Yup, ik heb daar vrij erg last van, al van kinds af aan. Ik kan er vaak behoorlijk van balen, want het maakt het leven er niet echt prettiger/makkelijker op. Vooral zo frustrerend om rationeel te weten dat het niet klopt en niet nodig is, maar dat de angstige gedachten vaak toch nog de overhand hebben.quote:Op woensdag 2 oktober 2013 07:21 schreef rednailpolish het volgende:
Ik merk wel wat kleine dingetjes trouwens. Ik was altijd al een klein beetje dwangmatig, maar dat gevoel lijkt de laatste weken wel versterkt. Het blijven kleine dingen, maar het worden er wel steeds meer...
Heeft iemand hier ook last van? Met dwangmatig bedoel ik dus dat hele irrationele: sommige dingen wel of juist niet doen omdat je denkt dat er anders iets verschrikkelijks gebeurt.
Ben alleen dwangmatig wanneer ik me kut voel, wanneer ik me goed voel, doe ik alles op gevoel.quote:Op woensdag 2 oktober 2013 07:21 schreef rednailpolish het volgende:
Ik merk wel wat kleine dingetjes trouwens. Ik was altijd al een klein beetje dwangmatig, maar dat gevoel lijkt de laatste weken wel versterkt. Het blijven kleine dingen, maar het worden er wel steeds meer...
Heeft iemand hier ook last van? Met dwangmatig bedoel ik dus dat hele irrationele: sommige dingen wel of juist niet doen omdat je denkt dat er anders iets verschrikkelijks gebeurt.
Omdat je zegt dat je dat dwangmatige al enigszins had, denk ik net als Crystal86 dat het komt door de ad. In de bijsluiter staat dat het middel de eerste weken voor een verergering van angstige of depressieve gevoelens kan zorgen, daar horen dwanggedachten ook bij. Dus als het goed is gaat dat vanzelf weer wegquote:Op woensdag 2 oktober 2013 07:21 schreef rednailpolish het volgende:
Ik merk wel wat kleine dingetjes trouwens. Ik was altijd al een klein beetje dwangmatig, maar dat gevoel lijkt de laatste weken wel versterkt. Het blijven kleine dingen, maar het worden er wel steeds meer...
Heeft iemand hier ook last van? Met dwangmatig bedoel ik dus dat hele irrationele: sommige dingen wel of juist niet doen omdat je denkt dat er anders iets verschrikkelijks gebeurt.
Maar hoe weet je nou of het een klein beetje werkt? Ik moet er ook niet van uitgaan dat ik me niet meer naar kan voelen. Ik ga het wel bespreken. Want het gaat niet zo goed nu.quote:Op woensdag 2 oktober 2013 09:13 schreef Murmeli het volgende:
Kuolema: als het niks doet is het denk ik niet het juiste middel. Als het een klein beetje werkt is ophogen naar 30 mg een optie. Dat hielp bij mij toen heel goed. Afbouwen is dan niet erger. Duurt alleen langer. Maar ik merkte de eerste paar afbouwstappen niet. Geen bijwerkingen. Dus ik zou er niet al te bang voor zijn.
Elvi: ik vind eigenlijk dat je, als je echt over ad nadenkt, ook met een psychiater moet praten. Een huisarts is daar niet voor, heeft maar beperkte kennis.
Wbt dysthemie en ad: een kennis van me heeft ook dysthemie en krijgt ook ad. Haar is aangeraden ze te blijven slikken. Dus ik weet niet of dat wetenschappelijke onderzoek wel echt klopt. Er zijn zoveel onderzoeken en meningen over ad, ik denk dat het persoonsafhankelijk is in hoeverre het werkt.
En makkelijk wordt het zeker niet, maar mij heeft het zeker veel geholpen, vroeger was ik een heel gesloten iemand. Nu ben ik iemand die over zijn problemen durft te praten, dan krijg je ook veel meer feedback, je staat er niet meer alleen voorquote:Op woensdag 2 oktober 2013 02:31 schreef Senor__Chang het volgende:
Hier een zwaar gesprek gehad met mijn psychologe en psychiater. De komende tijd gaat het allemaal een tandje sneller/zwaarder. Vind het eng, maar ook spannend en ik ben benieuwd wat er uit zou kunnen komen.
Een onderdeel ervan is wel dat ik mezelf meer moet openstellen, ook over dingen die ik met mezelf niet eens graag bespreek. Maarja, het moest er ooit van komen.
10 mg citalopram is lekker weinig,ik heb 20 en 40 gehad en bij 15 ging het fout. Volgens mij is 40 zelfs 'normaal' gemiddeldquote:Op woensdag 2 oktober 2013 07:16 schreef rednailpolish het volgende:
Ik heb mijn psycholoog al een tijdje niet meer gezien, maar ondertussen dus wel aan citalopram begonnen, nu 3 weken. Ik voel me (zeg ik nog redelijk voorzichtig, ik wil het niet jinxen) best goed eigenlijk. Zit nu in een beetje stormachtige periode waarin allerlei dingen op me afkomen die me onbekend zijn of die ik eerst het liefst mogelijk vermeed, maar ik lijk nu in een soort flow te zitten.
Gisteren bij de huisarts geweest om de medicatie te bespreken, en ik hoef van hem nog geen hogere dosis als het met 10 mg al goed gaat. Even afwachten dus.
Zometeen presentatie. Niet zo goed voorbereid, maar kom maar op
Dat zou het inderdaad kunnen zijn. Hopen dat het snel overgaat, want hoewel het verder wel oke gaat word ik er niet veel vrolijker van.quote:Op woensdag 2 oktober 2013 09:07 schreef Crystal86 het volgende:
[..]
Yup, ik heb daar vrij erg last van, al van kinds af aan. Ik kan er vaak behoorlijk van balen, want het maakt het leven er niet echt prettiger/makkelijker op. Vooral zo frustrerend om rationeel te weten dat het niet klopt en niet nodig is, maar dat de angstige gedachten vaak toch nog de overhand hebben.
Maar als ik het goed lees, wordt het bij jou nu voornamelijk versterkt nu je met de medicatie begonnen bent? Het kan ook best zijn dat je er nu wat meer last van hebt omdat er nu zoveel op je afkomt. Wellicht zwakt het later weer af, als je meer gewend bent aan de medicatie en in een rustigere periode komt.
(Heb zelf verder geen ervaring met medicatie trouwens, maar weet wel dat dwang vaak meer de kop opsteekt tijdens stressvolle periodes.)
Lijkt me ookquote:
Dat wordt je ook niet van ADquote:Op woensdag 2 oktober 2013 16:47 schreef rednailpolish het volgende:
[..]
Dat zou het inderdaad kunnen zijn. Hopen dat het snel overgaat, want hoewel het verder wel oke gaat word ik er niet veel vrolijker van.
Hoort dat niet bij je depressie?quote:Op woensdag 2 oktober 2013 17:41 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
Ik ben moe, levenloos als een zombie... What do?
Ja zeker. Ik word gewoon gek van deze onzekerheid hier, ik wil eigenlijk constant met mensen praten over hoe ik me voel maar dat kan natuurlijk niet. Soms gaat het ineens goed (zoals gister) en zit ik beter in m'n vel. Dan hoef ik niet te praten om me beter te voelen. En ik heb sowieso het gevoel dat mensen niet op mn geklaag zitten te wachtenNu lijkt de tijd zo enorm sloom te gaan. Ik kan wel oxazepam pakken maar daar word ik denk ik alleen nog slomer van. Deze fase duurt echt te lang gewoonquote:
Heb je sowieso wel mensen om mee te praten?quote:Op woensdag 2 oktober 2013 18:05 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
[..]
Ja zeker. Ik word gewoon gek van deze onzekerheid hier, ik wil eigenlijk constant met mensen praten over hoe ik me voel maar dat kan natuurlijk niet. Soms gaat het ineens goed (zoals gister) en zit ik beter in m'n vel. Dan hoef ik niet te praten om me beter te voelen. En ik heb sowieso het gevoel dat mensen niet op mn geklaag zitten te wachtenNu lijkt de tijd zo enorm sloom te gaan. Ik kan wel oxazepam pakken maar daar word ik denk ik alleen nog slomer van. Deze fase duurt echt te lang gewoon![]()
Ik denk dat ik die depressielijn eens ga proberen. Is over een uur open. http://www.stichtingpando(...)=blog&id=15&Itemid=2
Maar toch nog eng om dat te doen. Ik wil het al een jaar 'nog echt een keer proberen'Heb het gevoel dat ik toch niet weet wat ik moet zeggen. Of dat de persoon aan de lijn heel medelijdend gaat doen
Jawel, vrienden en ouders. Maar ik heb eerder het gevoel hen tot last te zijn. En als ik mensen IRL zie dan wil ik het liever gezellig hebben want gezelschap is altijd de beste afleiding in mijn geval.quote:Op woensdag 2 oktober 2013 18:21 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Heb je sowieso wel mensen om mee te praten?
Helaas zijn het geen heppy de peppy pillen. alhoewel.... Uiteindelijk jezelf niet meer willen ophangen aan de hoogste boom is ook wel wat waard.quote:Op woensdag 2 oktober 2013 17:17 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
[..]
Dat wordt je ook niet van AD
Dat herken ik heel erg. Worden mensen ook pissig als je tegen ze zegt dat je het idee hebt ze tot last te zijn?quote:Op woensdag 2 oktober 2013 18:48 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
[..]
Jawel, vrienden en ouders. Maar ik heb eerder het gevoel hen tot last te zijn. En als ik mensen IRL zie dan wil ik het liever gezellig hebben want gezelschap is altijd de beste afleiding in mijn geval.
andtidepri he, geen prohappy. daar heb je trouwens ook pillen voor maar die werken op nogal korte termijn.quote:Op woensdag 2 oktober 2013 22:25 schreef seasushi het volgende:
[..]
Helaas zijn het geen heppy de peppy pillen. alhoewel.... Uiteindelijk jezelf niet meer willen ophangen aan de hoogste boom is ook wel wat waard.
Ja, maar dat hoeft niet te zeggen dat mensen het niet vervelend vinden. Ik vind zelf altijd: Je mag alles vertellen wat op je hart zit als je open staat voor mijn advies en ook iets doet met de problemen ipv alleen maar klagen.quote:Op woensdag 2 oktober 2013 22:29 schreef minthy het volgende:
[..]
Dat herken ik heel erg. Worden mensen ook pissig als je tegen ze zegt dat je het idee hebt ze tot last te zijn?
Goed dat je doorgezet hebt!quote:Op woensdag 2 oktober 2013 22:56 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
Ja, maar dat hoeft niet te zeggen dat mensen het niet vervelend vinden. Ik vind zelf altijd: Je mag alles vertellen wat op je hart zit als je open staat voor mijn advies en ook iets doet met de problemen ipv alleen maar klagen.
Ik heb de depressielijn gebeld en tijdens dat gesprek werd me nogmaals duidelijk hoe afhankelijk ik me voel van anderen in slechte fases. Ik voel me bijna altijd ongemakkelijk als ik iets alleen doe (op fok/facebook/whatsapp etc. na maar dat is contact). tv kijken is ook telkens smartphone erbij. Het is echt zoeken naar bevestiging.
Hoop dat het minder gaat zodra deze medicatieverhoging is ingewerkt
Dat geeft me goede hoop.quote:Op woensdag 2 oktober 2013 11:11 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
En makkelijk wordt het zeker niet, maar mij heeft het zeker veel geholpen, vroeger was ik een heel gesloten iemand. Nu ben ik iemand die over zijn problemen durft te praten, dan krijg je ook veel meer feedback, je staat er niet meer alleen voor
Citalopram zijn voor mij wel happy pills eerlijk gezegd. Natuurlijk vlakt het best wel af, maar ik word er zelfverzekerder van en daarom ook blijer. Ik denk dat het voornamelijk die zwarte mist wat optrekt, en daaronder ben ik over het algemeen best een vrolijk persoon.quote:Op woensdag 2 oktober 2013 22:25 schreef seasushi het volgende:
[..]
Helaas zijn het geen heppy de peppy pillen. alhoewel.... Uiteindelijk jezelf niet meer willen ophangen aan de hoogste boom is ook wel wat waard.
In hoeverre ben je dan jezelf?quote:Op donderdag 3 oktober 2013 09:41 schreef rednailpolish het volgende:
[..]
Citalopram zijn voor mij wel happy pills eerlijk gezegd. Natuurlijk vlakt het best wel af, maar ik word er zelfverzekerder van en daarom ook blijer. Ik denk dat het voornamelijk die zwarte mist wat optrekt, en daaronder ben ik over het algemeen best een vrolijk persoon.
Nouja zoals ik al zei, de sociale angst en depressie zie ik als een soort mist, ik weet namelijk dat ik van mezelf best sociaal en avontuurlijk ben (zo was ik voor de depressie namelijk ook). Toen ik 5 jaar net was begonnen met citalopram na een jaar zware depressie, ben ik een tijd naar Engeland verhuisd en kon ik opeens allemaal dingen doen die ik altijd had gewild en nooit had kunnen doen. Nu met mijn master is het precies hetzelfde. Dus ik denk dat ik uiteindelijk meer mezelf ben met dan zonder medicatie. Het is niet alsof ik opeens manisch ben ofzo, ik heb gewoon veel minder angst en dat maakt me veel opener.quote:
Ik ben sceptisch. Wat zou er gebeuren wanneer je weer zou verhuizen?quote:Op donderdag 3 oktober 2013 10:37 schreef rednailpolish het volgende:
[..]
Nouja zoals ik al zei, de sociale angst en depressie zie ik als een soort mist, ik weet namelijk dat ik van mezelf best sociaal en avontuurlijk ben (zo was ik voor de depressie namelijk ook). Toen ik 5 jaar net was begonnen met citalopram na een jaar zware depressie, ben ik een tijd naar Engeland verhuisd en kon ik opeens allemaal dingen doen die ik altijd had gewild en nooit had kunnen doen. Nu met mijn master is het precies hetzelfde. Dus ik denk dat ik uiteindelijk meer mezelf ben met dan zonder medicatie. Het is niet alsof ik opeens manisch ben ofzo, ik heb gewoon veel minder angst en dat maakt me veel opener.
Geloof je daar niet in?
Hoe bedoel je? Mijn doel is om weer terug te gaan naar Engeland, dus ik hoop zelf dat ik daar blij van wordt.quote:Op donderdag 3 oktober 2013 10:53 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Ik ben sceptisch. Wat zou er gebeuren wanneer je weer zou verhuizen?
Dat is primaquote:Op donderdag 3 oktober 2013 11:11 schreef rednailpolish het volgende:
[..]
Hoe bedoel je? Mijn doel is om weer terug te gaan naar Engeland, dus ik hoop zelf dat ik daar blij van wordt.
quote:
quote:Op donderdag 3 oktober 2013 11:11 schreef rednailpolish het volgende:
dus ik hoop zelf dat ik daar blij van wordt.
Dat moet je aan mensen vragen die je in real life kennen.quote:Op donderdag 3 oktober 2013 12:17 schreef Comp_Lex het volgende:
Cluster A mensen zijn vreemd en excentriek. Vinden jullie mij heel erg vreemd en excentriek?
Ik verberg mijn Cluster A in sociale situaties. Zodra ik met andere mensen in contact kom met andere mensen, dan begin ik met toneel spelen. Hier op het forum laat ik het wel zien, maar hier heb ik het idee dat iedereen me ziet als een sukkel. Is dat werkelijk zo? Wat vind jij?quote:Op donderdag 3 oktober 2013 12:21 schreef Cue_ het volgende:
[..]
Dat moet je aan mensen vragen die je in real life kennen.
Geen sukkel, hoogstens uhm tja weet niet. Soms naief, soms te koppig, soms kijk je naar dingen met een naar mijn inziens rare logica.quote:Op donderdag 3 oktober 2013 12:38 schreef Comp_Lex het volgende:
Hier op het forum laat ik het wel zien, maar hier heb ik het idee dat iedereen me ziet als een sukkel. Is dat werkelijk zo? Wat vind jij?
Ik heb besloten om nu echt te stoppen om over mezelf te posten. Ik blijf nog wel posten, maar over mij wordt er niet meer gepraat, tenzij ik vooruitgang boek o.i.d., maar daar moet ik nog over nadenken.quote:Op donderdag 3 oktober 2013 13:12 schreef Cue_ het volgende:
[..]
Geen sukkel, hoogstens uhm tja weet niet. Soms naief, soms te koppig, soms kijk je naar dingen met een naar mijn inziens rare logica.
Maakt dat jou een sukkel? Nee, hoogstens anders (maar dat zijn we allemaal)
Doordat je soms te vaak terug keert op onderwerpen waar weinig aan te veranderen is of waar het advies hetzelfde blijft als bij de eerste keer (Zie datingtopic), dan willen mensen je wel eens als irritant / sukkel beschouwen denk ik zo.
De laatste tijd waren je posts helemaal niet erg of herhaaldelijk hoor. Dus in den extreme trekken is ook niet nodig.quote:Op donderdag 3 oktober 2013 13:25 schreef Comp_Lex het volgende:
Ik heb besloten om nu echt te stoppen om over mezelf te posten. Ik blijf nog wel posten, maar over mij wordt er niet meer gepraat, tenzij ik vooruitgang boek o.i.d., maar daar moet ik nog over nadenken.
Ja een doorzetter ben ik sowieso, ben druk bezig met sporten en mediteren, gezond eten en op tijd slapen. Helaas wordt het alleenmaar erger..quote:Op woensdag 2 oktober 2013 23:08 schreef minthy het volgende:
[..]
Goed dat je doorgezet hebt!![]()
Op zich is het volgens mij niet eens zo erg om je afhankelijk van anderen te voelen, zolang je maar weet dat je na deze periode ook weer op jezelf aangewezen durft te zijn.
Fantastisch kromme zin, hoop dat 'ie duidelijk is
je bent depressief en je levenssituatie staat er sociaal gezien niet goed voor. Maar dat maakt je geen sukkel. Een sukkel vind ik iemand die anderen bewust pijn doetquote:Op donderdag 3 oktober 2013 12:38 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Ik verberg mijn Cluster A in sociale situaties. Zodra ik met andere mensen in contact kom met andere mensen, dan begin ik met toneel spelen. Hier op het forum laat ik het wel zien, maar hier heb ik het idee dat iedereen me ziet als een sukkel. Is dat werkelijk zo? Wat vind jij?
Ik ga het op mn lijstje zetten! Ik heb nog nooit met een psychiater gepraat (wel heeft mijn psychologe daar contact mee).quote:Op woensdag 2 oktober 2013 09:13 schreef Murmeli het volgende:
Elvi: ik vind eigenlijk dat je, als je echt over ad nadenkt, ook met een psychiater moet praten. Een huisarts is daar niet voor, heeft maar beperkte kennis.
Ik ben dit jaar pas begonnen met therapie: in februari. In april ben ik begonnen bij een tweedelijns psychologe. Toen had ze het al over pillen maar dat heb ik meteen afgewezen. De laatste tijd gaat het een stuk minder en misschien zijn pillen wel een goed hulpmiddel om wat rust in mn hoofd te krijgen zodat ik meer heb aan mn therapie.quote:Op dinsdag 1 oktober 2013 23:35 schreef cafpow het volgende:
[..]
Ik heb zelf geen medicatie gebruikt. Heb wel op het punt gestaan, maar heb eerst een gesprek bij de huisarts gehad en ook een bij een psychiater. En omdat mijn problemen een heel duidelijke oorzaak hadden is gekozen om terapie frequentie op te schroeven. Is dat geen optie bij jou?
En zowieso is medicatie maar een hulpmiddel want het lost niks op, het zorgt alleen voor een andere werking van je lichaam+hersenen waardoor je beter om kunt gaan met de problemen en beter functioneert van dag tot dag.
Maar ooit moet je ermee stoppen en als je de kern dan nog niet hebt aangepakt, tja dan zit je zo weer op hetzelfde punt.
Maar soms is medicatie nodig, dus het belangerijkste is of jij en je behandelaar denken of je het zo aankunt?
Je kent de ouders en het kindje toch al? Gewoon met die ouders in gesprek gaan?quote:Op donderdag 3 oktober 2013 19:51 schreef kuolema het volgende:
Ik heb me ingeschreven als gastouder. Nu moet ik nog een vragenlijst invullen waarin ook wordt gevraagd of ik geestelijke problemen heb of medicijnen slik die invloed hebben op de opvang van kinderen. Ik weet niet zo goed wat ik daarop moet antwoorden.
Aan de ene kant denk ik, het gaat die mensen geen flikker aan en ik pas al anderhalf jaar op hetzelfde kindje op zonder problemen. Straks nemen ze me niet aan. Aan de andere kant, ik moet wel eerlijk zijn want zij zijn verantwoordelijk voor welke gastouders ze aanbieden. En als ik niks aangeef heb ik de kans dat ze er wel achter komen want de moeder van mijn oppaskindje weet wel dat er iets speelt.
Medicatie geef ik sowieso niet aan want daar merk ik niks van.
Wat vinden jullie?
Dit. Je worstelt flink met jezelf maar je gaat er tenminste voor. Een sukkel doet dat niet.quote:Op donderdag 3 oktober 2013 14:47 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
[..]
je bent depressief en je levenssituatie staat er sociaal gezien niet goed voor. Maar dat maakt je geen sukkel. Een sukkel vind ik iemand die anderen bewust pijn doet
Comp_lex je hoeft niet te stoppen met posten hoor. Hier is een plek waar het juist wel kan. Ik snap wel dat je het zo voelt want ik voel me ook snel bezwaard als k weer wat te zeuren heb maar dat hoeft echt niet.quote:Op donderdag 3 oktober 2013 20:37 schreef Murmeli het volgende:
[..]
Dit. Je worstelt flink met jezelf maar je gaat er tenminste voor. Een sukkel doet dat niet.
Uit je posts zou ik zeggen, niet vreemd en niet excentriek. Wel autistisch. Met name hoe je soms de posts van andere leest.quote:Op donderdag 3 oktober 2013 12:17 schreef Comp_Lex het volgende:
Cluster A mensen zijn vreemd en excentriek. Vinden jullie mij heel erg vreemd en excentriek?
Ik snap je standpunt wel, maar ik denk dat je wel eerlijk dient te zijn ook mbt je medicijngebruik.quote:Op donderdag 3 oktober 2013 19:51 schreef kuolema het volgende:
Ik heb me ingeschreven als gastouder. Nu moet ik nog een vragenlijst invullen waarin ook wordt gevraagd of ik geestelijke problemen heb of medicijnen slik die invloed hebben op de opvang van kinderen. Ik weet niet zo goed wat ik daarop moet antwoorden.
Aan de ene kant denk ik, het gaat die mensen geen flikker aan en ik pas al anderhalf jaar op hetzelfde kindje op zonder problemen. Straks nemen ze me niet aan. Aan de andere kant, ik moet wel eerlijk zijn want zij zijn verantwoordelijk voor welke gastouders ze aanbieden. En als ik niks aangeef heb ik de kans dat ze er wel achter komen want de moeder van mijn oppaskindje weet wel dat er iets speelt.
Medicatie geef ik sowieso niet aan want daar merk ik niks van.
Wat vinden jullie?
Kom ik op terug. Maandag weer psycholoog, oa. hierover.quote:Op donderdag 3 oktober 2013 01:11 schreef Senor__Chang het volgende:
SE, kan je wat meer vertellen over dat trauma-bonding?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |