Mijn verslag van de sallandtrail.
Zaterdag mijn wekker gezet op 7 uur zodat ik voldoende tijd had om rustig wakker te worden, te douchen en te ontbijten enzo. 5 minuten voor de wekker werd ik wakker (spanning). Naar de wc geweest, gedoucht, american pancakes gekocht en opgegeten, naar de wc geweest enz enz.. je kent 't wel. Op een gegeven moment kreeg ik een appje van Jeroen "The Flash" Vink of ik er al was. Maarja 10 minuutjes fietsen dus ik had geen haast.
Nou op een gegeven moment samen met mijn fan (moeder) erheen, startnummer opgehaald en toen kwam ik Bjorn tegen. De rest was er ook al zei die en die kwam ik vlak erna ook tegen. Beetje gekeuveld en allen richting start. The Flash succes gewenst en hop start. Klein stukje met Bjorn gelopen en die ging voor zichzelf op pad. Mo, Wo en ik zijn samen op pad gegaan. Lekker lopen, kijken, praten, pauzeren. Na 20km had Wolve het zwaar en is Mo bij hem gebleven en ben ik rustig van ze weggelopen. Na 23km kreeg ik weer wat last van die pees waarvoor ik pas ook eens bij de fysio ben geweest en liep al tierend en vloekend even te balen dat ik dat weer voelde en was bang dat ik de laatste 2 km nog moest gaan lopen ook, maar gelukkig trok dat gevoel weer weg en kon ik nog lekker iets aanzetten tot de finish.
Toen ik eenmaal over de finish was lagen Bjorn en The Flash al lekker in het gras te chillen en ben ik er ook bij gaan zitten. Altijd nadat ik gefinisht ben dan moet ik alles nog even verwerken en krijg ik niet alles mee. Bjorn zat al van "vraag eens hoe het Jeroen ging, vraag dan". Waardoor ik met een blije kop niet anders kon concluderen dat The Flash eerste was geworden, en dat was ie!
Mijn moeder en 2 vrienden kwamen er ook aan en we hebben zo met z'n allen een beetje lopen praten en mensen zien finishen. Kortom, een hele gezellig dag. Ook voor mij mijn verste afstand! Terug kijkend had het harder gekund maar het was gezellig met Mo en Wo en omdat ik geen idee had hoe het verder zou lopen ben ik blij dat ik mezelf niet heb opgeblazen en dat ik nog over had op 't eind.
Volgend jaar zeker weer. Stiekem zou de 50 me dan heel tof lijken, maar als alles dit jaar lekker gaat dan wil ik in Enschede mijn eerste marathon lopen (maand later), omdat daar vorig jaar mijn "carrière" is begonnen.
Strike-a-pose! (ja ik had zijwind)
Just remember, you can't climb the ladder of success with your hands in your pockets. ~Arnold Swarzenegger