Recreatief Wielrennen #273 Gouden marmotjes

Ik doe dat altijd maar met een washandje. Doet ook pijn.

Zo, terug van weekje Frankrijk/België. Was m'n eerste keer 'bergen' en is me alleszins meegevallen.

Supermooi weer gehad en daarom ook rustig aan gedaan. Heb wel gemerkt dat ik niet gemaakt ben om te klimmen zowel te dalen. Paar jaar terug goed op m'n bek gegaan in een afdaling en dat zit (helaas) nog steeds tussen de oren. Boven de 55km/u vertrouw ik mezelf en m'n fiets voor geen meter meer dus dat heb ik dan ook niet gedaan. Overal veilig doorheen gekomen, niet lek gereden en voor mijn doen respectabel aantal hoogtemeters gemaakt. Kortom, tevreden en het smaakt zeker wel naar meer.

In België merkte ik dat de korte, steile klimmetjes daar me een stuk beter liggen. Daar ook nog een paar tochtjes op het gemak gefietst en lekker bijgekleurd.

Knappe prestatie van de Marmotte-rijders, is er ergens een lijstje met de eindtijden? Kwam gisteren bij de McDonald's in Maastricht een hele hoop Marmotte-rijders tegen die zich vol stonden te stouwen.

Ik heb weer een technisch vraagje voor de fietsmechaniekers onder jullie.
Ik heb als ik met mijn nieuwe Trek ga toeren dat hij tikt. Hij tikt alleen als ik trap, niet helemaal op de cadans. Heb het met mijn sneakers geprobeerd omdat ik eerst dacht dat het aan de schoenen of pedalen lag maar dan tikt ie ook, niet zo hard overigens als wanneer ik met fietsschoenen erop zit maar dan geef ik misschien ook wat meer kracht af.

Zijn het misschien de lagers van t bracket ofzo?

quote:

Op maandag 8 juli 2013 10:55 schreef keesfietst het volgende:
Zo, terug van weekje Frankrijk/België. Was m'n eerste keer 'bergen' en is me alleszins meegevallen.

Supermooi weer gehad en daarom ook rustig aan gedaan. Heb wel gemerkt dat ik niet gemaakt ben om te klimmen zowel te dalen. Paar jaar terug goed op m'n bek gegaan in een afdaling en dat zit (helaas) nog steeds tussen de oren. Boven de 55km/u vertrouw ik mezelf en m'n fiets voor geen meter meer dus dat heb ik dan ook niet gedaan. Overal veilig doorheen gekomen, niet lek gereden en voor mijn doen respectabel aantal hoogtemeters gemaakt. Kortom, tevreden en het smaakt zeker wel naar meer.

In België merkte ik dat de korte, steile klimmetjes daar me een stuk beter liggen. Daar ook nog een paar tochtjes op het gemak gefietst en lekker bijgekleurd.

Knappe prestatie van de Marmotte-rijders, is er ergens een lijstje met de eindtijden? Kwam gisteren bij de McDonald's in Maastricht een hele hoop Marmotte-rijders tegen die zich vol stonden te stouwen.

Ik ben vooral bang in bochten, ben met glad weer op de gewone fiets een keer gevallen>gat in mijn kop. Toen was ik nog jong. Afdalen vind ik dan wel weer leuk om te doen, voor zover je het kopje en de amerongse berg afdalen kan noemen.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 11:26 schreef CyclingGirl het volgende:
Ik heb weer een technisch vraagje voor de fietsmechaniekers onder jullie.
Ik heb als ik met mijn nieuwe Trek ga toeren dat hij tikt. Hij tikt alleen als ik trap, niet helemaal op de cadans. Heb het met mijn sneakers geprobeerd omdat ik eerst dacht dat het aan de schoenen of pedalen lag maar dan tikt ie ook, niet zo hard overigens als wanneer ik met fietsschoenen erop zit maar dan geef ik misschien ook wat meer kracht af.

Zijn het misschien de lagers van t bracket ofzo?

Bladboutjes even opnieuw monteren met montagepasta kan je als eerste proberen.

Goede tip thanks!

quote:

Op maandag 8 juli 2013 11:26 schreef CyclingGirl het volgende:
Ik heb weer een technisch vraagje voor de fietsmechaniekers onder jullie.
Ik heb als ik met mijn nieuwe Trek ga toeren dat hij tikt. Hij tikt alleen als ik trap, niet helemaal op de cadans. Heb het met mijn sneakers geprobeerd omdat ik eerst dacht dat het aan de schoenen of pedalen lag maar dan tikt ie ook, niet zo hard overigens als wanneer ik met fietsschoenen erop zit maar dan geef ik misschien ook wat meer kracht af.

Zijn het misschien de lagers van t bracket ofzo?

Probeer ook eens of ie nog steeds tikt als je uit het zadel komt terwijl je trapt. Zo niet > zadel/pen,

quote:

Op maandag 8 juli 2013 11:28 schreef kanovinnie het volgende:

[..]

Ik ben vooral bang in bochten, ben met glad weer op de gewone fiets een keer gevallen>gat in mijn kop. Toen was ik nog jong. Afdalen vind ik dan wel weer leuk om te doen, voor zover je het kopje en de amerongse berg afdalen kan noemen.

Ik ben in een bocht op m'n plaat gegaan, letsel viel redelijk mee op een gekneusde heup en paar flinke putten in m'n armen en benen na. Is ook niet dat ik bang ben voor de snelheid of een beetje bloed, maar remt me psychisch blijkbaar toch nog steeds af. Op het vlakke trek ik hem zonder angst over de 65 met goede rugwind. Ach, ik hoef ook niet met 90 naar beneden te zeilen, doe het voor de lol.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 11:26 schreef CyclingGirl het volgende:
Ik heb weer een technisch vraagje voor de fietsmechaniekers onder jullie.
Ik heb als ik met mijn nieuwe Trek ga toeren dat hij tikt. Hij tikt alleen als ik trap, niet helemaal op de cadans. Heb het met mijn sneakers geprobeerd omdat ik eerst dacht dat het aan de schoenen of pedalen lag maar dan tikt ie ook, niet zo hard overigens als wanneer ik met fietsschoenen erop zit maar dan geef ik misschien ook wat meer kracht af.

Zijn het misschien de lagers van t bracket ofzo?

Bladboutjes zou zomaar kunnen. Verder kijk ik meestal naar de BB-lagers, zadel(pen), snelspanner, pedalen. Heb je er al staand ook last van kun je de zadelpen en zadel van het lijstje afstrepen. Soms kun je er erg lang over doen om het probleem te vinden.

Welke BB-lagers heb je en hoeveel KM hebben ze al gedraaid?

Ik ga eens ff kijken als ik ga staan, daar heb ik eigenlijk niet op gelet, volgens mij tikt het dan niet.
Die fiets heb ik sinds november vorig jaar, en ik train ook best veel met mijn andere fiets dus heeft nog niet zo heel veel kilometers.

7:50 uur departed Bourg d’ Oisons (op zijn Patroons volgens Grip: Boergdwasons) Vooraan in het startvak: Kaas, Grip, Jan@work, Eentwee en ik. Stipt op tijd werden we weggeschoten en vlogen we met een snelheid van ongeveer 40 per uur naar de kunstmatige klim bij het stuwmeer vlak voor de Glandon. Daar reed al gelijk een groepje van 15 man weg die we mooi lieten rijden. Ongeveer 2km verder begon de klim van de Glandon. Eerst was het nog lekker rustig omdat de groep voor ons 20min voorsprong had, maar al snel fietsten we op de rug van startgroep 7:30 uur (20min voor ons).

Gripper, Kaas en ik hadden afgesproken, zo lang het kon bij elkaar te blijven. Na een paar kilometer op de Glandon reed Kaas rustig bij ons weg en even later nam ik wat afstand op Gripper, je moet toch je eigen ritme vinden. Hartslagje op 170 houden Patroon, dacht ik bij mezelf..dit lukte mij erg goed en kon erg veel mensen oprapen. Ik had in de dagen vooraf ervaren dat ik klimmen met 10-15 slagen onder omslagpunt lang genoeg kon volhouden en ik niet te langzaam zou gaan. Na de korte afdaling in de Glandon (volgens Kaas is hier in het verleden een stuk berg weggespoeld) zag ik Kaas 100m voor mij fietsen en ben ik weer bij hem aangesloten. Hartslag nog steeds goed onder controle. Samen met hem ben ik naar de laatste paar kilometer van de klim gereden, vlak voor de top heb ik Kaas weer laten gaan, zodat ik lekker in mijn ritme kon blijven. Deze klim liep erg lekker en voelde mij bovenaan kiplekker. Op de top, in de neutrale zone heb ik mijn bidons bijgevuld en een reep gegeten, voordat ik aan de afdaling begon.

Los van het wachten achter een ambulance waar een wielrenner in werd gelegd en een koe of stier op de weg, ging de afdaling voorspoedig. In het dal tussen Saint-Etienne-de-Cuines en Saint-Michel-de-Maurienne (stuk van 40km) kwam ik niet echt in een lekker groepje te zitten. Ik zat eerst in een groep die mij te hard ging en kwam daarna in een groep die te langzaam ging. Uiteindelijk na 10km kwam er een groepje voorbij die lekker reed en waar ik mooi achteraan kon aanpikken. Zo’n 5km voor het einde van het dal ging een gekke Engelsman, met veel schreeuwende kreten onderuit op het asfalt, hoe sneu voor die man ook, vond ik zijn toneelstuk daarbij best vermakelijk. Halverwege het dal nog even gestopt bij een extra water bevoorrading, het was bloedje heet!

Vanuit Saint-Michel-de-Maurienne begon de Col d’ Telegraph. Ik kon snel mijn ritme vinden en met hartslag tussen de 168-172 ben ik heerlijk omhoog gereden. Ik reed steeds iets sneller dan de meute en lekker genoten van het uitzichten en zwoegende renners. Maar man, wat een hitte in de zon! Halverwege de Telegraph was nog een extra waterpunt waar ik nogmaals een bidon heb gevuld. Na de Telegraph snel afgedaald richting de Galibier, ik voelde mij nog steeds erg goed, eten, drinken af en toe een klein plasje.. het ging van een leien dakje. Ik nam elk uur een dikke reep met 75gram koolhydraten en daartussen door ook nog regelmatig een gelletje.

Het begin van de Galibier is een lange slopende weg en er is geen schaduw. Hier kreeg ik het best zwaar, maar kon goed blijven rijden. Ik merk dat ik door mijn gewicht vooral voordeel heb op de steilere stukken, het begin van de Galibier loopt lang door maar is niet super stijl. Zo’n 5km voor de top keek ik rechts omhoog en zag ik een lang lint renners, ik schrok wel van het feit dat ik daar nog naar toe moest. Rotsen, sneeuw, kale vlaktes, wat een imposante berg! Op het laatste steile stuk heb ik goed afgezien, de ijle lucht in combinatie met stukken die niet onder de 10% komen, maakt het loodzwaar op het einde, hier moest ik 2x even van de fiets. Bovenop de berg heb ik weer een bidon gevuld en ben ik al snel aan de afdaling begonnen, tijdens de afdaling kon ik wat eten en drinken. Na de Lautaret begon ik tijdens het trappen kramp te krijgen in mijn bovenbenen en hamstrings tegelijk. Dit gebeurde als soort van schokken, waardoor mijn spieren elk moment extreem konden samentrekken. Ik begon te rekenen en had zo’n 8-10 bidons gedronken, achteraf gezien eigenlijk veel te weinig voor 8 uur fietsen door die hitte. In de afdaling heb ik mijn cadans verlaagd om de benen soepel te houden, dit hielp wel, zij het een beetje. Voor mijn gevoel was ik zomaar bij de verzorging die geregeld was door MissKaas en MissOksel (klasse daarvoor! ), terwijl de afdaling wel een uur duurde.

De laatste berg stond nog te wachten op mij, de gevreesde lelijke Alp. In het begin van de week reed ik hem samen met Grip nog op in 1uur en 3 minuten, we konden toen onderweg zelfs nog een gesprek voeren, dit zat er deze keer niet meer in. Gelijk in het eerste stuk ging ik volledig dood. Ik kon niet staan op mijn pedalen want dan schoot overal de kramp erin. Ik ben tijdens de klim regelmatig even van de fiets geweest om de spanning van de spieren te halen, de hartslag wilde niet meer lager dan 140 en niet meer hoger dan 155. Kapot! Veel mensen onderweg zien kotsen langs de kant. Courage! Uiteindelijk meer dood dan levend bovengekomen in een tijd van 8:20 uur. Daar stond mijn popjeduifje (Gripper) mij op te wachten en heeft hij gelijk wat Pasta voor mij gehaald, schat dat het is. Achteraf erg blij hoe ik mijn race heb ingedeeld en minder blij over het feit dat ik te weinig heb gedronken, over 2-3 jaar kom ik terug, revanche!

Wat betreft mijn knie, ik weet niet precies wat het is, maar denk overbelasting na Trois Ballons. Ik heb de hele week wat een zeurende knie gehad en halverwege de 1e klim (Glandon) kreeg ik er weer erg last van, gelukkig heeft dit mijn plezier niet bedorven, weet niet of het nog invloed heeft gehad op mijn tijd, maar erg prettig voelde het niet meer op de Alp, maar daar deed alles pijn . Nu lekker een paar weken goed rusten.

[ Bericht 0% gewijzigd door Patroon op 08-07-2013 12:13:52 ]

Mooi verhaal! In drinken kan je jezelf lelijk in vergissen.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 11:52 schreef CyclingGirl het volgende:
Mooi verhaal! In drinken kan je jezelf lelijk in vergissen.

Vertel mij wat! Met mijn lichaam gebeuren gekke dingen als ik teveel drink.

lol zo bedoel ik het niet maar te weinig drinken komt vaak voor, ik heb mij er afgelopen zaterdag ook schuldig aan gemaakt.

Merx wilde af en toe een bidon koude champagne geloof ik, maar die nepte ze dan door kopude thee met veel suiker en wat bronwater te mengen...volgende expeditie een idee? Mooie tocht, respect allemaal!

quote:

Op maandag 8 juli 2013 11:56 schreef Captain_Fabulous het volgende:
Merx wilde af en toe een bidon koude champagne geloof ik, maar die nepte ze dan door kopude thee met veel suiker en wat bronwater te mengen...volgende expeditie een idee? Mooie tocht, respect allemaal!

De renners kregen vroeger (voor de oorlog) wel vaak een bidon wijn of champoepel inderdaad, zodat ze wat meer ontspannen en gedurfder de afdaling in zouden gaan

Leuk verslag zo patroontjepopje! Mis je nu al.... Met m'n eigen vrouw is het toch anders na zo'n week tedere mannenliefde...

In de Dordtse Biesbosch heben ze weer lekker grind over de Zeedijk gestrooid. Paar jaar geleden onderuit gegaan op een grindpad en sindsdien fiets ik liever niet meer over grindpaden. Helaas wist ik dit niet van te voren en kwam helemaal verkrampt van de fiets af. Dalijk maar een rondje uitkiezen waarbij ik die weg zoveel mogelijk vermijd.

Mijn Marmotte verslag:

Donderdag ochtend vroeg opgestaan om naar Driebergen-zeist te vertrekken waar eentwee mij zou ophalen voor de rit naar de Alpen. Met 5000 trainingskilometers, elke week een >100km trainingsrit, 10 ritten boven de 150km, lekkere progressie in clubkoersen en een 12,5 kg lichter dan in december was ik tevreden over mijn voorbereiding. Ik had nog nooit zo snel, veel en lang gefietst. Het enige minpuntje: 2 weken voor de marmotte zwaar verkouden worden en daardoor amper meer kunnen trainen. Vooral mijn longen hadden moeite met genoeg lucht binnen krijgen. Maar vanaf zondag ging het elke dag goed vooruit dus ik had goede hoop dat het voor de marmotte over zou zijn.

Rond een uur of half 9 kwamen we aan op de camping in Bourg d'Oisans, kennis gemaakt met Patroon, Oksel en Okselchick en een leuk weerzien met de rest. Er was al op ons gerekend dus we konden meteen aanschuiven aan het avond eten . Na wat gekloot met mijn tent, een paar biertjes en wat slechte grappen werd het tijd om te gaan slapen.

Vrijdag zouden we niet al te veel gaan doen, een rondje uitfietsen, rugnummer ophalen en de laatste poetsbeurt voor de fietsen. Tijdens het rondje fietsen voelde de benen en de longen heerlijk, lekker veel kracht en geen last van de luchtwegen! Tijdens het ophalen van de rugnummers merkte ik dat ik toch wel wat zenuwachtig was, het komt dan toch allemaal erg dichtbij. S'avonds weer pasta en vroeg naar bed.

Zaterdagochtend vroeg opstaan, ondanks dat het belooft een hete dag te gaan worden is het toch nog koud, ontbijten, fiets kleding aan, zonnebrand, in de rij voor de toiletten, fiets pakken, oksel gedag zeggen, nog een keer naar de wc en dan eindelijk vertrekken naar de start. Bij de start nog gekeken of we Oksel voorbij zagen komen maar die hebben we niet gezien. Via een zijweggetje het startvak in en we stonden helemaal vooraan in het vak.

Om 8:50 werden we weggeschoten. Meteen ging het gas erop en was het racen naar de stuwdam van Allemont. Eentwee had al aangegeven niet mee te gaan in een snelle start dus met Gripper, Patroon en Kaas en rond de 10/15 positie reed ik de eerste kilometers. Ook de eerste stuwdam ging nog gezamenlijk maar daarna besloot ik al vrij snel om de rest te laten gaan en rustig aan door te klimmen. Mijn hartslag zat mooi boven in D2 en ik begon al heel snel mensen van de startgroep voor ons op te rapen. De Glandon verliep soepel, nergens echt hoeven inspannen, lekker kunnen aanzetten als het wat afvlakte, goed gegeten en gedronken en voor in het wist was daar het stuwmeer al. Na de top de bidonnen bijgevuld, een plasje gedaan en aan de afdaling begonnen. In de afdaling nog lek gereden, om een koe heen geslingerd, in de ankers gegaan voor een ambulance en heerlijk gedaald achter een motor.

Door het dal fietste het ook lekker ik zat in een goed groepje met 2 triatleten die mij uit de wind hielden en voor ik het wist was ik in Saint Michel de Maurienne. Even gestopt om mijn bidons te vullen en toen snel weer door voor de Telegraphe. Nog in de bebouwde kom ging het fout, zonder aanleiding schoot er kramp in mijn rechter been, tempo even flink laten zakken en na wat rekken en strekken ebde het weer weg. Nu al kramp... te weinig gedronken? Ik begon net aan mijn 5de bidon in 3:15 dat kon het niet zijn. Verder niets aan te doen natuurlijk en rustig aan door fietsen.

De Telegraphe liep uiteindelijk best lekker, ik draaide een lekker ritme en zolang ik niet te veel kracht hoefde de zetten bleef de kramp onder controle, in Valloir een langere stop gehouden dan geplant om het been wat extra rust te geven en vol goede moed begon ik aan de Galibier. Maar na 50 meter was het al raak, kramp in mijn andere been. De Galibier beklimmen werd 1 groot drama, tot plan Lachat ging het nog wel maar vanaf daar kreeg ik het niet meer rond. Staand klimmen was geen optie, en juist dat doe ik graag, en zittend kwam mijn cadans vaak niet boven de 50. Mijn hartslag zat netjes boven in d2 maar als ik ook maar iets versnelde verkrampte alles weer.

Na 1:30 uur en een korte stop halverwege was ik boven en moest ik echt weer even pauze houden. Een bidonnetje leeg gedronken en weer op de fiets, de afdaling ging redelijk ik voelde me al flink uitgeknepen en nam daarom zeker tot de Lautaret geen risico. Daarna heerlijk door kunnen gassen en met een hoge cadans wat zuur proberen weg te krijgen uit de benen. Nog een snelle bevoorrading gedaan bij onze persoonlijke verzorgingspost en toen snel door naar de Alpe. Ik had stiekem gehoopt dat ik de afdaling genoeg hersteld zou zijn om de Alpe zonder al te veel kramp op te fietsen. Ondanks dat ik meteen moest lossen in mijn groepje op het kleine klimmetje aan het einde van de afdaling kon op het vlakke nog goed en pijnloos tempo rijden dus ik had nog hoop.

Maar in de eerste meters van de Alpe schoot het er meteen weer in: 2 benen helemaal in de kramp. Toen werd het aftellen, en dat ging heel erg langzaam. Uiteindelijk moest ik 3 keer van mijn fiets af (zelfs nog een keer 2km voor de finish).

Uiteindelijk gefinisht in 8:45. Bij de finish kwam ik vrij snel de rest tegen en zijn we samen weer naar de camping gereden. S'avonds pizza gegeten en weer vroeg gaan slapen.

Terugkijkend heb ik gemengde gevoelens over gehouden aan mijn eerste Marmotte. Voor een sub 9 uur tijd en zilver had ik een half jaar geleden direct getekend. Ook heb ik mezelf nog nooit zo hard moeten pushen en ben ik nog nooit zo diep gegaan als zaterdag. De 300 was voor mij een peulenschil in vergelijking met de Marmotte. En stiekem had ik gehoopt op beter, ik heb op geen enkele klim het gas open getrokken en op tempo gereden, eerst niet om te sparen en later niet omdat een paar spieren niet meewerkten, en dat is frustrerend. Ook heb ik zeker 30 minuten meer pauze gehouden dan dat ik normaal zou doen. Allemaal verloren tijd die je niet meer goed maakt.

Maar al met al heb ik een top weekend gehad! op naar een volgende uitdaging.

Ik ben trouwens wel bang dat ik wat spieren gesloopt heb in mijn rechter bovenbeen, er voelen er 2 echt niet goed.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 12:36 schreef janatwork het volgende:
Ik ben trouwens wel bang dat ik wat spieren gesloopt heb in mijn rechter bovenbeen, er voelen er 2 echt niet goed.

Een spier sloop je niet zo snel, de pezen kunnen wel veel minder aan...

quote:

Op maandag 8 juli 2013 12:37 schreef Patroon het volgende:

[..]

Een spier sloop je niet zo snel, de pezen kunnen wel veel minder aan...

Mooi! Het zijn echt de spieren en niet de pezen die pijn doen. Ik wacht het gewoon rustig af.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 12:38 schreef janatwork het volgende:

[..]

Mooi! Het zijn echt de spieren en niet de pezen die pijn doen. Ik wacht het gewoon rustig af.

Rustig herstellen, even licht losfietsen is goed. 12uur in de auto zitten na zo'n rit maakt de boel echt stijf. Ik heb nu ook meer last dan gisteren. Spierpijn is na 48u meestal op zijn ergste.

Ik hoor het al wel, kort samengevat geld voor (bijna) iedereen kramp maar wel een prachtige week en rit!

Gefeliciteerd mannen!

Mooie verhalen Zou het niet kunnen komen omdat jullie zo weinig met mooi weer gefietst hebben tot nu toe?

Ik ga zo maar eens even een herstelritje rijden.
Zal wel niet al te rap gaan

quote:

Op maandag 8 juli 2013 13:13 schreef kanovinnie het volgende:
Mooie verhalen Zou het niet kunnen komen omdat jullie zo weinig met mooi weer gefietst hebben tot nu toe?

Juist die hele week voorafgaande aan zaterdag, met veel warm weer heeft volgens mij ervoor gezorgd dat we (of in ieder geval de meesten van ons?) de temperaturen goed aankonden. Bij de trois tittes voelde ik me een uitgewrongen washandje vanaf de start, de eerste dag van het seizoen met +30!

Nu was de warmte geen probleem door een week acclimatiseren, al was zaterdag veel warmer dan alle andere dagen ervoor. Zolang je maar blijft drinken drinken drinken gaat het goed. Heb zeker 12-15 bidons weggewerkt, de helft daarvan alleen maar water. Geen kramp gehad ook.

12 tot 15 bidons? Dat is 6 tot 7.5 liter, uitgaande van soignee 500 ml bidons!

Niks overdreven, je moet 2 bidons per uur wegwerken. Dus kom je met 8uur fietsen op 16 bidons.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 13:22 schreef Patroon het volgende:
Niks overdreven, je moet 2 bidons per uur wegwerken. Dus kom je met 8uur fietsen op 16 bidons.

Snap ik, maar ik vind het nog steeds veel.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 13:13 schreef kanovinnie het volgende:
Mooie verhalen Zou het niet kunnen komen omdat jullie zo weinig met mooi weer gefietst hebben tot nu toe?

Ik heb geen last gehad van de warmte. Ik ben sowieso wel gewend aan hoge temperaturen. Ook kan het geen vocht tekort zijn geweest, ik heb ruim voldoende gedronken en heb op de Glandon, Galibier en de Alpe nog geplast. Dat terwijl ik normaal nooit stop om te plassen tijdens tochten. Ik denk dat het de autorit is geweest die te kort op de Marmotte zat.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 13:21 schreef kanovinnie het volgende:
12 tot 15 bidons? Dat is 6 tot 7.5 liter, uitgaande van soignee 500 ml bidons!

Ik had aan de voet van de Alpe 11 650ml bidons leeg. Het was ook gewoon erg warm.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 13:24 schreef janatwork het volgende:

[..]

Ik heb geen last gehad van de warmte. Ik ben sowieso wel gewend aan hoge temperaturen. Ook kan het geen vocht tekort zijn geweest, ik heb ruim voldoende gedronken en heb op de Glandon, Galibier en de Alpe nog geplast. Dat terwijl ik normaal nooit stop om te plassen tijdens tochten. Ik denk dat het de autorit is geweest die te kort op de Marmotte zat.

Ja ik heb ook geplast op de Glandon, In het dal (bij dat waterpunt) en op de Telegraph. Daarna niet meer. Denk eerste deel wel goed gedronken, maar op de Galibier niet meer.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 12:19 schreef RichardRichard het volgende:
In de Dordtse Biesbosch heben ze weer lekker grind over de Zeedijk gestrooid. Paar jaar geleden onderuit gegaan op een grindpad en sindsdien fiets ik liever niet meer over grindpaden. Helaas wist ik dit niet van te voren en kwam helemaal verkrampt van de fiets af. Dalijk maar een rondje uitkiezen waarbij ik die weg zoveel mogelijk vermijd.

Ja dat klopt het ligt bijna overal, ik wil de gemeente gaan mailen dit kan echt niet. Lag bijna op mijn snufferd van de week toen ik de bocht door ging. Geen borden geplaatst, niets.

Voor hen die zich afvroegen hoe mijn huis er nu uit ziet:
K&W / Van rijtjeshuis naar Appartement #2
Ik ben te spotten in het filmpje

quote:

Op maandag 8 juli 2013 12:28 schreef janatwork het volgende:
Mijn Marmotte verslag:

Donderdag ochtend vroeg opgestaan om naar Driebergen-zeist te vertrekken waar eentwee mij zou ophalen voor de rit naar de Alpen. Met 5000 trainingskilometers, elke week een >100km trainingsrit, 10 ritten boven de 150km, lekkere progressie in clubkoersen en een 12,5 kg lichter dan in december was ik tevreden over mijn voorbereiding. Ik had nog nooit zo snel, veel en lang gefietst. Het enige minpuntje: 2 weken voor de marmotte zwaar verkouden worden en daardoor amper meer kunnen trainen. Vooral mijn longen hadden moeite met genoeg lucht binnen krijgen. Maar vanaf zondag ging het elke dag goed vooruit dus ik had goede hoop dat het voor de marmotte over zou zijn.

Rond een uur of half 9 kwamen we aan op de camping in Bourg d'Oisans, kennis gemaakt met Patroon, Oksel en Okselchick en een leuk weerzien met de rest. Er was al op ons gerekend dus we konden meteen aanschuiven aan het avond eten . Na wat gekloot met mijn tent, een paar biertjes en wat slechte grappen werd het tijd om te gaan slapen.

Vrijdag zouden we niet al te veel gaan doen, een rondje uitfietsen, rugnummer ophalen en de laatste poetsbeurt voor de fietsen. Tijdens het rondje fietsen voelde de benen en de longen heerlijk, lekker veel kracht en geen last van de luchtwegen! Tijdens het ophalen van de rugnummers merkte ik dat ik toch wel wat zenuwachtig was, het komt dan toch allemaal erg dichtbij. S'avonds weer pasta en vroeg naar bed.

Zaterdagochtend vroeg opstaan, ondanks dat het belooft een hete dag te gaan worden is het toch nog koud, ontbijten, fiets kleding aan, zonnebrand, in de rij voor de toiletten, fiets pakken, oksel gedag zeggen, nog een keer naar de wc en dan eindelijk vertrekken naar de start. Bij de start nog gekeken of we Oksel voorbij zagen komen maar die hebben we niet gezien. Via een zijweggetje het startvak in en we stonden helemaal vooraan in het vak.

Om 8:50 werden we weggeschoten. Meteen ging het gas erop en was het racen naar de stuwdam van Allemont. Eentwee had al aangegeven niet mee te gaan in een snelle start dus met Gripper, Patroon en Kaas en rond de 10/15 positie reed ik de eerste kilometers. Ook de eerste stuwdam ging nog gezamenlijk maar daarna besloot ik al vrij snel om de rest te laten gaan en rustig aan door te klimmen. Mijn hartslag zat mooi boven in D2 en ik begon al heel snel mensen van de startgroep voor ons op te rapen. De Glandon verliep soepel, nergens echt hoeven inspannen, lekker kunnen aanzetten als het wat afvlakte, goed gegeten en gedronken en voor in het wist was daar het stuwmeer al. Na de top de bidonnen bijgevuld, een plasje gedaan en aan de afdaling begonnen. In de afdaling nog lek gereden, om een koe heen geslingerd, in de ankers gegaan voor een ambulance en heerlijk gedaald achter een motor.

Door het dal fietste het ook lekker ik zat in een goed groepje met 2 triatleten die mij uit de wind hielden en voor ik het wist was ik in Saint Michel de Maurienne. Even gestopt om mijn bidons te vullen en toen snel weer door voor de Telegraphe. Nog in de bebouwde kom ging het fout, zonder aanleiding schoot er kramp in mijn rechter been, tempo even flink laten zakken en na wat rekken en strekken ebde het weer weg. Nu al kramp... te weinig gedronken? Ik begon net aan mijn 5de bidon in 3:15 dat kon het niet zijn. Verder niets aan te doen natuurlijk en rustig aan door fietsen.

De Telegraphe liep uiteindelijk best lekker, ik draaide een lekker ritme en zolang ik niet te veel kracht hoefde de zetten bleef de kramp onder controle, in Valloir een langere stop gehouden dan geplant om het been wat extra rust te geven en vol goede moed begon ik aan de Galibier. Maar na 50 meter was het al raak, kramp in mijn andere been. De Galibier beklimmen werd 1 groot drama, tot plan Lachat ging het nog wel maar vanaf daar kreeg ik het niet meer rond. Staand klimmen was geen optie, en juist dat doe ik graag, en zittend kwam mijn cadans vaak niet boven de 50. Mijn hartslag zat netjes boven in d2 maar als ik ook maar iets versnelde verkrampte alles weer.

Na 1:30 uur en een korte stop halverwege was ik boven en moest ik echt weer even pauze houden. Een bidonnetje leeg gedronken en weer op de fiets, de afdaling ging redelijk ik voelde me al flink uitgeknepen en nam daarom zeker tot de Lautaret geen risico. Daarna heerlijk door kunnen gassen en met een hoge cadans wat zuur proberen weg te krijgen uit de benen. Nog een snelle bevoorrading gedaan bij onze persoonlijke verzorgingspost en toen snel door naar de Alpe. Ik had stiekem gehoopt dat ik de afdaling genoeg hersteld zou zijn om de Alpe zonder al te veel kramp op te fietsen. Ondanks dat ik meteen moest lossen in mijn groepje op het kleine klimmetje aan het einde van de afdaling kon op het vlakke nog goed en pijnloos tempo rijden dus ik had nog hoop.

Maar in de eerste meters van de Alpe schoot het er meteen weer in: 2 benen helemaal in de kramp. Toen werd het aftellen, en dat ging heel erg langzaam. Uiteindelijk moest ik 3 keer van mijn fiets af (zelfs nog een keer 2km voor de finish).

Uiteindelijk gefinisht in 8:45. Bij de finish kwam ik vrij snel de rest tegen en zijn we samen weer naar de camping gereden. S'avonds pizza gegeten en weer vroeg gaan slapen.

Terugkijkend heb ik gemengde gevoelens over gehouden aan mijn eerste Marmotte. Voor een sub 9 uur tijd en zilver had ik een half jaar geleden direct getekend. Ook heb ik mezelf nog nooit zo hard moeten pushen en ben ik nog nooit zo diep gegaan als zaterdag. De 300 was voor mij een peulenschil in vergelijking met de Marmotte. En stiekem had ik gehoopt op beter, ik heb op geen enkele klim het gas open getrokken en op tempo gereden, eerst niet om te sparen en later niet omdat een paar spieren niet meewerkten, en dat is frustrerend. Ook heb ik zeker 30 minuten meer pauze gehouden dan dat ik normaal zou doen. Allemaal verloren tijd die je niet meer goed maakt.

Maar al met al heb ik een top weekend gehad! op naar een volgende uitdaging.

bij de volgende keer neem wat glucose mee, dat helpt tegen de kramp, je krijgt er ook een boost van. Naderhand kan je qua boost wat inzakken maar als je dan een gel neemt dan gaat het ook wel weer.

Glucose=suiker toch? Helpt dan een suikerstaafje of iets anders zoets niet?

quote:

Op maandag 8 juli 2013 13:49 schreef kanovinnie het volgende:
Glucose=suiker toch? Helpt dan een suikerstaafje of iets anders zoets niet?

1x dikke kramp helpt niet zoveel meer..dan ben je al te laat.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 13:53 schreef Patroon het volgende:

[..]

1x dikke kramp helpt niet zoveel meer..dan ben je al te laat.

Dat had ik met spinning tijdens trainingskamp, te weinig gedronken en op en gegeven moment schoot elke keer als ik aanzette de kramp erin. Mocht ik niet meer doorgaan van de begeleidster

quote:

Op maandag 8 juli 2013 13:54 schreef kanovinnie het volgende:

[..]

Dat had ik met spinning tijdens trainingskamp, te weinig gedronken en op en gegeven moment schoot elke keer als ik aanzette de kramp erin. Mocht ik niet meer doorgaan van de begeleidster

Kramp met spinning

Ik heb eigenlijk nog nooit kramp gehad tijdens het fietsen, alleen een paar keer 's nachts in bed dat ik wakker werd van kramp in me bovenbeenspier aan de achterkant. Ik weet wel dat toen ik nog wedstrijden reed dat er spul voor was, ik weet alleen niet meer welk merk. Maar het zat in een buisje en het was iets met magnesium. Ik heb het nooit geprobeerd, dus kan ook niet zeggen of het zou helpen of niet, maar misschien is het het overwegen waard.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 14:02 schreef KolonelBroodje het volgende:
Ik weet wel dat toen ik nog wedstrijden reed dat er spul voor was, ik weet alleen niet meer welk merk. Maar het zat in een buisje en het was iets met magnesium. Ik heb het nooit geprobeerd, dus kan ook niet zeggen of het zou helpen of niet, maar misschien is het het overwegen waard.

Gewoon meer trainen en tijdens het fietsen goed op de voeding letten. Dan hoef je geen toevlucht te zoeken tot buisjes met magnesium. Die kunnen dan fijn als bouwstenen voor je rookbom met Oud & Nieuw dienen.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 14:02 schreef KolonelBroodje het volgende:
Ik heb eigenlijk nog nooit kramp gehad tijdens het fietsen, alleen een paar keer 's nachts in bed dat ik wakker werd van kramp in me bovenbeenspier aan de achterkant. Ik weet wel dat toen ik nog wedstrijden reed dat er spul voor was, ik weet alleen niet meer welk merk. Maar het zat in een buisje en het was iets met magnesium. Ik heb het nooit geprobeerd, dus kan ook niet zeggen of het zou helpen of niet, maar misschien is het het overwegen waard.

Ik tot zaterdag ook niet. Wel eens na afloop van een rit als ik veel te weinig had gedronken.maar verder nooit.

Ik vind vooral het moment gek, na 3 uur fietsen, ik was niet moe, had de glandon op reserve gereden en in het dal geen energie verspeeld. Ik fiets wekelijks 3 uur met een veel hogere intensiteit.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 14:26 schreef janatwork het volgende:

[..]

Ik tot zaterdag ook niet. Wel eens na afloop van een rit als ik veel te weinig had gedronken.maar verder nooit.

Ik vind vooral het moment gek, na 3 uur fietsen, ik was niet moe, had de glandon op reserve gereden en in het dal geen energie verspeeld. Ik fiets wekelijks 3 uur met een veel hogere intensiteit.

Ik had het ook tijdens de Tecklenburger Rundfahrt. Geen idee waar het mee te maken had, ik reed zeker geen volle bak, maar na 100 km schoot de kramp erin en kon ik alleen nog maar rustig aan omhoog peddelen... Ik denk toch dat het met het type belasting te maken heeft. Wij zijn er gewoon niet aan gewend om hoogtemeters te maken... (Tenminste het spoorwegviaduct hier vind ik niet echt hoogtemeters)...

Dan ook nog maar even mijn verslag.

Donderdagmiddag samen met vriendin vertrokken richting Bourg d'Oisans laat in
de avond bij Dijon een hotel geprobeerd te zoeken maar echt alles zat vol.
Toen nog maar een uurtje doorgereden en bij een hotel/motel langs de snelweg lekker geslapen, de volgende ochtend was het nog iets van 3,5 uur rijden dus we waren voor de middag op de camping in Bourg.

Receptie dicht en wij een dag te vroeg dus toen maar even met de auto de Alp opgereden om daar wat te drinken in het heerlijke zonnetje en wat rond te kijken.
Het was nog vrij rustig...
Toen naar beneden gereden en ons geinstalleerd op een praktisch verlaten camping, tentje opgezet en een nachtje met kleren aan en onder 4 dekens overleefd, hopend dat het niet zo koud zou blijven.

Zaterdagochtend begon het te regenen, hoewel ik wel zin had om te fieten door het slechte weer niet gegaan, in plaats daarvan met de auto de Lautaret en Galibier opgereden.

Zondag was het weer prima weer en met vriendin in de ochtend Col d'Ornon opgereden om na de lunch in de volle zon (warm!) de alp op te fietsen, gemiddelde hartslag over het segment tot de tour finish 185 met een tijd van 1:09:30
Lekker gereden maar de moed voor zaterdag zonk me meteen de schoenen in, wat een vervelende klim..

Op maandag vervolgens de alp via Villard Reculas beklommen en vanaf huez tot de top ging het toen best wel lekker, het vertrouwen kwam wel weer een beetje terug.
Op dinsdag vanaf Bourg de Glandon beklommen gevolgt door vriendinlief die met de auto achter me aankwam zodat zij in de middag de Telegraphe kon beklimmen. Onderweg naar de top door Gripper opgeraapt, stukje samen gefietst en toen Gripper laten gaan. Op de top nog even gestaan en wat water gedoneerd aan Gripper en Oksel die later aankwam. (foto's komen vanavond nog).

Glandon afgedaald naar Saint-Étienne-de-Cuines om daar de auto in te stappen om naar de voet van de Telegraphe te rijden.
Onderaan wat gegeten en gedronken om daarna de Telegraphe en de Galibier te fietsen, vriendin is de Telegraphe opgereden en afgedaald om de auto te halen.
Bovengekomen op de Galibier was ik blij dat ik er was, wel een mooie klim met prachtige uitzichten.
In de auto gestapt om snel om snel boodschappen te doen en een lekkere pasta te maken.

Op woensdag regende het dus toen maar een rustdagje gehouden, naar Grenoble gereden waar het lekker droog was en daar wat rondgelopen en wat gedronken.
Toen we terugkwamen in Bourg was het inmiddels ook weer droog, op donderdag wou mijn vriendin de Galibier (vanaf Valloire) nog fietsen dus ben ik met de auto achter haar aangereden en heb ik wat foto's gemaakt.
Daarna nog even de startbenodigdheden opgehaald op de Alp en nog 1,5 uur losgereden om daarna uiteten te gaan.

Vrijdag nog een laatste rustdag, alles klaargemaakt/klaargezet voor zaterdag en verder gewoon lekker uitgerust.

Zaterdag om 4 uur wat gegeten om daarna tot 6 uur verder te slapen, even douchen kleren aan en naar de start.
iets van 7.10 gestart, groepje gezocht om naar de Glandon te rijden.

Op de Glandon rustig m'n tempo gezocht (hartslag rond de 175 gehouden) om vervolgens tegen verwachting in de Glandon eigenlijk heerlijk omhoog te rijden. Mezelf gespaard en op de top drinken bijgevuld en wat gegeten om vervolgens koers te zetten richting de Telegraphe.

Onderaan de Glandon een groepje gezocht wat enige moeite kostte en redelijk rustig naar de voet van de Telegraphe gereden (wel een nerveus groepje).
Onderaan bidons bijgevuld en de Telegraphe weer op een mooie hartslag en tempo omhoog gereden, op de top weer bijgevuld wat gegeten en naar Valloire afgedaald.

Vanaf Valloire tot aan Plan Lachat weer eigen tempo gezocht en opgemaakt voor de klim naar de top van de Galibier.
Halverwege het stuk van Plan Lachat tot de top had ik het mentaal even zwaar maar hartslag nog steeds vrij constant tegen de 175 kunnen houden, paar keer afgestapt om te plassen en wat eten te pakken/de spanning van de benen te halen.

Op de top alles aangevuld en in een mooi groepje af kunnen dalen tot de voet van de Alp. Daar Bidonnetjes gevuld wat gegeten om vervolgens de alp op te fietsen..

Ik wist dat ik het zwaar zou krijgen maar zo zwaar had ik het niet verwacht, het was erg warm maar waarschijnlijk nog niet zo warm als op het einde van de middag, wat heb ik toen veel mensen langs de kant zien zitten/staan/liggen).
Verschillende keren stilgestaand omdat mijn benen gewoon leeg waren. Veel water over het hoofd gegooid en dan ging het wel weer even goed.
Uiteindelijk op 8.07 binnen gekomen, geen last van kramp gehad en daar ben ik heel dankbaar voor.

Ik kwam uitgewoond over de finish maar na wat eten een colatje + de pasta was ik bijzonder snel weer hersteld, hoewel de benen wat stram waren, vroeg gaan slapen om vroeg alle spullen op te ruimen en naar huis te rijden.

Gister een hele dag in de auto gezeten en ondanks wat licht stijve benen gister heb ik nu nergens last van (op een kleine zitvlakirritatie na dan), dat was na de 3 Ballons wel anders.

Over de dag heen heb ik dit ongeveer gegeten en gedronken:
-4 bidonnen 0,75l sportdrank
-9 bidonnen water 0,75l
-5 repen (powerbar)
-4 kleine gelletjes (2 powerbar/2 amacx)
-2 grote gelletjes (maxim)
- wat stukjes stokbrood, snoepjes, gedroogd fruit, cakejes en paar stukjes sinaasappel en banaan.

Ik denk dat ik misschien toch te weinig heb gegeten omdat gelletjes op de alp goed werkte voor een tijdje waarna ik weer (semi)geparkeerd stond.

Net na de finish zij ik nog dit doe ik volgend jaar niet nog een keer maar een paar uur later was ik alweer van gedachte veranderd.
Volgend jaar maar in de herkansing.

Dit was tevens de eerste week echt klimmen dus met wat meer klimmen, wat gewichtsverlies, nog beter (gerichter) trainen en meer kracht moet ik dit nog een stuk sneller kunnen rijden.
Een geboren klimmer ben ik waarschijnlijk niet maar er valt nog genoeg te verbeteren.

Al met al ben ik best tevreden met het resultaat, toch wel goed gedoseerd gereden en een mooi weekje gehad.

[ Bericht 2% gewijzigd door MarcoD op 08-07-2013 14:39:34 ]

Knap gedaan Marco!

Startnr 2220, geeindigd als 2219ste..

Officiele tijd 08:37:15:80

0,75l bidonnen voldoen niet aan de soignee regels

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Inderdaad Cafca, liever kramp dan moeten fietsen met 0,75l bidons, dan maar een keer extra stoppen

650ml mag wel?

Mijn verhaal:

's Ochtends ben ik op de fiets (racefiets) gestapt, en begonnen met trappen. Route was makkelijk te volgen, er waren allemaal andere fietsers. Er zaten wel heuvels in de route merkte ik. Het was erg warm vond ik, en heb veel gedronken tijdens het fietsen. Ik denk wel 7 flessen! Ik hoefde niet te plassen, mijn moeder zei dat dat niet goed was. 's Middags stond er een boog en waren er allemaal juichende mensen, en toen stapte iedereen af. Ik ben toen ook afgestapt. Ik was er! Ik vond het wel leuk.

quote:

Op maandag 8 juli 2013 15:15 schreef Oksel het volgende:
Startnr 2220, geeindigd als 2219ste..

Officiele tijd 08:37:15:80

Huh, 1 na laatste? Dat had ik niet verwacht met zo'n tijd!