R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik wist niet dat je van bepaalde medicijnen tegen depressie aankomt. Heb het zelf bij de eerste keer in ieder geval niet ervaren. Er moeten toch inderdaad wel medicijnen zijn die dat effect niet hebben zou je zeggen.
Wat ik hier lees over dingen als EMDR en het zoeken in de gesprekken met behandelaars herken ik en maakt me al weer neerslachtig, maar goed, we komen er allemaal uiteindelijk wel een keer door..En zoals Zomie zegt onze weg zoeken en zelf afwegen wat we willen en aan denken te kunnen qu medicatie en methodes...
Huisarts vond dat ik al " best ver weg was
". Ik mag volgende week weer voor een eerste gesprek, ergens lucht dat op maar het wordt weer worstelen denk ik. Merk in mijn omgeving dat mensen toch zoiets hebben van: "sommige dingen zijn toch allang zo? Gaat niet veranderen, niet over nadenken en doorgaan. Waarom begin je hier nu over?". Daar ga je je best eenzaam van voelen..
Wat ik hier lees over dingen als EMDR en het zoeken in de gesprekken met behandelaars herken ik en maakt me al weer neerslachtig, maar goed, we komen er allemaal uiteindelijk wel een keer door..En zoals Zomie zegt onze weg zoeken en zelf afwegen wat we willen en aan denken te kunnen qu medicatie en methodes...
Huisarts vond dat ik al " best ver weg was
". Ik mag volgende week weer voor een eerste gesprek, ergens lucht dat op maar het wordt weer worstelen denk ik. Merk in mijn omgeving dat mensen toch zoiets hebben van: "sommige dingen zijn toch allang zo? Gaat niet veranderen, niet over nadenken en doorgaan. Waarom begin je hier nu over?". Daar ga je je best eenzaam van voelen..
Ik zit nu bij mn 5de behandelaar (even de intake bij een kliniek niet meegerekend omdat ze mij niet hebben behandeld)quote:Op vrijdag 28 augustus 2015 20:01 schreef GrumpyOldMan het volgende:
Wat ik hier lees over dingen als EMDR en het zoeken in de gesprekken met behandelaars herken ik en maakt me al weer neerslachtig, maar goed, we komen er allemaal uiteindelijk wel een keer door..En zoals Zomie zegt onze weg zoeken en zelf afwegen wat we willen en aan denken te kunnen qu medicatie en methodes...
Huisarts vond dat ik al " best ver weg was
Dus ja het is even zoeken. En dat is lastig hoor... De omgeving weet er niks van als ze het zelf niet hebben meegemaakt. En ik weet dat er dan weer iemand is die komt met "ik zat ook in een dipje en glutenvrij eten en yoga hebben me eruit gesleept!" en die mensen moet je ook negeren
Ik heb het er nu zelden met iemand over. Alleen hier in het topic eigenlijk. Bij mij sleept het zich ook voort en ik ben bang dat mensen irl me snel zat gaan worden als het te lang duurt.
Ik heb t er ook zelden meer over. Na 4 jaar denken ze dat t allemaal over is en dat je niks meer mankeert. Ik functioneer nu best redelijk, dus speel ik gewoon n beetje meequote:
[..]
Ik zit nu bij mn 5de behandelaar (even de intake bij een kliniek niet meegerekend omdat ze mij niet hebben behandeld)
De omgeving weet er niks van als ze het zelf niet hebben meegemaakt. En ik weet dat er dan weer iemand is die komt met "ik zat ook in een dipje en glutenvrij eten en yoga hebben me eruit gesleept!" en die mensen moet je ook negeren
Ik heb het er nu zelden met iemand over. Alleen hier in het topic eigenlijk. Bij mij sleept het zich ook voort en ik ben bang dat mensen irl me snel zat gaan worden als het te lang duurt.
Wel goed dat je snel een eerste gesprek hebt. Worstelen brengt je wel ergens. Natuurlijk het gaat lastig worden, maar het gaat je ook weer beter maken.quote:
Ik wist niet dat je van bepaalde medicijnen tegen depressie aankomt. Heb het zelf bij de eerste keer in ieder geval niet ervaren. Er moeten toch inderdaad wel medicijnen zijn die dat effect niet hebben zou je zeggen.
Wat ik hier lees over dingen als EMDR en het zoeken in de gesprekken met behandelaars herken ik en maakt me al weer neerslachtig, maar goed, we komen er allemaal uiteindelijk wel een keer door..En zoals Zomie zegt onze weg zoeken en zelf afwegen wat we willen en aan denken te kunnen qu medicatie en methodes...
Huisarts vond dat ik al " best ver weg was
En mensen die verdommen naar zichzelf te kijken, zijn het niet waard om als voorbeeld te fungeren. Probeer je te richten op mensen die inspireren. Daar heb je zoveel meer aan.
Sterkte
Ik vind het wel knap dat jullie omgeving niks weet. Bij mij is het een soort algemene kennis dat ik gestoord ben, of ik het nou vertel of niet. Mensen trekken ook altijd erg snel de conclusie dat ik veel levenservaring heb en ik heb geen flauw idee waarop dat gebaseerd is. Wat ik klaarblijkelijk fout doe in mijn gedrag, contact of uitspraken. Anderzijds heb ik ook een grote vriendengroep, dus erg fout zal het niet zijn...
Dan zijn er blijkbaar genoeg mensen die jou kunnen waarderen.quote:
Ik vind het wel knap dat jullie omgeving niks weet. Bij mij is het een soort algemene kennis dat ik gestoord ben, of ik het nou vertel of niet. Mensen trekken ook altijd erg snel de conclusie dat ik veel levenservaring heb en ik heb geen flauw idee waarop dat gebaseerd is. Wat ik klaarblijkelijk fout doe in mijn gedrag, contact of uitspraken. Anderzijds heb ik ook een grote vriendengroep, dus erg fout zal het niet zijn...
En veel mensen hebben sowieso de neiging snel conclusies te trekken (en die ook niet meer "zomaar" los te willen laten).
Gestoord vind ik hier het verkeerde woord, ik zou het verpest noemen. En koester je vrienden, ze zijn waardevolquote:
Ik vind het wel knap dat jullie omgeving niks weet. Bij mij is het een soort algemene kennis dat ik gestoord ben, of ik het nou vertel of niet. Mensen trekken ook altijd erg snel de conclusie dat ik veel levenservaring heb en ik heb geen flauw idee waarop dat gebaseerd is. Wat ik klaarblijkelijk fout doe in mijn gedrag, contact of uitspraken. Anderzijds heb ik ook een grote vriendengroep, dus erg fout zal het niet zijn...
quote:
[..]
Dan zijn er blijkbaar genoeg mensen die jou kunnen waarderen.
En veel mensen hebben sowieso de neiging snel conclusies te trekken (en die ook niet meer "zomaar" los te willen laten).
Mijn vrienden zijn me heilig. Ik weet niet waaraan ik hen heb verdient, maar ik ben ongelooflijk dankbaar dat ik ze heb. Ze staan altijd voor me klaar, met raad, maar ook met daad. Bizar maar fijn.quote:
[..]
Gestoord vind ik hier het verkeerde woord, ik zou het verpest noemen. En koester je vrienden, ze zijn waardevol
Alleen het zou toch wel fijn zijn als ik wist wat de "hint" zou zijn, zodat ik hem weg zou kunnen moffelen. Gelukkig schrik ik mensen niet af, geloof ik.
Ik gok op je zelfbeeld, je teveel verontschuldigen voor wie je bent en wat je doet. Te lief eigenlijkquote:
[..]
[..]
Mijn vrienden zijn me heilig. Ik weet niet waaraan ik hen heb verdient, maar ik ben ongelooflijk dankbaar dat ik ze heb. Ze staan altijd voor me klaar, met raad, maar ook met daad. Bizar maar fijn.
Alleen het zou toch wel fijn zijn als ik wist wat de "hint" zou zijn, zodat ik hem weg zou kunnen moffelen. Gelukkig schrik ik mensen niet af, geloof ik.
Mensen merken aan mij ook iets raars. Heb al n paar keer te horen gekregen of ik autisme had. Heb i ik niet maar blijkbaar is er dus wel 'iets' vreemds aan mij. Ik heb niet veel contacten en ik voel me best eenzaam .
maar blijkbaar is er dus wel 'iets' vreemds aan mij. Ik heb niet veel contacten en ik voel me best eenzaam .
Dat laatste doet me zeer om te lezen *knuffel*quote:
Mensen merken aan mij ook iets raars. Heb al n paar keer te horen gekregen of ik autisme had. Heb i ik niet
Kun je misschien via verenigingen proberen ene sociale kring op te bouwen?
Voor wat het waard is (ahem, bijster weinig vrees ik
) ik vind je een tof mens
quote:
[..]
Ik gok op je zelfbeeld, je teveel verontschuldigen voor wie je bent en wat je doet. Te lief eigenlijk
Thnx
Volgens mijn vrienden is het woord sorry, zo'n tienduizend keer per dag, mijn slechtste eigenschap
Ja. En niet zulke goede. Daar werd ik echt een zombie van. De eerste keer was mijn dosis veel te hoog, kreeg spraakverwarring, zoomde uit, reageerde niet meer, hield vocht vast en begon te trillen.quote:
De psychiater wil graag dat ik met Lithium begin. Hebben jullie daar ervaring mee?
Daarna heb ik het nog eens geprobeerd met een lagere dosis. Geen spraakverwarring, wel nog watten, nog vocht en een beetje trillen.
Ik vond het lekker om niks te voelen en verdoofd te zijn, maar wat een rotspul.
Sterkheidsbaas van alles.
Even over je medicijnen. In mijn opnameperiode was ik een soort proefkonijn voor de psychiater. Ik heb van alles gehad.quote:Op zondag 30 augustus 2015 08:43 schreef ChildoftheStars het volgende:
[..]
Thnx
Volgens mijn vrienden is het woord sorry, zo'n tienduizend keer per dag, mijn slechtste eigenschap
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Toen ik, na ontslag, aan de strattera begon en toen ineens alle kracht in mijn benen verloor was ik er zo klaar mee. Ik ben cold turkey, tegen alle advies in, met alles gstopt.
Bijna 8 jaar lang gezworen nooit meer aan de pillen te gaan. Af en toe een valium, maar niks vasts meer.
Tot ik in december bij een psychiater kwam, en hij het me voorstelde. Want hij dacht dat het me echt kon helpen. En, gezien ik bij een eetstoorniskliniek onder behandeling was, zei hij 'je komt er niet van aan'. Mooi, beter.
Na overwegen heb ik het geprobeerd, wel wat bijwerkingen gehad (watten en hele erge vermoeidheid de eerste weken) maar god wat ben ik blij dat ik begonnen ben. Het helpt me enorm. Ik begin de dag veel minder in de min dan vroeger, ik hoef minder 'alleen maar te overleven' en heb ruimte voor wat andere dingen.
Ik weet niet zo goed waarom ik dit hele epistel naar je schrijf, maar think about it. Medicijnen kunnen ook iets goeds voor je doen. Dat weet ik inmiddels zelf ook.Sterkheidsbaas van alles.
quote:Op zondag 30 augustus 2015 10:08 schreef Lonaa het volgende:
[..]
Even over je medicijnen. In mijn opnameperiode was ik een soort proefkonijn voor de psychiater. Ik heb van alles gehad.Eens. Maar je moet dan wel net het juiste spul zien te vinden (dus als je pech hebt, moet je aardig wat afstrepen voordat je iets tegenkomt wat voor jou werkt. Het is ook zo situatieafhankelijk (in de zin van dat je ook nog eens moet leren wat dat spul met je doet, is tenminste hoe ikzelf het ervaren heb)).SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Toen ik, na ontslag, aan de strattera begon en toen ineens alle kracht in mijn benen verloor was ik er zo klaar mee. Ik ben cold turkey, tegen alle advies in, met alles gstopt.
Bijna 8 jaar lang gezworen nooit meer aan de pillen te gaan. Af en toe een valium, maar niks vasts meer.
Tot ik in december bij een psychiater kwam, en hij het me voorstelde. Want hij dacht dat het me echt kon helpen. En, gezien ik bij een eetstoorniskliniek onder behandeling was, zei hij 'je komt er niet van aan'. Mooi, beter.
Na overwegen heb ik het geprobeerd, wel wat bijwerkingen gehad (watten en hele erge vermoeidheid de eerste weken) maar god wat ben ik blij dat ik begonnen ben. Het helpt me enorm. Ik begin de dag veel minder in de min dan vroeger, ik hoef minder 'alleen maar te overleven' en heb ruimte voor wat andere dingen.
Ik weet niet zo goed waarom ik dit hele epistel naar je schrijf, maar think about it. Medicijnen kunnen ook iets goeds voor je doen. Dat weet ik inmiddels zelf ook.
De abilify heeft mij goed geholpen, omdat ik er zo afgevlakt van werd. Het had ook nadelen, maar daar viel prima mee te leven (alleen toch aangekomen, maar denk dat dat zonder dat spul ook wel een issue geweest zou zijn). Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan en dat geldt ook voor medicatieDus afgelopen lente was het
abilify en mijn god, het is echt heel raar zo
Geen spijt van dat ik met dat spul begonnen ben (want stond echt voor mn gevoel met de rug tegen de muur) en geen spijt dat ik ermee gestopt ben
Ja, medicijnen zijn gekke dingen.quote:
[..]
Eens. Maar je moet dan wel net het juiste spul zien te vinden (dus als je pech hebt, moet je aardig wat afstrepen voordat je iets tegenkomt wat voor jou werkt. Het is ook zo situatieafhankelijk (in de zin van dat je ook nog eens moet leren wat dat spul met je doet, is tenminste hoe ikzelf het ervaren heb)).
De abilify heeft mij goed geholpen, omdat ik er zo afgevlakt van werd. Het had ook nadelen, maar daar viel prima mee te leven (alleen toch aangekomen, maar denk dat dat zonder dat spul ook wel een issue geweest zou zijn). Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan en dat geldt ook voor medicatie
Geen spijt van dat ik met dat spul begonnen ben (want stond echt voor mn gevoel met de rug tegen de muur) en geen spijt dat ik ermee gestopt ben
Ik heb een hele trits (vreemde) bijwerkingen gehad. Maar de manier waarop de psychiater me destijds behandelde was echt niet ok, ik was echt proefkonijn. Hij combineerde dingen die eigenlijk niet mochten (lithium + plastabletten bijv. En toen had ik bijna een lichte zoutvergiftging. Mooi man. 
)De prozac heeft me echt geholpen mijn leven weer op te pakken. Mijn slechte periodes zijn minder slecht, ik heb met enige regelmaat energie over om meer te doen dan alleen 'overleven', dus ik had ook ineens ruimte om aan mezelf te werken bijvoorbeeld.
Geen idee of en wanneer ik er weer mee stop. Voorlopig is dit goed voor me.
Sterkheidsbaas van alles.
Het gekke is, dat ik dit soort dingen wel vaker hoor, het kan jaaaren duren voordat je als psychiatrisch cliënt de juiste behandeling krijgtquote:
[..]
Ja, medicijnen zijn gekke dingen.
Ik had wat dat betreft best wel mazzel (wat medicatie betreft dan), mijn enige miskleun was de Lexapro (het hielp niet tegen de dingen waarvoor het bedoeld was en veel bijwerkingen).
