abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_179726193
registreer om deze reclame te verbergen
display_image.cgi?110889263


08-06-2014

New Horizons: onderweg naar Pluto's bestbewaarde geheimen

newhorizons.jpg

een reis van tien jaar gaat het volgend jaar dan eindelijk gebeuren: ruimtesonde New Horizons scheert rakelings langs Pluto, zodat de vrij mysterieuze dwergplaneet een aantal van zijn geheimen wel prijs zal moeten geven.

New Horizons werd in 2006 gelanceerd en is nog altijd onderweg. Meer dan drie miljard kilometer moet de sonde maken om uiteindelijk te arriveren bij zijn einddoel: Pluto en zijn vijf manen. Naar verwachting is de afstand tussen de sonde en Pluto in juli 2015 het kleinst. Deze bedraagt dan nog een slordige 6000 kilometer.

GRAPPIG FEITJE
Toen New Horizons vertrok, dachten we nog dat Pluto drie manen had. Inmiddels weten we wel beter. Enkele jaren geleden ontdekten onderzoekers Kerberos en Styx: het vierde en vijfde maantje dat Pluto rijk is.

Scheervlucht
New Horizons zal niet om Pluto gaan cirkelen, maar Pluto enkel passeren. Daar zijn twee redenen voor. Ten eerste heeft New Horizons wanneer deze bij Pluto arriveert een snelheid van zo’n 43.000 kilometer per uur. Om de sonde in een baan rond Pluto te plaatsen, moet die snelheid met 90 procent afnemen. Daarvoor is zo’n 1000 keer meer brandstof nodig dan New Horizons kan dragen. Een tweede goede reden om New Horizons niet in een baan rond Pluto te plaatsen, is dat deze daar dan vast zou komen te zitten: de sonde kan Pluto niet meer verlaten. Wanneer New Horizons snelheid behoudt en langs Pluto scheert, kan deze ook andere objecten in de Kuipergordel gaan bestuderen.

Onderzoekers
newhorizons1.jpg
'knutselen' aan New Horizons. Afbeelding: NASA.

Atmosfeer
Hoewel New Horizons slechts langs Pluto scheert, kan deze toch een schat aan informatie leveren. Zo’n drie maanden voordat de sonde langs Pluto scheert, zal deze al foto’s maken en zoveel mogelijk over Pluto en zijn grootste maan – Charon – te weten proberen te komen. Wanneer New Horizons werkelijk dicht bij Pluto in de buurt komt, zal deze de atmosfeer van de dwergplaneet bestuderen en proberen een beeld te krijgen van het oppervlak van de planeet en Charon. Ook zal New Horizons foto’s maken. Op de beste foto’s zijn naar verwachting zelfs oppervlaktekenmerken van zo’n zestig meter groot goed zichtbaar. Eenmaal voorbij Pluto en zijn manen zal New Horizons achterom kijken. Hij ziet dan de grotendeels duistere kant (die niet door de zon beschenen wordt) van Pluto en Charon en zoekt naar nevels in de atmosfeer en eventuele ringen. Ook zal New Horizons door de schaduw die Pluto en Charon werpen, vliegen en zien hoe de zon en de aarde achter Pluto en Charon verdwijnen. Dat is het beste moment om meer te weten te komen over hun atmosfeer. Aan het einde van dit deel van de missie hopen onderzoekers verschillende vragen te kunnen beantwoorden: Waar bestaat de atmosfeer van Pluto uit en hoe gedraagt deze atmosfeer zich? Hoe reageert die atmosfeer op de zonnewind? Zijn er grote geologische structuren op Pluto? En hoe ziet het oppervlak van de dwergplaneet eruit?

Haast
Om die vragen te kunnen beantwoorden, is haast geboden. Sinds 1989 beweegt Pluto – die een zeer elliptische baan volgt – van de zon vandaan. Het betekent dat Pluto gaandeweg minder warmte ontvangt en kouder wordt. De atmosfeer van de planeet kan uiteindelijk gaan bevriezen. Wetenschappers willen deze voor dat gebeurt, graag bestuderen. Naarmate Pluto zich verder van de zon verwijdert, valt er ook minder licht op de planeet, iets wat de waarnemingen van New Horizons bemoeilijkt. Twee goede redenen om zo snel mogelijk bij Pluto te arriveren en het maximale uit de missie te halen.

io.jpg
Jupiter's maan Io schittert op deze foto die New Horizons in 2007 maakte. Afbeelding: NASA.

Hulp van Jupiter
Om vaart te kunnen maken, kreeg New Horizons in 2007 hulp van Jupiter. De sonde scheerde op een afstand van 2,2 miljoen kilometer langs de gasreus. De zwaartekracht van Jupiter gaf New Horizons een broodnodig duwtje in de rug. “New Horizons duikt in het zwaartekrachtsveld van Jupiter en slingert er weer uit met een snelheid die groter is dan toen deze erin ging,” vertelt onderzoeker Robert Farquhar. Natuurlijk maakte New Horizons direct van de gelegenheid gebruik om Jupiter en zijn manen te fotograferen. Het leverde prachtige kiekjes op

Kuipergordelobjecten
Met het duwtje van Jupiter in de rug ging New Horizons verder. Inmiddels is deze ook de baan van Saturnus en Uranus gepasseerd en ligt de mooie Pluto voor de sonde te wachten. Maar na Pluto houdt het universum natuurlijk niet op. Er valt nog meer te ontdekken. En als het aan NASA ligt, gaat New Horizons dat ook doen. Zodra New Horizons op Pluto is ‘uitgekeken’, zal de missie naar alle waarschijnlijkheid verlengd worden. NASA zal de sonde dan opdracht geven om een ander Kuipelgordelobject te bestuderen. De sonde zal dan ook de samenstelling en atmosfeer van dat Kuipergordelobject en eventuele manen bestuderen. Welke objecten de sonde dan precies gaat bezoeken, zal pas later in de missie duidelijk worden.

Uitdaging
Terwijl NASA al droomt over missies voorbij Pluto, moeten we tegelijkertijd ook de grote uitdagingen die de missie van New Horizons met zich meebrengen, niet onderschatten. Zo is het helemaal niet zo vanzelfsprekend dat deze Pluto tot op zo’n 6000 kilometer nadert en vervolgens heelhuids doorvliegt op zoek naar een vervolgmissie. Zo kan niet worden uitgesloten dat zich rond Pluto puin bevindt. “We hebben meer en meer manen rond Pluto ontdekt: de teller staat nu op vijf,” stelde onderzoeker Alan Stern in 2012. “En we weten dat deze manen – net als de manen die we nog niet ontdekt hebben – puin genereren.” Botsingen tussen de manen en andere kleine Kuipergordelobjecten hebben mogelijk voor een RING van puin rond Pluto gezorgd. “Omdat ons ruimtevaartuig zo snel reist – meer dan 48000 kilometer per uur – kan een botsing met één keitje of zelfs een millimeter groot stofje New Horizons al aantasten of vernietigen,” voegt onderzoeker Hal Weaver toe. “Dus we moeten uit de buurt blijven van puin rond Pluto.” Momenteel doen onderzoekers hun uiterste best om een beeld te krijgen van puin rond de dwergplaneet. Maar of New Horizons straks daadwerkelijk een iets andere koers aan moet houden dan gepland zal pas zo’n tien dagen voor deze bij Pluto arriveert duidelijk worden. “Het is een cliffhanger,” erkent onderzoeker Leslie Young.

Het moge duidelijk zijn: New Horizons heeft alles wat een spannende ruimtevaartmissie nodig heeft. Prachtige, ambitieuze doelen. Een spannende reis ernaartoe. En een onbekend einddoel. Genoeg reden om de ruimtesonde op de voet te volgen. En dat is exact wat wij gaan doen!


07-12-2014

New Horizons ontwaakt uit zijn winterslaap

Na een reis van negen jaar is de New Horizons-ruimtesonde klaar om Pluto en zijn manen te ontmoeten. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie maakte de ruimtesonde vanochtend om 03:53 uur Nederlandse tijd wakker na 1873 dagen geslapen te hebben.

Overigens sliep New Horizons niet aan één stuk door. In 1873 dagen tijd ontwaakte de ruimtesonde al achttien keer, verspreid over perioden van 36 en 202 dagen. Vandaar dat we af en toe konden genieten van een mooi kiekje. De dutjes drukten de kosten en daarnaast zorgden ze ervoor dat de elektronica aan boord van New Horizons in dit stadium nog amper is gebruikt. Wanneer de ruimtesonde bij Pluto aankomt, is de apparatuur nog zo goed als nieuw.

(scientias.nl)


De foto's uit het vorige topic

05-02-2015
New Horizons maakt scherpste foto van Pluto en Charon
pluto-nieuw.jpg?resize=650%2C477

13-02-2015
New Horizons ziet Charon rond Pluto dansen
dansje.gif?resize=800%2C800

19-02-2015
New Horizons fotografeert Pluto’s kleine maantjes voor het eerst
Pluto-nix-hydra.jpg
nixhydra.jpg?resize=848%2C424
nixhydra1.gif?resize=800%2C402

15-04-2015
85 jaar na de ontdekking van Pluto: dit is de allereerste kleurenfoto
media_xll_7635113.JPG
Zelfs vanop een afstand van 115 miljoen kilometer is een duidelijk onderscheid te zien tussen de dwergplaneet en zijn maan. © NASA/JHU-APL/SWRI.

15-05-2015
New Horizons spot alle manen van Pluto
maantjes-pluto.jpg?zoom=2&resize=848%2C427
nh-styx-kerberos-loop-larger.gif?zoom=2&w=848

15-06-2015
Nieuwe foto’s van Pluto (op ruim vijftig miljoen kilometer) zijn weer iets scherper
nieuwe-fotos.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C436

23-06-2015
Plutomaan Charon heeft een donkere pool
0e76e7fbca2e83a01b5d28fc69c7563a.jpg
Originele (links) en bewerkte opname (rechts) van de grote Plutomaan Charon, gemaakt door de LORRI-camera van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. (NASA/JHU-APL/SwRI) momenteel bedraagt de afstand nog ca. 25 miljoen kilometer.

22-06-2015
Eerste kleurenfilmpje van Pluto en Charon gemaakt
pluto-charon.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C287
video-1.gif?zoom=1.5&resize=310%2C310
video-2.gif?zoom=1.5&resize=310%2C310
De video bestaat uit negen frames, die tussen 29 mei en 3 juni zijn opgenomen. De afstand tot Pluto slonk in deze periode van ruim 54 miljoen kilometer (29 mei) naar 49 miljoen kilometer op 3 juni.

29-06-2015
2udvswn.png

30-06-2015
Nog maar twee weken en dan zien we Pluto in volle glorie
pluto-charon1.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C383
links-rechts.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C383
In vergelijking. Links zie je hoe Pluto er twee weken geleden door de ogen van New Horizons uitzag, rechts zie je de foto die gisteren is gemaakt:

02-06-2015
nh-6-30-15_pluto_movie_nasa_jhuapl_swri.gif

30-06-2015
Kolossale krater op Pluto?
3007963a343ee4df858962c38b78dd96.jpg
Deze foto van Pluto is op 29 juni jl. gemaakt. Rechtsonder is mogelijk een grote inslagkrater te zien. (Ron Baalke/NASA/JHUAPL/SWRI)


02-07-2015
Pluto heeft geen ring en ‘slechts’ vijf manen
pluto-nieuw.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C232
pluto.jpg?zoom=1.5&resize=304%2C304
Meest recente ‘ruwe’ foto van Pluto, gemaakt op 1 juli 2014, dertien dagen voor de aankomst van New Horizons bij Pluto
krater.png?zoom=1.5&resize=563%2C352
Zie jij ook een krater op Pluto?

02-07-2015
NASA ontdekt vier vreemde vlekken op Pluto
media_xll_7841253.png
Aan de onderkant van Pluto zijn vier even grote vlekken te onderscheiden © NASA.

02-07-2015
Pluto heeft twee gezichten
e7822e6cbaa2c00b4e5e849874a46b13.JPG
Op deze opname van Pluto zijn de donkere vlekken langs de evenaar van de dwergplaneet (onderaan) goed te zien. (NASA/JHU-APL/SwRI)

04-07-2015
Nog 10 dagen: eerste kaart van Pluto gemaakt
Daarnaast zijn kleurenfoto’s van Pluto en Charon achter elkaar gezet met het onderstaande filmpje als resultaat.
pluto-2.gif?zoom=1.5&resize=574%2C574

06-07-2015
NASA verliest tijdelijk contact met New Horizons
pluto-charon1.jpg?zoom=1.5&resize=304%2C506
Pluto en Charon op 3 juli. De afstand tot het duo bedraagt 13,5 miljoen kilometer

07-07-2015
Nog 7 dagen tot Pluto: scherpe foto’s van vingerafdrukken
pluto-nieuw.png?zoom=1.5&resize=574%2C399
vinger.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C306
De foto’s zijn gemaakt tussen 1 juli en 3 juli. De afstand tot de dwergplaneet nam in deze periode af van 14,9 miljoen kilometer tot 12,5 miljoen kilometer.

09-07-2015
Zo zag je Pluto nog nooit; nieuwe beelden van New Horizons
pluto-hart.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C327
pluto-recent.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C276

10-07-2015
New Horizons produceert nieuwe haarscherpe beelden van Pluto
pluto-charon.png?zoom=1.5&resize=574%2C431
Op deze nieuwe foto zijn de maan Charon (links) en de dwergplaneet Pluto (rechts) te zien. De foto is op 8 juli gemaakt op een afstand van zes miljoen kilometer tot het duo
kaart-pluto.jpg?zoom=1.5&resize=563%2C281
De landkaart van Pluto, die een paar dagen geleden is uitgebracht. Ook hier is de donkere regio ‘de walvis’ waar te nemen.

11-07-2015
Grillige patronen op nieuwe foto’s Pluto
grillig1.png?zoom=1.5&resize=574%2C400
De foto is op 9 juli gemaakt, slechts vijf dagen voor de scheervlucht van New Horizons langs Pluto.
gillig2.jpg?zoom=1.5&resize=563%2C316
Op Pluto zijn nu al interessante gebieden zichtbaar. Hier willen wetenschappers graag een kijkje nemen.

12-07-2015
vingerafdrukken.jpg?zoom=1.5&resize=570%2C570
Voor de allerlaatste keer heeft de New Horizons-ruimtesonde een foto gemaakt van de mysterieuze vingerafdrukken op dwergplaneet Pluto. De vlekken zijn te zien op de kant die altijd naar de maan Charon is gericht.

13-07-2015
De eerste kloven en kraters verschijnen op Charon
charon2.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C323
NASA’s New Horizons-ruimtesonde heeft een paar kraters gespot op de maan Charon van Pluto. Daarnaast zijn er enkele kloven te zien op een nieuwe foto, die op 11 juli is gemaakt.
pluto-recent.jpg?zoom=1.5&resize=563%2C271
Charon en Pluto naast elkaar. Deze foto is vorige week gemaakt

13-07-2015
Nog 1 dag: Pluto is absoluut niet saai
pluto-nieuw-2.png?zoom=1.5&resize=574%2C305
Op deze nieuwe foto – gemaakt op 11 juli – zijn veel details te zien
pluto-nieuw-4.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C323
Wanneer New Horizons morgen langs Pluto vliegt, ziet het ruimtevaartuig de kant met het grote witte hart. Oftewel: deze kant. Wetenschappers staan te popelen om het overgangsgebied van het witte hart naar de donkere walvis te analyseren

14-07-2015
Nog een paar uur naar Pluto; New Horizons is er bijna!
pluto-charon-2.jpg?zoom=1.5&resize=563%2C294
De meest recente foto’s van Charon (links) en Pluto (rechts).

14-07-2015
CJ1D7ERVAAAmYdV.png

14-07-2015
pluto112.jpg?resize=800%2C800
De foto is gemaakt op het moment dat de afstand tussen Pluto en New Horizons zo’n 766.000 kilometer bedroeg. Het moment waarop New Horizons rakelings langs Pluto zou scheren, lag toen New Horizons dit kiekje maakte, nog zo’n zestien uur in het verschiet

14-07-2015
De afgelopen dagen zijn we veel te weten gekomen over Pluto en zijn manen:
– Pluto is groter dan verwacht en heeft een diameter van 2370 kilometer. Daarmee is Pluto het grootste Kuipergordelobject.
– Pluto heeft een ijskap op de noordpool met methaanijs en stikstofijs.
– Er ontsnapt stikstof uit de atmosfeer van Pluto. Mogelijk geeft de dwergplaneet meer stikstof vrij dan verwacht.
– Op Pluto zijn mogelijk al kliffen en kraters gespot.
– Verder zag New Horizons vingerafdrukken, een wit hart en een donker gebied genaamd ‘de walvis’ op de dwergplaneet.
– Ook de maan Charon is niet saai. Dit maantje heeft een donker poolgebied, inslagkraters en kliffen.
– Pluto heeft geen ring.
– Pluto heeft niet meer dan vijf manen. Dit is opvallend, want wetenschappers hadden verwacht circa vijftien manen aan te treffen bij de dwergplaneet.


15-07-2015

De eerste foto's van de Flyby

CJ-lhk2WgAABz91.png:large

1fk70m.png


16-07-2015

Nieuwe detailfoto van maan Charon

foto.jpg?zoom=1.5&resize=574%2C574
De foto laat een gebied zien met een lengte van 390 kilometer (van boven naar beneden) Hoewel Charon een relatief jong oppervlak lijkt te hebben, is er wel een aantal kraters te zien. De foto is 1,5 uur voor de scheervlucht langs Pluto gemaakt op een afstand van 79.000 kilometer van Charon.


Een aantal feiten

New Horizons is de sonde met de hoogste lanceersnelheid van een sonde ooit: 16,26 km/seconde t.o.v. de aarde en, door toevoeging van de invloed van de draaiing van de aarde, een totale lanceersnelheid van bijna 45 km/seconde. De snelheid van New Horizons was tot aan Jupiter ongeveer 57.600 kilometer per uur en hierna ongeveer 75.200 kilometer per uur.

Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh.

New Horizons is in staat gegevens te versturen met een snelheid van 38.000 bits per seconde. Eenmaal bij Pluto is dit, vanwege de extreme afstand, 600 à 1200 bits per seconde.

Het brein van de New Horizons is een Mongoose V processor die op 12 MHz draait.

New Horizons heeft twee solid-state harde schijven van elk 8 Gb (een primaire en een backup).

Het duurt negen maanden om de complete gegevensset die New Horizons heeft verzameld te downloaden naar de Aarde.

New Horizons heeft $700 miljoen gekost en weegt 385 kg.

De aanwezige ± 11 kilo plutoniumdioxide levert 228 Watt elektriciteit en thermische energie op tijdens het rendez-vous met Pluto.
(wikipedia)


xOSFNW6.png


giphy.gif

NASA maakte deze animatie hoe Pluto door de jaren heen gezien werd





Via deze website kun je volgen waar New Horizons zich momenteel bevindt
http://www.yaohua2000.org/cgi-bin/New%20Horizons.pl

Een paar gerelateerde topics
W&T / Missie Rosetta: een reis naar de oorsprong van het leven
W&T / [CENTRAAL] MARS - De Missies! Deel 10
W&T / Missie: Dawn. Voor het eerst in een baan rond een dwergplaneet
W&T / Het Astronomie Topic #9
W&T / Exo-Planeten Topic #2
W&T / Hayabusa 2 Missie: opnieuw naar een asteroïde
pi_179726217
quote:
New Horizons vloog op 14 juli 2015 dicht langs de dwergplaneet Pluto en heeft zich sindsdien alleen maar verder van de aarde verwijderd.
Dat is niet waar. De aarde draait sneller rond de zon dan New Horizons zich van de zon verwijdert, dus een deel van het jaar wordt de afstand Aarde - New Horizons kleiner.
  Moderator maandag 11 juni 2018 @ 13:28:48 #3
27682 crew  Bosbeetle
terminaal verdwaald
pi_179726290
quote:
0s.gif Op maandag 11 juni 2018 13:23 schreef Saekerhett het volgende:

[..]

Dat is niet waar. De aarde draait sneller rond de zon dan New Horizons zich van de zon verwijdert, dus een deel van het jaar wordt de afstand Aarde - New Horizons kleiner.
^O^ :D
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
LPs | CDs
pi_179726395
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
2s.gif Op maandag 11 juni 2018 13:28 schreef Bosbeetle het volgende:

[..]

^O^ :D
Oh, ik zie trouwens dat dit deel 5 moest zijn en niet deel 6 :P
  Moderator maandag 11 juni 2018 @ 14:04:43 #5
27682 crew  Bosbeetle
terminaal verdwaald
pi_179726882
quote:
0s.gif Op maandag 11 juni 2018 13:38 schreef Saekerhett het volgende:

[..]

Oh, ik zie trouwens dat dit deel 5 moest zijn en niet deel 6 :P
Fixed :)
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
LPs | CDs
pi_180552070
15-07-2018

New Horizons nadert Ultima Thule: wat mogen we verwachten?

Na Pluto durft eigenlijk niemand zich meer aan een voorspelling te wagen.

Het is begin 2015 en NASA maakt zich op voor New Horizons’ scheervlucht langs Pluto. De opwinding is groot; in juli van dat jaar zullen we de veelbesproken dwergplaneet door de ogen van New Horizons voor het eerst van dichtbij gaan zien. En wat zullen we dan allemaal aan gaan treffen op het Kuipergordelobject? Er wordt veel gespeculeerd. Maar niemand had kunnen voorspellen wat New Horizons in juli 2015 uiteindelijk aantreft. De sonde stuit op een dwergplaneet met meer dan 3000 meter hoge bergen, enorme gletsjers, ijsvulkanen, nevels, duinen en tot wel 500 meter hoge ijspieken.


En ook de maantjes van Pluto – waarvan er twee pas werden ontdekt nadat New Horizons al was gelanceerd – gaan alle verwachtingen te boven. Zo blijkt Charon – de grootste maan die Pluto rijk is – een soort mega-Grand Canyon te herbergen: de kloof is meer dan 1600 kilometer(!) lang en op sommige plekken twee keer zo diep als de Grand Canyon op aarde.

argocontext201606016.jpg?zoom=1.9599999666213987&resize=728%2C438&ssl=1
Een mega-Grand Canyon op Charon. Afbeelding: NASA / JHUAPL / SwRI.

Ultima Thule
Inmiddels is het 2018 en nadert New Horizons het tweede Kuipergordelobject waar deze langsheen gaat scheren: 2014 MU69, oftewel Ultima Thule. Wat we precies gaan aantreffen? Niemand die het weet. Maar de verwachtingen zijn, afgaand op wat we in 2015 gezien hebben, hooggespannen. “Als je tijdens een scheervlucht langs het eerste en beste Kuipergordelobject al zoveel verrassingen tegenkomt, wat zullen we in dit gebied dan nog meer voor fantastisch mooie dingen gaan zien?” vraagt Simon Portegies Zwart, professor numerieke sterdynamica aan de Universiteit Leiden, zich hardop af.

edu_picturedictionary-kuiper-belt.jpg?zoom=1.9599999666213987&resize=728%2C728&ssl=1
De Kuipergordel begint op ongeveer 30 AU (30 keer de gemiddelde afstand tussen de zon en de aarde) en houdt op zo’n 50 AU afstand van de zon – vrij abrupt – op. Afbeelding: NASA / JHUAPL / SwRI / Steve Gribben.

Onontgonnen gebied
Het is lastig te voorspellen wat New Horizons op Ultima Thule gaat vinden, want de afgelegen Kuipergordel is absoluut onontgonnen gebied. “We weten er eigenlijk niet zoveel van,” vertelt Portegies Zwart. NASA schat dat in de donutvormige regio aan de rand van ons zonnestelsel honderdduizenden ijzige hemellichamen te vinden zijn die groter zijn dan 100 kilometer. En daarnaast zouden er nog een slordige miljard kometen te vinden zijn. “Van slechts enkele honderden objecten hebben we de baan in kaart gebracht en die banen lijken erg op de planeetbanen: ze zijn rond en bevinden zich voornamelijk in hetzelfde omloopvlak als de andere planeten. De afmetingen van de objecten lopen wel sterk uiteen.” Het grootste Kuipergordelobject is Eris, met een diameter van 2400 kilometer. Pluto moet het doen met een diameter van 1185 kilometer. En Ultima Thule heeft een diameter van enkele tientallen kilometers. “De kleinste objecten kunnen we waarschijnlijk niet eens zien.”

PIA19948_modest.jpg?zoom=1.9599999666213987&resize=728%2C311&ssl=1
Nadat New Horizons Pluto voorbij was, keek deze nog even achterom. Het resulteert in deze fantastische foto waarop de atmosfeer van Pluto goed te zien is. Afbeelding: NASA / Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory / Southwest Research Institute.

Natuurlijk hebben onderzoekers een hoop vragen over de Kuipergordel. Want in dit aan de rand van ons zonnestelsel gelegen gebied, gebeuren een hoop onverklaarbare dingen. “Zo weten we dat veel Kuipergordelobjecten begeleiders hebben. En dat is gek. We zien dat aan de binnenkant van ons zonnestelsel, in de planetoïdengordel niet vaak. Maar in de Kuipergordel is bijna alles gepaard of zijn er zelfs meer dan twee objecten die bij elkaar horen. We kunnen dat nog niet verklaren. Wat ook heel gek is, is dat de kleur van Kuipergordelobjecten heel anders is dan die van andere planetoïden. Ze zijn veel donkerder en roder. Dat is vreemd, omdat we aannemen dat Kuipergordelobjecten en planetoïden allemaal uit hetzelfde materiaal en in dezelfde tijd zijn ontstaan. Er moet dus iets gebeurd zijn, waardoor de samenstelling anders is.” Maar wat? Onderzoekers weten het niet. “Wat ik zelf ook heel vreemd vind, is dat de Kuipergordel opeens stopt. Ik noem dat ook wel de ‘Kuiperklif’: de Kuipergordel heeft een heel scherpe rand en dat zou je eigenlijk niet verwachten in zo’n dynamisch systeem waarin alles beweegt. Er valt genoeg te ontdekken.”

nh-atmu69_binary_sm_1.jpg?zoom=1.9599999666213987&resize=728%2C364&ssl=1
Een artistieke impressie van Ultima Thule. Observaties die vorig jaar plaatsvonden, suggereren dat dit Kuipergordelobject een pindavorm heeft en/of een maantje bezit. Afbeelding: NASA.

Met een scheervlucht langs Ultima Thule hoopt NASA wat dat betreft natuurlijk een duit in het zakje te doen. Maar net als met Pluto hebben we geen flauw idee wat we gaan aantreffen. Recente observaties vanaf de aarde wijzen er voorzichtig op dat Ultima Thule een bijzondere vorm heeft en/of – net als de meeste andere Kuipergordelobjecten – gepaard is. “Het is onmogelijk te zeggen wat New Horizons gaat aantreffen. Soms moet je gewoon geduld hebben,” aldus Portegies Zwart. “Maar wat we ook gaan zien: het is altijd interessant.” Of het ook de grote mysteries die de Kuipergordel in zijn geheel omringen, zal oplossen? Dat is twijfelachtig. We moeten tenslotte niet vergeten dat we straks slechts twee van de honderdduizenden grotere objecten waaruit de Kuipergordel is opgebouwd in een vlaag hebben waargenomen. “Ik denk dat er veel meer raadsels bijkomen dan we gaan oplossen.”

Rots of grind?
Wel hoopt de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie natuurlijk enkele vragen over Ultima Thule zelf te kunnen beantwoorden. “Straks kunnen we bijvoorbeeld meer zeggen over de kleur en compositie: is het een vieze ijsbal met grind of kiezels erin die door het ijs bijeen worden gehouden? Of is het ijs verdampt en is er alleen nog maar door de zwaartekracht bijeengehouden grind over? Of is het gewoon één rots?” Ook als het om Ultima Thule alleen gaat, liggen er genoeg onderzoeksvragen op tafel. “Maar zijn dat de vragen die we ook gaan beantwoorden? Of stuiten we straks op antwoorden op vragen die we nu nog niet kunnen bedenken?” We gaan het begin volgend jaar zien.

Artists_conception_of_Sedna.jpg?zoom=1.9599999666213987&resize=728%2C546&ssl=1
Sedna: een dwergplaneet aan de rand van de Kuipergordel. Het object staat op zo’n 600 AU (1 AU is de gemiddelde afstand tussen de aarde en de zon) van de zon. Ter vergelijking: New Horizons is momenteel zo’n 40 AU van de zon verwijderd. Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / R. Hurt (SSC-Caltech).

Terwijl New Horizons zich naar Ultima Thule haast, wordt er ook al druk gespeculeerd over wat de sonde hierna gaat doen. Nog een derde Kuipergordelobject bezoeken misschien? Het lijkt niet ondenkbaar en wordt door Portegies Zwart alleen maar toegejuicht. “Ieder willekeurig Kuipergordelobject dat we van dichtbij kunnen zien, is meegenomen.” Hij hoeft ook niet lang na te denken als we hem vragen welk Kuipergordelobject hij graag eens van wat dichterbij zou willen bekijken. “Sedna, aan de buitenrand van de Kuipergordel. De baan van dit object is heel boeiend en wat mij betreft is het één van de meest absurde objecten in ons zonnestelsel.” Voor New Horizons is Sedna helaas een brug te ver (zie ook de foto en onderschrift hierboven). Maar wie weet, worden er in de toekomst nog wel meer missies naar de Kuipergordel op poten gezet. “Als we de Kuipergordel enigszins willen begrijpen, moeten we nog veel meer Kuipergordelobjecten bezoeken,” vindt Portegies Zwart. Want ook na New Horizons avontuur blijft de immense Kuipergordel toch eigenlijk onontgonnen gebied. “Het is te vergelijken met een concertgebouw waarin ze je één noot van een muziekstuk laten horen en je vervolgens op basis daarvan de componist moet raden: we begrijpen er helemaal niks van.”

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_180552093
registreer om deze reclame te verbergen
13-07-2018

Nieuw bewijs dat dit de hoogste bergen op Pluto zijn

De hoogste pieken zijn zo’n 6 kilometer hoog en moeten wel uit waterijs bestaan.

Toen ruimtesonde New Horizons in 2015 een expeditie naar Pluto deed, kwam het grote nieuws naar buiten: er bestaan daadwerkelijk torenhoge pieken en diepe valleien op zowel de ijzige dwergplaneet als op zijn grootste maan Charon. Na een aantal jaar van onderzoek zijn dan nu officieel de topografische kaarten van deze twee aldaar. De kaarten, evenals het proces om deze te maken, zijn terug te vinden in twee nieuwe onderzoeksartikelen gepubliceerd in het tijdschrift Icarus.

Bergen-Pluto.jpg?zoom=1.9599999666213987&resize=728%2C728&ssl=1
Beeld van de hoogste bergen op Pluto, de Tenzing Montes. Het heuvelachtige gebied achter de bergen is de ijsvulkaan Wright Montes. Het getoonde gebied is zo’n 500 kilometer breed. Foto: Lunar and Planetary Institute/Paul Schenk

Kaarten
Om de kaarten te maken, werden alle beelden van zowel de Long Range Reconnaissance Imager (LORRI) als de Multispectral Visible Imaging Camera (MVIC) samengevoegd. En dit ging niet zonder slag of stoot. Voor dit werkje was een gedetailleerde uitlijning van oppervlaktekenmerken in overlappende afbeeldingen nodig. Door digitale analyse van stereobeelden, verkregen van beide camera’s, werden de topografische kaarten voor elke regio gemaakt. Over een periode van twee jaar stuurde New Horizons mondjesmaat de afbeeldingen die gebruikt werden naar de Aarde. De kwaliteit van de geografische-, en topografische kaarten werden hierdoor met elke nieuwe reeks beelden verbeterd.

Charon

Op Charon onthullen de topografische kaarten valleien nabij de noordpool die zo’n 14 kilometer diep zijn. In vergelijking, dit is dieper dan Marianentrog op Aarde. De equatoriale troggen die de grens vormen tussen de noordelijke en zuidelijke vlaktes op Charon, hebben een reliëf van zo’n 8 kilometer.

Ontdekkingen
Op de kaarten is goed te zien dat er op Pluto als op Charon veel verschillende landvormen voorkomen. Daarnaast bevestigen de kaarten dat de hoogste berg op de dwergplaneet de Tenzing Montes is, gevormd langs de zuidwestelijke randen van de bevroren stikstofijskap Sputnik Planitia. De steile ijspieken hebben hellingen van 40 graden of zelf meer. De hoogste piek is zo’n 6 kilometer hoog, wat vergelijkbaar is met de Kilimanjaro in Kenia. Waarschijnlijk bestaan Pluto’s bergen uit waterijs, om op die manier hun hoogten te behouden. Als de bergen namelijk uit eerder waargenomen vluchtig ijs zouden bestaan, waaronder methaan en stikstofijs, zouden de bergen instorten.

Daarnaast blijkt uit de topografische kaarten dat de ijskap in de 1000 kilometer lange Sputnik Planitia gemiddeld 2,5 kilometer diep is, terwijl de buitenste randen van de ijskap meer dan 3,5 kilometer onder Pluto’s gemiddelde hoogte liggen. Hoewel het grootste deel van de ijskap relatief vlak is, zijn de buitenranden de laagst bekende gebieden op de dwergplaneet. Daarnaast tonen de kaarten het bestaan van een mondiaal geërodeerd diep rif van meer dan 3000 kilometer lang. Deze loopt van noord naar zuid nabij de westelijke rand van de Sputnik Planitia. Deze trog is de langst bekende op Pluto en geeft aan dat er een grote breuk in het verre verleden heeft plaatsgevonden. Op de vraag waarom deze breuk zich alleen langs de lineaire lijn voordoet, hebben de onderzoekers nog geen antwoord.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  Moderator woensdag 18 juli 2018 @ 09:16:40 #8
8781 crew  Frutsel
pi_180552399
_O_
Dit is NWS: We zijn hier niet de op de Veganistische Libelle-PTST-Millenial-Quinoa-Taartenbak-wedstrijden
pi_181566831
29-08-2018

Nieuwe bestemming van ruimtesonde New Horizons is in zicht

dbffe4b16a69bcb3aa87fa8c146d9e02.jpg

Het allereerste beeld van het Kuipergordelobject Ultima Thule dat door de ruimtesonde New Horizons is vastgelegd. De foto is een optelsom van 48 opnamen, minus de hemelachtergrond. (NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/Southwest Research Institute)

Met veel kunst- en vliegwerk is het team van de New Horizons-missie erin geslaagd om een foto te maken van het Kuipergordelobject ‘Ultima Thule’. De Amerikaanse ruimtesonde, die in juli 2015 langs de dwergplaneet Pluto scheerde, zal op 1 januari 2019 bij de slechts enkele tientallen kilometers grote ijsdwerg arriveren.

De foto is gemaakt op 16 augustus jl., toen New Horizons nog meer dan 160 miljoen kilometer van zijn bestemming verwijderd was. Om het zwakke schijnsel van de ijsdwerg te kunnen registreren, moesten 48 afzonderlijke opnamen bij elkaar worden opgeteld. Daarna moesten ook nog eens alle achtergrondsterren van het resultaat worden afgetrokken.

De uiteindelijke foto mag dan niet erg indrukwekkend zijn, hij is wel heel nuttig. Uit de opname blijkt namelijk dat Ultima zich precies op de vooraf voorspelde positie bevindt. Dat wijst erop dat de omloopbaan van de ijsdwerg, bepaald aan de hand van Hubble-opnamen, al tamelijk nauwkeurig bekend is.

Ultima zal het eerste kleine object van de Kuipergordel zijn die van dichtbij worden bekeken. Het vermoeden bestaat dat de ijsdwerg haltervormig is of zelfs uit twee afzonderlijke objecten bestaat, die op geringe afstand om elkaar wentelen. (EE)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_182406322
08-10-2018

New Horizons past koers aan en vindt Ultima Thule op de verwachte plek

NASA is nog altijd van plan om op slechts 3500 kilometer afstand langs het Kuipergordelobject te scheren.

Ruimtevaartuig New Horizons zet nog altijd koers naar een mysterieus object dat de bijnaam Ultima Thule heeft gekregen. Hoe het object er precies uitziet, weet niemand. Nog drie maanden, en dan zal New Horizons langs het verre kuiperbeltobject scheren. Om dit voor elkaar te krijgen, voerde het ruimtevaartuig een drie-en-een-halve minuut durende manoeuvre uit, om zo recht op Ultime Thule af te stevenen.

Wist je dat…
…New Horizons onlangs al de scheervlucht langs Ultima Thule geoefend heeft?
Manoeuvre

De baancorrectie vond plaats op ongeveer 6,35 miljard kilometer afstand van de aarde. Hiermee zet New Horizons een nieuw record: nog nooit eerder paste een ruimtevaartuig zo ver van huis zijn koers aan. De manoeuvre was mogelijk dankzij foto’s van de Long Range Reconnaissance Imager (LORRI), aan boord van New Horizons. Deze beelden geven belangrijke informatie prijs over de positie van New Horizons ten opzichte van Ultima Thule en helpen het team te bepalen waar het ruimtevaartuig naartoe moet.

Scheervlucht
De bedoeling is dat New Horizons op slechts 3500 kilometer afstand langs Ultima Thule zal scheren. En dat plan is nog steeds haalbaar. Echter is het hierbij wel belangrijk dat de timing perfect is. “De laatste navigatie-foto’s hebben bevestigd dat Ultima binnen ongeveer 500 kilometer van zijn verwachte positie is, dat is uitzonderlijk goed,” zegt onderzoeker Fred Pelletier. Deze bevestiging is erg belangrijk, omdat New Horizons met hoge snelheid en heel dicht langs het oppervlak van het kuiperbelt-object zal scheren. “De beelden helpen ons om de positie en de timing van de scheervlucht te bepalen,” legt onderzoeker Derek Nelson uit. “En deze eerste beelden geven ons het vertrouwen dat Ultima zich precies bevindt waar we het object verwachten.”

New Horizons schrijft met het bezoek aan het mysterieuze kuiperbeltobject geschiedenis.
Ultima Thule ligt op zo’n 6,6 miljard kilometer van de aarde vandaan en is hiermee het verste object ooit dat door een ruimtevaartuig bezocht gaat worden. Op dit moment bevindt New Horizons zich op ‘slechts’ 112 miljoen kilometer van Ultima Thule en stevent met een noodvaart op het object af. Als alles meezit, zullen de twee elkaar een halfuur na middennacht op 1 januari 2019 ontmoeten.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  dinsdag 9 oktober 2018 @ 08:55:28 #11
2629 Juup©
Zelden serieus, soms wel.
pi_182406497
Jammer dat er foto's en filmpjes in de OP niet werken of zichtbaar zijn :{
pi_182408485
Het is en blijft toch altijd immens interessante materie dit _O_
Perhaps you've seen it, maybe in a dream.
A murky, forgotten land.
-----
Now only embers remain...
  Moderator / Redactie Sport / Weblog dinsdag 9 oktober 2018 @ 17:17:12 #13
17650 crew  rubbereend
JUICHEN
pi_182415539
quote:
0s.gif Op dinsdag 9 oktober 2018 08:40 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:
08-10-2018

New Horizons past koers aan en vindt Ultima Thule op de verwachte plek

NASA is nog altijd van plan om op slechts 3500 kilometer afstand langs het Kuipergordelobject te scheren.

Ruimtevaartuig New Horizons zet nog altijd koers naar een mysterieus object dat de bijnaam Ultima Thule heeft gekregen. Hoe het object er precies uitziet, weet niemand. Nog drie maanden, en dan zal New Horizons langs het verre kuiperbeltobject scheren. Om dit voor elkaar te krijgen, voerde het ruimtevaartuig een drie-en-een-halve minuut durende manoeuvre uit, om zo recht op Ultime Thule af te stevenen.

Wist je dat…
…New Horizons onlangs al de scheervlucht langs Ultima Thule geoefend heeft?
Manoeuvre

De baancorrectie vond plaats op ongeveer 6,35 miljard kilometer afstand van de aarde. Hiermee zet New Horizons een nieuw record: nog nooit eerder paste een ruimtevaartuig zo ver van huis zijn koers aan. De manoeuvre was mogelijk dankzij foto’s van de Long Range Reconnaissance Imager (LORRI), aan boord van New Horizons. Deze beelden geven belangrijke informatie prijs over de positie van New Horizons ten opzichte van Ultima Thule en helpen het team te bepalen waar het ruimtevaartuig naartoe moet.

Scheervlucht
De bedoeling is dat New Horizons op slechts 3500 kilometer afstand langs Ultima Thule zal scheren. En dat plan is nog steeds haalbaar. Echter is het hierbij wel belangrijk dat de timing perfect is. “De laatste navigatie-foto’s hebben bevestigd dat Ultima binnen ongeveer 500 kilometer van zijn verwachte positie is, dat is uitzonderlijk goed,” zegt onderzoeker Fred Pelletier. Deze bevestiging is erg belangrijk, omdat New Horizons met hoge snelheid en heel dicht langs het oppervlak van het kuiperbelt-object zal scheren. “De beelden helpen ons om de positie en de timing van de scheervlucht te bepalen,” legt onderzoeker Derek Nelson uit. “En deze eerste beelden geven ons het vertrouwen dat Ultima zich precies bevindt waar we het object verwachten.”

New Horizons schrijft met het bezoek aan het mysterieuze kuiperbeltobject geschiedenis.
Ultima Thule ligt op zo’n 6,6 miljard kilometer van de aarde vandaan en is hiermee het verste object ooit dat door een ruimtevaartuig bezocht gaat worden. Op dit moment bevindt New Horizons zich op ‘slechts’ 112 miljoen kilometer van Ultima Thule en stevent met een noodvaart op het object af. Als alles meezit, zullen de twee elkaar een halfuur na middennacht op 1 januari 2019 ontmoeten.

(scientias.nl)
ben zo benieuwd wat hier uit gaat komen
DeLuna vindt me dik ;(
Op zondag 22 juni 2014 12:30 schreef 3rdRock het volgende:
pas als jullie gaan trouwen. nu ben je gewoon die Oom Rubber die met onze mama leuke dingen doet :)
pi_182468525
quote:
0s.gif Op dinsdag 9 oktober 2018 17:17 schreef rubbereend het volgende:

[..]

ben zo benieuwd wat hier uit gaat komen
ja same. Paar maanden nog.
If you gaze long into an abyss, the abyss also gazes into you - Nietzsche
pi_183513751
01-12-2018

New Horizons nadert zijn tweede doelwit: Ultima Thule

Komende Nieuwjaarsdag, als het vuurwerk op aarde is uitgedoofd, snelt bijna 7 miljard kilometer verderop een ruimtesonde langs de ijswereld Ultima Thule.

Dit artikel is oorspronkelijk verschenen in het onlangs geheel vernieuwde blad ZENIT, waarin je elke maand alles kunt lezen over sterrenkunde, weerkunde en ruimteonderzoek.
Ultima Thule is een ijswereld voorbij de baan van Neptunus. En op 1 januari vliegt New Horizons er op een afstand van slechts 3500 kilometer langs. De sonde heeft er maar liefst dertien jaar over gedaan om deze verre ijswereld te bereiken. Dat is relatief kort, maar dat komt doordat deze NASA-sonde tijdens zijn lancering, op 19 januari 2006, een snelheid van ruim 16 kilometer per seconde kreeg. Hij was op dat moment zelfs de snelste ruimtesonde die ooit vanaf de aarde was gelanceerd. Zijn snelheid werd als gevolg van een passage langs Jupiter in februari 2007 nog wat verder opgevoerd en uiteindelijk zal deze sonde – evenals eerder de Pioneer 10 en 11 en Voyager 1 en 2 – het zonnestelsel verlaten.

NH-New-Horizons.png?w=800&ssl=1
Computerbeeld van de NASA-sonde New Horizons. Hij vloog in juli 2015 langs Pluto en koerst nu op zijn tweede doelwit af. Afbeelding: NASA, JHU / APL.

Pluto
Op 14 juli 2015 scheerde New Horizons met een snelheid van bijna 14 kilometer per seconde op een afstand van 12.500 kilometer langs het oppervlak van Pluto, het grootste lid van de grote schare van ijswerelden voorbij de baan van Neptunus, de zogeheten Kuipergordel. De dag erna begon de sonde zijn waarnemingen naar de aarde te zenden. De analyse van de opnamen en metingen gaat intussen nog steeds door.

Een goede gezondheid
Al in 2003 werd er op aangedrongen om deze allereerste ruimtesonde naar de Kuipergordel niet alleen langs Pluto te sturen, maar ook langs één of meer andere ijswerelden. Dat zou ook een beter inzicht in de diversiteit van deze werelden kunnen geven. Maar het was niet eenvoudig om een volgend doelwit te vinden. De sonde functioneerde na de Pluto-passage weliswaar nog steeds uitstekend en produceerde nog voldoende elektriciteit, maar had nog maar 33 kilo stuwstof – hydrazine – voor koerscorrecties aan boord. Dit betekende dat het volgende doelwit zich binnen een kegel met een tophoek van kleiner dan één graad zou moeten bevinden. In 2011, dus ver voor de Pluto-passage, waren astronomen al begonnen met het zoeken naar geschikte kandidaten. De Hubble Space Telescope vond in de zomer van 2014 drie potentiële doelen en een jaar later viel de uiteindelijke keuze op 2014 MU69. Afgelopen maart maakte NASA bekend dat deze verre ijswereld voorlopig de bijnaam Ultima Thule heeft gekregen, naar ‘een verre plaats voorbij de grenzen van de bekende wereld’. Een officiële naam wordt toegekend als er, na de passage van New Horizons, meer over deze verre wereld bekend is geworden.

NH-2014-MU69-ontdekking.jpg?resize=954%2C954&ssl=1
Deze opnamen van de ijswereld 2014 MU69 werden op 24 juni 2014 gemaakt met de Hubble Space Telescope. De groene cirkeltjes geven de positie met tussenpozen van telkens tien minuten. Afbeelding: NASA / ESA, SwRI, JHU / APL.

Een dubbele ijswereld?
Ultima Thule draait in 296 jaar op een gemiddelde afstand van 44 astronomische eenheden (6,6 miljard kilometer) rond de zon. Pluto doet dat in 248 jaar op een gemiddelde afstand van 39 AE. Maar terwijl de afstand tot de zon bij Pluto maar liefst 10 AE varieert, doet hij dat bij 2014 MU69 slechts 2 AE en ligt een deel van de baan van deze verre ijswereld nog binnen de baan van zijn veel grotere broer. Ook de hoek die het baanvlak van 2014 MU69 met de ecliptica maakt (2,5 graad) is veel kleiner dan die van Pluto (17 graden). Dit wijst er volgens astronomen op dat de baan van deze verre ijswereld sinds het ontstaan van het zonnestelsel niet veel is veranderd. Na de ontdekking van 2014 MU69 in juni 2014 door de Hubble Space Telescope, werd zijn diameter op grond van de helderheid en het mogelijke albedo (reflecterend vermogen) geschat op 30 tot 45 kilometer. Op 17 juli 2017 werd door vijf mobiele telescopen in Argentinië een sterbedekking door 2014 MU69 waargenomen. Die bracht aan het licht dat 2014 MU69 een heel onregelmatige vorm heeft. Hij is extreem afgeplat, of bestaat uit twee lobben van respectievelijk 20 en 18 kilometer groot. Het zou zelfs om twee losse delen kunnen gaan die tegen elkaar aan schurken of om elkaar heen draaien. New Horizons zal straks uitsluitsel geven.

nh-atmu69_binary_sm_1-2.jpg?resize=954%2C477&ssl=1
Onduidelijk is nog hoe Ultima Thule er precies uitziet. Afbeelding: NASA / JHUAPL / SwRI / Steve Gribben.

Ultima Thule in het vizier
Om zijn doel te kunnen bereiken werd de koers van New Horizons in oktober en november 2015 vier maal een klein beetje gewijzigd. Daarna heeft de sonde tussen de bedrijven door tweemaal een winterslaap gehouden. Sinds afgelopen juni wordt New Horizons door de vluchtleiders op de komende ontmoeting voorbereid. Op 16 augustus maakte de sonde vanaf een afstand van 170 miljoen kilometer – iets meer dan de afstand van de aarde tot de zon – de eerste opname van 2014 MU69. Die vertoonde zich toen nog slechts als een heel zwak lichtpuntje.

NH_ultima_thule_first_detection_v3.jpg?resize=954%2C477&ssl=1
New Horizons kreeg Ultima Thule voor het eerst op 16 augustus 2018 in beeld. Links een onbewerkte opname van het sterrenrijke gebied. Rechts een vergroting van een deel van dit gebied nadat alle sterren er zo goed mogelijk uit zijn ‘verwijderd’. Ultima Thule bevond zich precies op de voorspelde plaats. Afbeelding: NASA / Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory / Southwest Research Institute.

Hoe nu verder?
Een week voor de ontmoeting, op een afstand van 8 miljoen kilometer, begint de periode van de wetenschappelijke waarnemingen, die tot twee dagen na de passage zal duren. Tijdens het moment van dichtste nadering, op 1 januari 2019, scheert New Horizons met een snelheid van 13 kilometer per seconde op een afstand van slechts 3500 kilometer langs zijn doelwit, drie maal zo dichtbij als tijdens de scheervlucht langs Pluto. 2014 MU69 staat dan op een afstand van 43,4 astronomische eenheden van de zon, dus nog een flink eind binnen het verste punt (49 AE) van de baan van Pluto. De meeste waarnemingen worden verricht binnen de periode van een dag vóór het moment van dichtste nadering tot een dag erna. Net zoals tijdens de passage van Pluto worden de belangrijkste waarnemingen direct hierna naar de aarde gezonden en volgt de rest in de vele maanden erna. De kostbare radiosignalen hebben er dan zes uur en langer voor nodig om de schotelantennes van NASA’s Deep Space Network te bereiken.

De Kuiper Belt Extended Mission duurt in eerste instantie tot 2022. Tijdens deze KEM vliegt New Horizons niet alleen langs 2014 MU69, maar neemt hij ook vanaf grote afstand zo’n twee dozijn andere ijswerelden waar. Daarna gaat de reis met onverminderde snelheid door in de richting van het sterrenbeeld Sagittarius (Boogschutter). Op een dag horen we nog wel of er ook een ster is waar de sonde in een heel verre toekomst op een relatief korte afstand langs zal komen.

Cover-Sterrengids-2019.jpg?w=849&ssl=1

Zenit
Kom nog meer te weten over Kuipergordelobjecten, maar ook over sterren, planeten en andere hemellichamen met ZENIT. In het magazine ZENIT lees je elke maand het laatste nieuws over sterrenkunde, ruimteonderzoek, weer en klimaat. Nieuwsgierig geworden? Kijk op de website voor meer informatie of sluit hier direct een abonnement af!

Daarnaast is op de ZENIT-site ook weer de Sterrengids voor 2019 verkrijgbaar. In de sterrengids vind je een uitgebreid overzicht van alle hemelverschijnselen die in 2019 worden verwacht, zoals de posities van zon, maan, planeten, planetoïden, kometen en meteoren. Lees over de maansverduistering op 21 januari, de Mercurius-overgang in november en over een spectaculaire nieuwkomer onder de kometen. De Sterrengids is tevens een handboek voor zowel beginnende als gevorderde amateurastronomen die sterrenkundige waarnemingen willen verrichten met het blote oog, verrekijker, telescoop en/of camera. De gids is rijk geïllustreerd met sterrenkaarten, foto’s en tekeningen. Je kunt de Sterrengids hier voor slechts 24,95 euro bestellen

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_183513922
Geweldig topic _O_
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')