Sowieso moet je als moeder altijd zelf voor je kind zorgen. Op een gegeven moment houdt het jonge ouderschap en zeulen met baby's op mag ik hopen.quote:Op zaterdag 15 juni 2013 03:06 schreef probeer het volgende:
[..]
Tuurlijk is het haar beslissing om het kind wel of niet te houden. Maar wanneer (gezien haar situatie) de zorg van dat kind ook bij anderen komt te liggen, hebben die anderen toch ook gewoon het recht om te zeggen 'nee, hier doen we niet aan mee, als je dat kind wil is het zonder onze hulp' ?
dat heeft imo niets met chantage te maken.
Sorry maar van wat ik las vond ik TS niet heel erg volwassen overkomen. Ze is meer bezig met haar moeder die haar geen aandacht geeft dan met een leven opbouwen, of dat nou met of zonder baby is. Je jeugd doe je grotendeels met je ouders, je volwassen leven en volwassen keuzes doe je zelf.quote:Op zaterdag 15 juni 2013 13:43 schreef _Lily_ het volgende:
[..]
Hier ben ik het echt totaal niet mee eens (en ik ben volwassen) die ouders zouden haar moeten steunen, wat ze ook kiest. Dat zou ik althans wel doen als het mijn kind was. Stel dat je een dochter van 20 hebt die ongewenst zwanger is en geen abortus wil, dan gaat je dat toch aan het hart? Die ga je dan toch niet forceren in een abortus? Ookal kan ze nog niet voor dat kind zorgen? Ik zou mijn kind die mentale pijn niet willen aandoen en me achter haar scharen.
Ik vind jou echt heel hard
En je denkbeelden laten bevestigen bedoel jequote:Op zaterdag 15 juni 2013 13:52 schreef _Lily_ het volgende:
[..]
Je moet niet luisteren naar brighteyes en mishu, die gaan ten 1e te kort door de bocht in dit topic en zullen ten 2e nooit hetzelfde als jij denken over dit soort essentiële levenszaken. Uit je posts lees ik al dat jij heel wat meer verdriet en mentale belasting zou hebben van een abortus dan zij omdat het voor jou niet zo natuurlijk voelt. Je kunt beter advies inwinnen van iemand die meer op jouw lijn zit
TS is 24 jaar dat kan je toch geen Teen Mom meer noemen?quote:Op zondag 16 juni 2013 13:08 schreef Mishu het volgende:
[..]
En je denkbeelden laten bevestigen bedoel je
Straks krijgt TS nog het idee dat het bedje gespreid ligt in de wereld voor een tienermoeder omdat iedereen het zo zielig en mooi vind, zo'n jonge meid, helemaal alleen tegen de wereld. Hier dragen programma's als Teen Mom o.a. aan bij.
Zoals ik al zei zie ik geen verschil tussen een tiener en een meid van 24 die nog niks bereikt heeft. Daarentegen een jonge meid van 24 met afgeronde mbo diploma en een vast contract en een koophuis vind ik al weer een stapje verder zitten. Jongeren worden tegenwoordig steeds later volwassen en zelfstandig, zoals blijkt uit de situatie van TS die nog niet eens op zichzelf woont.quote:Op zondag 16 juni 2013 13:15 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:
[..]
TS is 24 jaar dat kan je toch geen Teen Mom meer noemen?
Vroeger noemde ze dat gewoon een B.O.M. moeder![]()
http://www.encyclo.nl/begrip/B.O.M.%20Moeder
Ja, gut ik woonde en zorgde al voor mezelf vanaf mijn 17e jaar en met 24 jaar had wasquote:Op zondag 16 juni 2013 14:14 schreef Mishu het volgende:
[..]
Zoals ik al zei zie ik geen verschil tussen een tiener en een meid van 24 die nog niks bereikt heeft. Daarentegen een jonge meid van 24 met afgeronde mbo diploma en een vast contract en een koophuis vind ik al weer een stapje verder zitten. Jongeren worden tegenwoordig steeds later volwassen en zelfstandig, zoals blijkt uit de situatie van TS die nog niet eens op zichzelf woont.
Tienermoeder? Ze is 24 ofzo! Dan ben je geen tienermoeder meer hoor, tjeempig, straks wordt gezegd dat je een tienermoeder bent als je onder de 35ste een kind krijgt.quote:Op vrijdag 14 juni 2013 23:40 schreef Mishu het volgende:
[..]
Ik ga haar niet dwingen maar ik hoop wel dat ze een verantwoordelijke keuze maakt en er vervolgens achter kan staan.
Ik hoop dat ze niet de zoveelste tienermoeder wordt die haar kind een slechte start geeft.
ik quote dit even, zodat het er twee keer staat, en er dus een grotere kans is dat het goed tot TS doordringt.quote:Op zondag 16 juni 2013 14:55 schreef erodome het volgende:
Ts, ik denk dat je nu niet teveel moet verwachten van je moeder. Natuurlijk is het rot dat ze je niet steunt, maar als dat al jaren zo gaat gaat dat nu niet zomaar veranderen.
Wil je dat dat misschien veranderd dan is afstand nemen het beste wat je kan doen, voor jezelf kiezen, op je eigen benen gaan staan en je er niet meer druk om maken. Dat is de beste kans om toch een normale relatie met je moeder op te bouwen.
Maar dat staat los van de keuze die je nu hebt, richt je daarop ipv op de volgende teleurstelling mbt je moeder. Je twijvelt nogsteeds, dus ga je mogelijkheden langs. Denk goed na over wat het betekend als je dit kind houdt. Hoe gaat het dan verder met school, of ga je werken? Hoe kom je aan een huis die geschikt is voor een kind, hoe ga je dat regelen allemaal? Welke weg je ook kiest, een makkelijke uitweg is er niet. Werk dus de verschillende mogelijkheden uit.
En als je denkt aan het houden, ga dan als de wiederweega de vader inlichten, want of hij wil bijdragen aan de opvoeding maakt veel uit aan wat het betekend om dat kind te houden. Kan hij bv inspringen op bepaalde momenten als jij druk bent met school/werk, of sta je er echt helemaal alleen voor?
Hoe ga je dit financieel regelen, als je bv financieert, hoe ga je dat later afbetalen, hoe zijn je kansen op de arbeidsmarkt met een kind zonder steun(wat betekend dat als het kind ziek is jij niet kan werken enz)?
Zorg dat je alles echt op een rijtje krijgt zodat je een gedegen keuze kan maken en ook echt achter die keuze kan staan.
Mishu, no offence maar jouw moeder bepaalt nog welke plantjes je in je tuin hebtquote:Op zondag 16 juni 2013 14:14 schreef Mishu het volgende:
[..]
Zoals ik al zei zie ik geen verschil tussen een tiener en een meid van 24 die nog niks bereikt heeft. Daarentegen een jonge meid van 24 met afgeronde mbo diploma en een vast contract en een koophuis vind ik al weer een stapje verder zitten. Jongeren worden tegenwoordig steeds later volwassen en zelfstandig, zoals blijkt uit de situatie van TS die nog niet eens op zichzelf woont.
Ik quote hem ook evenquote:Op zondag 16 juni 2013 14:55 schreef erodome het volgende:
Ts, ik denk dat je nu niet teveel moet verwachten van je moeder. Natuurlijk is het rot dat ze je niet steunt, maar als dat al jaren zo gaat gaat dat nu niet zomaar veranderen.
Wil je dat dat misschien veranderd dan is afstand nemen het beste wat je kan doen, voor jezelf kiezen, op je eigen benen gaan staan en je er niet meer druk om maken. Dat is de beste kans om toch een normale relatie met je moeder op te bouwen.
Maar dat staat los van de keuze die je nu hebt, richt je daarop ipv op de volgende teleurstelling mbt je moeder. Je twijvelt nogsteeds, dus ga je mogelijkheden langs. Denk goed na over wat het betekend als je dit kind houdt. Hoe gaat het dan verder met school, of ga je werken? Hoe kom je aan een huis die geschikt is voor een kind, hoe ga je dat regelen allemaal? Welke weg je ook kiest, een makkelijke uitweg is er niet. Werk dus de verschillende mogelijkheden uit.
En als je denkt aan het houden, ga dan als de wiederweega de vader inlichten, want of hij wil bijdragen aan de opvoeding maakt veel uit aan wat het betekend om dat kind te houden. Kan hij bv inspringen op bepaalde momenten als jij druk bent met school/werk, of sta je er echt helemaal alleen voor?
Hoe ga je dit financieel regelen, als je bv financieert, hoe ga je dat later afbetalen, hoe zijn je kansen op de arbeidsmarkt met een kind zonder steun(wat betekend dat als het kind ziek is jij niet kan werken enz)?
Zorg dat je alles echt op een rijtje krijgt zodat je een gedegen keuze kan maken en ook echt achter die keuze kan staan.
Ik had steun verwacht en dat hoeft niet financieel te zijn. Een knuffel of bij haar kunnen uithuilen was al genoeg. En respect voor mijn keuze wat dat ook mag zijn. Ik weet zeker dat als in haar geval mijn dochter zoiets zou vragen ik er 100% voor haar ben en zou steunen ook al was ik het niet eens met de keuze. Zodat ze niet de verkeerde keuze maakt en met zichzelf zou kunnen leven.quote:Op zondag 16 juni 2013 11:56 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:
[..]
Is deze vraag helemaal van de baan?
[..]
Het wordt dus ''waarschijnlijk'' geen abortus nu?
Of geen abortus maar alleen als je moeder je steunt? Je bent wel 24 jaar toch?
Welke steun verwacht je dan van je moeder? Verwacht je financiële steun, verwacht je dat
ze jou én kind in huis laat wonen of verwacht je dat ze een blije Oma wordt?
Dat zijn een hoop verwachtingen....
En wie noem je dan een slet? Hier in dit topic toch niet en hoe zouden de mensen in de supermarkt moeten weten dat jij een abortus hebt laten doen? Tenzij jij het gaat rondvertellen natuurlijk.
Misschien kijken ze je ook wel raar aan als je ineens zwanger rondloopt zonder partner, daar
zou ik me dan ook maar vast op gaan voorbereiden als ik jou was. Woon je in de Bible Belt ofzo?
Ik heb geen dochter en ik geloof je graag, maar mijn vader zou me met kop en kont het huisquote:Op zondag 16 juni 2013 18:55 schreef zara05 het volgende:
[..]
Ik had steun verwacht en dat hoeft niet financieel te zijn. Een knuffel of bij haar kunnen uithuilen was al genoeg. En respect voor mijn keuze wat dat ook mag zijn. Ik weet zeker dat als in haar geval mijn dochter zoiets zou vragen ik er 100% voor haar ben en zou steunen ook al was ik het niet eens met de keuze. Zodat ze niet de verkeerde keuze maakt en met zichzelf zou kunnen leven.
Maar WAT heeft je moeder dan precies gezegd? Want je maakt je zin steeds niet af...quote:Op zondag 16 juni 2013 18:55 schreef zara05 het volgende:
[..]
Ik had steun verwacht en dat hoeft niet financieel te zijn. Een knuffel of bij haar kunnen uithuilen was al genoeg. En respect voor mijn keuze wat dat ook mag zijn. Ik weet zeker dat als in haar geval mijn dochter zoiets zou vragen ik er 100% voor haar ben en zou steunen ook al was ik het niet eens met de keuze. Zodat ze niet de verkeerde keuze maakt en met zichzelf zou kunnen leven.
Maak die zinnen eens af.quote:Op zaterdag 15 juni 2013 00:07 schreef zara05 het volgende:
[..]
Ik zou juist wat steun willen hebben en dan vooral van mijn moeder die haar hele leven al achter haar man aanloopt die mijn stiefvader is. Waar is mijn moeder? Haar hele leven op momenten dat ik haar nodig had moest ik altijd alles alleen doen. Het enige wat ik zou willen is dat mijn eigen moeder er een keer voor mij is als ik haar nodig heb. Waarom is dat zo raar?
Het is hun keuze dat snap ik heel goed, maar moet je het dan zo brengen? "als je maar niet denkt dat...", "als je maar niet denkt dit...", en dit was nog netjes. Nou sorry maar dit kan ik gewoon echt niet snappen en dan ben ik maar zielig.
Je bent jezelf helemaal gek aan het maken.quote:Op zondag 16 juni 2013 19:20 schreef zara05 het volgende:
Ik realiseer mij dat abortus misschien de verstandigste keuze is. Financieel en de manier waarop ik aan onderdak moet komen, studeren, weinig steun, de kans van een vader die ook ouderschap wil hebben en een kind opvoeden is misschien niet realistisch. Met pijn in mijn hart zeg ik dit en wil het helemaal niet, maar als ik de opties bekijk heb ik er vrij weinig. Ik lees ontzettend veel verhalen van andere vrouwen die ook een abortus hebben laten plegen en er psychisch ontzettend veel last hadden van huilbuien tot angst en depressies. Of wat ik het ergst vond om te lezen dat je daarna juist een "nieuwe" baby wil hebben en vooral een stukje wat iemand anders schreef: "Maar ik ga er kapot aan! Elke keer ik alleen ben, begin ik te wenen en verlang ik naar dat klein mensje in mijn buik ..."
Dat vind ik echt verschrikkelijk om te lezen. Ik jank al om alles de laatste dagen maar dit lezen wordt mij echt teveel.
Neem het maar van mij aan dat het echt niet zo erg is hoorquote:Op zondag 16 juni 2013 19:20 schreef zara05 het volgende:
Ik realiseer mij dat abortus misschien de verstandigste keuze is. Financieel en de manier waarop ik aan onderdak moet komen, studeren, weinig steun, de kans van een vader die ook ouderschap wil hebben en een kind opvoeden is misschien niet realistisch. Met pijn in mijn hart zeg ik dit en wil het helemaal niet, maar als ik de opties bekijk heb ik er vrij weinig. Ik lees ontzettend veel verhalen van andere vrouwen die ook een abortus hebben laten plegen en er psychisch ontzettend veel last hadden van huilbuien tot angst en depressies. Of wat ik het ergst vond om te lezen dat je daarna juist een "nieuwe" baby wil hebben en vooral een stukje wat iemand anders schreef: "Maar ik ga er kapot aan! Elke keer ik alleen ben, begin ik te wenen en verlang ik naar dat klein mensje in mijn buik ..."
Dat vind ik echt verschrikkelijk om te lezen. Ik jank al om alles de laatste dagen maar dit lezen wordt mij echt teveel.
Dat verschilt van persoon tot persoon.quote:Op zondag 16 juni 2013 19:33 schreef Seven. het volgende:
[..]
Neem het maar van mij aan dat het echt niet zo erg is hoor. 'Dat klein mensje in mijn buik'
hou toch op. Het feit dat je abortus overweegt of pleegt geeft toch wel aan dat je in dit stadium bar weinig om dat kleine mensje geeft en dat hoeft ook niet. Je bent niet voor niets 9 maanden zwanger, het duurt even voor zo'n band groeit.
Hoe kom je daar bij?quote:Op zondag 16 juni 2013 19:39 schreef Deckard het volgende:
Over het algemeen valt dat psychisch gedeelte wel mee.
En ditquote:Op zondag 16 juni 2013 19:40 schreef Copycat het volgende:
There is a time and a place for everything. This ain't either.
Ik quote mezelf nog even:quote:Op zondag 16 juni 2013 19:44 schreef Deckard het volgende:
[..]
Je schrikt meer van de situatie dan echt die abortus. Niet iedereen kan daar mee om gaan.
Verder: het belangrijkste voor TS is dat zij doet waar zij zich goed bij voelt.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 21:24 schreef Whiskers2009 het volgende:
[..]
Klopt, daar zijn we het dus iig over eens.
Maar ik denk dat heel veel mensen (zowel mannen als vrouwen) de emotionele impact van een abortus onderschatten. Ook dat is geen "makkelijke" oplossing. Veel vrouwen komer er na de abortus achter dat die ingreep meer impact op ze had dan ze ervoor dachten.
Voorbeeldjes (maar heeel veel over te vinden op internet):
http://www.trouw.nl/tr/nl(...)ionele-ingreep.dhtml
http://www.ikon.nl/werelden/afl_gedanezaken2.htm
http://www.jongereninfoli(...)tale-gezondheid.html
Waarbij ze vooral rationaliteit en realiteit niet uit het oog moet verliezen.quote:Op zondag 16 juni 2013 19:47 schreef Whiskers2009 het volgende:
Verder: het belangrijkste voor TS is dat zij doet waar zij zich goed bij voelt.
Uiteraard. Als ik haar was deed ik grondig onderzoek naar alle opties, liet ik het even bezinken, en zou dan mijn besluit nemen. Kiezen voor de "oplossing" waar ik (na onderzoek dus) denk het beste mee te kunnen leven.quote:Op zondag 16 juni 2013 19:48 schreef Copycat het volgende:
[..]
Waarbij ze vooral rationaliteit en realiteit niet uit het oog moet verliezen.
Als je geestelijk sterk bent, is er weinig om je zorgen over te maken.quote:Op zondag 16 juni 2013 19:47 schreef Whiskers2009 het volgende:
[..]
Ik quote mezelf nog even:
[..]
Verder: het belangrijkste voor TS is dat zij doet waar zij zich goed bij voelt.
Maak er maar een topic over, niet nu en niet hier.quote:Op zondag 16 juni 2013 19:52 schreef Deckard het volgende:
[..]
Als je geestelijk sterk bent, is er weinig om je zorgen over te maken.
Ja, dat lijkt mij ook wel een goed idee, want ''je goed voelen'' is een breed begrip...quote:Op zondag 16 juni 2013 19:48 schreef Copycat het volgende:
[..]
Waarbij ze vooral rationaliteit en realiteit niet uit het oog moet verliezen.
Ik ben niet alleen op de wereld.quote:Op zondag 16 juni 2013 19:57 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:
[..]
Ja, dat lijkt mij ook wel een goed idee, want ''je goed voelen'' is een breed begrip...
Zeker als je straks als bijstandsmoeder in een achterwijk zit en op een houtje moet bijten.
Wie gaat TS steunen tijdens de zwagerschap wie brengt haar naar het ziekenhuis als
de weeën komen, wie is er bij de bevalling?
De scharrel niet denk, Mama ook niet en dan wil ik het er nog niet eens over hebben hoe
het moet als het kindje iets mankeert of ziek wordt. TS staat er dan dus wél alleen voor.
Of komt Whiskers helpen?
Goed voelen... nah.... kweetniet. Ik denk dat je héél snel weer van die roze wolk af kan flikkeren
als het eenmaal zover is.
Wie staan jou dan daadwerkelijk bij, als het moet tot midden in de nacht?quote:
Ja goed, maar dat is gewoon de verantwoordelijkheid die je moet nemen toen je het zonder condoom deed.quote:Op zondag 16 juni 2013 19:20 schreef zara05 het volgende:
Dat vind ik echt verschrikkelijk om te lezen. Ik jank al om alles de laatste dagen maar dit lezen wordt mij echt teveel.
Ze heeft volgens mij idd nog geen besluit genomen, maar worstelt met de verschillende mogelijkheden.quote:Op zondag 16 juni 2013 20:17 schreef Gwniemand het volgende:
Je hebt het zelf nog niet echt op ern rijtje.....ene moment zeg je dat je nu inziet dat abortus het beste is. Het volgende moment zit je juist jezelf te 'verdedigen' over waarom jij het wel aan zou kunnen.
Zo deed je het anders wél voorkomen.quote:
Nou, we weten al dat je geen hulp hoeft te verwachten van je moeder en je stiefvader, wie zijn danquote:Op woensdag 12 juni 2013 21:25 schreef zara05 het volgende:
[..]
Heel realistisch gezien heb ik thuis ook geen goede situatie. Mijn ouders zijn gescheiden en met mijn stiefvader heb ik mij altijd al een ongewenst kind gevoeld. Daarom weet ik hoe belangrijk juist liefde is en een goede opvoeding. Omdat ik weet hoe het is als het andersom is. Ik weet ook totaal niet hoe ze er op zouden reageren. Eigenlijk niet hun, maar mijn stiefvader. Zijn reactie weet ik eigenlijk al wat hij zou zeggen als hij weet dat ik zwanger ben van iemand waar ik geen relatie mee heb. Hoe hij daar verder mee om zou gaan zou ik echt niet kunnen inschatten.
Als ik het zou houden weet ik ook zeker dat iedereen mij gaat veroordelen.
Ik weet echt niet wat ik moet kiezen. De reacties dat ik zelf die keuze moet maken klopt maar de keuze zelf maken is misschien wel te moeilijk.
Ja, bijvoorbeeld mijn tante (mijn moeders zus) haar heb ik het als eerste verteld. Zij heeft ook geen contact meer mijn moeder, maar ik heb altijd een goede band met haar gehad en heeft al aangegeven mij te steunen in beide keuzes. Maar meer dan 3/4 personen kom ik denk ik niet.quote:Op zondag 16 juni 2013 20:24 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:
[..]
Zo deed je het anders wél voorkomen.
[..]
Nou, we weten al dat je geen hulp hoeft te verwachten van je moeder en je stiefvader, wie zijn dan
''die anderen'' die je zouden gaan veroordelen? Of heb je het nu weer over de mensen in de
Supermarkt, waarvan je dacht dat iedereen het aan je kon zien dat je een abortus had laten
plegen?
Dus je hébt wél goeie vrienden/vriendinnen of andere familieleden die je gaan bijstaan?
Da's nieuws.
Ow,, nou kiek aan, een hele andere wending!quote:Op zondag 16 juni 2013 20:32 schreef zara05 het volgende:
[..]
Ja, bijvoorbeeld mijn tante (mijn moeders zus) haar heb ik het als eerste verteld. Zij heeft ook geen contact meer mijn moeder, maar ik heb altijd een goede band met haar gehad en heeft al aangegeven mij te steunen in beide keuzes.
Goed om te horen dat er iemand is die je onvoorwaardelijk steuntquote:Op zondag 16 juni 2013 20:32 schreef zara05 het volgende:
[..]
Ja, bijvoorbeeld mijn tante (mijn moeders zus) haar heb ik het als eerste verteld. Zij heeft ook geen contact meer mijn moeder, maar ik heb altijd een goede band met haar gehad en heeft al aangegeven mij te steunen in beide keuzes. Maar meer dan 3/4 personen kom ik denk ik niet.
Onvoorwaardelijk omdat tante haar steunt bij alle opties, welke ze ook kiest.quote:
Dat is niet onvoorwaardelijk.quote:Op zondag 16 juni 2013 20:47 schreef Whiskers2009 het volgende:
Onvoorwaardelijk omdat tante haar steunt bij alle opties, welke ze ook kiest.
Haha true maar ik wil dan ook nog geen kindquote:Op zondag 16 juni 2013 16:21 schreef Seven. het volgende:
[..]
Mishu, no offence maar jouw moeder bepaalt nog welke plantjes je in je tuin hebt. Dat TS in jouw optiek niet in de perfecte omstandigheden zit om een kind op te voeden, wil niet zeggen dat ze het helemaal niet kan.
.
In dit geval vraag ik me af of zo iemand steunen zo iemand wel echt helpt.quote:Op zondag 16 juni 2013 20:37 schreef Whiskers2009 het volgende:
[..]
Goed om te horen dat er iemand is die je onvoorwaardelijk steunt
En 3/4 personen die jou willen steunen en bijstaan lijken me genoeg (hoe meer hoe beter natuurlijk, maar 3/4 is een solide basis).
Jemig, wat is dit. Mijn mond valt open van deze reactie (en van een paar andere reacties toen TS aangaf ontzettend in de knoop te zitten met het besluit tot abortus)quote:Op zondag 16 juni 2013 19:33 schreef Seven. het volgende:
[..]
Neem het maar van mij aan dat het echt niet zo erg is hoor. 'Dat klein mensje in mijn buik'
hou toch op. Het feit dat je abortus overweegt of pleegt geeft toch wel aan dat je in dit stadium bar weinig om dat kleine mensje geeft en dat hoeft ook niet. Je bent niet voor niets 9 maanden zwanger, het duurt even voor zo'n band groeit.
Het zal sowieso moeilijk zijn en niet plezierig. Je moet zoiets echt kunnen verwerken. Als je het doet, denk dan maar aan later en hoeveel mooie kinderen je nog gaat hebbenquote:Op zondag 16 juni 2013 19:20 schreef zara05 het volgende:
Ik realiseer mij dat abortus misschien de verstandigste keuze is. Financieel en de manier waarop ik aan onderdak moet komen, studeren, weinig steun, de kans van een vader die ook ouderschap wil hebben en een kind opvoeden is misschien niet realistisch. Met pijn in mijn hart zeg ik dit en wil het helemaal niet, maar als ik de opties bekijk heb ik er vrij weinig. Ik lees ontzettend veel verhalen van andere vrouwen die ook een abortus hebben laten plegen en er psychisch ontzettend veel last hadden van huilbuien tot angst en depressies. Of wat ik het ergst vond om te lezen dat je daarna juist een "nieuwe" baby wil hebben en vooral een stukje wat iemand anders schreef: "Maar ik ga er kapot aan! Elke keer ik alleen ben, begin ik te wenen en verlang ik naar dat klein mensje in mijn buik ..."
Dat vind ik echt verschrikkelijk om te lezen. Ik jank al om alles de laatste dagen maar dit lezen wordt mij echt teveel.
Omdat bij een miskraam vrouwen vaak wat ouder zijn en de goede eitjes dan juist niet echt in de rij staan.quote:Op zondag 16 juni 2013 21:36 schreef _Lily_ het volgende:
[..]
Jemig, wat is dit. Mijn mond valt open van deze reactie (en van een paar andere reacties toen TS aangaf ontzettend in de knoop te zitten met het besluit tot abortus)
Het duurt even voor een band groeit? Waarom wordt er dan zoveel gejankt als iemand een miskraam krijgt? Zelfs al heb je een kinderwens, move on, die eierstok bevat zat eitjes.
Ik snap TS volkomen en het is stuitend hoe weinig steun ze hier krijgt. Nu zou ik mijn ziel en zaligheid niet aan Fok ophangen, maar het droevige is dat jullie het nog serieus menen ook
Snappen jij (en een paar anderen) niet dat als TS een abortus doet terwijl dat tegen haar natuur indruist, dat dit een rouwproces is, niet minder waardig dan andere rouwprocessen?
Neem me niet kwalijk, maar dit is onzin. Statistisch geneuzel wat statistisch inderdaad klopt, maar waar een individu niets aan heeftquote:Op zondag 16 juni 2013 21:44 schreef Mishu het volgende:
[..]
Omdat bij een miskraam vrouwen vaak wat ouder zijn en de goede eitjes dan juist niet echt in de rij staan.
Je moet er niet te zwaar aan tillen. Het zijn geen maanden.quote:Op zondag 16 juni 2013 21:46 schreef _Lily_ het volgende:
[..]
Neem me niet kwalijk, maar dit is onzin. Statistisch geneuzel wat statistisch inderdaad klopt, maar waar een individu niets aan heeft
Precies.quote:Op zondag 16 juni 2013 21:52 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:
Ik zou haar best willen steunen hoor, maar ik zou niet weten hoe.
Ik kan wel heel makkelijk zeggen, nou dan krijg je toch lekker je kindje, alles zal vast wel goed
komen, een kindje heeft alleen liefde nodig.
maar dat is niet helemaal waar... dus zeg ik dat niet.
Ik wil haar wel veel sterkte wensen, wat volgens mij staat haar beslissing eigenlijk al vast en
gaat ze de zwangerschap voldragen. Dus sterkte heeft ze wel nodig, mocht ze toch voor abortus
kiezen wens ik haar ook sterkte, wat kunnen wij meer doen dan?
Het enige wat ik hier zie is mensen die haar wel met haar beide beentjes op de grond willen
hebben, zodat ze wel de juiste beslissing maakt. Straks is er weer een mensje bij, een totaal
afhankelijk wezentje, daar moet je wél voor kunnen zorgen.
Dus TS sterkte met welke beslissing je ook neemt!
helemaal mee eens, de man in kwestie moet het altijd weten, behalve als het natuurlijk je aanrander isquote:Op woensdag 12 juni 2013 20:53 schreef Sunshine1982 het volgende:
Ik vind wel dat de man in kwestie het recht heeft het te weten. Ook al wil je een abortus, je hebt 2 nodig om een baby te maken. Hij heeft wel degelijk inspraak in de hele kwestie
Euh, kan ik me niet een topic van jouw herrineren over die abortus en de tik die je 11 jaar later kreeg?quote:Op zondag 16 juni 2013 19:36 schreef Seven. het volgende:
Ik zal het dan nog maar eens benadrukken: heel die abortus interesseerde me geen fluit. Ik was bijna 17, ging er naartoe met mijn moeder en tot mijn grote verbazing zaten er allemaal wijven van eind 20 in de wachtzaal (het is lopende bandwerk).
Ja, ik heb er 10 jaar later nog een weekje of 2 mee geworsteld in combinatie met PMS en dat was het wel weer.quote:Op zondag 16 juni 2013 22:11 schreef erodome het volgende:
[..]
Euh, kan ik me niet een topic van jouw herrineren over die abortus en de tik die je 11 jaar later kreeg?
Goede vergelijking. Heus.quote:Op zondag 16 juni 2013 23:15 schreef Gwniemand het volgende:
Mijn ouders passen ook 2 dagen op de kinderen van mijn zus. Zij en haar man zijn 30 + met goede banen. Zijn zij nu slechte ouders omdat ze de kinderen 2 dagen bij oma en opa brengen
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |