Depressie & Angst #32

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 00:48 schreef sitting_elfling het volgende:
@Gray, heb jij wel eens echte rust in je hoofd?

Het grootste deel van de tijd tegenwoordig.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 00:44 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Het is allemaal religie en zweverij. Daar heb ik persoonlijk niks aan. Truukjes werken niet bij mij.

Je weet dat zij een neurowetenschapper is?

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 00:37 schreef eefje801 het volgende:
Dit is ook wel een mooi filmpje, als er van houdt, over alleen zijn:

How To Be Alone

Cool. Persoonlijk vind ik het heerlijk om alleen te zijn, om best wat van de redenen die zij noemt.

[ Bericht 34% gewijzigd door Gray op 21-05-2013 01:10:42 ]

Concentratieniveau is hier momenteel echt belachelijk laag. Zelfs dat filmpje van How to be Alone was voor mijn gevoel te lang. Ik heb hier al langer last van, dat gebrek aan concentratie. Ik heb zoveel tijd nu ik haast niks meer doe, maar ik kom maar niet tot nuttige dingen. Ik wil graag iets nuttigs doen, maar zodra ik daaraan denk word ik gelijk overspoeld door een golf van onverschilligheid en dat is kut, want ik wil niet nutteloos zijn. Al mijn concentratie en motivatie lijkt verdwenen te zijn en ik kan me de periode dat ik het wel had al bijna niet meer herinneren

Hoe kom ik weer aan mijn motivatie en concentratie? Ik wil me zo graag op iets storten of op verschillende dingen en daar heerlijk aan bezig zijn. Dan kan ik wel een tijdje door voor mijn gevoel. Het zal me niet gelukkig maken, het zal de leegte niet vullen, maar dan ben ik in ieder geval niet meer zo nutteloos.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 01:05 schreef Gray het volgende:

[..]

Het grootste deel van de tijd tegenwoordig.

Ik ben in die zin jaloers. Ik zou zo geld in wisselen om meer rust in mijn hoofd te krijgen. Ik weet ook wel dat ik het plakaat PTSS op mijn neus heb gekregen. Maar dat was slechts vanwege een relatie gone wrong. En dat zorgt er dus voor alsof ik continu op eieren doosjes loop, waar ik ook heen ga.

Want ja, stel, er is een trigger die je aan het verleden doet denken, dan draait mijn hersenpan op volle toeren. Grootste nadeel is gewoon dat ik en mijn ex zo veel hebben samen gedaan inclu vrienden, dat wanneer ik alles wil doorknippen, ik dat eigenlijk ook met die vrienden moet doen. Het hoofd moet leeg. Zit, denk na, assess, en ga verder?

Eenzaam ben ik niet, bang om nooit weer een relatie te vinden, zal ook geen probleem zijn. Success in carriere en centen, dat is al jaren goed. Ik hoef gelukkig niet tot mijn 65e te werken.

Maar ik ben het zo zat om die emotionele baggage mee te nemen. En dat terwijl ik dus geen sociale of relationele problemen heb. En wanneer je op wat hogere posities komt in het bedrijfsleven, zie je zo veel narigheid en rottigheid. Ik wou dat ik dat ook achter me kon laten. Naja, ook deze post slaat weer nergens op. ;'). Ik weet dat ik de wereld niet kan veranderen, ik weet dat ik straks wel eens ga samenwonen, heb vrienden, ik kan me intellectuele mogelijkheden goed kwijt in het werk wat ik doe. ik reis veel.

En toch .. knaag knaag ..

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 01:11 schreef Senor__Chang het volgende:
Concentratieniveau is hier momenteel echt belachelijk laag. Zelfs dat filmpje van How to be Alone was voor mijn gevoel te lang. Ik heb hier al langer last van, dat gebrek aan concentratie. Ik heb zoveel tijd nu ik haast niks meer doe, maar ik kom maar niet tot nuttige dingen. Ik wil graag iets nuttigs doen, maar zodra ik daaraan denk word ik gelijk overspoeld door een golf van onverschilligheid en dat is kut, want ik wil niet nutteloos zijn. Al mijn concentratie en motivatie lijkt verdwenen te zijn en ik kan me de periode dat ik het wel had al bijna niet meer herinneren

Hoe kom ik weer aan mijn motivatie en concentratie? Ik wil me zo graag op iets storten of op verschillende dingen en daar heerlijk aan bezig zijn. Dan kan ik wel een tijdje door voor mijn gevoel. Het zal me niet gelukkig maken, het zal de leegte niet vullen, maar dan ben ik in ieder geval niet meer zo nutteloos.

Herkenning....

Misschien is stoppen met werken wel een goede drijfveer? Het meest waardevolle wat we in ons leven hebben is toch vrijheid?

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 02:18 schreef sitting_elfling het volgende:
Misschien is stoppen met werken wel een goede drijfveer? Het meest waardevolle wat we in ons leven hebben is toch vrijheid?

Heb je wel vrijheid als je nu stopt met werken? Of moet je dan na een tijdje toch weer aan de slag?

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 02:18 schreef sitting_elfling het volgende:
Misschien is stoppen met werken wel een goede drijfveer? Het meest waardevolle wat we in ons leven hebben is toch vrijheid?

Ik vind gelukkig zijn ook belangrijk. Vrijheid is een middel om gelukkig te zijn.
Ook in deze maatschappij hebben we heel veel onvrijheden (kijk maar naar de wetboeken wat er allemaal niet mag), maar toch kun je gelukkig zijn in deze maatschappij

Naja, tijd voor bed voor mij!

Misschien dat onafhankelijkheid de lading beter dekt.

scriptie niet af. ik zou morgen op vakantie. waanzin. ik ga het geloof ik cancelen en later dit jaar doen. dit kan toch niet zo. nu weggaan zou juist een vlucht zijn van mijn problemen. jammer. ik had er veel zin in.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:34 schreef Andromache het volgende:
scriptie niet af. ik zou morgen op vakantie. waanzin. ik ga het geloof ik cancelen en later dit jaar doen. dit kan toch niet zo. nu weggaan zou juist een vlucht zijn van mijn problemen. jammer. ik had er veel zin in.

Ow, das kut voor je Andro

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:34 schreef Andromache het volgende:
scriptie niet af. ik zou morgen op vakantie. waanzin. ik ga het geloof ik cancelen en later dit jaar doen. dit kan toch niet zo. nu weggaan zou juist een vlucht zijn van mijn problemen. jammer. ik had er veel zin in.

Moet de scriptie over twee weken af zijn dan? Anders is het toch geen vluchten, gewoon even er tussenuit voor twee weken.

Maar als je er veel zin in hebt, kan het je dan niet juist goede moed geven om de boel weer op te pakken? Ik weet niet hoor... dit klinkt bijna als jezelf nog maar even straffen ofzo, vooral dat zinnetje dat je er veel zin in had...

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:44 schreef eefje801 het volgende:

[..]

Moet de scriptie over twee weken af zijn dan? Anders is het toch geen vluchten, gewoon even er tussenuit voor twee weken.

En dat dus... Je kan 2 weken tegen die scriptie aan gaan zitten staren, daarmee komt ''ie ook niet af... Misschien even weg en als je terug bent kijken of je weer wat energie en moed hebt om verder te gaan...

ik heb het allemaal al gecanceld nu. ik ga nu als cadeautje eind september voor mijn verjaardag. eerst iets presteren, dan beloning.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:55 schreef Andromache het volgende:
ik heb het allemaal al gecanceld nu. ik ga nu als cadeautje eind september voor mijn verjaardag. eerst iets presteren, dan beloning.

Dont be to hard on yourself!!

2 jaar geleden is mij mijn moeder kanker ontdekt. Na een lange periode van behandelingen, ziekenhuisopnames en onzekerheden is ze nu gelukkig "schoon". Tijdens haar ziekte heb ik mijn eigen gevoelens geblokkeerd om haar zo goed mogelijk te kunnen helpen. Alleen is de angst om een familielid te verliezen is de laatste tijd steeds meer terug gekomen. Nu is mijn vader ziek en zal morgen verdere onderzoeken moeten ondergaan in het ziekenhuis. En meteen na het telefoontje van mijn moeder hierover vanmiddag schiet ik helemaal in de stress. 1,5 maand geleden ben ik mijn tante al verloren. Hoe kom ik nou van deze angst af? Normaal gesproken ben ik de kalmheid zelve en raak zelden tot nooit in de stress. Maar nu raak ik vrijwel direct in de stress en heb moeite om mijn emoties onder controle te houden. De angst begint de overhand te nemen.

En Andro, ik heb je al 2 keer in het eggie mogen ontmoeten en ik vind je een hele leuke, lieve en intelligente meid die zoveel beter verdient dan dat je jezelf nu aandoet!

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:06 schreef Wolken het volgende:
2 jaar geleden is mij mijn moeder kanker ontdekt. Na een lange periode van behandelingen, ziekenhuisopnames en onzekerheden is ze nu gelukkig "schoon". Tijdens haar ziekte heb ik mijn eigen gevoelens geblokkeerd om haar zo goed mogelijk te kunnen helpen. Alleen is de angst om een familielid te verliezen is de laatste tijd steeds meer terug gekomen. Nu is mijn vader ziek en zal morgen verdere onderzoeken moeten ondergaan in het ziekenhuis. En meteen na het telefoontje van mijn moeder hierover vanmiddag schiet ik helemaal in de stress. 1,5 maand geleden ben ik mijn tante al verloren. Hoe kom ik nou van deze angst af? Normaal gesproken ben ik de kalmheid zelve en raak zelden tot nooit in de stress. Maar nu raak ik vrijwel direct in de stress en heb moeite om mijn emoties onder controle te houden. De angst begint de overhand te nemen.

En Andro, ik heb je al 2 keer in het eggie mogen ontmoeten en ik vind je een hele leuke, lieve en intelligente meid die zoveel beter verdient dan dat je jezelf nu aandoet!

Wat jammer dat er geen knuffelsmiley's zijn, een hele dikke sterkteknuffel van mij...wat heftig meis

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:06 schreef Wolken het volgende:
2 jaar geleden is mij mijn moeder kanker ontdekt. Na een lange periode van behandelingen, ziekenhuisopnames en onzekerheden is ze nu gelukkig "schoon". Tijdens haar ziekte heb ik mijn eigen gevoelens geblokkeerd om haar zo goed mogelijk te kunnen helpen. Alleen is de angst om een familielid te verliezen is de laatste tijd steeds meer terug gekomen. Nu is mijn vader ziek en zal morgen verdere onderzoeken moeten ondergaan in het ziekenhuis. En meteen na het telefoontje van mijn moeder hierover vanmiddag schiet ik helemaal in de stress. 1,5 maand geleden ben ik mijn tante al verloren. Hoe kom ik nou van deze angst af? Normaal gesproken ben ik de kalmheid zelve en raak zelden tot nooit in de stress. Maar nu raak ik vrijwel direct in de stress en heb moeite om mijn emoties onder controle te houden. De angst begint de overhand te nemen.

En Andro, ik heb je al 2 keer in het eggie mogen ontmoeten en ik vind je een hele leuke, lieve en intelligente meid die zoveel beter verdient dan dat je jezelf nu aandoet!

Hey...
Ik denk niet dat je die gevoelens moet blokkeren.... Ik zou als ik je moeder was bijvoorbeeld... En ik zou horen dat je echt heel erg bang bent mij te verliezen en ik zie dat met emotie uit jou komen dan zou ik dat echt super ontroerend vinden, hartverwarmend... En ik zou je zeker ook willen knuffelen zegmaar

Tis een hele natuurlijke maar eigenlijk ook mooie emotie vind ik...

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:55 schreef Andromache het volgende:
ik heb het allemaal al gecanceld nu. ik ga nu als cadeautje eind september voor mijn verjaardag. eerst iets presteren, dan beloning.

Wees niet zo streng voor jezelf joh, wel jammer! Niet weer verzetten hé

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 20:55 schreef Andromache het volgende:
ik heb het allemaal al gecanceld nu. ik ga nu als cadeautje eind september voor mijn verjaardag. eerst iets presteren, dan beloning.

Jezelf belonen is belangrijker dan presteren he.. denk ik zo.
Maar een prestatie is ook een beloning ergens...

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:11 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Hey...
Ik denk niet dat je die gevoelens moet blokkeren.... Ik zou als ik je moeder was bijvoorbeeld... En ik zou horen dat je echt heel erg bang bent mij te verliezen en ik zie dat met emotie uit jou komen dan zou ik dat echt super ontroerend vinden, hartverwarmend... En ik zou je zeker ook willen knuffelen zegmaar

Tis een hele natuurlijke maar eigenlijk ook mooie emotie vind ik...

Het zit een beetje in de aard van het beestje . Op het moment dat mijn moeder zo ziek was zou ze mijn verdriet er niet bij kunnen hebben. Als ik haar had verteld dat ik bang zou zijn haar te verliezen zou ze automatisch in de rol van moeder zijn geschoten en zich groot hebben gehouden. Iets wat ik niet wilde want alle energie moest ze gebruiken in het beter worden, niet in de schijn ophouden voor haar dochter. Mijn pa is trouwens precies hetzelfde. En mijn ouders weten trouwens dat ik dol op ze ben, de ziekte heeft ons gezin heel hecht gemaakt. Alleen heeft dat groot houden en er niet aan denken nu dus de angst ontwikkeld waardoor ik er moeilijk mee om kan gaan.

Eef, ik voel hem wel al hoor!

Hmm ik denk dat dat niet perse hoeft...
Maar ik weet het minder goed als jij natuurlijk.. Ik vind het gewoon wel zonde dat je dit enorm opkropt.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:25 schreef Wolken het volgende:

[..]

Het zit een beetje in de aard van het beestje . Op het moment dat mijn moeder zo ziek was zou ze mijn verdriet er niet bij kunnen hebben. Als ik haar had verteld dat ik bang zou zijn haar te verliezen zou ze automatisch in de rol van moeder zijn geschoten en zich groot hebben gehouden. Iets wat ik niet wilde want alle energie moest ze gebruiken in het beter worden, niet in de schijn ophouden voor haar dochter. Mijn pa is trouwens precies hetzelfde. En mijn ouders weten trouwens dat ik dol op ze ben, de ziekte heeft ons gezin heel hecht gemaakt. Alleen heeft dat groot houden en er niet aan denken nu dus de angst ontwikkeld waardoor ik er moeilijk mee om kan gaan.

Eef, ik voel hem wel al hoor!

Zorg dat je iemand hebt in het leven waarbij je, desnoods, dagelijks kunt uitsnotteren, uithuilen en al je stress en spanning kunt dumpen Altijd handig dat soort vrienden en ik snap de keuze dat je je ouders daar niet mee lastig wilt vallen

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:30 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Zorg dat je iemand hebt in het leven waarbij je, desnoods, dagelijks kunt uitsnotteren, uithuilen en al je stress en spanning kunt dumpen Altijd handig dat soort vrienden en ik snap de keuze dat je je ouders daar niet mee lastig wilt vallen

Mijn kat komt daar zeker niet voor in aanmerking he? . Soms denk ik wel eens van "" zou ik die even bellen?" maar dan wil ik die ander niet lastigvallen met mijn hersenspinsels. Diep ademhalen en het komt allemaal wel weer goed.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:41 schreef minthy het volgende:

[..]

Heel herkenbaar Wolken, dat heb ik jarenlang gedaan en doe het eigenlijk nog steeds. Die houding heeft er echter voor gezorgd dat ik na jaren alsnog onderuit ben gegaan en inmiddels met een burn out thuiszit en ik me één dezer dagen mag melden bij een psycholoog.
Laat het niet zo ver komen, het is geen pretje

Daar ben ik dus ook bang voor. Ik probeer inmiddels wel al meer "open" te zijn, maar het is nog niet zo gemakkelijk. Inmiddels wel al mijn manager ingelicht terwijl die normaal gesproken pas weken later wat te horen krijgt. Babystapjes.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:51 schreef minthy het volgende:

[..]

Nee, dat is helemaal niet gemakkelijk!
"Praat er dan gewoon over!" zeggen ze wel eens. Nou ja, met zo'n toon lukt dat sowieso niet

Hahaha, precies! Ik heb er wel eens een discussie over gehad met mijn manager dat hij wilde dat ik minder gesloten zou zijn, Nou ben ik verder juist heel open en aanwezig, maar bij bepaalde zaken trek in de grens en laat ik vrijwel niks los.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 21:39 schreef Wolken het volgende:

[..]

Mijn kat komt daar zeker niet voor in aanmerking he? . Soms denk ik wel eens van "" zou ik die even bellen?" maar dan wil ik die ander niet lastigvallen met mijn hersenspinsels. Diep ademhalen en het komt allemaal wel weer goed.

Jaloers. Ik wou dat ik wat meer gesloten was Ik was altijd enorm introvert, en ben echt volledig de andere kant opgeschoven. Opgebouwde emoties heb ik geen last meer van. Bij het minste of geringste gevoel dat ik merk dat ik ze aan het stapelen ben, doe ik een belletje En nu kan ik eigenlijk niet meer zonder dat gevoel.

ik wil er uit. ik wil rust. is het vluchten? is het weer het aloude ontwijken?

Voor iedereen die wel eens nadenkt over hoe kut het leven is, zelfmoordgedachtes, niet geaccepteerd worden etc. Check deze tear jerker.. jonge gast die er achter kwam dat hij nog maar paar maand te leven had en er het beste van ging maken!

!

De tering .. wel heftig. En wij maar zeiken :/

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 22:22 schreef Andromache het volgende:
ik wil er uit. ik wil rust. is het vluchten? is het weer het aloude ontwijken?

Nee, het even je gedachten op een rijtje zetten en de ontspanning opzoeken die je overduidelijk nodig hebt.

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 22:26 schreef Wolken het volgende:

[..]

Nee, het even je gedachten op een rijtje zetten en de ontspanning opzoeken die je overduidelijk nodig hebt.

En dus jammer dat je niet op vakantie ging mijn inziens.

Hoi
FOK heeft ook overal een topic voor! Fijn!

Ik heb zelf angstklachten en heb a.s maandag een intakegesprek...

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 22:26 schreef sitting_elfling het volgende:
Voor iedereen die wel eens nadenkt over hoe kut het leven is, zelfmoordgedachtes, niet geaccepteerd worden etc. Check deze tear jerker.. jonge gast die er achter kwam dat hij nog maar paar maand te leven had en er het beste van ging maken!

My Last Days: Meet Zach Sobiech

!

De tering .. wel heftig. En wij maar zeiken :/

Het lijkt me wel wat anders als je zeker weet dat je snel dood gaat. Al je (lange-termijn)problemen verdwijnen dan als sneeuw voor de zon en dan kan je je concentreren op je geliefden en jezelf. Verder niemand. Dus hoewel goedbedoeld kan je maar weinig met zo'n filmpje.

/cynical mode off

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 22:49 schreef PrinsesPopje het volgende:
Hoi
FOK heeft ook overal een topic voor! Fijn!

Ik heb zelf angstklachten en heb a.s maandag een intakegesprek...

Wat is jouw verhaal?