Huwelijksshit

quote:

Op maandag 27 augustus 2018 20:14 schreef lunko1979 het volgende:
Jullie zeggen echt wel goeie dingen. Echter vraag ik me af of ik dit kan.

Zij heeft imo nauwelijks zelfreflectie, maakt zelden fouten en geeft zelden toe.

Dat vond je tot je die vreemdgangers om je heen zag kennelijk niet zo een probleem.

quote:

Doorgaans blijven we allebei boos. En als ik het beu ben, geef ik toe.
Gewoon omdat het de herrie m.i. niet waard is.

Dus jullie hebben nooit succesvol iets uit leren praten..

quote:

Nu weer toegeven voelt zo fout. Omdat zij weer de boel onder hoogspanning zet, al dan niet bewust.

Het is geen toegeven, het is beslissen in hoeverre je bereid bent om al dan niet ergens aan te willen èn kunnen werken.
Kennelijk heb jij al dan niet terecht het idee dat alleen jij alles toe zou geven en ook zou moeten geven geven om herrie te voorkomen. Je gaat er al van uit dat dit haar tactiek is om haar zin te krijgen, dus dan praat je daar al niet meer over of het al dan niet bewust is. Maakt het je überhaupt nog uit dan, als je er sowieso niet meer mee wil dealen zolang ze nu niet toegeeft aan wat jij wil?

Of je weet diep van binnen allang dat je klaar bent en het kan je ook geen kut meer schelen hoe een en ander voor haar overkomt cq is of je mankeert zelf een en ander aan je zelfreflectie..

quote:

Op maandag 27 augustus 2018 18:54 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Als je mensen in een hoek drukt, gaan ze uitwegen zoeken. Misschien dacht ze eerst nog dat ze je beter gerust kon stellen met een iets andere versie, aangezien je maar door bleef gaan. Inmiddels is het haar waarschijnlijk al duidelijk dat jij toch maar één verhaal wil horen en niet ophoudt tot jij tevreden bent..

Het is wel een wisselwerking. Helaas pas geleden dicht bij me zien gebeuren. Vrouw in paniek en blijven duwen voor antwoorden, man die dingen mooier voordeed en over loog om het niet nog erger te maken. Eigenlijk beide bang en in paniek, eigenlijk beide gewoon geruststelling van elkaar nodig. Maar die wisselwerking heeft hun relatie beeindigt uiteindelijk.

Er was eigenlijk helemaal niet zoveel aan de hand. Maar hoe harder zij porde hoe harder hij ontweek, waarop zij nog harder porde enzovoort.
Dat is wat hun relatie gesloopt heeft.


Voor de ts, stop gewoon even. Gewoon even pauze, time out. Sla je armen om elkaar heen en zeg dat je bang bent haar (de hele gezins situatie zoals hij is) te verliezen. En dan even niets, gewoon liefdevolle rust. En vergeet niet te ademen
Je duwt te hard, je zit in een destructieve dans met elkaar.

quote:

Op maandag 27 augustus 2018 20:14 schreef lunko1979 het volgende:
Jullie zeggen echt wel goeie dingen. Echter vraag ik me af of ik dit kan.

Zij heeft imo nauwelijks zelfreflectie, maakt zelden fouten en geeft zelden toe.

Doorgaans blijven we allebei boos. En als ik het beu ben, geef ik toe.
Gewoon omdat het de herrie m.i. niet waard is.

Nu weer toegeven voelt zo fout. Omdat zij weer de boel onder hoogspanning zet, al dan niet bewust.

Ik heb al eerder aangegeven dat het lijkt alsof je de fout vooral bij haar zoekt.

Dat vind ik geen goed teken.

Stel dat je gelijk hebt en jouw vrouw is inderdaad zoals je zegt, dan kun je twee dingen doen: het accepteren (je weet het immers al langer dan vandaag), of de relatie beeindigen. Als jij het haar blijft verwijten dan zorgt dat alleen maar voor verwijdering. Je verliest dan de verbinding en geen vrouw in een relatie is zo gemakkelijk te versieren als een vrouw die de verbinding met haar man mist. Die hunkeren daar zo naar dat ze als je een beetje je best doet ze dezelfde nacht nog van jou kunnen zijn.

