Het verband met TTIP ontgaat me enigszins, maar het is in ieder geval belangrijk te benadrukken dat toegang tot gezond voedsel hier niet het kernprobleem is. Als gezond voedsel duur zou zijn, of als TTIp dit voedsel duurder zou maken, dan zou er ergens wel sprake zijn van een serieus issue. Een bos wortelen, of een ros tomaten, kost vooralsnog twee keer niets.quote:Op zaterdag 29 augustus 2015 09:21 schreef Lyrebird het volgende:
[..]
Je gaat zeker niet zo veel om met de tokkies van deze wereld? Er gaat een wereld voor je open.
Er zijn mensen die iedere dag een heel blik met knakworsten opeten. Gebrek aan kennis, niet beter willen weten.
Dat is zeker niet waar, maar dat bewaar ik dan maar voor een andere discussie. Ongezond voedsel wordt juist enorm gesubsidieerd. Bekijk eens de documentaire Food Inc voor een inleiding.quote:Op zaterdag 29 augustus 2015 05:30 schreef De_Kaas- het volgende:
Ik heb zelden zulke grote onzin gelezen. Als je een beetje fatsoenlijk inkoopt in de supermarkt is gezond minstens zo goedkoop als tokkievoedsel.
Is het dan niet raar en verontrustend dat mensen bewust voor kleding kiezen waarmee ze zich identificeren met de laagste sociale klassen, denk aan afgezakte broeken, die in de VS door gevangenen worden gedragen? Mensen hebben genoeg geld om in een pak rond te lopen.quote:Op vrijdag 28 augustus 2015 19:09 schreef Bram_van_Loon het volgende:
[..]
Dat verklaart waarom vroeger de kleding zoveel meer werd gebruikt om aan te geven tot welke economische klasse je behoorde terwijl tegenwoordig kleding vooral wordt gebruikt om aan te geven tot welke sociale klasse je behoort (op wat mensen die een Italiaans maatpak dragen na).
Het is verontrustend dat veel jongeren zich identificeren met A terwijl het beter voor hen is om zich te identificeren met B en dat het in veel gevallen zelfs niet wordt aangemoedigd om je met B te identificeren.quote:Op zondag 30 augustus 2015 07:04 schreef Lyrebird het volgende:
[..]
Is het dan niet raar en verontrustend dat mensen bewust voor kleding kiezen waarmee ze zich identificeren met de laagste sociale klassen, denk aan afgezakte broeken, die in de VS door gevangenen worden gedragen? Mensen hebben genoeg geld om in een pak rond te lopen.
quote:Op zaterdag 29 augustus 2015 05:30 schreef De_Kaas- het volgende:
Ik heb zelden zulke grote onzin gelezen. Als je een beetje fatsoenlijk inkoopt in de supermarkt is gezond minstens zo goedkoop als tokkievoedsel.
Dat klopt! Ik raad iedereen aan om naar die documentaire te kijken, typ het in op Youtube en je vindt het meteen.quote:Op zaterdag 29 augustus 2015 10:59 schreef Klopkoek het volgende:
[..]
Dat is zeker niet waar, maar dat bewaar ik dan maar voor een andere discussie. Ongezond voedsel wordt juist enorm gesubsidieerd. Bekijk eens de documentaire Food Inc voor een inleiding.
quote:Op zondag 30 augustus 2015 16:01 schreef Bram_van_Loon het volgende:
[..]
[..]
Dat klopt! Ik raad iedereen aan om naar die documentaire te kijken, typ het in op Youtube en je vindt het meteen.
Daaraan gerelateerd, maar dat heeft itt voedsel weinig met TTIP te maken, 'bewegen' en sport is ook een luxe. Qua tijd (vrij in het weekend) en qua geld. Zie laatste alinea.quote:Op zondag 30 augustus 2015 16:01 schreef Bram_van_Loon het volgende:
[..]
[..]
Dat klopt! Ik raad iedereen aan om naar die documentaire te kijken, typ het in op Youtube en je vindt het meteen.
Het is nog beter om je met niemand anders dan jezelf te identificeren.quote:Op zondag 30 augustus 2015 16:00 schreef Bram_van_Loon het volgende:
[..]
