Depressie & Angst #83:

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 17:37 schreef Nyota het volgende:

[..]

Als je dat laatste doet, gaat het nog langer duren lijkt me. Gewoon even bellen maandag

Maar als ik voor elke afspraak een paar weken moet wachten gaat het niet erg opschieten. Ik vind het niet erg netjes om iemand zo lang te laten wachten, of zie ik dat verkeerd?

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 17:51 schreef Mistico het volgende:

[..]

Maar als ik voor elke afspraak een paar weken moet wachten gaat het niet erg opschieten. Ik vind het niet erg netjes om iemand zo lang te laten wachten, of zie ik dat verkeerd?

Wat is je verteld? Dat ze jou zouden terugbellen voor een vervolgafspraak? Hebben ze niets gezegd over de termijn?

Dat intakegesprek is nog geen begin van therapie, dus het kan zijn dat er nu veel tijd tussen gaat zitten maar zodra je echt begint het wel gewoon elke week een gesprek is.
Bij de vorige instantie waar ik zat had ik in februari een intakegesprek en werd ik in juli pas gebeld om de therapie te beginnen ...
Je kunt in elk geval bellen om te vragen hoe het zit.

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 17:51 schreef Mistico het volgende:

[..]

Maar als ik voor elke afspraak een paar weken moet wachten gaat het niet erg opschieten. Ik vind het niet erg netjes om iemand zo lang te laten wachten, of zie ik dat verkeerd?

het duurde bij mij 5 weken voordat ik werd gebeld. Goed, de psych had daar 2 weken vakantie van, maar dan blijven er dus nog 3 over...

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 00:28 schreef Fok-it het volgende:

[..]

Uhm nee niet echt, maar m`n psychiater zei dat het wel handig was om naar werk te kijken waar je weinig prikkels binnenkrijgt. Moet er natuurlijk ook zelf beetje creatief mee omgaan.

Slaap lekker

Heb je al rond gekeken wat er zoal te doen is qua werk?
Misschien is het handig om dan met je psych te bespreken wat je hebt gevonden.

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 16:47 schreef Royco1 het volgende:

[..]

Het is niet dat ze dom zijn, meer dat het teveel werk is om zich met de problemen van elke individuele werknemer bezig te houden.
Het is makkelijker en dus goedkoper om iemand anders aan te nemen die "gewoon" is.

Ik vind het logisch dat ze geen mensen met problemen en 'speciale eisen' willen aannemen. Iets anders vind ik het wanneer iemand ergens al langere tijd werkt, het heel goed doet en dan ineens problemen krijgt. Dan zou het wel zo eerlijk zijn om wat flexibeler met diegene om te gaan. Maar goed, dat kan ook niet altijd.

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 18:02 schreef kuolema het volgende:

[..]

Wat is je verteld? Dat ze jou zouden terugbellen voor een vervolgafspraak? Hebben ze niets gezegd over de termijn?

Dat intakegesprek is nog geen begin van therapie, dus het kan zijn dat er nu veel tijd tussen gaat zitten maar zodra je echt begint het wel gewoon elke week een gesprek is.
Bij de vorige instantie waar ik zat had ik in februari een intakegesprek en werd ik in juli pas gebeld om de therapie te beginnen ...
Je kunt in elk geval bellen om te vragen hoe het zit.

Jeetje dat is wel een erg lange tijd. Ze zouden me terug bellen inderdaad. Ik ga maandag wel bellen en kijken hoe het allemaal in elkaar zit, want zolang kan ik niet wachten.

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 18:11 schreef kuolema het volgende:

[..]

Ik vind het logisch dat ze geen mensen met problemen en 'speciale eisen' willen aannemen. Iets anders vind ik het wanneer iemand ergens al langere tijd werkt, het heel goed doet en dan ineens problemen krijgt. Dan zou het wel zo eerlijk zijn om wat flexibeler met diegene om te gaan. Maar goed, dat kan ook niet altijd.

Klopt inderdaad. Ik heb 5 jaar depressieloos mijn werk gedaan en kreeg toen voor het eerst klachten.
Gezien de heftige vorm van depressie ben ik de eerste keer bijna 10 maanden (!!) 'thuis' geweest, voordat ik weer aan de bak ging. Na een half jaar prima functioneren, voelde ik de depressiviteit (slapeloos, erg somber, piekeren, besluiteloos etc) weer opkomen en wederom 5 maanden 'thuis' (lees: hel qua daginvulling).
Klein jaar weer gewerkt en toen kwam ronde 3 (weer ik nu inzit vanaf half december) en word dus helemaal koekkoek van de dagen door zien te komen.. Hoop zo dat ik zsm weer kan 'reïntegreren'.

Conclusie, ondanks alle psychologische 'hulp' die ik heb gehad, verzak ik steeds in ernstige depressiviteit. Al met al 1,5 jaar ziekteverzuim op mijn naam staan en daar baal ik stevig van.
Had gehoopt met een nieuw huis in een nieuwe stad dichtbij vrienden en familie mezelf weer te vinden en een nieuwe start te kunnen maken, maar een nieuwe episode is wat ik ervoor terug heb gekregen..
Ik vind het moeilijk om mezelf te vermaken en sta al 3 jaar stil qua ontwikkeling en levensgenot.
Ik zou serieus liever max. 50 jaar worden en genieten van mijn leven dan 80 en jaarlijks zwaar depressief (zonder echte aanleiding) te worden.

Meer mensen die niet direct een aanwijsbare oorzaak hebben en kampen met deze ongein?
Moet zeggen dat het wel 'prettig' is om te lezen dat ik niet de enige ben met deze fucked up ziekte, voor zover ik het zo mag benoemen.

Depressie overwonnen, maar de hulpverleners gaan me er weer recht in jagen als ik hen geloof.

Mensen hier die last hebben met hulpverleners die pushen of niet helpen met het aanpakken van problemen>

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 21:17 schreef maedy het volgende:

[..]

Klopt inderdaad. Ik heb 5 jaar depressieloos mijn werk gedaan en kreeg toen voor het eerst klachten.
Gezien de heftige vorm van depressie ben ik de eerste keer bijna 10 maanden (!!) 'thuis' geweest, voordat ik weer aan de bak ging. Na een half jaar prima functioneren, voelde ik de depressiviteit (slapeloos, erg somber, piekeren, besluiteloos etc) weer opkomen en wederom 5 maanden 'thuis' (lees: hel qua daginvulling).
Klein jaar weer gewerkt en toen kwam ronde 3 (weer ik nu inzit vanaf half december) en word dus helemaal koekkoek van de dagen door zien te komen.. Hoop zo dat ik zsm weer kan 'reïntegreren'.

Conclusie, ondanks alle psychologische 'hulp' die ik heb gehad, verzak ik steeds in ernstige depressiviteit. Al met al 1,5 jaar ziekteverzuim op mijn naam staan en daar baal ik stevig van.
Had gehoopt met een nieuw huis in een nieuwe stad dichtbij vrienden en familie mezelf weer te vinden en een nieuwe start te kunnen maken, maar een nieuwe episode is wat ik ervoor terug heb gekregen..
Ik vind het moeilijk om mezelf te vermaken en sta al 3 jaar stil qua ontwikkeling en levensgenot.
Ik zou serieus liever max. 50 jaar worden en genieten van mijn leven dan 80 en jaarlijks zwaar depressief (zonder echte aanleiding) te worden.

Meer mensen die niet direct een aanwijsbare oorzaak hebben en kampen met deze ongein?
Moet zeggen dat het wel 'prettig' is om te lezen dat ik niet de enige ben met deze fucked up ziekte, voor zover ik het zo mag benoemen.

Ik herken mezelf wel een beetje in je verhaal. Met als verschil dat ik mijn hobby mijn werk is, en dat ik 80 uur in de week ook prima zou vinden. Hek, mijn drukte weken waren >100 uur, en dat ging ook nog prima.

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 21:17 schreef maedy het volgende:

[..]

Meer mensen die niet direct een aanwijsbare oorzaak hebben en kampen met deze ongein?
Moet zeggen dat het wel 'prettig' is om te lezen dat ik niet de enige ben met deze fucked up ziekte, voor zover ik het zo mag benoemen.

Ik kan ook geen directe oorzaak vinden voor mijn problemen. Wel denk ik dat een gedeelte door mijn jeugd komt. Toen ik klein was ging ik met vrijwel iedereen in gesprek die ik maar zag en was ik heel nieuwsgierig in andere mensen. Voor mijn gevoel ben ik daardoor verschillende keren op mijn bek gegaan. Verder wel altijd veel vrienden gehad, maar nooit een gevoel gehad dat ik "erbij hoor". In mijn jeugd niet en nu niet.

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 21:17 schreef maedy het volgende:

Conclusie, ondanks alle psychologische 'hulp' die ik heb gehad, verzak ik steeds in ernstige depressiviteit. Al met al 1,5 jaar ziekteverzuim op mijn naam staan en daar baal ik stevig van.

Moet je niet doen. Helpt niks. Waarom zou je jezelf vergelijken met een ander? Het is jouw leven en jouw feestje, niet die van een ander. Hoe jij loopt te presteren moet je vergelijken met hoeveel jijzelf zou kunnen. En niet tov een ander.

quote:

Had gehoopt met een nieuw huis in een nieuwe stad dichtbij vrienden en familie mezelf weer te vinden en een nieuwe start te kunnen maken, maar een nieuwe episode is wat ik ervoor terug heb gekregen..

Probeer je het nog een keer..

quote:

Ik vind het moeilijk om mezelf te vermaken en sta al 3 jaar stil qua ontwikkeling en levensgenot.
Ik zou serieus liever max. 50 jaar worden en genieten van mijn leven dan 80 en jaarlijks zwaar depressief (zonder echte aanleiding) te worden.

Zoek dan iets anders op. Verveling is een typisch teken van depressie. Ik heb daar gelukkig weinig last van omdat ik genoeg discipline heb om iets anders te proberen. Er is altijd iets, iemand die chronisch zich verveelt (met name omdat hij/zij alleen is) is in weze chronisch depressief.

quote:

Meer mensen die niet direct een aanwijsbare oorzaak hebben en kampen met deze ongein?
Moet zeggen dat het wel 'prettig' is om te lezen dat ik niet de enige ben met deze fucked up ziekte, voor zover ik het zo mag benoemen.

Ik geloof niet dat sommige mensen niet goed een idee hebben waar hun psychologisch probleem vandaan zou komen. Als het al niet genetisch is, komt het voor het overgrootte deel toch voort uit een bepaalde ervaring of gebeurtenis uit het verleden.

quote:

Op zaterdag 1 februari 2014 21:48 schreef Mistico het volgende:

[..]

Ik kan ook geen directe oorzaak vinden voor mijn problemen. Wel denk ik dat een gedeelte door mijn jeugd komt. Toen ik klein was ging ik met vrijwel iedereen in gesprek die ik maar zag en was ik heel nieuwsgierig in andere mensen. Voor mijn gevoel ben ik daardoor verschillende keren op mijn bek gegaan. Verder wel altijd veel vrienden gehad, maar nooit een gevoel gehad dat ik "erbij hoor". In mijn jeugd niet en nu niet.

Meeste psychologische issues komen voort uit of een gebrek aan iets in de jeugd of een traumatisch event. Ik ben nog nooit iemand tegen gekomen die zich 'depressed/kut/shit/etc' voelde maar geen idee had waar dat nu door kwam.

quote:

Op zondag 2 februari 2014 01:52 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Meeste psychologische issues komen voort uit of een gebrek aan iets in de jeugd of een traumatisch event. Ik ben nog nooit iemand tegen gekomen die zich 'depressed/kut/shit/etc' voelde maar geen idee had waar dat nu door kwam.

Kan wel hoor

quote:

Op zondag 2 februari 2014 02:28 schreef Murmeli het volgende:

[..]

Kan wel hoor

You are kidding Oh noes! Natuurlijk kan het wel . Van alles kan . Dat zeg ik ook helemaal niet . Ik ben er alleen nog nooit een tegen gekomen. Ik ben ook nog nooit iemand tegengekomen die polygaam is, wil niet zeggen dat ze er niet zijn. Ik zeg alleen dat ik me niet kan voorstellen dat wanneer je je kut zou voelen, je geen idee hebt (ratio) waarom dat zo is. Dat klinkt voor mij net zo 'logisch' als je zelf afvragen waarom je dat examen niet haalde terwijl je niet studeerde, of waarom je geen relatie kreeg daar je nooit sociaal contact had met anderen. Of dat je loopt te schijten daar je continu een laxeer middel hebt ingenomen maar toch geen idee hebt waarom je nu continu naar de plee moet.

quote:

Op zondag 2 februari 2014 03:03 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

You are kidding Oh noes! Natuurlijk kan het wel . Van alles kan . Dat zeg ik ook helemaal niet . Ik ben er alleen nog nooit een tegen gekomen. Ik ben ook nog nooit iemand tegengekomen die polygaam is, wil niet zeggen dat ze er niet zijn. Ik zeg alleen dat ik me niet kan voorstellen dat wanneer je je kut zou voelen, je geen idee hebt (ratio) waarom dat zo is. Dat klinkt voor mij net zo 'logisch' als je zelf afvragen waarom je dat examen niet haalde terwijl je niet studeerde, of waarom je geen relatie kreeg daar je nooit sociaal contact had met anderen. Of dat je loopt te schijten daar je continu een laxeer middel hebt ingenomen maar toch geen idee hebt waarom je nu continu naar de plee moet.

Gast.... relax! Je hoeft niet meteen lelijk te gaan doen met die smileys....

sow hé!. Je wordt er niet empathischer op.

Gisteren een avondje uit gehad. Wordt je een keer lekker afgekraakt, en verder het gevoel er niet echt bij te horen en weinig aanspraak te hebben.

Voel me al heel de ochtend kut, eenzaam, alleen, zelfhaat.
Steeds dingen overdenken van niemand mag me, ik verdien het niet te leven, ik ben niet goed genoeg, ik kan nooit een meisje krijgen. Dat soort dingen

quote:

Op zondag 2 februari 2014 01:52 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Meeste psychologische issues komen voort uit of een gebrek aan iets in de jeugd of een traumatisch event. Ik ben nog nooit iemand tegen gekomen die zich 'depressed/kut/shit/etc' voelde maar geen idee had waar dat nu door kwam.

En dan met name de eerste 5 jaar schijnt.

quote:

Op zondag 2 februari 2014 14:34 schreef Miniem het volgende:
Gisteren een avondje uit gehad. Wordt je een keer lekker afgekraakt, en verder het gevoel er niet echt bij te horen en weinig aanspraak te hebben.

Voel me al heel de ochtend kut, eenzaam, alleen, zelfhaat.
Steeds dingen overdenken van niemand mag me, ik verdien het niet te leven, ik ben niet goed genoeg, ik kan nooit een meisje krijgen. Dat soort dingen

Hou je niet zo bezig met al die kritiek, of het nou van anderen komt of jezelf.

quote:

Op zondag 2 februari 2014 15:07 schreef Gray het volgende:

[..]

En dan met name de eerste 5 jaar schijnt.

[..]

Hou je niet zo bezig met al die kritiek, of het nou van anderen komt of jezelf.

Makkelijk gezegd

quote:

Op zondag 2 februari 2014 15:08 schreef Miniem het volgende:

[..]

Makkelijk gezegd

En gedaan.

Als iemand een naam roept die niet van jou is, dan kijk je normaliter toch ook niet om? Verschil nu is dat je je identificeert met wat gezegd en gedacht wordt. Denk eens hierover na: waarom denk je alleen maar foute dingen over jezelf, maar neem je tegelijkertijd aan dat hetgeen je denkt niet fout is?

Geloof niet in alles dat je denkt.

Een slechte jeugd schijnt juist weer goed te zijn...(tenminste, mensen met een slechte jeugd zouden minder snel depressief worden na stress)

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op zondag 2 februari 2014 15:24 schreef kvd het volgende:
Een slechte jeugd schijnt juist weer goed te zijn...(tenminste, mensen met een slechte jeugd zouden minder snel depressief worden na stress)

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Zoiets las ik ook ja.

Die eerste 5 jaar in iemands leven zouden met name zogenaamde 'triggers' maken. Het zou dus best kunnen dat iemand in het algemeen goed met stress omgaat, maar juist bij één bepaalde vorm van stress over het randje gaat.

Het goede nieuws is dat je die triggers kan leren kennen en daaraan kan werken. Ff bijspijkeren dus.

quote:

Op zondag 2 februari 2014 15:08 schreef Miniem het volgende:

[..]

Makkelijk gezegd

Dat is toch ook zo? Oprecht? Stel je wordt op het werk uitgescholden. Of je zegt niks terug en bouwt een boel agressie op en gaat je kut, zielig en ellendig thuis voelen, of je bijt van je af.

Als iemand niet begrijpt waarom je je kut zou voelen, dan is dat niet your problem, dat is zijn probleem. Als jij niet een relatie op die en die plek kan krijgen, zoek je het ergens anders.

quote:

Op zondag 2 februari 2014 14:10 schreef seasushi het volgende:
sow hé!. Je wordt er niet empathischer op.

Ik?

quote:

Op zondag 2 februari 2014 17:06 schreef Gray het volgende:

[..]

Zoiets las ik ook ja.

Die eerste 5 jaar in iemands leven zouden met name zogenaamde 'triggers' maken. Het zou dus best kunnen dat iemand in het algemeen goed met stress omgaat, maar juist bij één bepaalde vorm van stress over het randje gaat.

Het goede nieuws is dat je die triggers kan leren kennen en daaraan kan werken. Ff bijspijkeren dus.

Waarom eigenlijk alleen de eerste 5 jaar? Dan ligt de oorzaak dus grotendeels eigenlijk altijd bij ouders.

quote:

Op zondag 2 februari 2014 17:15 schreef kvd het volgende:

[..]

Waarom eigenlijk alleen de eerste 5 jaar? Dan ligt de oorzaak dus grotendeels eigenlijk altijd bij ouders.

Dan is het brein volop in ontwikkeling en worden de eerste verbindingen gelegd op het gebied van communicatie en sociale omgang. Lijkt mij iig.