Is het jou dat waard? Gelijk hebben?

quote:

Op maandag 27 augustus 2018 20:46 schreef Cause_Mayhem het volgende:

Voor de ts, stop gewoon even. Gewoon even pauze, time out. Sla je armen om elkaar heen en zeg dat je bang bent haar (de hele gezins situatie zoals hij is) te verliezen. En dan even niets, gewoon liefdevolle rust. En vergeet niet te ademen
Je duwt te hard, je zit in een destructieve dans met elkaar.

yes, precies.
Heel goed gezegd.
Het hele stuk.
Niet alleen wat ik bold heb gemaakt.
Dat is vooral heel mooi samengevat.

quote:

Op maandag 27 augustus 2018 20:21 schreef Hexagon het volgende:

[..]

Je hoeft je ook niet met een kluitje in het riet te laten sturen. Je kan best eisen dat ze eens eerlijk gaat doen over jullie relatie. En anders dan wordt onmogelijk om bij elkaar te blijven.

Maar jouw rigide houding tov een waarheid die voor jou de no-go zou zijn zorgt ervoor dat je die niet te weten gaat komen. Je kan er alleen met haar uitkomen als je haar ook het gevoel geeft veiig te kunnen praten over wat er gaande is.

Niet alleen die veiligheid om vrijuit te kunnen praten, dat is niet voldoende. Hun probleem wordt niet opgelost als zij veilig haar zegje kan doen, want ts moet dan eerst nog willen luisteren naar wat ze te zeggen heeft en daar nog enige waarde aan dienen te hechten. Tenminste in die zin, dat je een verschil kan maken tussen hoe iemand iets ervaart en wat de waarheid is. Niet voor niets zegt men dat die in het midden ligt..

Daarnaast is het vervelende van wantrouwende mensen dat ze niet altijd even realistisch zijn. Wat adviseer je dan als je zegt dat zo iemand maar moet gaan eisen dat ze nu wel eerlijk gaat doen? Ten eerste impliceer je dan al dat die eerlijkheid er niet was tot nu toe, uitnodigend om voor de zoveelste keer je verhaal te doen. Ten tweede, wat is die eerlijkheid precies? Het is een moeilijk meetbaar iets en de wantrouwende medemens solliciteert niet zeldzaam naar een eigen waarheid die niet representatief hoeft te zijn.
In dit geval zou het opduiken van die berichtjes eerlijkheid kunnen zijn, maar is het ook realistisch? Niet alleen hoe weer aan die berichtjes te komen via derden, maar ook qua effectiviteit. Hoe gaat ts weten of dit alle berichtjes zijn? Hoe weet hij dat ze er ook mee opgehouden zijn en er niet nog meer is? Hij haalt er nog meer bij wat hem dwarszit mbt haar en hun relatie, dus is het realistisch gezien dan wel echt zo een oplossing die hij mag en zelfs moet eisen?

Natuurlijk mag ts hardballen over wat hij dealbreakers vindt, maar ik vind enige nuance wel gepast als het gaat om een zogenaamde waarheidsvinding..

quote:

Op maandag 27 augustus 2018 20:46 schreef Cause_Mayhem het volgende:

[..]

Het is wel een wisselwerking. Helaas pas geleden dicht bij me zien gebeuren. Vrouw in paniek en blijven duwen voor antwoorden, man die dingen mooier voordeed en over loog om het niet nog erger te maken. Eigenlijk beide bang en in paniek, eigenlijk beide gewoon geruststelling van elkaar nodig. Maar die wisselwerking heeft hun relatie beeindigt uiteindelijk.

Er was eigenlijk helemaal niet zoveel aan de hand. Maar hoe harder zij porde hoe harder hij ontweek, waarop zij nog harder porde enzovoort.
Dat is wat hun relatie gesloopt heeft.

Het is een wisselwerking ja, maar dat is moeilijker te ervaren als de één naar de ander wijst als schuldige èn oplossing in één. Dan werk je aan één iemands angst en niet meer aan je relatie als het zo overheersend wordt. Omgekeerd wordt het nog weleens onderschat wat zulk wantrouwen met de ander kan doen. Juist uitgerekend tegenover je geliefde je moeten blijven verdedigen is slopend, zeker als die onder het mom van liefde je wel blijft bestoken met zulke negativiteit en wantrouwen. Wat is je liefde en verdere aanwezigheid dan nog waard?

quote:

Voor de ts, stop gewoon even. Gewoon even pauze, time out. Sla je armen om elkaar heen en zeg dat je bang bent haar (de hele gezins situatie zoals hij is) te verliezen. En dan even niets, gewoon liefdevolle rust. En vergeet niet te ademen
Je duwt te hard, je zit in een destructieve dans met elkaar.

Mooi gezegd

Relatie therapie

Is het voor jullie allebei je eerste huwelijk? Haar oudste was nog vrij jong, hoe is jullie relatie begonnen?

