Ook van mij even een verslagje van gisteren

Wat was ik vrijdagavond ziek. Knallende hoofdpijn. Ik kon wel janken, zo erg was het. Algehele misère, dit-dat-alles. Ik zag het Sallandtrail al onder 't zand verdwijnen....

Maar gelukkig werd ik fit-achtig weer wakker en zeker wel in staat om te gaan rennen, dus dat heb ik dan ook maar gedaan.
Rond kwart voor 10 waren we in Nijverdal, snel omkleden in de camper en toen naar de start, waar streamnl ons bij de deur op stond te wachten. Nog even snel wat tape op mijn ergste blarenplek geplakt en toen warden we alweer verwacht bij de startlijn.
Jero, die vooraan stond, nog even success gewenst ("Wel winnen hè?") en daarna zelf naar de achterkant van de groep gegaan. Rustig van start, de eerste bult op, wandelend.. want opstopping, maar daarna lekker op gang kunnen komen. De eerste 6km waren heerlijk. lekker gelopen wel (voor mijn doen op zo'n vroeg tijdstip (voor m'n gevoel was het 9.15... ), en lekker met DW en Wolve gehobbeld. Daarna voelde ik de blaren opspelen. Jolijt.
Dit werd tussen km 7 en de verzorgingspost op 14 alleen maar erger. Twijfelen of ik eruit zou stappen, of op z'n minst m'n voeten opnieuw in zou tapen... maar uiteindelijk besloten om het maar te laten voor wat het was, even schoenen strakker gestrikt daar bij de post en weer op pad. De eerste paar 100m waren een hel, maar al snel daarna kwam ik in een soort van gedoog-zone. Het werd niet minder, maar ook niet meer, die pijn, dus ik kon er wel mee leven. En vanaf toen ging 't wel lekker, eigenlijk. Tot ik plat op m'n bek ging, maar met een ninja-rol weer vrij snel op m'n benen stond en door kon rennen. Woehaaaaaaa!
Vanaf km 20 ging het bij mij alleen maar lekkerder. Ik merkte echt dat ik ver onder m'n 'race'-tempo had gelopen en had nog best veel energie over. Maar die heb ik er niet uitgelaten omdat 't bij Wolve met de km minder ging. Het zuchten en steunen werd steeds erger én ook steeds gemeender. Oh, ik wilde echt dat ik de helft van de pijn even over had kunnen nemen tot de finish, die laatste 5km, want ik had alle energie nog wel over. Dus DW gezegd dat ik bij Wolve bleef en die langzaam in de verte zien verdwijnen en samen met Wolve die laatste paar km volgemaakt. Maar we hebben het gehaald!

De blaren zaten uiteraard op de randen van de tape en niet op de plekken waarvóór ik had getaped, en ook nog op alle tenen van m'n rechtervoet en onder de ballen van beide voeten. Maar tóch heb ik er helemaal niet zo gek veel last van (gehad), dat is wel superfijn.
De andere heren zaten (uiteraard) al op ons te wachten in het heerlijke zonnetje, en we hebben ons daar bij aangesloten en nog aardig wat finishers binnen zien komen zo. Super!
Het was een heerlijk evenement, mooie omgeving, wel echt technisch: bij ons, of waar we trainen dan, heb je dan gewoon modder en gras, en niet zulke bossen met van die boomwortels die erg sneaky overal uit de grond steken. Ben aardig wat keren bijna op m'n plaat gegaan, ondanks het rustige tempo

Maar, volgend jaar zeker weer! Misschien nog een keer de 25 om daar een vet PR te lopen en dan in 2016 de 50KM... maar we zullen zien!
Bedankt heren Jero, DW en stream voor een toffe dag!
