abonnement Unibet Coolblue
pi_183539066
quote:
0s.gif Op dinsdag 4 december 2018 20:57 schreef deelnemer het volgende:
Voor mij zijn dat (lands)grenzen. Die heb je nodig een groep te organiseren. Nationalisme is een ideologie die dat verheerlijkt als de hoogste waarde.
Oke, zo zie ik nationalisme dus niet. Nationalisme is als alternatief onze beiden perspectieven tezamen een spectrum: van geen tot een matige tot een overdreven verheerlijking van het eigene of de staat. Nationalisme zoals jij het omschrijft is een 84'-esque trucje van internationale globalisten. Gehele afwezigheid van verheerlijking, omarming, of misschien zelfs liefde, is een negatie van het benodigde laagje (de wil) om die grenzen überhaupt te kunnen beschermen. (Zie het verband tussen het groene licht voor ongebreidelde migratie en anti-nationalistisch cultuurrelativisme).

quote:
0s.gif Op dinsdag 4 december 2018 20:57 schreef deelnemer het volgende:
De mijne sluit geen inwoners uit. Er is wel een gereguleerde migratie. Chris Hedges is overigens ook geen nationalist is jouw betekenis van het begrip.
Regulatie van migratie is inherent het uitsluiten van niet inwoners maar niet-inwoners. Legale migratie is onder Trump overigens niet heel veel minder geworden, toch? En inderdaad, Chris wijkt o.a. daarin af van mij.

[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 04-12-2018 21:16:59 ]
pi_183539234
quote:
0s.gif Op dinsdag 4 december 2018 21:09 schreef EipNiC het volgende:
Legale migratie is onder Trump overigens niet heel veel minder geworden, toch?
Het vluchtelingen quotum is drastisch verlaagd.

quote:
US to slash refugee admissions to historic low of 30,000, Pompeo confirms

Victory for White House hardliners as secretary of state says US will cut number of refugees by 15,000 next year

https://www.theguardian.c(...)tion-mike-pompeo-cap
The view from nowhere.
pi_183539278
quote:
0s.gif Op dinsdag 4 december 2018 21:17 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Het vluchtelingen quotum is drastisch verlaagd.

[..]

Een te verwaarlozen aantal vergeleken met de totale instroom van migranten. Verder vond ik het niet zo een relevant punt, want zoals ik al zei vertegenwoordigd Trump mijn nationalisme niet. Ik wil het topic ook niet derrailen door op de details van migratie te gaan zitten. Ik denk alleen dat het belangrijk is om na te gaan hoe nationalisme, in vergelijking tot het recente globalisme, zich kan verhouden tot neoliberalisme.

[ Bericht 5% gewijzigd door #ANONIEM op 04-12-2018 21:23:02 ]
pi_183539506
quote:
0s.gif Op dinsdag 4 december 2018 21:19 schreef EipNiC het volgende:

[..]

Een te verwaarlozen aantal vergeleken met de totale instroom van migranten. Verder vond ik het niet zo een relevant punt, want zoals ik al zei vertegenwoordigd Trump mijn nationalisme niet. Ik wil het topic ook niet derrailen door op de details van migratie te gaan zitten. Ik denk alleen dat het belangrijk is om na te gaan hoe nationalisme, in vergelijking tot het recente globalisme, zich kan verhouden tot neoliberalisme.
Neoliberalisme is een marktideologie en die erkent geen landsgrenzen (dag natiestaat). Neoliberalisme binnen de eigen natiestaat betekent: marktwerking organiseren totdat je een nationale oligarchie overhoud (dag democratie).
The view from nowhere.
pi_183539701
quote:
0s.gif Op dinsdag 4 december 2018 21:30 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Neoliberalisme is een marktideologie en die erkent geen landsgrenzen (dag natiestaat). Neoliberalisme binnen de eigen natiestaat betekent: marktwerking organiseren totdat je een nationale oligarchie overhoud (dag democratie).
Conclusie is:

1. Natiestaat nodig om de uitwassen van kapitalisme, de vrije markt icm liberalisme te beteugelen in een verder vrije (democratische) staat.
(2. Wmb heeft een natiestaat (een beetje maar niet teveel) nationalisme nodig om te bestaan).
(3. Instituten dienen te functioneren voor het volk;)
4. Bij lobbycorruptie ed moet er een rustige revolutie via diezelfde instituties plaatsvinden (heroveren)
5. Wordt weer een gezonde (liberale doch sociale) natiestaat?

Misschien is het laag/hoog gaan het hoogst haalbare (wensbare): een probleemvrije staat is een utopie.

[ Bericht 3% gewijzigd door #ANONIEM op 04-12-2018 21:44:02 ]
pi_183539996
quote:
0s.gif Op dinsdag 4 december 2018 21:38 schreef EipNiC het volgende:

[..]

Conclusie is:

1. Natiestaat nodig om de uitwassen van kapitalisme, de vrije markt icm liberalisme te beteugelen in een verder vrije (democratische) staat.
(2. Wmb heeft een natiestaat (een beetje maar niet teveel) nationalisme nodig om te bestaan).
(3. Instituten dienen te functioneren voor het volk;)
4. Bij lobbycorruptie ed moet er een rustige revolutie via diezelfde instituties plaatsvinden
5. Wordt weer een gezonde (liberale doch sociale) natiestaat?

Misschien is het laag/hoog gaan wel het hoogst haalbare (wensbare): een constante probleemvrije staat is een utopie.
De conclusie is dat de marktideologie / neoliberalisme het probleem is, want:
1. als je het nationaal uitvoert krijg je een oligarchie (zie de VS)
2. het opkomende nationalisme is een reactie op het neoliberalisme, want de noodzaak zich te beschermen tegen het mondiale neoliberalisme is het enige zinnige argument voor nationalisme.

Het neoliberalisme, alles individualiseren en vermarkten, is geen goed samenlevingsmodel. Het is ook extreem. Daarom bestaat de oplossing uit het stellen van grenzen aan marktwerking (andere regulering). Dat kan via instituties (andere internationale afspraken). Trumps nationalisme is niet ingegeven door deze zorg. Hij maakt zich zorgen over China. Het neoliberalisme maakt de VS kwetsbaar voor Chinees nationalisme.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 05-12-2018 20:56:40 ]
The view from nowhere.
pi_183560920


[ Bericht 96% gewijzigd door deelnemer op 06-12-2018 02:18:38 ]
The view from nowhere.
pi_183561100
quote:
Niet in een poging het interview te ondermijnen. Je herinnert me aan waar ik toevallig zelf naar gekeken heb gisteren:
pi_183561134
quote:
0s.gif Op dinsdag 4 december 2018 21:53 schreef deelnemer het volgende:
2. het opkomende nationalisme is een reactie op het neoliberalisme, want de noodzaak zich te beschermen tegen het mondiale neoliberalisme is het enige zinnige argument voor nationalisme.
Nee, btw, beschermen van democratie (breed voor bep normen) is het belangrijkste argument voor het koesteren van een dosis nationalisme. Neoliberalisme is een belangrijk maar niet het enige gevaar.
pi_183561285
quote:
0s.gif Op donderdag 6 december 2018 02:32 schreef EipNiC het volgende:

[..]

Nee, btw, beschermen van democratie (breed voor bep normen) is het belangrijkste argument voor het koesteren van een dosis nationalisme. Neoliberalisme is een belangrijk maar niet het enige gevaar.
Binnen een democratie kun je meer of minder nationalistisch zijn. Dat blijkt al uit de verschillen daarin tussen landen om ons heen. Nationalisme hoeft een land niet democratischer te maken. Trump's America First beleid zie ik als neoliberalisme (competitie boven samenwerking) toegepast op landen i.p.v. individuen.

Marktwerking (individueel) en democratie (collectief) zijn momenteel concurrerende politieke 'coordinatiesystemen'. Het collectieve karakter van een democratie hoeft niet de vorm aan te nemen van nationalisme, fascisme of communisme (met beginselverklaring). In een democratie hang je al met elkaar samen (d.m.v. collectieve besluitvorming en natuurlijke sociale emoties, zodat niet alles geindividualiseerd hoeft te worden). Dat willen, is genoeg grond. De democratie mag alleen niet gekaapt worden.

[ Bericht 1% gewijzigd door deelnemer op 07-12-2018 16:11:07 ]
The view from nowhere.
  zondag 9 december 2018 @ 11:53:59 #61
312994 deelnemer
ff meedenken
pi_183622050
quote:
Arrestatie krenkt China's nationale trots

Huawei heeft een voor buitenlanders onuitspreekbare naam. Toen de Chinese telecomgigant merkte dat Nederlanders de naam steevast verhaspelden, besloten ze om die uitspraak dan ook maar zelf te gebruiken in reclamecampagnes in ons land.

Dat zegt iets over het aanpassingsvermogen van het bedrijf, dat binnen dertig jaar wist uit te groeien van een eenvoudige leverancier van schakeltechnologie voor telefooncentrales tot China’s belangrijkste multinational op IT-gebied.

Oprichter Ren Zhengfei is in China een held van bijna dezelfde statuur als Bill Gates in de VS. Ren (1944) is een van de honderd Chinese zakenmensen die onlangs werden geëerd voor hun uitzonderlijke bijdrage aan China’s ontwikkeling sinds de economische openstelling zo’n veertig jaar geleden. Hij staat vaak prominent op de foto met president Xi Jinping.

Rens positie heeft niet kunnen voorkomen dat zijn dochter Meng Wanzhou, financieel directeur van Huawei, zaterdag in Canada is aangehouden op verzoek van de Verenigde Staten. Dat kan niet anders dan politiek gemotiveerd zijn, denkt zowel de Chinese overheid als Huawei; de VS kunnen er niet tegen dat China hen op veel gebieden aan het overvleugelen is. Meng heeft niets verkeerds gedaan en moet meteen worden vrijgelaten, stellen zij.

De verwachting is dat Mengs arrestatie de spanningen tussen China en de VS weer zal verhogen, net nu de presidenten Xi en Trump een wapenstilstand in hun handelsoorlog hadden gesloten. Op de achtergrond spelen zorgen bij westerse overheden dat Huawei informatie kan doorspelen aan de Chinese overheid.

Meng wordt ervan verdacht vanuit de VS technologie te hebben geleverd aan Iran, en daarmee het Amerikaanse handelsembargo te hebben geschonden. De VS straften eerder al ZTE, een van de grootste Chinese concurrenten van Huawei, voor leveranties aan Iran en Noord-Korea. In interne documenten noteerde ZTE dat ook F7 – een codenaam voor Huawei – zich schuldig gemaakt zou hebben aan dergelijke leveranties. Op basis daarvan begonnen de VS in april een onderzoek.

Vader Ren richtte in 1987 een bedrijfje op in Shenzhen, nu een metropool maar toen nog een klein vissersstadje tegen de grens met Hongkong. Dat bedrijf wist hij om te toveren tot China’s nationale trots. Huawei is wereldwijd na Samsung de grootste leverancier van mobiele telefoons. Toch is Huawei nóg belangrijker als leverancier en ontwikkelaar van telecomapparatuur. Daarin is het de grootste ter wereld.

Huawei excelleert op precies die terreinen waarvan president Xi wil dat heel China excelleert: kunstmatige intelligentie, de productie van chips en de ontwikkeling van technologie voor het nieuwe 5G-netwerk voor mobiele communicatie.

Voordat hij in 1987 met Huawei begon, werkte Ren als ingenieur bij het Chinese leger. Zijn werk daar en zijn latere leveranties van schakelborden voor telefooncentrales aan het leger hebben bijgedragen aan het beeld dat Huawei nauwe banden onderhoudt met het Volksbevrijdingsleger en de Chinese veiligheidsdiensten. Of dat echt zo is, is nooit aangetoond.

De VS proberen de groei van Huawei te beperken door Europese providers te waarschuwen voor Chinese spionage via netwerkapparatuur. Huawei ontkent deze aantijgingen. Tegen geruchten kun je niet vechten, vindt het bedrijf. Zolang er geen duidelijke beschuldiging is – laat staan bewijs – gaat het door met zijn snelle opmars.

Want Huawei zit allang in de haarvaten van de Europese telecomnetwerken. Van de jaaromzet van 77 miljard euro komt meer dan een kwart uit Europa. Ter vergelijking: netwerkleveranciers Ericsson en Nokia hebben een jaaromzet van respectievelijk 20 en 23 miljard euro.

Huawei telt ruim 12.000 Europese medewerkers, van wie 600 in Nederland. Huawei gaat prat op zijn hoge percentage techneuten – wereldwijd werken 80.000 van de 180.000 werknemers aan research. Aan het technische niveau wordt niet getwijfeld. Huawei leverde bijvoorbeeld het mobiele netwerk van T-Mobile Nederland, dat de afgelopen jaren als snelste uit de test kwam. Het bedrijf noemt zichzelf ook ‘strategisch partner’ van KPN – de provider die overigens gebruikmaakt van modems van onder meer ZTE. Daarvan staan er miljoenen in Nederlandse meterkasten.

Huawei werkt in Europa onder meer met Telefonica, Vodafone (niet in Nederland) en Telenor. De Britse provider BT gaat Huawei uit zijn netwerk weren, werd deze week bekend. Die beslissing houdt geen verband met de recente Amerikaanse waarschuwingen, zegt Huawei. De beslissing om het contract te beëindigen werd al jaren geleden genomen, aldus een Huawei-woordvoerder. Dat het nieuws nu naar buiten komt is een kwestie van „ongelukkige timing”.

Persbureau Reuters citeerde onlangs anonieme bronnen bij de Duitse overheid die willen dat Huawei buitengesloten wordt bij de aanleg van 5G, de nieuwe generatie mobiele netwerken. Huawei meldt dat het met alle grote Europese telecompartijen in onderhandeling is over 5G-apparatuur. Dat zegt nog niet zoveel; telecomproviders praten graag met Huawei om de druk op concurrerende leveranciers als Nokia en Ericsson op te voeren. Die vinden dat de Chinezen onder de prijs opereren en offreren, dankzij staatssteun.

In 2015 maakte Deutsche Telekom bekend dat het een ‘veilige’ Europese clouddienst wilde bouwen met Huawei. Die aankondiging kwam nadat klokkenluider Edward Snowden in 2013 onthuld had hoe Amerikaanse geheime diensten in Europese servers en netwerken infiltreerden. Zo zitten Europese providers tussen twee vuren in: aan de ene kant spionerende Amerikanen, die waarschuwen voor spionerende Chinezen aan de andere kant.

De netwerkapparatuur gaat niet alleen over angst voor spionage, maar heeft ook een economisch belang. De Amerikanen willen voorkomen dat China een te dominante rol speelt bij de ontwikkeling van 5G-technologie. Dat is een bedreiging voor hun eigen chipindustrie, waar Qualcomm en Intel hun eigen 5G-techniek bouwen.
The view from nowhere.
  zondag 9 december 2018 @ 11:58:36 #62
312994 deelnemer
ff meedenken
pi_183622125
quote:
Geen lek, maar gapend gat in de rechtsstaat

Vrij desastreus, dat nieuws deze week over de duizenden strafbeschikkingen die het Openbaar Ministerie de afgelopen jaren ten onrechte aan burgers heeft opgelegd. Oorzaak: incompetentie. Ooit werd de strafbeschikking ingevoerd om de rechter te ontlasten van ‘evidente’ zaken die het OM best zelf zou kunnen afstempelen. Maar die blijkt nu uitgelopen op een ramp voor de burger. Die is onterecht gepakt, heeft te snel of te veel betaald en niet bedacht dat een strafblad het gevolg is. Of heeft wel op tijd de weg naar de rechter gevonden en voelt zich alsnog geslachtofferd. De voorbeelden logen er niet om.

In 15 procent van de zaken is er onvoldoende bewijs. Burgers die de strafrechter konden vinden, kregen in 39 procent een lagere straf en in een kwart vrijspraak. Die ontkomen dus aan een strafblad. Dit is geen lek in de rechtsstaat, maar een gapend gat. Als in de echte wereld 40 procent van een dienst of product gebrekkig is en een kwart defect, dan is het land te klein. Maar het OM permitteert zich dit, kennelijk omdat daar niemand stop zegt.

Intussen was het schandaal bekend. Er was wetenschappelijk onderzoek met als uitkomst scherpe kritiek op het gebrek aan onafhankelijk toezicht, niet alleen op het OM, maar ook op de politie. Dat de rol van de rechter ‘gerevitaliseerd’ moet worden, „zodat meer leermomenten kunnen worden gecreëerd voor politie en OM”. Het OM bij de Hoge Raad schreef al in 2015 een kritisch toezichtrapport. De collega’s beloofden beterschap. Vervolgens bleek dat burgers die ‘in verzet’ gingen tegen zo’n OM-straf twee jaar moesten wachten op behandeling. Wat weer tot veel sepots leidde.

Een schandaal dat de burger in volle openbaarheid toegrijnsde. Gelukkig kan een krant ook precies beschrijven wie door deze machine wordt plat gewalst. Zou het openbaar bestuur nu alsjeblieft willen vaststellen dat de reputatie van de overheid als neutraal, onpartijdig en legitiem gezag door de plee gaat als je burgers op zo’n onheuse manier met een strafblad opzadelt? Kabinet, minister, Kamer: dit vreet aan je core business, het gezag van het gezag. Het was destijds, in 2008 een blunder om het OM ooit een rechtsprekende taak te geven. Wat destijds trouwens ook gezegd is. Was toch gebleven bij het systeem van ‘transacties’ waarmee strafvervolging kon worden voorkomen. En er dus never sprake zou zijn van een strafblad. Maar nee, het OM werd reserve-strafrechter. Nu zitten we met de puinhoop.

Het is de zoveelste aanwijzing dat de rol van de rechter restauratie behoeft. Dit zijn gepolariseerde tijden, met Facebook-opstandjes in gele reflectiehesjes, onderlinge verkettering over Zwarte Piet en constante strobrandjes in de mediageile politieke conjunctuur. Dit is niet de tijd om de toegang tot de rechter voor de burger te beperken met hoge griffierechten, te lange wachttijden of het laten afsterven van de rechtshulp. Aan klokkenluiders is intussen geen gebrek. Scheidend raadsheer Wabeke liet zich in twee kranten vorig weekend ook zo uit. Vorige week waarschuwde de president van de rechtbank Noord-Nederland, Maria van de Schepop, bij een installatiezitting, voor nota bene de ‘ontwrichting van de samenleving’ als de rechtspraak verder wordt uitgehold. Zij noemde ook al de strafbeschikking als voorbeeld van de ‘uitvoerende macht die oprukt en min of meer verwordt tot rechter in eerste instantie’. En daarnaast de als handhaver gerecruteerde burgemeester die zelfstandig allerlei sancties oplegt. Denk aan woonhuizen sluiten en gebiedsverboden en andere inbreuken op grondrechten van burgers „zonder dat daar een rechterlijke toetsing aan voorafgaat”.

Het is volgens haar de kerntaak van de rechter „ervoor te zorgen dat niet de grootste mond of de dikste portemonnee het in ons land voor het zeggen krijgt”. Klare taal die iedereen kan begrijpen. De rechtspraak is er voor het tegenwicht. Maar dat ontbrak dus in de OM-winkel die in de afgelopen tien jaar 267.210 strafbeschikkingen het land in knalde, waarna alleen de burgers die protesteerden gehoord werden. Om je rot voor te schamen. Alleen wie piept wordt recht gedaan. Als het kabinet de rechter beter zou benutten zou er heel wat maatschappelijk wantrouwen voorkomen kunnen worden. Maar dat moet je dan wel willen zien.
The view from nowhere.
  zondag 9 december 2018 @ 13:48:30 #63
312994 deelnemer
ff meedenken
pi_183623689
quote:
Pappen en nathouden zal Macron niet helpen

Zaterdag spant het erom voor Emmanuel Macron. De ‘gele hesjes’ maken zich op voor een nieuwe protestronde tegen dieselaccijns en koopkrachtverlies; ‘Akte IV’ noemen ze het met gevoel voor suspense. De concessies van Macron en premier Philippe deze week hielpen niet; ze voedden de volharding van de beweging: „Dit waren kruimels, nu graag de hele baguette.”

De actiebereidheid slaat over op boeren, truckers, studenten en scholieren. Amechtig zoekt de regering een uitweg. Voor dit weekeinde wordt meer geweld in Parijs gevreesd dan vorige week – toch al de ergste rellen in het hart van de hoofdstad sinds mei 1968, met afgebrande auto’s, geplunderde winkels en als genadeslag de bekladde en beschadigde Arc de Triomphe. Republikeinse heiligschennis. Niet langer is indammen van populariteitsverlies de inzet, maar het behoud van het gezag van de president en dus van de Franse staat.

In oktober 2017 zei Macron tegen The Guardian: „Ik geloof dat ons land op de rand van de afgrond staat, ik geloof zelfs dat het erin dreigt te vallen. Als we niet op zo’n tragisch moment van onze geschiedenis waren, zou ik niet zijn gekozen. Ik ben niet gemaakt om te regeren in kalme tijden. Mijn voorganger wel, maar ik ben gemaakt voor de storm.”

Een sterke intuïtie, maar ook overmoedig: de jonge president kampt nu met een storm die hij zélf opriep. Zo wordt hij een tragische held, door de goden gestraft voor zijn hybris.

Ondanks het geweld behouden de gele hesjes vooralsnog steun van driekwart van de bevolking. Kennelijk spreekt de beweging een diffuus maar breed gevoeld ongenoegen over oneerlijkheid aan; Macron riep het zelf op. Hij begon zijn broodnodige, per stembus gelegitimeerde liberale hervormingsagenda met „cadeaus voor de rijken”, zoals afschaffing van de vermogensbelasting, verlaging van werkgeverslasten en één tarief voor successierechten. Stuk voor stuk wellicht uit te leggen (zo mikte hij met de afgeschafte fortuinbelasting op terugkeer naar Frankrijk van ondernemingslustige ‘belastingvluchtelingen’), maar allemaal samen niet.

Om het overheidstekort niet verder te doen oplopen moesten bovendien andere belastingen omhoog en sociale uitgaven omlaag – hetgeen de zwakkere groepen trof.
Het helpt niet dat Macron eens Rothschild-bankier was en zijn vrouw Brigitte een goede smaak heeft. In een land dat de politiek liefst in termen van de Revolutie van 1789 ziet, is zij prompt de wereldvreemde Marie-Antoinette, klaar voor het schavot.

Maar is de president zelf dan Lodewijk XVI? Laten we het verhaal instappen voor de beroemde Bastillebestorming van 14 juli 1789, en wel in januari. De koning wist het niet meer: hij was blut, de bevolking leed honger, zijn ministers hadden geen ideeën. Ten einde raad vroeg de vorst zijn onderdanen: „Wat vindt u er zelf van?” Onverwacht klommen 60.000 mensen uit vele steden en dorpen in de pen: „Te veel belastingen, Sire, en voor dingen die we niet gebruiken.” Deze Cahiers de Doléances vormden de opmaat naar de politieke omwentelingen later dat jaar. De gele hesjes – zei socioloog Bruno Latour kortgeleden – zijn exact dat: volkse hartekreet én sociologische getuigenis van de toestand van het land. De bevolking die gewoon zegt wat ze nodig heeft – zonder het eindeloze identiteitspolitieke gesteggel over wie we zijn: ook wel eens prettig.

Terugdeinzen, afkopen en schipperen zullen Macron in de aanzwellende storm niet helpen. Maar autoritair doordrukken – zoals hij met eerdere hervormingen deed – gaat ook niet meer. Hij moet perspectief bieden en koers wijzigen met maatregelen die zichtbaar het hele land ten goede komen, om niet eenzaam in het Élyséepaleis te eindigen.
The view from nowhere.
  zondag 9 december 2018 @ 21:41:21 #64
172669 Papierversnipperaar
Cafeïne is ook maar een drug.
pi_183631315
quote:
Group led by Thomas Piketty presents plan for ‘a fairer Europe’

Manifesto by progressive Europeans calls for ¤800bn of levies to tackle inequality, disillusionment, climate change and migration

A group of progressive Europeans led by the economist and author Thomas Piketty has drawn up a bold new blueprint for a fairer Europe to address the division, disenchantment, inequality and rightwing populism sweeping the continent.

The plan, crafted by more than 50 economists, historians and former politicians from half a dozen countries, includes huge levies on multinationals, millionaires and carbon emissions to generate funds to tackle the most urgent issues of the day, including poverty, migration, climate change and the EU’s so-called democratic deficit.

Published as the British parliament is set for a climactic Brexit vote, the “manifesto for the democratisation of Europe” says EU institutions are stuck in “a technocratic impasse” that benefits the rich.

“Following Brexit and the election of anti-European governments at the head of several member countries, it is no longer possible to continue as before,” says the document.

“We cannot simply wait for the next departures or further dismantling without making fundamental changes to present-day Europe.”

The move underlines the gulf between the preoccupations of the UK and those across the Channel. While the UK is consumed by its tortuous EU exit process, Europe’s pro-EU political forces are concerned with avoiding losses to anti-European populists in next May’s European elections.

The left-leaning authors criticise movements dedicated to “hunting down foreigners and refugees”, but also parties espousing what they call “hardcore liberalism and the spread of competition to all”.

Signatories include Pablo Iglesias, the leader of Spain’s anti-austerity Podemos party, Italy’s former prime minister Massimo D’Alema and the Belgian political scientist and socialist mayor of Charleroi, Paul Magnette. Michael Jacobs, who advised the UK’s former prime minister Gordon Brown, is also a signatory.

At the heart of the manifesto is a call for a European assembly that would have a budget of up to ¤800bn a year, financed by taxing corporate profits more effectively, as well as income and wealth.

The EU has been accused of failing to address the manifest unfairness of huge multinationals such as Apple, Google and Amazon channeling profits through member states where taxes are lowest.

The budget would be worth 4% of the EU’s GDP – four times the current budget. Funds would be raised from four sources: an extra 15% levy on corporate profits, tax increases on individuals earning more than ¤100,000, a wealth tax on personal fortunes above ¤1m, and a tax on carbon emissions.

Half of the proceeds would be returned to member state governments. A quarter would go to research, innovation and education. A fund to better manage migration and a fund to make agriculture and industry greener would also benefit.

Insisting they do not want a “transfer payments Europe”, countries would see only a 0.1% difference in what they collect and get in return – a big difference from proposals for a eurozone budget that many economists see as a long-term necessity for the 19-country bloc.

The money would be overseen by a new European assembly consisting mostly of national politicians and some MEPs. While the assembly would be in touch with EU institutions, it would sit outside EU treaties and have the final word on spending.

The public are invited to comment and improve the proposals, which the authors said were “not perfect, but … do have the merit of existing”.

Guntram Wolff, director of the Bruegel thinktank, who did not sign the letter, questioned the need for a continent-wide project. “If the cross-border transfer element is only 0.1%, why do the whole thing at EU level?” he asked.

“Anything we would do at the euro-area level would mean doing something less at the national level and that is politically why it doesn’t happen,” he said, pointing to failed attempts to create pan-European national insurance schemes.

Richard Corbett, Labour’s leader in the European parliament, said the manifesto appeared to reinvent the wheel. “Instead of using the already existing EU budget and the already existing directly-elected Parliament, and building upon them, it suggests that the member states of the EU would all agree to set up a brand new hybrid Parliament and give it a budget in which it alone would decide on spending four times the size of the existing budget.

They’d do better to lend their support to proposals that can actually be achieved.”

There have been a series of failed and faltering attempts at voluntary collaboration on economic policy. After the French president, Emmanuel Macron, came to power on a mandate of “a Europe that protects”, Paris and Berlin renewed their vows on Franco-German cooperation, opening talks on corporate tax harmonisation as well as a common position on an EU digital tax.

With Angela Merkel hamstrung by coalition difficulties and in the twilight of her time as German chancellor, the agenda has stuttered, causing frustration in Paris.

The limits of voluntary cooperation were also exposed in Europe’s search for a financial transaction tax. In 2014 a coalition of 10 willing EU member states embarked on plans for the so-called Robin Hood tax on shares and derivatives, but five years later that agreement remains elusive and some countries have dropped out.

Meanwhile, European diplomats bemoan the lack of leadership from capitals that hampers the EU reform agenda, from strengthening the eurozone to overhauling asylum policy.

Wolff said the eurozone debate had been “basically stuck” for at least five years. “It remains very, very small steps if at all. We will see only a change when the next big crisis happens; then decisions will be taken. But in the absence of a serious crisis, there is no leadership across Europe to agree.”
Free Assange! Hack the Planet
[b]Op dinsdag 6 januari 2009 19:59 schreef Papierversnipperaar het volgende:[/b]
De gevolgen van de argumenten van de anti-rook maffia
  maandag 10 december 2018 @ 17:48:10 #65
172669 Papierversnipperaar
Cafeïne is ook maar een drug.
pi_183645385
Terwijl de halve wereld drugs aan het legaliseren is denken de Neo-liberalen aan een heel andere stap:

quote:
quote:
U.S. policy has failed to stop or even slow the drug cartels. In the interest of the public, the U.S. should look to the private. The United States should provide Mexico with financial assistance for the explicit purpose of hiring American private security contractors (PSCs) to defeat the Mexican cartels.

PSCs can do what the Mexican government cannot: be incorrupt, be aggressive and take the fight to the cartels. In the 21st century, PSCs excel. After six years of failure to stop Boko Haram, Nigeria turned to STTEP International, a private military company, and in just six months it recaptured territory the size of Belgium and put the terrorists on the run. PSCs hired by shipping companies ended the Somali pirate threat. PSCs, like Triple Canopy, boast stunning success rates in VIP and convoy protection in Iraq and Afghanistan.

It’s not just that PSCs work — it’s that they often work cheaper and with less public exposure than national forces. An independent market sets the price of a contract rather than a bloated bureaucracy. More importantly, media reports on their activities are few despite operations in nearly every active war zone today. They can do the ugly work that needs to be done and not fall victim to an overly-sensitive media.

There are far reaching economic benefits as well. PSCs provide high-paying jobs for tens of thousands of civilians. PSCs offer veterans opportunities to exercise the comparative advantage of their soldiering expertise. A successful completion of the "Mexican contract" would make the U.S. industry more robust, experienced, and more valuable to a growing international market.
Free Assange! Hack the Planet
[b]Op dinsdag 6 januari 2009 19:59 schreef Papierversnipperaar het volgende:[/b]
De gevolgen van de argumenten van de anti-rook maffia
pi_183691551
Martin Wolf: We must rethink the purpose of the corporation

[ Bericht 18% gewijzigd door deelnemer op 12-12-2018 22:24:50 ]
The view from nowhere.
pi_183923630
quote:
Moralisme (zoals het eigen verantwoordelijkheid dogma). Dat is de rechtvaardiging voor dit soort beleid.
The view from nowhere.
pi_183937427
Bas Heijne: De fantasietjes van de elite

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 24-12-2018 17:53:18 ]
The view from nowhere.
pi_183946115
Inkomensongelijkheid in Nederland is groter dan het CBS ons voorrekent.

quote:
Weggedefinieerd inkomen onttrekt tweedeling en grotere ongelijkheid aan het zicht

Inkomensongelijkheid is een gevoelig thema, en de juiste feiten over het debat vinden is dan ook erg belangrijk. Onderzoeker Alman Metten laat zien dat de huidige manier om inkomensongelijkheid te meten verkeerd is. Zolang renteuitgaven niet in het inkomen worden opgenomen, en waardestijgingen van bezit niet als inkomen worden beschouwd, zal dit blijven leiden tot een vertekend beeld van de werkelijkheid.
pi_183961573
quote:
'Gevolgen Brexit voor EU veel ernstiger dan voor Britten'

Brexit is een extreme uiting van populisme en nationalisme, zegt econoom Willem Buiter. Groeiende ongelijkheid jaagt dit aan. Een veel overtuigender herverdeling van inkomen is nodig.
The view from nowhere.
pi_183983093
quote:
0s.gif Op maandag 24 december 2018 19:49 schreef Bondsrepubliek het volgende:
Inkomensongelijkheid in Nederland is groter dan het CBS ons voorrekent.

[..]

quote:
Boete door schuld

Het lijkt een raadsel hoe deze realiteit te rijmen valt met het egalitaire Nederland volgens de officiële cijfers, waar de ongelijkheid van inkomens al decennia laag en stabiel is. Maar wie goed kijkt, ziet dat het juist schuld en rente zijn die veel verdoezelen. De Amsterdamse onderzoeker Alman Metten is zo iemand.

De statistici hebben besloten dat twee bronnen van inkomsten niet in het inkomen meetellen, schreef hij vorige maand. Het gaat om rente-uitgaven en waardestijgingen van bezit. Juist wie veel leent én veel bezit heeft – twee zaken die vaak samengaan – rapporteert daardoor een inkomen dat flink lager ligt dan wat er werkelijk te besteden valt. Daardoor lijkt het of hoge inkomens niet stijgen ten opzichte van de rest. In werkelijkheid is de koopkracht van de rijken de afgelopen jaren sterk toegenomen, rekent Metten voor. En dat terwijl de lonen vrijwel niet stegen en de armoede maar nauwelijks daalde. We zien die stijgende ongelijkheid niet in de officiële cijfers, en dus kunnen we doen alsof er niets aan de hand is. Maar groeiende ongelijkheid en groeiende schulden kunnen we niet blijven negeren.

De oplossing ligt in een schuld waarvoor niemand kiest, maar die iedereen heeft. We zijn allemaal belasting verschuldigd. Ook die is scheefgegroeid. Een miljonair betaalt officieel 1,61 procent belasting over zijn bezit, een werknemer tot 52 procent over zijn loon (dat is dertig keer zo veel). De miljonair die dan ook nog slim met schuldenaftrek, rente en afwaardering speelt, betaalt vrijwel geen belasting, niet over bezit en niet over inkomen uit bezit. Het is dus de rest van Nederland die de boel draaiend moet houden.

Die ongelijke behandeling is een belangrijke verklaring van de onvrede van de gele hesjes. Het hervormen van de scheve belastingdruk heeft echter geen enkele urgentie, net zomin als het probleem van boetes voor daklozen dat tot vorige week had.
Zoals het spreekwoord zegt:

De duivel schijt altijd op de zelfde hoop.

Dit is nog maar het topje van de ijsberg. De ijsberg is het machtsspel zelf. Ook veel van het hedendaagse politieke denken draait om machtsspel. Vaak hoor je pleidooien voor de noodzaak om te behoren tot de machtigste groep (een heus machtsblok). Waarom eigenlijk? Omdat je natuurlijk weet ;) dat je anders genaaid zal worden :).

De volgende combinatie is al genoeg om misselijk te worden:
1. De vaak impliciete veronderstelling dat de wereld één groot machtsspel is en dat je daarin niet naief moet zijn (machtsblokken vormen, een geloofwaardige afschrikkingsmacht koesteren).
2. De vaak beleden overtuiging dat niemand iets te klagen heeft, omdat alles juist zo fair geregeld is.
3. De vaak gemaakte constatering achteraf, dat punt 2 eigenlijk toch ergens niet helemaal juist blijkt te zijn, zonder ooit van punt 1 te hebben gehoord.

Er is pas sprake van zware ondermijning als je:
1. 'succesvol' mensen benadeelt voor eigen voordeel
2. dit gebruikt om bevoegdheden te vergaren en zo boven de ander te gaan staan
3. dit gebruikt om de ander de schuld te geven voor zijn falen en weerwoord te bestraffen
4. dit gebruikt om iemand helemaal uit te sluiten omdat hij niet meer voldoet aan je minimum eisen
5. dit gebruikt om op de ander neer te kijken en hem te vernederen
6. dit een aantal decennia lang volhoudt.
Ook een vorm van boetes stapelen (zie post 67).

Met macht kloten is een kwestie van persoonlijkheid, want op ieder niveau (ook onder de domste mensen) tref je mensen aan die bezig zijn zichzelf neer te zetten als een ware god.

De aantoonbare verklaringen voor onvrede onder grote groepen van de bevolking, gaan voorbij aan tal van instanties van machtsgekloot op microniveau, die meestal niet boven tafel komen, maar erger zijn dan wat meer of minder geld. Voor mij is het machtsspel en zijn corrumperende effecten de reden waarom ik er nooit iets voor voelde om mee te gaan in de bekende neoliberale oproep om de succesvolle mensen te bewonderen en domweg als gezaghebbend te beschouwen.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 28-12-2018 11:25:54 ]
The view from nowhere.
pi_184054420
quote:
Saoediërs boos om plaatsing op Nederlandse lijst belastingparadijzen

Het kabinet heeft een lijst met „laagbelastende” landen opgesteld die in aanmerking komen voor maatregelen tegen belastingontwijking. Het gaat om 21 landen, waaronder vijf landen die al op de zwarte lijst van de Europese Unie staan, zo meldde het ministerie van Financiën vrijdag in een persbericht.

Het Financieele Dagbladmeldt dat Saoedi-Arabië boos is over de plek op de lijst. Het hoofd belastingbeleid bij de Saoedische fiscus noemt het „absoluut onterecht”. Riad zou buitenlandse bedrijven wel degelijk voldoende belasten, tegen een tarief van 20 procent of meer. Volgens Financiën staan landen op de lijst zonder winstbelasting voor bedrijven en landen met een tarief van minder dan 9 procent. Het kabinet wil de komende jaren meerdere maatregelen nemen tegen belastingontwijking. Voorkomen moet worden dat bedrijven via Nederland hun winsten kunnen verschuiven naar belastingparadijzen.

De Europese Unie heeft Amerikaans Samoa, de Amerikaanse Maagdeneilanden, Guam, Samoa en Trinidad en Tobago op de lijst staan. Nederland breidt dit rijtje uit met Anguilla, de Bahama’s, Bahrein, Belize, Bermuda, de Britse Maagdeneilanden, Guernsey, Isle of Man, Jersey, de Kaaimaneilanden, Koeweit, Qatar, Saoedi-Arabië, de Turks- en Caicoseilanden, Vanuatu en de Verenigde Arabische Emiraten.

Staatssecretaris Menno Snel (Financiën, D66) zegt hiermee te laten zien dat het „menens is met onze strijd tegen belastingontwijking”. Nederland krijgt al langer internationaal te horen dat het zelf een belastingparadijs is. De non-gouvernementele organisatie Oxfam heeft een eigen lijst opgesteld waarop ook EU-lidstaten staan: Ierland, Malta, Luxemburg én Nederland. Volgens Oxfam voldoet Nederland niet aan de criteria die de EU zelf heeft opgesteld, specifiek het criterium ‘eerlijke belastingheffing’.

[...]
The view from nowhere.
pi_184055876
quote:
Nieuw verdrag is antwoord op Trumps handelsoorlog

Wijnboeren uit Nieuw-Zeeland exporteren hun wijn goedkoper naar Japan. Canada brengt het importtarief voor Japanse auto’s naar nul. En producenten die shirts en schoenen in Vietnam laten maken, kunnen die ook voordeliger exporteren.

Op zondag 30 december gaat het handelsverdrag CPTPP in, het Comprehensive and Progressive Agreement for Trans-Pacific Partnership. Elf landen aan beide kanten van de Stille Oceaan hebben afspraken gemaakt om onderlinge handel makkelijker te maken: Australië, Brunei, Japan, Maleisië, Nieuw-Zeeland, Singapore, Vietnam en aan de overkant Canada, Chili, Mexico en Peru. De afspraken liggen vast in een document van bijna 600 pagina’s.

Het verdrag kreeg vooral aandacht toen Donald Trump de Verenigde Staten in zijn eerste week als president terugtrok uit de onderhandelingen, in januari 2017. Hij noemde TPP, zoals het toen nog heette, „het grootste gevaar tot nu toe” voor Amerika.

De andere elf landen gaven niet op. Zij presenteren nu hun verdrag als hét antwoord op de handelsoorlog tussen de VS en China, als geluid tegen protectionisme en voor samenwerking.
Omdat Canada deelneemt aan de handelsverdragen CPTPP en NAFTA werkt het als een koppelstuk. De VS staat er daarom via Canada ook al met een been in.

quote:
De Aziatische benadering – vooral Japan nam de leiding – valt op omdat het de chique weg is, schrijven twee analisten van de Amerikaanse denktank Peterson Institute. „Ze beantwoordt conflict met samenwerking.” Dat zal deelnemende landen plus „de wereld als geheel” voordeel opleveren.

Volgens het Peterson Institute valt het nationaal inkomen van de deelnemers aan het CPTPP in 2030 157 miljard dollar hoger uit dan zonder het verdrag. De elf landen die nu meedoen, zijn samen goed voor 13,5 procent van de wereldhandel. Vanaf dag één van het verdrag gaan voor 90 procent van de importtarieven verlagingen in en de landen bouwen de meeste tarieven de komende jaren af tot nul.

De afspraken uit het verdrag zijn breed en tegelijk vrij precies. Bijna alle sectoren vallen eronder, alleen voor landbouw zijn uitzonderingen gemaakt omdat die tak in veel landen gevoelig ligt. Denk aan de rijstproductie. Om voor de lagere tarieven in aanmerking te komen, moeten bedrijven ook aan voorwaarden voldoen over arbeidsomstandigheden. Dat zal vooral voor landen als Peru en Vietnam nog aanpassing vergen, maar als het lukt, is vooral Vietnam één van de landen die het meeste profiteert.
Voorwaarden opnemen over arbeidsomstandigheden is nieuw. Het is mogelijk om voorwaarden in handelsverdragen op te nemen, die op het terrein van belastingheffing en arbeidsvoorwaarden een race naar de bodem voorkomen. Het is nieuw, omdat voorheen handelsverdragen ook diende om de macht van het bedrijfsleven te vergroten ten koste van de rest (een brutaal nul-som spel). Brutaal, omdat men weigerde te erkennen dat dit soort voorwaarden nodig zijn, om zo zichzelf maximaal te kunnen bevoordelen (een opzettelijke leugen in dit machtsspel). Hier in Nederland wisten we handelsverdragen altijd zo minimaal te bespreken, dat het voor de bevolking onmogelijk werd om er zelf over na te kunnen denken. Als het woordje 'handel' was uitgesproken, diende je kritiekloos op je knieeen te gaan zitten en luid te juichen (want handel is altijd goed). Zo niet, dan was je een debiel. Daar lijkt nu verbetering in te komen.

quote:
Zeven van de elf landen hebben het verdrag nu geratificeerd en de verwachting is dat de rest snel volgt. En geheel in stijl, als geluid tegen het protectionisme, stellen de landen nadrukkelijk dat iedereen mag meedoen. Ze hebben een „gezamenlijke visie dat het CPTPP open staat voor anderen, als die kunnen voldoen aan de hoge standaard”, schrijft het Australische ministerie van Buitenlandse Zaken in een verklaring.

Thailand, Indonesië en Zuid-Korea hebben al interesse getoond, net als Colombia en Costa Rica. Toetreding van de VS zou óók nog kunnen – een paar maanden nadat Trump de VS had teruggetrokken, zei hij ineens dat hij dat besluit mogelijk heroverweegt. Zelfs het Verenigd Koninkrijk, geografisch toch wat uit de richting, zou na de Brexit interesse hebben om toe te treden. De Japanse premier Shinzo Abe zei meteen dat ze de Britten „met open armen” zouden verwelkomen.
In een wereldomvattend handelsverdrag zijn ook de Britten weer vrij om een eigen koers te varen t.o.v. de EU, en wordt de Brexit ineens een stuk minder raar.

Als het goed is, voelt u zich genaaid door de verhullende manier waarop wij onder het neoliberalisme met handelsverdragen zijn omgegaan. Verhullend, omdat het een radicaal eenzijdig beleid was, die het bedrijfsleven bevoordeelde (hen een onderhandelingspositie / machtspositie verschafte) ten koste van werknemers / overheid / algemeen belang.

Handelsverdragen zullen in de toekomst ruimte moeten laten voor het algemeen belang, waaronder de politieke vrijheid van democratische landen om een sociaal beleid overeind te kunnen houden. Daar zou u eens meer op moeten gaan letten, want anders wordt u opnieuw genaaid (in de eerste plaats door de VVD en de werkgeversorganisatie).

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 29-12-2018 15:09:57 ]
The view from nowhere.
  dinsdag 1 januari 2019 @ 11:07:28 #74
312994 deelnemer
ff meedenken
pi_184137731
Menno Tamminga: Armer dan je oudes

Grotendeels correct. Maar op een aantal essentiele punten niet.

quote:
In juli 2016, pal ná het Brexit-referendum en vier maanden vóór de verkiezing van Donald Trump, zette het onderzoeksinstituut van adviesbureau McKinsey de toon met Poorer than their parents. In dat rapport stellen de onderzoekers dat de crisis, automatisering en de stagnatie van de lonen de sociaal-economische orde op zijn kop zetten. De welvaartsgroei van generatie op generatie verandert in een terugslag. Dat was toen een verrassende conclusie. Nu is dat de consensus in bijna de hele westerse wereld.
[...]

De uitleg in het vervolg is voor de beter gesitueerden misschien nieuw, iets van de laatste twee jaar. Onder links bestaat dit idee al bijna 20 jaar. De genoemde redenen kloppen wel, maar was de logische voorspelbare uitkomst van het marktfundamentalisme en allang zichtbaar. Volgens mij koerste de bestuurselite daar moedwillig op aan (hun ideaal, gezien vanuit hun belangen).

quote:
„Één van de redenen waarom mensen opstandig worden, is dat ze vrezen dat hun kinderen slechter af zullen zijn dan zijzelf”, analyseerde topeconoom Willem Buiter twee weken geleden in NRC. Die opstandigheid zie je alom. De gele hesjes in Parijs. De kiezer in het stemlokaal. De studie van McKinsey ontdekte dat burgers die een achteruitgang ervaren duidelijk negatievere opvattingen hebben over twee thema’s: vrijhandel en immigratie. Precies de hoofdpunten in de pro-Brexit- en de Trump-campagnes. Precies de twee thema’s die ook in Nederland een duidelijke scheidslijn markeren. Hogeropgeleiden, die doorgaans een hoger inkomen hebben, staan eerder positief tegenover deze twee onderwerpen, lageropgeleiden en mensen met lagere inkomens denken er eerder negatief over.
De samenleving is niet zo welgeordend. De tweedeling: hogeropgeleiden (hoge inkomens) en lageropgeleiden (lage inkomens), verhult dat er ook hogeropgeleiden zijn met een laag inkomen (academici die in de jaren 80 van start gingen) en lager opgeleiden met een hoog inkomen (ondernemers die in de jaren 80 van start gingen).

quote:
Deze tweespalt komt terug in een overweldigende, mondiale anti-elitestemming. In elk van de 23 landen waarin Ipsos vorig jaar peilde voor zijn Global Trends-onderzoek zei de meerderheid (gemiddeld 76 procent) dat de economie doorgestoken kaart is ten bate van de rijken en de machthebbers. Vergelijkbare percentages zeggen over de overheid: die geeft niet om mensen zoals ik. De ‘crisis van de elites’ noemt Ipsos dat.

Anders gezegd: wie verkiezingen wil winnen, moet zich als de anti-alleskandidaat afficheren. Anti-elite, anti-media, anti-Europa, anti-onafhankelijke rechtspraak.
Er zijn niet 2 politieke stromingen: neoliberalen (marktfundamentalisten) en neoconservatieven (xenofobe nationalisten). Dat is voor de neoliberalen wel een prettige voorstelling van zaken (onze opponenten zijn extremisten en wij het rationele midden). Bestaat links niet (oh wacht, die is middels 35 jaar propaganda eruit getrapt).

De onvrede heeft niet alleen te maken met onzekerheid over inkomen, maar mensen zijn in een onmachtspositie gedrukt:
- geindividualiseerd en daardoor onmachtig
- volksvertegenwoordigers als neoliberale managers en de 'achter gesloten deuren' politiek
- ontmanteling van de publieke ruimte, i.h.b. het verworden van het publieke debat tot propaganda en commercie.

Onmacht voelt heel vervelend. Mensen die in de problemen raken leren een les:
- je bent als individu totaal onmachtig
- de media leunen je aan dat het je eigen tering schuld is (ook al klopt daar niets van)
- de media leunen je aan dat de daders volmaakte heerlijke mensen zijn (de onvolprezen marktboys)
Pas recentelijk is men opgehouden met deze propaganda.

Er is systematisch toegewerkt, naar het op de troon hijsen van de ondernemers kaste, het grootbedrijf en grootkapitaal. Een klassenstrijd van boven naar beneden, gebruik makend van soft power (een achterbakse vorm van manipulatie / oplichting).

Het is ook nauwelijks meer terug te draaien, zozeer is het bedrijfsleven buiten de nationale politieke kaders getreden en de economie heeft zich inmiddels daarnaar gezet (ontvlechting is lastiger dan vermengen). Je bent dus verplicht een mondiale democratie af te dwingen. Lukt dat niet, dan wordt het een dictatuur. Allemaal onder luid gejuich van de 'hoger opgeleiden' die wisten dat het allemaal simpelweg juist en goed is (onder de intimidatie: 'of ben je soms een domme lul?').

-----------------

Hou op te suggereren dat voortschrijdend inzicht pas de laatste twee jaar tot nieuwe inzichten heeft geleid (terwijl daarvoor het platte marktfundamentalisme onvermijdelijk ons hoogste inzicht was). Nee, dat willen jullie ons graag doen geloven. Van de decennia durende systematische propaganda willen de liberalen niks weten. Van de systematisch onderdrukking van de politieke meningsvorming wil je niets weten. Hoezo soft power gekloot in de vorm van informatie onthouding, stemmingmakerij en ondermijning van andersdenkende (links). Ordinaire machtspolitiek.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 01-01-2019 11:27:58 ]
The view from nowhere.
pi_184137990
quote:
0s.gif Op dinsdag 1 januari 2019 11:07 schreef deelnemer het volgende:
Menno Tamminga: Armer dan je oudes
In juli 2016, pal ná het Brexit-referendum en vier maanden vóór de verkiezing van Donald Trump, zette het onderzoeksinstituut van adviesbureau McKinsey de toon met Poorer than their parents. In dat rapport stellen de onderzoekers dat de crisis, automatisering en de stagnatie van de lonen de sociaal-economische orde op zijn kop zetten. De welvaartsgroei van generatie op generatie verandert in een terugslag. Dat was toen een verrassende conclusie. Nu is dat de consensus in bijna de hele westerse wereld.
De crisis, de automatisering en de globalisering leid(d)en inderdaad tot stagnerende lonen. Om dat nu weer te labelen als het 'op zijn kop zetten van de sociaal-economische orde' is weer een hyperbool, maar soit.

De vraag is of je dat (als overheid, of als samenleving zo je wil) überhaupt kan kenteren en het antwoord daarop is waarschijnlijk dat dat maar zeer beperkt kan zonder dat je het tegenovergestelde bereikt van wat je wil bereiken. Met alle schuld maar boos bij de bekokstovende elite neerleggen bereik je in ieder geval helemaal niets.
Government is not the solution to our problem, government is the problem.
Far across the moonbeam I know that's who you are
abonnement Unibet Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')