TS, wat ik vermoedt en wat ik vast probeerde te stellen door jou een paar dingen te vragen, is dat je vrouw nooit de kans heeft gehad/ heeft genomen om echt te leven of los te gaan. Daarom vraagt ze zich nu waarschijnlijk af of dit alles is, en vraagt ze aandacht en laat het op de meest vreemde manieren toe om te krijgen. The real shit is dat ze dat jou en jullie kinderen aandoet, en dat dit voorlopig nog wel zo za blijven, waardoor ze jullie kwijtraakt.

[ Bericht 0% gewijzigd door girlnextdoor. op 28-08-2018 01:04:18 ]

quote:

Op maandag 27 augustus 2018 20:53 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Niet alleen die veiligheid om vrijuit te kunnen praten, dat is niet voldoende. Hun probleem wordt niet opgelost als zij veilig haar zegje kan doen, want ts moet dan eerst nog willen luisteren naar wat ze te zeggen heeft en daar nog enige waarde aan dienen te hechten. Tenminste in die zin, dat je een verschil kan maken tussen hoe iemand iets ervaart en wat de waarheid is. Niet voor niets zegt men dat die in het midden ligt..

Daarnaast is het vervelende van wantrouwende mensen dat ze niet altijd even realistisch zijn. Wat adviseer je dan als je zegt dat zo iemand maar moet gaan eisen dat ze nu wel eerlijk gaat doen? Ten eerste impliceer je dan al dat die eerlijkheid er niet was tot nu toe, uitnodigend om voor de zoveelste keer je verhaal te doen. Ten tweede, wat is die eerlijkheid precies? Het is een moeilijk meetbaar iets en de wantrouwende medemens solliciteert niet zeldzaam naar een eigen waarheid die niet representatief hoeft te zijn.
In dit geval zou het opduiken van die berichtjes eerlijkheid kunnen zijn, maar is het ook realistisch? Niet alleen hoe weer aan die berichtjes te komen via derden, maar ook qua effectiviteit. Hoe gaat ts weten of dit alle berichtjes zijn? Hoe weet hij dat ze er ook mee opgehouden zijn en er niet nog meer is? Hij haalt er nog meer bij wat hem dwarszit mbt haar en hun relatie, dus is het realistisch gezien dan wel echt zo een oplossing die hij mag en zelfs moet eisen?

Natuurlijk mag ts hardballen over wat hij dealbreakers vindt, maar ik vind enige nuance wel gepast als het gaat om een zogenaamde waarheidsvinding..

Nouja, wat er ook gebeurt is. Wat zijn vrouw doet is niet heel fraai en ik geef heb gelijk dat dat gewoon moet stoppen. En het komt waarschijnlijk voort uit problemen die in het huwelijk spelen. TS mag imo ook wel van haar verwachten dat ze eerlijk is over wat er loos is en eraan wil werken. Het heeft geen zin als ze blijft ontkennen dat er wat mis is en vervolgens verder gaat met grensoverschrijdend gedrag.

Maar als de TS dat wil bereiken zal hij inderdaad ook wel open moeten staan voor haar verhaal. En die rigide houding gaat er niet bij helpen. Natuurlijk is vreemdgaan fout (als het al zo is geweest). Maar het is geen schande of zwakte om het te vergeven. Mits de oorzaak kan worden aangepakt.

quote:

1. Partner stuurt een berichtje naar "iemand" die ik niet ken, met strekking "ik droom nog steeds over je"
2. Partner geeft aan dat dat iets van vroeger was, en dat ze vaker contact hebben via FB messenger, naar verluidt op vriendschappelijke basis,

Stuur jij nooit zoiets naar je vrienden dan, TS?

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2018 00:50 schreef Hexagon het volgende:

[..]

Nouja, wat er ook gebeurt is. Wat zijn vrouw doet is niet heel fraai en ik geef heb gelijk dat dat gewoon moet stoppen. En het komt waarschijnlijk voort uit problemen die in het huwelijk spelen. TS mag imo ook wel van haar verwachten dat ze eerlijk is over wat er loos is en eraan wil werken. Het heeft geen zin als ze blijft ontkennen dat er wat mis is en vervolgens verder gaat met grensoverschrijdend gedrag.

Maar als de TS dat wil bereiken zal hij inderdaad ook wel open moeten staan voor haar verhaal. En die rigide houding gaat er niet bij helpen. Natuurlijk is vreemdgaan fout (als het al zo is geweest). Maar het is geen schande of zwakte om het te vergeven. Mits de oorzaak kan worden aangepakt.