Kutter was voor mij dat het een jaar of 5 geduurd heeft voordat ik überhaubt de juiste diagnoses had (en ik moest notabene zelf om die ADHD- en autismeonderzoeken vragen, anders had ik daar nu misschien nog gezeten
). Na die juiste diagnoses ging het nog een tijdje slecht, maar na verloop van tijd stabiliseerde mijn situatie wel en vanuit die stabiliteit weer langzaam opbouwen (ik heb er expres alle tijd voor genomen dit keer, want uit ervaring wist ik dat rushen niets helpt).Sowieso zou ik kunnen aanbevelen het gewoon rustig af te bouwen. Ik geloof dat ikzelf vanaf de 1e afbouwfase t/m het daadwerkelijk stoppen met dat spul, ging meer dan een half jaar overheen (en ik gebruikte al een relatief lage dosering). De laatste stap van laagste dosering naar helemaal zonder nam ik min of meer per ongeluk, maar achteraf gezien was die timing in dat opzicht toch wel goed. Het had beter gekund, want ik ging wel gelijk door het diepe weer heen, maar het is dit keer best wel goed gegaan (ondanks alle dingen die in die tijd liepen), mag wat dat betreft mezelf wel een schouderklopje gevenquote:De prozac heeft me echt geholpen mijn leven weer op te pakken. Mijn slechte periodes zijn minder slecht, ik heb met enige regelmaat energie over om meer te doen dan alleen 'overleven', dus ik had ook ineens ruimte om aan mezelf te werken bijvoorbeeld.
Geen idee of en wanneer ik er weer mee stop. Voorlopig is dit goed voor me.
Dank jequote:
[..]
Dat laatste doet me zeer om te lezen *knuffel*
Kun je misschien via verenigingen proberen ene sociale kring op te bouwen?
Voor wat het waard is (ahem, bijster weinig vrees ik
Ik doe veel vrijwilligerswerk dus in theorie zou ik daar nieuwe contacten op moeten doen. Maar het blijft dus lastif omdat ze of ouder zijn of hun vriendenkring is al complet. Of ik ben niet interessant genoeg
En ik moet zeggen dat ik ook niet weet of ik wel weer een hele vertrouwensband met iemand wil opbouwen. Ik ben pas uit het leven van iemand gezet en dat kwam voor mij onverwachts. Dus ik zit nu steeds te wachten tot mn andere vrienden dat ook doen. Want als ik het van die persoon kon verwachten dan kunnen ze het allemaal doen. En ik wil niet meer zo gekwetst worden en ik weet niet of het wel zin heeft om weer van voor af aan te beginnen.
Ik ben het allemaal gewoon een beetje zat.
Ik heb ook prozac en kom er ook niet van aan. Eigenlijk heb ik bijna geen bijwerkingenquote:
[..]
Ja, medicijnen zijn gekke dingen.
De prozac heeft me echt geholpen mijn leven weer op te pakken. Mijn slechte periodes zijn minder slecht, ik heb met enige regelmaat energie over om meer te doen dan alleen 'overleven', dus ik had ook ineens ruimte om aan mezelf te werken bijvoorbeeld.
Geen idee of en wanneer ik er weer mee stop. Voorlopig is dit goed voor me.
En ik ervaar hetzelfde als jij, minder overleven enzo.
Zonde dat dit je overkomen is, maar mijn ervaring is ook dat maar heel weinig vriendschappen een leven lang op hetzelfde niveau blijven. Het kan heel goed dat je op een ander/later moment andere interesses hebt en zelf anders over dingen gaat denken, waardoor je weer andere mensen ontmoet. Daar is het nooit te laat voor. En nooit zelf bedenken dat je te saai bent, vaak denk je met zulke gedachtenquote:
[..]
Dank je
Ik doe veel vrijwilligerswerk dus in theorie zou ik daar nieuwe contacten op moeten doen. Maar het blijft dus lastif omdat ze of ouder zijn of hun vriendenkring is al complet. Of ik ben niet interessant genoeg
En ik moet zeggen dat ik ook niet weet of ik wel weer een hele vertrouwensband met iemand wil opbouwen. Ik ben pas uit het leven van iemand gezet en dat kwam voor mij onverwachts. Dus ik zit nu steeds te wachten tot mn andere vrienden dat ook doen. Want als ik het van die persoon kon verwachten dan kunnen ze het allemaal doen. En ik wil niet meer zo gekwetst worden en ik weet niet of het wel zin heeft om weer van voor af aan te beginnen.
Ik ben het allemaal gewoon een beetje zat.
Nou op naar de nieuwe week. Ben s'avonds de laatste dagen helemaal op, ben op advies van de huisarts alvast maar weer begonnen met Cymbalta, na de eerste dagen nog sterker pieker en angstgevoelens voel ik me nu een zombie. Komt een bruiloft aan en een sportevenement komend weekend, ben benieuwd waar ik de energie vandaan ga halen..Heb echt de neiging om niet te gaan, heb ook geen zin om te gaan werken maar als ik niet bezig blijf wordt het helemaal niets. Zucht.
Gaat dat zombie gevoel weer over als je t langer gebruikt? Of zit je daar aan vast?quote:
[..]
