Vader kijkt niet naar kind om

quote:

Op vrijdag 9 mei 2014 22:13 schreef LittleLady het volgende:
Tja maar er zijn maar weinig mannen die iets met de opvoeding doen, de meesten zijn zich vaag bewust van de drentelde voetjes door het huis.

Aaaaah kom m halen ook al is het mijn weekend!
Aaaah je krijgt hem niet ook al is het jouw weekend!
Slaapt ie alslaapt ie alslaapt ie al?
Eet ie goedeet ie goedeet ie goed?
Godsklere ik snap dat ie doordeweeks niet belt als jij in ZIJN weekend al 100 keer belt

quote:

Op zondag 11 mei 2014 20:56 schreef Poesopstokje het volgende:
Ik ben er nu wel klaar mee trouwens, jullie beginnen nu te bashen, daar heb ik geen zin in.

Ik ben verder duidelijk geweest in mijn plannen voor morgen en hoe het verder gaat met X en Billy. Ik wacht verder de advocaat morgen af, die kan uiteindelijk toch het beste bepalen wie wat moet gaan veranderen en wat er van ons beide wordt verwacht. Daar kunnen we allebei ons verhaal doen (en hier niet) en daar hebben we uiteindelijk toch meer aan.

Nogmaals; iedereen bedankt voor de adviezen en de nieuwe inzichten. Ik ga er zeker wat mee doen. Ik zie heus wel in dat ik hulp nodig heb en dat het zo niet goed gaat.

Verder hou ik er over op hier in het topic.

Wat jij wil. Ik wilde je oprecht helpen omdat ik weet hoe het is.

Maar ik zou als ik jou was iets minder de perfecte moeder uithangen, want op deze manier zorg je er juist voor dat je ex straks helemaal geen zin meer heeft om voor zijn zoon te zorgen. Jouw manier is niet automatisch de goede manier. Soms zijn er meerdere goede manieren.

Je kind is nu 18 maanden, je krijgt nog heel wat voor de kiezen. Wanneer je op deze manier door gaat, sta je er straks helemaal alleen voor vermoed ik zo. En geloof me, met 18 maanden is de opvoeding nog een eitje.

quote:

Op zondag 11 mei 2014 19:57 schreef Leandra het volgende:

[..]

Tussen 17 maanden en 2 jaar zit ongeveer 1/3 van het leven van een kind van die leeftijd hè....
Sommigen ontwikkelen zich nou eenmaal sneller dan anderen.
Sommige kinderen proberen heel lang en zijn dus al heel lang bezig met oefenen, en andere kinderen doen dingen gewoon niet tot ze het kunnen.

Een kind van 2 wat nog steeds geen "mama" zegt (en verder ook amper praat) zal dan ook wel een probleem zijn als je graag stickert, terwijl datzelfde kind met 3½ de oren van je hoofd kletst en hij volgens de leidsters van de PSZ juist enorm ontwikkeld is, en eigenschappen heeft die voor een kind van die leeftijd behoorlijk uitzonderlijk zijn (empathie bijvoorbeeld).

Ik begon pas echt met praten en communiceren met leeftijdsgenootjes toen ik 4 was, maar toen was er ook geen houden meer aan. Daarvoor leek het alsof ik de moeite er niet eens voor wilde nemen.

quote:

Op zondag 11 mei 2014 21:00 schreef tombolafan het volgende:
Aaaaah kom m halen ook al is het mijn weekend!
Aaaah je krijgt hem niet ook al is het jouw weekend!
Slaapt ie alslaapt ie alslaapt ie al?
Eet ie goedeet ie goedeet ie goed?
Godsklere ik snap dat ie doordeweeks niet belt als jij in ZIJN weekend al 100 keer belt

Mooie samenvatting

Ik vind het wel meevallen met bashen Ik snap dat het wat overweldigend is, al die mensen die erop springen, zeker als je gehoopt had op 'je hebt gelijk, zijn vader verdient hem niet, hou je kind maar bij hem weg'-reacties. Er wordt je een flinke spiegel voorgehouden, en gezien de reacties die je hoopte en verwachtte, is dat misschien maar het beste ook...

Beste TS, ik heb niet het hele topic doorgelezen, maar wilde vast even reageren voor alles door elkaar liep in mn hoofd

Toen mijn ex en ik uit elkaar waren, vroeg hij ook nooit meer naar de kinderen, als ik een update stuurde (cijfers, hoe het verder ging op school, als ze ziek waren) reageerde hij niet en op den duur ben ik er dan ook mee gestopt. Ik vond dat vervelend, want het kwam op mij inderdaad ookk over alsof het hem niet interesseerde, terwijl de dames voor mij het allerbelangrijkste waren, ik vond het moeilijk dat ze dat voor hem als vader kennelijk niet waren.
Hij kreeg een vriendin en veranderde de bezoekregeling, omdat zij ze niet zo vaak hoefde te zien, dat ging uit en hij veranderde het weer terug, toen kreeg hij een nieuwe vriendin en wilde hij ze vaker zien, omdat zij ook een kindje had en dat leuk vond, dat ging uit en toen draaide hij het weer terug enz.

Elke keer ben ik daarin meegegaan met hem, nog steeds kom ik hem tegemoet als dat nodig is en als ik hem om een gunst vraag, kan dat tegenwoordig, het gaat vrij soepel en stabiel sinds een jaar of twee.
Nog steeds zeikt hij over mij tegen de kinderen, ik houd het contact kort en zakelijk en soms krijg ik een scheldmailtje ofzo, maar daar reageer ik niet op.

Ik wil dus eigenlijk zeggen: houd de eer aan jezelf. Maak jezelf niet te moe door vanalles te willen en verwachten van hem, dat werkt niet.

(Geloof mij, ik ben ontzettend boos en verongelijkt geweest, maar dat heb ik altijd besproken met derden en nooit met hem, een welles-nietes spelletje schiet niet op en geeft hem alleen maar koren op zijn molen.)

[ Bericht 0% gewijzigd door JaniesBrownie op 11-05-2014 21:32:55 ]

quote:

Op zondag 11 mei 2014 20:47 schreef Poesopstokje het volgende:

[..]

Nee natuurlijk niet. Maar ik vraag 2/3x per dag via skype/fb hoe het gaat, of hij goed gegeten heeft etc. Laatst belde ik om 14.30, toen hoorde ik Billy nog op de achtergrond, die had om 13.00 al in bed moeten liggen. Zulke dingen.

oe, dat moet je echt niet doen!

Iemand die de crisisdienst nodig heeft zit nooit goed.

Nah effe de OP gelezen. Het komt op mij zo over dat toen jullie nog in de relatie zaten hij geen interesse had in zijn eigen kind en natuurlijk toen jullie uit elkaar waren ook nog niet.
Maar jij probeert steeds die interesse door zijn strot te duwen en maakt je daar nog kwaad om ook.

Leg je er bij neer, hoe moeilijk dat ook is, dat hij weinig/geen/minder interesse in Billy heeft.
En ga verder met je leven.

quote:

Op zondag 11 mei 2014 21:42 schreef CaptainSushi het volgende:
Iemand die de crisisdienst nodig heeft zit nooit goed.

Nou dat dus ook.

En dan ervanuit gaan dat je op je ex kunt rekenen qua opvang met die geschiedenis.
Ik zou zeggen laat het eens los en reken op je eigen vrienden/kennissen en duw hem die verantwoordelijkheid niet steeds door zijn strot. Want die wil hij gewoon niet, duidelijk toch.

En vooral ophouden met dat heen en weer gepraat via FB

Heb medelijden met het kind

quote:

Op vrijdag 9 mei 2014 22:13 schreef LittleLady het volgende:
Tja maar er zijn maar weinig mannen die iets met de opvoeding doen, de meesten zijn zich vaag bewust van de drentelde voetjes door het huis.

Ik ken er zat. W.o. ondergetekende... Lijkt mij a logisch omdat je nu eenmaal zoiets samen doet in een relatie en b het is gewoon het leukste wat er is.

En natuurlijk zijn er mannen (en vrouwen) die daar anders over denken, maar dat noem ik echt uitzonderingen.

quote:

Op vrijdag 9 mei 2014 22:25 schreef LittleLady het volgende:

Nou nee, een man vind het leuk om eens te stoeien, iets te bouwen of interessant te doen, maar als een man echt moet verzorgen dan word het allemaal heel snel minder, wil niet zeggen dat ze minder zijn, maar er zit een heel groot verschil tussen mannen en vrouwen, je kan niet verwachten dat een man zoals een vrouw gaat denken en uren over kinderen gaat praten.