Heb het topic gevolgd maar niet gepost, maar je hebt wel gelijk.
Er is wat mis in het huwelijk wat nog niet is opgelost en TS laat ook wel weten dat er strubbelingen zijn. Wat ik mist van TS en ik vrees dat het ook gewoon zo gaat is dat zij in plaats van de strubbelingen probeert aan te pakken maar een uitvlucht zoekt.
Dat feestje, festival en nu die vriend. Ik snap TS wel dat het allemaal niet zo tof is als je al zo lang samen bent en ergens in de 40 bent. In je 20's, nog niet fraai maar stukken meer begrijpbaarder.

Communicatie is wel key, damn voel me zo cliche
Vraag elkaar of ze gelukkig zijn en zo niet wat er moet veranderen maar weet niet of zijn vrouw dat doet gezien het verleden, maar goed tig jaren dat het wel goed is gegaan (of dat in ieder geval zo leek).

Misschien dat TS ook zelf reflectie kan toepassen. Of ze wel bij elkaar passen (afgezien van dit).
In mijn omgeving ken ik stelletjes waarbij de basis (denk ik) niet goed is dus als die over een paar jaar toch uit elkaar zijn verbaast het me niks. Ook stellen in mijn omgeving waarbij ik hetzelfde erover dacht maar nu toch beter na elkaar zie groeien.
Die observeringen zijn vaak ook door met ze te praten (en nee niet diepgaande gesprekken maar soms zeggen ze dngen zelf). dus ze weten het vaak zelf ook wel maar soms zich er maar bij neer leggen.
Dus TS zou even een stap kunnen maken buiten z'n relatie en kijken of ze wel bij elkaar passen als dat wel zo is dan is dat zo. En zo niet kan hij kijken of ze er nog aan kunnen werken, want zij lijkt op dit moment al een stuk verder weg te zijn.

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2018 09:49 schreef lunko1979 het volgende:
Wat ook niet meehelpt in dit verhaal, is dat ik 2/3de van onze uitgaven binnenhark, en voor een groot gedeelte haar autistische zoon onderhoud. Dat doen we natuurlijk samen. Maar ook dat levert bij tijd en wijlen een hoop gezeik op. Misschien kan ik mijn geld beter besteden aan mezelf en aan mijn kinderen.

Inderdaad, want niks is een betere oplossing dan een (autistisch) KIND dat met jullie strubbelingen helemaal niets van doen het slachtoffer te laten worden van jouw zucht naar wraak/genoegdoening, want dat is waar je naar op zoek bent. Je zoekt niet naar een oplossing, je wil haar gewoon raken.

Naar mannetje ben je, ondanks dat wat zij doet niet correct is.

Was ze vrijgezel toen jullie elkaar leerden kennen?

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2018 09:49 schreef lunko1979 het volgende:
Wat ook niet meehelpt in dit verhaal, is dat ik 2/3de van onze uitgaven binnenhark, en voor een groot gedeelte haar autistische zoon onderhoud. Dat doen we natuurlijk samen. Maar ook dat levert bij tijd en wijlen een hoop gezeik op. Misschien kan ik mijn geld beter besteden aan mezelf en aan mijn kinderen.

Neem aan dat ze ook tijd spendeert aan het opvoeden van jouw kinderen (jullie kinderen gok ik) dus die vlieger gaat naar mijn idee niet op.

Als ik het zo merk speelt er wat meer en lijk je er aardig zeker van dat ze je beduveld.

Noteer hier eens de highlights en lowlights van jullie relatie op chronische volgorde...

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2018 10:11 schreef lunko1979 het volgende:
Ik zeg niet dat ik dat ga doen. Maar dat dat wel meeweegt in mijn beslissing, het totaalplaatje.

Ik ben geen naar mannetje. Maar vraag mezelf af of ik mezelf op 1 moet zetten, samen met onze kinderen.

Niemand anders hangt mijn slingers op.

En stel nou dat ik 1x leef, verdien ik het dan om iemand financieel te onderhouden die me beflikkerd? Verdient uberhaubt iemand het om beflikkerd te worden?

Niemand verdient het om beflikkerd te worden.

Wat is er nodig om als gezin een goede toekomst te hebben? Jij kunt alleen jouw helft van de straat vegen.

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2018 10:11 schreef lunko1979 het volgende:
En stel nou dat ik 1x leef, verdien ik het dan om iemand financieel te onderhouden die me beflikkerd? Verdient uberhaubt iemand het om beflikkerd te worden?

Dus je conclusie is al getrokken?

Dus zij had al een kind toen jullie elkaar leerden kennen, en daarna hebben jullie samen kinderen gekregen, of had jij toen ook al je eigen kinderen?

3 totaal, waarvan 2 samen.