quote:
Op woensdag 26 juni 2013 14:48 schreef johannes_vermeer het volgende:[..]
Fred de Drugsbaron deel 9
Strak. Fred stond zo strak als het lijf van Nicki Minaj. Het was laat geworden die avond in een duister kroegje in Boekarest. De hoeren van het Oostblok voelden zich aangetrokken tot de charismatische verschijning van Fred de Drugsbaron. Zijn drugs, en zijn swagger, dit was iemand met streetcred wisten ze. De stad was donker, de straten werden ingevallen door treurnis, behalve in dat kroegje. Fred zat in extase achter de bar, het leven ging langs hem heen, maar hij wist dat het goed was. Dit was waar hij thuishoorde. Rechts van hem zat een heerlijk hoertje, een hoertje dat smachtte naar Freds tedere handen, een handoplegging van Fred stond gelijk aan een orgasmisch genot. En Fred stelde niet teleur.
Ondertussen in Nederland: Inspecteur Stinho wandelde het plaats delict binnen. Een koelbloedige moord in hartje Haarlem, en hij was op de zaak gezet. Het was de laatste zaak voor zijn pensioen en hij wist dat het zijn meest lastige zou worden. Het hoertje was morsdood, leeggebloed, slachtoffer van een machtig man, zoveel was zeker. Het was een bijzonder geil hoertje geweest, Stinho’s lievelingshoertje. Natuurlijk conflicteerden er diverse belangen, maar Stinho wist dat hij de dader op zou moeten sporen, al was het maar om zijn gemoedsrust te herstellen. Hij dacht er weer aan toen hij haar dode gezichtje zag, te vroeg klaar gekomen, normaal gebeurde dat hem nooit, maar net nu. Stinho werd langzamerhand vervuld met een razernij. Boeten, er zal iemand hiervoor boeten.
Fred richtte zijn aandacht nu op zijn metgezel, het was zijn meest trouwe handlanger. Hoe hij heette wist niemand, Fred noemde hem Derrek, want zo noemden zijn vrienden hem. Vrienden had hij niet, maar toch werd hij Derrek genoemd. “Derrek, die man waar ik je over vertelde, ik maak me zorgen, hij kent mijn geheim zegt hij. Mijn fetish.” Derrek zette de peuk in zijn handen aan zijn lippen en liet zich door de rook bedwelmen. “Je bent zelf een fetish,” antwoordde hij. Derrek had af en toe een aparte manier van praten maar hij was gezegend met een goddelijk aura, gestoken in een leren jas met zijn mannelijke snor wist heel Boekarest dat er met deze man rekening gehouden moest worden. “Serieus Derrek, ik wil dat je er wat aan doet, regel een ontmoeting met deze mysterieuze man. Zeg hem dat Koning “badboy” Fred zich niet laat bedreigen." Derrek keek hem aan, en verzuchtte: “Uh, oké”. Derrek had de boodschap begrepen en ging op weg. Fred bleef achter in de rook, omgeven door de wijven en de drugs. Hier voelde hij zich op zijn gemak. Het was wachten op zijn aardsvijand, de showdown van de eeuw zou plaatsvinden. Of hij het zou overleven wist Fred niet, maar bang voor de dood was hij allerminst. “Kom maar op,” mompelde hij in zichzelf, terwijl hij met de tieten van een bloedmooie Roemeense speelde.
Fred de Drugsbaron Deel 10Haarlem, de moord op het WC-HoertjeInmiddels was Inspecteur Stinho bezig met het identificeren van het ''WC-Hoertje''. Het was geen gemakkelijke taak, het lijk was namelijk in zeer vergaande staat van ontbinding. Dan blijft er maar een oplossing over: de identiteit ontrafelen door middel van gebitsherkenning. Met een heel onderzoeksteam zocht hij naar sporen in en rondom de WC. Ze konden niets vinden, op een losgescheurd stuk uit de VI na. Het artikel ging over niemand minder dan Merab Jordania. Zou hij meer weten over deze gruwelmoord? Heeft hij connecties met een van de daders? Wie weet!
Ondertussen in Boekarest: Fred wordt wakker op een bankje naast de fontein op het belangrijkste plein van Boekarest. In de verte ziet hij een boze en woedende menigte aankomen: ''Godmiljaar, wat heeft dit te betekenen?'', denkt Fred. Omdat Fred de Duivelse Derrek met een taak de wereld had ingezonden, zocht Fred een hotel op om zich voor te bereiden op een belangrijk telefoontje van Derrek. Had hij een ontmoeting geregeld?
Duivelse Derrek in CraiovaDerrek ging, na het meekrijgen van de taak, gelijk op pad. In Craiova kon hij meer te weten komen over de mysterieuze man. In een antiekhandel, aan de rand van Boekarest, kreeg hij namelijk te horen dat in Craiova de meeste van dit soort rare gevallen rondzwerven. Daar is het epicentrum van roddelaars en klikspaantjes. Onlangs is daar ook een ''metsjfiksingbende'' opgerold. Maar goed, Derrek is in Craiova, dat is het belangrijkste. Omdat hij geen hotel kon vinden, sliep hij in zijn auto op de parkeerplaats, gelegen bij een groot bos. Midden in de nacht schrok Derrek wakker, hij hoorde getik op zijn autoraam. Hij wreef de slaap uit zijn ogen en probeerde te kijken wie op zijn raam tikte.. Het was een man met verwilderd haar, en keek wat paniekerig. Doet Derrek de deur open?
Meer van Derrek, Inspecteur Stinho en Fred de Drugsbaron krijg je te lezen in Deel 11.
JR, jij mag verder.