R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Hoe accepteer je jezelf met al je tekortkomingen?
Dit is alvast een goed begin iddquote:Op dinsdag 7 april 2015 12:00 schreef Lastpost het volgende:
Relativeren en meer lak krijgen aan zaken die je toch niet kunt beïnvloeden. En je gewoon neerleggen bij de mindere aspecten die je niet kunt veranderen, positieve punten benadrukken en je niet te druk maken om hetgeen anderen vinden.
Eigenlijk ben ik er van overtuigd dat dat dus wel het geval is voor het overgrote deel. Het gaat hier niet om meisjes die eetproblemen hebben of van zichzelf al een goed figuur hebben of er goed uit zien.quote:Op dinsdag 7 april 2015 11:28 schreef fathank het volgende:
[..]
Nee omdat een nieuw gezicht je fucked up psyche niet gaat veranderen.
Het is niet zo wanneer je je nieuwe neus hebt ineens al je problemen met jezelf als sneeuw voor de zon verdwijnen.
Het gaat om mensen die elke dag geconfronteerd worden met hun beeld die niet overeen met de werkelijkheid hoe ze er uit zien. Als dat is opgelost, is het probleem er ook niet meer.
Verder vind ik het nogal gevaarlijk om je tekortkomingen te accepteren. Of je doet je best niet, of je hebt nog niet eens geprobeert.
Het ligt eraan wat je stoort in je uiterlijk als je plastische chirurgie overweegt.
Een lelijke neus hebben en er een mooie van maken kan je zeker wel helpen.
Je moet niet naar voorbeelden kijken zoals Michael Jackson.
Een lelijke neus hebben en er een mooie van maken kan je zeker wel helpen.
Je moet niet naar voorbeelden kijken zoals Michael Jackson.
Tekortkomingen kan je best accepteren zolang je maar genoeg hebt om het te compenseren en waarmee je het compenseert genoeg waardeert om vanuit een emotioneel idee te kunnen stellen dat je goed genoeg bent.
Fylax is op televisie geweest
Je bent perfectionistisch ingesteld?quote:Op zondag 5 april 2015 22:09 schreef Ballet9 het volgende:
Ik verwacht niet dat iemand iets voor mij doet. Ik ben benieuwd naar hoe andere mensen blij met zichzelf kunnen zijn en belangrijker: of er misschien mensen hetzelfde pad hebben gelopen en van onzeker naar zelfverzekerd zijn gegaan. En hoe los je zulke erge onzekerheid op?
Tevens kan je eigen smaak in de loop ter tijden ook veranderen.
Ik ben niet verlegen, ik eet niet ongezond, ik sport, ik heb geen puisten en ik heb een heel leuk leven met een leuke studie, bijbaan, vrienden en familie.
Het probleem is dat ik lelijk b-e-n (sommige mensen zijn dat echt
))'en dat het mij onzeker maakt waardoor ik soms foute keuzes maak (dus zaken uit de weg ga), maar ik doe al genoeg aan mijn uiterlijk en dat zorgt ervoor dat ik er goed uitzie. Er goed uitzie als in: leuke kleding, leuk kapsel, goede make-up.
En ik wil dus graag accepteren dát ik er nou eenmaal wat minder mooi uitzie qua hoofd. Misschien heb ik deze denkwijze omdat al mijn vriendinnen mooi zijn, sommige modellenwerk doen, mijn zusje bloedmooi is en dat 39100x te horen krijgt terwijl het bij mij anders ligt. Ik weet het niet, maar ik wil graag leven zonder onzekerheid. Zonder steeds te denken aan het feit dat ik er niet heel mooi ben.
Anyway: ik zoek het zelf wel uit, ik ga naar een psycholoog om te ontdekken hoe ik wel gelukkig kan worden met mezelf. En mezelf kan accepteren, want uiterlijk is niet alles. En nee, ik ga geen plastische chirurgie doen, wat een tip
Het probleem is dat ik lelijk b-e-n (sommige mensen zijn dat echt
))'en dat het mij onzeker maakt waardoor ik soms foute keuzes maak (dus zaken uit de weg ga), maar ik doe al genoeg aan mijn uiterlijk en dat zorgt ervoor dat ik er goed uitzie. Er goed uitzie als in: leuke kleding, leuk kapsel, goede make-up. En ik wil dus graag accepteren dát ik er nou eenmaal wat minder mooi uitzie qua hoofd. Misschien heb ik deze denkwijze omdat al mijn vriendinnen mooi zijn, sommige modellenwerk doen, mijn zusje bloedmooi is en dat 39100x te horen krijgt terwijl het bij mij anders ligt. Ik weet het niet, maar ik wil graag leven zonder onzekerheid. Zonder steeds te denken aan het feit dat ik er niet heel mooi ben.
Anyway: ik zoek het zelf wel uit, ik ga naar een psycholoog om te ontdekken hoe ik wel gelukkig kan worden met mezelf. En mezelf kan accepteren, want uiterlijk is niet alles. En nee, ik ga geen plastische chirurgie doen, wat een tip
Dan moet je ook niet zeuren dat je lelijk bent, dat doe je dan zelf.quote:
En nee, ik ga geen plastische chirurgie doen, wat een tip
Hahaha pleur op aubquote:
[..]
Dan moet je ook niet zeuren dat je lelijk bent, dat doe je dan zelf.
Waarom zou je het accepteren? Wat als plastische chirurgie wel een uitkomst was? Er zijn echt wel mensen op vooruit gegaan?quote:
Omdat ik mijn hoofd niet ga laten verbouwen om er maar mooier uit te zien. Ik wil liever blij zijn met hoe ik eruitzie zoals ik ben. Het kan dat er mensen op vooruit zijn gegaan, maar ik wil blij zijn met mezelf om wie ik ben.quote:
[..]
Waarom zou je het accepteren? Wat als plastische chirurgie wel een uitkomst was? Er zijn echt wel mensen op vooruit gegaan?
Je hebt in het verleden toch ook je gedrag bijgesteld om een beter mens te worden? Toen heb je toch ook niet die redenatie gebruikt voor je innerlijk?quote:
[..]
Omdat ik mijn hoofd niet ga laten verbouwen om er maar mooier uit te zien. Ik wil liever blij zijn met hoe ik eruitzie zoals ik ben. Het kan dat er mensen op vooruit zijn gegaan, maar ik wil blij zijn met mezelf om wie ik ben.
Watquote:
[..]
Je hebt in het verleden toch ook je gedrag bijgesteld om een beter mens te worden? Toen heb je toch ook niet die redenatie gebruikt voor je innerlijk?
Als je denkt dat al je negatieve gedragingen alleen terug te voeren zijn op je uiterlijk, is dat wel simplistisch gedacht.
Daarnaast proberen mensen te begrijpen wat jou lelijk maakt, maar typ je alleen dingen die hun onbegrip bevestigen. Is dat omdat je je schaamt, of is het toch meer om complimentjes te vissen, iets waar mensen vaak een hekel aan hebben? Je focust nogal op een dimensie van jezelf lijkt het, je uiterlijk, wellicht door je omgeving. Dat steeds in negatieve zin benoemen maakt je geen leuker mens. Niemand houdt van een zeur.
Een reflectiecursus of cognitieve gedragstherapie kan wellicht geen kwaad. Maar dat geldt voor de meeste mensen.
Daarnaast proberen mensen te begrijpen wat jou lelijk maakt, maar typ je alleen dingen die hun onbegrip bevestigen. Is dat omdat je je schaamt, of is het toch meer om complimentjes te vissen, iets waar mensen vaak een hekel aan hebben? Je focust nogal op een dimensie van jezelf lijkt het, je uiterlijk, wellicht door je omgeving. Dat steeds in negatieve zin benoemen maakt je geen leuker mens. Niemand houdt van een zeur.
Een reflectiecursus of cognitieve gedragstherapie kan wellicht geen kwaad. Maar dat geldt voor de meeste mensen.
Als het gaat om zelfvertrouwen en zelfverzekerd zijn: Fake it untill you make it.
Loop rechtop, lach naar mensen, kijk ze in de ogen. Als je lang genoeg doet alsof je zelfverzekerd bent, word je het ook. Wees daarnaast niet bang voor wat mensen van je vinden; het is namelijk niet belangrijk. Vinden ze je leuk / mooi / knap / aardig? Mooi! Zo niet? Jammer voor hun, heb jij geen boodschap aan.
Hou ook op met tegen jezelf te zeggen dat je lelijk bent. Mooi en lelijk zijn subjectief. Er zit geen absolute waarheid in.
Tot slot: Verander zaken waar je invloed op hebt. Daarentegen heeft het geen nut om tijd en energie te stoppen in zaken waar je geen invloed op hebt, het is zonde van je tijd en energie.
Loop rechtop, lach naar mensen, kijk ze in de ogen. Als je lang genoeg doet alsof je zelfverzekerd bent, word je het ook. Wees daarnaast niet bang voor wat mensen van je vinden; het is namelijk niet belangrijk. Vinden ze je leuk / mooi / knap / aardig? Mooi! Zo niet? Jammer voor hun, heb jij geen boodschap aan.
Hou ook op met tegen jezelf te zeggen dat je lelijk bent. Mooi en lelijk zijn subjectief. Er zit geen absolute waarheid in.
Tot slot: Verander zaken waar je invloed op hebt. Daarentegen heeft het geen nut om tijd en energie te stoppen in zaken waar je geen invloed op hebt, het is zonde van je tijd en energie.
Ik zeg niet dat het gaat om al mijn negatieve gedrag. Ik zeg ook niet dat het komt door mijn uiterlijk. Ik zeg dat het komt door mijn onzekerheid dat ik soms verkeerde keuzes maak. Keuzes als in: bepaalde dingen in het leven uit de weg gaan. Waarom wil je begrijpen dat ik lelijk ben? Ik ben gewoon lelijk, ik vind het eerder raar dat mensen de drang hebben om te zeggen dat het misschien niet zo is. Het is gewoon zo.quote:
Als je denkt dat al je negatieve gedragingen alleen terug te voeren zijn op je uiterlijk, is dat wel simplistisch gedacht.
Daarnaast proberen mensen te begrijpen wat jou lelijk maakt, maar typ je alleen dingen die hun onbegrip bevestigen. Is dat omdat je je schaamt, of is het toch meer om complimentjes te vissen, iets waar mensen vaak een hekel aan hebben? Je focust nogal op een dimensie van jezelf lijkt het, je uiterlijk, wellicht door je omgeving. Dat steeds in negatieve zin benoemen maakt je geen leuker mens. Niemand houdt van een zeur.
Een reflectiecursus of cognitieve gedragstherapie kan wellicht geen kwaad. Maar dat geldt voor de meeste mensen.
Ga ik verder ook niet meer op in, vind het wel prima zo. Mooi dat jullie niet houden van een zeur, ik typ hier ook niet voor de gezelligheid en in mijn omgeving heb ik het heel erg gezellig met iedereen. Ja idd, ik zie wel wat mij wordt aangeraden als ik zo hulp ga zoeken!
Ik loop rechtop en ik lach naar en met mensen, maar dat is toch heel normaal om te doen?quote:
Als het gaat om zelfvertrouwen en zelfverzekerd zijn: Fake it untill you make it.
Loop rechtop, lach naar mensen, kijk ze in de ogen. Als je lang genoeg doet alsof je zelfverzekerd bent, word je het ook. Wees daarnaast niet bang voor wat mensen van je vinden; het is namelijk niet belangrijk. Vinden ze je leuk / mooi / knap / aardig? Mooi! Zo niet? Jammer voor hun, heb jij geen boodschap aan.
Hou ook op met tegen jezelf te zeggen dat je lelijk bent. Mooi en lelijk zijn subjectief. Er zit geen absolute waarheid in.
Tot slot: Verander zaken waar je invloed op hebt. Daarentegen heeft het geen nut om tijd en energie te stoppen in zaken waar je geen invloed op hebt, het is zonde van je tijd en energie.
Gaat mij automatisch zo af. En verder heb je gelijk.
Waarom wil je dan niet accepteren dat je verkeerde keuzes maakt? Waarom accepteer je je onzekerheid niet?quote:
Ik zeg dat het komt door mijn onzekerheid dat ik soms verkeerde keuzes maak. Keuzes als in: bepaalde dingen in het leven uit de weg gaan.
Kennelijk ben je wel bereid je lelijkheid te accepteren maar niet dat :s
Ik ben ook een tijd onzeker geweest maar ik kwam er snel achter dat andere mensen zich gewoon niet interesseren in de dingen waar jij je onzeker over voelt. Jij voelt jezelf lelijk en je bent misschien bang dat iemand je gaat aanspreken en je vertelt dat je de lelijkste van allemaal bent. Maar dit gebeurt nooit, niemand wil de tijd en moeite erin steken om even iemand volledig in de grond te trappen.quote:
[..]
Ik ben geen standaard schoonheid.Je hebt gelijk dat smaken verschillen. Ik heb wel eens gehoord dat mensen mij oprecht heel mooi vinden, maar objectief gezien ben ik dat dus echt niet. Kan je dat geloven?
Ik sport al! Ik zit op volleybal en ik doe aan hardlopen. Ik ben nog steeds niet blij met hoe ik eruitzie, maar een gezonde levensstijl vind ik belangrijk (en ik vind sporten leuk
Ik ben benieuwd naar ervaringen van mensen die van onzeker naar zelfverzekerd zijn gegaan. Ik kom er alleen niet uit.
Dus op een gegeven moment dacht ik, fuck it, ik ga lekker leven zoals ik dat wil en als iemand daar problemen mee heeft
ga mij daar geen zorgen meer over maken. Dan ligt het probleem bij hun niet bij mij. Ik ben niet diegene die naar mijn hoofd moet kijken, of die problemen met mij heeft.Daarom een tip van mij, i.p.v. elke keer voor de spiegel staan en alle kleine minpuntjes op je gezicht te bekijken. Je spiegel weg doen!
Je kunt niet meer naar je gezicht kijken en in plaats daarvan ga je kijken naar de reacties van andere mensen op jou. Reageren ze aardig of slecht? Hoe voel jij je bij de reacties?
"Ik ben zo lelijk en daardoor zo onzeker en het beheerst mijn leven boehoe"
'Als het je leven beheerst kun je misschien wat laten doen met plastische chirurgie'
"Hahahaha ik ga mn gezicht echt niet laten verbouwen ik ben liever blij met hoe ik ben"
*is vervolgens niet blij en opent topic over hoe levensbeheersend de onzekerheid is*
Ik zeg absoluut niet dat plastische chirurgie de oplossing is (I doubt it). Maar ehh dit klopt ook niet echt he?
Volgens mij ben je gewoon in de basis een onzeker persoon en gebruik je je "lelijkheid" als smoesje/zondebok daarvoor. Ik heb niet eens het hele topic gelezen maar ik heb nog nooit zoveel 'lelijk' gelezen in een paar minuten tijd. Ik zie vooral zelfmedelijden. Daarnaast zijn er genoeg mensen die lelijk zijn of zelfs vervormde gezichten/lichamen hebben maar die tegelijkertijd super mooi zijn en dat gewoon keihard uitstralen. Ik ben ook weleens onzeker en weet daarom dat het moeilijk is om dat in te zien, maar het is echt zo.
Oh en:
'Als het je leven beheerst kun je misschien wat laten doen met plastische chirurgie'
"Hahahaha ik ga mn gezicht echt niet laten verbouwen ik ben liever blij met hoe ik ben
"*is vervolgens niet blij en opent topic over hoe levensbeheersend de onzekerheid is*
Ik zeg absoluut niet dat plastische chirurgie de oplossing is (I doubt it). Maar ehh dit klopt ook niet echt he?
Volgens mij ben je gewoon in de basis een onzeker persoon en gebruik je je "lelijkheid" als smoesje/zondebok daarvoor. Ik heb niet eens het hele topic gelezen maar ik heb nog nooit zoveel 'lelijk' gelezen in een paar minuten tijd. Ik zie vooral zelfmedelijden. Daarnaast zijn er genoeg mensen die lelijk zijn of zelfs vervormde gezichten/lichamen hebben maar die tegelijkertijd super mooi zijn en dat gewoon keihard uitstralen. Ik ben ook weleens onzeker en weet daarom dat het moeilijk is om dat in te zien, maar het is echt zo.
Oh en:
Het interesseert je niet wat anderen van jou vinden, het gaat om wat je van jezelf vindt. Je vindt jezelf lelijk en dat maakt je onzeker. Waarom? Omdat je bang bent wat anderen daarvan vinden en/of omdat je je met anderen vergelijkt. M.a.w. het gaat wel om wat de buitenwereld vindt, je wilt het alleen niet toegeven. Niemand wordt onzeker geboren, baby's zijn ook niet onzeker. Onzekerheid komt pas vanaf het moment dat je kunt relativeren en je jezelf kunt vergelijken met anderen, en je dan ineens ziet dat je anders dan gemiddeld bent. Dat is het punt dat je onzeker wordt.quote:Het gaat mij er verder ook niet meer om wat een ánder van mij vindt, maar het gaat mij erom wat ik ervan vind. En ik weet dat ik lelijk ben en dat maakt mij onzeker
Over die verkeerde keuzes heb je hier helemaal niets geschreven. Terwijl dat juist iets is waar je wel wat mee kunt. Waarom maak je de verkeerde keuzes? Kan je het ook anders doen? Wat maakt dat je dat niet doet, etcquote:
[..]
Ik zeg niet dat het gaat om al mijn negatieve gedrag. Ik zeg ook niet dat het komt door mijn uiterlijk. Ik zeg dat het komt door mijn onzekerheid dat ik soms verkeerde keuzes maak. Keuzes als in: bepaalde dingen in het leven uit de weg gaan. Waarom wil je begrijpen dat ik lelijk ben? Ik ben gewoon lelijk, ik vind het eerder raar dat mensen de drang hebben om te zeggen dat het misschien niet zo is. Het is gewoon zo.
Ja idd, ik zie wel wat mij wordt aangeraden als ik zo hulp ga zoeken!
je hebt toch 2 benen?quote:
Hoe kan je blij zijn met jezelf? Voor de volle 100%? En tegelijkertijd bewust van je mindere punten en je mindere kanten? Hoe kan je niet onzeker zijn over jezelf en de onzekerheid je leven laten bepalen? Hoe stap je over onzekerheid heen? Kan dat eigenlijk wel?
Ik ben heel erg onzeker over mezelf. Met name over mijn uiterlijk. Ik vind mezelf letterlijk afstotelijk en ik weet dat ik lelijk ben. Dat zorgt ervoor dat ik niet altijd goed in mijn vel zit en altijd enigszins beperkt leef; wat ik ook doe, de vervelende gedachten dat ik lelijk ben blijven hangen.
Ik heb een manier gevonden om ermee om te gaan. Ik maak er het beste van en probeer blij te zijn met hoe ik eruitzie, dat ik gezond ben en dat ik de capaciteiten heb om iets van het leven te maken. En dat ik erg blij moet zijn met mijn lieve ouders en mijn lieve vriendinnen! En dat ik gelukkig moet zijn met het feit dat ik goed met mensen om kan gaan..
Maar mijn onzekerheid beheerst mijn leven. En wat kan ik eraan doen? Ik heb al twee keer een psycholoog bezocht, voornamelijk omdat het moest van mijn ouders, maar ik durfde niet eerlijk te zijn. Ik denk dat ik nu weer hulp moet zoeken bij een psycholoog: ik ben 21 en ik moet echt gaan leven zonder angst en onzekerheid. Maar ik weet niet hoe ik dit moet aanpakken.
een vrouw zijn is fucking easy...
Ongesteldheid en de bijkomende labiliteit?quote:
[..]
je hebt toch 2 benen?
een vrouw zijn is fucking easy...
Ja, de man moet daar mee om gaan. De vrouw hoeft het alleen te ondergaan.quote:Op dinsdag 7 april 2015 20:28 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Ongesteldheid en de bijkomende labiliteit?
Sommige mannen prikken daar wel doorheenquote:
[..]
je hebt toch 2 benen?
een vrouw zijn is fucking easy...
Meestal zoeken vrienden elkaar (onbewust) uit op ongeveer hetzelfde uiterlijke niveau van aantrekkelijkheid. Het komt niet heel vaak voor dat binnen een knappe vriendengroep er een zeer lelijk iemand tussenzit, die heel erg afwijkt op niveau van aantrekkelijkheid. Het zal dus best wel meevallen.quote:
En ik wil dus graag accepteren dát ik er nou eenmaal wat minder mooi uitzie qua hoofd. Misschien heb ik deze denkwijze omdat al mijn vriendinnen mooi zijn, sommige modellenwerk doen, mijn zusje bloedmooi is en dat 39100x te horen krijgt terwijl het bij mij anders ligt. Ik weet het niet, maar ik wil graag leven zonder onzekerheid. Zonder steeds te denken aan het feit dat ik er niet heel mooi ben.
Op een of andere manier krijg ik een beetje de indruk dat je het graag zo wilt zien. Misschien vanuit een soort zelfhaatdrang of zo. Of een soort 'gekrenkt narcisme'.
Gekrenkt narcisme als ik zeg dat ik geen mooie meid ben. Ah, klinkt logisch, ik snap hetquote:
[..]
Meestal zoeken vrienden elkaar (onbewust) uit op ongeveer hetzelfde uiterlijke niveau van aantrekkelijkheid. Het komt niet heel vaak voor dat binnen een knappe vriendengroep er een zeer lelijk iemand tussenzit, die heel erg afwijkt op niveau van aantrekkelijkheid. Het zal dus best wel meevallen.
Op een of andere manier krijg ik een beetje de indruk dat je het graag zo wilt zien. Misschien vanuit een soort zelfhaatdrang of zo. Of een soort 'gekrenkt narcisme'.
. Liep jij hier een paar pagina's terug niet te verkondigen hoe knap je was maar dat het heus niet zaligmakend is? Terwijl ik al nergens zeg dat het zaligmakend is om knap te zijn en dat het sowieso helemaal niet relevant is hoe iemand anders eruitziet. Ik wil blij en gelukkig zijn met mezelf. En niet onzeker waardoor ik niet altijd goed in mijn vel zit. Dat is waarom ik een topic open. Niets anders.
Je grijpt je uiterlijk aan als reden dat je slecht in je vel zit en je terugtrekt. Terwijl het probleem in je hoofd zit. Je wilt wel dingen, maar je durft niet. Je bent bang om te falen en bang voor afwijzing. Waarschijnlijk terecht, want iedereen faalt wel eens en iedereen wordt wel eens afgewezen. Het wordt pas echt een probleem als je die angst je leven echt laat beheersen, want dan mis je ook de leuke dingen.
Enige oplossing is toch die uitdagingen aan te gaan. Valt het tegen, dan moet je met de teleurstelling dealen. Gaat het goed, dan krijg je daar een kick van en de bevestiging dat je in je leven een beetje lef moet hebben en dan wordt het een stuk leuker.
Enige oplossing is toch die uitdagingen aan te gaan. Valt het tegen, dan moet je met de teleurstelling dealen. Gaat het goed, dan krijg je daar een kick van en de bevestiging dat je in je leven een beetje lef moet hebben en dan wordt het een stuk leuker.
The love you take is equal to the love you make.
Ik ben zelf ook niet moeders mooiste, maar ik heb wel een alcoholverslaving sinds een aantal jaren en zit met erge angststoornissen waardoor ik niet alleen de deur uitga. Ik ben enorm socially awkward en ben vrijwel niet/zeer slecht in staat vriendschappen te sluiten/contacten te behouden. Toen ik nog bij m'n moeder woonde heb ik een ('vrijwilligers')baantje gehad maar dat was echt een ramp (de collega's niet hoor die waren aardig maar het werk zelf zeg maar).quote:
Ik ben niet verlegen, ik eet niet ongezond, ik sport, ik heb geen puisten en ik heb een heel leuk leven met een leuke studie, bijbaan, vrienden en familie.
Wat bij mij heeft geholpen om me minder slecht te voelen is prozac. Op een gegeven moment dacht ik wel zonder te kunnen maar dat bleek dus niet het geval. Misschien dat dat bij jou ook helpt om je minder slecht te voelen over jezelf? Nu wil ik je niet aan de pillen brengen, je moet wel eerst met een psychiater/arts bespreken of het wel zou kunnen helpen.
#relevantquote:
Ik ben zelf ook niet moeders mooiste, maar ik heb wel een alcoholverslaving sinds een aantal jaren en zit met erge angststoornissen waardoor ik niet alleen de deur uitga. Ik ben enorm socially awkward en ben vrijwel niet/zeer slecht in staat vriendschappen te sluiten/contacten te behouden. Toen ik nog bij m'n moeder woonde heb ik een ('vrijwilligers')baantje gehad maar dat was echt een ramp (de collega's niet hoor die waren aardig maar het werk zelf zeg maar).
Je wil haar niet aan eventueel onrelevante pillen helpen nee, gewoon even projecteren. Dit werkt vast beter dan eerst gewoon eens met een professional bespreken wat de oorzaken zijn van je issues en hoe je die aan dient te pakken voor je gelijk om anti-depressiva vraagt niet waar...quote:Wat bij mij heeft geholpen om me minder slecht te voelen is prozac. Op een gegeven moment dacht ik wel zonder te kunnen maar dat bleek dus niet het geval. Misschien dat dat bij jou ook helpt om je minder slecht te voelen over jezelf? Nu wil ik je niet aan de pillen brengen, je moet wel eerst met een psychiater/arts bespreken of het wel zou kunnen helpen.
#IsDitTwitter #BenIkNuTrending?quote:
[..]
#relevant
[..]
Je wil haar niet aan eventueel onrelevante pillen helpen nee, gewoon even projecteren. Dit werkt vast beter dan eerst gewoon eens met een professional bespreken wat de oorzaken zijn van je issues en hoe je die aan dient te pakken voor je gelijk om anti-depressiva vraagt niet waar...
Je suis Charlie Sheen
Ikzelf zeg altijd "Soms moet je gewoon door de gehaktmolen" om vervolgens te kijken waar het schip strandt, een beetje lef hebben kan geen kwaadquote:
Je grijpt je uiterlijk aan als reden dat je slecht in je vel zit en je terugtrekt. Terwijl het probleem in je hoofd zit. Je wilt wel dingen, maar je durft niet. Je bent bang om te falen en bang voor afwijzing. Waarschijnlijk terecht, want iedereen faalt wel eens en iedereen wordt wel eens afgewezen. Het wordt pas echt een probleem als je die angst je leven echt laat beheersen, want dan mis je ook de leuke dingen.
Enige oplossing is toch die uitdagingen aan te gaan. Valt het tegen, dan moet je met de teleurstelling dealen. Gaat het goed, dan krijg je daar een kick van en de bevestiging dat je in je leven een beetje lef moet hebben en dan wordt het een stuk leuker.
Volgens mij hebben we de reden te pakken waarom je niet geholpen kon worden door de gynaecoloog.quote:
[..]
Ik ben zelf ook niet moeders mooiste, maar ik heb wel een alcoholverslaving sinds een aantal jaren en zit met erge angststoornissen waardoor ik niet alleen de deur uitga. Ik ben enorm socially awkward en ben vrijwel niet/zeer slecht in staat vriendschappen te sluiten/contacten te behouden. Toen ik nog bij m'n moeder woonde heb ik een ('vrijwilligers')baantje gehad maar dat was echt een ramp (de collega's niet hoor die waren aardig maar het werk zelf zeg maar).
Wat bij mij heeft geholpen om me minder slecht te voelen is prozac. Op een gegeven moment dacht ik wel zonder te kunnen maar dat bleek dus niet het geval. Misschien dat dat bij jou ook helpt om je minder slecht te voelen over jezelf? Nu wil ik je niet aan de pillen brengen, je moet wel eerst met een psychiater/arts bespreken of het wel zou kunnen helpen.
Excuses TS, voor de offtopic.
Helaas denk ik dat het wel altijd een beetje een worsteling zal blijven. Je verhaal klinkt bekend. Ik heb er in de loop der jaren steeds een stukje beter mee om leren gaan, maar het blijft een gevoelig punt. Net als jij probeer ik de nadruk te leggen op mijn sterke eigenschappen en kwaliteiten, maar ik heb nog geregeld dat ik zou willen dat ik me niet altijd zo bewust ben van mijn uiterlijk. Het is, inderdaad, een rem die maakt dat ik niet zo onbevangen en zelfverzekerd tegenover dingen sta als ik zou willen.quote:
Ik verwacht niet dat iemand iets voor mij doet. Ik ben benieuwd naar hoe andere mensen blij met zichzelf kunnen zijn en belangrijker: of er misschien mensen hetzelfde pad hebben gelopen en van onzeker naar zelfverzekerd zijn gegaan. En hoe los je zulke erge onzekerheid op?
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 12-04-2015 01:54:11 ]
Ik hoop het echt niet. Ik vind het fijner om mezelf helemaal vrij te voelen. En je beschrijft het mooi: het is een rem die ervoor zorgt dat je niet onbevangen en zelfverzekerd tegenover dingen staat, terwijl je dat juist graag wil.quote:
[..]
Helaas denk ik dat het wel altijd een beetje een worsteling zal blijven. Je verhaal klinkt bekend. Ik heb er in de loop der jaren steeds een stukje beter mee om leren gaan, maar het blijft een gevoelig punt. Net als jij probeer ik de nadruk te leggen op mijn sterke eigenschappen en kwaliteiten, maar ik heb nog geregeld dat ik zou willen dat ik me niet altijd zo bewust ben van mijn uiterlijk. Het is, inderdaad, een rem die maakt dat ik niet zo onbevangen en zelfverzekerd tegenover dingen sta als ik zou willen.
Ik ben de laatste tijd ook heel erg bezig met hoe ik er nou echt uitzie. Ik weet het gewoon niet. Als ik mezelf op foto's zie word ik spontaan depressief, in de spiegel valt het soms nog wel eens mee en in het echt hoor ik nog wel eens (als oprecht complimentje) dat iemand mij heel mooi vindt.
Ik herken het wel, en bij mij kwam het vooral door mezelf teveel te vergelijken met anderen en teveel denken hoe anderen mij zien, en uiteindelijk komt het op teveel denken neer, teveel in het hoofd zitten.
Mensen die na hun pubertijd nog onzeker zijn snap ik echt niks van...
Het gaat niet om je tekortkomingen maar meer om je mindset...want als je onzeker bent om je tekortkomingen (tenzij extremen, dan snap ik het wel) dan zul je altijd onzeker blijven, ook als je perfecter zou zijn..
De enige manier om niet onzeker te zijn is gewoon door schijt te hebben aan wat anderen van je vinden en daar zit zelfverzekerdheid in..niet in of je wel of niet perfect bent.
En dan ben je lelijk/dik/dun/weetikveel....enige waarbij dat wat zou uitmaken is misschien voor een eventuele relatie, voor de rest boeit niemand het iets hoe lelijk je bent.
Het gaat niet om je tekortkomingen maar meer om je mindset...want als je onzeker bent om je tekortkomingen (tenzij extremen, dan snap ik het wel) dan zul je altijd onzeker blijven, ook als je perfecter zou zijn..
De enige manier om niet onzeker te zijn is gewoon door schijt te hebben aan wat anderen van je vinden en daar zit zelfverzekerdheid in..niet in of je wel of niet perfect bent.
En dan ben je lelijk/dik/dun/weetikveel....enige waarbij dat wat zou uitmaken is misschien voor een eventuele relatie, voor de rest boeit niemand het iets hoe lelijk je bent.
Zoals iemand hierboven al aanhaalde: het is vooral een mindset. Genoeg fotomodellen die tobbend en depressief door het leven gaan omdat ze nóg niet tevreden zijn met hun looks. De afgelopen vijf jaar had ik een relatie en heb ik me zelden of nooit druk gemaakt over mijn uiterlijk, maar nu ik weer single ben, merk ik dat die onzekerheid weer opspeelt.quote:
[..]
Ik hoop het echt niet. Ik vind het fijner om mezelf helemaal vrij te voelen. En je beschrijft het mooi: het is een rem die ervoor zorgt dat je niet onbevangen en zelfverzekerd tegenover dingen staat, terwijl je dat juist graag wil.
Ik ben de laatste tijd ook heel erg bezig met hoe ik er nou echt uitzie. Ik weet het gewoon niet. Als ik mezelf op foto's zie word ik spontaan depressief, in de spiegel valt het soms nog wel eens mee en in het echt hoor ik nog wel eens (als oprecht complimentje) dat iemand mij heel mooi vindt.
Wat iemand anders van jou vindt, zou er eigenlijk niet toe moeten doen, maar stiekem vinden we het natuurlijk allemaal hartstikke belangrijk. Mensen beoordelen je ook gewoon op je uiterlijk, al is het wel goed om je te realiseren dat mensen jouw aandacht niet waard zijn als ze niet verder kunnen kijken dan een al dan niet knap gezicht.
"Schijt hebben" is niet hetzelfde als zelfverzekerd zijn.
Je bent zelfverzekerd wanneer je alle kritiek kan accepteren en desondanks op eigen kracht kan blijven stralen.
Je bent zelfverzekerd wanneer je alle kritiek kan accepteren en desondanks op eigen kracht kan blijven stralen.
Ik ben niet zelfverzekerd, maar kan kritiek accepteren en op mijn eigen kracht vertrouwen.quote:Op vrijdag 17 april 2015 16:41 schreef Gray het volgende:
"Schijt hebben" is niet hetzelfde als zelfverzekerd zijn.
Je bent zelfverzekerd wanneer je alle kritiek kan accepteren en desondanks op eigen kracht kan blijven stralen.
Dan zou je zelfverzekerd moeten zijn, of dusdanig in de war dat je jezelf op meerdere fronten tegenspreekt.quote:
[..]
Ik ben niet zelfverzekerd, maar kan kritiek accepteren en op mijn eigen kracht vertrouwen.
Ben ook wel eens zelfverzekerd. Maar qua uiterlijk niet.quote:Op vrijdag 17 april 2015 17:00 schreef Gray het volgende:
[..]
Dan zou je zelfverzekerd moeten zijn, of dusdanig in de war dat je jezelf op meerdere fronten tegenspreekt.
Stel, je bent opeens al je onzekerheid kwijt... Wat voor probleem lost dat dan op? Met andere woorden: wat wil je eigenlijk bereiken?
Je verhaal is een beetje dubbelzinnig. Ik heb zelf enorm veel problemen gehad met mijn zelfverzekerdheid en daar heb ik keihard aan gewerkt. Een iets sportiever lichaam en wat nieuwe, simpele hobbies hebben het hem voor mij geflikt. Kijk, ik heb zelf een kop als een aardappel (ik lijk sprekend op Lurch van de Addams Family) en niemand in mijn (indirecte) omgeving let daar ook maar enigszins op. Genoeg aandacht van knappe dames, zat vrienden en tegenwoordig een prima leven. Ik ben helemaal niet knapper geworden, sterker nog... Op pasfotos zie je het verschil helemaal niet en toch is er voor mij een wereld van verschil.
Nogmaals, waar wil je naartoe?
Je verhaal is een beetje dubbelzinnig. Ik heb zelf enorm veel problemen gehad met mijn zelfverzekerdheid en daar heb ik keihard aan gewerkt. Een iets sportiever lichaam en wat nieuwe, simpele hobbies hebben het hem voor mij geflikt. Kijk, ik heb zelf een kop als een aardappel (ik lijk sprekend op Lurch van de Addams Family) en niemand in mijn (indirecte) omgeving let daar ook maar enigszins op. Genoeg aandacht van knappe dames, zat vrienden en tegenwoordig een prima leven. Ik ben helemaal niet knapper geworden, sterker nog... Op pasfotos zie je het verschil helemaal niet en toch is er voor mij een wereld van verschil.
Nogmaals, waar wil je naartoe?
The remedy is the experience.
Valt vast wel mee.quote:
[..]
Ben ook wel eens zelfverzekerd. Maar qua uiterlijk niet.
Post/DM anders eens pics, dan zal ik mijn deskundige licht er eens over laten schijnen.
Dat gezeik over uiterlijk. Je kan er nog jaren over zaniken, maar je zult het er mee moeten doen. Pech voor je. Dus maak er wat van. Make-up, sportschool in, haal er alles uit.
|
|
Hoe accepteer je jezelf met al je tekortkomingen?
