Ben ik te hard?

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 11:33 schreef Sarasi het volgende:

[..]

Je hebt je P niet nodig om te starten met het tweede jaar en in het geval van een functiebeperking vervalt het hele BSA zelfs, zodat je zolang kunt aanmodderen als je wilt. Verder is een SLB'er een studieloopbaanbegeleider. Die is juist voor dit soort dingen. Daar kun je heen als je moeite hebt met een opdracht, de gang van zaken, alles wat met de opleiding te maken heeft. Dat is geen huilen, dat is gebruik maken van bestaande faciliteiten. En als er iemand onvoldoende werk zou leveren omdat ze dommer was ipv chronisch ziek zou ik haar ook uit m'n groepje willen laten zetten ja. Het is een opleiding, geen liefdadigheidsinstelling. Get aantal punten is gebaseerd op het aantal uur per persoon en TS moet dankzij dat meisje meer werk leveren waar dat meisje dan weer de punten voor krijgt. Dat is niet eerlijk en dat mag je best aankaarten.

Deze post in combinatie met jouw sig. De ironie ontgaat mij niet.

Gewoon niet zo zeuren TS

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 11:38 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Dat bepaal jij niet en dat bepaalt TS ook niet, of zij wel of niet deze opleiding aan kan.

Nee, maar het staat haar helemaal vrij aan te geven dat het meisje deze opdracht in ieder geval niet aan kan. Bij ons wordt dat overigens ook van je verwacht, dat je het aangeeft als iemand onvoldoende werk levert. En los van het feit dat TS geen inspraak heeft op de studiepunten van het meisje, mag hij natuurlijk gefrustreerd zijn dat het zo loopt, aangeven dat hij het er niet mee eens is en vervolgens haar stinkende best doen om zelf wel een fatsoenlijk resultaat te leveren. Wat is daar nou weer op tegen?

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 11:41 schreef Evienne het volgende:

[..]

Deze post in combinatie met jouw sig. De ironie ontgaat mij niet.

Wel leuk dat je inhoudelijk blijkbaar niks op mijn post aan te merken hebt.

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 11:33 schreef Westerling het volgende:

[..]

Ik denk juist dat het beter is naar die slb'er te gaan. Iedereen weet immers dat zij er zelf weinig aan kan doen, dus dan heeft het weinig zin met haar te gaan zitten. Kan ze alleen maar allemaal de kritiek ontvangen die jij net beschreef.

Een gesprek aangaan over deze kwestie is natuurlijk niet gelijk aan een bak kritiek uitstorten over de zieke. Ze zouden als volwassenen naar een werkbare oplossing kunnen kijken voor dit jaar. Het is pas oktober! En ze geeft het nu al op? Bespreek het met de zieke, en ga dan naar de slb'er. Dan kun je zeggen, wij hadden wat moeite met het werk van de zieke, maar wij zijn op mijn initiatief tot deze oplossing gekomen. Wat zou beter zijn voor hun aller eindresultaten?

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 11:42 schreef Sarasi het volgende:

[..]

Nee, maar het staat haar helemaal vrij aan te geven dat het meisje deze opdracht in ieder geval niet aan kan. Bij ons wordt dat overigens ook van je verwacht, dat je het aangeeft als iemand onvoldoende werk levert. En los van het feit dat TS geen inspraak heeft op de studiepunten van het meisje, mag hij natuurlijk gefrustreerd zijn dat het zo loopt, aangeven dat hij het er niet mee eens is en vervolgens haar stinkende best doen om zelf wel een fatsoenlijk resultaat te leveren. Wat is daar nou weer op tegen?

Die slb'er weet heus wel van de ziekte en de bijbehorende moeilijkheden, ga daar maar vanuit. Om dat elke keer aan te geven, terwijl het niet aan de onwil van de zieke ligt, zegt wat over je karakter. Er zijn betere manieren om hiermee om te gaan, de dialoog aangaan met de zieke bijvoorbeeld om tot een oplossing te komen. Maar men wil liever directe genoegdoening. Dat zou dan ook meegenomen moeten worden in de beoordeling van Ts.

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 11:47 schreef Evienne het volgende:

[..]

Een gesprek aangaan over deze kwestie is natuurlijk niet gelijk aan een bak kritiek uitstorten over het onderwerp. Ze zouden als volwassenen naar een werkbare oplossing kunnen kijken voor dit jaar. Het is pas oktober!

Hoe kun je nu een nuttig gesprek hebben als je geen kritiek mag uiten, en je klachten hebt over iemands functioneren.

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 11:48 schreef Westerling het volgende:

[..]

Hoe kun je nu een nuttig gesprek hebben als je geen kritiek mag uiten, en je klachten hebt over iemands functioneren.

Er zijn verschillende manieren om kritiek te leveren en die leer je ook op het hbo. Hoe zou het voor dat meisje voelen als ze niet betrokken wordt bij de groep, misschien niet eens weet dat het zo'n groot probleem is, en niet naar oplossingen wordt gezocht, maar plots door haar slb'er wordt benaderd omdat (één persoon uit) haar groepje al heeft besloten dat ze er niet meer bij mag?

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 11:42 schreef Sarasi het volgende:

[..]

Nee, maar het staat haar helemaal vrij aan te geven dat het meisje deze opdracht in ieder geval niet aan kan. Bij ons wordt dat overigens ook van je verwacht, dat je het aangeeft als iemand onvoldoende werk levert. En los van het feit dat TS geen inspraak heeft op de studiepunten van het meisje, mag hij natuurlijk gefrustreerd zijn dat het zo loopt, aangeven dat hij het er niet mee eens is en vervolgens haar stinkende best doen om zelf wel een fatsoenlijk resultaat te leveren. Wat is daar nou weer op tegen?

Ja, dat mag TS - overigens een zij - allemaal. Maar de slotsom kan nog steeds zijn dat zij en haar groepje mogelijk wel moeten blijven samenwerken met haar.

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 11:47 schreef Evienne het volgende:
Die slb'er weet heus wel van de ziekte en de bijbehorende moeilijkheden, ga daar maar vanuit. Om dat elke keer aan te geven, terwijl het niet aan de onwil van de zieke ligt, zegt wat over je karakter. Er zijn betere manieren om hiermee om te gaan, de dialoog aangaan met de zieke bijvoorbeeld om tot een oplossing te komen.

In feite maakt het natuurlijk geen drol uit of het onwil is of niet, het resultaat is dat ze niks bijdraagt

Ik vind dit best wel lastige dingen. Aan de ene kant vind ik dat je best rekening moet houden met mensen met een beperking, aan de andere kant: als je niet presteert ben je gewoon 'not up to it' of dat nou komt doordat je gehandicapt, chronisch ziek, dyslectisch, ADHD'er, dom of lui bent.

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 11:51 schreef Evienne het volgende:

[..]

Er zijn verschillende manieren om kritiek te leveren en die leer je ook op het hbo. Hoe zou het voor dat meisje voelen als ze niet betrokken wordt bij de groep, misschien niet eens weet dat het zo'n groot probleem is, en niet naar oplossingen wordt gezocht, maar plots door haar slb'er wordt benaderd omdat (één persoon uit) haar groepje al heeft besloten dat ze er niet meer bij mag?

Die zijn er inderdaad. En dat is allemaal heel zinnig als er daadwerkelijk wat op te lossen valt, maar als er redenen zijn voor het niet functioneren zal het gewoon niet zomaar op te lossen zijn. In dat geval is er weinig opbouwends aan kritiek.

Ik kan me heel goed voorstellen dat als je dan met je groepje gaat zitten en de kritiek levert, zij dat ervaart zoals jij hier eerder hebt omschreven (dat ze je zwak vinden e.d.).

Hoe groot is het groepje trouwens?
Als je met 5 of 6 bent maakt het niet zo heel veel uit als er eentje niks bijdraagt.
Laat haar gewoon koffie halen.
Dan gaat ze later op stage of in het echte leven wel een keer onderuit.

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 08:18 schreef Evienne het volgende:
Wat voor ziektebeeld heeft ze?
Hoe zijn haar individuele cijfers?
Waarom ga je zelf niet naar het mbo?

[..]

Ze kan beter nu ze nog jong is al accepteren dat ze er alleen voor staat, gestigmatiseerd wordt en het niet gaat redden in het leven, nietwaar?

Beter je studiegenoten tegenhouden op school omdat je te koppig bent om de realiteit onder ogen te zien.

quote:

Op woensdag 7 oktober 2015 23:28 schreef BeeGees het volgende:

Was ik het al niet helemaal mee eens, maar mijn groepje protesteerde niet dus wilde ik niet de spelbreker zijn. Maar ik sta er dus totaal niet achter en wil haar het liefste uit ons groepje hebben. Ik vind dat ze helemaal mee moet doen en als ze het niet aan kan maar eens een pauze moet gaan inlassen, maar wij zijn hier nu wel de dupe van en vorig jaar was dat ook al het geval bij projectgroepjes. Dus ik wil dat gaan voorstellen, maar ik wil ook weer niet overkomen als een bitch. En dan vraag ik me af of mijn inlevingsvermogen wel helemaal in orde is omdat ik zo denk, want de rest lijkt het nu wel prima te vinden. Ben ik dan zo hard dat ik het vervelend vind en vind dat wij geen maatschappelijk werkers zijn ofzo?

Tuurlijk is het niet fijn dat iemand 'meelift'. Je hebt toch voldoende groepsgenoten die wel wat doen? Strijk eens over je hart en laat haar in het groepje, waarschijnlijk heeft ze het al moeilijk genoeg!

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 12:09 schreef Westerling het volgende:

[..]

Die zijn er inderdaad. En dat is allemaal heel zinnig als er daadwerkelijk wat op te lossen valt, maar als er redenen zijn voor het niet functioneren zal het gewoon niet zomaar op te lossen zijn. In dat geval is er weinig opbouwends aan kritiek.

Ik kan me heel goed voorstellen dat als je dan met je groepje gaat zitten en de kritiek levert, zij dat ervaart zoals jij hier eerder hebt omschreven (dat ze je zwak vinden e.d.).

Ik voelde mij vooral machteloos in een hoek gezet door het achterbakse. Er niet bij betrokken worden. Taakverdeling maken zonder mij te consulteren. Mijn bijdrage niet willen bekijken, maar op het allerlaatste moment afkeuren. Een afspraak maken om te werken aan een project, op het laatste moment wijzigen, en dan bij slb'er gaan klagen dat ik er niet was terwijl ik door mijn ziekte lange voorbereidingstijd nodig heb. Dan leer je wel dat je niet voor jezelf op mag komen. Daarom pleit ik voor een directe aanpak, zodat ook de zieke wat in te brengen heeft. Dit kan voor het begrip wat betreft haar ziekte ook positief zijn. Desnoods met de slb'er erbij om het beschaafd te houden, maar haar buitensluiten is gewoon misselijk, en daar gaat de zieke juist slechter door functioneren in de groep, sterker nog, daar kan ze de rest van haar leven angst voor houden.

Daarom ben ik ook zo benieuwd naar de overige cijfers van de zieke. Zijn die goed, dan zijn de capaciteiten er dus wel, en verdient ze toch ook een kans om te leren functioneren in een studiegroep? Dat leert ze niet als niemand met haar praat over het probleem en mogelijke oplossingen. Zijn die cijfers slecht, dan is het aan het einde van het schooljaar tijd om daarop beoordeeld te worden. Door haar nu uit het studiegroepje te werken, ontneemt ze haar elke kans. Het breekt haar zelfvertrouwen en de door haar gewenste toekomst om zelf een 8 in plaats van een 7 te halen. Over oneerlijk gesproken.

Ik heb een paar keer meegemaakt dat medestudenten met een beperking jaren konden aanmodderen voor ze uit de droom geholpen werden. Iemand op het spw verlamd was aan haar benen die pas na een half jaar door de school verteld werd dat ze geen stage kon lopen zolang ze in die rolstoel zat, en geen stage was stoppen. Een meisje met dyslexie dat hbo-rechten deed en in haar derde jaar geen stageplek kon krijgen omdat ze geen fatsoenlijk woord op papier kreeg. Niet dat TS nu maar op de stoel van de school moet gaan zitten, maar het toont aan dat het scholen nog wel eens aan realiteitszin ontbreekt als ze studenten aannemen en daardoor zulke studenten jaren verspillen.

Ik gun iedereen, ook mensen met een chronische ziekte, de mogelijkheid om zich te ontplooien. Maar als je het niet aankan omdat je ziekte je zo enorm beperkt vind ik dat dat best gezegd mag worden en ook dat een opleiding de verantwoordelijkheid daarvoor moet nemen.

En indien mogelijk moeten mensen die chronisch ziek zijn meer begeleiding krijgen zodat ze beter zicht krijgen op wat wel en niet gaat en niet overmoedig ergens aan beginnen om dan halverwege teleurgesteld te raken omdat het toch niet lukt en niemand de ballen had het eerder te vertellen.

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 12:47 schreef Evienne het volgende:

[..]

Ik voelde mij vooral machteloos in een hoek gezet door het achterbakse. Er niet bij betrokken worden. Taakverdeling maken zonder mij te consulteren. Mijn bijdrage niet willen bekijken, maar op het allerlaatste moment afkeuren. Een afspraak maken om te werken aan een project, op het laatste moment wijzigen, en dan bij slb'er gaan klagen dat ik er niet was terwijl ik door mijn ziekte lange voorbereidingstijd nodig heb. Dan leer je wel dat je niet voor jezelf op mag komen. Daarom pleit ik voor een directe aanpak, zodat ook de zieke wat in te brengen heeft. Dit kan voor het begrip wat betreft haar ziekte ook positief zijn. Desnoods met de slb'er erbij om het beschaafd te houden, maar haar buitensluiten is gewoon misselijk, en daar gaat de zieke juist slechter door functioneren in de groep, sterker nog, daar kan ze de rest van haar leven angst voor houden.

Dan doet ie dat. Met z'n allen naar de slb'er.

quote:

Het breekt haar zelfvertrouwen en de door haar gewenste toekomst om zelf een 8 in plaats van een 7 te halen. Over oneerlijk gesproken.

Dit snap ik niet.

Edit: we zijn het gewoon niet helemaal eens en gaan dat ook niet worden geloof ik. We hoeven er niet over door te blijven emmeren.

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 00:57 schreef BeeGees het volgende:

[..]

Wat? De samenwerking tussen ons 4 gaat prima, dat zij straks dezelfde punten krijgt terwijl ze niet of nauwelijks meewerkt is jammer, vind IK.

Dat lijkt je wel het meest hoog te zitten. Sta je er wel eens bij stil, dat iemand misschien ook een opleiding doet voor haar persoonlijke ontwikkeling, het onder de mensen te zijn, niet te vereenzamen. Gun haar iets... en laat de boordeling aan school over.

Het werken in een projectgroepje is maar een klein onderdeel van een opleiding, en misschien schieten jij en/of studiegenoten op een ander vlak wel tekort, maar krijg je evengoed je diploma straks.

Laat het een beetje los, wordt het allemaal een stuk leuker van, zowel voor jou als je zieke studiegenoot.

Heb je overigens wel eens voorgesteld dat zij in een groepje van 5 mee zou kunnen draaien, ipv 4? Dan ervaart iedereen iets minder druk?

quote:

Op donderdag 8 oktober 2015 12:47 schreef Evienne het volgende:
Door haar nu uit het studiegroepje te werken, ontneemt ze haar elke kans.

Want dit is haar laatste kans ofzo?

quote:

Het breekt haar zelfvertrouwen en de door haar gewenste toekomst om zelf een 8 in plaats van een 7 te halen. Over oneerlijk gesproken.

Alleen haalt ze die 8 of 7 niet zelf en dat wordt haar door meeliften ook ontnomen. Of is dat wel goed voor iemands zelfvertrouwen?

Wat dat betreft denk ik dat je dit het beste kan uitspreken. En dan met slber en dat meisje zelf erbij, is wel zo eerlijk.

Je hebt natuurlijk ook best een punt, en als jij uitlegt dat je het een heel lastige situatie vind omdat je best rekening wil houden met haar maar dat zelfs rekening houdend met haar ziekte je vind dat je nu wel heel veel water bij de wijn moet doen gezien haar gebrek aan bijdrage.

@Evienne, als ik je posts lees vind ik het echt heel zuur hoe het voor jou heeft uitgepakt.

Het lijkt of echt alles je tegen gezeten heeft.

Ik vraag me wel een beetje af, nu TS hier om advies vraagt, of het je lukt over je eigen teleurstelling heen te kijken. En beter nog, als dat lukt kun jij hem waarschijnlijk kun jij beter adviseren hoe hij dit op een adequate manier bespreekbaar maakt dan de meesten hier.

Tering Ts, wat ben jij een extremistische VVD-er

quote:

Op woensdag 7 oktober 2015 23:28 schreef BeeGees het volgende:
En nu is de afspraak dat ze grotendeels meedoet met het verslag tenzij het echt niet anders kan en sommige bijeenkomsten laat schieten, maar wel de EC's krijgt als het goed is afgerond.

Een dergelijke vrijstelling zou bij mij aan de universiteit ondenkbaar zijn geweest. Wat mij betreft is de school nog zeer coulant. Het is ook de verantwoordelijkheid van groepsleden om elkaar scherp te houden en een kritische houding houdt ook in dat het zieke meisje ook haar eigen tekortkomingen wat betreft haar productiviteit in de groep moet aankaarten. Alleen tijdens de introductie aankondigen dat je een chronische ziekte hebt, is niet voldoende.

TS kan worden verweten dat hij pas in een later stadium naar de slb'er ging zonder het zieke meisje te verwittigen, maar het zieke meisje zou dmv een kritische houding al in een eerder stadium aangegeven kunnen hebben dat haar werk van mindere kwaliteit is. Ik neem aan dat het van mindere kwaliteit is, aangezien vier groepsleden dit onderschrijven. Daarnaast is het in eerste instantie haar verantwoordelijkheid om naar een oplossing te zoeken. Indien zij doet alsof haar neus bloedt en pas tijdens een evaluatie aangeeft dat het allemaal niet loopt, is zij gewoon een freerider.

Door middel van tussentijdse evaluaties aan mijn uni waarbij we elkaar beoordeelden, kregen wij en ook de docenten een beeld hoe de verstandhouding was. Hoe vroeger dit naar buiten komt, hoe beter.

Evienne heeft trouwens moeite met privé en zakelijk van elkaar te onderscheiden, waarvan ik denk dat dat het groepsproces niet ten goede zal komen.