OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Tja philomijn, die anticonceptie is nu even een punt van discussie. In december ben ik er mee gestopt en zijn we met condooms gaan vrijen. We zouden na een reis met mei gaan beginnen en daar had ik me ook bij neergelegd. Dus tot die tijd waren condooms prima. Het werd iets langer, omdat je na gebruik van malariapillen een maand moet wachten.
Maar nu is dus de tijd aangebroken dat we zouden beginnen en nu wil hij toch niet. (Dit had ik helaas al voorspeld. Hij zei dat het niet ging gebeuren, maar ik heb toch gelijk gekregen)
Op dit moment dus even geen seks. Ik wil niet met en hij niet zonder. (Weet niet hoe lang we dit volhouden, want we hebben wel allebei zin)
Frustrerend allemaal!! Vooral omdat ik het echt al langer wil. Al zeker 2-3 jaar. Ik dacht dat hij nu eindelijk ook wilde, door alles wat hij me had toegezegd.
Maar nu is dus de tijd aangebroken dat we zouden beginnen en nu wil hij toch niet. (Dit had ik helaas al voorspeld. Hij zei dat het niet ging gebeuren, maar ik heb toch gelijk gekregen)
Op dit moment dus even geen seks. Ik wil niet met en hij niet zonder. (Weet niet hoe lang we dit volhouden, want we hebben wel allebei zin)
Frustrerend allemaal!! Vooral omdat ik het echt al langer wil. Al zeker 2-3 jaar. Ik dacht dat hij nu eindelijk ook wilde, door alles wat hij me had toegezegd.
ik zou dat niet te snel zeggen... Ik sliep 13 uur per dag de eerste maandenquote:Op maandag 16 juni 2014 17:54 schreef Barreltje het volgende:
mannen..
ik heb enigszins "toegegeven" lees: me er bij neergelegd dat het er de komende 6 maanden gewoon niet van gaat komen.
we hebben dus voor de komende 6 maanden lekker veel dingen geplanned.. enzegt dan ook : "we gaan gewoon lekker de komende 6 maanden nog lekker van elkaar genieten
"
en dan lees ik natuurlijk tussen de regels door dat we over 6 maanden kunnen gaan starten
naja.. we zien wel.. er is nog altijd hoop dat het eerder begint.. ik bedoel.. 3 maanden zwanger kan je toch ook nog best wintersporten??
Desalniettemin hoop ik voor je dat je snel mag beginnen 
disclaimer
SSTT! niet tegen mn vriend zeggen!quote:Op maandag 16 juni 2014 18:15 schreef Stormqueen het volgende:
[..]
ik zou dat niet te snel zeggen... Ik sliep 13 uur per dag de eerste maanden
Rabarberbarbarabarbarbarenbaardenbarbierbarbierbarbaren
K&W / Barrels Buitenlandse Boerderijtje
K&W / Barrels Buitenlandse Boerderijtje
Silversjis het begin is er! 
Barreltje hopelijk is het dan in een keer raak Gaan jullie grote dingen doen?
Welkom Shopaholic maar wat een nare situatie zo.. Hopelijk is je vriend snel om.
Barreltje hopelijk is het dan in een keer raak
Gaan jullie grote dingen doen?Welkom Shopaholic maar wat een nare situatie zo.. Hopelijk is je vriend snel om.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
ach grote dingen..
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.haha trouwen! tsjha.. dat wilde mijn vorige relatie ook.. eerst trouwen.. wel leuk dat je vriend zo lekker mee kan dromen.. die van mij is fanatiek realistisch
Rabarberbarbarabarbarbarenbaardenbarbierbarbierbarbaren
K&W / Barrels Buitenlandse Boerderijtje
quote:
ach grote dingen..Dat klinkt goed!! Heerlijk vooruitzichtSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.haha trouwen! tsjha.. dat wilde mijn vorige relatie ook.. eerst trouwen.. wel leuk dat je vriend zo lekker mee kan dromen.. die van mij is fanatiek realistischSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:Op maandag 16 juni 2014 18:26 schreef Cassandra87 het volgende:
[..]
Dat klinkt goed!! Heerlijk vooruitzichtSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Rabarberbarbarabarbarbarenbaardenbarbierbarbierbarbaren
K&W / Barrels Buitenlandse Boerderijtje
Aahh ok.quote:
[..]
Haha nou.. Er worden hier nog wel condooms ingeslagen, want we gaan niet meteen er 'goed' mee aan de slag. Eerst nog 'even' afstuderen en lekker op vakantie. M'n vriend start daarna met een nieuwe baan. En als we 't dan allemaal op de rails hebben en weer lekker in het nieuwe ritme zitten, gaan we er echt voor.
Was ook wel erg vanuit mezelf gedacht hoor, die opmerking. 
Wil je niet zelf graag een baan, voordat je een kind krijgt? (Iets waar ik zelf mee worstel, dus ben benieuwd hoe anderen dat zien.)
quote:
Tja philomijn, die anticonceptie is nu even een punt van discussie. In december ben ik er mee gestopt en zijn we met condooms gaan vrijen. We zouden na een reis met mei gaan beginnen en daar had ik me ook bij neergelegd. Dus tot die tijd waren condooms prima. Het werd iets langer, omdat je na gebruik van malariapillen een maand moet wachten.
Maar nu is dus de tijd aangebroken dat we zouden beginnen en nu wil hij toch niet. (Dit had ik helaas al voorspeld. Hij zei dat het niet ging gebeuren, maar ik heb toch gelijk gekregen)
Op dit moment dus even geen seks. Ik wil niet met en hij niet zonder. (Weet niet hoe lang we dit volhouden, want we hebben wel allebei zin)
Frustrerend allemaal!! Vooral omdat ik het echt al langer wil. Al zeker 2-3 jaar. Ik dacht dat hij nu eindelijk ook wilde, door alles wat hij me had toegezegd.
Ben idd benieuwd hoe lang jullie dat gaan volhouden idd! Denk je dat het een gevalletje eehhh je bent bezig en oh geen zin om condooms te pakken.. wordt? Of houdt hij er echt heel erg aan vast op dat moment?
Dit, dat, alles.
Ik heb een pesthumeur vandaag, ik word gek van alle baby's om me heen. Op dagen als deze snap ik dat sommige vrouwen gewoon met de pil stoppen zonder overleg met hun partners.
Ik heb van het weekend vaderdag overgeslagen. Mijn eigen ouders zijn op vakantie, dus daar kon ik niet eens heen. Bij de ouders van vriend was het wel familiebezoek, maar ik kon het gewoon niet opbrengen om te gaan. Zit ik daar weer een dag met neefje en nichtjes rond m'n nek. Ben gek op die kids, maar het wordt emotioneel elke keer lastiger. Hebben meer van jullie dat zo sterk? Het verlangen naar eigen kinderen kan bij mij zo sterk zijn dat ik me er echt uit balans van voel.
Nog even en ik ga twijfelen aan mijn eigen geestelijke gesteldheid.
Ik heb van het weekend vaderdag overgeslagen. Mijn eigen ouders zijn op vakantie, dus daar kon ik niet eens heen. Bij de ouders van vriend was het wel familiebezoek, maar ik kon het gewoon niet opbrengen om te gaan. Zit ik daar weer een dag met neefje en nichtjes rond m'n nek. Ben gek op die kids, maar het wordt emotioneel elke keer lastiger. Hebben meer van jullie dat zo sterk? Het verlangen naar eigen kinderen kan bij mij zo sterk zijn dat ik me er echt uit balans van voel.
Nog even en ik ga twijfelen aan mijn eigen geestelijke gesteldheid.
silliegirl, ik heb ook van die periodes hoor..
Dat je gevoel het even overneemt van je verstand..want je moet nu een kind! enzo..
Terwijl je verstand je neefjes en nichtjes ook gewoon LEUK vind..maar nu dus even niet
je bent gewoon een vrouw met bijbehorende (rammelende) hormonen.. niks mis met je geestelijke gezondheid
Dat je gevoel het even overneemt van je verstand..want je moet nu een kind! enzo..
Terwijl je verstand je neefjes en nichtjes ook gewoon LEUK vind..maar nu dus even niet
je bent gewoon een vrouw met bijbehorende (rammelende) hormonen.. niks mis met je geestelijke gezondheid
Rabarberbarbarabarbarbarenbaardenbarbierbarbierbarbaren
K&W / Barrels Buitenlandse Boerderijtje
K&W / Barrels Buitenlandse Boerderijtje
Thanks!quote:
silliegirl, ik heb ook van die periodes hoor..
Dat je gevoel het even overneemt van je verstand..want je moet nu een kind! enzo..
Terwijl je verstand je neefjes en nichtjes ook gewoon LEUK vind..maar nu dus even niet
je bent gewoon een vrouw met bijbehorende (rammelende) hormonen.. niks mis met je geestelijke gezondheid
Wat ook niet helpt is dat vriend gister aangaf dat hij toch twijfelt of de door ons overeengekomen startdatum niet te snel vindt. Hij raakt in paniek bij het idee dat hij over X maanden/jaar al vader is en dat vindt 'ie onprettig.
Toen ik (dan maar meegaand zijn) vroeg wat HIJ dan wil, zei 'ie dat 'ie het niet wist en dat het voor zover hij weet nog wel 10 jaar kan duren voor hij er aan toe is. Toen moest ik even zuchten (want ik kan en wil geen 10 jaar wachten hoor), waarop hij zei "ja maar we beginnen wel, want jij wil dat". Ja eeh.. Maar jij moet ook willen!
Toen ik uiteindelijk vroeg wat hij dan de ideale starttijd zou vinden gezien onze leeftijden en woonsituatie, zei 'ie "nu!". Nahjah, ik ben het spoor bijster met hem. Wordt nogal verdrietig van dit soort discussies.
Daar zou volgens mij iedereen spoor bijster van raken! Er zit volgens mij ook geen ene logica in. Je kunt niet eerst zeggen dat je nog 10 jaar wil wachten en dan zeggen dat nu het ideaalst is.quote:
[..]
Thanks!
Wat ook niet helpt is dat vriend gister aangaf dat hij toch twijfelt of de door ons overeengekomen startdatum niet te snel vindt. Hij raakt in paniek bij het idee dat hij over X maanden/jaar al vader is en dat vindt 'ie onprettig.
Toen ik (dan maar meegaand zijn) vroeg wat HIJ dan wil, zei 'ie dat 'ie het niet wist en dat het voor zover hij weet nog wel 10 jaar kan duren voor hij er aan toe is. Toen moest ik even zuchten (want ik kan en wil geen 10 jaar wachten hoor), waarop hij zei "ja maar we beginnen wel, want jij wil dat". Ja eeh.. Maar jij moet ook willen!
Toen ik uiteindelijk vroeg wat hij dan de ideale starttijd zou vinden gezien onze leeftijden en woonsituatie, zei 'ie "nu!". Nahjah, ik ben het spoor bijster met hem. Wordt nogal verdrietig van dit soort discussies.
Ik hoop dat jullie er toch samen uitkomen en dat hij bijtrekt.
Wat lastig silliegirl, dat hij je geen enkele richting kan geven over wanneer hij er klaar voor zou zijn!
Ik herken het ook wel, dat gerammel als je neefjes/nichtjes ziet. Maar dat gaat wel met vlagen, soms kan ik ook van dit vrije leventje genieten, zonder verantwoordelijkheden. Laatst lagen mijn man en ik bij een recreatieplas, en het was er vooral druk met ouders en kinderen. Vlak bij ons zaten een stel met een heel schattig meisje van een jaar of 2, echt te cute voor woorden. Dan rammel ik wel, maar tegelijkertijd zie ik wel in hoe relaxt het is om gewoon te kunnen zitten zonder continue een weglopend kind in de gaten te moeten houden. Maar dat relativerende gevoel komt omdat ik weet dat we er binnenkort voor kunnen gaan. Ik hoop daarom dat je meer duidelijkheid krijgt, dan is dat gerammel veel minder pijnlijk namelijk
Ik herken het ook wel, dat gerammel als je neefjes/nichtjes ziet. Maar dat gaat wel met vlagen, soms kan ik ook van dit vrije leventje genieten, zonder verantwoordelijkheden. Laatst lagen mijn man en ik bij een recreatieplas, en het was er vooral druk met ouders en kinderen. Vlak bij ons zaten een stel met een heel schattig meisje van een jaar of 2, echt te cute voor woorden. Dan rammel ik wel, maar tegelijkertijd zie ik wel in hoe relaxt het is om gewoon te kunnen zitten zonder continue een weglopend kind in de gaten te moeten houden. Maar dat relativerende gevoel komt omdat ik weet dat we er binnenkort voor kunnen gaan. Ik hoop daarom dat je meer duidelijkheid krijgt, dan is dat gerammel veel minder pijnlijk namelijk
freedom is just another word for nothing left to lose
Nahjah, ik heb in principe "toestemming" heb om per direct te beginnen, als ik dat wil. Vriend heeft een "ik wil toch niet dus of dat nu of over x maanden is maakt mij niet meer uit" houding aangenomen en laat nu de regie aan mij. Gaat nergens over, want dat maakt het net of ik niet bereid ben om op hem te wachten, maar zoals hij zelf zegt "dan wacht je misschien wel op iets wat nooit komt".quote:
Wat lastig silliegirl, dat hij je geen enkele richting kan geven over wanneer hij er klaar voor zou zijn!
Ik herken het ook wel, dat gerammel als je neefjes/nichtjes ziet. Maar dat gaat wel met vlagen, soms kan ik ook van dit vrije leventje genieten, zonder verantwoordelijkheden. Laatst lagen mijn man en ik bij een recreatieplas, en het was er vooral druk met ouders en kinderen. Vlak bij ons zaten een stel met een heel schattig meisje van een jaar of 2, echt te cute voor woorden. Dan rammel ik wel, maar tegelijkertijd zie ik wel in hoe relaxt het is om gewoon te kunnen zitten zonder continue een weglopend kind in de gaten te moeten houden. Maar dat relativerende gevoel komt omdat ik weet dat we er binnenkort voor kunnen gaan. Ik hoop daarom dat je meer duidelijkheid krijgt, dan is dat gerammel veel minder pijnlijk namelijk
In een vorige discussie hierover heb ik aangegeven dat dat dan een breekpunt is; ik wil wel kinderen, ik kan hem niet dwingen als hij echt niet wil en de enige optie is dan uit elkaar gaan. Zodat ik op zoek kan naar een partner met dezelfde kinderwens en hij op zoek naar iemand die net als hij geen kinderen wil. De hele ellende is dat dat natuurlijk heel zwart/wit is; we hebben samen veel meer dan "enkel" die kinderwens, maar toch.
Hij snapt nadien kennelijk ineens wel hoe belangrijk mn kinderwens voor me is, hij wil het geen breekpunt laten zijn, dus "win" ik. Maar zo wil ik het ook niet hoor.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
+1quote:
Wat lastig silliegirl, dat hij je geen enkele richting kan geven over wanneer hij er klaar voor zou zijn!
Ik herken het ook wel, dat gerammel als je neefjes/nichtjes ziet. Maar dat gaat wel met vlagen, soms kan ik ook van dit vrije leventje genieten, zonder verantwoordelijkheden. Laatst lagen mijn man en ik bij een recreatieplas, en het was er vooral druk met ouders en kinderen. Vlak bij ons zaten een stel met een heel schattig meisje van een jaar of 2, echt te cute voor woorden. Dan rammel ik wel, maar tegelijkertijd zie ik wel in hoe relaxt het is om gewoon te kunnen zitten zonder continue een weglopend kind in de gaten te moeten houden. Maar dat relativerende gevoel komt omdat ik weet dat we er binnenkort voor kunnen gaan. Ik hoop daarom dat je meer duidelijkheid krijgt, dan is dat gerammel veel minder pijnlijk namelijk
Hoewel ik dit weekend dus wel op het voetbalveld stond te rammelen, rammel ik niet continu als mijn neefjes in de buurt zijn. Ik begrijp je gevoel dus wel, heb het zelf niet zo sterk, maar dat komt misschien wel omdat jouw situatie nog iets anders ligt. Hier beginnen we nog niet omdat de omstandigheden er nog niet voor zijn, maar mijn vriend wil wel. Altijd al gewild. Terwijl ik nog wel eens kon/kan denken: maar mijn leven is zo ook leuk. Overigens hadden wij een tijd redenen om aan te nemen dat we geen kinderen konden krijgen en dat maakte me wel enorm verdrietig. Dus ik kan me wel goed voorstellen hoe je je voelt.
Ik had toen m'n oudste neefje nog een baby was wel heel sterk de gedachte "als ik zoveel van mijn neefje kan houden, hoe gaaf moet dat dan wel niet bij een eigen kind zijn". Ik zie bij mijn neefjes ook veel kanten die gewoon niet zo leuk zijn aan het ouderschap en dat houdt me wel nuchter. (Veel zorgen om bepaalde dingen, vaak geen moment voor jezelf, telkens brandjes blussen, 24/7 opvoeden.) Echter, dat oergevoel van binnen wil heel graag kindjes, een gezin, samen met mijn vriend iets opbouwen, hem vader maken
en ons ouders. Is het misschien niet iets tijdelijks, die gevoelens van je vriend Silliegirl? Misschien het idee om het onderwerp een maand of twee te laten rusten, dat ie dan wat meer aan het idee kan wennen?
Dit, dat, alles.
Oh excuses silliegirl, dan had ik je verhaal nog niet helemaal goed begrepen. Wat lastig allemaal, ik begrijp wel dat het je moedeloos maakt. Hoe lang zijn jullie nu al weer bij elkaar?
Pff ik heb verder geen goed advies, maar ik sluit me aan bij wat philomijn aan het einde zegt.
Pff ik heb verder geen goed advies, maar ik sluit me aan bij wat philomijn aan het einde zegt.
freedom is just another word for nothing left to lose
Ik heb zelf sinds februari al een baan. Dus ik mag me gelukkig prijzen als niet afgestudeerde al wel een baan te hebben in een moeilijk werkveldquote:
[..]
Aahh ok.
Wil je niet zelf graag een baan, voordat je een kind krijgt? (Iets waar ik zelf mee worstel, dus ben benieuwd hoe anderen dat zien.)
Life is what happens to you, while you're busy making other plans!
Dat ligt eraan wanneer je begint met tellen, haha. We wonen in ieder geval nu 2 jaar samen.quote:
Oh excuses silliegirl, dan had ik je verhaal nog niet helemaal goed begrepen. Wat lastig allemaal, ik begrijp wel dat het je moedeloos maakt. Hoe lang zijn jullie nu al weer bij elkaar?
Pff ik heb verder geen goed advies, maar ik sluit me aan bij wat philomijn aan het einde zegt.
En het laten rusten; ja, maar opzich suddert dit nu al een jaar (de eerste keer dat vriend zei dat 'ie misschien geen kind wil was vorig jaar op vakantie, lekkere timing ook) af en aan. En het is opzich echt geen "vast" onderwerp hier, maarja, nu met de babyboom waar we middenin zitten word ik steeds met die wens geconfronteerd (en dus mijn vriend ook). Ik probeer het voor mezelf te houden, maar hij weet ook wel dat het niks voor mij is om niet mee te gaan naar familiegelegenheden (zoals vaderdag) dus dan komt 't toch weer naar voren.. Daarbij wordt dus de beste vriend van vriend vader nu. Zijn vriendin komt ook vaak mee op bezoek, dus die is heel blij bezig met babyuitzet en kamer etc. Dat was zaterdag zo, gisteravond zo en nu komen ze morgenavond weer. En op de een of andere manier zijn die bezoekjes voor mij nu echt doodvermoeiend..
Ik heb het al voorzichtig bespreekbaar gemaakt bij die vriend (zo van "ik zou ook wel willen maar vriend nog niet, dus lastig") en ipv dat hij er nu minder over praat doet ie uitspraken als "joh! Begin ook! Dan kunnen we straks samen achter de kinderwagen!"
En dan moet ik erbij zitten als vriend ofwel keihard "nee" of "ik moet er niet aan denken" zegt. 'T is mij nu allemaal ff te veel..
Dat helpt ook niet echt neequote:
Ik heb het al voorzichtig bespreekbaar gemaakt bij die vriend (zo van "ik zou ook wel willen maar vriend nog niet, dus lastig") en ipv dat hij er nu minder over praat doet ie uitspraken als "joh! Begin ook! Dan kunnen we straks samen achter de kinderwagen!"
En dan moet ik erbij zitten als vriend ofwel keihard "nee" of "ik moet er niet aan denken" zegt. 'T is mij nu allemaal ff te veel..
Na een aantal dagen "zorgplicht" (zieke kleine en zieke man) rammelt het hier ietsje minder.
Hmmm, lastig zeg silliegirl. En als je afspreekt dat hij er een -afgebakende tijd- serieus over na gaat denken en met een duidelijk antwoord komt?
Kan me voorstellen dat het niet bijdraagt aan het rammelen Rumine
Kan me voorstellen dat het niet bijdraagt aan het rammelen Rumine
Dit, dat, alles.
Ik lurk hier af en toe nog mee 
Silliegirl: ik herken (delen van) je berhaal en vooral je frustratie! Hoewel ik me besef dat elke situatie anders is, dacht ik dat je misschien wat aan een soortgelijk verhaal hebt (en anders moet je het vooral naast je neer leggen ).
Silliegirl: ik herken (delen van) je berhaal en vooral je frustratie! Hoewel ik me besef dat elke situatie anders is, dacht ik dat je misschien wat aan een soortgelijk verhaal hebt (en anders moet je het vooral naast je neer leggen
).SPOILER: spoiler, want lang verhaal...Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Nogmaals: jullie situatie is ongetwijfeld anders dan de onze, maar misschien heb je er wat aan! Je mag me uiteraard ook altijd pm'en (want ik zou er nog pagina's over vol kunnen schrijven)!
quote:
Maar nu is dus de tijd aangebroken dat we zouden beginnen en nu wil hij toch niet. (Dit had ik helaas al voorspeld. Hij zei dat het niet ging gebeuren, maar ik heb toch gelijk gekregen)
Op dit moment dus even geen seks. Ik wil niet met en hij niet zonder.
Wat zitten jullie in een lastige situatie allebei, ieder op een eigen manier in een patstelling terechtgekomen. Hopelijk komen jullie er op een goede manier uit.quote:
Nahjah, ik heb in principe "toestemming" heb om per direct te beginnen, als ik dat wil. Vriend heeft een "ik wil toch niet dus of dat nu of over x maanden is maakt mij niet meer uit" houding aangenomen en laat nu de regie aan mij.
quote:
Ik lurk hier af en toe nog mee
Silliegirl: ik herken (delen van) je berhaal en vooral je frustratie! Hoewel ik me besef dat elke situatie anders is, dacht ik dat je misschien wat aan een soortgelijk verhaal hebt (en anders moet je het vooral naast je neer leggenDit helpt zeker wel! Lijkt inderdaad ook wel veel op mijn situatie. Ergens denk ik ook echt wel dat mijn vriend "onzeker" en "angstig" is en daarom de boot afhoudt, maar 't is vooral hoe hard hij erin is.. Hoe staat jouw vriend er nu in dan? (jullie zijn inmiddels aan het proberen toch? ) Is hij dan wel betrokken enz.? Ik ben bang dat mijn vriend straks iets heeft van "ja het zal wel, ist al zover" en ik vooral de "voorpret" alleen moet gaan hebben. Om het nog maar niet te hebben over bezoekjes voor echo's, kinderkamer inrichten etc. etc. Ik zou dat liefst ook samen gaan doen straks..SPOILER: spoiler, want lang verhaal...Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Nogmaals: jullie situatie is ongetwijfeld anders dan de onze, maar misschien heb je er wat aan! Je mag me uiteraard ook altijd pm'en (want ik zou er nog pagina's over vol kunnen schrijven)!
Nahjah, linksom of rechtsom komt er wel een oplossing (of dat een leuke gaat zijn even daargelaten), want ik ga dit niet lang volhouden..quote:
Wat zitten jullie in een lastige situatie allebei, ieder op een eigen manier in een patstelling terechtgekomen. Hopelijk komen jullie er op een goede manier uit.
@Shopaholic: Hoe lang slepen jullie nu al zo voort? Ik zou jouw situatie dus helemaal niet volhouden...
Wij hebben er net een flinke vakantie op zitten en gaan er vanaf nu echt voor inderdaad. Hij is wel betrokken, maar nog steeds niet stuiterend-enthousiast zoals ik soms ben. Daar moet ik wel eerlijk bij zeggen dat hij dat eigenlijk nooit echt is. Ik kan van blijdschap echt heel de kamer door stuiteren, maar dat heeft hij (vrijwel) nooit; ik heb in de loop der jaren ook moeten leren dat dat nu eenmaal bij zijn karakter hoort.quote:
[..]
Dit helpt zeker wel! Lijkt inderdaad ook wel veel op mijn situatie. Ergens denk ik ook echt wel dat mijn vriend "onzeker" en "angstig" is en daarom de boot afhoudt, maar 't is vooral hoe hard hij erin is.. Hoe staat jouw vriend er nu in dan? (jullie zijn inmiddels aan het proberen toch? ) Is hij dan wel betrokken enz.? Ik ben bang dat mijn vriend straks iets heeft van "ja het zal wel, ist al zover" en ik vooral de "voorpret" alleen moet gaan hebben. Om het nog maar niet te hebben over bezoekjes voor echo's, kinderkamer inrichten etc. etc. Ik zou dat liefst ook samen gaan doen straks..
Ik moet zeggen dat het voor mij ook vooral makkelijker is geworden; ik heb nu het gevoel dat ik er 'gewoon' over kan beginnen, zonder bang te zijn dat hij dichtklapt. Juist daardoor gaat alles nu veel natuurlijker, omdat ik het ook niet zo krampachtig meer hoef te brengen.
We hebben ons min of meer voorgenomen om er in het begin nog niet al te gericht mee bezig te zijn, dus van seks op de klok of ovulatietesten is hier nog geen sprake. Van de week begon ik toevallig over zwangerschapstesten (omdat ik die nog niet in huis heb), en toen kwam er in eerste instantie ook weinig reactie. Als ik dan even doorvraag blijkt dat het inderdaad vooral onzekerheid/onwetendheid is (zijn letterlijke reactie: "Ja, ik weet toch allemaal niet hoe dat werkt!"
).Tegelijkertijd bleek een paar weken geleden dat hij het er wel regelmatig met een collega over heeft (die zit in het medische circuit). Dat had ik dus totaal niet gedacht (eerlijk is eerlijk: in eerste instantie was ik zelfs een beetje beledigd
), maar geeft voor mij wel aan dat hij er wel degelijk mee bezig is. Ook durft hij nu steeds vaker mee te fantaseren met mij, dat is echt heel leuk (we hebben zelfs al discussies over kindernamen!)Ik heb er ook het volste vertrouwen in dat die 'echte' betrokkenheid vanzelf komt als het raak is. Ik denk echt dat het nu nog te abstract is voor hem.
Als je dit topic leest verwonder je je toch dat de mensheid nog niet is uitgestorven?
Volgens mij was het vroeger gewoon geen issue als de man niet zo betrokken was, want hij zag die kinderen toch alleen op zondag.
Nu de zorg voor de kinderen steeds meer 50/50 wordt verdeeld over de partners, is het veel belangrijker geworden dat ze allebei graag kinderen willen.
Volgens mij was het vroeger gewoon geen issue als de man niet zo betrokken was, want hij zag die kinderen toch alleen op zondag.
Nu de zorg voor de kinderen steeds meer 50/50 wordt verdeeld over de partners, is het veel belangrijker geworden dat ze allebei graag kinderen willen.
Inderdaad een goed punt.quote:
Als je dit topic leest verwonder je je toch dat de mensheid nog niet is uitgestorven?
Volgens mij was het vroeger gewoon geen issue als de man niet zo betrokken was, want hij zag die kinderen toch alleen op zondag.
Nahjah, ik heb sowieso op de planning om eerst met mijn longarts te bespreken hoe of wat met mijn medicatie (want die mag niet als ik zwanger ga worden/ben) en ik laat liever eerst dat aanpassen zodat dat op de rit is voor ik eventueel ook nog zwangerschapskwaaltjes krijg. Vriend heeft dus nog even rust
.
Hmm, weet ik niet, ik heb persoonlijk juist meer het idee dat beide ouders de kinderen minder zien tegenwoordig... Vroeger waren er maar weinig vrouwen die überhaupt werkten, dus die zagen de kids in elk geval fulltime. Mannen werken tegenwoordig misschien iets vaker 4 dagen, maar veel minder volgens mij niet. Dus 1 extra "papa-dag" tegenover 2-3 dagen minder van de moeder (die nu vaker ook nog werkt).quote:
Als je dit topic leest verwonder je je toch dat de mensheid nog niet is uitgestorven?
Volgens mij was het vroeger gewoon geen issue als de man niet zo betrokken was, want hij zag die kinderen toch alleen op zondag.
Ik denk dat mensen er vroeger gewoon veel minder bewust mee bezig waren. Je was getrouwd, sliep samen en anticonceptie was lang niet altijd zo logisch als dat het nu is. Dus dan was je gewoon "opeens" zwanger.
Nu moet alles veel meer gepland worden, want vrouwen studeren langer en willen eerst carrière maken (of althans een aantal jaar werkervaring hebben).
Dat denk ik ook. Het gebeurde vroeger gewoon, want dat is toch normaal als je getrouwd bent...quote:
[..]Ik denk dat mensen er vroeger gewoon veel minder bewust mee bezig waren. Je was getrouwd, sliep samen en anticonceptie was lang niet altijd zo logisch als dat het nu is. Dus dan was je gewoon "opeens" zwanger.
Nu moet alles veel meer gepland worden, want vrouwen studeren langer en willen eerst carrière maken (of althans een aantal jaar werkervaring hebben).
Nu is het vaak een bewuste keuze en dat is best lastig! Je bent een aantal jaar samen, weet wat je aan elkaar hebt, hebt vrijheid om te doen en laten wat je wilt... Een kind is dan eigenlijk een gok: wat voor kind krijg je, hoe ga je er zelf mee om, hoe gaat je partner er mee om, hoe wordt je eigen relatie daarna, hoe regel je werk en opvang, etcetera...
De kinderen zien inderdaad minder van hun ouders dan vroeger*, maar die ene "papa-dag" is voor de vaders wel een grote verandering ten opzichte van vroeger. Mijn vader heeft misschien ooit één luier verschoond.quote:
Hmm, weet ik niet, ik heb persoonlijk juist meer het idee dat beide ouders de kinderen minder zien tegenwoordig... Vroeger waren er maar weinig vrouwen die überhaupt werkten, dus die zagen de kids in elk geval fulltime. Mannen werken tegenwoordig misschien iets vaker 4 dagen, maar veel minder volgens mij niet. Dus 1 extra "papa-dag" tegenover 2-3 dagen minder van de moeder (die nu vaker ook nog werkt).
*Volgens mij vooral omdat een gezin met kinderen op de meeste eenpersoonsinkomens niet meer te onderhouden is.
Dit speelt ook zeker een rol.quote:Ik denk dat mensen er vroeger gewoon veel minder bewust mee bezig waren. Je was getrouwd, sliep samen en anticonceptie was lang niet altijd zo logisch als dat het nu is. Dus dan was je gewoon "opeens" zwanger.
Nu moet alles veel meer gepland worden, want vrouwen studeren langer en willen eerst carrière maken (of althans een aantal jaar werkervaring hebben).
Ja, en als je bewust kan kiezen om iets wel of niet te doen, dan wil je geen spijt van je keuze krijgen. Wat je in andere gevallen kan doen om een goed geïnformeerde keuze te maken (zoals een lijstje maken met voordelen en nadelen) werkt hier niet. Je weet niet hoe het zal zijn, en je gevoel weegt veel meer mee dan bij andere keuzes. Je zou een hele waslijst met nadelen kunnen pareren met een "en toch wil ik het!quote:
Dat denk ik ook. Het gebeurde vroeger gewoon, want dat is toch normaal als je getrouwd bent...
Nu is het vaak een bewuste keuze en dat is best lastig! Je bent een aantal jaar samen, weet wat je aan elkaar hebt, hebt vrijheid om te doen en laten wat je wilt... Een kind is dan eigenlijk een gok: wat voor kind krijg je, hoe ga je er zelf mee om, hoe gaat je partner er mee om, hoe wordt je eigen relatie daarna, hoe regel je werk en opvang, etcetera...
".Lastig inderdaad! Ignorance is bliss...
@philomijn
Op dit moment zitten we nu nog niet zo lang in deze situatie. Een week of 2. Hij is nog standvastig wat die condooms betreft, maar nu ben ik het ook een keer! Ik hoop dat hij uiteindelijk toe heeft en het zonder condooms wil! Maar zo ver is het nog niet.
Op dit moment zitten we nu nog niet zo lang in deze situatie. Een week of 2. Hij is nog standvastig wat die condooms betreft, maar nu ben ik het ook een keer! Ik hoop dat hij uiteindelijk toe heeft en het zonder condooms wil! Maar zo ver is het nog niet.
Maar vind je dit werkelijk een goede basis om op voort te borduren?quote:
@philomijn
Op dit moment zitten we nu nog niet zo lang in deze situatie. Een week of 2. Hij is nog standvastig wat die condooms betreft, maar nu ben ik het ook een keer! Ik hoop dat hij uiteindelijk toe heeft en het zonder condooms wil! Maar zo ver is het nog niet.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nee! Maar op dit moment ben ik erg eigenwijs. Weet ook dat dit zo niet goed is en dat er snel iets moet veranderen!!!
Ben benieuwd wanneer het tij voor jullie gaat keren Shopaholic ik hoop snel!
Ik las posts van mama's (to be) over het wel of niet aankunnen van het moederschap (daar onzeker over zijn) en daar was ik ergens een beetje blij mee. In de zin van dat ik die gedachten ook heb, maar dat die dus naast je kinderwens kunnen bestaan, als u begrijpt wat ik bedoel.
ik hoop snel!Ik las posts van mama's (to be) over het wel of niet aankunnen van het moederschap (daar onzeker over zijn) en daar was ik ergens een beetje blij mee.
In de zin van dat ik die gedachten ook heb, maar dat die dus naast je kinderwens kunnen bestaan, als u begrijpt wat ik bedoel.
Dit, dat, alles.
Veel sterkte met de situatie shopaholic
Philomijn ik denk dat dat wel heel normaal is, voor een zwangerschap, tijdens een zwangerschap maar ook als je eenmaal moeder bent. Althans, iik zie zo voor mij dat ik dat zal blijven houden
Philomijn ik denk dat dat wel heel normaal is, voor een zwangerschap, tijdens een zwangerschap maar ook als je eenmaal moeder bent. Althans, iik zie zo voor mij dat ik dat zal blijven houden
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Idd Philomijn, ik denk dat de meeste dat wel hebben en blijven houden. Op sommige momenten vind ik het heel eng, die verantwoordelijkheid over zo'n kleintjes (en het feit dat ik nu nog niets met die mini baby's heb) en de andere keer dan weet ik alles beter en weet ik zeker dat ik het kan
Ik heb afgelopen week een knoop doorgehakt. Ik stop met school. Ik zou voor de tweede keer mijn afstudeerscriptie niet kunnen afronden met een voldoende en ben er helemaal klaar mee. En de enige reden waarom we nog niet met kinderen zijn begonnen, was mijn school. Maar in hoeverre dit nu iets veranderd weet ik nog niet/zijn we niet over uit.
Nu is het vooral even zorgen dat ik een baan vinden en uitzoeken hoe ik mijn studieschuld ga aflossen....
Ik heb afgelopen week een knoop doorgehakt. Ik stop met school. Ik zou voor de tweede keer mijn afstudeerscriptie niet kunnen afronden met een voldoende en ben er helemaal klaar mee. En de enige reden waarom we nog niet met kinderen zijn begonnen, was mijn school. Maar in hoeverre dit nu iets veranderd weet ik nog niet/zijn we niet over uit.
Nu is het vooral even zorgen dat ik een baan vinden en uitzoeken hoe ik mijn studieschuld ga aflossen....
Dus dan ben je vier jaar voor niets naar school geweest? Zonde man! Nu lijkt opnieuw afstuderen mss onoverkomelijk, maar over tien jaar denk je ws 'had ik maar'.quote:
Idd Philomijn, ik denk dat de meeste dat wel hebben en blijven houden. Op sommige momenten vind ik het heel eng, die verantwoordelijkheid over zo'n kleintjes (en het feit dat ik nu nog niets met die mini baby's heb) en de andere keer dan weet ik alles beter en weet ik zeker dat ik het kan
Ik heb afgelopen week een knoop doorgehakt. Ik stop met school. Ik zou voor de tweede keer mijn afstudeerscriptie niet kunnen afronden met een voldoende en ben er helemaal klaar mee. En de enige reden waarom we nog niet met kinderen zijn begonnen, was mijn school. Maar in hoeverre dit nu iets veranderd weet ik nog niet/zijn we niet over uit.
Nu is het vooral even zorgen dat ik een baan vinden en uitzoeken hoe ik mijn studieschuld ga aflossen....
Just my two cents, hoor.
Ja dat weet ik. Maar ik ben nu wel zeker van mijn keuze. Ik ben ondertussen al 6jaar bezig met een opleiding die niets voor mij is en waar ik ook geen werk in wil. En als je gezegd wordt dat de kans erg klein is dat je een nieuwe afstudeeropdracht wel gaat halen....zakt de motivatie helemaal naar het nulpunt.
Baby's worden ook steeds ouder... opeens heb je een lopend en pratend mensje.quote:
Idd Philomijn, ik denk dat de meeste dat wel hebben en blijven houden. Op sommige momenten vind ik het heel eng, die verantwoordelijkheid over zo'n kleintjes (en het feit dat ik nu nog niets met die mini baby's heb) en de andere keer dan weet ik alles beter en weet ik zeker dat ik het kan
Maar ik heb standaard ook niets met kinderen hoor, behalve de mijne
Joh, Tylergirl, wat een grote beslissing! Wat rot dat afstuderen niet is gelukt. Ik hoop dat er snel iets moois op je pad komt.
Dat gevoel dat je zeker weet dat je het kan had ik afgelopen weekend heel sterk, toen ik een ochtend op mijn neefje van 3 maanden mocht passen. Ik kijk er echt heel erg naar uit om zelf een baby'tje te hebben
Dat gevoel dat je zeker weet dat je het kan had ik afgelopen weekend heel sterk, toen ik een ochtend op mijn neefje van 3 maanden mocht passen. Ik kijk er echt heel erg naar uit om zelf een baby'tje te hebben
freedom is just another word for nothing left to lose
Hahah ja gelukkig welquote:
[..]
Baby's worden ook steeds ouder... opeens heb je een lopend en pratend mensje.
Maar ik heb standaard ook niets met kinderen hoor, behalve de mijne
scheelt wel dat vriendlief helemaal wild is van minibaby's, dus dan kunnen we afwisselen Toen ik laatst het dochtertje van vrienden na een uur eindelijk in slaap kreeg, wist ik ook wel even dat het allemaal wel goed zou komen. (Ze was wakker geschrokken volgens mij en elke keer als ze bijna sliep werd ze weer huilend wakker. Na een hoop wiegen en sussen viel ze eindelijk in slaap)
Vanmiddag gezellig op bezoek geweest bij mijn collega's. 3 baby's en een peuter om me heen. Super leuk, maar het doet me toch ook wel verdriet, omdat ik het zelf ook zo graag wil.
Hoe staan jullie er nu voor shopaholic?
Ik word niet goed van mijzelf. Op dag 17 of 16 mijn ei gehad (positieve ovulatie test op dag 16 maar meende die dag ok mn ei te voelen? ) zit nu op dag 25 en ik verlies bloed. Elke keer als ik durf uit te spreken dat ik een regelmatige cyclus heb doet mijn lichaam weer iets geks. Zucht..
Ik word niet goed van mijzelf. Op dag 17 of 16 mijn ei gehad (positieve ovulatie test op dag 16 maar meende die dag ok mn ei te voelen? ) zit nu op dag 25 en ik verlies bloed. Elke keer als ik durf uit te spreken dat ik een regelmatige cyclus heb doet mijn lichaam weer iets geks. Zucht..
Hoe lang gebruik je nu al geen hormonen/ac meer dan? Tis een dooddoener, maar ja, je lichaam is natuurlijk geen machine. Dat gezegd hebbende, zou ik er ook wel gek van worden hoor denk ik. Ik vrees nu al de tijd dat ik ga stoppen met de pil, in de zin van: hou lang zal het duren voordat ik weer een enigzins normale cyclus heb? Het liefst zou ik nu ook stoppen om weer een natuurlijke cyclus te gaan oppakken, maar dat zit er voor ons niet in. En ach, daar kan ik ook wel vrede mee hebben.quote:
Ik word niet goed van mijzelf. Op dag 17 of 16 mijn ei gehad (positieve ovulatie test op dag 16 maar meende die dag ok mn ei te voelen? ) zit nu op dag 25 en ik verlies bloed. Elke keer als ik durf uit te spreken dat ik een regelmatige cyclus heb doet mijn lichaam weer iets geks. Zucht..
Ik ben van mijn 16e t/m mijn 20e aan de pil geweest, en daarna weer op mijn 22e begonnen (nu 28). Maar ik heb geen flauw idee hoe mijn cyclus was in de tussenliggende tijd.
Student dus ja, zolang ik maar een keer ongesteld werd zat het wel snor. [ Bericht 2% gewijzigd door Philomijn op 27-06-2014 00:22:27 ]
Dit, dat, alles.
Ik ben al vanaf januari gestopt en op een cyclus na netjes 27 dagen. Vandaar dat ik er ook zo van baal. Ben toch best regelmatig. De eerste 4 cyclussen spotting gehad. Daarna brak t 3x op dag 27 Door. En nu zijn we blijkbaar weer terug op spotting. Ben benieuwd wanneer t Door breekt (trouwens mijn ei is wel laat bedenk ik nu)
Hier sinds mijn 16e t/m nu (mijn 30e) aan de pil, ben héél benieuwd hoe het straks (over 1 of 2 jaar) zal gaan als ik stop! Als ik het me goed herinner bleef mijn ongesteldheid wel eens een week of langer uit, maar toen was ik een mager, fanatiek (meer dan 10 uur per week les) balletmeisje en nu niet meer.quote:
Ik ben van mijn 16e t/m mijn 20e aan de pil geweest, en daarna weer op mijn 22e begonnen (nu 28). Maar ik heb geen flauw idee hoe mijn cyclus was in de tussenliggende tijd.
Het is toch niet zo super onregelmatig dan? Ik zou me zelf pas zorgen maken bij een cyclus van 40+ dagen ofzo, of als het de ene keer 20 dagen is en dan weer 35.quote:
Ik ben al vanaf januari gestopt en op een cyclus na netjes 27 dagen. Vandaar dat ik er ook zo van baal. Ben toch best regelmatig. De eerste 4 cyclussen spotting gehad. Daarna brak t 3x op dag 27 Door. En nu zijn we blijkbaar weer terug op spotting. Ben benieuwd wanneer t Door breekt (trouwens mijn ei is wel laat bedenk ik nu)
Of als ik geen positieve ovulatietesten zou hebben (maar die ga ik zelf niet doen).
Mijn lf is wel erg kort (negen dagen) en dat baart me anders wel zorgen. Maar verder heb ik mazzel met een regelmatige cyclus, dat zeker
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Zo jij bent lang aan de pil, hopelijk komt je normale cyclus desondanks snel aan de gang tzt
quote:Oh op die manier, ja dat is balen.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ja dat is ook mijn doemscenario: dat het eerst een hele tijd duurt voordat alles weer op gang komt, en daarna niet binnen 1-2 jaar zwanger worden, dan de medische molen in, en dat het dan allemaal zo lang duurt dat het gewoon te laat is.quote:Zo jij bent lang aan de pil, hopelijk komt je normale cyclus desondanks snel aan de gang tzt
Zo heeft iedereen zijn angsten, ik lig er bijvoorbeeld weer niet wakker van of ik het wel aan zou kunnen om moeder te zijn (zoals anderen hier).
Ik heb van het weekend opgepast en ik rammel al van het hele bedritueel (pyjamaatjes aan, tandjes poetsen, liedje zingen, boekje lezen).
Beetje jammer dat vriend er nog meer van ging twijfelen. Hij heeft volgens mij dan geen idee waar 'ie moet beginnen met drie kinderen, terwijl ik vrij gemakkelijk zorg dat iedereen in z'n bed komt. Uiteindelijk zaten we op de bank en verzuchte hij toch echt nog niet klaar te zijn voor een eigen kind "want hij krijgt oppaskinderen al niet in bed".
Wat moet je daar nou mee..
Beetje jammer dat vriend er nog meer van ging twijfelen. Hij heeft volgens mij dan geen idee waar 'ie moet beginnen met drie kinderen, terwijl ik vrij gemakkelijk zorg dat iedereen in z'n bed komt. Uiteindelijk zaten we op de bank en verzuchte hij toch echt nog niet klaar te zijn voor een eigen kind "want hij krijgt oppaskinderen al niet in bed".
Wat moet je daar nou mee..
Maar kreeg 'ie ze echt niet in bed dan? Waar gig het volgens hem dan "fout"?
Ergens denk ik ook dat het veel uitmaakt of het je eigen kind is of niet. Sommige dingen zou ik niet tegen (oppas)kinderen zeggen omdat ik bijvoorbeeld vind dat het niet mijn taak is.
[ Bericht 12% gewijzigd door Philomijn op 30-06-2014 16:34:34 ]
Waar gig het volgens hem dan "fout"?Ergens denk ik ook dat het veel uitmaakt of het je eigen kind is of niet. Sommige dingen zou ik niet tegen (oppas)kinderen zeggen omdat ik bijvoorbeeld vind dat het niet mijn taak is.
[ Bericht 12% gewijzigd door Philomijn op 30-06-2014 16:34:34 ]
Dit, dat, alles.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |