote:
Ik heb ook een buitenlandse partner die geen Bijstand kan aanvragen. Het is werkelijk bi-zar hoevaak instanties de Bijstand als optie noemen, ook al leg ik keer op keer uit dat dat niet kan ivm verblijsstatus partner.
Vraag: als jij iets zou kunnen veranderen aan de manier waarop daklozen nu worden 'geholpen', wat zou dat zijn?
Vraag: heb je The Amsterdam/Rotterdam Project van Beau van Erven Dorens gezien en zo ja, wat vond je daarvan?
Kijk, ik ben echt blij dat we in een land leven waar je nog een vangnet hebt. Helaas werken veel instanties tegen elkaar in, bijvoorbeeld dat je geen hulp meer krijgt als getrouwd stel als je allebei werkt. Dat zou juist een goed voorbeeld moeten zijn.
Een soort hub qua hulp zou fijn zijn. 1 of 2 personen die het contact met alle instanties bijhouden. Niet alles overnemen, maar elke keer andere mensen werkt niet. Constant het verhaal doen, constant dezelfde opmerkingen over je dossier, terwijl ze er allemaal niet bij waren. Sommige begeleiders deden helemaal niets, moeten ze zelf weten, maar je bent er afhankelijk van.
Ik kan mij nog goed inhouden, maar ook ik heb een paar keer staan denken aan de boel kort en klein slaan. Gewoon omdat de ene zegt A, dan ga je A doen, komt er een nieuwe die boos is dat je A hebt gedaan. "Tja wat mijn collega doet heb ik niets mee te maken"...
Ik heb eigenlijk niet naar Beau gekeken, maar vond het wel een top idee. Het laat wat meer zien van die wereld en ook hoe men op daklozen reageert. Zo kocht die ene een iPhone X. Toegegeven; dat is een erg dure aankoop. Dat heel Nederland daarover valt geeft wel wat aan. Ze hadden het met een veel goedkopere telefoon ook wel gedaan, misschien iets minder. Het is de uitzichtloosheid die hem die keuze laat maken. Oke ik zit hier nog een lange tijd, volgens de verhalen gaat het zelfs nog jaren duren. Elke dag vecht ik tegen kapotte computers en een huis zal ik niet snel krijgen. Dan kan zoiets comfortabel zijn. Al moet ik nogmaals zeggen dat een X dan wel wat erg veel is.
Een weekend in een goedkoop hotel met mijn vrouw, zonder iets te moeten was heerlijk. 50 euro per nacht. Douchen wanneer we wilden, slapen wanneer we wilden. Als je niet in de situatie hebt gezeten, is de reactie vaak: "Je bent dakloos en dan ga je in een hotel zitten"... Die paar nachtjes hielpen mij weer met mij staande te houden en een moment met mijn vrouw te hebben.
Beau is een held. Wat ik had gedaan met het geld? Als je niet dakloos bent zeg je al snel: "Je schulden afbetalen natuurlijk". Ik heb 20000 euro schuld, dan is de helft afbetaald. Daarnaast zijn wij met z'n tweeën. Als ik alleen in die situatie had gezeten had ik misschien anders gekozen. Dus je betaald 10000 euro aan schuld. Je zit nog steeds in de opvang, en moet nog steeds lang wachten. Daarnaast, en daar komtie, komen al je schulden terecht bij de kredietbank en die gaat eerst maanden/jaren lang inventariseren enzo en onderhandelen over de prijs. Hoeveel inkomen heb je en wat zijn je vaste lasten. Aan de hand daarvan maakt men afspraken over terugbetalen. Je betaald veel minder als je minder inkomsten hebt en hogere schulden. Ik denk dat ik een gedeelte had gespaard voor als ik een huis heb. Zoals iemand al zei in het programma, leuk al dat geld, maar nu komen er gelijk allerlei instanties langs natuurlijk.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Blij dat het jullie wat beter gaat en dat jullie samen nu een dak(je) boven het hoofd hebben en dat de verblijfssituatie van jouw vrouw nu geregeld is. Hopelijk gaat haar gezondheid er nu ook op vooruit. (waren haar klachten gerelateerd aan de situatie of staat dat er los van?)quote:
[..]
