Bunq: bankieren voor hipsters

quote:

Ook Bunq zal niet de nieuwe bank worden



Bunq viert het feit dat zij over een echte banklicentie beschikt. Daarmee is DNB terecht schaars en zou je verwachten dat Bunq dan ook een unieke nieuwe propositie etaleert als de niet-bank-bank. In het FD van 30 september stelt de frisse jonge directeur dat hij geen financiering nodig heeft en liever nog een van zijn nieren verkoopt dan aan te kloppen bij een bank. Ook is er een sollicitatieverbod voor (ex-)bankiers. Dit om juist die nieuwe cultuur te benadrukken. In hetzelfde stuk lees ik dat Bunq wel de oud bankier Jan de Ruiter (RBS) als commissaris heeft benoemd. Kennelijk is enige kennis en steun van een traditioneel bankier handig.

Het entreeproduct van Bunq wordt het betalingsverkeer. DNB vindt dat een goede zaak. De website van Bunq en de handige en simpele tools maken mij blij verrast. Maar deze schil van gebruiksgemak laat onverlet dat we hier praten over het betalingsverkeer. Ook Bunq maakt, als ‘overlay service’, gebruik van bijvoorbeeld Equens, Swift en alle overige infrastructuur die door de bestaande banken en instituties is ontwikkeld. Daarvoor zal ook Bunq een bijdrage moeten betalen. Die mooie extra schil maakt het dan wellicht iets gemakkelijker om te betalen voor een nieuwe klant, maar maakt het dat dan ook goedkoper, sneller, veiliger? Niet dus. Het betalingsverkeer in Nederland is een afgekloven bot. Het blijkt al jaren een marginale business met maar weinig ruimte voor extra marges. Daarbij concurreren de banken nog steeds om marktaandeel en innoveren ze snel op het gebied van betaalgemak en klantvriendelijkere oplossingen.

Daarnaast heeft elke Nederlander, soms zelfs al vanaf zijn 1e levensjaar, een bank- en betaalrekening. De sterk ingeburgerde positie van de bestaande banken op de betaalverkeermarkt maakt het bijna onmogelijk om daar nog een doorbraak te forceren. KNAB (100% Aegon dochter) heeft dat geprobeerd; maar is nu verworden tot een spaarbank van Aegon. Wel is het zogenaamde ‘Person-2-Person’ betalen een nieuwe optie. Dus zonder gebruik van een intermediair elkaar geld overmaken. Eigenlijk is dat het ‘netten’ van schuldbriefjes of het delen van de restaurantrekening. Dit principe is al ingeburgerd op vele studentenwebsites. Ik zie dus nog steeds geen nieuwe bank en ik verwacht ook niet dat die er als institutie nog gaat komen.

Wat zich wel zal ontwikkelen is 'Mijn Bank'. U en ik gaan uiteindelijk zelf de juiste financiële componenten ‘assembleren’ tot een persoonlijk ‘financieel services station’. Daarmee doorbreken wij de huidige exclusieve merkpositionering van een totale financiële instelling. We doorbreken de starre backoffice silo’s van deze instituties door zelf de juiste informatie te (laten) aggregeren en te combineren. Daarmee kunnen wij optimaal ons budget beheren en onze financiële planning sturen. We kiezen dan niet meer voor een enkel merk maar voor echte toegevoegde waarde ‘op maat’. Denk aan Spaarcomponent van ING, betalen met Bunq, de hypotheek bij NN en Rabo en pensioen bij PGGM, et cetera. We kiezen de krenten uit de pap en zorgen voor een juist actueel inzicht in de combinatie van alle informatie. Essentieel wordt daarbij een gestandaardiseerde waardebepaling van die informatie voor verdere toepassingen in berekeningen en consolidaties.

Dat wordt het ‘nieuwe bankieren’ in mijn visie. Het wordt tijd dat partijen een dergelijk logisch platform aan de consument kunnen aanbieden. Wellicht een ideale neutrale rol voor Google, Apple, Albert Heijn of de Belastingdienst? Het mag daar zijn waar het voor mij en u het meest logisch en handig is. Het is immers mijn bank.

Harry Smorenberg is onafhankelijk strateeg in de financiële dienstverlening.