Depressie & Angst #127 En weer een nieuwe :)

Ik wist niet dat je van bepaalde medicijnen tegen depressie aankomt. Heb het zelf bij de eerste keer in ieder geval niet ervaren. Er moeten toch inderdaad wel medicijnen zijn die dat effect niet hebben zou je zeggen.

Wat ik hier lees over dingen als EMDR en het zoeken in de gesprekken met behandelaars herken ik en maakt me al weer neerslachtig, maar goed, we komen er allemaal uiteindelijk wel een keer door..En zoals Zomie zegt onze weg zoeken en zelf afwegen wat we willen en aan denken te kunnen qu medicatie en methodes...

Huisarts vond dat ik al " best ver weg was ". Ik mag volgende week weer voor een eerste gesprek, ergens lucht dat op maar het wordt weer worstelen denk ik. Merk in mijn omgeving dat mensen toch zoiets hebben van: "sommige dingen zijn toch allang zo? Gaat niet veranderen, niet over nadenken en doorgaan. Waarom begin je hier nu over?". Daar ga je je best eenzaam van voelen..

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2015 20:01 schreef GrumpyOldMan het volgende:

Wat ik hier lees over dingen als EMDR en het zoeken in de gesprekken met behandelaars herken ik en maakt me al weer neerslachtig, maar goed, we komen er allemaal uiteindelijk wel een keer door..En zoals Zomie zegt onze weg zoeken en zelf afwegen wat we willen en aan denken te kunnen qu medicatie en methodes...

Huisarts vond dat ik al " best ver weg was ". Ik mag volgende week weer voor een eerste gesprek, ergens lucht dat op maar het wordt weer worstelen denk ik. Merk in mijn omgeving dat mensen toch zoiets hebben van: "sommige dingen zijn toch allang zo? Gaat niet veranderen, niet over nadenken en doorgaan. Waarom begin je hier nu over?". Daar ga je je best eenzaam van voelen..

Ik zit nu bij mn 5de behandelaar (even de intake bij een kliniek niet meegerekend omdat ze mij niet hebben behandeld) Dus ja het is even zoeken. En dat is lastig hoor...

De omgeving weet er niks van als ze het zelf niet hebben meegemaakt. En ik weet dat er dan weer iemand is die komt met "ik zat ook in een dipje en glutenvrij eten en yoga hebben me eruit gesleept!" en die mensen moet je ook negeren
Ik heb het er nu zelden met iemand over. Alleen hier in het topic eigenlijk. Bij mij sleept het zich ook voort en ik ben bang dat mensen irl me snel zat gaan worden als het te lang duurt.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2015 20:06 schreef Elvi het volgende:

[..]

Ik zit nu bij mn 5de behandelaar (even de intake bij een kliniek niet meegerekend omdat ze mij niet hebben behandeld) Dus ja het is even zoeken. En dat is lastig hoor...

De omgeving weet er niks van als ze het zelf niet hebben meegemaakt. En ik weet dat er dan weer iemand is die komt met "ik zat ook in een dipje en glutenvrij eten en yoga hebben me eruit gesleept!" en die mensen moet je ook negeren
Ik heb het er nu zelden met iemand over. Alleen hier in het topic eigenlijk. Bij mij sleept het zich ook voort en ik ben bang dat mensen irl me snel zat gaan worden als het te lang duurt.

Ik heb t er ook zelden meer over. Na 4 jaar denken ze dat t allemaal over is en dat je niks meer mankeert. Ik functioneer nu best redelijk, dus speel ik gewoon n beetje mee

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2015 11:00 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik vind het wel knap dat jullie omgeving niks weet. Bij mij is het een soort algemene kennis dat ik gestoord ben, of ik het nou vertel of niet. Mensen trekken ook altijd erg snel de conclusie dat ik veel levenservaring heb en ik heb geen flauw idee waarop dat gebaseerd is. Wat ik klaarblijkelijk fout doe in mijn gedrag, contact of uitspraken. Anderzijds heb ik ook een grote vriendengroep, dus erg fout zal het niet zijn...

Dan zijn er blijkbaar genoeg mensen die jou kunnen waarderen.

En veel mensen hebben sowieso de neiging snel conclusies te trekken (en die ook niet meer "zomaar" los te willen laten).

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2015 11:00 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik vind het wel knap dat jullie omgeving niks weet. Bij mij is het een soort algemene kennis dat ik gestoord ben, of ik het nou vertel of niet. Mensen trekken ook altijd erg snel de conclusie dat ik veel levenservaring heb en ik heb geen flauw idee waarop dat gebaseerd is. Wat ik klaarblijkelijk fout doe in mijn gedrag, contact of uitspraken. Anderzijds heb ik ook een grote vriendengroep, dus erg fout zal het niet zijn...

Gestoord vind ik hier het verkeerde woord, ik zou het verpest noemen. En koester je vrienden, ze zijn waardevol

quote:

Op zaterdag 29 augustus 2015 21:27 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

[..]

Mijn vrienden zijn me heilig. Ik weet niet waaraan ik hen heb verdient, maar ik ben ongelooflijk dankbaar dat ik ze heb. Ze staan altijd voor me klaar, met raad, maar ook met daad. Bizar maar fijn.

Alleen het zou toch wel fijn zijn als ik wist wat de "hint" zou zijn, zodat ik hem weg zou kunnen moffelen. Gelukkig schrik ik mensen niet af, geloof ik.

Ik gok op je zelfbeeld, je teveel verontschuldigen voor wie je bent en wat je doet. Te lief eigenlijk

Mensen merken aan mij ook iets raars. Heb al n paar keer te horen gekregen of ik autisme had. Heb i ik niet maar blijkbaar is er dus wel 'iets' vreemds aan mij. Ik heb niet veel contacten en ik voel me best eenzaam .

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 17:34 schreef Comp_Lex het volgende:
De psychiater wil graag dat ik met Lithium begin. Hebben jullie daar ervaring mee?

Ja. En niet zulke goede. Daar werd ik echt een zombie van. De eerste keer was mijn dosis veel te hoog, kreeg spraakverwarring, zoomde uit, reageerde niet meer, hield vocht vast en begon te trillen.

Daarna heb ik het nog eens geprobeerd met een lagere dosis. Geen spraakverwarring, wel nog watten, nog vocht en een beetje trillen.

Ik vond het lekker om niks te voelen en verdoofd te zijn, maar wat een rotspul.

quote:

Op zondag 30 augustus 2015 08:43 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]



Thnx

Volgens mijn vrienden is het woord sorry, zo'n tienduizend keer per dag, mijn slechtste eigenschap

Even over je medicijnen. In mijn opnameperiode was ik een soort proefkonijn voor de psychiater. Ik heb van alles gehad.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Toen ik, na ontslag, aan de strattera begon en toen ineens alle kracht in mijn benen verloor was ik er zo klaar mee. Ik ben cold turkey, tegen alle advies in, met alles gstopt.
Bijna 8 jaar lang gezworen nooit meer aan de pillen te gaan. Af en toe een valium, maar niks vasts meer.

Tot ik in december bij een psychiater kwam, en hij het me voorstelde. Want hij dacht dat het me echt kon helpen. En, gezien ik bij een eetstoorniskliniek onder behandeling was, zei hij 'je komt er niet van aan'. Mooi, beter.

Na overwegen heb ik het geprobeerd, wel wat bijwerkingen gehad (watten en hele erge vermoeidheid de eerste weken) maar god wat ben ik blij dat ik begonnen ben. Het helpt me enorm. Ik begin de dag veel minder in de min dan vroeger, ik hoef minder 'alleen maar te overleven' en heb ruimte voor wat andere dingen.

Ik weet niet zo goed waarom ik dit hele epistel naar je schrijf, maar think about it. Medicijnen kunnen ook iets goeds voor je doen. Dat weet ik inmiddels zelf ook.

quote:

Op zondag 30 augustus 2015 10:08 schreef Lonaa het volgende:

[..]

Even over je medicijnen. In mijn opnameperiode was ik een soort proefkonijn voor de psychiater. Ik heb van alles gehad.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Toen ik, na ontslag, aan de strattera begon en toen ineens alle kracht in mijn benen verloor was ik er zo klaar mee. Ik ben cold turkey, tegen alle advies in, met alles gstopt.
Bijna 8 jaar lang gezworen nooit meer aan de pillen te gaan. Af en toe een valium, maar niks vasts meer.

Tot ik in december bij een psychiater kwam, en hij het me voorstelde. Want hij dacht dat het me echt kon helpen. En, gezien ik bij een eetstoorniskliniek onder behandeling was, zei hij 'je komt er niet van aan'. Mooi, beter.

Na overwegen heb ik het geprobeerd, wel wat bijwerkingen gehad (watten en hele erge vermoeidheid de eerste weken) maar god wat ben ik blij dat ik begonnen ben. Het helpt me enorm. Ik begin de dag veel minder in de min dan vroeger, ik hoef minder 'alleen maar te overleven' en heb ruimte voor wat andere dingen.

Ik weet niet zo goed waarom ik dit hele epistel naar je schrijf, maar think about it. Medicijnen kunnen ook iets goeds voor je doen. Dat weet ik inmiddels zelf ook.

Eens. Maar je moet dan wel net het juiste spul zien te vinden (dus als je pech hebt, moet je aardig wat afstrepen voordat je iets tegenkomt wat voor jou werkt. Het is ook zo situatieafhankelijk (in de zin van dat je ook nog eens moet leren wat dat spul met je doet, is tenminste hoe ikzelf het ervaren heb)).

De abilify heeft mij goed geholpen, omdat ik er zo afgevlakt van werd. Het had ook nadelen, maar daar viel prima mee te leven (alleen toch aangekomen, maar denk dat dat zonder dat spul ook wel een issue geweest zou zijn). Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan en dat geldt ook voor medicatie Dus afgelopen lente was het abilify en mijn god, het is echt heel raar zo

Geen spijt van dat ik met dat spul begonnen ben (want stond echt voor mn gevoel met de rug tegen de muur) en geen spijt dat ik ermee gestopt ben

quote:

Op zondag 30 augustus 2015 10:21 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Eens. Maar je moet dan wel net het juiste spul zien te vinden (dus als je pech hebt, moet je aardig wat afstrepen voordat je iets tegenkomt wat voor jou werkt. Het is ook zo situatieafhankelijk (in de zin van dat je ook nog eens moet leren wat dat spul met je doet, is tenminste hoe ikzelf het ervaren heb)).

De abilify heeft mij goed geholpen, omdat ik er zo afgevlakt van werd. Het had ook nadelen, maar daar viel prima mee te leven (alleen toch aangekomen, maar denk dat dat zonder dat spul ook wel een issue geweest zou zijn). Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan en dat geldt ook voor medicatie Dus afgelopen lente was het abilify en mijn god, het is echt heel raar zo

Geen spijt van dat ik met dat spul begonnen ben (want stond echt voor mn gevoel met de rug tegen de muur) en geen spijt dat ik ermee gestopt ben

Ja, medicijnen zijn gekke dingen. Ik heb een hele trits (vreemde) bijwerkingen gehad. Maar de manier waarop de psychiater me destijds behandelde was echt niet ok, ik was echt proefkonijn. Hij combineerde dingen die eigenlijk niet mochten (lithium + plastabletten bijv. En toen had ik bijna een lichte zoutvergiftging. Mooi man. )

De prozac heeft me echt geholpen mijn leven weer op te pakken. Mijn slechte periodes zijn minder slecht, ik heb met enige regelmaat energie over om meer te doen dan alleen 'overleven', dus ik had ook ineens ruimte om aan mezelf te werken bijvoorbeeld.

Geen idee of en wanneer ik er weer mee stop. Voorlopig is dit goed voor me.

quote:

Op zondag 30 augustus 2015 10:24 schreef Lonaa het volgende:

[..]

Ja, medicijnen zijn gekke dingen. Ik heb een hele trits (vreemde) bijwerkingen gehad. Maar de manier waarop de psychiater me destijds behandelde was echt niet ok, ik was echt proefkonijn. Hij combineerde dingen die eigenlijk niet mochten (lithium + plastabletten bijv. En toen had ik bijna een lichte zoutvergiftging. Mooi man. )

Het gekke is, dat ik dit soort dingen wel vaker hoor, het kan jaaaren duren voordat je als psychiatrisch cliënt de juiste behandeling krijgt
Ik had wat dat betreft best wel mazzel (wat medicatie betreft dan), mijn enige miskleun was de Lexapro (het hielp niet tegen de dingen waarvoor het bedoeld was en veel bijwerkingen).

Kutter was voor mij dat het een jaar of 5 geduurd heeft voordat ik überhaubt de juiste diagnoses had (en ik moest notabene zelf om die ADHD- en autismeonderzoeken vragen, anders had ik daar nu misschien nog gezeten ). Na die juiste diagnoses ging het nog een tijdje slecht, maar na verloop van tijd stabiliseerde mijn situatie wel en vanuit die stabiliteit weer langzaam opbouwen (ik heb er expres alle tijd voor genomen dit keer, want uit ervaring wist ik dat rushen niets helpt).

quote:

De prozac heeft me echt geholpen mijn leven weer op te pakken. Mijn slechte periodes zijn minder slecht, ik heb met enige regelmaat energie over om meer te doen dan alleen 'overleven', dus ik had ook ineens ruimte om aan mezelf te werken bijvoorbeeld.

Geen idee of en wanneer ik er weer mee stop. Voorlopig is dit goed voor me.

Sowieso zou ik kunnen aanbevelen het gewoon rustig af te bouwen. Ik geloof dat ikzelf vanaf de 1e afbouwfase t/m het daadwerkelijk stoppen met dat spul, ging meer dan een half jaar overheen (en ik gebruikte al een relatief lage dosering). De laatste stap van laagste dosering naar helemaal zonder nam ik min of meer per ongeluk, maar achteraf gezien was die timing in dat opzicht toch wel goed. Het had beter gekund, want ik ging wel gelijk door het diepe weer heen, maar het is dit keer best wel goed gegaan (ondanks alle dingen die in die tijd liepen), mag wat dat betreft mezelf wel een schouderklopje geven

quote:

Op zondag 30 augustus 2015 08:42 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Dat laatste doet me zeer om te lezen *knuffel*
Kun je misschien via verenigingen proberen ene sociale kring op te bouwen?
Voor wat het waard is (ahem, bijster weinig vrees ik ) ik vind je een tof mens

Dank je

Ik doe veel vrijwilligerswerk dus in theorie zou ik daar nieuwe contacten op moeten doen. Maar het blijft dus lastif omdat ze of ouder zijn of hun vriendenkring is al complet. Of ik ben niet interessant genoeg

En ik moet zeggen dat ik ook niet weet of ik wel weer een hele vertrouwensband met iemand wil opbouwen. Ik ben pas uit het leven van iemand gezet en dat kwam voor mij onverwachts. Dus ik zit nu steeds te wachten tot mn andere vrienden dat ook doen. Want als ik het van die persoon kon verwachten dan kunnen ze het allemaal doen. En ik wil niet meer zo gekwetst worden en ik weet niet of het wel zin heeft om weer van voor af aan te beginnen.

Ik ben het allemaal gewoon een beetje zat.

quote:

Op zondag 30 augustus 2015 10:24 schreef Lonaa het volgende:

[..]

Ja, medicijnen zijn gekke dingen. Ik heb een hele trits (vreemde) bijwerkingen gehad. Maar de manier waarop de psychiater me destijds behandelde was echt niet ok, ik was echt proefkonijn. Hij combineerde dingen die eigenlijk niet mochten (lithium + plastabletten bijv. En toen had ik bijna een lichte zoutvergiftging. Mooi man. )

De prozac heeft me echt geholpen mijn leven weer op te pakken. Mijn slechte periodes zijn minder slecht, ik heb met enige regelmaat energie over om meer te doen dan alleen 'overleven', dus ik had ook ineens ruimte om aan mezelf te werken bijvoorbeeld.

Geen idee of en wanneer ik er weer mee stop. Voorlopig is dit goed voor me.

Ik heb ook prozac en kom er ook niet van aan. Eigenlijk heb ik bijna geen bijwerkingen En ik ervaar hetzelfde als jij, minder overleven enzo.

quote:

Op zondag 30 augustus 2015 10:50 schreef Elvi het volgende:

[..]

Dank je

Ik doe veel vrijwilligerswerk dus in theorie zou ik daar nieuwe contacten op moeten doen. Maar het blijft dus lastif omdat ze of ouder zijn of hun vriendenkring is al complet. Of ik ben niet interessant genoeg

En ik moet zeggen dat ik ook niet weet of ik wel weer een hele vertrouwensband met iemand wil opbouwen. Ik ben pas uit het leven van iemand gezet en dat kwam voor mij onverwachts. Dus ik zit nu steeds te wachten tot mn andere vrienden dat ook doen. Want als ik het van die persoon kon verwachten dan kunnen ze het allemaal doen. En ik wil niet meer zo gekwetst worden en ik weet niet of het wel zin heeft om weer van voor af aan te beginnen.

Ik ben het allemaal gewoon een beetje zat.

Zonde dat dit je overkomen is, maar mijn ervaring is ook dat maar heel weinig vriendschappen een leven lang op hetzelfde niveau blijven. Het kan heel goed dat je op een ander/later moment andere interesses hebt en zelf anders over dingen gaat denken, waardoor je weer andere mensen ontmoet. Daar is het nooit te laat voor. En nooit zelf bedenken dat je te saai bent, vaak denk je met zulke gedachten

Nou op naar de nieuwe week. Ben s'avonds de laatste dagen helemaal op, ben op advies van de huisarts alvast maar weer begonnen met Cymbalta, na de eerste dagen nog sterker pieker en angstgevoelens voel ik me nu een zombie. Komt een bruiloft aan en een sportevenement komend weekend, ben benieuwd waar ik de energie vandaan ga halen..Heb echt de neiging om niet te gaan, heb ook geen zin om te gaan werken maar als ik niet bezig blijf wordt het helemaal niets. Zucht.

Denk je met zulke gedachten voor anderen. Tot zover de concentratie weer..

quote:

Op zondag 30 augustus 2015 19:00 schreef GrumpyOldMan het volgende:

[..]

Zonde dat dit je overkomen is, maar mijn ervaring is ook dat maar heel weinig vriendschappen een leven lang op hetzelfde niveau blijven. Het kan heel goed dat je op een ander/later moment andere interesses hebt en zelf anders over dingen gaat denken, waardoor je weer andere mensen ontmoet. Daar is het nooit te laat voor. En nooit zelf bedenken dat je te saai bent, vaak denk je met zulke gedachten

Nou op naar de nieuwe week. Ben s'avonds de laatste dagen helemaal op, ben op advies van de huisarts alvast maar weer begonnen met Cymbalta, na de eerste dagen nog sterker pieker en angstgevoelens voel ik me nu een zombie. Komt een bruiloft aan en een sportevenement komend weekend, ben benieuwd waar ik de energie vandaan ga halen..Heb echt de neiging om niet te gaan, heb ook geen zin om te gaan werken maar als ik niet bezig blijf wordt het helemaal niets. Zucht.

Gaat dat zombie gevoel weer over als je t langer gebruikt? Of zit je daar aan vast?

quote:

Op zondag 30 augustus 2015 19:00 schreef GrumpyOldMan het volgende:

[..]

Zonde dat dit je overkomen is, maar mijn ervaring is ook dat maar heel weinig vriendschappen een leven lang op hetzelfde niveau blijven. Het kan heel goed dat je op een ander/later moment andere interesses hebt en zelf anders over dingen gaat denken, waardoor je weer andere mensen ontmoet. Daar is het nooit te laat voor. En nooit zelf bedenken dat je te saai bent, vaak denk je met zulke gedachten

Ik heb me aangemeld voor een meet. In het topic van mensen boven de 25 die graag nieuwe contacten op willen doen. Ik vind het nu al vreselijk eng.
Het is ook niet zo dat dit de eerste keer is dat iemand contact verbreekt, maar het was wel onverwachts. Het doet ook echt pijn. En ik zit er heel erg mee en de ander gaat gewoon verder alsof er niks aan de hand was. Alsof ik een irritant mugje was die even weggeslagen moest worden. Ik stel gewoon niks voor.

Ik kan niks zeggen over medicatie ofzo. Ik slik zelf niks (ok behalve vitamine D tabletten ). Dus daarom reageer ik niet op vragen daarover

Hallo allemaal

Ik laat weer eens van me horen na een aantal weken. Ik kan vertellen dat ik momenteel mijn paniek stoornis erg goed onder controle heb. Al 5 weken geen aanval gehad. Aankomende week begint het stressvolle leven weer dus moet goed om mezelf passen dat het ook zo goed blijft gaan. Wel nog steeds onder behandeling van psycholoog. Gebruik ook geen medicatie meer, oxazepam was alleen maar voor een periode van 4 tot 5 weken waarin ik het allemaal niet meer trok.

Nu even beetje bij lezen om te kijken hoe het met jullie gaat.

quote:

Op zondag 30 augustus 2015 21:06 schreef zomie het volgende:

[..]

Gaat dat zombie gevoel weer over als je t langer gebruikt? Of zit je daar aan vast?

Ben pas net weer begonnen, maar hoop niet dat het zo blijft. Nou ja ergens ook wel, ik merk dat de ergste gevoelens nu ook wat afvlakken..