R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Hoe accepteer je jezelf met al je tekortkomingen?
Sommige mannen prikken daar wel doorheenquote:Op dinsdag 7 april 2015 20:17 schreef hoechst het volgende:
[..]
je hebt toch 2 benen?
een vrouw zijn is fucking easy...
Meestal zoeken vrienden elkaar (onbewust) uit op ongeveer hetzelfde uiterlijke niveau van aantrekkelijkheid. Het komt niet heel vaak voor dat binnen een knappe vriendengroep er een zeer lelijk iemand tussenzit, die heel erg afwijkt op niveau van aantrekkelijkheid. Het zal dus best wel meevallen.quote:Op dinsdag 7 april 2015 17:54 schreef Ballet9 het volgende:
En ik wil dus graag accepteren dát ik er nou eenmaal wat minder mooi uitzie qua hoofd. Misschien heb ik deze denkwijze omdat al mijn vriendinnen mooi zijn, sommige modellenwerk doen, mijn zusje bloedmooi is en dat 39100x te horen krijgt terwijl het bij mij anders ligt. Ik weet het niet, maar ik wil graag leven zonder onzekerheid. Zonder steeds te denken aan het feit dat ik er niet heel mooi ben.
Op een of andere manier krijg ik een beetje de indruk dat je het graag zo wilt zien. Misschien vanuit een soort zelfhaatdrang of zo. Of een soort 'gekrenkt narcisme'.
Gekrenkt narcisme als ik zeg dat ik geen mooie meid ben. Ah, klinkt logisch, ik snap hetquote:
[..]
Meestal zoeken vrienden elkaar (onbewust) uit op ongeveer hetzelfde uiterlijke niveau van aantrekkelijkheid. Het komt niet heel vaak voor dat binnen een knappe vriendengroep er een zeer lelijk iemand tussenzit, die heel erg afwijkt op niveau van aantrekkelijkheid. Het zal dus best wel meevallen.
Op een of andere manier krijg ik een beetje de indruk dat je het graag zo wilt zien. Misschien vanuit een soort zelfhaatdrang of zo. Of een soort 'gekrenkt narcisme'.
. Liep jij hier een paar pagina's terug niet te verkondigen hoe knap je was maar dat het heus niet zaligmakend is? Terwijl ik al nergens zeg dat het zaligmakend is om knap te zijn en dat het sowieso helemaal niet relevant is hoe iemand anders eruitziet. Ik wil blij en gelukkig zijn met mezelf. En niet onzeker waardoor ik niet altijd goed in mijn vel zit. Dat is waarom ik een topic open. Niets anders.
Je grijpt je uiterlijk aan als reden dat je slecht in je vel zit en je terugtrekt. Terwijl het probleem in je hoofd zit. Je wilt wel dingen, maar je durft niet. Je bent bang om te falen en bang voor afwijzing. Waarschijnlijk terecht, want iedereen faalt wel eens en iedereen wordt wel eens afgewezen. Het wordt pas echt een probleem als je die angst je leven echt laat beheersen, want dan mis je ook de leuke dingen.
Enige oplossing is toch die uitdagingen aan te gaan. Valt het tegen, dan moet je met de teleurstelling dealen. Gaat het goed, dan krijg je daar een kick van en de bevestiging dat je in je leven een beetje lef moet hebben en dan wordt het een stuk leuker.
Enige oplossing is toch die uitdagingen aan te gaan. Valt het tegen, dan moet je met de teleurstelling dealen. Gaat het goed, dan krijg je daar een kick van en de bevestiging dat je in je leven een beetje lef moet hebben en dan wordt het een stuk leuker.
The love you take is equal to the love you make.
Ik ben zelf ook niet moeders mooiste, maar ik heb wel een alcoholverslaving sinds een aantal jaren en zit met erge angststoornissen waardoor ik niet alleen de deur uitga. Ik ben enorm socially awkward en ben vrijwel niet/zeer slecht in staat vriendschappen te sluiten/contacten te behouden. Toen ik nog bij m'n moeder woonde heb ik een ('vrijwilligers')baantje gehad maar dat was echt een ramp (de collega's niet hoor die waren aardig maar het werk zelf zeg maar).quote:
Ik ben niet verlegen, ik eet niet ongezond, ik sport, ik heb geen puisten en ik heb een heel leuk leven met een leuke studie, bijbaan, vrienden en familie.
Wat bij mij heeft geholpen om me minder slecht te voelen is prozac. Op een gegeven moment dacht ik wel zonder te kunnen maar dat bleek dus niet het geval. Misschien dat dat bij jou ook helpt om je minder slecht te voelen over jezelf? Nu wil ik je niet aan de pillen brengen, je moet wel eerst met een psychiater/arts bespreken of het wel zou kunnen helpen.
#relevantquote:
Ik ben zelf ook niet moeders mooiste, maar ik heb wel een alcoholverslaving sinds een aantal jaren en zit met erge angststoornissen waardoor ik niet alleen de deur uitga. Ik ben enorm socially awkward en ben vrijwel niet/zeer slecht in staat vriendschappen te sluiten/contacten te behouden. Toen ik nog bij m'n moeder woonde heb ik een ('vrijwilligers')baantje gehad maar dat was echt een ramp (de collega's niet hoor die waren aardig maar het werk zelf zeg maar).
Je wil haar niet aan eventueel onrelevante pillen helpen nee, gewoon even projecteren. Dit werkt vast beter dan eerst gewoon eens met een professional bespreken wat de oorzaken zijn van je issues en hoe je die aan dient te pakken voor je gelijk om anti-depressiva vraagt niet waar...quote:Wat bij mij heeft geholpen om me minder slecht te voelen is prozac. Op een gegeven moment dacht ik wel zonder te kunnen maar dat bleek dus niet het geval. Misschien dat dat bij jou ook helpt om je minder slecht te voelen over jezelf? Nu wil ik je niet aan de pillen brengen, je moet wel eerst met een psychiater/arts bespreken of het wel zou kunnen helpen.
#IsDitTwitter #BenIkNuTrending?quote:
[..]
#relevant
[..]
Je wil haar niet aan eventueel onrelevante pillen helpen nee, gewoon even projecteren. Dit werkt vast beter dan eerst gewoon eens met een professional bespreken wat de oorzaken zijn van je issues en hoe je die aan dient te pakken voor je gelijk om anti-depressiva vraagt niet waar...
Je suis Charlie Sheen
Ikzelf zeg altijd "Soms moet je gewoon door de gehaktmolen" om vervolgens te kijken waar het schip strandt, een beetje lef hebben kan geen kwaadquote:Op woensdag 8 april 2015 11:45 schreef Lienekien het volgende:
Je grijpt je uiterlijk aan als reden dat je slecht in je vel zit en je terugtrekt. Terwijl het probleem in je hoofd zit. Je wilt wel dingen, maar je durft niet. Je bent bang om te falen en bang voor afwijzing. Waarschijnlijk terecht, want iedereen faalt wel eens en iedereen wordt wel eens afgewezen. Het wordt pas echt een probleem als je die angst je leven echt laat beheersen, want dan mis je ook de leuke dingen.
Enige oplossing is toch die uitdagingen aan te gaan. Valt het tegen, dan moet je met de teleurstelling dealen. Gaat het goed, dan krijg je daar een kick van en de bevestiging dat je in je leven een beetje lef moet hebben en dan wordt het een stuk leuker.
Volgens mij hebben we de reden te pakken waarom je niet geholpen kon worden door de gynaecoloog.quote:
[..]
Ik ben zelf ook niet moeders mooiste, maar ik heb wel een alcoholverslaving sinds een aantal jaren en zit met erge angststoornissen waardoor ik niet alleen de deur uitga. Ik ben enorm socially awkward en ben vrijwel niet/zeer slecht in staat vriendschappen te sluiten/contacten te behouden. Toen ik nog bij m'n moeder woonde heb ik een ('vrijwilligers')baantje gehad maar dat was echt een ramp (de collega's niet hoor die waren aardig maar het werk zelf zeg maar).
Wat bij mij heeft geholpen om me minder slecht te voelen is prozac. Op een gegeven moment dacht ik wel zonder te kunnen maar dat bleek dus niet het geval. Misschien dat dat bij jou ook helpt om je minder slecht te voelen over jezelf? Nu wil ik je niet aan de pillen brengen, je moet wel eerst met een psychiater/arts bespreken of het wel zou kunnen helpen.
Excuses TS, voor de offtopic.
Helaas denk ik dat het wel altijd een beetje een worsteling zal blijven. Je verhaal klinkt bekend. Ik heb er in de loop der jaren steeds een stukje beter mee om leren gaan, maar het blijft een gevoelig punt. Net als jij probeer ik de nadruk te leggen op mijn sterke eigenschappen en kwaliteiten, maar ik heb nog geregeld dat ik zou willen dat ik me niet altijd zo bewust ben van mijn uiterlijk. Het is, inderdaad, een rem die maakt dat ik niet zo onbevangen en zelfverzekerd tegenover dingen sta als ik zou willen.quote:
Ik verwacht niet dat iemand iets voor mij doet. Ik ben benieuwd naar hoe andere mensen blij met zichzelf kunnen zijn en belangrijker: of er misschien mensen hetzelfde pad hebben gelopen en van onzeker naar zelfverzekerd zijn gegaan. En hoe los je zulke erge onzekerheid op?
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 12-04-2015 01:54:11 ]
Ik hoop het echt niet. Ik vind het fijner om mezelf helemaal vrij te voelen. En je beschrijft het mooi: het is een rem die ervoor zorgt dat je niet onbevangen en zelfverzekerd tegenover dingen staat, terwijl je dat juist graag wil.quote:
[..]
Helaas denk ik dat het wel altijd een beetje een worsteling zal blijven. Je verhaal klinkt bekend. Ik heb er in de loop der jaren steeds een stukje beter mee om leren gaan, maar het blijft een gevoelig punt. Net als jij probeer ik de nadruk te leggen op mijn sterke eigenschappen en kwaliteiten, maar ik heb nog geregeld dat ik zou willen dat ik me niet altijd zo bewust ben van mijn uiterlijk. Het is, inderdaad, een rem die maakt dat ik niet zo onbevangen en zelfverzekerd tegenover dingen sta als ik zou willen.
Ik ben de laatste tijd ook heel erg bezig met hoe ik er nou echt uitzie. Ik weet het gewoon niet. Als ik mezelf op foto's zie word ik spontaan depressief, in de spiegel valt het soms nog wel eens mee en in het echt hoor ik nog wel eens (als oprecht complimentje) dat iemand mij heel mooi vindt.
Ik herken het wel, en bij mij kwam het vooral door mezelf teveel te vergelijken met anderen en teveel denken hoe anderen mij zien, en uiteindelijk komt het op teveel denken neer, teveel in het hoofd zitten.
Mensen die na hun pubertijd nog onzeker zijn snap ik echt niks van...
Het gaat niet om je tekortkomingen maar meer om je mindset...want als je onzeker bent om je tekortkomingen (tenzij extremen, dan snap ik het wel) dan zul je altijd onzeker blijven, ook als je perfecter zou zijn..
De enige manier om niet onzeker te zijn is gewoon door schijt te hebben aan wat anderen van je vinden en daar zit zelfverzekerdheid in..niet in of je wel of niet perfect bent.
En dan ben je lelijk/dik/dun/weetikveel....enige waarbij dat wat zou uitmaken is misschien voor een eventuele relatie, voor de rest boeit niemand het iets hoe lelijk je bent.
Het gaat niet om je tekortkomingen maar meer om je mindset...want als je onzeker bent om je tekortkomingen (tenzij extremen, dan snap ik het wel) dan zul je altijd onzeker blijven, ook als je perfecter zou zijn..
De enige manier om niet onzeker te zijn is gewoon door schijt te hebben aan wat anderen van je vinden en daar zit zelfverzekerdheid in..niet in of je wel of niet perfect bent.
En dan ben je lelijk/dik/dun/weetikveel....enige waarbij dat wat zou uitmaken is misschien voor een eventuele relatie, voor de rest boeit niemand het iets hoe lelijk je bent.
Zoals iemand hierboven al aanhaalde: het is vooral een mindset. Genoeg fotomodellen die tobbend en depressief door het leven gaan omdat ze nóg niet tevreden zijn met hun looks. De afgelopen vijf jaar had ik een relatie en heb ik me zelden of nooit druk gemaakt over mijn uiterlijk, maar nu ik weer single ben, merk ik dat die onzekerheid weer opspeelt.quote:
[..]
Ik hoop het echt niet. Ik vind het fijner om mezelf helemaal vrij te voelen. En je beschrijft het mooi: het is een rem die ervoor zorgt dat je niet onbevangen en zelfverzekerd tegenover dingen staat, terwijl je dat juist graag wil.
Ik ben de laatste tijd ook heel erg bezig met hoe ik er nou echt uitzie. Ik weet het gewoon niet. Als ik mezelf op foto's zie word ik spontaan depressief, in de spiegel valt het soms nog wel eens mee en in het echt hoor ik nog wel eens (als oprecht complimentje) dat iemand mij heel mooi vindt.
Wat iemand anders van jou vindt, zou er eigenlijk niet toe moeten doen, maar stiekem vinden we het natuurlijk allemaal hartstikke belangrijk. Mensen beoordelen je ook gewoon op je uiterlijk, al is het wel goed om je te realiseren dat mensen jouw aandacht niet waard zijn als ze niet verder kunnen kijken dan een al dan niet knap gezicht.
"Schijt hebben" is niet hetzelfde als zelfverzekerd zijn.
Je bent zelfverzekerd wanneer je alle kritiek kan accepteren en desondanks op eigen kracht kan blijven stralen.
Je bent zelfverzekerd wanneer je alle kritiek kan accepteren en desondanks op eigen kracht kan blijven stralen.
Ik ben niet zelfverzekerd, maar kan kritiek accepteren en op mijn eigen kracht vertrouwen.quote:Op vrijdag 17 april 2015 16:41 schreef Gray het volgende:
"Schijt hebben" is niet hetzelfde als zelfverzekerd zijn.
Je bent zelfverzekerd wanneer je alle kritiek kan accepteren en desondanks op eigen kracht kan blijven stralen.
Dan zou je zelfverzekerd moeten zijn, of dusdanig in de war dat je jezelf op meerdere fronten tegenspreekt.quote:
[..]
Ik ben niet zelfverzekerd, maar kan kritiek accepteren en op mijn eigen kracht vertrouwen.
Ben ook wel eens zelfverzekerd. Maar qua uiterlijk niet.quote:Op vrijdag 17 april 2015 17:00 schreef Gray het volgende:
[..]
Dan zou je zelfverzekerd moeten zijn, of dusdanig in de war dat je jezelf op meerdere fronten tegenspreekt.
Stel, je bent opeens al je onzekerheid kwijt... Wat voor probleem lost dat dan op? Met andere woorden: wat wil je eigenlijk bereiken?
Je verhaal is een beetje dubbelzinnig. Ik heb zelf enorm veel problemen gehad met mijn zelfverzekerdheid en daar heb ik keihard aan gewerkt. Een iets sportiever lichaam en wat nieuwe, simpele hobbies hebben het hem voor mij geflikt. Kijk, ik heb zelf een kop als een aardappel (ik lijk sprekend op Lurch van de Addams Family) en niemand in mijn (indirecte) omgeving let daar ook maar enigszins op. Genoeg aandacht van knappe dames, zat vrienden en tegenwoordig een prima leven. Ik ben helemaal niet knapper geworden, sterker nog... Op pasfotos zie je het verschil helemaal niet en toch is er voor mij een wereld van verschil.
Nogmaals, waar wil je naartoe?
Je verhaal is een beetje dubbelzinnig. Ik heb zelf enorm veel problemen gehad met mijn zelfverzekerdheid en daar heb ik keihard aan gewerkt. Een iets sportiever lichaam en wat nieuwe, simpele hobbies hebben het hem voor mij geflikt. Kijk, ik heb zelf een kop als een aardappel (ik lijk sprekend op Lurch van de Addams Family) en niemand in mijn (indirecte) omgeving let daar ook maar enigszins op. Genoeg aandacht van knappe dames, zat vrienden en tegenwoordig een prima leven. Ik ben helemaal niet knapper geworden, sterker nog... Op pasfotos zie je het verschil helemaal niet en toch is er voor mij een wereld van verschil.
Nogmaals, waar wil je naartoe?
The remedy is the experience.
Valt vast wel mee.quote:
[..]
Ben ook wel eens zelfverzekerd. Maar qua uiterlijk niet.
Post/DM anders eens pics, dan zal ik mijn deskundige licht er eens over laten schijnen.
Dat gezeik over uiterlijk. Je kan er nog jaren over zaniken, maar je zult het er mee moeten doen. Pech voor je. Dus maak er wat van. Make-up, sportschool in, haal er alles uit.
|
|
Hoe accepteer je jezelf met al je tekortkomingen?
