Depressie & Angst #105

quote:

Op maandag 14 juli 2014 13:12 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Nouja zolang je geen zelfmoord pleegt of onder een auto komt is dat geen probleem.
Neem aan dat je het uitgebreider bedoelt dan enkel adem halen

Uiteraard. Ik doel op ademhalen en alles dat daaruit volgt, goed én slecht.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 13:37 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Toch haal ik hieruit puur het bestaan uit. Verder geen doel, enkel het doel van het zorgen dat je niet dood gaat (dus leven).

Op zich is dat ook best een goed doel

Vakantie + geen werk krijgen =
Ik kan niet omgaan met lege dagen. Een halve dag is oké, maar daarna gaat het zo knagen..

quote:

Op maandag 14 juli 2014 16:02 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
Vakantie + geen werk krijgen =
Ik kan niet omgaan met lege dagen. Een halve dag is oké, maar daarna gaat het zo knagen..

Vrijwilligerswerk?

quote:

Op maandag 14 juli 2014 16:05 schreef Sunshine1982 het volgende:

[..]

Vrijwilligerswerk?

Heb ik vorig jaar overwogen, maar de ene job die ik wou doen was toen al bezet.. Dit jaar niet eens echt genoeg tijd, ik ga op vakantie en daarna begint school alweer. Gelukkig zijn er maar 2 lege weken waarvan volgende week hopelijk wel werk. Ik belde mijn moeder of ik misschien nog klussen voor haar kon doen voor geld maar ze vond me te oud daarvoor + mijn vader heeft sinds zijn ontslag genoeg tijd om alles aan te pakken..

quote:

Op maandag 14 juli 2014 13:37 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Toch haal ik hieruit puur het bestaan uit. Verder geen doel, enkel het doel van het zorgen dat je niet dood gaat (dus leven).

Problem?

quote:

Op maandag 14 juli 2014 18:53 schreef Gray het volgende:

[..]

Problem?

Als ik in die optiek denk, denk ik binnen de lijnen van Alan Watts.

Een van de goede vragen in het leven is of je zelfmoord moet plegen. Dat hangt alleen af van of jij het leven zin kunt geven. Immers als het leven geen zin heeft? Waarom door gaan?

Dus moest ik het beschrijven dan zou mijn doel zijn.. Het leven zin geven!

Dus mensen helpen waar noodzakelijk.

Zelfmoord is natuurlijk ook gewoon best overdreven. Ik vraag me vaak af of zelfmoord egoistisch is. Ik zie het meer als een gegeven dat een persoon qua balans (shitty feelings/being able to cope..) nie helemaal juist is. En dat het dus niet zelfzuchtig is, maar op zo'n manier een logische keuze. Je kunt de pijn immers niet meer dragen.

Ik meld me ook maar eens in dit topic. Na een aantal heftige maanden heb ik me maar eens bij een psycholoog gemeld voor bepaalde zaken. Daar is na een aantal gesprekken uitgekomen dat ik PTSS en dysthymie heb. Het eerste wegens bepaalde gebeurtenissen in mijn jeugd en pubertijd, het tweede door de scheiding van m'n ouders en een relatie die tegelijkertijd verbroken werd.

Ik krijg hier EMDR therapie voor, maar ik wil eigenlijk ook pro-actief buiten de therapie om geestelijk aan mezelf werken. Ik weet echter niet zo goed waar ik moet beginnen. Heeft iemand tips?

quote:

Op maandag 14 juli 2014 19:19 schreef Gatenkaas het volgende:
Ik meld me ook maar eens in dit topic. Na een aantal heftige maanden heb ik me maar eens bij een psycholoog gemeld voor bepaalde zaken. Daar is na een aantal gesprekken uitgekomen dat ik PTSS en dysthymie heb. Het eerste wegens bepaalde gebeurtenissen in mijn jeugd en pubertijd, het tweede door de scheiding van m'n ouders en een relatie die tegelijkertijd verbroken werd.

Ik krijg hier EMDR therapie voor, maar ik wil eigenlijk ook pro-actief buiten de therapie om geestelijk aan mezelf werken. Ik weet echter niet zo goed waar ik moet beginnen. Heeft iemand tips?

Veel lezen, therapien, dit kan van Zen (Alan Watts/etc) tot mindfulness boekjes gaan.

Wees fysiek bezig. Wees actief. Verbrand calories!

Pak een hobbies op. Breien ofzo.

Eet goed. Ik ben bijv. vegetarier geworden. Geen dag spijt van gehad.

Maarja, de beste tip is eigenlijk gewoon doen. Dan maakt het "wat" ook niet zoveel uit.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 19:39 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Veel lezen, therapien, dit kan van Zen (Alan Watts/etc) tot mindfulness boekjes gaan.

Wees fysiek bezig. Wees actief. Verbrand calories!

Pak een hobbies op. Breien ofzo.

Eet goed. Ik ben bijv. vegetarier geworden. Geen dag spijt van gehad.

Ja ik sport inmiddels elke dag een uur, ben weer filosofie-boeken gaan lezen. Van een huisgenote heb ik een wetenschappelijk boek over mediteren gekregen waar ik van de week aan wil beginnen(en aan mediteren zelf).
Verder ben ik ook weer begonnen met gitaarspelen, vrijwel gestopt met gamen en ik ben weer actiever aan het worden in het verenigingsleven. Allemaal kleine stapjes, maar ik denk dat ik mijn leven langzaam weer in positieve richting weet om te buigen.

Waar ik echter wel erg last van heb zijn de stille, lege momenten. Ik weet dat ik dan eigenlijk iets moet gaan doen, maar soms val ik dan echt weer in een negatieve gedachtenspiraal die ik moeilijk kan doorbreken. Vroeger vulde ik dat op met excessief drankgebruik/blowen. Soms is het verleidelijk om dat weer te doen, voor 'toch maar een keer' en die momenten maar door te komen.

Ik kom even hallo zeggen. Leef op dit moment een beetje aan de zijlijn van het leven. Krijg hier wel dingen mee, maar heb weinig energie om te reageren.

Zit inmiddels een weekje of 5 aan de citalopram (20mg) en behalve bijwerkingen (waarvan de arts op de hoogte is) doet het nog niet veel voor me. Sterker nog, ik voel me mentaal en fysiek beroerder dan een maandje of 2 geleden. Maar aangezien het slapen ook weer compleet ruk gaat, durven we geen van allen (psych, arts, fysio en ik) te zeggen of de medicatie echt niet aanslaat/verhoogd moet worden, of dat de 'dip' door het slaaptekort komt.
Heb inmiddels naast de AD ook risperdal gekregen om mijn gedachten stil te krijgen voor het slapen gaan (de grootste oorzaak van de nachten zonder slaap), maar ook dit werkt nog niet.
Gooi daar een teveel aan migraine bij op, hoofdpijn na minimale inspanning, pijnen in het lichaam en blessures bij en je hebt een kvd die zich fijn klote voelt.

Voordelen:de eetlust is weg. En met het te ronde lichaam van mij is dat geen ramp. Al helemaal niet aangezien beide pillen meestal zorgen voor een verhoogde eetlust en dus een paar kilo erbij.
Qua sport/oefentherapie heeft het nu 2 weken stil gelegen. Morgen ga ik weer eens voorzichtig beginnen. Merk dat ik cm's aan het kwijtraken ben, dus dat is wel een mooie motivator. Ben echt een watje qua sport ivm de andere mensen die daar rondlopen, maar ik maak vooruitgang. dus dat is mooi.

Angst speelt hier ook weer een grote rol. Angst voor zowel reële als irreële dingen. Ga niet graag het huis uit en de 'boze weide wereld' in. Alleen als het moet (bv boodschappen, therapie, sport) of als mijn vriend meegaat.
Ben aan het proberen er een niet noodzakelijk uitje in de week aan toe te voegen, een inloopochtend bij een handwerkzaak, waar je dan gezamenlijk gaat breien/haken. Werd daarvoor door de medewerksters van de zaak voor uitgenodigd. Lijkt me heel leuk, maar ook doodeng. Valt ook samen met 1 van de dagen dat ik moet sporten, dus zou echt moeten gaan uitvogelen hoe ik dat kan gaan doen. De psych is er in ieder geval heel enthousiast over, moet het er nog even over hebben met de fysio.

En verder wil ik nog heel veel zeggen maar weet absoluut even niet meer wat, dat krijg je als je 38 uur wakker bent...dus dan maar bij deze: Hallo!

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:17 schreef Gatenkaas het volgende:

[..]

Ja ik sport inmiddels elke dag een uur, ben weer filosofie-boeken gaan lezen. Van een huisgenote heb ik een wetenschappelijk boek over mediteren gekregen waar ik van de week aan wil beginnen(en aan mediteren zelf).
Verder ben ik ook weer begonnen met gitaarspelen, vrijwel gestopt met gamen en ik ben weer actiever aan het worden in het verenigingsleven. Allemaal kleine stapjes, maar ik denk dat ik mijn leven langzaam weer in positieve richting weet om te buigen.

Waar ik echter wel erg last van heb zijn de stille, lege momenten. Ik weet dat ik dan eigenlijk iets moet gaan doen, maar soms val ik dan echt weer in een negatieve gedachtenspiraal die ik moeilijk kan doorbreken. Vroeger vulde ik dat op met excessief drankgebruik/blowen. Soms is het verleidelijk om dat weer te doen, voor 'toch maar een keer' en die momenten maar door te komen.

Je bent daarin niet de enige. Die stille momenten zuigen. En dan kom je in zo'n spiraal terecht waar je denkt, nobody likes me. Alleen is zo alleen, whatever. Kut, kut kuhut.

Overigens is er niks mis met gamen. Maar doe het dan bijv. 1 avondje per week max. Juist voor die eenzame momenten.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 00:24 schreef Mange-tout het volgende:

[..]

Ik snap het niet goed . Je laat de angst (waarvoor?) gewoon voor wat het is? Voel je je dan nog wel angstig of probeer je het angstig gevoel te negeren.

Het is angst voor een terugval in een burnout. Die laat me alles analyseren wat ik doe. Wil ik met vrienden afspreken en ik heb daarvoor drie dagen niks gedaan, dan deed ik het niet omdat het misschien wel te veel energie kost. Onzin in die trant. Het is letterlijk een fysieke spanning die elke keer terugkomt als je over allemaal toekomstige hypothetische situaties nadenkt en die probeert te voorkomen d.m.v. piekeren. Echt een nachtmerrie.

Ik heb uiteindelijk geleerd dit stemmetje gewoon maar te laten razen en meer af te gaan op wat ik voel dat ik zin in heb. Wordt het me te veel en heb ik rust nodig? Dan merk ik dat vanzelf wel. Zo bijt die irreële angst zich niet langer vast, verspil ik niet al mijn energie aan piekeren en me kut voelen en kan ik weer (durf ik beter gezegd) leven.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 16:05 schreef Sunshine1982 het volgende:

[..]

Vrijwilligerswerk?

Ga bij de voedselbank bezig. Heb ik ook gedaan en ze zoeken altijd wel mensen!

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:26 schreef kvd het volgende:
Ik kom even hallo zeggen. Leef op dit moment een beetje aan de zijlijn van het leven. Krijg hier wel dingen mee, maar heb weinig energie om te reageren.

Zit inmiddels een weekje of 5 aan de citalopram (20mg) en behalve bijwerkingen (waarvan de arts op de hoogte is) doet het nog niet veel voor me. Sterker nog, ik voel me mentaal en fysiek beroerder dan een maandje of 2 geleden. Maar aangezien het slapen ook weer compleet ruk gaat, durven we geen van allen (psych, arts, fysio en ik) te zeggen of de medicatie echt niet aanslaat/verhoogd moet worden, of dat de 'dip' door het slaaptekort komt.
Heb inmiddels naast de AD ook risperdal gekregen om mijn gedachten stil te krijgen voor het slapen gaan (de grootste oorzaak van de nachten zonder slaap), maar ook dit werkt nog niet.
Gooi daar een teveel aan migraine bij op, hoofdpijn na minimale inspanning, pijnen in het lichaam en blessures bij en je hebt een kvd die zich fijn klote voelt.

Voordelen:de eetlust is weg. En met het te ronde lichaam van mij is dat geen ramp. Al helemaal niet aangezien beide pillen meestal zorgen voor een verhoogde eetlust en dus een paar kilo erbij.
Qua sport/oefentherapie heeft het nu 2 weken stil gelegen. Morgen ga ik weer eens voorzichtig beginnen. Merk dat ik cm's aan het kwijtraken ben, dus dat is wel een mooie motivator. Ben echt een watje qua sport ivm de andere mensen die daar rondlopen, maar ik maak vooruitgang. dus dat is mooi.

Angst speelt hier ook weer een grote rol. Angst voor zowel reële als irreële dingen. Ga niet graag het huis uit en de 'boze weide wereld' in. Alleen als het moet (bv boodschappen, therapie, sport) of als mijn vriend meegaat.
Ben aan het proberen er een niet noodzakelijk uitje in de week aan toe te voegen, een inloopochtend bij een handwerkzaak, waar je dan gezamenlijk gaat breien/haken. Werd daarvoor door de medewerksters van de zaak voor uitgenodigd. Lijkt me heel leuk, maar ook doodeng. Valt ook samen met 1 van de dagen dat ik moet sporten, dus zou echt moeten gaan uitvogelen hoe ik dat kan gaan doen. De psych is er in ieder geval heel enthousiast over, moet het er nog even over hebben met de fysio.

En verder wil ik nog heel veel zeggen maar weet absoluut even niet meer wat, dat krijg je als je 38 uur wakker bent...dus dan maar bij deze: Hallo!

Respect!!! Wordt jij niet knettergek van het niet kunnen slapen? Ik ben al f*cked na 1 nachtje 4 uur slapen. Angstig en al :/

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:33 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Je bent daarin niet de enige. Die stille momenten zuigen. En dan kom je in zo'n spiraal terecht waar je denkt, nobody likes me. Alleen is zo alleen, whatever. Kut, kut kuhut.

Overigens is er niks mis met gamen. Maar doe het dan bijv. 1 avondje per week max. Juist voor die eenzame momenten.

Ik begrijp je punt. Met gamen ben ik overigens gestopt omdat het op gegeven moment een plaatsvervanger werd voor het normale leven, dus daar wil ik nog enige tijd van afblijven.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:37 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Respect!!! Wordt jij niet knettergek van het niet kunnen slapen? Ik ben al f*cked na 1 nachtje 4 uur slapen. Angstig en al :/

Normaal niet. Heb geen echte verplichtingen (lees: geen baan waar ik moet verschijnen en presteren). Dus een slechte nacht heeft geen vervelende consequenties. Naast de afspraken bij GGZ kan ik dus rustig aan doen.
Maar nu duurt het net iets te lang en dus wel problemen. Neerslachtig, ongemotiveerd en inderdaad angstig. Maar ga er vanuit dat dit wel over zal gaan. En daar probeer ik me aan vast te klampen.

(Zou trouwens in mijn handjes knijpen als ik voortaan 4 uur per nacht zou kunnen slapen. Maar dan wel 4 uur aaneengesloten. Als klein kvd'tje sliep ik ook al niet meer dan een uurtje of 4/5. Het in blokken slapen wat nu steeds gebeurd maakt het zo klote)

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:35 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Het is angst voor een terugval in een burnout. Die laat me alles analyseren wat ik doe. Wil ik met vrienden afspreken en ik heb daarvoor drie dagen niks gedaan, dan deed ik het niet omdat het misschien wel te veel energie kost. Onzin in die trant. Het is letterlijk een fysieke spanning die elke keer terugkomt als je over allemaal toekomstige hypothetische situaties nadenkt en die probeert te voorkomen d.m.v. piekeren. Echt een nachtmerrie.

Ik heb uiteindelijk geleerd dit stemmetje gewoon maar te laten razen en meer af te gaan op wat ik voel dat ik zin in heb. Wordt het me te veel en heb ik rust nodig? Dan merk ik dat vanzelf wel. Zo bijt die irreële angst zich niet langer vast, verspil ik niet al mijn energie aan piekeren en me kut voelen en kan ik weer (durf ik beter gezegd) leven.

Zo werkt dat bij mij ook: heb ik er zin in, dan is het goed om te gaan. Heb ik geen zin, dan is het teveel. En hoe meer goede ervaringen, hoe meer je de balans kan leren vinden en de angsten voor terugval minder zullen worden.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:17 schreef Gatenkaas het volgende:

[..]

Ja ik sport inmiddels elke dag een uur, ben weer filosofie-boeken gaan lezen. Van een huisgenote heb ik een wetenschappelijk boek over mediteren gekregen waar ik van de week aan wil beginnen(en aan mediteren zelf).
Verder ben ik ook weer begonnen met gitaarspelen, vrijwel gestopt met gamen en ik ben weer actiever aan het worden in het verenigingsleven. Allemaal kleine stapjes, maar ik denk dat ik mijn leven langzaam weer in positieve richting weet om te buigen.

Waar ik echter wel erg last van heb zijn de stille, lege momenten. Ik weet dat ik dan eigenlijk iets moet gaan doen, maar soms val ik dan echt weer in een negatieve gedachtenspiraal die ik moeilijk kan doorbreken. Vroeger vulde ik dat op met excessief drankgebruik/blowen. Soms is het verleidelijk om dat weer te doen, voor 'toch maar een keer' en die momenten maar door te komen.

Je bent echt al ontzettend goed bezig zeg, je bent al in behandeling en je probeert erg veel dingen te doen om je aandacht ergens anders op te focussen, keep up the good work!!

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:38 schreef Gatenkaas het volgende:

[..]

Ik begrijp je punt. Met gamen ben ik overigens gestopt omdat het op gegeven moment een plaatsvervanger werd voor het normale leven, dus daar wil ik nog enige tijd van afblijven.

Alles wat ik doe is een plaatsvervanger van het leven. Het leven is kut, dus alles wat ik doe is om daar wat plezier uit te halen

quote:

Op maandag 14 juli 2014 21:02 schreef kvd het volgende:

[..]

Normaal niet. Heb geen echte verplichtingen (lees: geen baan waar ik moet verschijnen en presteren). Dus een slechte nacht heeft geen vervelende consequenties. Naast de afspraken bij GGZ kan ik dus rustig aan doen.
Maar nu duurt het net iets te lang en dus wel problemen. Neerslachtig, ongemotiveerd en inderdaad angstig. Maar ga er vanuit dat dit wel over zal gaan. En daar probeer ik me aan vast te klampen.

(Zou trouwens in mijn handjes knijpen als ik voortaan 4 uur per nacht zou kunnen slapen. Maar dan wel 4 uur aaneengesloten. Als klein kvd'tje sliep ik ook al niet meer dan een uurtje of 4/5. Het in blokken slapen wat nu steeds gebeurd maakt het zo klote)

Waarom sliep jij als kleine kvd'er zo weinig? Dat is toch apart?

quote:

Op maandag 14 juli 2014 23:15 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Alles wat ik doe is een plaatsvervanger van het leven. Het leven is kut, dus alles wat ik doe is om daar wat plezier uit te halen

[..]

Waarom sliep jij als kleine kvd'er zo weinig? Dat is toch apart?

Ik moest altijd eerst de dag overdenken. Gesprekken in mijn hoofd overdoen, op die manier zeggen wat ik eigenlijk wilde zeggen (verlegen en moeilijk uit mijn woorden komen tijdens gesprekken). De leuke dingen herbeleven, de slechte een plekje geven.

En dan kwam er een hele fantasiewereld. Toneelstukken op mijn bed (met een fluisterstem) waarin ik een hoofdrol had. Waarin ik alles durfde te zeggen/doen. Een zelf gecreëerde wereld waarin ik wél belangrijk was itt de werkelijke wereld waar geen aandacht voor me was.

En ondertussen slaap ik nog steeds niet

quote:

Op maandag 14 juli 2014 19:11 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Als ik in die optiek denk, denk ik binnen de lijnen van Alan Watts.

Een van de goede vragen in het leven is of je zelfmoord moet plegen. Dat hangt alleen af van of jij het leven zin kunt geven. Immers als het leven geen zin heeft? Waarom door gaan?

Dus moest ik het beschrijven dan zou mijn doel zijn.. Het leven zin geven!

Dus mensen helpen waar noodzakelijk.

Zelfmoord is natuurlijk ook gewoon best overdreven. Ik vraag me vaak af of zelfmoord egoistisch is. Ik zie het meer als een gegeven dat een persoon qua balans (shitty feelings/being able to cope..) nie helemaal juist is. En dat het dus niet zelfzuchtig is, maar op zo'n manier een logische keuze. Je kunt de pijn immers niet meer dragen.

Watts gaat met zijn vraag verder op de vraag van Camus, dus haal die ook even aan, plus de twee extra vragen van Watts. Watts zijn vragen zitten doorspekt met zijn subtiele humor, wat heel belangrijk is met dit soort vraagstukken.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 21:25 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Ik had anders verwacht

Wanneer, voordat je geboren werd?

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:26 schreef kvd het volgende:
Voordelen:de eetlust is weg. En met het te ronde lichaam van mij is dat geen ramp. Al helemaal niet aangezien beide pillen meestal zorgen voor een verhoogde eetlust en dus een paar kilo erbij.
Qua sport/oefentherapie heeft het nu 2 weken stil gelegen. Morgen ga ik weer eens voorzichtig beginnen. Merk dat ik cm's aan het kwijtraken ben, dus dat is wel een mooie motivator. Ben echt een watje qua sport ivm de andere mensen die daar rondlopen, maar ik maak vooruitgang. dus dat is mooi.

Let wel op dat je goed en voldoende eet. Je hebt nog steeds goede voeding nodig, zelfs al is je trek minder. Gebruik dit juist om bewuster te eten.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:33 schreef sitting_elfling het volgende:
Je bent daarin niet de enige. Die stille momenten zuigen. En dan kom je in zo'n spiraal terecht waar je denkt, nobody likes me. Alleen is zo alleen, whatever. Kut, kut kuhut.

Ga dan juist aandacht geven aan mensen zoals je die wil krijgen.

quote:

Overigens is er niks mis met gamen. Maar doe het dan bijv. 1 avondje per week max. Juist voor die eenzame momenten.

Goede tip.

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 02:44 schreef Gray het volgende:

[..]

Let wel op dat je goed en voldoende eet. Je hebt nog steeds goede voeding nodig, zelfs al is je trek minder. Gebruik dit juist om bewuster te eten.

Dat lukt wel. Eet 'gewoon' wat ik normaal eet, alleen een stuk minder. En ik was van de grote porties, dus dat het minder is, is echt niet erg. Honger/Trek of niet, eten moet wel. En dan licht eten, bij mij houdt dat in dat groente de hoofdrol heeft, pasta/aardappels/rijst en vlees worden dus geminderd, maar niet weggelaten. Brood is vervangen door knackerbrod. En als het een keer broodjes zijn, dan zit ik na een kwart van wat ik een paar weken geleden at al vol.
De minder goede tussendoortjes laat ik wel weg. Een aantal jaar geleden kon ik makkelijk een zak chips per dag op, dat was al naar alleen in het weekend gegaan en nu hou ik zelfs na het weekend chips over. Koekjes en chocola (altijd aanwezig in huis want vriend vind dat lekker) heb ik al in weken niet meer aangeraakt. Puur vanwege geen trek erin.
Vreetbuien (waarover ik hier las) heb ik tot nu toe nog niet gehad. ik ben geen kasten of koelkast aan het plunderen

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 08:56 schreef kvd het volgende:

[..]

Dat lukt wel. Eet 'gewoon' wat ik normaal eet, alleen een stuk minder. En ik was van de grote porties, dus dat het minder is, is echt niet erg. Honger/Trek of niet, eten moet wel. En dan licht eten, bij mij houdt dat in dat groente de hoofdrol heeft, pasta/aardappels/rijst en vlees worden dus geminderd, maar niet weggelaten. Brood is vervangen door knackerbrod. En als het een keer broodjes zijn, dan zit ik na een kwart van wat ik een paar weken geleden at al vol.
De minder goede tussendoortjes laat ik wel weg. Een aantal jaar geleden kon ik makkelijk een zak chips per dag op, dat was al naar alleen in het weekend gegaan en nu hou ik zelfs na het weekend chips over. Koekjes en chocola (altijd aanwezig in huis want vriend vind dat lekker) heb ik al in weken niet meer aangeraakt. Puur vanwege geen trek erin.
Vreetbuien (waarover ik hier las) heb ik tot nu toe nog niet gehad. ik ben geen kasten of koelkast aan het plunderen

Ik vind eten echt een kut onderneming.

Ik heb altijd s'ochtens moeite om voedsel (niet vloeistoffen) weg te werken. Altijd Ik krijg geen fatsoenlijk ontbijt binnen. Daarentegen kan ik om 22.00 wel 2 pizza's wegwerken een zak patat en een kilo wortels.

Eten is echt rampzalig. Eten is iets wat ik altijd 'tussendoor' doe.

Dus tijdens het toilet, de douche, werk, in de auto, in de trein, voor de tv. Ik moet iets doen. Iets. Niets met eten is echt niets.

Eten en 'niks doen' en er van genieten lukt niet.

Sorry .

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 14:24 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Ik vind eten echt een kut onderneming.

Ik heb altijd s'ochtens moeite om voedsel (niet vloeistoffen) weg te werken. Altijd Ik krijg geen fatsoenlijk ontbijt binnen. Daarentegen kan ik om 22.00 wel 2 pizza's wegwerken een zak patat en een kilo wortels.

Eten is echt rampzalig. Eten is iets wat ik altijd 'tussendoor' doe.

Dus tijdens het toilet, de douche, werk, in de auto, in de trein, voor de tv. Ik moet iets doen. Iets. Niets met eten is echt niets.

Eten en 'niks doen' en er van genieten lukt niet.

Sorry .

Twee glazen water drinken nadat je wakker wordt helpt je spijsvertering op gang te brengen.

Daarna een licht ontbijt met wat suikers, als fruit bijvoorbeeld, en lichte vetten, als een cracker of een volkoren broodje, is voldoende.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 21:45 schreef zomertje het volgende:

[..]

Zo werkt dat bij mij ook: heb ik er zin in, dan is het goed om te gaan. Heb ik geen zin, dan is het teveel. En hoe meer goede ervaringen, hoe meer je de balans kan leren vinden en de angsten voor terugval minder zullen worden.

Moeilijk is het soms he. Echt een gevalletje niet denken maar doen en de toekomst loslaten.

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 16:05 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Moeilijk is het soms he. Echt een gevalletje niet denken maar doen en de toekomst loslaten.

En wel voelen wanneer het echt niet gaat

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 09:22 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Haha nee, nadat ik je hier heb 'leren kennen'

You know nothing, Jon Snow!

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 14:35 schreef Cue_ het volgende:

[..]

En met uit eten enzo?

Al heb ik wel hetzelfde. (al kan ik altijd wel eten, na 10 uur )
Maar om te zeggen dat ik er echt van geniet, neuh niet zoals andere mensen doen. MAar ik vind het wel lekker, bepaalde dingen, bepaalde momenten.

Als ik alleen eet dan ben ik meestal nog gewoon met iets bezig tijdens het eten, dan is het meer eten omdat het moet dan dat ik er echt van geniet inderdaad.

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 16:27 schreef Cue_ het volgende:

[..]



Daarom ook mijn vragen

Wat had je dan verwacht?

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 17:50 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Iets van "het beste uit t lev3n te halen" ofzo.

Dat sluit mijn zienswijze geheel niet uit.

Wie was die persoon hier die wel eens flinke oxazepam had voorgeschreven gekregen?

Ik heb ze weer maar my goodness wat zijn die krengen duur. 1 pilletje per 3 euro!

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 22:17 schreef sitting_elfling het volgende:
Wie was die persoon hier die wel eens flinke oxazepam had voorgeschreven gekregen?

Ik heb ze weer maar my goodness wat zijn die krengen duur. 1 pilletje per 3 euro!

Dat klopt niet...

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 22:17 schreef sitting_elfling het volgende:
Wie was die persoon hier die wel eens flinke oxazepam had voorgeschreven gekregen?

Ik heb ze weer maar my goodness wat zijn die krengen duur. 1 pilletje per 3 euro!

Voor zulke prijzen kun je beter XTC halen.

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 22:28 schreef kvd het volgende:

[..]

Dat klopt niet...

Dat klopt wel.

Bonnetje? Ik heb hem hier liggen. 5 voor 14.35 euro nog wat ..

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 23:46 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Dat klopt wel.

Bonnetje? Ik heb hem hier liggen. 5 voor 14.35 euro nog wat ..

Slaappil koste laatst ook zoveel, kon moeilijk slapen na een ongeluk van de pijn

quote:

Op dinsdag 15 juli 2014 23:46 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Dat klopt wel.

Bonnetje? Ik heb hem hier liggen. 5 voor 14.35 euro nog wat ..

Bedoelde niet dat jij verkeerde info gaf
Ik was de eerste keer iets van ¤18 kwijt voor 20 stuks van 10 mg, maar eerste maal uitgifte van een medicijn (of al een tijd niet gegeven)is duurder
Daarna rond de ¤6 voor wederom 20 stuks.
Dus of ze verkopen de pillen heeeeeel duur, 9 ze hebben een fout gemaakt.

Heb er net 1 in mogen nemen. Flinke paniek na een heftige ruzie.

Buh, beetje kakdag waarin het gebrek aan zin me parten speelde… dus even op wat oudere dingen gereageerd, hoop dat het niet stoort .

quote:

Op maandag 14 juli 2014 12:01 schreef Gray het volgende:

[..]

Sommige mensen hebben doelen nodig, anderen leven simpelweg en zien dat als het doel. Mijn doel is leven.

Dat vind ik nog zinsbegoocheling. Ik voel het zo alsof je bijna wordt gedwongen om te leven (voor de andere optie is meer moed nodig en je beseft dat je enkele mensen hard zult kwetsen). Ik kan dus wel van “leven” mijn doel maak en uit elke dag zo veel mogelijk fun/voldoening/zen probeer te halen, maar dan besef ik nog maar veel te goed dat ik mezelf gewoon iets wijs probeer te maken om het aanvaardbaar te maken dat ik mijn dagen uit “moet” doen.

Overigens vind ik het belachelijk dat dit zo zwaar en klagerig overkomt, want ik heb het best goed en heb nooit iets echt traumatisch meegemaakt. Ik wil dus echt met een positievere ingesteldheid leven, maar wat het lijkt allemaal niet aan te slaan.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 19:11 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Als ik in die optiek denk, denk ik binnen de lijnen van Alan Watts.

Een van de goede vragen in het leven is of je zelfmoord moet plegen. Dat hangt alleen af van of jij het leven zin kunt geven. Immers als het leven geen zin heeft? Waarom door gaan?

Dus moest ik het beschrijven dan zou mijn doel zijn.. Het leven zin geven!

Dus mensen helpen waar noodzakelijk.

Hear hear. Tot dat inzicht (“to do: leven zin geven”) ben ik een aantal maanden geleden pas gekomen. Heb dan maar voor mezelf doelen gekozen (dichtbij, wegens concreter en dus gemakkelijker te vervullen), maar zie dat ook als een holle doos die mij weer verplicht om dingen te doen die ik niet graag doe. Doe dan dingen die je graag doet, zou je zeggen? Zelfs om dingen te doen die ik graag doe, moet ik eerst dingen doen die ik niet per se graag doe. Het voelt allemaal een beetje aan als een opgave, terwijl het dat niet zo zou moeten zijn.

Mensen helpen is inderdaad iets wat ik ook probeer. Merk alleen iets te vaak dat het eenrichtingsverkeer blijf (of misschien verwacht ik te veel en is het gewoon mijn indruk) en dat is minder fijn.

Volgende stap die ik wil uitproberen: mindfulness-iets. Iemand tips voor cynische mensen die zweverige frases (momenteel) niet kunnen uitstaan? Van die Alan Watts rijzen mijn haren bijvoorbeeld al ten berge . Ligt volledig aan mij hoor. Misschien is yoga eerder iets voor mij, dan doe ik tegelijkertijd iets dat voor mij concreter nut heeft: leniger worden.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 10:17 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Overigens betreffende dat leven in boeken/tv. Het draait niet om wat ze doen, maar omdat dat leven niet zo saai is ivg met een vrij normaal gemiddeld leven. Nu ben ik niet jaloers, maar de confrontatie is niet altijd even makkelijk. Ik besef heus wel dat ik het stukken beter heb tvg met veel anderen.

Het gaat niet om geld, rijkdom of macht. Nee, zelfs een simpel boek van pluk van de petteflet is nog leuker dan een gemiddeld leven.

Ik baal d'r oprecht van dat ik het leven zo gitzwart zie. Ik zit er ook maar over te denken om mijn huisarts en therapeut op te zeggen. Beiden zijn lief, maar ze zijn soms te nurturing. Hier op FOK krijg ik genoeg tegengas. Daar is het vaak: "s_e wij begrijpen oprecht al je issues, we weten waar het vandaan komt en het zou gek zijn als je daar geen issues aan had overgehouden"..

Geeft s_e op? Om 15.30 toch maar weer op interview.

Het zal aan de boeken liggen die ik lees (van die "zware literaire" kost :p), maar die zijn ook niet altijd even opwindend. Maar geef je gelijk dat in de gemiddelde fantasiewereld (of die nu neergeschreven of op beeld is gezet) er meer gebeurt. Avontuur en actie. Hoef je niet meer te piekeren over zingeving, want je bent meteen te druk bezig om erover na te denken (overigens volgens mij een van de redenen dat er in armere landen waarschijnlijk minder depressie is en depressie soms als een welvaartsziekte wordt bestempeld).

Kun je niet tegen je huisarts en therapeut zeggen dat ze je best wat harder mogen aanpakken?

Hoe was je interview?

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:33 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Je bent daarin niet de enige. Die stille momenten zuigen. En dan kom je in zo'n spiraal terecht waar je denkt, nobody likes me. Alleen is zo alleen, whatever. Kut, kut kuhut.

Hehe, dergelijke sarcastische weergaven van dramatische momenten zou ik vaker moeten lezen/horen.

quote:

Op maandag 14 juli 2014 20:35 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]
Ik heb uiteindelijk geleerd dit stemmetje gewoon maar te laten razen en meer af te gaan op wat ik voel dat ik zin in heb. Wordt het me te veel en heb ik rust nodig? Dan merk ik dat vanzelf wel. Zo bijt die irreële angst zich niet langer vast, verspil ik niet al mijn energie aan piekeren en me kut voelen en kan ik weer (durf ik beter gezegd) leven.

Plan je dan minder en laat je het meer op je afkomen? Dat hoor ik de laatste tijd immers wel meer van mensen met een ex-burn out. En merk je altijd op tijd dat het je te veel wordt?

quote:

Op maandag 14 juli 2014 05:13 schreef aijumu het volgende:
[..]

Je word er compleet verknipt van, je verliest een hoop vrienden op jonge leeftijd. En je leven is niet echt een pretje En als je de 50 al haalt mag jij jezelf prijzen dat je oud bent geworden

En iedereen meent dat je een dikke bak rijd een villa bezit, en altijd wel briefjes van minimaal 500,- op zak hebt. Laten we zo stellen, voor sommigen is het een manier van leven, en telt geld een stuk minder, en dat is meestal ook wel te zien En een enkeling heeft geluk, of je het geluk noemen is een tweede en kan op jonge leeftijd op pensioen.

Had ik de paranoïde gedachtes al uitgelegd wat bij dit vak hoort? oud kennisje van mij heeft in zijn toko iets van 20 camera's hangen 2 joekels van honden. 2 apen met goeden kettingen altijd bij zich, en een auto waar je een tank op kan loslaten. Logischerwijs blijf ik daar weg

Goh, had het eerder aangehaald als voorbeeld gewoon… maar jij spreekt eerder uit ervaring? Moet heftig zijn.

quote:

Op woensdag 16 juli 2014 00:06 schreef kvd het volgende:

[..]

Bedoelde niet dat jij verkeerde info gaf
Ik was de eerste keer iets van ¤18 kwijt voor 20 stuks van 10 mg, maar eerste maal uitgifte van een medicijn (of al een tijd niet gegeven)is duurder
Daarna rond de ¤6 voor wederom 20 stuks.
Dus of ze verkopen de pillen heeeeeel duur, 9 ze hebben een fout gemaakt.

Heb er net 1 in mogen nemen. Flinke paniek na een heftige ruzie.

Hoe zwaar heb je ze? Ik heb ze @10mg.

Ik zonet ook flinke ruzie. Nog steeds geen huis. Heb nog een week of 2. Heb al weer shitloads aan interviews gehad, nog steeds niks .....