Het is verontrustend dat veel jongeren zich identificeren met A terwijl het beter voor hen is om zich te identificeren met B en dat het in veel gevallen zelfs niet wordt aangemoedigd om je met B te identificeren.
Laten we er daarom in ieder geval naar streven om zoveel mogelijk van publiek geld de faciliteiten (sportzalen en sportvelden) te betalen zodat voor de minder vermogende sporters enkel nog de kledingskosten resteert. Uiteraard dit onder de strikte voorwaarden dat de clubs die er gebruik van maken allinclusive zijn.quote:Op maandag 31 augustus 2015 14:11 schreef Klopkoek het volgende:
[..]
Daaraan gerelateerd, maar dat heeft itt voedsel weinig met TTIP te maken, 'bewegen' en sport is ook een luxe. Qua tijd (vrij in het weekend) en qua geld. Zie laatste alinea.
http://www.sponsorreport.(...)-nocnsf-lopen-terug/
Bron: Follow the moneyquote:Claim 2: TTIP zorgt voor meer banen. Feit of fabel?
Een belangrijke claim van de voorstanders van het handelsverdrag TTIP is dat meer handel voor meer banen zal zorgen. Een mooi vooruitzicht, maar klopt het ook? Deel twee in feiten en fabels over TTIP.
De logica achter TTIP is dat meer handel zorgt voor meer banen. Ervaringen uit het verleden met vrijhandelsverdragen, zoals NAFTA (het handelsverdrag tussen Mexico, de VS en Canada), leren ons grote vraagtekens te zetten bij deze bewering. Want meer handel en export kan ook leiden tot verlies van banen en een verslechtering van arbeidsomstandigheden. Volgens Europees handelscommissaris Cecilia Malmström is het heel simpel: ‘Meer open markten zorgen voor nieuwe exportkansen en dat schept werkgelegenheid. Vijf miljoen mensen in de EU hebben een baan dankzij onze export naar de VS. We willen graag meer van dat soort banen en TTIP geeft daarvoor een impuls’.
De Europese Commissie presenteert TTIP dan ook als een grote banenmotor die zal zorgen voor 2,2 miljoen nieuwe banen wereldwijd. Honderdduizenden in Europa en één miljoen in de VS. Voor Nederland is de voorspelling dat TTIP op termijn 29.535 banen zal opleveren. Uitspraak Rutte, Nieuwsuur.
Maar levert TTIP wel meer banen op? De Europese Commissie zegt dat als we kijken naar omzet en werkgelegenheid elk miljard aan handel in de EU goed is voor ongeveer 15.000 banen. Dan is de rekensom: TTIP levert in de prognoses ¤ x miljard extra op aan exporten, en dus neemt het aantal banen in de EU dan met ‘idem’ zoveel miljoen toe.
Het Centre for Economic Policy Research (CEPR) bracht voor de Europese Commissie de verwachte kosten en baten van TTIP in kaart. Zij gaat er voor het gemak van uit dat extra winsten van bedrijven besteed worden aan het aannemen van nieuw personeel. De Europese vakbondskoepel ETUC heeft felle kritiek op deze aanname. Want waarom wordt er blind van uitgegaan dat dit geld gaat naar het creëren van nieuwe banen in plaats van winstuitkeringen voor aandeelhouders? Die kritiek wordt verder onderbouwd door een onderzoek van econoom Jeronim Capaldo die is verbonden aan de gerenommeerde TUFTS University in de Amerikaanse staat Massachusetts.
TTIP zou geen banen opleveren, maar 600.000 arbeidsplaatsen kosten
Capaldo baseert zich op dezelfde cijfers als de rapporten van de EC, maar hij komt tot radicaal andere conclusies: TTIP zou geen banen opleveren, maar 600.000 arbeidsplaatsen kosten. En in Noord-Europa zouden werknemers er, vanwege ontslag en de neerwaartse druk op lonen, gemiddeld ¤ 4.800 op achteruit gaan. De uitkomsten van Capaldo komen overeen met ervaringen van vergelijkbare handelsverdragen uit het verleden (zie kader). Zelfs het CEPR moet toegeven dat zeker op de korte termijn de werkloosheid zal toenemen. Door het TTIP-verdrag zullen sommige sectoren mensen ontslaan en andere sectoren juist mensen aannemen (en het kost natuurlijk tijd – en geld – om een nieuwe baan te vinden.) Het CEPR schat dat door TTIP in Europa 6 op de 1.000 werknemers − of tussen de 430.000 en 1,1 miljoen mensen werkloos zullen raken, in ieder geval tijdelijk. Vooral oudere en laagopgeleide werknemers lopen het risico om langdurig werkloos te raken. Het is immers lastig om zo maar even te wisselen van vakgebied.