Ik woon sinds december in een klein huis met mijn vrouw en kind. De verblijfsvergunning van mijn vrouw liep af in mei. Bij allerlei instanties hulp gevraagd en uiteindelijk voor een zaak Chavez gegaan. Dat komt er in het kort op neer dat je moet kunnen aantonen dat je dochter je nodig heeft. Familie wilde daar niet aan meewerken, maar uiteindelijk alle zaken verzameld. Uiteindelijk na een hoop gedoe een afspraak kunnen regelen bij het IND, bleek dat die zaak Chavez pas mag nadat je eerst een verlenging had aangevraagd. Uiteindelijk op de laatste dag een afspraak kunnen regelen. Kregen we na een paar maanden te horen dat we daar te laat mee waren, terwijl wij juist samen met het IND die dag hadden geregeld. Maar goed dat konden we aantonen. Mijn vrouw moest alleen nog langs voor een stempel op haar huidige vergunning. Mijn vrouw kwam weer in het ziekenhuis terecht.
Een vrouw van de gemeente (die ons met zoveel dingen heeft geholpen) heeft naar het IND gebeld. Die hadden de zaak net gesloten, omdat mijn vrouw niet voor een stempel was langsgeweest. Die vrouw van de gemeente heeft vanuit het ziekenhuis gebeld en legde uit dat mijn vrouw daar lag. Toen hebben ze het alsnog verlengd. Geluk mee gehad, want zonder dak boven je hoofd is het lastig om te verlengen en eigenlijk moest ze dus terug.
There is no greater joy than be taken for an imbecile by an idiot. (Oscar Wilde)
Poef.....gone! ©golfer
Poef.....gone! ©golfer
Ergens ben ik het met je eens. Het kost stukken minder om de problemen vanuit een huis te begeleiden. Dan is werken wat makkelijker en jezelf onderhouden ook. Helaas zal zo'n plan op veel weerstand in de maatschappij stuiten en heb je te maken met weinig beschikbare woonruimte.quote:
[..]
Het lijkt mij een beter idee om al die begeleiders de zak te geven en jouw een woning en een job, dan zijn ze goedkoper af. maar dat is mijn idee.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Ik vind het soms schokkend om te lezen hoe hier op FOK! (en op FB etc) wordt aangekeken tegen minima. "Ga gewoon werken", lijkt een normaal Nederlands standpunt. Maar er wordt niet stilgestaan bij het feit dat een uitkering je vaak maar nét laat rondkomen en dat je dus amper buffer kan opbouwen.
Zelfs áls je vandaag kan beginnen bij een baan, dan heb je niet al vandaag geld op je bankrekening om morgen van te kunnen ontbijten, zeg maar.
Anyways. Diep respect voor jou en je gezinnetje.
Vraag: ga je op een dag als vandaag stemmen? Heb je nog vertrouwen in 'de politiek'/'het systeem'?
Zelfs áls je vandaag kan beginnen bij een baan, dan heb je niet al vandaag geld op je bankrekening om morgen van te kunnen ontbijten, zeg maar.
Anyways. Diep respect voor jou en je gezinnetje.
Vraag: ga je op een dag als vandaag stemmen? Heb je nog vertrouwen in 'de politiek'/'het systeem'?
Mon 'en!
Kom voor jezelf op. Probeer dat zonder al te veel woede. Dat is erg moeilijk, zeker als je ook nog eens moeite heb met jezelf in te houden. Ik zorgde ervoor dat ik nergens voor geschorst werd, maar zag dat bijna iedereen dat wel voor elkaar kreeg.quote:
Wat zou je mensen adviseren die onverhoopt in dezelfde situatie belanden als jij?
Voorbeeld. Mijn vrouw is zo ziek dat ze niet eens haar ogen op kan houden. Slapen in de kantine mag niet dus dan komt iemand dat zeggen. Even overdag op bed liggen kan ook niet, tenzij de straatdokter je toestemming geeft om een uur per dag naar bed te mogen. Die komt alleen op vrijdag. Mijn vrouw naar het ziekenhuis, Na twee weken komt ze terug (op maandag) en mag nog steeds niet overdag op bed liggen. Uiteindelijk op vrijdag naar de straatdokter. Die stuurt haar naar een andere opvang waar ze overdag naar bed mag en in het weekend niet buiten hoeft te lopen. Geweldig! Na drie weken zegt iemand bij haar opvang ineens: "Nee, je mag hier helemaal overdag niet naar bed" en maakt haar voor van alles uit. Alles stond zwart op wit, maar uiteindelijk zijn het hun regels, ondanks wat de dokter haar belooft heeft.
Dan komt de baas met mij praten, hij begreep het volkomen, maar regels zijn regels. Ik wilde toen een klacht indienen. Samen met die vent ingevuld en hij bleef maar zeggen dat mijn klacht gegrond was. Na 6 weken gevraagd hoe het ermee zat, zijn antwoord: "ik heb het nagevraagd, het staat in de computer". Het werd belooft via de procedure die ze zelf hadden opgesteld, maar dan nog kan je er niets mee. Je hebt geen poot om op te staan. Ik weet zeker dat als ik te boos was geworden dat tegen mij had gewerkt. Ik kon iedereen daar wel aanvallen.
Zo zijn er vele gebeurtenissen waarbij je het verliest, terwijl iets is gezegd. Zwart op wit of mondeling het maakt niet uit. Toch elke keer voor mezelf en mijn vrouw opgekomen. Die vrouw van de gemeente zag dat allemaal in na een paar gesprekken met alle partijen aan tafel. Familie gaf tijdens die gesprekken aan dat ze vonden dat ik er te makkelijk over deed. Ik brak behoorlijk aan tafel en toen is die mevrouw erin gesprongen.
Doe dingen die je even blij maken. Heb je wat geld voor een avondje of twee in een simpel hotel? Doen! Ja kan er dan weer eventjes tegenaan, ondanks wat de buitenwereld ervan vindt.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Haha, dat is natuurlijk zeer slecht. Nu is mijn vrouw al die jaren ziek. Zo nam haar lichaam geen eten meer op en verloor ze daardoor al haar haren. Ze was op haar 35ste in de overgang. Dus sex is al jaren een probleem. Gelukkig ziet niemand er op zijn of haar best uit in d opvang dus overmatig geil werd ik niet. Het maakt je niet minder depressief iig.quote:
Hoe is je seksleven als dakloze, heb je seks met andere daklozen (op straat) of op een opvang met 0 privacy?
Lijkt me heel lastig.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Dikke ja. Soms moest je naar verschillende afspraken en kon je niet anders dan zwart rijden. Zoveel mogelijk proberen te beperken, maar 1 boete gehad. Anderen kregen een boete voor buiten slapen, terwijl er geen plek voor hen was. Dat is echt vreselijk. Die werden ook niet betaald, nieuwe schulden en dus uit je programma.quote:
[..]
Denk je dat dak en thuislozen gebaat zijn in een meer efficiënte en gespecialiseerde aanpak? Het lijk mij er op dat je eigenlijk van hot naar her wordt gestuurd. en vaak hebben de mensen die dakloos niet de middelen om zich voort te bewegen.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
In welke regio zou je het liefst huisvesting willen hebben? heb je bepaalde voorkeuren?
Nu niet zeggen: een grachtenpandje in de hoofdstad graag.
Nu niet zeggen: een grachtenpandje in de hoofdstad graag.
Mag ik je vandaag weer eens irriteren?
Vaak is het zo dat je door een betalingsachterstand voor WAT voor reden ook in een incassocarrousel terecht komt. Is dit jouw ook gebeurd?quote:
[..]
Dikke ja. Soms moest je naar verschillende afspraken en kon je niet anders dan zwart rijden. Zoveel mogelijk proberen te beperken, maar 1 boete gehad. Anderen kregen een boete voor buiten slapen, terwijl er geen plek voor hen was. Dat is echt vreselijk. Die werden ook niet betaald, nieuwe schulden en dus uit je programma.
Mag ik je vandaag weer eens irriteren?
|
|