Kletskoek!

quote:

Op zondag 11 mei 2014 21:24 schreef JaniesBrownie het volgende:
Beste TS, ik heb niet het hele topic doorgelezen, maar wilde vast even reageren voor alles door elkaar liep in mn hoofd

Toen mijn ex en ik uit elkaar waren, vroeg hij ook nooit meer naar de kinderen, als ik een update stuurde (cijfers, hoe het verder ging op school, als ze ziek waren) reageerde hij niet en op den duur ben ik er dan ook mee gestopt. Ik vond dat vervelend, want het kwam op mij inderdaad ookk over alsof het hem niet interesseerde, terwijl de dames voor mij het allerbelangrijkste waren, ik vond het moeilijk dat ze dat voor hem als vader kennelijk niet waren.
Hij kreeg een vriendin en veranderde de bezoekregeling, omdat zij ze niet zo vaak hoefde te zien, dat ging uit en hij veranderde het weer terug, toen kreeg hij een nieuwe vriendin en wilde hij ze vaker zien, omdat zij ook een kindje had en dat leuk vond, dat ging uit en toen draaide hij het weer terug enz.

Elke keer ben ik daarin meegegaan met hem, nog steeds kom ik hem tegemoet als dat nodig is en als ik hem om een gunst vraag, kan dat tegenwoordig, het gaat vrij soepel en stabiel sinds een jaar of twee.
Nog steeds zeikt hij over mij tegen de kinderen, ik houd het contact kort en zakelijk en soms krijg ik een scheldmailtje ofzo, maar daar reageer ik niet op.

Ik wil dus eigenlijk zeggen: houd de eer aan jezelf. Maak jezelf niet te moe door vanalles te willen en verwachten van hem, dat werkt niet.

(Geloof mij, ik ben ontzettend boos en verongelijkt geweest, maar dat heb ik altijd besproken met derden en nooit met hem, een welles-nietes spelletje schiet niet op en geeft hem alleen maar koren op zijn molen.)

Dit. Al moet ik het soms uit mijn tenen halen.

quote:

Op zondag 11 mei 2014 20:51 schreef Poesopstokje het volgende:

[..]

Nee, want dat weet ik ook, hij was om 09.00 al wakker.

Sorry hoor, dat ik graag wil dat mijn kind zich goed voelt bij z'n ritme, en dat ik hem wil beschermen als het even niet gaat zoals het hoort. Als ik daarmee een paniekerig kind kan voorkomen, dan graag.

Ik heb twee kinderen rondspringen hier (2 en bijna 4) en teken er gelijk voor als ze tot 9 uur blijven slapen. Dat is misschien ook wel de reden dat hij nog steeds om 14:30h wakker was. Ritme en regelmaat is dan wel belangrijk, maar niet alles hoeft ervoor te wijken.

quote:

Op zondag 11 mei 2014 20:36 schreef Poesopstokje het volgende:

[..]

Waarom?
Ik heb een goed gesprek gehad daar, en slaapmedicatie meegekregen zodat ik een nacht goed kon slapen. Daarnaast een telefoonnummer zodat ik kon bellen als ik behoefte had om te praten.

We hebben het hier niet over een opname of zware psychische aandoeningen.

....

misschien ten overvloede, maar ik mag toch hopen dat Billy op dat moment bij jouw ouders is blijven slapen?

Voor TS: jouw waarheid is niet per definitie de waarheid. Het beste is als jullie iemand vinden die met jullie samen een oplossing bedenkt.

Als (als...) hij nu niet om kijkt naar de kleine kan dat nog komen (ik ken zo'n voorbeeld, oud-collega die zijn zoon pas vanaf zijn 4e zag staan). En een beperkt contact is nog altijd beter dan geen contact. Kennelijk wil X niet geen contact, dus nog zat om voor te gaan. En de invulling van het vaderschap is en blijft zijn verantwoordelijkheid...

Ik vind dit soort verhalen altijd heel erg.
Vooral omdat het om een levend kind gaat.

De moeders kan ik meestal weinig medeleven mee hebben.
Velen lijken te vallen voor egoïstische, narcistische, "spannende" types als vader voor hun kind.
Ze hadden ook gewoon een eerlijke, betrouwbare, dedicated vader kunnen kiezen.

Na alle reacties te hebben gelezen van de TS kom ik toch een beetje van mn oorspronkelijke advies terug omdat het nu wat genuanceerder ligt dan het oorspronkelijk leek Je kan het inderdaad beter eerst met een mediator proberen, maar hou in de gaten dat je nooit 100% jouw zin kan krijgen. Jullie zullen beide water bij de wijn moeten doen en duidelijke afspraken maken. Maar ik denk niet dat je kan verbieden dat je ex-schoonfamilie Billy niet mag zien. Of de tijden vast kan leggen wanneer hij moet slapen

Maar ik heb nog wel wat vragen...
Waarom controleer je hem als je kind bij hem is? Waarom geef je hem geen kans om een vader te ZIJN? Hij krijgt niet echt de kans om ervaring op te doen als je om het uur belt of alles al goed gaat
En waarom heb je je ex-schoonfamilie nog op Facebook? Gooi ze eraf! Zijn familie is zijn business.

Waarom denken gescheiden ouders alleen maar aan henzelf en niet aan wat het beste is voor het kind? Als je Billy gewoon naar zijn familie laat gaan, kan hij later zelf zijn mening erover vormen en bepalen of hij er heen wilt of niet. Als jij dat nu al voor hem gaat bepalen, gaat hij jou later kwalijk nemen.

quote:

Op maandag 12 mei 2014 00:17 schreef Poesopstokje het volgende:

[..]

Mijn voorstellen; Billy wordt vrijdag's door mij gebracht. Ik geef hem alleen zijn kleding, knuffels, fles en andere benodigdheden mee. X doet de boodschappen voor het weekend. X zorgt dat zijn kamertje + bedje schoon en fris is. X zorgt ervoor dat zijn fles en ander servies schoon is en blijft. X heeft de volledige zorg voor Billy en brengt hem het weekend niet weg te logeren. X probeert (lees; probeert!) zich aan het ritme van Billy te houden wbt slaap/eten. En X brengt hem zondags vóór 19.00 weer bij mij thuis.
Ook houden we verder geen contact. Ik hoef niets van hem te verwachten en ik val hem niet meer lastig in de weekenden. Ook dring ik hem Billy niet meer op in de tijd dat ik voor hem zorg. (Wat X al aangaf dat ik dat inderdaad deed.)

Dit zijn prima afspraken. Mijn vriendin, die dus ook een kind heeft met haar ex heeft, heeft het ook altijd zo gedaan en nog. Zoon ging/gaat er om de 2 week een weekend heen en hij zoekt het verder maar uit, die ex dan. Vrijdag 1900 erheen, zondag 1900 weer terug. Wat er daar in tussentijd gebeurde is verder nooit over gesproken, ieder zijn eigen verantwoordelijkheid. Verder ook nooit wat van die ex verwacht in de tijd dat het kind bij ons is, werkt allemaal prima.

Ons kind is nu 11 en gaat het allemaal soepeltjes. Wel is hij altijd druk en vervelend als hij weer bij zijn vader vandaan komt, maar dat is bekent en kun je vanzelf prima behandelen. Scheelt ook wel dat onze zoon dus nu 11 jaar is.

quote:

Op zondag 11 mei 2014 20:10 schreef Poesopstokje het volgende:

[..]

Ben je sarcastisch? Hier op Fok is het anoniem.

Jij zegt het...

quote:

Op maandag 12 mei 2014 10:07 schreef Poesopstokje het volgende:
Het is wel klaar nu. Ik weet wel dat ik fout zit. Ik heb teveel verwacht van X, terwijl X alleen maar vader wilde zijn in het weekend. Niet dat ik hem geen enorme klootzak vind om die reden, maar omdat dit nooit duidelijk is uitgesproken leidde dit tot die ruzies/frustraties.
Dit is nu uit de lucht, dus het is klaar voor nu. Ik weet nu waar ik aan toe ben, het is een kwestie van loslaten vrijdag 19.00 en zondag 19.00 opnieuw beginnen.

Topic mag wat bij betreft nu dicht, er is geen behoefte aan een deel 2.

Fijn voor jullie alle drie

Ik hoop dat jullie vanavond weer een productief gesprek hebben.

En dan een tip voor vrijdag en zondag 19.00 uur, gewoon vriendelijk en beleefd blijven, niet verder doorvragen dan of er nog bijzonderheden waren en zeker geen heibel maken, want ik schat de kans vrij hoog in dat het gedrag van Billy op zondag onder andere zo is omdat hij een feilloze radar voor spanningen heeft, dat hebben kinderen namelijk.

Het vervelendste daarvan is vooral dat het kind er op reageert en dus juist lastig/vervelend gaat doen als je als ouder toch al niet lekker in je vel zit.

De (atmo)sfeer in huis is het resultaat van de wisselwerking tussen de bewoners van dat huis.

quote:

Op maandag 12 mei 2014 10:07 schreef Poesopstokje het volgende:
Het is wel klaar nu. Ik weet wel dat ik fout zit. Ik heb teveel verwacht van X, terwijl X alleen maar vader wilde zijn in het weekend. Niet dat ik hem geen enorme klootzak vind om die reden, maar omdat dit nooit duidelijk is uitgesproken leidde dit tot die ruzies/frustraties.
Dit is nu uit de lucht, dus het is klaar voor nu. Ik weet nu waar ik aan toe ben, het is een kwestie van loslaten vrijdag 19.00 en zondag 19.00 opnieuw beginnen.

Topic mag wat bij betreft nu dicht, er is geen behoefte aan een deel 2.

Ik vind het mooi om te zien dat je in dit topic goed open stond voor feedback.

Wat mij in het oog springt, is hoe belangrijk je eigen netwerk is voor die keren dat je het zelf eigenlijk niet meer trekt. Misschien kun je met je hulpverlening eens kijken hoe je dat netwerk nog kunt versterken. Dat lijkt me voor jouw gemoedsrust ook goed.

Bah.. instabiele mensen (en dan vooral vrouwen) zouden geen kinderen moeten krijgen. Eerst jezelf fixen, dan pas denken aan een nieuw mensje denken. Sommige mensen zijn zo dom...

Wil bijna zeggen eigen schuld dikke bult, maar je hebt zelf ook niet om je jeugd gevraagd. Je had WEL het volwassen vermogen om bepaalde beslissingen te nemen en dat heb je niet gedaan. Succes met de oplossing.

Tsja, klinkt als een lul van de bovenste plank.

Dat gecommuniceer/gespioneer via facebook lijkt me niet echt wat bij te dragen, sms werkt denk ik beter.

Maar hoe kan bij een kind van anderhalf eigenlijk al autisme zijn geconstateerd?

quote:

Op maandag 12 mei 2014 10:33 schreef Poesopstokje het volgende:

Dat is wel de bedoeling, eventueel nog een bakje koffie als de sfeer goed is. X heeft de zorg over ''onze'' hond en kat, dus het is wel fijn dat ik die ook nog even kan zien. Normaliter ging de overgang ook altijd wel goed, we aten samen, dronken koffie etc.

En dat is veranderd sinds hij weer een vriendin heeft?

Ik zou er voorlopig niet op rekenen dat de overdracht weer op die manier gaat, dat is overdragen voor gevorderden en in de huidige situatie is dat denk ik te hoog gegrepen.

Je kunt iedere dag als je wakker wordt opnieuw beginnen en de fouten van gisteren niet herhalen.
Nieuwe dag, nieuwe mogelijkheden.

Mooi om te zien dat het topic een eye opener is!

Succes!
Ik heb met EMDR in mijn omgeving een aantal zeer positieve resultaten behaald zien worden.

quote:

Op maandag 12 mei 2014 10:45 schreef Poesopstokje het volgende:

Als het op laatst 20 tegen 1 is, dan lijkt het me sterk dat ze alle 20 fout zitten

Nou zou ik dat op fok niet uit willen sluiten...

quote:

Dus ja, een flinke eye opener.
Ik voel me er nu ook een stuk beter over. Ik weet nu waar ik aan toe ben en wat ik kan/mag verwachten van X, niks. Niks is niet veel, dus weinig om me over te frustreren. Makkelijk toch?

Therapie komt er sowieso, en dan ga ik alle punten meepakken die zijn besproken hier in het topic.

Hoe dan ook heel goed dat je nu je niet het antwoord kreeg dat je had willen hebben in de spiegel durfde te kijken en aan jezelf gaat werken.

Sowieso is dat de beste oplossing: je kan je omgeving niet veranderen, alleen jezelf.

quote:

Ook houdt X z'n huis niet schoon, met name de bovenverdieping niet. Op Billy's kamertje ligt al 4 weken kattenbakkorrels, met stront en al. En dan keihard tegen mij liegen als ik hem daar op aanspreek. Walgelijk.. En Billy niet aan z'n schema's houden, niet optijd op bed, optijd eten etc. Het joch raakt helemaal van de mik die weekenden, puur omdat X niet wil erkennen dat hij een andere aanpak nodig heeft. X denkt alleen maar aan zichzelf, Billy moet zich maar naar X schikken en niet andersom.

Allereerst, wat een walgelijke vent. Ik word hier zelfs kwaad van en ik ken jullie niet eens…..

Toch denk ik dat, mocht je dat willen en ik denk dat je dat wilt, dat er wel aanknopingspunten zijn om hem helemaal bij zijn kind uit de buurt te houden. Mijn vriendin werkt voor de raad van de kinderbescherming, dus ik vang weleens wat op en zij bespreekt haar werk ook weleens met mij. Allereerst is het niet zomaar een uitgemaakte zaak dat een ouder recht heeft zijn kind te zien. Wat veel belangrijker wordt gezien, en terecht is het welzijn van het kind. In de bovenstaande alinea beschrijf jij een aantal zaken waaruit zou kunnen blijken dat een bezoek aan de vader negatieve effecten heeft op het kind (zijn schema wordt niet gerespecteerd, hierdoor wordt hij hyper). Dit kun je best wat aandikken en zeggen dat je er nog tot ver in de week de negatieve gevolgen van ondervind. Gaat hij al naar school of naar een KDV? Probeer te polsen of zij daar verschil merken (de raad van de kinderbescherming kan ze benaderen om na te gaan of ze jouw bewering onderschrijven). Wat je moet proberen aannemelijk te maken is dat een bezoek aan de vader niet in het belang is van je kind en dat het zelfs een negatieve invloed op hem heeft.

Een tweede punt: een kamer waar kattenstront en kattenbakkorrels liggen is geen geschikte plaats voor een kind. Daar kan zijn gezondheid gevaar lopen.

Voldoet hij wel aan zijn alimentatieverplichtingen? Komt hij afspraken weleens niet na? Dus hij zegt dat hij je zoon komt ophalen en komt vervolgens niet opdagen waardoor jij met een hevig teleurgesteld zit? Hamer op de speciale conditie van je kind (autisme) en de structuur die hij nodig heeft die zijn vader niet kan of wil bieden.

Let op: wek altijd de indruk dat je uit bent op een oplossing en niet dat je de vader wil verstoten. Vraag vader dus regelmatig om bij te springen of iets extra’s voor zijn zoon te doen, wat hij uiteraard weigert. Maak hier een dossier van, dit versterkt je positie. Waak er voor dat je je ex niet zwart maakt, zorg dat alles wat je over hem beweert te onderbouwen is en gesteund wordt door bewijzen en voorbeelden.

Ik mag toch hopen dat je vriendin er ietwat genuanceerder over denkt, wat is dit representatief is voor hoe de raad van de Kinderbescherming denkt in scheidingszaken, dan begrijp ik opeens die Dwaze- Vaders-acties weer een stuk beter

quote:

Op maandag 12 mei 2014 11:59 schreef Kapitein_Scheurbuik het volgende:

[..]

Allereerst, wat een walgelijke vent. Ik word hier zelfs kwaad van en ik ken jullie niet eens…..

Toch denk ik dat, mocht je dat willen en ik denk dat je dat wilt, dat er wel aanknopingspunten zijn om hem helemaal bij zijn kind uit de buurt te houden. Mijn vriendin werkt voor de raad van de kinderbescherming, dus ik vang weleens wat op en zij bespreekt haar werk ook weleens met mij. Allereerst is het niet zomaar een uitgemaakte zaak dat een ouder recht heeft zijn kind te zien. Wat veel belangrijker wordt gezien, en terecht is het welzijn van het kind. In de bovenstaande alinea beschrijf jij een aantal zaken waaruit zou kunnen blijken dat een bezoek aan de vader negatieve effecten heeft op het kind (zijn schema wordt niet gerespecteerd, hierdoor wordt hij hyper). Dit kun je best wat aandikken en zeggen dat je er nog tot ver in de week de negatieve gevolgen van ondervind. Gaat hij al naar school of naar een KDV? Probeer te polsen of zij daar verschil merken (de raad van de kinderbescherming kan ze benaderen om na te gaan of ze jouw bewering onderschrijven). Wat je moet proberen aannemelijk te maken is dat een bezoek aan de vader niet in het belang is van je kind en dat het zelfs een negatieve invloed op hem heeft.

Een tweede punt: een kamer waar kattenstront en kattenbakkorrels liggen is geen geschikte plaats voor een kind. Daar kan zijn gezondheid gevaar lopen.

Voldoet hij wel aan zijn alimentatieverplichtingen? Komt hij afspraken weleens niet na? Dus hij zegt dat hij je zoon komt ophalen en komt vervolgens niet opdagen waardoor jij met een hevig teleurgesteld zit? Hamer op de speciale conditie van je kind (autisme) en de structuur die hij nodig heeft die zijn vader niet kan of wil bieden.

Let op: wek altijd de indruk dat je uit bent op een oplossing en niet dat je de vader wil verstoten. Vraag vader dus regelmatig om bij te springen of iets extra’s voor zijn zoon te doen, wat hij uiteraard weigert. Maak hier een dossier van, dit versterkt je positie. Waak er voor dat je je ex niet zwart maakt, zorg dat alles wat je over hem beweert te onderbouwen is en gesteund wordt door bewijzen en voorbeelden.

Weet je vriendin dat je dit soort adviezen geeft?

quote:

Op maandag 12 mei 2014 11:59 schreef Kapitein_Scheurbuik het volgende:

[..]

Allereerst, wat een walgelijke vent. Ik word hier zelfs kwaad van en ik ken jullie niet eens…..

Toch denk ik dat, mocht je dat willen en ik denk dat je dat wilt, dat er wel aanknopingspunten zijn om hem helemaal bij zijn kind uit de buurt te houden. Mijn vriendin werkt voor de raad van de kinderbescherming, dus ik vang weleens wat op en zij bespreekt haar werk ook weleens met mij. Allereerst is het niet zomaar een uitgemaakte zaak dat een ouder recht heeft zijn kind te zien. Wat veel belangrijker wordt gezien, en terecht is het welzijn van het kind. In de bovenstaande alinea beschrijf jij een aantal zaken waaruit zou kunnen blijken dat een bezoek aan de vader negatieve effecten heeft op het kind (zijn schema wordt niet gerespecteerd, hierdoor wordt hij hyper). Dit kun je best wat aandikken en zeggen dat je er nog tot ver in de week de negatieve gevolgen van ondervind. Gaat hij al naar school of naar een KDV? Probeer te polsen of zij daar verschil merken (de raad van de kinderbescherming kan ze benaderen om na te gaan of ze jouw bewering onderschrijven). Wat je moet proberen aannemelijk te maken is dat een bezoek aan de vader niet in het belang is van je kind en dat het zelfs een negatieve invloed op hem heeft.

Een tweede punt: een kamer waar kattenstront en kattenbakkorrels liggen is geen geschikte plaats voor een kind. Daar kan zijn gezondheid gevaar lopen.

Voldoet hij wel aan zijn alimentatieverplichtingen? Komt hij afspraken weleens niet na? Dus hij zegt dat hij je zoon komt ophalen en komt vervolgens niet opdagen waardoor jij met een hevig teleurgesteld zit? Hamer op de speciale conditie van je kind (autisme) en de structuur die hij nodig heeft die zijn vader niet kan of wil bieden.

Let op: wek altijd de indruk dat je uit bent op een oplossing en niet dat je de vader wil verstoten. Vraag vader dus regelmatig om bij te springen of iets extra’s voor zijn zoon te doen, wat hij uiteraard weigert. Maak hier een dossier van, dit versterkt je positie. Waak er voor dat je je ex niet zwart maakt, zorg dat alles wat je over hem beweert te onderbouwen is en gesteund wordt door bewijzen en voorbeelden.

Wat ben jij vreselijk
Nee alleen een moeder met extreme controledwang, ptss en crisisdienstbezoeken is lekker voor een kind?

Een kamer met kattenstront is idd niet echt bevorderlijk voor Billy.

Topic gaat zo dicht.