Waarom mislukken zelfmoordpogingen vaak?

Wat als het leven een oneindig lijden is?

In mijn indirecte omgeving wilde er iemand gewoon heel graag dood. Het leven was ondragelijk geworden. De vraag was ook niet of maar wanneer. Na meerdere serieuze pogingen te hebben ondernomen ( oa door vergassing maar "te vroeg" gevonden ) gedwongen opnames en medicatie heeft diegene toch een manier gevonden waarop het vrijwel niet kon mislukken. Voor de naasten en omgeving van deze persoon is het een zeer triest afscheid, maar gelijk ook eindelijk een afsluiting van jaren van spanning en verdriet.

Als je echt dood wilt is er altijd wel een manier te vinden, alleen is het lichaam weerbaarder dan de meesten denken.

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 14:03 schreef motorbloempje het volgende:
Ja, hoi, dit is geen topic over wat men van zelfmoord vindt. De vraag is waarom ze vaak mislukken.

Re heeft het ook al 2x proberen duidelijk te maken, maar ho maar.

Toch verbaast het me wel dat het zo vaak mislukt. Hoe vaak zal het voorkomen dat iemand wordt gevonden tijdens of vlak na de poging? Niet vaak lijkt me. Maar de pogingen die geregistreerd worden, gaat dat niet juist om de gevallen waarbij de persoon gevonden wordt en daarna hulp krijgt? Iemand die een poging doet, daar niet in slaagt en vervolgens geen hulp krijgt, zal ook niet snel laten weten dat hij/zij een poging heeft gedaan.

Ach, uit het leven willen stappen is al een hele beslissing, en je wilt niet dat het pijn doet, je wilt gewoon dat het over is. Veel mensen proberen het dan 'zo voorzichtig mogelijk' te doen, implicerend dat dat minder pijn of last voor henzelf oplevert: ze hebben immers al genoeg (psychische) pijn geleden; risico is dan dat je té voorzichtig bent en dus te weinig pillen slikt, niet hard genoeg met je touw om je nek naar beneden springt of je niet diep genoeg of verkeerd snijdt. Methoden als schot door 't hoofd en voor een trein of van een flat springen zijn erg 'ingrijpende' maatregelen, die sommige/veel mensen als te pijnlijk zullen indenken, en dus hopen er met een mildere methode vanaf te komen.

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 14:21 schreef Koral het volgende:

[..]

Je herkent blijkbaar je eigen beperkte mechanisme niet alsof het niet egoistisch is om alleen aan jezelf en niet aan de nabestaanden te denken? Alsof al de vragen aan het eind van de vorige reactie voor mezelf zijn

maar goed, blijkbaar lijkt de discussie over het mislukken van zelfmoord ook te mislukken. Het laatste woord zal aan een ander zijn.

Als Pietje aardbei wil en Jantje wil dat Pietje vanille neemt, dan zal je wel -moeten- kiezen. In dit geval kies ik dus voor Pietje

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 15:07 schreef summer2bird het volgende:

[..]

Re heeft het ook al 2x proberen duidelijk te maken, maar ho maar.

Ik denk dat die vraag nu zo'n beetje wel beantwoord is. De waarheid zal, wat vraagstelling betreft, ergens in het midden liggen.

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 15:10 schreef -Strawberry- het volgende:
Toch verbaast het me wel dat het zo vaak mislukt. Hoe vaak zal het voorkomen dat iemand wordt gevonden tijdens of vlak na de poging? Niet vaak lijkt me. Maar de pogingen die geregistreerd worden, gaat dat niet juist om de gevallen waarbij de persoon gevonden wordt en daarna hulp krijgt? Iemand die een poging doet, daar niet in slaagt en vervolgens geen hulp krijgt, zal ook niet snel laten weten dat hij/zij een poging heeft gedaan.

Klopt. Ik denk dat veel mensen die zelfmoord trachten te plegen, ergens toch nog steeds onbewust hoop hebben. Maar dat is onbewust, ik denk dat de meesten die daadwerkelijk een poging wagen, niet persé dood willen zijn, maar van het lijden af willen zijn (wat door velen in dit topic al gezegd is).

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 12:31 schreef Koral het volgende:

[..]

Ik ben geen meid. Hoef ook geen erkenning. Mis alleen een weloverwogen redenatie bij veel van jullie.

Problemen oplossen vs moeilijkheden voorkomen
Je eigen referentiekader of die van anderen
Keuzemogelijkheden of stappenplannen
Wat klopt er wel vs wat klopt er niet
Bepaal jij je omgeving of bepaald de omgeving jou

Allemaal factoren waarbij totaal geen aandacht wordt besteed aan het punt waar jullie voorkeur niet naar uitgaat. Stel je voor dat je wat moeite moet doen bij vragen over leven of dood.

Ik heb anders nog steeds geen antwoord op m'n vraag waarom je mensen in leven zou willen houden.

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 12:36 schreef Koral het volgende:

[..]

Goed geen zin is een understatement voor je zin over de toegevoegde waarde voor mensen die niet meer willen leven in leven houden. Maar je snapt ook wel dat dat de essentie van mijn reactie niet was. Die staat een zin later.

Nee, dat snap ik eerlijk gezegd niet. Ten aanzien van wie heb je de plicht om jezelf in leven te houden? En wie handhaaft die of ziet er op toe dat je die plicht nakomt?

[ Bericht 1% gewijzigd door Xa1pt op 28-10-2013 18:32:32 ]

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 14:21 schreef Koral het volgende:

[..]

Je herkent blijkbaar je eigen beperkte mechanisme niet alsof het niet egoistisch is om alleen aan jezelf en niet aan de nabestaanden te denken?

In veel gevallen is de omgeving er ook bij gebaat als het mogelijk wordt om euthanasie of zelfdoding toe te mogen passen. Er zijn mensen die in leven worden gehouden om het in leven houden. Er is verder geen enkel belang bij gebaat. Alhoewel dat ook weer klinkt alsof het leven iets voor de omgeving op moet brengen en dat is niet helemaal wat ik bedoel. Het is voor de omgeving ook niet prettig (understatement) om toe te zien hoe de betrokken persoon lijdt en als de omstandigheden en de overwegingen daar echt naar zijn, heeft de omgeving er ook vrede mee als iemand besluit om uit het leven te stappen. Ik snap echt niet waarom je dat koste wat kost maar uit zou willen stellen. Wie dien je daarmee?

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 13:47 schreef Koral het volgende:
Iemand schreef hier eerder over het verschil tussen medisch en psychisch en dat psychisch begint vanuit het oogpunt van de patient. Ik snap dat er redenen zijn om dit te doen maar is het niet uiteindelijk zo dat 'de patient' een ontwikkeling dient door te maken? Dit is een soort knieval van de behandelaar nog voordat hij/zij uberhaubt begonnen is.

De spreekwoordelijke behandelaar komt vaak pas in beeld als de andere opties uitgeput raken.

quote:

Zo ook hier. Waarom zou je niet proberen te overtuigen? Wat is er verkeerd aan mensen te leren vertrouwen hoe veerkrachtig mensen kunnen zijn? Ben je dan een egoist?

Ach kom, nu doe je net alsof mensen die uit het leven stappen dit vanuit een nauwelijks weloverwogen besluit doen. Zo van "ja, ik heb het ff een paar weken aangekeken maar heb het toch niet zo naar m'n zin op m'n werk dus ik kap er maar mee".

Gewoon van een gebouw afspringen.. easy

Wie geeft er een neuq of het bloederig is, je pleegt zelfmoord

Onder de mensen die suicidale gedachten hebben en deze tot uitvoering willen brengen, is het merendeel vrouwen. Echter, omdat zij minder gewelddadig zijn ingesteld dan mannen, proberen zij hun dood vaak zo fijn mogelijk te maken met pillen en andere milde methodes. Deze methodes zijn echter ook de methodes die het makkelijkst mislukken. Mannen doen minder vaak een poging tot zelfmoord maar als zij zelfmoord plegen is dat vaak gewelddadig, dus ophangen, voor een trein springen of met een wapen. Hierdoor hebben zij een grotere "slagingskans" als ik dat zo heel cru mag neer zetten.

Al met al, ze willen dus wel echt dood maar kunnen het niet voor elkaar krijgen om het op een gewelddadige manier te doen.

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 16:57 schreef papernote het volgende:
Omdat ze stiekem niet dood willen, maar het een schreeuw om aandacht is?

dat dus

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 18:20 schreef Xa1pt het volgende:

[..]

Ik heb anders nog steeds geen antwoord op m'n vraag waarom je mensen in leven zou willen houden.

[..]

Nee, dat snap ik eerlijk gezegd niet. Ten aanzien van wie heb je de plicht om jezelf in leven te houden? En wie handhaaft die of ziet er op toe dat je die plicht nakomt?

Waarop baseren mensen dat de dood beter is? Als ze al geen reden binnen hunzelf kunnen vinden dan zijn er wel genoeg redenen buiten hunzelf. Alsof je door zelfdoding opeens geen last tot je omgeving meer bent?

Wat ik zo bijzonder vind is dat je blijkbaar heel goed rechten weet te claimen maar raar staat te kijken dat je dan ook plichten hebt. Dat gedrag is kenmerkend voor kleine kinderen maar die zitten nog midden in hun opvoeding en zijn nog niet volgroeid.

Ik heb trouwens ook nog geen antwoord gelezen waarom je mensen niet in leven zou willen houden.

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 18:24 schreef Xa1pt het volgende:

[..]

In veel gevallen is de omgeving er ook bij gebaat als het mogelijk wordt om euthanasie of zelfdoding toe te mogen passen. Er zijn mensen die in leven worden gehouden om het in leven houden. Er is verder geen enkel belang bij gebaat. Alhoewel dat ook weer klinkt alsof het leven iets voor de omgeving op moet brengen en dat is niet helemaal wat ik bedoel. Het is voor de omgeving ook niet prettig (understatement) om toe te zien hoe de betrokken persoon lijdt en als de omstandigheden en de overwegingen daar echt naar zijn, heeft de omgeving er ook vrede mee als iemand besluit om uit het leven te stappen. Ik snap echt niet waarom je dat koste wat kost maar uit zou willen stellen. Wie dien je daarmee?

Al die voorbeelden die je hier schets, zijn dat uitzonderingen of zijn die absoluut op te vatten voor elk geval van zelfdoding? Alsof er bij elke zelfmoord een brief wordt gevonden met daarin een weloverwogen besluit

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 18:30 schreef Xa1pt het volgende:

[..]

De spreekwoordelijke behandelaar komt vaak pas in beeld als de andere opties uitgeput raken.

[..]

Ach kom, nu doe je net alsof mensen die uit het leven stappen dit vanuit een nauwelijks weloverwogen besluit doen. Zo van "ja, ik heb het ff een paar weken aangekeken maar heb het toch niet zo naar m'n zin op m'n werk dus ik kap er maar mee".

Die spreekwoordelijke behandelaar komt pas in beeld als mogelijkheden zijn uitgeput? Ja misschien omdat iedereen het recht heeft tot zelfdoding en daarom niks mag doen

Bij mensen die zelfmoord overwegen mag je aannemen dat hub spreekwoordelijke emmer redelijk vol zit. Waarom kunnen ze al die andere druppels wat handelen en die laatste niet? Of dan al die mensen die iets verschrikkelijks hebben meegemaakt en dat niet kunnen verwerken/loslaten (terwijl zoveel andere mensen dat wel is gelukt). Waarom zou je die mensen niet tegen zichzelf beschermen? Wat is er mis mee om mee te knokken voor die mensen en ze te laten voelen dat ze er niet alleen voor staan?

quote:

Op dinsdag 29 oktober 2013 08:37 schreef Koral het volgende:
Waarop baseren mensen dat de dood beter is?

Op het gegeven dat het leven hen helemaal niets meer biedt en ze het plat gezegd wel gezien hebben.

quote:

Als ze al geen reden binnen hunzelf kunnen vinden dan zijn er wel genoeg redenen buiten hunzelf.

Tamelijk arrogant om dat voor andere mensen te kunnen beslissen. Welke redenen dan zoal?

quote:

Alsof je door zelfdoding opeens geen last tot je omgeving meer bent?

Het gaat hem er niet om dat je tot last bent van je omgeving.

quote:

Wat ik zo bijzonder vind is dat je blijkbaar heel goed rechten weet te claimen maar raar staat te kijken dat je dan ook plichten hebt. Dat gedrag is kenmerkend voor kleine kinderen maar die zitten nog midden in hun opvoeding en zijn nog niet volgroeid.

Hihi. Je bent alleen niet in staat om nu precies te verwoorden wat die plichten dan precies zijn en wie er op toeziet dat die plichten worden gehandhaafd.

quote:

Ik heb trouwens ook nog geen antwoord gelezen waarom je mensen niet in leven zou willen houden.

Die keuze is inherent verbonden aan het zelfbeschikkingsrecht. Mensen leven voor zichzelf, niet voor een ander.

quote:

Op dinsdag 29 oktober 2013 08:40 schreef Koral het volgende:

[..]

Al die voorbeelden die je hier schets, zijn dat uitzonderingen of zijn die absoluut op te vatten voor elk geval van zelfdoding? Alsof er bij elke zelfmoord een brief wordt gevonden met daarin een weloverwogen besluit

Er zijn uiteenlopende situaties natuurlijk, maar het is in ieder geval niet iets wat binnen een tijdsbestek van een week beslist wordt. Er gaat een lange lijdensweg aan vooraf.

quote:

Op dinsdag 29 oktober 2013 09:03 schreef Koral het volgende:

[..]

Die spreekwoordelijke behandelaar komt pas in beeld als mogelijkheden zijn uitgeput? Ja misschien omdat iedereen het recht heeft tot zelfdoding en daarom niks mag doen

Nee, er mag veel teveel worden gedaan en het hangt nog veel teveel af van derden. Er zijn tot op heden al een aantal voorbeelden geweest van mensen wiens wens om dood te gaan niet gerespecteerd werd door de betrokken arts(en) waardoor uiteindelijk de familie genoodzaakt werd om hierin te voorzien.

quote:

Bij mensen die zelfmoord overwegen mag je aannemen dat hub spreekwoordelijke emmer redelijk vol zit. Waarom kunnen ze al die andere druppels wat handelen en die laatste niet?

Over welke andere druppels?

quote:

Of dan al die mensen die iets verschrikkelijks hebben meegemaakt en dat niet kunnen verwerken/loslaten (terwijl zoveel andere mensen dat wel is gelukt). Waarom zou je die mensen niet tegen zichzelf beschermen?

Ook hier gaat weer een tamelijk egoïstische veronderstelling aan vooraf. Je stelt eigenlijk dat de wens om dood te gaan een wens is die niet gerespecteerd kan worden omdat het een belachelijke wens is die níet voort kan komen uit iemand die daar goed over nadenkt.

quote:

Wat is er mis mee om mee te knokken voor die mensen en ze te laten voelen dat ze er niet alleen voor staan?

Veel. Dat doe je namelijk niet voor hèn, maar voor jezelf.

quote:

Op dinsdag 29 oktober 2013 10:06 schreef Xa1pt het volgende:

[..]

Op het gegeven dat het leven hen helemaal niets meer biedt en ze het plat gezegd wel gezien hebben.

[..]

Tamelijk arrogant om dat voor andere mensen te kunnen beslissen. Welke redenen dan zoal?

[..]

Het gaat hem er niet om dat je tot last bent van je omgeving.

[..]

Hihi. Je bent alleen niet in staat om nu precies te verwoorden wat die plichten dan precies zijn en wie er op toeziet dat die plichten worden gehandhaafd.

[..]

Die keuze is inherent verbonden aan het zelfbeschikkingsrecht. Mensen leven voor zichzelf, niet voor een ander.

Als er een zelfbeschikkingsrecht bestaat dan is er ook een zelfbeschikkingsplicht.

Verder nogal arrogant om je omgeving niet in ogenschouw te nemen.

Jij bent blijkbaar opgegroeid in een cultuur waar het individu voorop staat en zelfstandig moet zijn. Redelijk uitzonderlijk als je het vergelijkt met andere landen waar je vooral een deel bent van de samenleving en uit respect leiders/ouders gehoorzaamt.

Maw woorden, iets wat jij niet kent is nog niet daadwerkelijk ook niet waar. Maar in plaats van zelfontplooing kies je er liever voor dingen absoluut op te vatten terwijl ze niet absoluut zijn, dingen in een ander kader te zetten of een detail uit de samenhang van een context te halen, vragen te negeren, morele oordelen vellen en nog wat van dat soort flauwe trucs. Dat hoort blijkbaar ook tot je zelfbeschikking.

Helaas zijn we nu alweer offtopic (alhoewel het gebrek aan een volgroeid denken een goede oorzaak zou kunnen zijn voor het falen van een zelfmoordpoging) en dus heb ik mijn laatste woord hierover geschreven bij dit topic.

quote:

Op dinsdag 29 oktober 2013 12:30 schreef Koral het volgende:

[..]

Als er een zelfbeschikkingsrecht bestaat dan is er ook een zelfbeschikkingsplicht.

Er is géén zelfbeschikkingsplicht!

quote:

Verder nogal arrogant om je omgeving niet in ogenschouw te nemen.

Hoho, je verdraait m'n woorden. Ik heb nergens gezegd dat de omgeving er niet toe doet.

quote:

Jij bent blijkbaar opgegroeid in een cultuur waar het individu voorop staat en zelfstandig moet zijn. Redelijk uitzonderlijk als je het vergelijkt met andere landen waar je vooral een deel bent van de samenleving en uit respect leiders/ouders gehoorzaamt.

Wat heeft gehoorzamen te maken heeft met zelfdoding?

quote:

Maw woorden, iets wat jij niet kent is nog niet daadwerkelijk ook niet waar. Maar in plaats van zelfontplooing

Je hebt al een aantal keer genoemd dat je de 'makkelijke gedachten' over zelfdoding een te ver doorgeschoten verschijnsel vindt van de individualisering en dan kom je met zelfontplooiing aan.

quote:

kies je er liever voor dingen absoluut op te vatten terwijl ze niet absoluut zijn, dingen in een ander kader te zetten of een detail uit de samenhang van een context te halen, vragen te negeren, morele oordelen vellen en nog wat van dat soort flauwe trucs. Dat hoort blijkbaar ook tot je zelfbeschikking.

Ik heb geen idee wat je hiermee probeert te zeggen.

Jammer dat dit topic zo afdwaalt eigenlijk...

quote:

Op woensdag 30 oktober 2013 13:26 schreef Fes1-2 het volgende:
Jammer dat dit topic zo afdwaalt eigenlijk...

Misschien had je met deze kick dan ontopic kunnen gaan.

quote:

Op woensdag 30 oktober 2013 13:27 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Misschien had je met deze kick dan ontopic kunnen gaan.

Helemaal gelijk!

quote:

Op maandag 28 oktober 2013 23:52 schreef StrawberrySwing het volgende:
Onder de mensen die suicidale gedachten hebben en deze tot uitvoering willen brengen, is het merendeel vrouwen. Echter, omdat zij minder gewelddadig zijn ingesteld dan mannen, proberen zij hun dood vaak zo fijn mogelijk te maken met pillen en andere milde methodes. Deze methodes zijn echter ook de methodes die het makkelijkst mislukken. Mannen doen minder vaak een poging tot zelfmoord maar als zij zelfmoord plegen is dat vaak gewelddadig, dus ophangen, voor een trein springen of met een wapen. Hierdoor hebben zij een grotere "slagingskans" als ik dat zo heel cru mag neer zetten.

Al met al, ze willen dus wel echt dood maar kunnen het niet voor elkaar krijgen om het op een gewelddadige manier te doen.

Dit klinkt wel logisch en verklaard wel een hoop. Zijn hier ook cijfers van dat je weet?

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 17:05 schreef The_stranger het volgende:
Omdat dood gaan best lastig is... Je hele lichaam probeert het te voorkomen en is daar best goed in.

Dus je moet die bescherming overtroeven en dat vergt planning, kennis en doorzetten, als je het niet op een heel bloederige manier wil doen.

Dit + de staat waarin mensen vaak verkeren is niet ideaal voor planning, kennis en doorzetten.

Onderstaand geeft wel aan hoe zo iemand denkt, denk ik:

“A true suicide is a paced, disciplined certainty. People pontificate, "Suicide is selfishness." Career churchmen like Pater go a step further and call in a cowardly assault on the living. Oafs argue this specious line for varying reason: to evade fingers of blame, to impress one's audience with one's mental fiber, to vent anger, or just because one lacks the necessary suffering to sympathize. Cowardice is nothing to do with it - suicide takes considerable courage. Japanese have the right idea. No, what's selfish is to demand another to endure an intolerable existence, just to spare families, friends, and enemies a bit of soul-searching. The only selfishness lies in ruining strangers' days by forcing 'em to witness a grotesqueness.”

quote:

Op zaterdag 26 oktober 2013 16:58 schreef eleusis het volgende:
Omdat de meest effectieve methoden eng en lastig zijn.

Wat is er lastig aan om bij een flatgebouw van 27 verdiepingen hoog, naar de bovenste verdieping te gaan en daar van de reling af te springen