Snelweg naar slechtere arbeidsomstandigheden
De vakcentrale FNV betitelt TTIP als een ‘snelweg naar slechtere arbeidsomstandigheden in Europa’. Belangrijke beschermende binnenlandse wet- en regelgeving wordt in TTIP vooral beschouwd als een hindernis die moet worden geëlimineerd. Deze logica dreigt de fundamentele rechten van werknemers aan te tasten.
De Europese vakbeweging ETUC waarschuwt dan ook dat de VS de internationale arbeids- standaarden van de International Labour Organisation (ILO) niet erkent en dat het regelmatig fundamentele arbeidsrechten schendt. Ook in Europa zet het bedrijfsleven de politiek onder druk om arbeid te flexibiliseren en het ontslagrecht te versoepelen. Om concurrerend te blijven met de VS, waar het minimumloon en de arbeidsstandaarden lager liggen, zou zo een race to the bottom ontstaan, een neerwaartse spiraal richting de laagste standaard.
Handelsverdragen leiden tot toenemende ongelijkheid
Europese en Amerikaanse vakbonden wijzen verder op de ervaringen met NAFTA, dat net als TTIP was gericht op liberalisering en deregulering van handel en investeringen. Dit soort verdragen kent sterke en afdwingbare rechten voor internationaal opererende bedrijven en investeerders. Maar arbeidsrechten worden op geen enkele manier bindend vastgelegd. Daarom zien we dat onder NAFTA de handel toenam, de bedrijfswinsten enorm stegen, maar dat de lonen omlaag gingen in alle bij het verdrag betrokken landen. Werknemers zien hier dus niets van terug: de ongelijkheid is in de VS, Canada en Mexico toegenomen en ook de niveaus van sociale bescherming zijn daar gedaald.
De Amerikaanse bonden stellen dat vrijhandelsverdragen het moeilijk, en soms zelfs onmogelijk, maken om sociaal beleid op te stellen dat gericht is op een eerlijker verdeling van de welvaart. Zij waarschuwen op basis van de ervaringen met NAFTA ook voor verplaatsing van (Amerikaanse) werkgelegenheid naar die Europese lidstaten waar arbeidsbescherming en lonen lager liggen dan in de rest van de EU, zoals in Polen, Roemenië, Bulgarije en Slowakije.
TTIP zal zeker niet de pijnloze stimulans voor economische groei en welvaartsstijging betekenen die voorstanders ons graag beloven. Vrijhandelsverdragen zijn misschien goed voor de bedrijfswinsten, maar slecht nieuws voor werknemers en het aantal banen.
Voorspellingen over banengroei als gevolg van vrijhandelsverdragen zwaar overtrokken
Bij het in 2013 afgesloten vrijhandels- verdrag tussen Zuid-Korea en de VS (KORUS) en het NAFTA-verdrag uit 1994 tussen Canada, de VS en Mexico bleef de voorspelde banengroei uit. Zo heeft het KORUS-verdrag geen 70.000 nieuwe banen opgeleverd, maar 40.000 arbeidsplekken gekost. En in plaats van dat er onder NAFTA 200.000 nieuwe banen bij kwamen, moest er een speciaal fonds worden opgericht om de miljoenen (dankzij het verdrag) ontslagen werknemers op te vangen. Volgens het Economic Policy Institute heeft het handelstekort met Mexico gezorgd voor het verlies van 682.900 banen in de VS. In Mexico raakten 1,1 miljoen boeren hun land kwijt en daalden de lonen met 16 procent.
Deze publicatie kwam tot stand door de samenwerking tussen de journalisten Sophia Beunder, Bas van Beek en Jilles Mast van Platform Authentieke Journalistiek (PAJ), Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) en het Transnational Institute (TNI).
Bron: Follow the moneyquote:Claim 3: de standaarden worden door #TTIP niet verlaagd. Feit of fabel?
Het grote transatlantische handelsverdrag TTIP zou de standaarden aan weerszijden van de Oceaan niet verlagen, stellen de voorstanders. Vandaag wordt deze claim tegen het licht gehouden
De Europese Commissie claimt dat onze standaarden niet onderhandelbaar zijn. Toch weten we dat door TTIP regelgeving wordt afgezwakt en naar beneden bijgesteld. Dat gebeurt zelfs nu al, nog voordat het verdrag in werking is getreden.
Wanneer het gaat om handelsverdragen, denk je niet snel aan onderwerpen zoals voedselveiligheid en chemicaliën. Toch gaat TTIP minder om het wegnemen van traditionele handelsbarrières als import- en exportbelastingen en quota’s, maar steeds meer om het gelijktrekken van regelgeving. Het doel is om een ‘gelijk speelveld’ te creëren waar bedrijven volgens dezelfde regels met elkaar kunnen concurreren.
Handelsbarrières, zoals verschillen in milieu- en voedselstandaarden, zitten hierbij in de weg. Volgens de Commissie is het uitgangspunt van de onderhandelingen om te zien waar de regelgeving van de EU en de VS onnodig uiteenlopen.
Er zijn fundamentele verschillen in de bestaande regelgeving, desondanks verzekert handelscommissaris Cecilia Malmström ons dat ‘het gelijkschakelen van Europese en Amerikaanse regels niet ten koste gaat van het milieu, de gezondheid, veiligheid of consumentenbescherming.’ De Commissie noemt onze standaarden ononderhandelbaar.
Verschillende benadering van veiligheid
De kern van het probleem zit in de manier waarop Europa en de VS omgaan met veiligheid. In de EU bestaat het voorzorgsprincipe dat inhoudt dat een stof verboden is, tenzij is bewezen dat deze niet schadelijk is voor mens en/of milieu. In de VS is dit omgekeerd: een stof wordt alleen verboden als wetenschappelijk bewezen is dat deze schadelijk is. Het verschil in benadering is de reden dat regelgeving in de EU vaak veel strikter is dan in de VS. De onderhandelaars kunnen hier op twee manieren mee omgaan, door de regels te ‘harmoniseren’ (lees: hetzelfde te maken) of door elkaars regelgeving te erkennen als gelijkwaardig. Zowel harmonisering als wederzijdse erkenning zal leiden tot lagere standaarden. Het is onmogelijk om regelgeving gelijk te trekken zonder Europese of Amerikaanse standaarden aan te tasten. Elk mogelijk resultaat van de onderhandelingen zal per definitie tussen eerdere standaarden in liggen, wat een verlaging van de hoogste standaard betekent. Ook minister Ploumen lijkt dit te begrijpen wanneer ze zegt: ‘Ik ben er in het algemeen op tegen als het laagste punt het compromis zou worden. Ik sluit niet uit dat je dat soms bij een deelonderwerp moet doen.’
Wederzijdse erkenning van standaarden zal leiden tot een race to the bottom
Om de problemen van harmonisering te omzeilen spreken onderhandelaars ook wel over ‘wederzijdse erkenning’ van elkaars standaarden en regelgeving. Dit betekent in de praktijk dat Amerikaanse producten die niet aan Europese standaarden voldoen toch hun weg naar de Europese markt vinden (en andersom). Wederzijdse erkenning zal daarnaast leiden tot een race to the bottom. Bedrijven die aan hogere eisen moeten voldoen, zullen ook hogere productiekosten hebben, en kunnen daardoor niet concurreren met minder gereguleerde en dus goedkopere producten. In de praktijk is de kans daarom groot dat door wederzijdse erkenning de laagste standaard uiteindelijk de norm wordt.
Lagere standaarden aan beide kanten van de oceaan
Juist in de sectoren waar de regelgeving van de EU en de VS het meest uiteenloopt, landbouw en chemie, valt de meeste winst te behalen en zijn de belangen van de industrie het grootst. Zo zijn er op basis van het genoemde voorzorgsprincipe in de EU op het gebied van cosmetica 1.377 chemische stoffen verboden tegenover 11 in de VS.
De voornaamste voorstanders van harmonisering van regelgeving zijn dan ook de chemische en de landbouwindustrie aan beide zijden van de oceaan. De belangen van deze industrieën om hun winsten te vergroten, staan haaks op het belang dat burgers hebben bij hoge standaarden. Ook individuele staten in de VS vrezen voor aantasting van hun standaarden. Op dit moment gaat wetgeving om milieu- en arbeidsnormen te beschermen in veel staten verder dan wat op nationaal niveau mogelijk is. Zo hebben dertig Amerikaanse staten strengere regels rondom het gebruik van gevaarlijk chemisch materiaal dan op nationaal niveau bestaan. De EU dringt erop aan dat de in TTIP vastgelegde afspraken ook gaan gelden voor individuele staten. Er wordt gevreesd dat bestaande regels worden aangetast als door de centrale overheid in TTIP lagere normen worden afgesproken.
Standaarden nu al verlaagd
Op dit moment is al duidelijk dat standaarden niet alleen in de toekomst kunnen worden verlaagd. Het gebeurt nu al. Om de TTIP-onderhandelingen soepeler te laten verlopen is de Europese richtlijn voor hormoonverstorende stoffen vertraagd (zie kader), het vervuilende label voor teerzandolie geschrapt (zie later claim 6) en het verbod op het gebruik van melkzuur in de vleesverwerkingsindustrie opgeheven. En er zijn nog meer voorbeelden.
Europarlementariër Marietje Schaake die zich openlijk achter het handelsverdrag schaart, bevestigt dit. Ze doet de vrees dat TTIP zou leiden tot de verlaging van Europese standaarden af als ‘een spin die maar doorgezet wordt.’ Maar op haar eigen blog schrijft Schaake: ‘Het verbod op melkzuur is opgeheven om vertrouwen te kweken bij de Amerikanen’. Nu en in de toekomst zal TTIP leiden tot toenemende druk om standaarden te verlagen. Daar waar de belangen van de industrie het grootst zijn, neemt ook de druk op consumenten en voedselveiligheid toe.
TTIP: gevaar voor gezondheid en veiligheid
Hormoonverstorende stoffen zijn chemicaliën die in verband worden gebracht met het veroorzaken van kanker, diabetes en overgewicht. Er zijn bijna duizend van dit soort stoffen geïdentificeerd die op vele manieren worden toegepast, variërend van pesticiden tot cosmetica. Daarom begon de EU in 2009 aan een richtlijn die het gebruik hiervan zoveel mogelijk moet beperken. Door een intensieve lobby vanuit de chemiesector is deze wetgeving nog altijd niet van kracht. De gebruikte strategieën: het overdrijven van de kosten van de invoering van de richtlijn, het in diskrediet brengen van wetenschappelijk onderzoek dat een verbod op deze schadelijke stoffen ondersteunt en het inzetten van bureaucratische middelen om tijd te rekken. TTIP is nieuw in het arsenaal van het bedrijfsleven en wordt dankbaar ingezet om de inhoud van de richtlijn af te zwakken. TTIP gaat ten slotte om het zoveel mogelijk gelijkschakelen van de Europese en Amerikaanse wetgeving. Een nieuwe richtlijn rondom hormoonverstorende stoffen in de EU staat haaks op deze doelstelling, aldus de Amerikaanse belangenorganisatie van de chemische industrie. Zij aan zij met Europese chemiegiganten als Bayer en BASF verzetten zij zich tegen de richtlijn vanwege ‘de vergaande negatieve gevolgen voor mondiale handel’.
Deze publicatie kwam tot stand door de samenwerking tussen de journalisten Sophia Beunder, Bas van Beek en Jilles Mast van Platform Authentieke Journalistiek (PAJ), Roos van Os van Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) en Hilde van der Pas van het Transnational Institute (TNI) en Roeline Knottnerus (SOMO/TNI).
Dit is inderdaad een heel erg duidelijk verhaal waar geen speld tussen te krijgen is. Hier werd het een en ander wat hier staat omschreven al voorspeld: http://economixcomix.com/home/tpp/quote:Op woensdag 9 september 2015 14:47 schreef Tomatenboer het volgende:
Vandaag stond deel 3 op de site van Follow the money, de komende dagen zullen er meer artikelen volgen.
Echt het volgen waard en ik hoop dan ook dat voorstanders op genoemde argumenten inhoudelijk willen ingaan, want volgens mij valt er weinig op af te dingen.
[..]
Bron: Follow the money
Ook hieruit blijkt dat de vrees dat regelgeving naar beneden zal worden bijgesteld, hoewel in sommige gevallen wenselijk, niet meer dan terecht is. Het zal een race to the bottom inleiden, ook op het gebied van arbo- en sociale regelgeving, maar vooral wat betreft milieu en voedselveiligheid, aangezien er nu al een voorschot wordt genomen op het komende TTIP verdrag (zie artikel).
Het is jammer dat dit forumpje geen tekentool heeft, anders zou ik een grafiekje maken (het is te veel gedoe om een externe website te gebruiken om een plaatje te hosten). Dan maar in woorden: de USA had in het verleden een gigantische economische voorsprong op Europa, sinds de jaren 80 hebben veel Europese landen (ook Canada trouwens) het gat sterk verkleind en heeft Noorwegen de USA ruimschoots ingehaald. Het gaat om het reëel besteedbaar salaris. Het zal niet lang duren voordat het reële inkomen in veel Europese landen hoger ligt dan in de USA. Ja, niet voor die mensen die een hele goede baan hebben, die zullen netto meer overhouden in de USA, voor Jan Modaal en het gemiddelde en is het een heel ander verhaal. De USA teert nu nog een beetje op een groot succes en de Europese uitputtingsoorlogen uit het verleden, (twintigste eeuw tot in de jaren 80 met Raegan als omslagpunt) het beleid is helemaal niet goed, zeker niet voor op de lange termijn. Behalve voor de 1%'ers maar hoe lang gaan die dat leuk vinden naarmate de USA steeds sterker kenmerken krijgt van ontwikkelingslanden?quote:Op woensdag 9 september 2015 16:25 schreef Lyrebird het volgende:
Mja, voor de hordes gelukszoekers hoeven we niet bang te zijn, maar o wee als er een vrijhandelsgedrag met de VS komt. Voor je het weet heb je Amerikaanse toestanden. Waarbij we voor het gemak vergeten dat je voor dezelfde baan in de VS vaak twee tot drie keer zo veel betaald krijgt.
quote:TTIP: Recht van de sterkste
s het voorgenomen vrijhandelsverdrag tussen de VS en Europa een gunstig handelsbelang of een bedreiging voor onze democratie?
Het voorgenomen vrijhandelsverdrag tussen de VS en Europa (TTIP) leidt tot zorgen over het Europese zelfbeschikkingsrecht. Meest omstreden onderdeel van TTIP is ISDS, het ‘investor state dispute settlement’. ISDS geeft bedrijven de mogelijkheid om overheden aan te klagen wanneer die hun investeringen schaden. Maar zijn de claimbeluste investeringsadvocaten een bescherming van onze handelsbelangen of een bedreiging voor onze democratie?
Protest
Op zaterdag 10 oktober gaan tienduizenden Europese burgers de straat op en zullen er tenminste 2,5 miljoen handtekeningen worden aangeboden aan de Europese Commissie. Bron van zorg en protest is het vrijhandelsverdrag TTIP (Transatlantic Trade & Investment Partnership), de voorgenomen vrijhandelszone tussen de Verenigde Staten en de EU.
Volgens minister van handel Liliane Ploumen zou TTIP in 2016 al werkelijkheid kunnen worden; de onderhandelingen zijn in volle gang. Als de EU het handelsverdrag ratificeert, vrezen critici dat Noord-Amerikaanse normen en waarden ten aanzien van (voedsel-)veiligheid, arbeidsrechten en consumentenrechten zwaarder zullen gaan wegen. Geeft Europa aangaande belangrijke collectieve verworvenheden en burgerbescherming niet zijn zelfbeschikkingsrecht op?
ISDS
Het onderdeel in het handelsverdrag dat het meeste ter discussie staat is ISDS, het ‘investor-state dispute settlement’, op basis waarvan bedrijven de wetten en regels van een land kunnen aanvechten als die hun investeringen kunnen schaden. Dat stelt multinationals in staat om democratisch genomen besluiten en bestaande nationale rechtspraak te omzeilen.
Om te begrijpen wat de gevolgen daarvan kunnen zijn ging VPRO Tegenlicht naar Canada, dat één van de meest aangeklaagde landen ter wereld werd nadat het een handelsverdrag met de VS had afgesloten. Amerikaanse bedrijven dagen de Canadese overheid voor de arbitragecommissie als de Canadese regels hun niet meer bevallen. Zo werden de bewoners van de provincie Quebec opgeschrikt door schaliegasboringen. Ondanks democratische besluitvorming tégen schaliegas kreeg de Canadese overheid een miljoenenclaim aan de broek van olie & schaliegas bedrijf Lone Pine.
Kan dat ook in Nederland gebeuren? Minister van Economische Zaken Henk Kamp (VVD) sluit ondanks verzet niet uit dat er in Nederland nog naar schaliegas zal worden geboord. VPRO Tegenlicht peilde de meningen tijdens een informatiedag van de NAM, de Nederlandse Aardgas Maatschappij, in het Groningse Saaksum. Daar lijken bewoners er steeds meer van overtuigd dat fossiele grondstoffen voortaan beter kunnen blijven waar ze nu zitten. In de grond. Maar dan zou er dus geen geld meer worden verdiend. Vraag is of dit mogelijk in de toekomst ISDS claims zou kunnen opleveren. Of moeten we juist blij zijn met ISDS? Ook voor de toppositie van Nederland op het gebied van financieel-juridische dienstverlening is ISDS cruciaal. Het beschermt de tientallen miljarden die Nederland in het buitenland investeert.
Recht van de sterkste
De Brits-Koreaans econoom Ha-Joon Chang vraagt zich af wat vrijhandel anno 2015 precies inhoudt. Er is tussen de VS en de EU immers allang een grotendeels vrij verkeer van goederen met weinig tariefmuren. Dus welk belang dienen het omstreden TTIP en ISDS eigenlijk? En in dienst van wíe of wát staat het recht als het gaat om internationale investeringsarbitrage? Het recht van de sterkste?
Met: Steve Verheul (Canadees onderhandelaar handelsverdrag tussen Canada & EU), Gus van Harten (Canadees advocaat en ISDS specialist), Nikos Lavranos (voormalig onderhandelaar voor Nederland, nu ISDS investeringsconsultant) en Ha-Joon Chang (Brits-Koreaans econoom)
Regie: Roland Duong
Research: William de Bruijn
Productie: Jolanda Segers, Bircan Unlu
Eindredactie: Marije Meerman/Doke Romeijn
http://tegenlicht.vpro.nl/afleveringen/2015-2016/ttip.html
propagandapop was het. totaal niet geloofwaardig.quote:
Wmb worden ook de al bestaande knellende verdragen onder de loep genomen.quote:Op zondag 4 oktober 2015 21:57 schreef perro. het volgende:
[..]
propagandapop was het. totaal niet geloofwaardig.
laten we hopen dat stop-ttip.org (oid) de 3 miljoen haalt. en dat er dan echt wat mee gedaan wordt.
Vertel eens? Wat zie je dan?quote:Op donderdag 10 september 2015 08:22 schreef Lyrebird het volgende:
Het is wat dat betreft ook heel interessant om op een zondag door Belgie te rijden, en dat te vergelijken met Nederland. Dan hebben die Belgen het toch beter voor elkaar dan wij, terwijl de Belgen zo'n $4k op ons achter liggen in BNP/capita.
U rijdt een Citroen C6 o.i.d.?quote:Op donderdag 10 september 2015 08:22 schreef Lyrebird het volgende:
Het is wat dat betreft ook heel interessant om op een zondag door Belgie te rijden, en dat te vergelijken met Nederland. Dan hebben die Belgen het toch beter voor elkaar dan wij, terwijl de Belgen zo'n $4k op ons achter liggen in BNP/capita.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |