Als versieren niet zo makkelijk gaat #186 geen smoesjes

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 12:46 schreef Comp_Lex het volgende:
Met contact moet ik sowieso een beetje uitkijken vanwege mijn schizoïde persoonlijkheid.

En in welke vormen heeft je schizoïde persoonlijkheid invloed op het contact dat je hebt met mensen

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 12:53 schreef Cue_ het volgende:

[..]

En in welke vormen heeft je schizoïde persoonlijkheid invloed op het contact dat je hebt met mensen

Ik kan 95 procent van de tijd geen sociaal contact verdragen.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 12:54 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Ik kan 95 procent van de tijd geen sociaal contact verdragen.

en in praktijk, hoeveel tijd heb je dan voor sociale interactie?
En hoeveel tijd houd je over na contact met bv psychologen en bv familie. Dus hoeveel tijd in een week zou je kunnen besteden om contact te leggen met vreemden / nieuwe mensen?

quote:

Op woensdag 26 augustus 2015 21:55 schreef DevilOfExcitement het volgende:

[..]

Wat kan er mis gaan na die vraag? Wat kan je er mee verliezen?

Een afwijzing uiteraard. En daarna haar nog vaker zien en steeds teleurgesteld te worden..
Maar ik ben sowieso daar best bang voor. Op de een of andere manier krijg ik ook zelden oogcontact terug van dames etc. waardoor je nog onzekerder wordt, ook al ben ik er soms niet mee bezig, dus geen wanhopige creepy ogen. Ook lijken de meeste dames die ik leuk vindt (en dus blijheid uitstralen) al bezet. Dit hoor je vaker, mensen die in een relatie zitten stralen blijkbaar meer aantrekkingskracht uit. Als ik zo'n dame dan met iemand hoor praten en binnen 5 minuten gaat het over haar vriend of schoonouders baal ik alweer. Niet omdat ik haar dan niet kan krijgen, maar simpelweg omdat ik dan ook niet meer weet op wie ik moet vallen en je een relatie meestal neemt op het moment dat het goed gaat in je leven, dus een extra sociaal contact in je leven is niet altijd nodig.

Het hele punt van 'niet zoeken, niet ermee bezig zijn iedere dag' wat hier vaak wordt geroepen klopt wel, maar is bijzonder lastig als je gewoon al jaren vrijgezel bent en er ook geen uitzicht is op een relatie die aan het onstaan is ofzo. Simpelweg wachten op dat moment wanneer je het niet verwacht kan eindeloos duren heb ik het gevoel.

Ik zou denk ik voor de grap eens een week moeten doorbrengen in een studiebibliotheek... mag je n niet praten.. dus als je aandacht wilt moet je wel blikken uitwisselen en dan heb je snel door of iemand terugkijkt of geen interesse heeft. Of is dat dan weer geen geschikte locatie omdat mensen daar vooral om te studeren komen?

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 12:58 schreef Deezertje het volgende:
Ik zou denk ik voor de grap eens een week moeten doorbrengen in een studiebibliotheek... mag je n niet praten.. dus als je aandacht wilt moet je wel blikken uitwisselen en dan heb je snel door of iemand terugkijkt of geen interesse heeft. Of is dat dan weer geen geschikte locatie omdat mensen daar vooral om te studeren komen?

Alles zou een gschikte of ongeschikte plek kunnen zijn, tis maar net wie het probeert en hoe je doet.

Maar wat nou als je oogcontact hebt met iemand in de bieb. Wat dan? Hoe ga je dan verder. Leuk dat op en neer kijke,n maar daar schiet je nog geen reet mee op
(plus in bv de sportschool had je ook wel eens iemand die terugkeek maar was ook niet geintresseerd, dus het zegt nog niet veel. Of je moet de flirt kunnen onderscheiden van gewoon terugkijken)

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 12:56 schreef Cue_ het volgende:

[..]

en in praktijk, hoeveel tijd heb je dan voor sociale interactie?
En hoeveel tijd houd je over na contact met bv psychologen en bv familie. Dus hoeveel tijd in een week zou je kunnen besteden om contact te leggen met vreemden / nieuwe mensen?

Eén avond per week. Als ik (hypo)manisch ben verdraag ik wel wat meer trouwens. Er is dus sprake van flexibiliteit, maar wel om een verkeerde reden.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 13:00 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Alles zou een gschikte of ongeschikte plek kunnen zijn, tis maar net wie het probeert en hoe je doet.

Maar wat nou als je oogcontact hebt met iemand in de bieb. Wat dan? Hoe ga je dan verder. Leuk dat op en neer kijke,n maar daar schiet je nog geen reet mee op
(plus in bv de sportschool had je ook wel eens iemand die terugkeek maar was ook niet geintresseerd, dus het zegt nog niet veel. Of je moet de flirt kunnen onderscheiden van gewoon terugkijken)

Dat dus. Ik ben ook best slecht in het herkennen van flirtsignalen (als die er al überhaupt zijn dan, soms wel maar dan zijn ze zo overduidelijk en vaak van types die mij niks lijken lol). Bovendien hoeft terugkijken ook niets te betekenen nee. Je zou denken een glimlach en direct oogcontact is prima, maar aangezien ik zo goed ben in analyseren doe ik dat ook weleens bij een gesprek tussen andere boys en girls. En dan zie je die meid dus heel leuk lachen de hele tijd dat ze in gesprek zijn, dat zegt ook niks want je laat zien dat je het boeiend vind om te praten met diegene (die ja al dan wel of niet kent) maar als daarna ieder zijn eigen gang weer gaat heb je vrijwel niks gehad aan dat gesprek, behalve dan misschien herkenning als je diegene ooit nog eens ziet.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 13:00 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Eén avond per week. Als ik (hypo)manisch ben verdraag ik wel wat meer trouwens. Er is dus sprake van flexibiliteit, maar wel om een verkeerde reden.

Niet lullig bedoeld maar je ziet zelf denk ik ook wel in dat je probleem een heel groot obstakel is. En je miss maar moet accepteren dat het niet anders is.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 13:29 schreef ook_gek het volgende:

[..]

Niet lullig bedoeld maar je ziet zelf denk ik ook wel in dat je probleem een heel groot obstakel is. En je miss maar moet accepteren dat het niet anders is.

Ja, ik zie het zelf ook. De psychiater wil graag dat ik medicatie ga gebruiken, maar dat lost mijn problemen eigenlijk helemaal niet op.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 13:38 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Ja, ik zie het zelf ook. De psychiater wil graag dat ik medicatie ga gebruiken, maar dat lost mijn problemen eigenlijk helemaal niet op.

En waarom niet?

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 13:42 schreef ook_gek het volgende:

[..]

En waarom niet?

Medicatie is alleen maar bedoeld voor ondersteuning. Het heeft geen zin om medicatie te gebruiken zonder een goede plan van aanpak.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 13:43 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Medicatie is alleen maar bedoeld voor ondersteuning. Het heeft geen zin om medicatie te gebruiken zonder een goede plan van aanpak.

Ondersteuning van wat? En best brutaal dat jij als persoon met een flinke geestelijke afwijking jaren aan medicijn en andere hoge studies in twijfel trekt. Als je het kennelijk allemaal zo goed weet, waarom doe je het dan niet?

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 13:46 schreef ook_gek het volgende:

[..]

Ondersteuning van wat? En best brutaal dat jij als persoon met een flinke geestelijke afwijking jaren aan medicijn en andere hoge studies in twijfel trekt. Als je het kennelijk allemaal zo goed weet, waarom doe je het dan niet?

Goede, passende oplossingen bij praktische problemen. De psychiatrie trekt het zelf ook in twijfel. Daar moet je je niet in vergissen! Tegen mij hebben ze gezegd dat het nemen van medicatie in mijn geval een experimentje is, een probeerseltje. Ze hebben gezegd dat het zeer serieus is en dat het serieuze bijwerkingen kan hebben, zoals falen van organen en de dood.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 13:56 schreef Chai het volgende:

[..]

Ik zag dat je het had over doelen. Zou het dan geen doel zijn om dit uit te bouwen naar 90%? En dan proactief zijn in het halen van dit doel.

Dan zal mijn persoonlijkheidsstoornis aangepakt moeten worden. Daar bestaat geen medicatie en therapie voor. De medicatie waar ik het over had was voor mijn bipolaire stoornis.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 14:02 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Dan zal mijn persoonlijkheidsstoornis aangepakt moeten worden. Daar bestaat geen medicatie en therapie voor.

Dan houd het toch op? Dan ben je toch klaar? Dan blijft alleen accepteren en het er beste van maken over. Dus ook geen moeite doen om het te verbeteren want dat kan zo te zien niet.

Dan vraag ik mij af, wat verwacht of wil je dan?

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 14:36 schreef ook_gek het volgende:

[..]

Dan houd het toch op? Dan ben je toch klaar? Dan blijft alleen accepteren en het er beste van maken over. Dus ook geen moeite doen om het te verbeteren want dat kan zo te zien niet.

Dan vraag ik mij af, wat verwacht of wil je dan?

Ik wil het leuk hebben met andere mensen. Dat is wat ik wil.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 14:36 schreef ook_gek het volgende:

[..]

Dan houd het toch op? Dan ben je toch klaar? Dan blijft alleen accepteren en het er beste van maken over. Dus ook geen moeite doen om het te verbeteren want dat kan zo te zien niet.

Dan vraag ik mij af, wat verwacht of wil je dan?

Even lekker klagen natuurlijk.

Dat moet kunnen, al bij voorkeur in klb. Dan kan dit subforum voor constructieve doeleinden gebruikt worden.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 14:40 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Ik wil het leuk hebben met andere mensen. Dat is wat ik wil.

Ja en dat gaat dus niet zeg je zelf door je persoonlijkheidsstoornis waar geen behandeling voor is of medicijnen voor zij . Kut voor je natuurlijk maar dat zijn volgens jou zelf de harde feiten.

Maar weet je wat het allemaal is. Je loopt alleen te wijzen naar andere, medicijnen, geestelijke problemen en andere moeten maar goed oplossingen zoeken. Makkelijk natuurlijk om te doen maar kom op zeg. Je bent toch geen zacht gekookt eitje?

Jij weet zelf best wel wat je wel en niet kan en leuk en niet leuk vind. Dus ipv wijzen kijk eens in de spiegel en ga het zelf eens doen en proberen. En wees ook eerlijk naar je zelf. Als ik het zo lees is wat jij wil niet haalbaar.

quote:

Op woensdag 26 augustus 2015 22:47 schreef syndroom het volgende:

[..]

Ben je zelfverzekerd als je lak hebt aan wat mensen van je vinden? Oftewel dat jij jezelf bijvoorbeeld voor lul durft te zetten zonder dat je er onrustig van wordt.

Welk boek raad jij mij aan dat meer gericht is op het versieren? Eigenlijk zijn het beide waar ik hard aan moet werken maar ik moet natuurlijk wel voorkomen dat ik in de friendzone terecht kom.

Om het plat te zeggen, hoe praat ik een vrouw (zonder teveel woorden) het bed in?

Alleen de knapste mannen met de hoogste sociale status krijgen dat voor elkaar. De rest van ons zal veel meer moeite moeten doen.

En toch snap ik zijn depressie wel hoor. Ik was er vroeger ook totaal niet mee bezig, had zelfs niet eens in de gaten dat ik vrijgezel was. Tot op een gegeven iedereen om me heen verkering kreeg, weer uit elkaar gingen en sommige zijn gaan samenwonen en verder. Toen werd me ineens duidelijk hoe 'alleen' je op de wereld bent als je niet de leuke dingen in het leven met iemand kan delen. Als mensen ineens die ware gevonden hebben, hebben ze jou ook vaak niet meer nodig. Ook het gemak hoe sommige binnen een paar weken weer verliefd waren en omgingen met relaties of meisjes gebruikte voor enkel het genot. Als het blijkbaar zo makkelijk is, waarom lukt mij t dan niet?

En je hoeft niet meteen verliefd te worden op je 16e, maar als je jaren (ongewenst) single bent en er gewoon geen uitzicht is op een relatie of wat dan ook, werkt dat deprimerend. Ook al heb je maar 3 relaties van één maand gehad, op dat moment ervaar je geluk en succes. Het kan een enorme toevoeging aan je leven zijn als je samen een toekomst kan opbouwen, samen een opleiding afrond, een leuke baan vindt en lekker burgerlijk samenwonen, kinderen en trouwen. Dat geeft je houvast in het leven, je leeft érgens voor. Tuurlijk is niks zeker in het leven en kan het zo uit zijn, maar ook als je je prima in je eentje kan vermaken zonder partner, wil iedereen toch een beetje geliefd worden.

Ik zat van de week ook tussen allemaal stelletjes in die het samen gezellig hadden. Ik voelde me bar ellendig, maar naar de buitenwereld houdt ik me netjes groot anders knappen ze al af op je onzekerheid. Maar ik herken dat gevoel wel: wéér alleen naar huis, morgen weer alleen opstaan etc. Ondanks dat je je zelf moet zijn, heb ik toch het idee dat ik iedere dag mezelf moet bewijzen naar de buitenwereld: kijk mij eens leuk zijn, heb je geen interesse in mij?!

Niemand hier zegt dat ze niet snappen dat hij het kut vindt. Of dat hij er af en toe over wil klagen.
Gaat erom hoe je er verder mee omgaat / wat je ermee doet of hoe je denkt over oorzaken/gevolg etc

Ik loop hier gewoon een plaatsvervangende depressie op.

Dit is het topic niet om depressies, psychische ziekten en andere diepliggende problemen te bespreken.

Als ik de laatste posts van Deezertje lees hoor ik mezelf gewoon praten circa 4/5 jaar geleden. Ben er inmiddels heilig van overtuigd dat het bij mij ook in m'n kop zat en met de juiste veranderingen in mijn houding/gedrag en werken aan zelfvertrouwen ben ik nu gelukkiger dan ooit.

en nee, ik heb geen relatie. en ja, ik reis bijvoorbeeld regelmatig alleen. Ik heb een aantal hele fijne mensen om me heen die mij het vertrouwen (hebben) geven en positief over mijn ideeën kunnen meedenken. De stap naar het onbekende is lastig maar maak heb gewoon, je hebt er zoveel profijt van.

Ga bijv. eens een paar dagen naar voor mijn part Amsterdam en ga slapen in een hostel. Zul je zien hoeveel mensen je ontmoet.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 15:39 schreef ElDinosaur het volgende:
Ik loop hier gewoon een plaatsvervangende depressie op.

Dit is het topic niet om depressies, psychische ziekten en andere diepliggende problemen te bespreken.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 15:21 schreef Deezertje het volgende:

En je hoeft niet meteen verliefd te worden op je 16e, maar als je jaren (ongewenst) single bent en er gewoon geen uitzicht is op een relatie of wat dan ook, werkt dat deprimerend. Ook al heb je maar 3 relaties van één maand gehad, op dat moment ervaar je geluk en succes. Het kan een enorme toevoeging aan je leven zijn als je samen een toekomst kan opbouwen, samen een opleiding afrond, een leuke baan vindt en lekker burgerlijk samenwonen, kinderen en trouwen. Dat geeft je houvast in het leven, je leeft érgens voor. Tuurlijk is niks zeker in het leven en kan het zo uit zijn, maar ook als je je prima in je eentje kan vermaken zonder partner, wil iedereen toch een beetje geliefd worden.

Ik zat van de week ook tussen allemaal stelletjes in die het samen gezellig hadden. Ik voelde me bar ellendig, maar naar de buitenwereld houdt ik me netjes groot anders knappen ze al af op je onzekerheid. Maar ik herken dat gevoel wel: wéér alleen naar huis, morgen weer alleen opstaan etc. Ondanks dat je je zelf moet zijn, heb ik toch het idee dat ik iedere dag mezelf moet bewijzen naar de buitenwereld: kijk mij eens leuk zijn, heb je geen interesse in mij?!

En iedere keer de wc-bril omhoog moeten doen. Niet je eigen tv programma's meer kunnen kijken, mee moeten naar de verjaardag van die schijtirritante neefjes van d'r, gezamenlijk boodschappen doen op zaterdagochtend, 's ochtends moeten wachten tot je de badkamer in kan om je bakkes in orde te maken voor werk, willekeurig gezeik aan horen omdat er iets niet goed is; je te veel of juist te weinig aandacht geeft, niet op tijd thuis bent na werk, niet even boodschappen kon doen na een 10 urige werkdag etcetc.

Hou toch eens op met het idealiseren van een relatie. Het is niet allemaal regenbogen en glittertjes zodra je iemand hebt gevonden waar je af en toe op mag kruipen.

Goffedomme, zie je nou wat er gebeurt.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 15:41 schreef Mandéra het volgende:
Als ik de laatste posts van Deezertje lees hoor ik mezelf gewoon praten circa 4/5 jaar geleden. Ben er inmiddels heilig van overtuigd dat het bij mij ook in m'n kop zat en met de juiste veranderingen in mijn houding/gedrag en werken aan zelfvertrouwen ben ik nu gelukkiger dan ooit.

en nee, ik heb geen relatie. en ja, ik reis bijvoorbeeld regelmatig alleen. Ik heb een aantal hele fijne mensen om me heen die mij het vertrouwen (hebben) geven en positief over mijn ideeën kunnen meedenken. De stap naar het onbekende is lastig maar maak heb gewoon, je hebt er zoveel profijt van.

Ga bijv. eens een paar dagen naar voor mijn part Amsterdam en ga slapen in een hostel. Zul je zien hoeveel mensen je ontmoet.

Leuk dat je jezelf kan vermaken (dat kan ik ook) maar ik ben gewoon toe aan liefde. Ja dat kan je niet afdwingen of plannen, maar ik wil ook verliefd worden op iemand en diegene op mij... Ik zou het vreselijk vinden om zo nog jaren door te gaan en weer zonder liefde eindigen. Ik kan mezelf dus al redelijk vermaken (vorige week sportkaart verlengd bijvoorbeeld).

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 15:53 schreef ElDinosaur het volgende:

[..]

En iedere keer de wc-bril omhoog moeten doen. Niet je eigen tv programma's meer kunnen kijken, mee moeten naar de verjaardag van die schijtirritante neefjes van d'r, gezamenlijk boodschappen doen op zaterdagochtend, 's ochtends moeten wachten tot je de badkamer in kan om je bakkes in orde te maken voor werk, willekeurig gezeik aan horen omdat er iets niet goed is; je te veel of juist te weinig aandacht geeft, niet op tijd thuis bent na werk, niet even boodschappen kon doen na een 10 urige werkdag etcetc.

Hou toch eens op met het idealiseren van een relatie. Het is niet allemaal regenbogen en glittertjes zodra je iemand hebt gevonden waar je af en toe op mag kruipen.

Goffedomme, zie je nou wat er gebeurt.

Weet ik, maar juist omdat ik dus al zo lang single ben zie ik die dingen ook niet echt als minpunt nu. Daarvoor moet ik dus weer een relatie krijgen om mijn beeld bij te stellen dat het als vrijgezel blijkbaar ook prima vertoeven is.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 15:21 schreef Deezertje het volgende:
En toch snap ik zijn depressie wel hoor. Ik was er vroeger ook totaal niet mee bezig, had zelfs niet eens in de gaten dat ik vrijgezel was. Tot op een gegeven iedereen om me heen verkering kreeg, weer uit elkaar gingen en sommige zijn gaan samenwonen en verder. Toen werd me ineens duidelijk hoe 'alleen' je op de wereld bent als je niet de leuke dingen in het leven met iemand kan delen. Als mensen ineens die ware gevonden hebben, hebben ze jou ook vaak niet meer nodig. Ook het gemak hoe sommige binnen een paar weken weer verliefd waren en omgingen met relaties of meisjes gebruikte voor enkel het genot. Als het blijkbaar zo makkelijk is, waarom lukt mij t dan niet?

En je hoeft niet meteen verliefd te worden op je 16e, maar als je jaren (ongewenst) single bent en er gewoon geen uitzicht is op een relatie of wat dan ook, werkt dat deprimerend. Ook al heb je maar 3 relaties van één maand gehad, op dat moment ervaar je geluk en succes. Het kan een enorme toevoeging aan je leven zijn als je samen een toekomst kan opbouwen, samen een opleiding afrond, een leuke baan vindt en lekker burgerlijk samenwonen, kinderen en trouwen. Dat geeft je houvast in het leven, je leeft érgens voor. Tuurlijk is niks zeker in het leven en kan het zo uit zijn, maar ook als je je prima in je eentje kan vermaken zonder partner, wil iedereen toch een beetje geliefd worden.

Ik zat van de week ook tussen allemaal stelletjes in die het samen gezellig hadden. Ik voelde me bar ellendig, maar naar de buitenwereld houdt ik me netjes groot anders knappen ze al af op je onzekerheid. Maar ik herken dat gevoel wel: wéér alleen naar huis, morgen weer alleen opstaan etc. Ondanks dat je je zelf moet zijn, heb ik toch het idee dat ik iedere dag mezelf moet bewijzen naar de buitenwereld: kijk mij eens leuk zijn, heb je geen interesse in mij?!

Je maakt het jezelf wel moeilijk, en als jij je op deze manier steeds weer in zulke posities wringt blijf je jezelf teleurstellen. Is het niet verstandiger om eerst aan jezelf te werken en eerst wat goede vrienden te maken die je hierin kunnen begeleiden?

Hoe zit je verdere sociale leven in elkaar? Heb je regelmatig sociaal contact? Heb je goede vrienden waarmee je op kan trekken?

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 15:54 schreef Deezertje het volgende:

[..]

Leuk dat je jezelf kan vermaken (dat kan ik ook) maar ik ben gewoon toe aan liefde. Ja dat kan je niet afdwingen of plannen, maar ik wil ook verliefd worden op iemand en diegene op mij... Ik zou het vreselijk vinden om zo nog jaren door te gaan en weer zonder liefde eindigen. Ik kan mezelf dus al redelijk vermaken (vorige week sportkaart verlengd bijvoorbeeld).

Dat was niet de kern van mijn boodschap eigenlijk.

Je moet echt aan jezelf gaan werken voordat je kunt gaan denken aan meer zoals een relatie kerel...

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 16:19 schreef syndroom het volgende:

[..]

Je maakt het jezelf wel moeilijk, en als jij je op deze manier steeds weer in zulke posities wringt blijf je jezelf teleurstellen. Is het niet verstandiger om eerst aan jezelf te werken en eerst wat goede vrienden te maken die je hierin kunnen begeleiden?

Hoe zit je verdere sociale leven in elkaar? Heb je regelmatig sociaal contact? Heb je goede vrienden waarmee je op kan trekken?

Ik zoek die stelletjes niet zelf op he, soms zit je er gewoon tussen. Maar je merkt wel dat je als single sommige plekken beter kunt mijden want als je daar alleen komt wordt je instant-depri...

Nee heb ik niet, In de zomer ging ik dus op stap met wat oud-klasgenoten maar daar niks meer van gehoord (had nog wel bericht gestuurd, zal binnenkort nog eens doen). En flirten of een relatie opbouwen zonder vrienden is natuurlijk ook niet al te makkelijk, knappen de dames vaak op af he... daarom moet je jezelf ook eerst leuk en interessant maken zodat ze dat niet meer uitmaakt.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 14:47 schreef ook_gek het volgende:

[..]

Ja en dat gaat dus niet zeg je zelf door je persoonlijkheidsstoornis waar geen behandeling voor is of medicijnen voor zij . Kut voor je natuurlijk maar dat zijn volgens jou zelf de harde feiten.

Maar weet je wat het allemaal is. Je loopt alleen te wijzen naar andere, medicijnen, geestelijke problemen en andere moeten maar goed oplossingen zoeken. Makkelijk natuurlijk om te doen maar kom op zeg. Je bent toch geen zacht gekookt eitje?

Jij weet zelf best wel wat je wel en niet kan en leuk en niet leuk vind. Dus ipv wijzen kijk eens in de spiegel en ga het zelf eens doen en proberen. En wees ook eerlijk naar je zelf. Als ik het zo lees is wat jij wil niet haalbaar.

Jij kent me niet en je weet helemaal niet wat ik wel en niet doe. Dat met die medicatie en problemen is maar een klein dingetje van een veel groter geheel waar ik mee bezig ben.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 15:54 schreef Deezertje het volgende:

[..]

Leuk dat je jezelf kan vermaken (dat kan ik ook) maar ik ben gewoon toe aan liefde. Ja dat kan je niet afdwingen of plannen, maar ik wil ook verliefd worden op iemand en diegene op mij... Ik zou het vreselijk vinden om zo nog jaren door te gaan en weer zonder liefde eindigen. Ik kan mezelf dus al redelijk vermaken (vorige week sportkaart verlengd bijvoorbeeld).

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 15:56 schreef Deezertje het volgende:

[..]

Weet ik, maar juist omdat ik dus al zo lang single ben zie ik die dingen ook niet echt als minpunt nu. Daarvoor moet ik dus weer een relatie krijgen om mijn beeld bij te stellen dat het als vrijgezel blijkbaar ook prima vertoeven is.

Lees je eigen post en onze post dan NOG eens door.

Je bent net een kind wat niet dat ene koekje krijgt en de andere kinderen wel... want wie vraagt... wordt over geslagen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 15:41 schreef Mandéra het volgende:
Als ik de laatste posts van Deezertje lees hoor ik mezelf gewoon praten circa 4/5 jaar geleden. Ben er inmiddels heilig van overtuigd dat het bij mij ook in m'n kop zat en met de juiste veranderingen in mijn houding/gedrag en werken aan zelfvertrouwen ben ik nu gelukkiger dan ooit.

en nee, ik heb geen relatie. en ja, ik reis bijvoorbeeld regelmatig alleen. Ik heb een aantal hele fijne mensen om me heen die mij het vertrouwen (hebben) geven en positief over mijn ideeën kunnen meedenken. De stap naar het onbekende is lastig maar maak heb gewoon, je hebt er zoveel profijt van.

Ga bijv. eens een paar dagen naar voor mijn part Amsterdam en ga slapen in een hostel. Zul je zien hoeveel mensen je ontmoet.

Heel herkenbaar inderdaad qua gedachten. Overigens is reizen (en in hostels slapen) in mijn ogen de beste manier om je sociaal te ontwikkelen, ervaring op te doen op sociaal gebied en daarnaast nog contacten over de hele wereld op te doen ook. Ik doe dit nu al een paar jaar en elke keer weer hou ik er buiten de leuke tijd en mooie ervaringen ook contacten aan over. Dat kan ik dan ook iedereen aanraden.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 16:32 schreef K44S het volgende:

[..]

[..]

Lees je eigen post en onze post dan NOG eens door.

Je bent net een kind wat niet dat ene koekje krijgt en de andere kinderen wel... want wie vraagt... wordt over geslagen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Tja, das ook het lastige... in het leven kan je vrijwel alles probleemloos verkrijgen, behalve... echte liefde. Ik wil gewoon voorkomen dat ik straks pas op mijn 30ste nog een keer een relatie krijg (en indirect tot die tijd nog vrijgezel dus). Dan zit je meteen in een heel andere levensfase als het goed is en date je toch met andere dames die zelf al ontplooit zijn, bagage hebben uit eerdere relaties etc. Maar zoals ik vorige week ook al zei: binnen niet al te lange tijd zeg ik het studieleven vaarwel en dan moet ik dus nóg een stap meer mijn best doen om onder de mensen te blijven want dan valt school, een bron waar veel relaties ontstaan, af. Kom je in het echte leven, de werkvloer, tussen alle happy mensen met een zwangere partner en papadagen...

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 16:31 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Jij kent me niet en je weet helemaal niet wat ik wel en niet doe.

Dat klopt dus moet ik afgaan op wat ik lees en wat jij zegt.

quote:

Dat met die medicatie en problemen is maar een klein dingetje van een veel groter geheel waar ik mee bezig ben.

Je geeft zelf aan dat er voor 1 probleem geen medicatie en behandelingen zijn en voor een ander probleem zware medicijnen waar je dood aan kan gaan. Dat noem ik geen kleine dingen.

Je wilt het leuk en gezellig hebben maar dat gaat voor 95% niet wegens je persoonlijkheidsstoornis. Dan houd het toch gewoon op voor 95%?

Maar weet je. Jij hoort hier met dat soort problemen helemaal niet thuis in dit topic naar mijn mening. Dit gaat over versieren. Niet over depressies, psychische klachten en medicijnen. En andere psychische klachten die je belemmeren in een normaal sociaal leven.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 16:52 schreef Deezertje het volgende:

[..]

Tja, das ook het lastige... in het leven kan je vrijwel alles probleemloos verkrijgen, behalve... echte liefde. Ik wil gewoon voorkomen dat ik straks pas op mijn 30ste nog een keer een relatie krijg (en indirect tot die tijd nog vrijgezel dus). Dan zit je meteen in een heel andere levensfase als het goed is en date je toch met andere dames die zelf al ontplooit zijn, bagage hebben uit eerdere relaties etc. Maar zoals ik vorige week ook al zei: binnen niet al te lange tijd zeg ik het studieleven vaarwel en dan moet ik dus nóg een stap meer mijn best doen om onder de mensen te blijven want dan valt school, een bron waar veel relaties ontstaan, af. Kom je in het echte leven, de werkvloer, tussen alle happy mensen met een zwangere partner en papadagen...

School of werk, het zal niet veel uitmaken. Eerst ben je de freak van de school en dan de freak van het bedrijf om het even plat te zeggen. Wil je niet teleurstellen maar het is vrijwel het zelfde.

De tip van een hostel vind ik trouwens wel erg goed. Waarom doe je dat niet?

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 16:52 schreef Deezertje het volgende:

[..]

Tja, das ook het lastige... in het leven kan je vrijwel alles probleemloos verkrijgen, behalve... echte liefde. Ik wil gewoon voorkomen dat ik straks pas op mijn 30ste nog een keer een relatie krijg (en indirect tot die tijd nog vrijgezel dus). Dan zit je meteen in een heel andere levensfase als het goed is en date je toch met andere dames die zelf al ontplooit zijn, bagage hebben uit eerdere relaties etc. Maar zoals ik vorige week ook al zei: binnen niet al te lange tijd zeg ik het studieleven vaarwel en dan moet ik dus nóg een stap meer mijn best doen om onder de mensen te blijven want dan valt school, een bron waar veel relaties ontstaan, af. Kom je in het echte leven, de werkvloer, tussen alle happy mensen met een zwangere partner en papadagen...

Wat is er mis met vrijgezel zijn?
Ik denk dat jij eerst (cliché matig maar 100% waar) eerst maar eens op je zelf verliefd moet worden.

En so what als je pas op je 30 een chick hebt.... met een kind ....voel je echt niks van hoor.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 16:56 schreef ook_gek het volgende:

[..]

Dat klopt dus moet ik afgaan op wat ik lees en wat jij zegt.

[..]

Je geeft zelf aan dat er voor 1 probleem geen medicatie en behandelingen zijn en voor een ander probleem zware medicijnen waar je dood aan kan gaan. Dat noem ik geen kleine dingen.

Je wilt het leuk en gezellig hebben maar dat gaat voor 95% niet wegens je persoonlijkheidsstoornis. Dan houd het toch gewoon op voor 95%?

Maar weet je. Jij hoort hier met dat soort problemen helemaal niet thuis in dit topic naar mijn mening. Dit gaat over versieren. Niet over depressies, psychische klachten en medicijnen. En andere psychische klachten die je belemmeren in een normaal sociaal leven.

Ik slik die medicatie niet dus voor mij is het nog wel een klein ding. Mijn persoonlijkheidsstoornis is het ook niet hetgeen waar het om draait.
Jij hoort hier ook niet thuis als niet doorhebt dat het in eerste instantie maar om iets ging wat ik even als een kanttekening erbij zette. Ik kan er niks aan doen dat mensen daarover gaan door vragen.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 17:00 schreef K44S het volgende:

[..]

Wat is er mis met vrijgezel zijn?
Ik denk dat jij eerst (cliché matig maar 100% waar) eerst maar eens op je zelf verliefd moet worden.

En so what als je pas op je 30 een chick hebt.... met een kind ....voel je echt niks van hoor.

Als ik af en toe een ONS zou hebben niks. Maar dat heb ik niet... En verliefd op mezelf... tja wanneer ben je dat?

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 17:03 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Ik slik die medicatie niet dus voor mij is het nog wel een klein ding. Mijn persoonlijkheidsstoornis is het ook niet hetgeen waar het om draait.
Jij hoort hier ook niet thuis als niet doorhebt dat het in eerste instantie maar om iets ging wat ik even als een kanttekening erbij zette. Ik kan er niks aan doen dat mensen daarover gaan door vragen.

Dan onderschat jij heel erg je problemen. Want als jij 95% van de tijd geen sociaal contact kan hebben / verdragen is dat wel degelijk een heel groot probleem. En zal jij nooit normaal een relatie kunnen onderhouden net als een normaal sociaal leven opbouwen. En laten dat nou net de funderingen zijn van een relatie en versieren. En daar draait dit topic om, versieren.

Het lijkt me beter als omliggende problemen in de lotgenoten/specialistentopics worden besproken, want dit schiet niet op en is alleen maar offtopic.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 16:30 schreef Deezertje het volgende:

[..]

Ik zoek die stelletjes niet zelf op he, soms zit je er gewoon tussen. Maar je merkt wel dat je als single sommige plekken beter kunt mijden want als je daar alleen komt wordt je instant-depri...

Nee heb ik niet, In de zomer ging ik dus op stap met wat oud-klasgenoten maar daar niks meer van gehoord (had nog wel bericht gestuurd, zal binnenkort nog eens doen). En flirten of een relatie opbouwen zonder vrienden is natuurlijk ook niet al te makkelijk, knappen de dames vaak op af he... daarom moet je jezelf ook eerst leuk en interessant maken zodat ze dat niet meer uitmaakt.

Ik denk dat je beter andere 'vrienden' kunt gaan zoeken. Als ze zelf niet eens de moeite nemen om je een berichtje terug te sturen, zelf initiatief te nemen, jou uitnodigen bijvoorbeeld, krijg ik een beetje de indruk dat het allemaal een beetje van een kant komt. Je kan dan wel blijven berichtjes sturen maar dan zul je ook bij jezelf te rade moeten gaan of er dan wel sprake is van een gelijkwaardige vriendschap.

Maar ik kan je dilemma ook wel begrijpen als jij al moeite hebt om contact te leggen en om vrienden te maken dat jij dit dan maar voor lief neemt.

Het is zomaar de indruk die ik opmaak uit je post, weet niet of ik er totaal naast zit?

[ Bericht 2% gewijzigd door syndroom op 27-08-2015 17:45:41 ]

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 17:11 schreef motorbloempje het volgende:
Het lijkt me beter als omliggende problemen in de lotgenoten/specialistentopics worden besproken, want dit schiet niet op en is alleen maar offtopic.

Sociale vaardigheden en versieren heeft toch alles met elkaar te maken? Je kunt niet ontkennen dat er geen verband is.

Juist deze omliggende problemen belemmeren deze mensen in het versieren.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 17:24 schreef syndroom het volgende:

[..]

Sociale vaardigheden en versieren heeft toch alles met elkaar te maken? Je kunt niet ontkennen dat er geen verband is.

Juist deze omliggende problemen belemmeren deze mensen in het versieren.

Niet de problematiek die veel te groot is om in dit topic te worden besproken zonder direct gigantisch offtopic te gaan/te focusen op een specifiek persoon. Om het simpel te houden, zo'n reeks als deze is voor de gemiddelde verlegen heer/dame die neit zo goed weet hoe hij/zij iemand moet benaderen. De mensen met zware psychologische/psychische achtergronden ga je hier toch niet kunnen helpen, dus dat wordt dan alleen maar geërger beide kanten op.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 17:25 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Niet de problematiek die veel te groot is om in dit topic te worden besproken zonder direct gigantisch offtopic te gaan/te focusen op een specifiek persoon.

R&P / Hoe vreemd is het om op 25 jarige leeftijd nog maagd te zijn? #3

Waar kunnen mensen dan wel terecht? Dit soort problemen zijn nou eenmaal complex.

De topics over depressies en persoonlijkheidsstoornissen bijvoorbeeld.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 16:58 schreef ook_gek het volgende:

[..]

School of werk, het zal niet veel uitmaken. Eerst ben je de freak van de school en dan de freak van het bedrijf om het even plat te zeggen. Wil je niet teleurstellen maar het is vrijwel het zelfde.

De tip van een hostel vind ik trouwens wel erg goed. Waarom doe je dat niet?

Je kunt hem nu wel mooi in het diepe gooien maar hoe voorkom je dat hij straks weer teleurgesteld thuis komt omdat het niet is gegaan zoals hij het voor ogen had. De omgeving is wel goed maar dan zul je ook moeten kunnen presteren, anders zet hij alleen zichzelf voor lul.

Nog meer faalervaringen gun ik hem ook niet.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2015 17:07 schreef Deezertje het volgende:

[..]

Als ik af en toe een ONS zou hebben niks. Maar dat heb ik niet... En verliefd op mezelf... tja wanneer ben je dat?

Ik snap je niet meer...
Wil je nou simpel weg seks... of wil je een relatie.

Verliefd worden op jezelf = niet meer iemand nodig hebben.

Jij wilt een relatie als ding in je leven, niet als toevoeging.

Maar hoe vaak dat al gezegd is tegen je....Mijn laatste tip is: Zoek iets in je leven waar je de focus van het MOETEN HEBBEN van een relatie lekker weg valt. Ga vrijwilligers werk doen in een bar ofzo.