Zonde dat dit je overkomen is, maar mijn ervaring is ook dat maar heel weinig vriendschappen een leven lang op hetzelfde niveau blijven. Het kan heel goed dat je op een ander/later moment andere interesses hebt en zelf anders over dingen gaat denken, waardoor je weer andere mensen ontmoet. Daar is het nooit te laat voor. En nooit zelf bedenken dat je te saai bent, vaak denk je met zulke gedachten
Nou op naar de nieuwe week. Ben s'avonds de laatste dagen helemaal op, ben op advies van de huisarts alvast maar weer begonnen met Cymbalta, na de eerste dagen nog sterker pieker en angstgevoelens voel ik me nu een zombie. Komt een bruiloft aan en een sportevenement komend weekend, ben benieuwd waar ik de energie vandaan ga halen..Heb echt de neiging om niet te gaan, heb ook geen zin om te gaan werken maar als ik niet bezig blijf wordt het helemaal niets. Zucht.
Ik heb me aangemeld voor een meet. In het topic van mensen boven de 25 die graag nieuwe contacten op willen doen. Ik vind het nu al vreselijk eng.quote:
[..]
Zonde dat dit je overkomen is, maar mijn ervaring is ook dat maar heel weinig vriendschappen een leven lang op hetzelfde niveau blijven. Het kan heel goed dat je op een ander/later moment andere interesses hebt en zelf anders over dingen gaat denken, waardoor je weer andere mensen ontmoet. Daar is het nooit te laat voor. En nooit zelf bedenken dat je te saai bent, vaak denk je met zulke gedachten
Het is ook niet zo dat dit de eerste keer is dat iemand contact verbreekt, maar het was wel onverwachts. Het doet ook echt pijn. En ik zit er heel erg mee en de ander gaat gewoon verder alsof er niks aan de hand was. Alsof ik een irritant mugje was die even weggeslagen moest worden. Ik stel gewoon niks voor.
Ik kan niks zeggen over medicatie ofzo. Ik slik zelf niks (ok behalve vitamine D tabletten
). Dus daarom reageer ik niet op vragen daarover
Hallo allemaal
Ik laat weer eens van me horen na een aantal weken. Ik kan vertellen dat ik momenteel mijn paniek stoornis erg goed onder controle heb. Al 5 weken geen aanval gehad. Aankomende week begint het stressvolle leven weer dus moet goed om mezelf passen dat het ook zo goed blijft gaan. Wel nog steeds onder behandeling van psycholoog. Gebruik ook geen medicatie meer, oxazepam was alleen maar voor een periode van 4 tot 5 weken waarin ik het allemaal niet meer trok.
Nu even beetje bij lezen om te kijken hoe het met jullie gaat.
Ik laat weer eens van me horen na een aantal weken. Ik kan vertellen dat ik momenteel mijn paniek stoornis erg goed onder controle heb. Al 5 weken geen aanval gehad. Aankomende week begint het stressvolle leven weer dus moet goed om mezelf passen dat het ook zo goed blijft gaan. Wel nog steeds onder behandeling van psycholoog. Gebruik ook geen medicatie meer, oxazepam was alleen maar voor een periode van 4 tot 5 weken waarin ik het allemaal niet meer trok.
Nu even beetje bij lezen om te kijken hoe het met jullie gaat.
I got two dudes that turned into raspberry slushy and flushed down my toilet. I can't even take a proper dump in there.
Ben pas net weer begonnen, maar hoop niet dat het zo blijft. Nou ja ergens ook wel, ik merk dat de ergste gevoelens nu ook wat afvlakken..quote:
[..]
Gaat dat zombie gevoel weer over als je t langer gebruikt? Of zit je daar aan vast?
No worries voor die meet, iedereen staat daar positief in, anders zijn ze er niet bij, en ze hebben misschien wel dezelfde zenuwen als jou.quote:
[..]
Ik heb me aangemeld voor een meet. In het topic van mensen boven de 25 die graag nieuwe contacten op willen doen. Ik vind het nu al vreselijk eng.
Het is ook niet zo dat dit de eerste keer is dat iemand contact verbreekt, maar het was wel onverwachts. Het doet ook echt pijn. En ik zit er heel erg mee en de ander gaat gewoon verder alsof er niks aan de hand was. Alsof ik een irritant mugje was die even weggeslagen moest worden. Ik stel gewoon niks voor.
Ik kan niks zeggen over medicatie ofzo. Ik slik zelf niks (ok behalve vitamine D tabletten
War betreft de medicatie, deze ken ik goed genoeg helaas, hou me maar vast aan het feit dat het eerder ook hielp zonder veel bij effecten. Om die medicijnen maak ik me nog het minst druk eigenlijk.
Uhm... vandaag een heel apart gesprek gehad met de psychiater. Ik ben er nog niet uit of het een goed of slecht gesprek was. Heftig wel
Vandaag vijf uur therapie gehad, drie uur college en twee uur sport. Ben echt kapot en een huilend hoopje ellende. Ik ga maar even slechte films kijken en thee drinken.
O... mijn planning gaat ook onder handen genomen worden. Die is een beetje te hectisch
Vandaag vijf uur therapie gehad, drie uur college en twee uur sport. Ben echt kapot en een huilend hoopje ellende. Ik ga maar even slechte films kijken en thee drinken.
O... mijn planning gaat ook onder handen genomen worden. Die is een beetje te hectisch
Klinkt heftig, 10 uur en dan ook nog reizen heen en weer en therapie die ook heel veel energie heeft gekost, dat lijkt mij inderdaad echt teveel. Moest je verplicht sporten of kun je dat wat vrijer plannen? Dan zou ik dat doen, je hoeft het niet te laten, maar op een andere dag lijkt me wel gezonder. Rustig aan en take care.quote:
Uhm... vandaag een heel apart gesprek gehad met de psychiater. Ik ben er nog niet uit of het een goed of slecht gesprek was. Heftig wel
Vandaag vijf uur therapie gehad, drie uur college en twee uur sport. Ben echt kapot en een huilend hoopje ellende. Ik ga maar even slechte films kijken en thee drinken.
O... mijn planning gaat ook onder handen genomen worden. Die is een beetje te hectisch
Sporten had ik even nodig omdat ik na die andere uren bijna in slaap viel op de bank. Ik werd er eventjes wat wakkerder van, waardoor ik de avond weer goed aankon. Deze week begin ik met mijn stage en daarna heb ik geen tijd. Dus mijn sportuurtjes plan ik in op vrijdag, zaterdag, zondag en maandag.quote:
[..]
Klinkt heftig, 10 uur en dan ook nog reizen heen en weer en therapie die ook heel veel energie heeft gekost, dat lijkt mij inderdaad echt teveel. Moest je verplicht sporten of kun je dat wat vrijer plannen? Dan zou ik dat doen, je hoeft het niet te laten, maar op een andere dag lijkt me wel gezonder. Rustig aan en take care.
En ik ga inderdaad aan de slag met mijn planning, want dit ga ik niet volhouden. Tenminste, ik heb een stuk of tien huilbuien gehad vandaag, te weinig gegegeten. Al met al niet zo handig dus.
Dank je wel
Voor nu een slaappil, bedje en eens zien welke storm er morgen op me af komt.
Vandaag eindelijk te horen gekregen dat ik gezond ben qua lichaam, ik heb echter nog steeds lichamelijke klachten.. dus zal het volgens de dokter iets in de richting van depressie zijn.. het liefst lig ik de hele dag in bed inmiddels, maar er moet ook geld binnenkomen, ik word alleen zo verschrikkelijk duizelig op werk. Meer mensen hier last van lichamelijke klachten? (had al een topic geopend maar toen zag ik dat dit topic er was).
No matter what life brings me, find me with a smile.
Heb je andere topic even doorgenomen, maar ga toch hier reageren.quote:
Vandaag eindelijk te horen gekregen dat ik gezond ben qua lichaam, ik heb echter nog steeds lichamelijke klachten.. dus zal het volgens de dokter iets in de richting van depressie zijn.. het liefst lig ik de hele dag in bed inmiddels, maar er moet ook geld binnenkomen, ik word alleen zo verschrikkelijk duizelig op werk. Meer mensen hier last van lichamelijke klachten? (had al een topic geopend maar toen zag ik dat dit topic er was).
Ja, zelf ervaring met lichamelijke klachten bij psychische problemen.
Niet alleen burnout-klachten (overdonderende vermoeidheid) maar ook overprikkelingsproblematiek (meer een autismeding, maar hierdoor word ik op een andere manier vermoeid (het is meer vermoeidheid zoals je die hebt na een middellange sprint ipv na een ellenlange marathon zoals dat bij burnout meer het geval is, zoiets).
Had vroeger dubbele depressie, had momenten dat ik (ik woonde 3 hoog) halverwege gewoon niet-meer-verder-kon! Ik moest halverwege even pauze doen (met de boodschappentas en eventuele fiets die ik altijd mee naar de 3e verdieping sjouwde omdat ik altijd bang was dat ie uit mn box gejat zou worden
), kreeg dat zware gevoel in mn benen en mn benen gingen staken Overigens had ik die vermoeidheid ook vrijwel meteen zodra ik opstond (dus uit bed, 1 klein dingetje doen en BAM..vermoeid).
Maar bij bijvoorbeeld overprikkeling kan ik ook chaotisch worden (beetje vergelijkbaar met onvermogen me te concentreren als ik veel drank op heb, maar dan zonder de roes en de lacherigheid) en verdwijnen mn sociale skillz als sneeuw voor de zon (word dan wat meer kortaf, minder diplomatiek en minder doordacht. Kan dan ook minder goed diep nadenken en denkissues minder goed overzien).
Ben nu trouwens ook moe (net thuis) dus ik houd het hier effe bij
Wauw, zo erg heb ik het absoluut niet (traplopen e.d.). Bij mij is de duizeligheid het grootste probleem, ik ben daar gewoon bang voor, en daardoor laat ik heel veel dingen, maak me ook de hele dag zorgen over van alles, dus zou het niet gek vinden als het daar vandaan komt. Maar lekker uitrusten dan! Geniet van je avondquote:
[..]
Heb je andere topic even doorgenomen, maar ga toch hier reageren.
Ja, zelf ervaring met lichamelijke klachten bij psychische problemen.
Niet alleen burnout-klachten (overdonderende vermoeidheid) maar ook overprikkelingsproblematiek (meer een autismeding, maar hierdoor word ik op een andere manier vermoeid (het is meer vermoeidheid zoals je die hebt na een middellange sprint ipv na een ellenlange marathon zoals dat bij burnout meer het geval is, zoiets).
Had vroeger dubbele depressie, had momenten dat ik (ik woonde 3 hoog) halverwege gewoon niet-meer-verder-kon! Ik moest halverwege even pauze doen (met de boodschappentas en eventuele fiets die ik altijd mee naar de 3e verdieping sjouwde omdat ik altijd bang was dat ie uit mn box gejat zou worden
Overigens had ik die vermoeidheid ook vrijwel meteen zodra ik opstond (dus uit bed, 1 klein dingetje doen en BAM..vermoeid).
Maar bij bijvoorbeeld overprikkeling kan ik ook chaotisch worden (beetje vergelijkbaar met onvermogen me te concentreren als ik veel drank op heb, maar dan zonder de roes en de lacherigheid) en verdwijnen mn sociale skillz als sneeuw voor de zon (word dan wat meer kortaf, minder diplomatiek en minder doordacht. Kan dan ook minder goed diep nadenken en denkissues minder goed overzien).
Ben nu trouwens ook moe (net thuis) dus ik houd het hier effe bij
[ Bericht 0% gewijzigd door Limez op 31-08-2015 22:58:58 (Spelfoudt) ]
No matter what life brings me, find me with a smile.
Dank, jij ookquote:
[..]
Wauw, zo erg heb ik het absoluut niet (traplopen e.d.). Bij mij is de duizeligheid het grootste probleem, ik ben daar gewoon bang voor, en daardoor laat ik heel veel dingen, maak me ook de hele dag zorgen over van alles, dus zou het niet gek vinden als het daar vandaan komt. Maar lekker uitrusten dan! Geniet van je avond
Ding voor mij was dat ik juist totaal niet bewust was van mn eigen vermoeidheid (dus ook totaal niet bang voor) en ik ging dus maar door en door en door...maar op een gegeven moment houd het gewoon op en dat eh is toen best wel een drama geweest. Beter bespaar je jezelf dat en grijp je eerder in
Moest wel aardig naar binnen kijken (ik was deels ook oorzaak van het in stand houden van mn eigen problematiek, ook al was ikzelf niet schuld aan dat ik in 1e instantie in die situatie terecht was gekomen).
Duizeligheid kan bij depressie horen. Ook bij paniek. Is ook niet zo raar als je je de hele dag zorgen maakt. Goed op je ademhaling letten wil nog weleens goed doen.
Ik heb vandaag de 4-4-8 tip gekregen! Ga ik eens goed op lettenquote:
Duizeligheid kan bij depressie horen. Ook bij paniek. Is ook niet zo raar als je je de hele dag zorgen maakt. Goed op je ademhaling letten wil nog weleens goed doen.
No matter what life brings me, find me with a smile.
ehm.. zou ook nog kunnen haha. Nog even navragen dus!quote:
No matter what life brings me, find me with a smile.
Euh ja, voordat je jezelf nog wat raarders gaat aanwennen. 4 4 8 is het namelijk niet.
Maar ik heb er verder geen ervaring mee.
Maar ik heb er verder geen ervaring mee.
Duizeligheid kan ook komen van teveel spanning in je spieren rond je nek of dat de boel daar vast zit. Dit kan dan weer een psychische aanleiding hebben. Al eens bij een fysio geweest? En als er psychische zaken zijn, ga daar mee aan de slag.quote:
[..]
Wauw, zo erg heb ik het absoluut niet (traplopen e.d.). Bij mij is de duizeligheid het grootste probleem, ik ben daar gewoon bang voor, en daardoor laat ik heel veel dingen, maak me ook de hele dag zorgen over van alles, dus zou het niet gek vinden als het daar vandaan komt. Maar lekker uitrusten dan! Geniet van je avond
Wat is dat voor iets?quote:
Euh ja, voordat je jezelf nog wat raarders gaat aanwennen. 4 4 8 is het namelijk niet.
Maar ik heb er verder geen ervaring mee.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Ik heb net de jobcoach gebeld ( + verdere dingetjes)
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
4-7-8-ademhalingquote:
So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
Een soort ademhalingstechniek die je rustiger schijnt te maken. Nogmaals ik heb er zelf geen ervaring mee en ik ken het eigenlijk ook alleen uit mijn therapiegroep waar het gebruikt om kalm te worden om te slapen. Je ademt 4 tellen door je neus in, dan hou je het 7 tellen stil-/ adem inhouden bedoel ik en dan adem je in 8 tellen door je mond uit.quote:
Mijn eigen controle over mijn ademhaling is dusdanig slecht dat ik al geen 4 seconde door m'n neus kan inademen
Maar als het iets dat je wel kunt en het helpt is het wel handig want je kunt het overal doen enzo.
Enige wat voor mij lastig lijkt, is om de secondes min of meer exact af te tellen en dat ook op een constante manier. Ook extra lastig voor mij omdat de tijd soms net wat sneller of net wat langzamer lijkt te gaan, zonder stopwatch of klok met seconde-aangeving is dit best wel een uitdaging voor mijquote:
[..]
Een soort ademhalingstechniek die je rustiger schijnt te maken. Nogmaals ik heb er zelf geen ervaring mee en ik ken het eigenlijk ook alleen uit mijn therapiegroep waar het gebruikt om kalm te worden om te slapen. Je ademt 4 tellen door je neus in, dan hou je het 7 tellen stil-/ adem inhouden bedoel ik en dan adem je in 8 tellen door je mond uit.
Mijn eigen controle over mijn ademhaling is dusdanig slecht dat ik al geen 4 seconde door m'n neus kan inademen
Wat ik een tijdje terug in de trein deed (was laat en moe/leeg, ik kreeg vervolgens in een overvolle trein een paniekaanval en/of begon te hyperventileren, daarna erg op mn ademhaling gelet en expres heel rustigaan gaan ademhalen, binnen een minuut ging het stukken beter)
Huisarts is terug, kan niet wachten tot z'n lunchpauze voorbij is, zodat ik kan bellen voor n afspraak. Ga m'n adhd en depressie aankaarten, want het wordt veel te erg. Het werkt verlammend, waardoor heel m'n leven ontspoort.
Gisteren afgekapt met m'n meisje, want ik voel me er niet toe bereid. M'n studie weer wat uitstel gevraagd, waar ik enorm van baal. Blehhhhh...
Gisteren afgekapt met m'n meisje, want ik voel me er niet toe bereid. M'n studie weer wat uitstel gevraagd, waar ik enorm van baal. Blehhhhh...
Jezus, hoe heeft dit zo'n vaart kunnen lopen? Lijkt voor jou wel heel snel te gaan inenequote:
Huisarts is terug, kan niet wachten tot z'n lunchpauze voorbij is, zodat ik kan bellen voor n afspraak. Ga m'n adhd en depressie aankaarten, want het wordt veel te erg. Het werkt verlammend, waardoor heel m'n leven ontspoort.
Gisteren afgekapt met m'n meisje, want ik voel me er niet toe bereid. M'n studie weer wat uitstel gevraagd, waar ik enorm van baal. Blehhhhh...
Het speelt al langer, maar lijkt wel een glijdende schaal te hebben. Het gaat hard wel, de laatste tijd. Was wel al wat langer afstand aan t nemen van haar, want ik wil haar niet meesleuren.quote:
[..]
Jezus, hoe heeft dit zo'n vaart kunnen lopen? Lijkt voor jou wel heel snel te gaan inene
Zelfs misselijk en dergelijke nu. Meh.
Heb vrijdagmiddag een afspraak met de huisarts, dus dat is al iets.
[ Bericht 4% gewijzigd door Gray op 01-09-2015 14:27:31 ]
Goed dat je meteen gebeld hebt! Lukt dat, die 3 dagen?quote:Op dinsdag 1 september 2015 14:11 schreef Gray het volgende:
[..]
Het speelt al langer, maar lijkt wel een glijdende schaal te hebben. Het gaat hard wel, de laatste tijd. Was wel al wat langer afstand aan t nemen van haar, want ik wil haar niet meesleuren.
Zelfs misselijk en dergelijke nu. Meh.
Heb vrijdagmiddag een afspraak met de huisarts, dus dat is al iets.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Ja, dat lukt wel. Neigingen heb ik nooit, alleen gedachten en die gaan vanzelf weer over. Ben alleen zo verdomde moe de hele tijd en heb sinds eergisteren een heel sip gevoel. Vandaar dat ik daarnet gebeld heb. Kijken of ik eventueel alvast een recept kan krijgen voor adhd, om iig m'n werk/studie te verrichten tot ik therapie kan krijgen voor de depressie.quote:
[..]
Goed dat je meteen gebeld hebt! Lukt dat, die 3 dagen?
Had dit veel eerder moeten doen, maar beter laat dan nooit.
Van het weekend aangesproken door een kennis die zag wat speelde, waarbij hij aangaf zelf manische depressie te hebben. Fijn om met iemand in m'n omgeving daarover te kunnen praten. Misschien binnenkort ff alleen met hem afspreken.
Ken het ergens van Gray. Even stug volhouden, ik zat vorige week bij huisarts en kan donderdag voor intake.
Intussen voel ik me afgestompt en probeer ook ik op mijn werk werk bezig te blijven en ook niet teveel te doen, maar door uitval van mensen op de afdeling valt dat niet mee. S avonds merk ik dan pas echt wat het allemaal vraagt. Huisarts gaf al aan of het dan niet slimmer was om even minder te gaan werken, dat wil ik niet om bezig te blijven, maar ik voel me nu bijna slachtoffer van mijn eigen wil om door te gaan. Ga morgen maar eens even het gesprek aan.
Intussen voel ik me afgestompt en probeer ook ik op mijn werk werk bezig te blijven en ook niet teveel te doen, maar door uitval van mensen op de afdeling valt dat niet mee. S avonds merk ik dan pas echt wat het allemaal vraagt. Huisarts gaf al aan of het dan niet slimmer was om even minder te gaan werken, dat wil ik niet om bezig te blijven, maar ik voel me nu bijna slachtoffer van mijn eigen wil om door te gaan. Ga morgen maar eens even het gesprek aan.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |