OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Ik lees nog wat beter terug en zie dat ik de komst van Linkse_Krijger helemaal had gemist. Van harte welkom, pappa-to-be! Leuk dat hier ook mannen meeschrijven 
Krijgerrtje &VFT, ja idiote reactie he. Maar van de 80-ish mensen die het nu weten is diegene de enige die zo reageerde, dus ach. De rest is gewoon wel allemaal blij voor mij, zelfs enkele collega's die helemaal moesten huilen van blijdschap 
En jeetje VFT en Ceviche, dat zijn ook lekkere reacties zeg.
Mellow, doe wat voor jou goed voelt met het vertellen aan je vriend. Ik zou absoluut niet zo lang kunnen wachten, maar wij zijn sinds we samen zijn hooguit een keer een week zonder elkaar geweest. En dat vind ik vaak al te lang
Sisu wat bizar! Zo ineens DE naam, dat moet toch gewoon helemaal goed zitten.
Bobby, die 12weken mijlpaal is voor jou inderdaad wel echt heel bijzonder zo zeg
. Ik merk ook dat ik bij vlagen weer wat meer energie lijk te krijgen, maar er zitten soms nog wel wat mindere dagen tussen.
Vandaag nog een heleboel collega's verteld dat ik zwanger ben. Echt heel leuk om te mogen doen. Morgen maar weer eens normaal werken.
En jeetje VFT en Ceviche, dat zijn ook lekkere reacties zeg.
Mellow, doe wat voor jou goed voelt met het vertellen aan je vriend. Ik zou absoluut niet zo lang kunnen wachten, maar wij zijn sinds we samen zijn hooguit een keer een week zonder elkaar geweest. En dat vind ik vaak al te lang
Sisu wat bizar! Zo ineens DE naam, dat moet toch gewoon helemaal goed zitten.
Bobby, die 12weken mijlpaal is voor jou inderdaad wel echt heel bijzonder zo zeg
. Ik merk ook dat ik bij vlagen weer wat meer energie lijk te krijgen, maar er zitten soms nog wel wat mindere dagen tussen. Vandaag nog een heleboel collega's verteld dat ik zwanger ben. Echt heel leuk om te mogen doen
. Morgen maar weer eens normaal werken.
Bobby, dat is inderdaad echt een mijlpaal zo. En ik hoop met heel mijn hart mee dat het allemaal gewoon goed gaat en dit kindje ook echt levend in jullie armen geboren wordt!
Sisu, wowowow! Wat ontzettend bijzonder! Je gaat binnenkort een geslachtsbepaling laten doen toch?
Sisu, wowowow! Wat ontzettend bijzonder! Je gaat binnenkort een geslachtsbepaling laten doen toch?
Mijn vriend komt de 23e thuis 
'If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite.'
De verwachte paniek bleef uit. ik dacht dat ik er niet meer zo makkelijk van kon genieten uit angst dat het weer mis zou gaan, maar dat is eigenlijk helemaal niet zo. Eerst dacht ik aan de 20% kans dat het een miskraam zou worden, maar daarna: wacht even, nee, 80% kans dat alles gewoon goed gaat! En nu ben ik gewoon blijquote:Op woensdag 5 december 2018 21:05 schreef BobbyMcGee het volgende:
Gefeliciteerd Mellow! De paniek toen de test positief was viel mee, begrijp ik?
Ik zou het ook wel telefonisch vertellen. En dan regelen dat we zo snel mogelijk bij elkaar kunnen zijn zodat we het echt samen kunnen delen. Maar alleen jij weet hoe dat in jouw relatie het beste werkt.
Ik ben vandaag de 12 weken grens over. Een gekke mijlpaal, want dat betekent dat we vanaf vandaag weer zorgverzekeringstechnisch recht hebben op drie IVF-ICSI-pogingen. Als het afgelopen weken mis was gegaan hadden we er nog maar één. Het geeft gek genoeg wel wat lucht, al hoop ik met heel mijn hart dat we voor een eerste (levende) kind geen IVF-poging meer
Fijn dat je die spannende grens over bent! En nu begint het echt leuke ervan ook
'If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite.'
Aftellen tot ie er is! En iets tofs bedenken hoe je het grote nieuws gaat brengen?! 
Herkenbaar over zwanger na een miskraam. Ik heb het twee keer gehad, de eerste keer (toen had ik nog geen kindjes) was ik echt even heel verdrietig toen ik opnieuw zwanger was omdat ik dacht dat het toch nooit goed zou gaan... Maar toen vlak daarna dacht ik: Hee wacht eens even, het maakt me niet uit of het wel of niet goed gaat, dit kindje is hoe dan ook super welkom en verdient het ook gewoon dat ik blij met hem/haar ben!
Toen ging er ook een knopje om en heb ik geen onzekerheid mee gehad, maar ben ik gewoon blij geweest.
Bij m'n tweede miskraam verloor ik telkens bloed en toen ben ik met 11 weken toch best onzeker geworden. Ik wist toen niet zo goed of ik nu blij moest zijn en een baby'tje aan het verwelkomen was of dat er niets meer was om blij te zijn en ik voor niets een welkom voorbereidde, zoiets. Het voelde in ieder geval alsof het niet zo ging als het hoorde en ik wist even niet zo goed wat ik daarmee aanmoest. Toen heb ik een echo laten maken en daarop bleek het baby'tje niet meer te leven.
De keer daarna (deze zwangerschap) dacht ik er vanaf het begin hetzelfde als eerst over, dat dit kindje hoe dan ook wederom gewoon super welkom is.
Ook herkenbaar om keuzes te maken vanuit liefde en niet vanuit angst. Dat voelt voor mij ook veel fijner.
Wat rot kleurdoos, sterkte!
'If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite.'
Kleurdoos 
Oh kleurdoos, jouw lijf is zich echt aan het herstylen voor het perfecte babyhuisje. De volgende keer gaat het vast zo goed dat je met 41 weken steunend en kreunend roept dat het er nu wel uit mag.
Zonder gekheid natuurlijk.. hartstikke zwaar dit. Heel veel sterkte gewenst
De naam. Ja echt. Zo bizar. Ik schrok er echt van en moest direct hardop lachen. Zei toen ook; dit heb ik nog nooit meegemaakt , maar dat is mijn nr 1 naam.
Ik zou het niet zeggen als ik niet zo overrompeld was haha. (En omdat ze redelijk ver van me afstaat )
Maar het wordt nog gekker.
Vandaag kreeg ik de geslachtsecho. Oooooooverduidelijk een jongen. Echt.
Ik was zo blij !
Maar in de auto kwamen de tranen en de onzekerheid. Opeens voelde ik me helemaa niet zeker meer. Hoe moest dit nou? En er zijn helemaal geen leuke kleertjes voor jongens en en en.. allemaal van dat soort kul irrationale gedachten die de revue passeerde.
Thuis even snel op Mp los gegaan. 3 mooie playsuits gevonden en opeens was het goed. Rust in Mn lijf.
Mijn moeder - die mee was-, zit ondertussen op de iPad en zegt: Arthur, nee.. te afstandelijk he
Matthieu. .. die naam kreeg ik er nooit door bij opa
En boem.. weer die naam! ‘Die past mooi bij Ro, sisu’.
Ik keek haar aan. Keek Mn man aan. En probeerde heel luchtig te reageren.. ja mam. Zeker een leuke naam. Maar halleluja nog aan toe.. iets doet echt goed zn best om die naam erdoorheen te knallen hoor!
Voor de rest te veel emotionele rollercoaster om bij te lezen. Morgen weer!
Zonder gekheid natuurlijk.. hartstikke zwaar dit. Heel veel sterkte gewenst
De naam. Ja echt. Zo bizar. Ik schrok er echt van en moest direct hardop lachen. Zei toen ook; dit heb ik nog nooit meegemaakt , maar dat is mijn nr 1 naam.
Ik zou het niet zeggen als ik niet zo overrompeld was haha. (En omdat ze redelijk ver van me afstaat )
Maar het wordt nog gekker.
Vandaag kreeg ik de geslachtsecho. Oooooooverduidelijk een jongen. Echt.
Ik was zo blij !
Maar in de auto kwamen de tranen en de onzekerheid. Opeens voelde ik me helemaa niet zeker meer. Hoe moest dit nou? En er zijn helemaal geen leuke kleertjes voor jongens en en en.. allemaal van dat soort kul irrationale gedachten die de revue passeerde.
Thuis even snel op Mp los gegaan. 3 mooie playsuits gevonden en opeens was het goed. Rust in Mn lijf.
Mijn moeder - die mee was-, zit ondertussen op de iPad en zegt: Arthur, nee.. te afstandelijk he
Matthieu. .. die naam kreeg ik er nooit door bij opa
En boem.. weer die naam! ‘Die past mooi bij Ro, sisu’.
Ik keek haar aan. Keek Mn man aan. En probeerde heel luchtig te reageren.. ja mam. Zeker een leuke naam. Maar halleluja nog aan toe.. iets doet echt goed zn best om die naam erdoorheen te knallen hoor!
Voor de rest te veel emotionele rollercoaster om bij te lezen. Morgen weer!
Zonder hoop geen leven.
Sisu, is het zo'n populaire naam dan? Wat toevallig joh.
Hier intake gehad van de kraamzorg. Natuurlijk alsnog veel te veel zitten stressen qua opruimen/schoonmaken (ze heeft niet eens gebruik gemaakt van het toilet bijvoorbeeld).
Eerlijk gezegd vonden we het gesprek nogal saai (veel informatie die nog niet relevant is, over controles na de geboorte, of we in die week een feedbackformulier in willen vullen, dat soort dingen. Dingen die dan pas relevant zijn).
En we vonden haar eigenlijk ook niet zo aardig
misschien had ze een lange dag gehad
Hier intake gehad van de kraamzorg. Natuurlijk alsnog veel te veel zitten stressen qua opruimen/schoonmaken (ze heeft niet eens gebruik gemaakt van het toilet bijvoorbeeld).
Eerlijk gezegd vonden we het gesprek nogal saai (veel informatie die nog niet relevant is, over controles na de geboorte, of we in die week een feedbackformulier in willen vullen, dat soort dingen. Dingen die dan pas relevant zijn).
En we vonden haar eigenlijk ook niet zo aardig
misschien had ze een lange dag gehad
Wow sisu! Een jongen! Je hebt straks gewoon een koningskoppel!
En wat bizar dat twee mensen al je #1 naam raadden! ben benieuwd of dat uiteindelijk de naam wordt.
En wat bizar dat twee mensen al je #1 naam raadden!
ben benieuwd of dat uiteindelijk de naam wordt.
No hay mal que dure cien años ni cuerpo que lo aguante
Nu al intake kraamzor? kreeg ik vorige keer geloof ik ergens met 30 weken pas! Dacht dat het altijd zo laat was.
kreeg ik vorige keer geloof ik ergens met 30 weken pas! Dacht dat het altijd zo laat was.
No hay mal que dure cien años ni cuerpo que lo aguante
Had ik wel gewild, als ik 30 weken ben zijn we als het goed is verhuisd naar een fatsoenlijke woningquote:
Nu al intake kraamzor?
Mariposas,
Geen bekende naam gek genoeg. Nouja. Ik ken tenminste maar 1 kindje dat zo heet. Misschien is het de laatste jaren in opmars. Geen idee. Voor mij is het iig niet zo bekend als Finn, Lars of Stijn ofzo.
Maar blijkbaar vinden mensen het dus wel goed bij ons passen. Man wil totaal iets anders dus we zien het wel. We hebben nog eventjes om erover na te denken
Kraamzorg intake had ik ook met 30 weken. Misschien zelfs wel 32.
Oh pfoeh. Hebben jullie ook zo last van wakker worden snachts en dan echt klaarwakker zijn voor een uurtje?
Geen bekende naam gek genoeg. Nouja. Ik ken tenminste maar 1 kindje dat zo heet. Misschien is het de laatste jaren in opmars. Geen idee. Voor mij is het iig niet zo bekend als Finn, Lars of Stijn ofzo.
Maar blijkbaar vinden mensen het dus wel goed bij ons passen. Man wil totaal iets anders dus we zien het wel. We hebben nog eventjes om erover na te denken
Kraamzorg intake had ik ook met 30 weken. Misschien zelfs wel 32.
Oh pfoeh. Hebben jullie ook zo last van wakker worden snachts en dan echt klaarwakker zijn voor een uurtje?
Zonder hoop geen leven.
Sisu wat een geweldig nieuws! (En wat maf van die naam! als je nog zou twijfelen.. :'D )
Ik ben heel benieuwd naar een jongetje van jullie
wat een geweldig nieuws! (En wat maf van die naam! als je nog zou twijfelen.. :'D )Ik ben heel benieuwd naar een jongetje van jullie
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
Een piemel voor Sisu! En wat zijn jongetjes tof! Ik herken trouwens telkens dat je je oudste 'Ro' noemt, maar ik kan me echt niet meer herinneren welke nickname je vroeger gebruikte........
Oh mensen, ik mocht gisteren weer zo'n enorm prachtige geboorte vastleggen! Ik ben er helemaal van in de wolken. Vrouwen zijn toch zo geweldig, zo prachtig als ze een baby baren! Zo tof dat ik dat dan mag vastleggen. Echt één van de meest prachtige, krachtige ervaringen waar je tot in de eeuwigheid nog kracht uit kunt halen.
Ik voel me zo ontzettend bevoorrecht dat ik dat nog een keer mag gaan doen zelf. Mijn vorige bevallingen waren ook van die prachtige, geweldige, mooi, intense, krachtige, oer ervaringen. Ik denk daar echt nog vaak aan en haal daar zoveel steun uit, nog steeds. Wow!
En wat zijn jongetjes tof! Ik herken trouwens telkens dat je je oudste 'Ro' noemt, maar ik kan me echt niet meer herinneren welke nickname je vroeger gebruikte........Oh mensen, ik mocht gisteren weer zo'n enorm prachtige geboorte vastleggen!
Ik ben er helemaal van in de wolken. Vrouwen zijn toch zo geweldig, zo prachtig als ze een baby baren! Zo tof dat ik dat dan mag vastleggen. Echt één van de meest prachtige, krachtige ervaringen waar je tot in de eeuwigheid nog kracht uit kunt halen. Ik voel me zo ontzettend bevoorrecht dat ik dat nog een keer mag gaan doen zelf. Mijn vorige bevallingen waren ook van die prachtige, geweldige, mooi, intense, krachtige, oer ervaringen. Ik denk daar echt nog vaak aan en haal daar zoveel steun uit, nog steeds. Wow!
Een jongetje voor Sisu! Wat leuk!
Jongetjes kleding uitkiezen vond ik geweldig, ik heb een beetje E zijn smaak aan kleding toegepast op de kleine man. Beetje stoer maar vooral lekker makkelijk en eenvoudig.
Kraamzorg had ik met 15 weken geloof ik al geregeld. Ik hoorde al dat ik er vroeg bij moest zijn. Was ik maar ook zo snel met het KDV, meneer staat voor beide dagen op wachtlijsten. Gelukkig willen de oma’s oppassen en kan ik regelen dat ik een weekenddag werk i.p.v. de doordeweekse dag (E is op zondag thuis) maar natuurlijk niet de meest ideale situatie.
Emaliano (zal het wel fout spellen, zit op mobiel) wat heb je toch een mooi beroep waar je liefdevol over spreekt.
Vannacht weer zo’n lekkere zwangere nacht gehad. Ik sliep prima tot ik 2x kramp kreeg in mijn kuit en toen ik er uit ging om naar de wc te gaan ging er iets mis in mijn bekken ofzo, waardoor ik nu zo’n lekkere waggel heb.
Ook begint mijn buik in de weg te zitten met het in- en uitstappen van onze auto. Dat gaat nog wat worden met 15 weken te gaan!
Jongetjes kleding uitkiezen vond ik geweldig, ik heb een beetje E zijn smaak aan kleding toegepast op de kleine man. Beetje stoer maar vooral lekker makkelijk en eenvoudig.
Kraamzorg had ik met 15 weken geloof ik al geregeld. Ik hoorde al dat ik er vroeg bij moest zijn. Was ik maar ook zo snel met het KDV, meneer staat voor beide dagen op wachtlijsten. Gelukkig willen de oma’s oppassen en kan ik regelen dat ik een weekenddag werk i.p.v. de doordeweekse dag (E is op zondag thuis) maar natuurlijk niet de meest ideale situatie.
Emaliano (zal het wel fout spellen, zit op mobiel) wat heb je toch een mooi beroep waar je liefdevol over spreekt.
Vannacht weer zo’n lekkere zwangere nacht gehad. Ik sliep prima tot ik 2x kramp kreeg in mijn kuit en toen ik er uit ging om naar de wc te gaan ging er iets mis in mijn bekken ofzo, waardoor ik nu zo’n lekkere waggel heb.
Ook begint mijn buik in de weg te zitten met het in- en uitstappen van onze auto. Dat gaat nog wat worden met 15 weken te gaan!
Ohh een broertje voor ro Wat leuk Sisu! 
Mijn kleuter tekende me vanochtend mét baby in de buik. En toen: ‘er past nog wel een bij mama!’ En hop, ineens zwanger van een tweeling Ze wil héél graag twee baby’s, een broertje én een zusje 
als we zeggen dat er toch echt maar één komt zegt ze steeds: nou, dat is stom 
Wat leuk Sisu! Mijn kleuter tekende me vanochtend mét baby in de buik. En toen: ‘er past nog wel een bij mama!’ En hop, ineens zwanger van een tweeling
Ze wil héél graag twee baby’s, een broertje én een zusje als we zeggen dat er toch echt maar één komt zegt ze steeds: nou, dat is stom
Volgens de post die ik gisteren van kraamzorg kreeg komen ze hier ook zo rond 30 weken langs. Prima, want er is nu sowieso weinig babyspul in ons huis te vinden. Rond week 30 zal dat wel anders zijn.quote:
Nu al intake kraamzor?
Sisu wat bizar van de naam weer joh
. Wel gaaf dat het een naam is die goed bij jullie past. Ben nu wel heel benieuwd aan het worden wat voor naam het gaat worden. Normaal ben ik niet klaarwakker (ik slaap als een blok sinds ik zwanger ben), maar ben snipverkouden en hoest wat af dus ik heb vannacht van 2-6 wakker gelegen. Wat doet dat hoesten nu nog meer pijn dan anders zeg
Ela je klinkt ook gewoon verliefd zeg
. Mooi dat je dit mag doen als werk VFT, protip: stoel voor het uitstappen een stukje naar achteren zetten bij en als je instapt hem weer naar voren verstellen. Doe ik iedere keer omdat ik te klein ben om goed bij de pedalen te kunnen, maar de ruimte te smal is om goed in te kunnen stappen.
Krijgertje, leuk zo'n kleuter
Wauw Ela, zo prachtig om te lezen dat je eigen bevallingen zoveel steun geven! Wat moeten dat geweldige ervaringen geweest zijn!
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
Ik ben mijn hoofdpijnen meer dan zat.
Gisteren was een heftig dagje, relatief veel op de planning (2 dingen maar, maar ik ben nogal snel van m'n padje bij afspraken, heel vervelend), maar ik voelde me lichamelijk ook nog eens beuhh. Hoofdpijn, baarmoederzeurpijnen, bovenbeenpijnen, ik werd er gewoon bang van. Ik ben op de bank gaan liggen met krukjes en gelukkig was m'n lief thuis, en die heeft voor de rest gezorgd.
Gisterenavond vroeg naar bed met pcm, A sliep voor het eerst in tijijijden de hele nacht door (verkouden), dus ik was blij. Lig ik toch nog een hele tijd wakker vannacht, met die klotehoofdpijn die gewoon niet verdwijnt! En ik werd er vanmorgen ook gewoon weer mee wakker
Mijn lichaam stresst zo snel. En ik heb echt het minst stressvolle leven van de wereld. Ik snap het gewoon niet.
Iemand tips? Zou meditatie iets zijn? Is daar een app voor?
Gisteren was een heftig dagje, relatief veel op de planning (2 dingen maar, maar ik ben nogal snel van m'n padje bij afspraken, heel vervelend), maar ik voelde me lichamelijk ook nog eens beuhh. Hoofdpijn, baarmoederzeurpijnen, bovenbeenpijnen, ik werd er gewoon bang van. Ik ben op de bank gaan liggen met krukjes en gelukkig was m'n lief thuis, en die heeft voor de rest gezorgd.
Gisterenavond vroeg naar bed met pcm, A sliep voor het eerst in tijijijden de hele nacht door (verkouden), dus ik was blij. Lig ik toch nog een hele tijd wakker vannacht, met die klotehoofdpijn die gewoon niet verdwijnt! En ik werd er vanmorgen ook gewoon weer mee wakker
Mijn lichaam stresst zo snel. En ik heb echt het minst stressvolle leven van de wereld. Ik snap het gewoon niet.
Iemand tips? Zou meditatie iets zijn? Is daar een app voor?
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
Pinq, geen vastzittende spieren of minder goed zien oid? Anders zeker even contact opnemen met je verloskundige hoor
Minder goed zien? Wat zou dat betekenen dan?quote:Op vrijdag 7 december 2018 09:50 schreef douche-eendje het volgende:
Pinq, geen vastzittende spieren of minder goed zien oid? Anders zeker even contact opnemen met je verloskundige hoor
De pijn komt echt uit m'n nek, dus ja die spieren zitten goed vast. Ik doe wel wat oefeningen, maar 't helpt niet echt goed.
Ik had dit de vorige zwangerschap ook, en vlk zegt: genoeg drinken, pcm nemen. Ik probeer te ontspannen, maar 't is net of ik niet meer weet hoe dat moet ofzo
DE, heb jij last van kwaaltjes btw? Of gehad? Hoe doe/deed je dat met werk in godsnaam
word je niet draaierig? Ik ben nu dus aan 't werk, maar ik word er helemaal duizelig van joh. Het helpt ook niet echt met die hoofdpijn bluhh
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
Oh wakker liggen 's nachts: check...
Ik ga nu express wat later naar bed, dan heb ik de meeste kans op doorslapen. Ik ben dan wel steevast vroeg wakker, maar ook wel lekker nog wat uurtjes alleen voor dat de rest wakker wordt. Dat 's nachts wakker liggen vind ik echt heel stom, dan lig ik maar te draaien en na een poosje ga ik dan piekeren.
Pinq, zou zwangerschapsyoga iets kunnen zijn voor je?
Ik ga nu express wat later naar bed, dan heb ik de meeste kans op doorslapen. Ik ben dan wel steevast vroeg wakker, maar ook wel lekker nog wat uurtjes alleen voor dat de rest wakker wordt. Dat 's nachts wakker liggen vind ik echt heel stom, dan lig ik maar te draaien en na een poosje ga ik dan piekeren.
Pinq, zou zwangerschapsyoga iets kunnen zijn voor je?
Ja Ela, zwangerschapsyoga ga ik nog eens uitzoeken. Heb ik al eerder naar gekeken, maar heb er alleen van onthouden dat ik het allemaal zo duur vind Maar het is het vast gewoon waard. Snel uitzoeken! Dank
Maar het is het vast gewoon waard. Snel uitzoeken! Dank
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
Dat komen ze ook niet controleren hoor, geen zorgen! Gaat vooral om te inventariseren wat je behoeftes zijn e.d. en wat jij kan verwachten. Als ze iets zullen bekijken dan zal dat vooral uit interesse danwel beleefdheid zijn.quote:
[..]
Volgens de post die ik gisteren van kraamzorg kreeg komen ze hier ook zo rond 30 weken langs. Prima, want er is nu sowieso weinig babyspul in ons huis te vinden. Rond week 30 zal dat wel anders zijn.
No hay mal que dure cien años ni cuerpo que lo aguante
Hmm, nu ik er over nadenk, tot voor kort dronk m'n zoon nog 's nachts bij mij en had ik dus een soort onderbroken slaapritme (ik sliep wel gewoon door, maar werd altijd even licht 'wakker' om hem dan aan te koppelen zeg maar). Maar sinds kort slaapt ie dus door zonder te drinken, misschien is m'n lichaam ook gewoon even aan het wennen aan een ander slaapritme? Ik heb in ieder geval opeens minder slaap nodig!
Meestal lig ik nu trouwens wakker nadat moest plassen. Als ik dan terug in bed ben, lukt het niet meer om de slaap te vatten.
Meestal lig ik nu trouwens wakker nadat moest plassen. Als ik dan terug in bed ben, lukt het niet meer om de slaap te vatten.
Wat vervelend pinquit! Als de pijn uit je nek komt, kan je daarvoor niet naar de fysio of manueel therapeut?
Ik kreeg vorige x zwangerschapsyoga volledig vergoed vanuit mijn aanvullende verzekering! Viel onder zwangerschapscursus. Misschien iets om uit te zoeken?
Ik kreeg vorige x zwangerschapsyoga volledig vergoed vanuit mijn aanvullende verzekering! Viel onder zwangerschapscursus. Misschien iets om uit te zoeken?
No hay mal que dure cien años ni cuerpo que lo aguante
Ohjaa ik moet toch nog een nieuwe verzekering!quote:
Wat vervelend pinquit! Als de pijn uit je nek komt, kan je daarvoor niet naar de fysio of manueel therapeut?
Ik kreeg vorige x zwangerschapsyoga volledig vergoed vanuit mijn aanvullende verzekering! Viel onder zwangerschapscursus. Misschien iets om uit te zoeken?
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
Ik had vorige zwangerschap ook zo’n last van hoofdpijn, Pinq. Stress-gerelateerd, maar het had ook te maken met mijn zithouding tijdens werk. Deze zwangerschap heb ik een andere baan met zo’n ergonomische kruk en hebben we thuis van dat soort krukken van de Ikea en ik heb echt een stuk minder hoofdpijn. Als ik nu hoofdpijn heb, heb ik daarvoor bijna altijd verkeerd/krampachtig gezeten.
Hier ook veel last van hoofdpijn.
Wil zo weinig mogelijk PCM nemen maar soms red ik het echt niet zonder.
Ik word nu 1x per 4 weken gemasseerd en heb een ander kussen aangeschaft. Merk duidelijk verschil maar ook wanneer het weer tijd is voor een massage.
Heeft hier ook te maken met verkeerde slaap/werk houding. Helaas ben ik vrij klein en zijn de werkplekken te hoog
Wil zo weinig mogelijk PCM nemen maar soms red ik het echt niet zonder.
Ik word nu 1x per 4 weken gemasseerd en heb een ander kussen aangeschaft. Merk duidelijk verschil maar ook wanneer het weer tijd is voor een massage.
Heeft hier ook te maken met verkeerde slaap/werk houding. Helaas ben ik vrij klein en zijn de werkplekken te hoog
Jaa hier preciesssss hetzelfde!quote:Op vrijdag 7 december 2018 10:51 schreef Flav het volgende:
Hier ook veel last van hoofdpijn.
Wil zo weinig mogelijk PCM nemen maar soms red ik het echt niet zonder.
Ik word nu 1x per 4 weken gemasseerd en heb een ander kussen aangeschaft. Merk duidelijk verschil maar ook wanneer het weer tijd is voor een massage.
Heeft hier ook te maken met verkeerde slaap/werk houding. Helaas ben ik vrij klein en zijn de werkplekken te hoog
Behalve dan die massages, helpt dat? Tijdelijk op z'n minst?
Werkplek is voor mij best lastig, want werk met microscoop in eigen huis. Heb geen verstelbare tafel, en geen in hoogte verstelbaar oculairs. Wel een zadelkruk waarmee ik goed recht kan zitten, maar eigenlijk zijn alle tafels dus gewoon te hoog. Gelukkig hoef ik nooit lang achter elkaar te werken.
Ik zou wat meer moeten lopen denk ik.
Maar hoe pas je in hemelsnaam je slaaphouding aan? Ik lig altijd krampachtig met m'n hoofd naar achter, dus korte nekspier. Waardeloos.
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
Ik sta de hele dag aan een balie (apotheek) dus kan helaas ook niks verstellen.quote:
[..]
Jaa hier preciesssss hetzelfde!
Behalve dan die massages, helpt dat? Tijdelijk op z'n minst?
Werkplek is voor mij best lastig, want werk met microscoop in eigen huis. Heb geen verstelbare tafel, en geen in hoogte verstelbaar oculairs. Wel een zadelkruk waarmee ik goed recht kan zitten, maar eigenlijk zijn alle tafels dus gewoon te hoog. Gelukkig hoef ik nooit lang achter elkaar te werken.
Ik zou wat meer moeten lopen denk ik.
Maar hoe pas je in hemelsnaam je slaaphouding aan? Ik lig altijd krampachtig met m'n hoofd naar achter, dus korte nekspier. Waardeloos.
Ik slaap ook krampachtig, bijna met m’n kin op m’n schouder en dan m’n arm er nog bij
Heb nu het RÖLLEKA kussen van de Ikea, was even wennen maar merk wel verschil. En voor die prijs wilde ik de gok wel wagen haha.
Vermoeide ogen, droge ogen of achteruitgang van zicht. Allemaal dingen die zowel door ons werk kunnen komen maar een zwangerschap ook kunnen triggerenquote:
[..]
Minder goed zien? Wat zou dat betekenen dan?
. Wat hier al word gezegd inderdaad, fysio/manueel therapeut en let echt op je houding achter je microscoop, vooral omdat je geen verstelbare oculairen hebt. Ondanks dat je er geen uren achter zit is het best intensief voor je lichaam. Schouders ontspannen, armen netjes op je bureau zodat je makkelijk bij je schroeven kunt en benen netjes. Kijk eventueel hoe je makkelijk je werkplek tijdelijk aan kan passen, soms kan een voetenbankje of je microscoop een stukje hoger of lager zetten al wonderen doen.quote:De pijn komt echt uit m'n nek, dus ja die spieren zitten goed vast. Ik doe wel wat oefeningen, maar 't helpt niet echt goed.
Ik zweer normaal bij perskindol (warmtegel), maar het is nogal onduidelijk of dat gebruikt mag worden tijdens zwangerschap dus dat doe ik maar niet meer. Mijn nek & schouders zijn echt mijn zwakke plek en ook vaak de veroorzaker van hoofdpijn; veel van mijn collega's hebben hier ook regelmatig last van. Zo kunnen wij op werk ook stoelmassages krijgen vanuit ons persoonlijke vitaliteitsbudget en dat is toch wel een van de meest populaire dingen die daarmee gedaan wordt.
Nee helemaal nietquote:DE, heb jij last van kwaaltjes btw? Of gehad? Hoe doe/deed je dat met werk in godsnaam
. Ik merk wel aan mijn lichaam dat ik zwanger ben, soms wat misselijk, moe etc maar ik zweef vooral een beetje rond op mijn gelukkige wolkje. Ik sjouw alleen niet meer met microscopen, te zwaar en mijn banden werden er niet zo gelukkig van. Ik verbaas mezelf wel een beetje over het gezweef op mijn gelukkige wolkje, ik had dit van tevoren niet verwacht. Ik was met clomid iedere keer zo ziek dat ik er onderhand vanuit ging dat ik als ik zwanger zou zijn er ook best ziek van zou kunnen zijn, maar het valt mij echt ontzettend mee. Geen idee of ik er over een paar maanden nog zo over denk, maar dat zien we dan wel weer.
Ow okquote:
[..]
Dat komen ze ook niet controleren hoor, geen zorgen! Gaat vooral om te inventariseren wat je behoeftes zijn e.d. en wat jij kan verwachten. Als ze iets zullen bekijken dan zal dat vooral uit interesse danwel beleefdheid zijn.
. Maar verder plaag ik MeneerEend wel verder met dat hij er maar voor moet zorgen dat de plinten afgestoft zijn. Scheelt mij weer werk En slaaphouding aanpassen
. Ik was team buikslaper, maar wegens exploderende tieten ging dat al heel snel niet meer. Lig nu vooral braaf op mijn linkerzij.
Dank voor de tips!
En lekker genieten joh! Juist na die clomid, je hebt het zo verdiend heerlijk, die wolk niet meer afkomen jij!
En lekker genieten joh! Juist na die clomid, je hebt het zo verdiend
heerlijk, die wolk niet meer afkomen jij!
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
Hier ook kwalen. Vannacht niet kunnen slapen en gedurende de dag ook vaak hoofdpijn.
@elamanilo: wat ontzettend bijzonder om daar bij te zijn! En wat fijn om te horen dat je bevallingen zo positief waren. Heb t idee dat dat toch wel n uitzondering is.
@pinquit: meditatie helpt fantastisch tegen stress! Maar vergt natuurlijk wel veel discipline. Volgens mij heeft mijn vriend een app dat er gewoon t geluid van n gong gaat na bepaalde tijd, maar er is ongetwijfeld ook iets met instructies te vinden via youtube ofzo. Misschien eens zoeken op S.N Goenka en vipassana, mocht je echt gemotiveerd zijn
Ik probeerde gisteravond n skype afspraak te maken met mijn vriend omdat ik ineens de drang kreeg om het te vertellen. Maar dat ging allemaal niet zo makkelijk want hij was in gezelschap en te moe van n lange dag. Daarna weer twijfels
@elamanilo: wat ontzettend bijzonder om daar bij te zijn! En wat fijn om te horen dat je bevallingen zo positief waren. Heb t idee dat dat toch wel n uitzondering is.
@pinquit: meditatie helpt fantastisch tegen stress! Maar vergt natuurlijk wel veel discipline. Volgens mij heeft mijn vriend een app dat er gewoon t geluid van n gong gaat na bepaalde tijd, maar er is ongetwijfeld ook iets met instructies te vinden via youtube ofzo. Misschien eens zoeken op S.N Goenka en vipassana, mocht je echt gemotiveerd zijn
Ik probeerde gisteravond n skype afspraak te maken met mijn vriend omdat ik ineens de drang kreeg om het te vertellen. Maar dat ging allemaal niet zo makkelijk want hij was in gezelschap en te moe van n lange dag. Daarna weer twijfels
'If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite.'
Bedankt voor de tip D-E, ik ga het proberen.
@ Pinq
Ik ga zelf naar de zwangerschapsyoga en dat helpt mij enorm te ontspannen. Er staan wat video’s op YouTube (oefeningen). Vanavond ga ik weer, heerlijk. Even lekker zen en ‘s nachts slaap ik er zo lekker door.
@ Pinq
Ik ga zelf naar de zwangerschapsyoga en dat helpt mij enorm te ontspannen. Er staan wat video’s op YouTube (oefeningen). Vanavond ga ik weer, heerlijk. Even lekker zen en ‘s nachts slaap ik er zo lekker door.
Yeah, ik voelde de reactie(s) al aankomen.quote:
Hier ook kwalen. Vannacht niet kunnen slapen en gedurende de dag ook vaak hoofdpijn.
@elamanilo: wat ontzettend bijzonder om daar bij te zijn! En wat fijn om te horen dat je bevallingen zo positief waren. Heb t idee dat dat toch wel n uitzondering is.
@pinquit: meditatie helpt fantastisch tegen stress! Maar vergt natuurlijk wel veel discipline. Volgens mij heeft mijn vriend een app dat er gewoon t geluid van n gong gaat na bepaalde tijd, maar er is ongetwijfeld ook iets met instructies te vinden via youtube ofzo. Misschien eens zoeken op S.N Goenka en vipassana, mocht je echt gemotiveerd zijn
Ik probeerde gisteravond n skype afspraak te maken met mijn vriend omdat ik ineens de drang kreeg om het te vertellen. Maar dat ging allemaal niet zo makkelijk want hij was in gezelschap en te moe van n lange dag. Daarna weer twijfels
Ik zal mijn tekst dus weghalen en m'n bek houden.Doei!
[ Bericht 52% gewijzigd door elamanilo op 08-12-2018 09:27:36 ]
Ik heb altijd wat moeite met dat soort verhalen. Leuk en aardig, maar je krijgt niet altijd de keus het op zo’n manier te doen. Nu weet ik dat ik in principe een inleiding had kunnen weigeren, maar dat is moeilijk hoor voor een eerste keer bevallen en na een heel traject in t ziekenhuis (en bovendien soms gewoon ook heel onverstandig). En niet iedereen is in een lichamelijke staat om thuis te kunnen/mogen bevallen zonder daar een VK voor te moeten zoeken die tegen alle protocollen in wil gaan.
Met zo’n verhaal over wat je zelf allemaal kan doen leg je eigenlijk ook het falen van een natuurlijke bevalling ook bij de barende vrouw (die niet goed haar team verzameld heeft, niet ontspannen genoeg was, niet geregeld heeft dat ze in een goede ongeving was, etc).
Ik heb daar, vanuit eigen ervaring maar ook vanuit wat ik weet over schuld en schaamte, moeite mee.
Met zo’n verhaal over wat je zelf allemaal kan doen leg je eigenlijk ook het falen van een natuurlijke bevalling ook bij de barende vrouw (die niet goed haar team verzameld heeft, niet ontspannen genoeg was, niet geregeld heeft dat ze in een goede ongeving was, etc).
Ik heb daar, vanuit eigen ervaring maar ook vanuit wat ik weet over schuld en schaamte, moeite mee.
Kwak
Edt: ach, waar bemoei ik me ook eigenlijk mee
Enniewee, Ela, ik vind je verhalen altijd wel mooi om te lezen, ondanks het feit dat mijn eigen bevallingen totaal anders verliepen.
Enniewee, Ela, ik vind je verhalen altijd wel mooi om te lezen, ondanks het feit dat mijn eigen bevallingen totaal anders verliepen.
Oh jammer, ik vind het juist mooi om te lezenquote:
[..]
Yeah, ik voelde de reactie(s) al aankomen.
Doei!
'If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite.'
Thanks Jentin en Mellow
Ik sprak net ook al even privé met iemand erover, omdat ik me even heel teleurgesteld voelde. Het was ook niet zo bedoeld inderdaad, ik wilde gewoon ook graag een andere kant belichten omdat ik echt geloof in die vrouwen-kracht en hoop dat meer vrouwen die in zichzelf kunnen vinden rondom zo'n bijzondere gebeurtenis in hun leven.
Dus toch nog even deze, voor alle mooie vrouwen hier:
Boost jezelf! Zelf-liefde! Want echt vrouw, jij kunt dit en zo'n geboorte is echt één van de meest waardevolste dingen die je mee kunt maken, waar je enorm trots op kunt zijn en voor de rest van je leven kracht en inspiratie uit kunt halen.
Ik sprak net ook al even privé met iemand erover, omdat ik me even heel teleurgesteld voelde. Het was ook niet zo bedoeld inderdaad, ik wilde gewoon ook graag een andere kant belichten omdat ik echt geloof in die vrouwen-kracht en hoop dat meer vrouwen die in zichzelf kunnen vinden rondom zo'n bijzondere gebeurtenis in hun leven.
Dus toch nog even deze, voor alle mooie vrouwen hier:
Boost jezelf! Zelf-liefde! Want echt vrouw, jij kunt dit en zo'n geboorte is echt één van de meest waardevolste dingen die je mee kunt maken, waar je enorm trots op kunt zijn en voor de rest van je leven kracht en inspiratie uit kunt halen.
Joh doe eens niet zo slachtofferig. Mensen mogen toch wel aangeven dat ze zich niet zo kunnen vereenzelvigen met je (mooie) verhaal?quote:
[..]
Yeah, ik voelde de reactie(s) al aankomen.
Doei!
Niet alles in de wereld kan op intentie en liefde zo worden als je wilt. Fijn als jouw insteek vrouwen helpt, maar de kanttekening dat die insteek voor anderen extra schuldgevoelens kan oproepen.
@minarosa wow! Baby 3!
Kwak
quote:
Ik val even binnen... met twee streepjes net
Maar juist daarom is het toch heel waardevol om te weten dat veel dingen helemaal niet moeten, en een keuze zijn. Tuurlijk bij een inleiding kan het onverstandig zijn maar we moeten zeker in de geboortezorg wel veel meer duidelijk hebben dat dingen optioneel zijn, niet je weegt 100 kilo dus je mag niet meer thuis bevallen, niet je bent 15 kg aan gekomen nu moet je op suiker testen.quote:
Ik heb altijd wat moeite met dat soort verhalen. Leuk en aardig, maar je krijgt niet altijd de keus het op zo’n manier te doen. Nu weet ik dat ik in principe een inleiding had kunnen weigeren, maar dat is moeilijk hoor voor een eerste keer bevallen en na een heel traject in t ziekenhuis (en bovendien soms gewoon ook heel onverstandig). En niet iedereen is in een lichamelijke staat om thuis te kunnen/mogen bevallen zonder daar een VK voor te moeten zoeken die tegen alle protocollen in wil gaan.
Je bent voorbij de 42 dus je moet een inleiding, je kind lijkt heel groot te zijn dus je kan het nooit door je bekken passen.
Ik vind dus wel dat duidelijk moet zijn dat je altijd wel een keus hebt, het is tenslotte je eigen lichaam. Dat je die keus niet kan nemen, durft te nemen om heel veel redenen is dan ook niet gek. Zeker hoe artsen om gaan met zelfbeschikking, maar je hebt wel heel veel meer keuzes dan veel mensen weten.
Ik had graag eerder geweten dat ik veel meer keuzes had
Ja sorry, ik ben nu eenmaal niet per se zo'n mening-verkondiger/opdringer, dus ik had echt al heel lang getwijfeld over het posten. Toen voelde ik me echt even stom dat ik het toch gedaan had. Want dat was niet de bedoeling. Wijze les weer voor mezelf.quote:
[..]
Joh doe eens niet zo slachtofferig. Mensen mogen toch wel aangeven dat ze zich niet zo kunnen vereenzelvigen met je (mooie) verhaal?
Niet alles in de wereld kan op intentie en liefde zo worden als je wilt. Fijn als jouw insteek vrouwen helpt, maar de kanttekening dat die insteek voor anderen extra schuldgevoelens kan oproepen.
@minarosa wow! Baby 3!
Ik las ela dr post meer als een ‘baren hoeft niet een nare ervaring te zijn’.
Ikzelf ben 2 keer bevallen zowel thuis als in het ziekenhuis en ik vond het prachtige ervaringen waar ik meer dan positief op terug kijk. In het topic hier delen mensen vooral vaak de nare ervaringen die ze hebben gehad tijdens het baren en ik denk persoonlijk dat het procentueel 50/50 is qua ervaring.
En dat blijft misschien een gevoelig punt om te lezen als je eigen bevalling niet goed is verlopen dat weet ik niet. Ik wil iig zeggen met deze post vooral tegen de nieuwe zwangere dat het niet altijd een naar/traumatische erving hoeft te zijn.
Ikzelf ben 2 keer bevallen zowel thuis als in het ziekenhuis en ik vond het prachtige ervaringen waar ik meer dan positief op terug kijk. In het topic hier delen mensen vooral vaak de nare ervaringen die ze hebben gehad tijdens het baren en ik denk persoonlijk dat het procentueel 50/50 is qua ervaring.
En dat blijft misschien een gevoelig punt om te lezen als je eigen bevalling niet goed is verlopen dat weet ik niet. Ik wil iig zeggen met deze post vooral tegen de nieuwe zwangere dat het niet altijd een naar/traumatische erving hoeft te zijn.
♥ J & S
Het was niet de bedoeling om je je mond te laten houden, juist niet. Ik hoop dat je dat ook kan zien.quote:
[..]
Ja sorry, ik ben nu eenmaal niet per se zo'n mening-verkondiger/opdringer, dus ik had echt al heel lang getwijfeld over het posten. Toen voelde ik me echt even stom dat ik het toch gedaan had. Want dat was niet de bedoeling. Wijze les weer voor mezelf.
Er zit bij mij geen enkel gevoel van boosheid of ruzie achter. Ik vind dit soort dingen oprecht moeilijk, zelfs na 4 jaar nog (zit met tranen in mijn ogen).
Waar het gaat over eigen kracht en eigen keuzes raak je automatisch aan het gevolg dat vrouwen bij wie dat dus niet gewerkt heeft er een gevoel van falen kan ontstaan. Geldt ook voor andere dingen in het leven, em die nadruk op eigen kracht is in de samenleving momenteel vrij groot.
Overigens wil ik juist niemand bang maken. Ondanks dat alles anders ging dan ik wilde is de geboorte inmiddels een prachtige herinnering, ook al had ik daar wat hulp voor nodig (dat lag niet aan de bevalling maar aan mijzelf).
Kwak
Welkom! Hoe oud zijn je kinderen?quote:
Ik val even binnen... met twee streepjes net
De verhalen van Elamanilo heb ik altijd gelezen als de oerkracht van moeders en liefde voor hun baby en dat zie ik ook terug in haar foto's.
Ela,quote:
[..]
Ja sorry, ik ben nu eenmaal niet per se zo'n mening-verkondiger/opdringer, dus ik had echt al heel lang getwijfeld over het posten. Toen voelde ik me echt even stom dat ik het toch gedaan had. Want dat was niet de bedoeling. Wijze les weer voor mezelf.
Ik had een prachtige bevalling, ondanks dat ik zelf de regie niet in handen had, alles anders ging dan ik van te voren wilde en er toch wel enige spoed achter zat, na een ziekenhuisopname. Achteraf gezien was ik zieker dan ze mij wilden vertellen, maar zelfs dat in acht nemend dacht ik meteen erna : “Dit was toch wel het geweldigste, meest indrukwekkende wat ik ooit heb gedaan!”
In het ziekenhuis dachten ze aan een psychose of een gekke reactie op de rp, dus er was al een psych opgepiept. Maar ik vond en vind het oprecht prachtig.
Ik kon me dus prima vinden in jouw tekst.
Welkom minarosa en gefeliciteerd! Ik baal mee voor kleurdoos... 
Zelf geen fijne week gehad. Ben inmiddels 33w,en deze week een keer of 4 overgegeven en verder diarree. Heb al niet heel veel energie en als er dan ook geen voedsel bimnenblijft loop ik nog wel es te schelden. Maar dan zit ik een uur later op de bank... En zie ik mn buik bewegen...en dan weet je weer waarvoor je het doet....
Maar vind het allemaal zwaarder dan verwacht... Vooral door dat regelmatige overgeven!
Ik zal zelf ook in het ziekenhuis bevallen, woensdag weer een groeiecho want het kleine mannetje was 3wk geleden al best wel heel groot. Het woord inleiden is ook al gevallen... Ik heb het er met m'n man over gehad, en eigenlijk zijn we het daar gewoon mee eens... Ook in het achterhoofd houdend hoe ik me voel...
Zelf geen fijne week gehad. Ben inmiddels 33w,en deze week een keer of 4 overgegeven en verder diarree. Heb al niet heel veel energie en als er dan ook geen voedsel bimnenblijft loop ik nog wel es te schelden. Maar dan zit ik een uur later op de bank... En zie ik mn buik bewegen...en dan weet je weer waarvoor je het doet....
Maar vind het allemaal zwaarder dan verwacht... Vooral door dat regelmatige overgeven!
Ik zal zelf ook in het ziekenhuis bevallen, woensdag weer een groeiecho want het kleine mannetje was 3wk geleden al best wel heel groot. Het woord inleiden is ook al gevallen... Ik heb het er met m'n man over gehad, en eigenlijk zijn we het daar gewoon mee eens... Ook in het achterhoofd houdend hoe ik me voel...
Gefeliciteerd minarosa! Baby 3 joh
Thor, herkenbaar! Hier nu 32 en een beetje maar inderdaad eigenlijk elke ochtend overgeven en steeds weer misselijk. Daarnaast een spier in m’n buik die écht vervelend doet. Continu pijn. Voor ik ga slapen neem ik nu paracetamol en dat helpt maar de nachten worden ook steeds korter en bwuh. Merk aan alles dat m’n lijf toe is aan rust en ik wil nestelen Mja, eerst nog even 2 weken werken 
Baby 3 joh Thor, herkenbaar! Hier nu 32 en een beetje
maar inderdaad eigenlijk elke ochtend overgeven en steeds weer misselijk. Daarnaast een spier in m’n buik die écht vervelend doet. Continu pijn. Voor ik ga slapen neem ik nu paracetamol en dat helpt maar de nachten worden ook steeds korter en bwuh. Merk aan alles dat m’n lijf toe is aan rust en ik wil nestelen Mja, eerst nog even 2 weken werken
Ik ben begonnen in het boek 'Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt'.
Af en toe zeik ik bijna in m'n broek van het lachen
Af en toe zeik ik bijna in m'n broek van het lachen
Ik vind Ela's verhaal (en foto's ) heel mooi en zeker nastrevenswaardig. En ik vind jouw posts ook een heel mooi kijkje in dat het ook anders kan. Anders dan standaard, dingen die ik als vanzelfsprekend zie (zoals de echo's en kraamzorg). En dat heeft bij mij zeker ogen geopend, dus dank daarvoor!
Maar tegelijkertijd.. Ik ben niet iemand die snel tegen het advies van een arts of verloskundige in zal gaan, zelfs al heb ik er zelf best een sterk (oer)gevoel over. Ik bespreek het dan wel, maar als ze het er niet mee eens zouden zijn, weet ik niet of ik hun opmerkingen/adviezen zomaar naast me neer kan leggen.
Mijn eerste baby was onverwacht groot (P97 geloof ik) en de echo's laten nu ook weer een grote baby zien. De verloskundige wil een suikertest om dat uit te sluiten (prima) en een extra groeiecho met 30 weken (ook goed, ben ik voorbereid). Maar tegelijkertijd ben ik bang dat ze dan willen inleiden. Mijn oudste kwam echt met een Ela-achtige ( ) bevalling ter wereld. Waarom zou ik nu dan denken dat mijn lichaam dat niet nog een keertje kan? Zeker als ik me nog goed voel, wil ik eigenlijk zo min mogelijk gefruts, maar als de verloskundigen anders zouden adviseren..
Welkom Minarosa!
Oef, Thorin.. Zelf geen ervaring met overgeven, maar kan me voorstellen dat het echt heel zwaar is. Kom je wel aan rusten toe?
) heel mooi en zeker nastrevenswaardig. En ik vind jouw posts ook een heel mooi kijkje in dat het ook anders kan. Anders dan standaard, dingen die ik als vanzelfsprekend zie (zoals de echo's en kraamzorg). En dat heeft bij mij zeker ogen geopend, dus dank daarvoor!Maar tegelijkertijd.. Ik ben niet iemand die snel tegen het advies van een arts of verloskundige in zal gaan, zelfs al heb ik er zelf best een sterk (oer)gevoel over. Ik bespreek het dan wel, maar als ze het er niet mee eens zouden zijn, weet ik niet of ik hun opmerkingen/adviezen zomaar naast me neer kan leggen.
Mijn eerste baby was onverwacht groot (P97 geloof ik) en de echo's laten nu ook weer een grote baby zien. De verloskundige wil een suikertest om dat uit te sluiten (prima) en een extra groeiecho met 30 weken (ook goed, ben ik voorbereid). Maar tegelijkertijd ben ik bang dat ze dan willen inleiden. Mijn oudste kwam echt met een Ela-achtige (
) bevalling ter wereld. Waarom zou ik nu dan denken dat mijn lichaam dat niet nog een keertje kan? Zeker als ik me nog goed voel, wil ik eigenlijk zo min mogelijk gefruts, maar als de verloskundigen anders zouden adviseren..Welkom Minarosa!
Oef, Thorin.. Zelf geen ervaring met overgeven, maar kan me voorstellen dat het echt heel zwaar is. Kom je wel aan rusten toe?
Ela, ik vond je verhaal juist mooi om te lezen.
Het lezen van zulke verhalen gaf mij juist kracht en moed tijdens m’n zwangerschap. Ik geloofde in mijn lichaam en was één met mijn lichaam (tot de laatste 10 minuten persweeen, waar ik echt niet meer kon na een weeenstorm).
Ik vind het zonde dat je het hele verhaal weg hebt gehaald. Veel vrouwen zouden er veel baat bij hebben gehad!
Bevallen en alles er om heen zijn nou eenmaal gevoelige onderwerpen. Net als het wel/niet kunnen geven van borstvoeding. Dat het bij een ander niet ging zoals gepland, is natuurlijk jammer. Maar dat betekent niet dat er niet mag worden gesproken over de keren dat het wel ging zoals gepland.
Het lezen van zulke verhalen gaf mij juist kracht en moed tijdens m’n zwangerschap. Ik geloofde in mijn lichaam en was één met mijn lichaam (tot de laatste 10 minuten persweeen, waar ik echt niet meer kon na een weeenstorm).
Ik vind het zonde dat je het hele verhaal weg hebt gehaald. Veel vrouwen zouden er veel baat bij hebben gehad!
Bevallen en alles er om heen zijn nou eenmaal gevoelige onderwerpen. Net als het wel/niet kunnen geven van borstvoeding. Dat het bij een ander niet ging zoals gepland, is natuurlijk jammer. Maar dat betekent niet dat er niet mag worden gesproken over de keren dat het wel ging zoals gepland.
Protège moi de mes désirs.
Kies je dan om de inleiding omdat het vermoeden er is dat het kind groot is of omdat het gewoon niet lekker gaat?quote:
Ik zal zelf ook in het ziekenhuis bevallen, woensdag weer een groeiecho want het kleine mannetje was 3wk geleden al best wel heel groot. Het woord inleiden is ook al gevallen... Ik heb het er met m'n man over gehad, en eigenlijk zijn we het daar gewoon mee eens... Ook in het achterhoofd houdend hoe ik me voel...
Waar ben je het dan mee eens?
Dat is ook absoluut mijn insteek niet geweest, en dat snapt Ela hoop ik ook.quote:
Ela, ik vond je verhaal juist mooi om te lezen.
Het lezen van zulke verhalen gaf mij juist kracht en moed tijdens m’n zwangerschap. Ik geloofde in mijn lichaam en was één met mijn lichaam (tot de laatste 10 minuten persweeen, waar ik echt niet meer kon na een weeenstorm).
Ik vind het zonde dat je het hele verhaal weg hebt gehaald. Veel vrouwen zouden er veel baat bij hebben gehad!
Bevallen en alles er om heen zijn nou eenmaal gevoelige onderwerpen. Net als het wel/niet kunnen geven van borstvoeding. Dat het bij een ander niet ging zoals gepland, is natuurlijk jammer. Maar dat betekent niet dat er niet mag worden gesproken over de keren dat het wel ging zoals gepland.
Kwak
Ik heb het verhaal van Ela helaas gemist. Dat vind ik erg jammer, ik merk dat ik juist veel heb aan positieve verhalen. Ik lees momenteel het boek Calm Birth over hypnobirthing en ga ook een cursus doen heb ik besloten. Iemand anders daar ervaring mee?
Disclaimer: Posts van deze user met een korrel zout nemen.
Wat een mooie dingen om te lezen allemaal, van die oerbevalervaringen! Ook soms, of juist als je tussendoor voor keuzes komt te staan of toch (opeens) een ander pad bewandeld.
Dus toch ga ik nog wat schrijven erover, zoals dat voor mij voelt en mijn ervaring is.
Want ook de (gentle) keizersnede waar ik bij mocht zijn, dat was zeker zo'n krachtige oerervaring, waarbij de barende vrouw zelf haar gevoel had gevolgd. Met recht was dat net zo'n inspirerende geboorte waarbij zij de hoofdrol mocht houden en zelf in haar kracht stond bij het ter wereld brengen van haar baby'tje. Waar ze ook met kracht op terug kan kijken.
En ook de ziekenhuisbevallingen waar ik bij mocht zijn waren stuk voor stuk zulke inspirerende ervaringen.
Want dat is een geboorte ook! Het is een super bijzondere ervaring, die nooit hetzelfde is of voorspelbaar is (alhoewel de fases en krachten en gevoelens telkens heel herkenbaar blijken als je daar bij bent!). En op het moment kan het ook echt overweldigend en heftig zijn, al die oerkrachten. Maar vertrouwen en ondersteuning van de mensen om je heen, dat helpt al heel veel in het volgen van je eigen kracht en vertrouwen op jezelf.
De mensen om je heen zijn er dan, als het goed is(!), voor jou; om je te dragen als je denkt dat je verdrinkt en om je te vangen als je denkt dat je valt.
Het is niet alleen dat een bevalling verloopt zoals je van te voren hoopt of het liefst voor je ziet, maar vooral dat je zelf de stuwende kracht mag blijven en dat jíj ondersteunt wordt waar nodig. Dat jij zelf de vrouw blijft die in haar kracht mag staan, die gezien wordt, en van daaruit haar baby ter wereld mag brengen. Gedragen door 1000 handen, van iedereen die bij je is en al die vrouwen die je voorgingen. Dat ondanks wat er gebeurd en of er ergens een extra zet(je) nodig is, de mensen om je heen in jóu blijven geloven en jóu ondersteunen. Ook al is dat letterlijk met een helpende hand, of alleen met aanwezigheid, of met aanmoediging.
Overigens werkt het ook heel helend om bij andere bevallingen te mogen zijn. Want telkens herken ik fases/momenten/gevoelens waar de barende vrouw doorheen gaat. En mijn herkenning (ook al is het puur gevoelsmatig en zeg ik er niets bij) werkt dan toch ondersteunend, als de vibe van het vertrouwen die dan in de ruimte heerst. Als 1 paar van al die dragende handen. Net zoals dat ook vanuit je vroedvrouw komt (hopelijk!) en wellicht vanuit je doula als je die erbij hebt of je moeder. En... vanuit jezelf!
En ik bedoel het dus niet veroordelend tegenover vrouwen die de ervaring van hun bevalling (nog?) niet op deze manier voelen. Maar ik hoop oprecht dat het vrouwen mag inspireren om zo te kunnen kijken naar één van die meest krachtige dingen die je als vrouw kunt manifesteren.
Uit het onderzoek wat gedaan werd onder vrouwen met een traumatische bevallingservaring, bleek dat de meeste vrouwen niet zozeer vasthielden aan hoe de bevalling had moeten gaan, maar een grote behoefte hadden aan duidelijke uitleg, praktische en emotionele ondersteuning en gehoord worden. En eerlijk, daar schort het gewoon best vaak aan. Dat heeft vaak niks te maken de vrouw zelf, met thuis of in het ziekenhuis, met protocol of helemaal vrij, of met vaginaal of een keizersnede, maar met de zorg, de informatie en de ondersteuning die beschikbaar is. Wat ik lees in Ela’s post is dan ook geen verwijt aan moeders bij wie het anders ging, maar eerder vertrouwen in de kracht die er is (bij elke barende vrouw, ook bij alle vrouwen die niks geregeld hadden, of die alles is overkomen) En dat ze het elke vrouw gunt om die kracht te ervaren (met tips om dat voor elkaar te krijgen en voorbeelden die ze kent) Ok, de voorbeelden die ze geeft zijn voorbeelden die uitgaan van een vaginale bevalling op eigen kracht, maar ik durf met zekerheid te zeggen dat ela niet bedoelt dat dat de enige juiste manier van bevallen is. En dat ik daar zo zeker van ben, komt doordat ela stralend en vol ontzag naast de OK-tafel stond toen mijn zoon met een geplande KS geboren werd. En doordat ze na te horen over mijn ervaring bij mini steeds heeft herhaald hoe krachtig ik ben geweest, en hoe goed ik voor mini zorg en heb gezorgd. Dat is natuurlijk een stuk persoonlijke ervaring met ela, die heeft niet iedereen, en ik kan me voorstellen dat je de posts anders kunt opvatten (zeker als je een stuk eigen zeer meedraagt), maar ik hoop wel dat dat vertrouwen overkomt. Want ik geloof daar zelf (ondanks mijn trauma en alles wat dat met zich heeft meegebracht) echt heilig in en ik hoop, net als ela, dat iedere vrouw die kracht kan voelen en ervaren. Ook (of juist) als alles helemaal anders gaat.
Ik had dit al getikt, toen postte ela zelf, maar ik post het gewoon alsnog
Ik had dit al getikt, toen postte ela zelf, maar ik post het gewoon alsnog
Make your own kind of music.
en waarom vraag je of iemand zich hierom komt verantwoorden? Je mag het toch gewoon een prima plan vinden?quote:
[..]
Kies je dan om de inleiding omdat het vermoeden er is dat het kind groot is of omdat het gewoon niet lekker gaat?
Waar ben je het dan mee eens?
disclaimer
Het kind Onze zoon werd met 29,5weken op 33,5 weken geschat, met een gewicht van 1900 ipv 1400.als die groei zich zo doorzet wordt de kans op complicaties (bijv. Schouderdinges...) groter bij bevalling met 40w.quote:
[..]
Kies je dan om de inleiding omdat het vermoeden er is dat het kind groot is of omdat het gewoon niet lekker gaat?
Waar ben je het dan mee eens?
Daarnaast merk ik dat mn lijf op is... Heb vanaf vlg week vrijdag verlof dus misschien trekt het dan nog bij, maar werk nu ook al 50%.
Verder,ik stel meer vertrouwen in m'n gynaecoloog en het betrokken medisch personeel dan in m'n eigen lijf. Ze hebben me zover gekregen en ik vertrouw erop dat ze keuzes adviseren die goed zijn voor mij en baby
Ela, dit is de tweede keer sinds ik hier meeschrijf dat je een post leeghaalt als iemand kritiek uit. En ik schrijf hier nog niet zo lang mee. Ik vind het jammer dat je je terugtrekt als iemand het niet met je eens is Al snap ik - helemaal bij persoonlijke verhalen/visies - dat het soms lastig is om je te verdedigen.
Ik lees al honderd jaar mee hier. Heb allerlei bevallingsverhalen gelezen. Ik heb daar van geleerd dat ik bepaalde dingen wél in mijn hand heb. Ik heb nu bewust een verloskundige gekozen die een zienswijze op bevallen heeft waar ik het mee eens bent. Dat maakt dat ik haar kan vertrouwen.
Toch is het goed om de kanttekening te maken dat je niet alles in de hand kunt hebben: je kunt je nog zo goed inlezen en voorbereiden, het is ontzettend moeilijk om je eigen pad te kiezen als medici het niet met je eens zijn. Daarbij komt nog eens dat het 'je eigen pad kiezen' helemaal lastig is als je al aan het bevallen bent. Dan helpt het denk ik, als je je ook soms over kunt geven aan dat de dingen gaan zoals ze gaan en je het jezelf niet kwalijk neemt als dingen anders lopen dan gebruikelijk. Ik herken het sfeertje van 'als je je goed genoeg voorbereid, dan komt het goed' - niet alleen bij bevallen maar laatst was daar ook een korte discussie over in het borstvoedingstopic waar Vivi toch een heel andere ervaring heeft.
Ik ken trouwens overwegend meer mensen met een prima tot zeer positieve bevalervaring dan vrouwen die er echt negatief op terug kijken. En dat zijn geen mensen die per se een natuurlijke bevalling nastreven. Daar ben ik wel blij mee; ik heb eigenlijk wel goede moed voor een bevalling
Al snap ik - helemaal bij persoonlijke verhalen/visies - dat het soms lastig is om je te verdedigen. Ik lees al honderd jaar mee hier. Heb allerlei bevallingsverhalen gelezen. Ik heb daar van geleerd dat ik bepaalde dingen wél in mijn hand heb. Ik heb nu bewust een verloskundige gekozen die een zienswijze op bevallen heeft waar ik het mee eens bent. Dat maakt dat ik haar kan vertrouwen.
Toch is het goed om de kanttekening te maken dat je niet alles in de hand kunt hebben: je kunt je nog zo goed inlezen en voorbereiden, het is ontzettend moeilijk om je eigen pad te kiezen als medici het niet met je eens zijn. Daarbij komt nog eens dat het 'je eigen pad kiezen' helemaal lastig is als je al aan het bevallen bent. Dan helpt het denk ik, als je je ook soms over kunt geven aan dat de dingen gaan zoals ze gaan en je het jezelf niet kwalijk neemt als dingen anders lopen dan gebruikelijk. Ik herken het sfeertje van 'als je je goed genoeg voorbereid, dan komt het goed' - niet alleen bij bevallen maar laatst was daar ook een korte discussie over in het borstvoedingstopic waar Vivi toch een heel andere ervaring heeft.
Ik ken trouwens overwegend meer mensen met een prima tot zeer positieve bevalervaring dan vrouwen die er echt negatief op terug kijken. En dat zijn geen mensen die per se een natuurlijke bevalling nastreven. Daar ben ik wel blij mee; ik heb eigenlijk wel goede moed voor een bevalling
freedom is just another word for nothing left to lose
Dankjewel voor je antwoord.
Zeker als je echt je fijner voelt bij een inleiding.
Ik vroeg mij gewoon af waar ze het dan mee eens was. Wat er is besproken zo ver voor dat het ook maar echt keuzes gemaakt moeten worden. Wat ze doet moet ze helemaal zelf weten.quote:
[..]
en waarom vraag je of iemand zich hierom komt verantwoorden? Je mag het toch gewoon een prima plan vinden?
Zeker als je echt je fijner voelt bij een inleiding.
Ik kan beide kanten goed begrijpen ( voor zover mogelijk voor iemand die nog nooit is bevallen). En daarom lijkt het me juist goed dat alle soorten verhalen gedeeld worden.
'If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite.'
Oh ela ik vind ze zó mooi maar het lijkt me zó onpraktisch met spuitluiers en toch hè, blijf ik er maar naar kijken 
ik vind ze zó mooi maar het lijkt me zó onpraktisch met spuitluiers en toch hè, blijf ik er maar naar kijken
Hahaha Dat hebben wij nog nooit gehad spuitluiers! Hopelijk blijft dat zo of blijkt in de praktijk dat je dan ook best kunt verschonen in zo'n mand.
Voor wie het misschien interessant vindt:
Dat hebben wij nog nooit gehad spuitluiers! Hopelijk blijft dat zo of blijkt in de praktijk dat je dan ook best kunt verschonen in zo'n mand. Voor wie het misschien interessant vindt:
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
De bevalling van V verliep niet soepel, ambulance met spoed erbij geroepen want er was foetale nood, maar ik denk er nog heel vaak met een goed gevoel aan terug!
Leuk dat mandje Ela, nu ga ik hem ook bestellen na weken twijfelen!
Leuk dat mandje Ela, nu ga ik hem ook bestellen na weken twijfelen!
Die hebben wij ookquote:
[ afbeelding ]
[ afbeelding ]
♥ J & S
Ik heb het verhaal gemist. Jammer
Laatst was er ook een discussie op het kiind Facebook profiel waarin eigenlijk een soort oproep werd gedaan tot de vrouw om je dochter bij de bevalling te laten zijn, omdat het zo normaal is. Zo hoort. Ze zo leert hoe het gaat etc.
Ik kon me daar echt niets bij voorstellen. Begrijp me
Niet verkeerd. Ik heb echt geen nare bevalling gehad, maar ik had het echt niet fijn gevonden wanneer er een klein hummeltje bij zou lopen.
Mijn dochter en ik zijn goed op elkaar ingespeeld, maar zij hoeft mij niet in zo’n situatie te zien. Ik wil me dan kunnen focussen op Mn buik, de bevalling, Mn adem en gewoon kalmte behouden. Niet op de allerliefste dochter die je je wensen kunt.
Anyways.. soms ging het daar ook best lelijk aan toe (sommige reacties werden later ook verwijderd).
Waarom begon ik hier ook alweer over?
Nevermind .. haha.
Ik heb vannacht ontzettend gehuild. Kon niet slapen. Ik was best wankel nadat ik te horen had gekregen dat we een jongen kregen. Niet omdat ik geen jongen wil (!), maar omdat rohans kleertjes nu ongedragen blijven, omdat ik plotseling bang werd dat er een nieuw leven bij kwam, hoe stom ik was om uitgerekend te zijn in de eerste maand van ro’s school -alsof dat niet spannend genoeg was-. Allemaal irrationale angsten en gedachten.
Ik zat dus om 04:30 op de Vliering te kijken naar de dozen vol zoete rompertjes en was zo emotioneel.
Mn man wil geen kindjes meer na deze en eerlijk; er waren me nul kinderen toegezegd door de medische wereld dus dat ik nu 1 levend meisje in Mn leven heb is al een mega wonder. Dat we een tweede op komst hebben is al net zo wonderbaarlijk.
Dus even door een emotionele rollercoaster gegaan, Mn eerste wolzijde rompertjes gekocht en sindsdien al een stuk rustiger.
Ik heb me nu voorgenomen om langzaam te beginnen met nieuw leven in huis te halen. Setje kleding op een hanger hangen om verliefd naar te kijken en zo..
zijn er meer ouders die even moesten wennen aan het idee?
en ja ik ga het wel bespreken met Mn psych, omdat ik ook wat bang ben voor prenatale depressie
Laatst was er ook een discussie op het kiind Facebook profiel waarin eigenlijk een soort oproep werd gedaan tot de vrouw om je dochter bij de bevalling te laten zijn, omdat het zo normaal is. Zo hoort. Ze zo leert hoe het gaat etc.
Ik kon me daar echt niets bij voorstellen. Begrijp me
Niet verkeerd. Ik heb echt geen nare bevalling gehad, maar ik had het echt niet fijn gevonden wanneer er een klein hummeltje bij zou lopen.
Mijn dochter en ik zijn goed op elkaar ingespeeld, maar zij hoeft mij niet in zo’n situatie te zien. Ik wil me dan kunnen focussen op Mn buik, de bevalling, Mn adem en gewoon kalmte behouden. Niet op de allerliefste dochter die je je wensen kunt.
Anyways.. soms ging het daar ook best lelijk aan toe (sommige reacties werden later ook verwijderd).
Waarom begon ik hier ook alweer over?
Nevermind .. haha.
Ik heb vannacht ontzettend gehuild. Kon niet slapen. Ik was best wankel nadat ik te horen had gekregen dat we een jongen kregen. Niet omdat ik geen jongen wil (!), maar omdat rohans kleertjes nu ongedragen blijven, omdat ik plotseling bang werd dat er een nieuw leven bij kwam, hoe stom ik was om uitgerekend te zijn in de eerste maand van ro’s school -alsof dat niet spannend genoeg was-. Allemaal irrationale angsten en gedachten.
Ik zat dus om 04:30 op de Vliering te kijken naar de dozen vol zoete rompertjes en was zo emotioneel.
Mn man wil geen kindjes meer na deze en eerlijk; er waren me nul kinderen toegezegd door de medische wereld dus dat ik nu 1 levend meisje in Mn leven heb is al een mega wonder. Dat we een tweede op komst hebben is al net zo wonderbaarlijk.
Dus even door een emotionele rollercoaster gegaan, Mn eerste wolzijde rompertjes gekocht en sindsdien al een stuk rustiger.
Ik heb me nu voorgenomen om langzaam te beginnen met nieuw leven in huis te halen. Setje kleding op een hanger hangen om verliefd naar te kijken en zo..
zijn er meer ouders die even moesten wennen aan het idee?
en ja ik ga het wel bespreken met Mn psych, omdat ik ook wat bang ben voor prenatale depressie
Zonder hoop geen leven.
Sisu, ik herken het wel. Random paniek soms omdat er een baby komt en er veel gaat veranderen. Ik geef m'n hormonen maar de schuld. Laatst nog een huilbui gehad omdat alle marketing gericht is op zwangere vrouwen en 'jij en je baby', alsof m'n vriend als vader niet belangrijk is en er niet al genoeg verantwoordelijkheden op je afkomen als je een kind verwacht (laat staan als je het alleen moet doen).
En van de week een huilbui omdat ik altijd degene ben die moet stofzuigen ik vind stofzuigen helemaal niet erg en m'n vriend werkt fulltime en ik maar 13 uur damn you hormones!
Maar ik let wel goed op, want ook hier kans/angst voor een pre/postnatale depressie (ooit al eens depressief geweest, en nog steeds vatbaar voor die dingen).
Overigens zijn mijn vriend en ik heel erg blij met de zwangerschap, dat is het niet.
En van de week een huilbui omdat ik altijd degene ben die moet stofzuigen
ik vind stofzuigen helemaal niet erg en m'n vriend werkt fulltime en ik maar 13 uur damn you hormones!Maar ik let wel goed op, want ook hier kans/angst voor een pre/postnatale depressie (ooit al eens depressief geweest, en nog steeds vatbaar voor die dingen).
Overigens zijn mijn vriend en ik heel erg blij met de zwangerschap, dat is het niet.
Sisu, vanaf het moment dat ik twee streepjes zag, schoot door m’n hoofd: ‘Tebbie nou gedaan?’ Vooral in relatie tot m’n oudste, maar ook op andere gebieden zag ik zoveel beren op de weg. Ik was heel erg gelukkig dat het me nog een keer gegund was, ik heb ook genoten van de zwangerschap, maar het was allemaal veel minder onbezorgd dan de eerste keer en soms had ik bijna paniek ervan.
Dat bleef tot ver in mijn verlof eigenlijk. Maar de echte rust kwam pas terug toen ze op m’n buik lag. “Het is goed,” dacht ik en dat bleef zo. Ik gun je dat jij ook iets dergelijks kan ervaren.
Succes met alles
Dat bleef tot ver in mijn verlof eigenlijk. Maar de echte rust kwam pas terug toen ze op m’n buik lag. “Het is goed,” dacht ik en dat bleef zo. Ik gun je dat jij ook iets dergelijks kan ervaren.
Succes met alles
Veel van wat je zegt is herkenbaar hoor Sisu
bespreken met psych is altijd verstandig, maar dat je in ieder geval weet dat je niet de enige zwangere bent die met dit soort gevoelens worstelt
bespreken met psych is altijd verstandig, maar dat je in ieder geval weet dat je niet de enige zwangere bent die met dit soort gevoelens worstelt
Ik heb ondertussen zeven keer iets getypt over bevallen en het gevoel van falen wat ik toen had. Deze keer zal het ongetwijfeld niet soepeler gaan, maar ik heb deze keer wel duidelijker voor ogen wat ik wel en niet wil.
Sisu, ik herken wel wat van wat je zegt. Ik ben elf dagen na de verjaardag van Frits uitgerekend. Net als hij zijn veilige haven van het kinderdagverblijf verlaat voor de basisschool zetten wij zijn wereld nog wat verder op zijn kop door een baby te introduceren in zijn leven. Een baby waar hij ontzettend naar uitkijkt. Ik heb het soms best moeilijk met bedenken hoe ik hem daar op kan voorbereiden.
Sisu, ik herken wel wat van wat je zegt. Ik ben elf dagen na de verjaardag van Frits uitgerekend. Net als hij zijn veilige haven van het kinderdagverblijf verlaat voor de basisschool zetten wij zijn wereld nog wat verder op zijn kop door een baby te introduceren in zijn leven. Een baby waar hij ontzettend naar uitkijkt. Ik heb het soms best moeilijk met bedenken hoe ik hem daar op kan voorbereiden.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Vandaag was een kutdag, ik bleef maar janken om niets. Om het huis wat een zooitje is. Om de enorme hoeveelheid speelgoed van Frits die ik even niet kwijt kan. Om mijn passief-agressieve schoonmoeder. Om mijn ouders die gisteren hun hond lieten inslapen. Kutdag, morgen lekker uitwaaien bik het openluchtmuseum met mijn schoonmoeder, maar die laat ik lekker aan mijn linkerkant lopen, want dan hoor ik haar niet zo goed.
Ik kan me helemaal vinden in de mooie beschrijvingen van ela. Mijn bevallingen waren lang en ondraaglijk zwaar en verschrikkelijk, maar achteraf voelde ik me zo een krachtige oervrouw. Ik haal nog steeds kracht uit die ervaringen.
Thorinbelly, ik lees je overwegingen met interesse, omdat wij in hetzelfde schuitje hebben gezeten. Onze gyn wilde mij ook laten inleiden ivm grote baby. (Frapant dat ze een schouderdystochie noemen als risico, want de kans daarop neemt juist toe bij inleiden). Als je wil kan ik mijn ervaring (inclusief dus een schouder dystochie), wel met je delen, maar ik zal het niet ongevraagd doen, want uiteindelijk moet je zelf de keuze maken met de info die je hebt en jij bent degene die je er prettig bij moet voelen. ❤
Hier zit ik nu al een beetje met de grootte... mijn fundal height(sorry, weet de Nederlandse term niet: de bovenkant van de baarmoeder), komt al tot aan mijn navel. Dat is normaal gesproken bij ongeveer 20+ weken, maar ik ben pas net 16 weken. Bij mijn andere kinderen mat ik ook altijd groter, maar niet al zo ver voor uit zo vroeg in de zwangerschap. Ik heb pas na kerst weer een echo en een afspraak met de vk, dus dan zal ik het er wel over hebben. Maar ondertussen vraag ik het even hier: ik snap dat het een indicatie is voor een grote baby, maar kan het nog iets anders zijn? Grote placenta of veel vocht of zo? Of moet ik me maar voor gaan bereiden op een nóg grotere baby?
Thorinbelly, ik lees je overwegingen met interesse, omdat wij in hetzelfde schuitje hebben gezeten. Onze gyn wilde mij ook laten inleiden ivm grote baby. (Frapant dat ze een schouderdystochie noemen als risico, want de kans daarop neemt juist toe bij inleiden). Als je wil kan ik mijn ervaring (inclusief dus een schouder dystochie), wel met je delen, maar ik zal het niet ongevraagd doen, want uiteindelijk moet je zelf de keuze maken met de info die je hebt en jij bent degene die je er prettig bij moet voelen. ❤
Hier zit ik nu al een beetje met de grootte... mijn fundal height(sorry, weet de Nederlandse term niet: de bovenkant van de baarmoeder), komt al tot aan mijn navel. Dat is normaal gesproken bij ongeveer 20+ weken, maar ik ben pas net 16 weken. Bij mijn andere kinderen mat ik ook altijd groter, maar niet al zo ver voor uit zo vroeg in de zwangerschap. Ik heb pas na kerst weer een echo en een afspraak met de vk, dus dan zal ik het er wel over hebben. Maar ondertussen vraag ik het even hier: ik snap dat het een indicatie is voor een grote baby, maar kan het nog iets anders zijn? Grote placenta of veel vocht of zo? Of moet ik me maar voor gaan bereiden op een nóg grotere baby?
Dodoria, hier zat de bovenkant van de baarmoeder met 18 weken al boven de navel.
Ben klein van stuk dus de baarmoeder moet toch ergens heen. De verloskundige heeft hem toen opgemeten en qua centimeters klopte het met het termijn. Ik maak me er geen zorgen meer over, heb ik bij V wel gedaan omdat ik alleen maar hoorde dat ik een grote buik had.
Ben klein van stuk dus de baarmoeder moet toch ergens heen. De verloskundige heeft hem toen opgemeten en qua centimeters klopte het met het termijn. Ik maak me er geen zorgen meer over, heb ik bij V wel gedaan omdat ik alleen maar hoorde dat ik een grote buik had.
Ik had met 14,5 weken blijkbaar al een fundushoogte vergelijkbaar met 32 weken. Niemand heeft er iets over gezegd en met echo’s ook steeds een perfect gemiddeld kindje. Dus ik weet niet of het altijd indicatief is voor een groot kind.quote:
Ik kan me helemaal vinden in de mooie beschrijvingen van ela. Mijn bevallingen waren lang en ondraaglijk zwaar en verschrikkelijk, maar achteraf voelde ik me zo een krachtige oervrouw. Ik haal nog steeds kracht uit die ervaringen.
Thorinbelly, ik lees je overwegingen met interesse, omdat wij in hetzelfde schuitje hebben gezeten. Onze gyn wilde mij ook laten inleiden ivm grote baby. (Frapant dat ze een schouderdystochie noemen als risico, want de kans daarop neemt juist toe bij inleiden). Als je wil kan ik mijn ervaring (inclusief dus een schouder dystochie), wel met je delen, maar ik zal het niet ongevraagd doen, want uiteindelijk moet je zelf de keuze maken met de info die je hebt en jij bent degene die je er prettig bij moet voelen. ❤
Hier zit ik nu al een beetje met de grootte... mijn fundal height(sorry, weet de Nederlandse term niet: de bovenkant van de baarmoeder), komt al tot aan mijn navel. Dat is normaal gesproken bij ongeveer 20+ weken, maar ik ben pas net 16 weken. Bij mijn andere kinderen mat ik ook altijd groter, maar niet al zo ver voor uit zo vroeg in de zwangerschap. Ik heb pas na kerst weer een echo en een afspraak met de vk, dus dan zal ik het er wel over hebben. Maar ondertussen vraag ik het even hier: ik snap dat het een indicatie is voor een grote baby, maar kan het nog iets anders zijn? Grote placenta of veel vocht of zo? Of moet ik me maar voor gaan bereiden op een nóg grotere baby?
Wel zei de vk ‘zo, jouw baarmoeder weet nog goed hoe het ookalweer moest! Mooi gegroeid!’
Mijn baarmoeder zit bij mij al bijna ter hoogte van m'n middenrif. Wat dus zou betekenen dat ik elk moment kan bevallen, als ik internet mag geloven (ben net 23w). Mijn bovenlijf is niet heel groot, dus net als Flav is ook hier: hij moet toch ergens heen. Het helpt niet dat m'n baarmoeder volgens de vk hoog en smal is. Baby zelf ligt vrijwel altijd onderin, dus denk zelf dat er vooral veel vruchtwater is? Maar zoals ik vanmiddag al schreef rekenen we/ze hier weer op een grote baby, dus misschien is er wel enig verband?
Dodoria hier ook een fundushoogte die ver voorligt, kind leek op de groeisecho vooralsnog perfect gemiddeld dus ook geen reden om extra groei echo’s in te plannen VK zei dat het ook gewoon allemaal hoger kon liggen/meer ruimte was ofzo. In eerste instantie iets om te checken dus maar nu geen reden tot zorgen
Cho het is ook niet niks wat jullie is overkomen en ik kan me heel goed voorstellen dat het een enorme impact heeft. Zéker in combinatie met zwangerschapshormonen
VK zei dat het ook gewoon allemaal hoger kon liggen/meer ruimte was ofzo. In eerste instantie iets om te checken dus maar nu geen reden tot zorgen Cho
het is ook niet niks wat jullie is overkomen en ik kan me heel goed voorstellen dat het een enorme impact heeft. Zéker in combinatie met zwangerschapshormonen
Dodoria, hier ook een fundus hoogte van inmiddels boven mijn navel (17 weken nu). Ik was anderhalve week geleden bij de vroedvrouw en zij vertelde juist dat mijn baarmoeder perfect op groei was voor een derde kindje! Bij tweede en derde gaat de groei van de baarmoeder sneller, die 'weet' al wat te doen. De vroedvrouw zei overigens wel dat als ie echt nog een heel stuk hoger was geweest, dat het er dan wel eens meer dan eentje zou kunnen zijn.
Het ligt ook aan je lichaamsbouw. Ik ben bijvoorbeeld ook niet zo groot, dus dan komt de baarmoeder al eerder tevoorschijn/buik meer naar voren. Lange vrouwen kunnen echt naar binnen dragen en een lagere fundus hoogte hebben doordat er meer ruimte is in de hoogte. Ze hebben vaak ook een kleinere buik dan kleine vrouwen waarbij de ruimte in het lichaam gewoon echt beperkter is.
De baby'tjes die ik baar zijn vrij schappelijk qua formaat (46 cm en 2900 gr bij 40+4 en 47 cm en 3500 gr bij 41+4), dus we verwachten bij mij niet dat de baby aan de grootte kant is of zal zijn.
Cholula, ik kan me goed voorstellen dat je veilige plek echt onveilig aanvoelt nu...
Zijn er dingen die in je op komen die je kunt doen om je plek weer je eigen veilige(re) plek te maken?
En eventueel tijdklokken op de lampen, zodat je niet in het donker thuis hoeft te komen maar er al licht aan is? En/of een buurman die 's avonds met je mee naar binnen loopt voorlopig? Of een baseball knuppel die je 's avonds mee naar binnen neemt?
Sisu, hier zijn mijn kindjes wel thuis bij de bevalling, vorige keer was m'n dochter er ook. Voor ons voelt dat heel natuurlijk of normaal en helemaal niet raar. Vorige keer sliep mijn dochter gewoon door alles heen trouwens. We gaan er vanuit dat kinderen zelf kunnen bepalen/aangeven waar ze willen zijn, er zijn ook genoeg andere ruimtes in huis en er zijn ook mensen die zich over hen kunnen ontfermen als dat nodig is. Maar het is vooral belangrijk dat jij zelf daarin je gevoel volgt voor hoe jij dat wilt invullen. Als jij het niet wilt, dan is dat ook van belang, want jij moet je veilig en ongestoord kunnen voelen! Dus perfect dat je dat aangeeft toch?! Ik denk ook niet dat je daar heel erg discussies over kunt voeren, het is zo persoonlijk. Mijn dochter geeft overigens dit keer zelf aan dat ze er heel graag bij wil zijn, ben benieuwd hoe het hier zal lopen.
Verder herken ik je gevoelens ook. Bij mijn eerste kwam de hormonen rollercoaster vooral na de bevalling, maar bij m'n tweede had ik er in de zwangerschap behoorlijk veel last van. Ik was zo teleurgesteld in mezelf dat ik voor m'n gevoel mijn oudste al niet de aandacht kon geven die ze verdiende, dat ik echt niet meer begreep hoe we ervoor hadden kunnen kiezen om dan nóg een baby'tje te krijgen... En soms nog wel donkerdere gedachten dan dat... Gelukkig na de bevalling enkel één grote roze wolk gehad toen.
En weet je, kinderen zijn flexibel en wat er in hun kleine leventjes gebeurt is voor hen eigenlijk altijd volstrekt normaal. Dat ze naar school gaan en tegelijk een broertje of zusje krijgen, dat vinden ze niet vervelend of raar of onhandig gekozen, zo gaat het gewoon, zo ís het gewoon. En misschien denken ze zelfs nog wel dat dat bij iedereen zo gaat?
Tegelijk is het wel dapper dat je het op tafel wilt leggen. Want er mee zitten helpt jou vooral niet. Ik hoop dat je je vlug wat fijner gaat voelen en weer kunt uitkijken naar de komst van je kindje!
Het ligt ook aan je lichaamsbouw. Ik ben bijvoorbeeld ook niet zo groot, dus dan komt de baarmoeder al eerder tevoorschijn/buik meer naar voren. Lange vrouwen kunnen echt naar binnen dragen en een lagere fundus hoogte hebben doordat er meer ruimte is in de hoogte. Ze hebben vaak ook een kleinere buik dan kleine vrouwen waarbij de ruimte in het lichaam gewoon echt beperkter is.
De baby'tjes die ik baar zijn vrij schappelijk qua formaat (46 cm en 2900 gr bij 40+4 en 47 cm en 3500 gr bij 41+4), dus we verwachten bij mij niet dat de baby aan de grootte kant is of zal zijn.
Cholula, ik kan me goed voorstellen dat je veilige plek echt onveilig aanvoelt nu...
Zijn er dingen die in je op komen die je kunt doen om je plek weer je eigen veilige(re) plek te maken?
En eventueel tijdklokken op de lampen, zodat je niet in het donker thuis hoeft te komen maar er al licht aan is? En/of een buurman die 's avonds met je mee naar binnen loopt voorlopig? Of een baseball knuppel die je 's avonds mee naar binnen neemt?
Sisu, hier zijn mijn kindjes wel thuis bij de bevalling, vorige keer was m'n dochter er ook. Voor ons voelt dat heel natuurlijk of normaal en helemaal niet raar. Vorige keer sliep mijn dochter gewoon door alles heen trouwens. We gaan er vanuit dat kinderen zelf kunnen bepalen/aangeven waar ze willen zijn, er zijn ook genoeg andere ruimtes in huis en er zijn ook mensen die zich over hen kunnen ontfermen als dat nodig is. Maar het is vooral belangrijk dat jij zelf daarin je gevoel volgt voor hoe jij dat wilt invullen. Als jij het niet wilt, dan is dat ook van belang, want jij moet je veilig en ongestoord kunnen voelen! Dus perfect dat je dat aangeeft toch?! Ik denk ook niet dat je daar heel erg discussies over kunt voeren, het is zo persoonlijk. Mijn dochter geeft overigens dit keer zelf aan dat ze er heel graag bij wil zijn, ben benieuwd hoe het hier zal lopen.
Verder herken ik je gevoelens ook. Bij mijn eerste kwam de hormonen rollercoaster vooral na de bevalling, maar bij m'n tweede had ik er in de zwangerschap behoorlijk veel last van. Ik was zo teleurgesteld in mezelf dat ik voor m'n gevoel mijn oudste al niet de aandacht kon geven die ze verdiende, dat ik echt niet meer begreep hoe we ervoor hadden kunnen kiezen om dan nóg een baby'tje te krijgen... En soms nog wel donkerdere gedachten dan dat... Gelukkig na de bevalling enkel één grote roze wolk gehad toen.
En weet je, kinderen zijn flexibel en wat er in hun kleine leventjes gebeurt is voor hen eigenlijk altijd volstrekt normaal. Dat ze naar school gaan en tegelijk een broertje of zusje krijgen, dat vinden ze niet vervelend of raar of onhandig gekozen, zo gaat het gewoon, zo ís het gewoon. En misschien denken ze zelfs nog wel dat dat bij iedereen zo gaat?
Tegelijk is het wel dapper dat je het op tafel wilt leggen. Want er mee zitten helpt jou vooral niet. Ik hoop dat je je vlug wat fijner gaat voelen en weer kunt uitkijken naar de komst van je kindje!
Cholula, wat ongelofelijk naar op de plek waar je tot rust zou moeten komen.
Kinderen tijdens de bevalling: vorige keer was de oudste naar opa en oma, maar die deden nogal rustig aan met hem ophalen, dus ik voelde de bevalling vorderen terwijl hij nog rondliep. Nu gaan we een oplossing dichterbij zoeken denk ik, maar dat duurt nog even, vandaag 4+0
Onze oudste gaat trouwens ook voor het eerst naar school rond de geboorte van nr. 3, ben benieuwd. Hij is flexibel en vindt nieuwe dingen leuk dus eigenlijk zie ik er niet tegenop.
op de plek waar je tot rust zou moeten komen.Kinderen tijdens de bevalling: vorige keer was de oudste naar opa en oma, maar die deden nogal rustig aan met hem ophalen, dus ik voelde de bevalling vorderen terwijl hij nog rondliep. Nu gaan we een oplossing dichterbij zoeken denk ik, maar dat duurt nog even, vandaag 4+0
Onze oudste gaat trouwens ook voor het eerst naar school rond de geboorte van nr. 3, ben benieuwd. Hij is flexibel en vindt nieuwe dingen leuk dus eigenlijk zie ik er niet tegenop.
Ik heb het vanochtend aan mijn vriend verteld toen we eindelijk n videogesprek met n goede verbinding hadden. Hij is zo blij!
En hij zei 'das mooi want ik heb net n nieuw slaapliedje geleerd'
Ik denk dat hij de leukste papa ooit wordt, en daar verheug ik me bijna nog meer op dan mama worden
En hij zei 'das mooi want ik heb net n nieuw slaapliedje geleerd'
Ik denk dat hij de leukste papa ooit wordt, en daar verheug ik me bijna nog meer op dan mama worden
'If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite.'
Cholula, misschien een dagje voor jezelf inplannen als dat kan? Je laten vertroetelen, kind naar opa en oma?
Lijkt me rot ook trouwens als je geen fijne relatie met schoonmoeder/ vader hebt.
Lijkt me rot ook trouwens als je geen fijne relatie met schoonmoeder/ vader hebt.
'If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite.'
Sisu
Cholula, dat gevoel lijkt mij zo vervelend. Je huis moet je veilige plek kunnen zijn, vooral nu.
Minarosa, gefeliciteerd!
Mellow, wat fijn dat je het je vriend het nu weet. Het is zo fijn om het te kunnen delen
Mijn fundushoogte vind ik nogal lastig in te schatten. Ik voel wel wat zitten, maar hoe hoog het nou zit heb ik werkelijk geen idee van. Volgende week dinsdag de 1e afspraak bij de verloskundige, dus dan zal dat waarschijnlijk ook wel wat duidelijker worden.
Ik verbaas mij er trouwens over hoeveel spullen je krijgt als mensen weten dat je zwanger bent. Jeetje joh, is dit normaal .
Cholula, dat gevoel lijkt mij zo vervelend. Je huis moet je veilige plek kunnen zijn, vooral nu
.Minarosa, gefeliciteerd!
Mellow, wat fijn dat je het je vriend het nu weet. Het is zo fijn om het te kunnen delen
Mijn fundushoogte vind ik nogal lastig in te schatten. Ik voel wel wat zitten, maar hoe hoog het nou zit heb ik werkelijk geen idee van. Volgende week dinsdag de 1e afspraak bij de verloskundige, dus dan zal dat waarschijnlijk ook wel wat duidelijker worden.
Ik verbaas mij er trouwens over hoeveel spullen je krijgt als mensen weten dat je zwanger bent. Jeetje joh, is dit normaal
.
Jaaaaa wat dapper van je! En wat ontzettend fijn dat hij zo positief reageerde . Nu kunnen jullie heerlijk keuvelen over baby’s en alle zorgen die daarbij komen, haha.quote:
Ik heb het vanochtend aan mijn vriend verteld toen we eindelijk n videogesprek met n goede verbinding hadden. Hij is zo blij!
En hij zei 'das mooi want ik heb net n nieuw slaapliedje geleerd'
Ik denk dat hij de leukste papa ooit wordt, en daar verheug ik me bijna nog meer op dan mama worden
Zonder hoop geen leven.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |